

D3791

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏཱ་ཨཥྚ་ས་ཧ་སྲི་ཀཱ་བྱཱ་ཁྱཱ་ཨ་བྷི་ས་མ་ཡཱ་ལཾ་ཀ་ར་ཨཱ་ལོ་ཀ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་བཤད་ པ།མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ། མོས་པ་ལ་བྱམས་པ་། ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།འཕགས་པ་བྱམས་པ་མི་ཕམ་མགོན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵语：Ārya-prajñāpāramitāṣṭasāhasrikā-vyākhyā-abhisamayālaṃkārāloka-nāma
汉语：《圣八千颂般若波罗蜜多释·现观庄严光明论》
顶礼具有无量功德、慈悲摄受信解者的世尊佛母般若波罗蜜多！
顶礼世尊菩萨摩诃萨圣者文殊师利童子！
顶礼圣者慈氏无能胜怙主！
注：这是一部佛教论著的开篇，包含了梵文标题及其藏文译名，以及对三位圣者的顶礼文。我已经按照原文的结构完整翻译，保持了对仗形式。文中没有出现需要四种形式并列显示的种子字或咒语。

 །ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་མཛད་གང་ ཡིན་དང་།།འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་རྣམས་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དོན་སྒྲུབ་མཛད་པ་གང་། །གང་དང་ཡང་དག་ལྡན་པས་ཐུབ་རྣམས་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་སྣ་ཚོགས་འདི་གསུང་བ་། །ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་བཅས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཡུམ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ།།དངོས་རྣམས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དང་མཚུངས་ལ་མཁས་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་ཐར་མཆོག་ཏུ། །འཁོར་བའི་ཁོངས་ནས་ཉེས་པའི་ཚོགས་སུ་ཀུན་དུ་རྒྱལ་བར་གྱུར་པའི་ལུས་ཅན་རྣམས། །བཅོམ་ལྡན་ བརྩེ་ལྡན་བྱམས་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བཀྲི་བྱའི་ཕྱིར།།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་རྒྱས་བཤད་ཚིག་ལེར་བྱས་པ་མཛད། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞེས་བྱ་གྲགས་པ་གསལ་ལྡན་ཤེས་རབ་ལྡན་པའི་མཆོག་གྱུར་པས། །དེ་ཉིད་ རྣམ་པར་ངེས་པར་བཤད་པ་རབ་ཏུ་སྦྱར་མཛད་དེས་མཛད་པ་ཡི་མཐུས།།དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་དབྱེའི་ཕྱོགས་ལ་མཁས་པར་ཤེས་པའི་མངོན་རློམ་གྱིས་མཐོ་བ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ནི་གཞུང་གི་འགྲེལ་པར་དོན་བཤད་པ་ལ་གནས་ཐོབ་གྱུར། །རྣལ་འབྱོར་གོམས་པས་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ བསྲུབས་ལས་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ལྡན་།།སྐྱེས་གྱུར་བློ་བཟངས་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ་ཡིས་འབྲེལ་པ་ལ་ནི་ཆེར་འབད་ལ། །མཐའ་གཅིག་སྐྱེས་བུར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལྟ་ཞི་བྱེད་བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་རྟོགས་ལྡན་གང་། །རྣམ་གྲོལ་སྡེ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་གཞན་པ་དེས་ནི་ རྣམ་འགྲེལ་མཛད།།དེ་ལ་བློ་ཉམས་བདག་འདྲས་སྔོན་ཆད་མེད་ཅིང་བརྗོད་པར་ནུས་མིན་གང་གི་ཕྱིར། །མཁས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ཉིན་དང་ཉིན་ལ་མ་དཔྱད་དངོས་པོའི་ཚུལ་དེ་གང་ཞིག་ཡོད། །ཡེ་ཤེས་ཐོབ་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡུལ་ལ་བདག་ནི་འདོད་པ་སྐྱེས་གྱུར་པ། །དེས་ན་དམ་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ མཆོག་བཤད་པ་བྱེད་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བར་གྱུར།།འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་དགོས་པ་དང་དགོས་པའི་དགོས་པ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འཇུག་པ་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་འདིའི་འབྲེལ་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་སྨྲས་ན་དེའི་ཚེ། སྨྱོན་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དང་དོན་མེད་པར་དོགས་པས་ཉན་པ་ལ་སུ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདིའི་འབྲེལ་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་དགོས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
以一切智性引导寻求寂静的声闻趋向涅槃，
以道智性成办利益众生世间事业，
具足圆满一切相智宣说种种法教，
我顶礼声闻菩萨众俱的诸佛之母！
善知诸法如幻性质，是瑜伽师最胜解脱，
从轮回中普遍战胜过失群的众生，
具悲世尊慈氏为普遍引导彼等，
造此般若波罗蜜多广释颂词。
圣无著尊以其广大名声智慧殊胜，
精勤造作彼之详细解释，承其加持，
以通达有无诸分之慢心高举，
世亲论师获得解释论义之地位。
由瑜伽修习抉择实义而得出世间智慧，
贤善圣解脱军极力造作注释，
远离一边偏执、通达寂灭对治论典，
世称解脱军者复造详细注解。
如我智劣者前所未有且不能宣说，
诸大智者日日未观察之事理，
为获得智慧而于法性境生起欲求，
故于宣说胜义境界生大欢喜。
关于"如是说"等，一切关联、所诠、必要及究竟必要的理解为前行的趣入，皆因有意义的疑问而起，故当宣说般若波罗蜜多的关联等诸义。若不说此关联及所诠，则如同狂言般无关联无意义，谁也不会趣入听闻。因此，必须


།དེ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་ལས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མདོ་སྡེ་གཞན་དང་མ་འབྲེལ་པ་ འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དགོས་པ་དང་བྲལ་ན།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དག་ཀྱང་མཉན་པ་ཙམ་དུ་ཡང་གུས་པ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་བས་ན་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་རྣམས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དང་པོར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པ་དེར་གཏོགས་པའི་དགོས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའི།གཞན་དུ་གཏོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་མ་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །མདོ་སྡེའི་ཐོག་མར་དགོས་པ་བརྗོད་པ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་གཞན་འཇུག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། ཕོངས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པའི་ངག་བསྟན་པས་གཞན་དག་མདོ་ སྡེ་ལ་འཇུག་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན།གལ་ཏེ་དེར་གཏོགས་པའི་དགོས་པ་ཉིད་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་དུ་གཏོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དགོས་པ་བརྗོད་པས་གཞན་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སུ་ཡང་མེད་དོ། །མདོ་སྡེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་གཙོར་སྟོན་པའི་ཚིག་ལ་བརྗོད་ཀྱི། བརྗོད་པར་བྱ་བའམ་ དོན་སྟོན་པའི་ནུས་པས་སྟོང་པའི་སྒྲ་ཙམ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་གི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་ངག་ཐམས་ ཅད་ལ་ཐུན་མོང་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པས་དགོས་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་བསྟན་བཅོས་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་དོགས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་འདོད་པས་དེ་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བའི་འབྲས་བུ་དེའི་ཡང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དགོས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཙམ་གྱིས་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
同样，即便有关联和所诠，若缺乏作为完成事业之特殊成就方便的必要，而说"非成就方便即是成就方便"，这已超越了成就方便的方式，以此方式与其他经典无关联，若缺乏作为殊胜趣入支分的必要，则即便是以信心追随珍贵般若波罗蜜多经典者，也不会生起仅仅听闻的恭敬心。
因此，为使欲趣入经典者得以趣入，首先应当宣说属于不共果之必要性，而非属于其他，否则将成说无关之事。经典开首宣说必要，是为令他人趣入经典，并非因缺乏。
若问：通过宣说必要语，他人如何趣入经典？若说属于彼之必要而非属于他处，因为以说他处之必要而趣入他处者无有任何人。经典也是宣说殊胜义为主的语言，而非仅是空无所诠或无表义能力的声音而已。
因此，所诠等所属不是所诠。事业自性也非必要，因为以显示自利所诠为相的事业是一切语言共有的，由于极为显著，不应执为必要性，因为于此论典无有错乱故。
若说为遣除无所诠之疑而应当宣说，则不然，因为以宣说所诠本身即能遣除彼疑。欲说明所诠差别而摄持彼者亦非，因为以说明所诠差别本身即已说明彼故。应当宣说作为事业果之果的必要，因为若无彼者，仅以事业果不可能趣入经典故。


 །འདི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་གཙོ་བོའི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་དེའི་ཐབས་ལ་འཇུག་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ནད་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཚར་བ མེད་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པས་ནད་མེད་པ་ཐོབ་པ་དང་འདྲ་བར།ཤེས་པར་གྱུར་པའི་ཐབས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ན་རང་གི་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་དེས་ན་ཐབས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་གོ། །དེ་བས་ན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་ཉིད་ ཡིན་པས་ན་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ཁོ་ན་ངེས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་མདོ་སྡེའི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའི་ཐབས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་དེ་ཡང་། འབྲེལ་པ་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས། །སྐྱེས་བུའི་དོན་ནི་རྗོད་བྱེད་ངག་།ཡོངས་བརྟགས་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་བྱས་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཐབས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་རིམས་ནད་སེལ་བར་བྱེད་པའི་འཇོག་པོའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྒྱན་གྱི་དོན་དུ་ལྟར་སུ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐུག་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུའི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གོང་དུ་ དགོས་པ་གཞན་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ།།འདིའི་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་འབྲེལ་པ་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིག་ཏུ་བསྟན་པར་མི་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་བརྗོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཟུང་ བར་འོས་ཏེ།དཔེར་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ཅིག་བརྗོད་པས་ཅིག་ཤོས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། དགོས་པ་བརྗོད་པས་འབྲེལ་པ་མ་བརྗོད་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །འདི་ལྟར་དེ་རབ་ཏུ་སྟོན་པས་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་དགོས་པ་དག་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་ པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱའོ།།གཞན་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་དགོས་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་འདིའི་ དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པས་ནི།འདི་ནི་འདིའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་དགོས་པ་ནི་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，具有为获得所欲主要果实之目标的了悟者，会趣入其方便，因为无因之果不合理故。如同通过修习无病之成就方便而获得无病一样，当修习已知之方便时，会给予从自身方便所生之果，因此为了了知方便而趣入经典。
所以，由于是趣入支分之主要，故当确定宣说必要之必要。此亦因无有作为方便之关联等而不能宣说，为宣说经典必要之必要的方便之故而说关联等。其必要之必要亦如："关联及随顺方便，宣说士夫义之语，是就遍计所执而言，非就其他而言。"以此方式应当宣说具有关联和随顺方便。
其方便也非不能修习，否则如同为装饰而求取能除热病的龙王顶髻宝珠般，任何人都不会趣入。也非无有止境，如是，因为圆满士夫所欲之相续已断，故不再寻求更上之必要。
若问：此中何为关联等？对此当说：首先，关联不应说是必要等某一者，因为无果故。若说某者虽已宣说但未了解，则应另外摄持，譬如说所诠等任一者时不能了解另一者。然而说必要时不可能不说关联。如是，由于显示此故，应说论典与必要二者之所成立与能成立之体性的性相。
其他上师传承的事业等性相则不然，因为彼非所求趣入之支分故。所成立与能成立之体性也由说必要本身而显示，如是，由说"此是彼之必要"而显示"此是彼之能成立"。若某者不能成立某法，则彼非其必要，因为太过遍故。


 །དེ་བས་ན་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བས་འདི་ནི་དགོས་པ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཁ་ ཅིག་ན་རེ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་གཞི་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་དག་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ནི་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ མ་ལུས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གསུམ་ཆར་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་དང་པོ་གཞི་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར། ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བསྟན་ པས་མ་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྔ་ན་མེད་པའི་དངོས་པོའི་རིགས་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་ཟློས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་གང་ཡིན་པ་མ་བསྡུས་པས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་ ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་།གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེས་མ་ཤེས་ན། མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ་སོར་ངེས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པས། རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པ་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པ་ལ་ཡང་། ཅི་རྣམ་པ་བཞི་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ ཡིན་ནམ།འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཞི་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་གཞི་བསྡུས་པ་ལ་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པ་གཞི་ མེད་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་བསྡུས་པས།བརྒྱུད་པ་ཙམ་གཞི་གང་ལ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་འདི་བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་དོན་དུ་མི་མཁོ་སྟེ། དེས་ན་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་དགོས་པའི་དོན་མི་སྟོན་པས་མ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་ པའི་དོན་གསུམ་ཆར་བསྡུས་པས།ཕྱོགས་རེ་རེ་ལས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་མི་འཐད་པས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བསྡུས་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་ པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ།མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་མ་ལུས་པ། ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་པར་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བསྟན་པར་མཛད་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，由义理之力而理解，此应说为必要等之一。有些人说，为分别诸法之故，应说摄集一切基础。其他人说，为断除违品之故，应说无余对治品。又有人说，为遍知一切所知之故，应说无余行相。
此三者皆非真实。如是，第一种摄集一切基础者，于此般若波罗蜜多中，阿毗达磨藏等已说蕴界处所未摄之前所未有的事物类别是不存在的，因此成为重复之过。第二种摄集一切对治品者，由于未摄违品事物，虽说应修声闻道等为对治，但若不知是何之对治，则无法确定了知违品与对治品之差别，故成为不了知之过失。
第三种摄集无余行相者，是否不异于四种行相？抑或有别？有此二种分别。若如第一种分别，则彼时摄集行相方便之基础，即成为摄集基础所生之过失。若如第二种分别，则彼时仅摄集分别所生无基之行相，因为仅是相续而不趣入任何基础，故虽修此行相亦无益于士夫之利，因此不显示士夫所需之义，有未说之过失。
是故，由摄集如上所说三义，各别方面所生之过失不合理，故所应说者即是：佛陀以大悲为自性，以种种神变向一切众生显示，由声闻、独觉、菩萨及如来所证悟所摄，八种现观次第无误，能得世间与出世间诸法，无余道法，于般若波罗蜜多中所宣说者。


།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན། གནས་སྐབས་བརྒྱད་ ཀྱི་དབྱེ་བ་ཕྱེ་བ་ཐམས་ཅད།སེམས་ཅན་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མདོར་བསྡུས་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བརྒྱད་སྟོང་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ། མདོར་བསྡུས་པས་དོན་ མཐའ་དག་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི།ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བྱ་བའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ལམ། སེང་གེ་དང་འཕྲོག་བྱེད་དང་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བ་ ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དུག་གིས་བསམ་པའི་རྒྱུད་མ་རུངས་པར་བྱས་པ།དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ལས། ཐོས་པའི་ཤེས་པས་བདེ་ བླག་ཏུ་ངེས་པར་བཟུང་སྟེ།ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྐྱེས་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བཞག་ནས་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ཏེ། སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྒོམས་པ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་དག་ ཤིན་ཏུ་གོམས་གྱུར་པ།།སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་བུ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་བསགས་པ་དང་ལྡན་པ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་ པའི་བློ་བསྐྱེད་པ་རྣམས།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ། བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ ལས།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། །བློ་དང་ལྡན་པས་མཐོང་འགྱུར་ཕྱིར། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་པ་ཞེས། །བྱ་བ་རྩོམ་པའི་དགོས་ པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如前所说的所应说的内容，即《圣般若波罗蜜多十万颂》等经典之义，具有菩提心和教授等修行自性，以及八种阶位的一切差别，为令乐于简略的众生易于了解，世尊宣说了《八千颂般若波罗蜜多》。因此，属于所说内容之流，由简略而易于了解一切义理，因其殊胜故，是作为所作之果的必要。
如前所说的所应说的一切种智等道，狮子、夺取者、宝藏等从无始轮回以来为执著事物之毒所染污相续者，未曾修习一切法无我观者所不能了知者，由获得般若波罗蜜多，以闻所生慧易于确定，由极为明显的体验所生习气而生起的忆念智慧安住其中，以思所生慧决定，以修所生慧修习时，如说："真实与非真实，若人极为熟习已，修习圆满之时候，明净无分别智果。"依此方式，依世俗谛和胜义谛，具足布施等善根积累，生起成办自他圆满利益之心者，由获得顺决择分等次第而现证一切相，此即是具随顺方便，作为所作果之果的必要。
如《现观庄严论》中说："一切种智道，能仁于此说，他人未经历，以十法行性，安住于经义忆念中，具慧者当见，易于了解者，即是造论必要。"


 །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་བསྲུང་བ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་པོར་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་གཏད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྕང་ལོ་ཅན་ན་བཞུགས་པ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོས། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པར་གསོལ་བ་འདེབས་པ།འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་དོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་ལེའུ་ལས། ཇི་ལྟར་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ངེས་ པའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པས།རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པས་ངེས་པར་བཟུང་བའི་མདོའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་ཚིག་གིས་ནི། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་ གིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་མངོན་སུམ་དུ་མཉན་པར་རོ།།ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚིག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དག་གིས་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་མཐའ་དག་རྟོགས་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུའོ། །ཚིག་ གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་རྩོམ་པའི་དང་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
依据如来秘密教法，由于是善劫一切如来色身和正法藏的一切守护之主，由于是从金刚手灌顶等处付嘱教法，由于其他诸位无有特殊宣说，故住于柳树林中的十地自在大金刚持，为摄受一切世间而祈请结集珍贵般若波罗蜜多经典，对圣弥勒等菩萨众说此等言教，如是古代诸大师解释。
其他人则认为，依据此《付嘱品》中所说："如是此般若波罗蜜多将在瞻部洲流传"等，由于般若波罗蜜多已作付嘱，故认为真实结集者是圣阿难。
其中"如是我闻"，由宣说决定义，以与自相顺应的智慧所领受的完整经义，以专注显示的语言，即是无颠倒地宣说"此是如是"。以"我"字表示自身的语言，即是从世尊处亲自听闻。以"闻"字表示耳识所经历的语言，也表明除如来外其他人无有通达如是一切法的能力而不能证悟。这三个词是由世尊教言在经典开首宣说的。


།འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་དོན་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་རྒྱུན་རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་མེད་པ་ན།འགའ་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་བསྡུ་བར་བྱ་སྙམ་དུ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སོམ་ཉི་སེལ་བར་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ དམ་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བར་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པ་ན།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་བྱས་པར་དོན་མ་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་ པའི་མདོ་ལས་དགེ་སློང་དག་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་གྱིས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་བསྡུ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པ་དང་གོ་རིམས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཀའ་འདི་ལས་ཀྱང་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཉིད་ཀྱིས།ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པ་བཅུག་པའི་ཉེས་པ་འདིའི་གོ་སྐབས་ཀྱང་རྒྱང་བསྲིངས་པ་ཉིད་དུ་བྱས་སོ།།དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁ་ཅིག་གིས་འདི་སྐད་བདག་ལ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ ལས་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེས་རྩོད་པ་བཀོད་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོན་པ་མི་འཐད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是世尊圆寂后，对种种义理具有殊胜信解而分别的善逝语流难以通达，且无人能证悟获得菩提之义时，有人思维应当如何结集，为除所化众生之疑惑，蒙如来加持的声闻等人请问道："世尊，未来时期应当如何正确结集正法？"
虽然未能通达所闻义理，但考虑到正确结集正法无过失，世尊在《正法结集经》中说道："诸比丘，应当说'如是我闻'而结集正法"，同样也说明了关联和次第等。
从此教言中，关于处所、时间等词语，以及"如是天帝释对世尊如是启白"等词语，是由世尊允许结集者所作，因此不会有非佛说之过。如此一来，也远离了在佛语中掺入非佛语的过失。
因此，如实结集所闻是合理的。这样的话，有人提出争议说："为何不说'如是向我宣说'而说'如是我闻'？"对此，将说明世尊不应为说法者等其他理由都不甚妥当。


 །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་ བོས་ཕྱོགས་གཞན་དུ།ཁོ་བོས་འདི་སྐད་ཐོས་པའི་ཚིག་གིས་གཟུང་བ་གང་ཡིན་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་གསུངས་པའི་མདོ་ཡང་ཡོད། ལྷ་ཡུལ་དུ་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད། བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་ བྱས་ནས།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་མདོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་དུ་གསུངས། །ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྨོས་། །བདེ་གཤེགས་སྲས་པོ་ཁྱེད་སྨྲོས་ཤིག་།ཅེས་གསུང་ཆེན་པོས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གི་མཐར། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་རྒྱུད་བརླན་པར་བྱས་ཤིང་བཞིན་མཆི་མ་ཅན་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པས་ཁྱབ་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ།དེ་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། འདི་ལ་ ཉེས་པ་མེད་དེ་།གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་དེས་བསྟན་པ་ཡིན་པ་ལྟར། དེའི་མཐུས་གཞན་ལས་ཐོས་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་ཐད་ནས་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གཞན་དག་ལས་ཐོས་ན་ཡང་ཆོས་འཛིན་པའི་མཆོག་ཡིན་ པས་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དོན་ངེས་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་དེ་སྐད་ཐོས་པ་ཡིན་པས་ན་བདག་གིས་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོས་འདི་སྐད་ཐོས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་གང་ བརྗོད་པ་དེ་ནི་གཞུང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་གླེང་བསླང་བ་བྱས་ནས། ད་ནི་གང་གི་ཚེ་གང་ལས་གང་དུ་སུ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ཐོས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་ བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ལན་འདེབས་པས་ཡུལ་དང་དུས་དང་སྟོན་པ་པོ་དང་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གླེང་གཞི་གསུངས་པ་ནི། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་ཐོས་སོ། །ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །འདིས་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་ཡིད་ བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བརྒྱ་ལམ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་འདི་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ།།ཡང་ན་སྡུད་པ་པོས་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་བདག་གིས་མདོ་སྡེ་འདི་ཐོས་ཀྱི། གཞན་གྱི་ཚེ་ན་གཞན་ཡིན་ནོ་ ཞེས་ཟུར་གྱིས་སྨོས་པས་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར།སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་དུ་སྡུད་པ་པོ་རང་ཉིད་མང་དུ་ཐོས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若圣者阿难在他处以"我如是闻"之语所摄受的，有世尊亲自对我宣说的经，有在天界宣说的，也有传承而来的。关于这一切，大音声说道："转法轮经，世尊于何处宣说？大智者请说，善逝之子请说。"
在这些话语之后，圣者阿难忆念佛陀功德而心生感动，面带泪水，以遍满的音声说"如是我闻"，不是吗？那么，为何用表示自己的"我"字来说明亲自听闻呢？
对此无过失。因为如来加持所说即是他所说，以其威力从他处所闻也是从世尊处所闻。或者，即便从他人处听闻，因为是持法第一者，为确定义理而向世尊请问。因此，由于确定义理之力，从世尊处如是听闻，所以说"我"。
所说"我以如是闻之语所应显示的一切"，是就文句而言，故无过失。如此开端之后，现在当问："何时从谁处于何地与谁一起，你听闻如此珍贵经典？"为显示自身是量士夫，回答时说明处所、时间、说者、眷属圆满是说法之因，故说序分："一时"，即在某一时闻，与前文相连。
此说明如是如意宝王般之经典不可能常时听闻，故百千劫难遇，显示此难得。或者，结集者暗示说"我于一时听闻此经，其他时则不然"，为利众生，以大悲医王之方式表明结集者自身多闻。


 །ཡང་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། རྨི་ལམ་དུ་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་དུས་ཅུང་ཞིག་ལ་ཡང་ལོ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པར་ དམིགས་པ་དང་འདྲ་བར།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བ། མདོའི་དོན་མ་ལུས་པ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན།བདག་གི་མཉན་པར་བྱ་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་བདག་གིས་ཐོས་ཤིང་། བརྗེད་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་གདུལ་བྱའི་ སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་གཞན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ།ཕྱིས་རིམ་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པ་ན། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། ཅི་ཞིག་ལྟར་བར་དུ་ཡུལ་གཞན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་འབྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དུས་ཕྱིས་མདོ་མ་ཚང་བ་མེད་ པར་སྡུད་པ་ནི་མི་འགལ་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་སྔར་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་ཉན་པར་བྱེད་པ་ན་ཆོས་ཉན་པའི་བདུད་རྩིའི་རོས་ཚིམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱའི་ཚོགས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ འདི་ལྟ་བུར་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གྱུར་ཞེ་ན།ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྐལ་བ་ཉིད་མ་ཚང་བས་དེ་ལྟ་བུར་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བསྟན་པ་གཅིག་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བསྟན་པ་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡི་གེ་དང་ཚིག་ཏུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྟོབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལན་གཅིག་གམ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན། ཡུལ་གཞན་གདུལ་བར་བྱ་ཕྱིར་དང་། །དེར་གནས་དཀོན་པ་བསྐྱེད་ཕྱིར་དང་། །ཉན་ཐོས་གནས་མང་བྱ་ཕྱིར་དང་། །ཆགས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། །ཡུལ་རྣམས་མཆོད་རྟེན་བྱ་ཕྱིར་དང་། །འགྲོ་བའི་བསོད་ནམས་དོན་ཉིད་དང་། །ཡམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་དོན་དུ། །སངས རྒྱས་རྒྱུ་བར་མཛད་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བས་གཞན་ལ་ཕན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་སོ། །ཞེས་ཚིག་འོག་མ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་གཞན་ལ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
或者说"在一刹那间听闻"的含义是：如同在梦中由天等之力，即使在短暂时间也能见到百年等时间一样，以世尊加持力，从与等无间缘的意识所生，具有经义无余显现的耳识在一刹那间生起。
由此，因为获得不可思议解脱门，表明"凡是我所应听闻的一切，我都在一刹那间听闻且不忘失"，显示自身即是量士夫。正因如此，真实结集者为摄受其他所化众生，后来次第入于教法时，虽然并非常时入定，即便中间生起缘于他境的无记心，后来结集经典无有缺漏也不相违，因为如来加持的具足圆满显现的智已先前生起。
又因听闻此法时，对闻法甘露味无有满足。若问其余所化众生为何不如是？依随龙王海所问，清净菩萨众确实如是，但并非一切皆然，因为缺乏殊胜福分，不具有如是领受的能力。
又问：如何于一教法有此差别？此教法于世俗谛中是具文字语言显现的智慧本性，它随力或一次或次第生起，故无过失。
或者：
为化导他方众生故，
为彼处生稀有故，
为声闻住处众多故，
为显示无所执著故，
为诸方成就塔庙故，
为众生福德利益故，
为息灭瘟疫等灾故，
诸佛游化而行进。
以此利他至上之心，一时住在灵鹫山。与下文相连，因为其他时住于他处。


 །ཉོན་མོངས་ལས་དང་དེ་བཞིན་སྐྱེ། ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་དེ་བཞིན། །གང་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཆོས་བཅོམ། །དེས་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བཤད། །ཅེས་དོན་བརྗོད་པས་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཡང་ན། དབང་ཕྱུག དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་།།དཔལ་དང་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་སྐལ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་འདི་ལ་མངའ་བས་ན། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ སྦྱར་རོ།།དོན་དང་ལྡན་པའི་མིང་ཅན་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སྟོན་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་ཁུར་ཡུལ་གཞན་གྱིས་འདེབས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་གནས་དང་འདྲ་བར་འདོད་པར་བྱ་བ།རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ལྷ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་འདོད་པ་རྣམས་ཚེས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཚིགས་རྣམས་སུ་འདུ་བ་རྒྱ་ཆེར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་ པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན་རིའོ།།དེར་བཞུགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་སྟོན་པས་དད་པར་མཛད་དེ། ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་ནས། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་ཁྱད་པར་དུ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་གྲོལ་བར་མཛད་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མཛད་ཅིང་། སྐུ་དང་གསུང་གི་འཕྲིན་ལས་དང་། ཆོས་དང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ། །སྤྱོད ལམ་དང་།ཆོས་འཆད་པ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་སྟེ། རྣམ་པ་བཞིས་དེ་ལྟར་བཞུགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱུང་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དུས་ལ་ཏིསྨའི་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་ནི་དུས་དེ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་ན་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་སྦྱོར་ཞེ་ན།བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་དེའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་དུ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེས་ན་འདི་ལེགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྔོན་གྱི་བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་དབང་གིས་སམ། སྐྱེ་བོ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཉེ་བར་ མཚོན་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་བཀའ་སྩལ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
烦恼业以及生，
烦恼所知障亦然，
凡是违品诸法破，
此中称为薄伽梵。
以此义词的确定词义方式，因具足断除烦恼等，故称薄伽梵。或者：
自在与妙色，
吉祥及名称，
智慧与精进，
圆满此六德。
因具此等，故称具足自在等圆满功德的薄伽梵安住。
在具有意义之名称、广为人知的特殊处所王舍城，如来宣说佛母时，大菩萨众的重担他人无法担负，应当视为等同证悟之处，成为种种珍宝堆积之处，即是灵鹫山。天等欲求福德者于八日等时节广泛聚集，以此确定词义方式称为山。
住于彼处，以种种神变神通示现出世间稀有法，以说法神通令生信心，以记说神通遍知意乐与随眠而令成熟，以教示神通令三乘所化众生特别忆念等而得解脱，成办所欲之义，以身语事业、缘法与有情之心性、威仪、说法、等持、内正安住等四相而如是安住。
若问：对于未生、不现见的时间不是应用过去时语法吗？此处结集时并非不现见，故如何用"安住"？答：诚然，但因紧随其后也用于不隐蔽，故此处恰当。或者依据古代文法，或者相对其他众生而表示隐蔽，故无过失。对"如是宣说"等处也应如是解释。


 །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་གཞག་པར་མི་འོས་པས་སམ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་བསྙེན་པ་རྫོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་བཅོམ་པ་རྣམས་སོ། ། དགེ་འདུན་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་རྣམས། །བདུད་རྣམས་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཡིས་ཀྱང་། །གང་ཕྱིར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་དང་། ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ལྡན་པས་མཐུ་ཆེ་བས་སོ། །ཐབས་གཅིག་པ་ནི་ལྷན ཅིག་པ་སྟེ།ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་གྲངས་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་དེ་ཚིག་གི་དོན་གོ་སླའོ། །གྲངས་བརྗོད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཁོར་མཐའ་ཡས་པ་ལས་གྲངས་སུ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་མང་པོ་ལས་གྲངས་ མདོར་བསྡུས་པ་སྨོས་པ་ནི་མི་བརྗེད་པས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་དོན་དང་།མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། འཛིན་པས་འཇིགས་པ་རྣམས་རྣ་གཏད་པའི་དོན་ནམ། ཚད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཆོད་པ་དང་། ཡོན་དང་ཚོགས་སུ་འདུ་བ་ལ་སོགས་པར་འོས་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པའི་འཁོར་བར་ཟག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་སྟེ། འདོད་པ་དང་སྲིད་པ་དང་མ་རིག་པའི་ཟག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་སོ། །དེའི་གཉེན་པོའི་ཟག་པ་མེད པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཐོབ་པས་ཅི་རིགས་པར་ཟད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཟག་པ་ཟད་པའོ།།ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་ པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐོབ་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་།སྲེད་པ་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་དང་། སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་ལམ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་བརྩེ་བ་དང་། ལྷ་དང་འཕགས་པའི་བཞུགས་པ་ཐོབ་ པས།དེ་རང་ཉིད་འཇིག་རྟེན་གྱི་དང་འཇིག་རྟེན་དང་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། རང་ཉིད་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་རང་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དབང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར།ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ལ། དགྲ་བཅོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
比丘是指不适合以白四羯磨而授具足戒，或以"来此"而受具足戒，断除烦恼蕴者。僧伽则如说：
佛法及僧众，
百俱胝魔众，
因其不能分，
是故称僧伽。
"大"是指具足数量大、功德大而有大威力。"同处"是指一起，与"围绕而住"相连。其中数量大是指"一千二百"等，词义易解。说数量是为了从无边声闻眷属中确定数目。从众多义中略说数目，是为了不忘而易于理解，或为了多闻持者畏惧者专注，或为了了知数量而取。
功德大则以"一切皆"等来说明。此中一切皆堪为供养、布施、众会等，故为阿罗汉。由于令流至有顶的轮回，故为漏，即欲漏、有漏、无明漏三者。由获得其对治无漏戒等蕴而相应断尽者，即漏尽。
远离烦恼、业、生的遍烦恼者，即无烦恼。由圆满获得戒、定、慧、解脱蕴，依次解脱于恶行、贪爱、恶见、有的束缚，故由正行、神通悲悯、获得天与圣者之住处，自身于世间及世间心得自在，以及自身解脱一切束缚而获得自在，故为得自在。
为断除贪爱与无明分的烦恼及随烦恼，定与等持是心解脱，阿罗汉道智是慧解脱。


 །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་མེད་པས། གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་།མ་རིག་པའི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ལས་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉི་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དག་ནི་ སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ།ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅང་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་རྣམས་དང་བདག་གིས་སྨད་པ་དང་གཞན་གྱིས་སྨད་པ་དང་ངན་འགྲོ་དང་འཚོ་བ་མེད་པ་དང་ཆད་པས་གཅད་པ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ མེད་པ་དང་འཆི་བས་འཇིགས་པ་རྣམས་དང་།རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་གོས་པའི་འཇིགས་པ་དང་། རང་གི་རྟོགས་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཙོམ་དུ་གྱུར་པ་དང་ལོག་པར་ཤེས་པའི་འཇིགས་པ་རྣམས་མེད་པས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ དང་།འཇིགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་དང་། མི་ཤེས་པའི་དོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅང་ཤེས་པའོ། །རིག་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་གཙོ་བོ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེན་པོའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས།སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བྱ་བ་རྣམས་བྱས་པ་དང་། ཞར་ལ་བྱ་བ་རང་གི་འདོད་པ་ལ་རག་ལས་པས་འཇུག་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བར་འོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བྱ་བ་བྱས་པ་བྱེད་པ་བྱས་པའོ། ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་རྣམས་མེད་པས་ཁུར་བོར་བ་སྟེ་། ཕུང་པོ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། དམ་བཅས་པ་དང་། བརྩོན པའི་ཁུར་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཁུར་བོར་བའོ།།རིག་པ་དང་མ་རིག་པ་ཐོབ་པ་དང་སྤངས་པ་དག་གིས་ཕན་པ་དང་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པ་དང་སྤང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའོ།།སྲིད་པ་དང་སྐྱེས་བུ་ལྷན་ཅིག་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དགུ་པོ་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如此做则由于无有贪爱与无明分，依次远离贪欲和无明执著，故心与慧极为解脱，因从彼获得彼，由于从等持和烦恼障极为解脱，故从二分一切方面解脱者，即是心极解脱、慧极解脱。
所谓"善解"，是因为无有忧愁、悲叹等怖畏，无有自责、他责、恶趣、无生计、受罚、无偈颂及死亡等怖畏，无有利得、无得等八世法染污之怖畏，无有障碍自证的无知、疑惑、邪解等怖畏，故依次远离苦、怖畏、世间法、无知疑虑，因无畏而善解。
由具足三明等殊胜法之证悟而成为大尊者，故为大象。由圆满戒、定、慧，已作一切应作之解脱诸苦等确定之事，以及随行所作依自愿而入修习功德等应作之事，即是所作已办、应作已办。
由证悟苦等四圣谛，故无有应遍知、应断、应现证、应修习之自性，故舍重担，即完全断除蕴、烦恼、誓言、精进等重担者，即是舍重担。
由获得明与断除无明，具有获得利益与断除无利益之相的两种自利，以及随佛所得者，即是随得自利。
以圣道尽其所有地灭尽能令有与补特伽罗相系的嗔恚等九种结，即是有结永尽。


 །ཡང་དག་ཅིང་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པར་ཀུན་ནས་ཤེས་པས་ན་ཀུན་ཤེས་པ་སྟེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའོ། །དེས་སེམས་ལེགས་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཤེས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །མཐར་གྱིས་གནས་པའི་ སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར།དབང་ཡང་ཡིན་ལ་དེ་ནི་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏེ། རང་གི་རིགས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ དགེ་སློང་དང་ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་གསུམ་པའི་མཐར་སྦྱར་བའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཟག་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཤེས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་སེམས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་དབང་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡིན་ནོ།།སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་བྱེད་པ་ནི་དགྲ་རྣམས་བཅོམ་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ན་ཟག་པ་ཟད་པའོ།།ཡང་ཟག་པ་ཟད་པར་འབད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚིག་འདི་དག་གིས་ནི་ཉེས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ ཡོན་ཏན་ནི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་དོ།།མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་སློབ་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཁུར་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ནི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྲེད་པ་དང་ལྟ་བའི་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཡོན་པོ་མ་ཡིན་ཞིང་དྲང་པོའི་ལམ་ གྱིས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བས་ན་ཅང་ཤེས་པའོ།།ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེན་པོའོ། །ཡང་རྒྱལ་བར་བྱ་བ་མེད་པས་ན་བྱ་བ་བྱས་པའོ། །བྱ་བ་རྣམས་རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པར་བྱས་པས་ན་བྱེད་པ་བྱས་པའོ། །ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་སྡུག་ བསྔལ་མི་སོགས་པས་ན་ཁུར་བོར་བའོ།།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་། རང་གི་དོན་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由正确无颠倒地遍知故为遍知者，即证悟真实义。由此心善解脱，从一切束缚极为解脱者，即是由正遍知而心极解脱。
由于对具有九次第定相的一切众生得自在，故为自在，且彼为殊胜彼岸，亦已获得自种姓究竟，故彼等是达到一切心自在殊胜彼岸者。
因此，如是"比丘"等词皆于第三处结合。有些说一切皆是阿罗汉。为何？因漏尽故。漏尽即无烦恼故。如是，由正遍知而心极解脱乃至达到一切心自在殊胜彼岸，前前为后后之因。
由圆满一切补特伽罗义利，故不应说其他差别。注释者说：由摧破诸敌故为阿罗汉；由断烦恼障故为漏尽；又由漏尽精进自性无烦恼故为无烦恼。如是，此等词句说明极断过失相之功德后，今以"得自在"等说明对治分相之功德。
由具无学止观能成就神通等殊胜功德，故能利益三界，以能担负众生利益重担而为世尊所任命者，即是得自在。由一切种远离爱见系缚，故依次为心极解脱、慧极解脱。
由不邪曲而行正直道至所应至处故为善解。由胜烦恼战故为大象。由无复可胜故为所作已办。由如理圆满诸所作故为应作已办。由不复受生苦故为舍重担。由现证涅槃故为随得自利。


 །སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པས་ན་སྲིད་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་པའོ། །མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པས་ན་ཡང་དག་པའི་ཤེས་ པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།།ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཉིད་དང་། རང་གི་རིགས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་འགྲོ་བས་ན། སེམས་ཀྱི་དབང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འགྲེལ་ཏེ་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྒྱུ་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ ཡིན་ནོ་མཐར་ཐུག་པ་བརྗོད་པ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།དེས་ན་མཐར་ཕྱིན་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཆོས་འཛིན་པའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་གྲངས་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་ཟག་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་བསྒོ་བར་བྱ་བ་དང་། སྒོ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་རྟག་པ་ནི་མི་འཐད་པས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིང་མི་རྟག་ལ། དེ་ ལྟ་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འགྲོ་བ་ལེན་ཅིང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན་རྒྱུན་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཟག་གཅིག་གོ།།འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་ཚིག་ཕྲད་དོ། །ཚེ་འདོད་པར་གྱུར་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཕན་པ་དང་བདེ་བ་དང་མཆོད་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། ། ལུང་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་དགའ་བོའོ། །དེས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་སྟོན་པར་མཛད་པའི་དུས་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་འདི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པས། གང་ཟག་གཅིག་པོ་འདི་མ་གཏོགས་ཏེ བཞག་ནས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། རང་ལ་ཕན་པར་འདོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འབྱོར་པའི་ཕྱིར། ཉེས་དམིགས་ལྔ་དང་མ་འབྱོར་དང་། །མི་དགའ་ཆགས་དང་ཡིད་མི་བདེ། །འཐབ་དང་རྙེད་སོགས་སྲེད་དང་མཛའ་། །བརྩེ་ དང་བླ་མ་ལ་གུས་དང་།།ངོ་མཚར་ཁྱད་པར་དོན་ཕྱིར་དང་། །ལྷུང་དང་དཀོན་མཆོག་རྒྱུ་དང་ནི། །མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་ཕྱག་བྱའི་ཕྱིར། །དགེ་སློང་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བཅོ་ལྔ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་གར་ཡང་མི་འགྲོའི། འོན་ཀྱང་བྱས་པ་ཤེས་པ་དང་ཆོས་ལ་གུས་པ་ ལ་སོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ན་རྟག་ཏུ་གནས་པས་རང་གི་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རང་གི་བའི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོའི་འཁོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由正确摧毁有之因故，遍尽有之结缚。由见道与修道达究竟故，以正知而心极解脱。由获得殊胜神通等功德之自在，及趣向自种姓之最胜故，是达到一切心自在殊胜彼岸者。如是解释，前前为后后之因。
于究竟之说亦不应说差别，故无无究竟之过失。虽属所说数量之内为持法之最胜，为显示不具如是功德故，说"除一补特伽罗"等。
补特伽罗者，因果相之所应熏习与能熏习之体性常住不应理，故为善不善习气所充满且无常，取持如是随顺之趣，以此词源学方式即相续为一补特伽罗。"此即"之声是表示亲近之助词。
由希求寿命故为具寿，表示利益、安乐与恭敬。由持一切教法及获得承事佛陀之欢喜故为阿难。故具寿圣者阿难于说法时为预流果，不具所说功德，除此一补特伽罗而说。
由圆满所作及希求自利，以及如来加持一切圆满故，远离五过患、不圆满、不喜、贪著、不悦、争斗、获得等贪、亲爱、慈悲、敬上师、希求稀有殊胜义、堕落、三宝因缘及礼敬塔等十五种行走因缘，故自身不往诸处，然由知恩及敬法等常住世尊处，故为自己所属，是说自己的大声闻眷属。


 །མདོ་སྡེ་རིན་ཆེན་ཟབ་མོ་ནི། །དཔག་མེད་ཉན་པའི་སྲེད་པ་ཡིས། །མཐའ་ཡས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་སུ། །མཁས་པ་གང་ཕྱིར་རྒྱུ་བྱེད་པས། ། དེ་ཡི་ཐེག་པ་བཤད་ཉིད་ཀྱིས། །དེ་དག་མང་པོ་འོངས་གྱུར་ཏེ། །དེས་ན་མདོ་སྡེའི་ལུང་རྣམས་སུ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་མ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ། །ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་བསྟན་ཏོ། །བར་མ ལ་དགའ་བ་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་པས་གོ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བས།དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་བསྟན་ཏོ། །མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡང་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་འཕགས་པ་ བརྒྱད་སྟོང་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཆོས་མཐོང་བ་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མའི་འཁོར་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རྩོལ་བ་དང་ བཅས་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་དང་།ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་དང་། ངེས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་རྣམས་ཞེས་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ནི་ཚད་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཞན་གྱིའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་རྣམས་ཀྱིས། །བརྒྱད་སྟོང་འདི་དོན་མ་ཚང་མེད། །འདིར་གཞུང་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །དོན་དེ་ཇི་སྐད་གསུངས་དེ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐལ་བ་ ཞན་པ་རྣམས་འཁོར་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ན་ཡིད་མི་བདེ་བ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་དགྱེས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་གདན་བཤམས་ནས། མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྐྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་སྐུ་དྲང་པོར་བཞུགས་ནས།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཤངས་ཀྱི་རྩེ་མོར་སྤྱན་གཏད་དེ་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་མཛད་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་བཞེངས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
甚深妙法经，
以无量闻欲，
于无边世界，
智者为游行。
由说彼乘故，
彼等众多来，
是故诸经中，
不说诸佛子。
这是某些人的说法。为摄受喜好广说文句的众生，宣说圣十万颂。由悲悯喜好中等广说而能了解的众生，摄集一切义而说圣二万五千颂。为利益喜好略说、闻首即解的众生，又摄集其一切义而说圣八千颂。
因此，随顺此而喜好略说见法的比丘、比丘尼、优婆塞、优婆夷眷属，如是清净增上意乐并具精进而住无相者，任运而住无相者，正入决定行者，一生所系者，如是应知菩萨大众眷属无量。这是其他人的说法。
如是论师法称亦说："如是所说诸，八千义无缺，此中许略文，即彼所说义。"
如是随顺彼故，为遣除福薄者无眷属等不悦，以及欢喜少欲故，世尊自敷法座，为显示此宝经应以等持而证悟故，离极舒展等过失而结跏趺坐端身正直，先作法轮印相，注视鼻尖一心正念，为摄一切三昧故，入名为三昧王之三昧而住。


།དེ་ནས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྤྱན་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་ལ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་ཏེ་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་ པོའི་དབྱེ་བས་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མཛད་པས།ཅི་རིགས་པར་སྐུའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྣམས་དང་། བ་སྤུའི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས་འོད་ཟེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ སྟོང་དྲུག་ཅུ་དྲུག་ཅུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་འོད་སྤྲོ་བ་དང་།ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་མཛད་ཅིང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་མཛད་ནས། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོས་ཁེབས་པར་མཛད་དོ་།།དེ་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་མང་པོ་སྤྲོས་པ་ལ་གནས་པའི་པདྨའི་སྙིང་པོ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་མང་པོ་བཞུགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ གྱི་དོན་མཛད་དེ།དེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེ་བོ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། ཡུམ་སྟོན་པའི་ལྟས་ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་གྱི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། གནས་མི་གཙང་བ་དང་། ཉན་པ་པོ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་ལ་མི་མཁས་པ་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཆོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་དེ། གང་གིས་ལྟས་ཆེན་པོ་བཅཝ་བརྒྱད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་དེ བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྡུས་པའི་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་རྣམ་པར་བསལ་བས་གནས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས།དེ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལྷ་དང་མི་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེས་ནས་སྐྱེ་བ་དྲན་ཏེ། དགའ་བ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བས་རང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སོང་ བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འདུད་པར་འགྱུར་རོ་།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལོང་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། ཚངས་པའི་གནས་བཞི་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་། བསམ་ གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་ཐོབ་པས།རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཉན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པས་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ནི་ལེགས་པའོ། །དུལ་བ་ནི་ལེགས་པའོ། །ཞི་བ་ནི་ལེགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其后，以慈悲眼正观此等世间为苦所逼，令所化众生了知此教法以小、中、大之差别，随各自根机而行，具足成佛究竟之果。随宜从身体支分及毛孔中放射六十六亿百千光芒及自性光明，遍照十方如恒河沙数世界以大光明，令一切众生决定趣向无上正等正觉。以舌根覆盖此三千大千世界。
从彼放射众多光明中，安住莲花蕊座上诸如来身为前导，宣说具足六波罗蜜法，如前利益众生。为摄受求此义者，显示无碍说般若之瑞相。
其后如是离众眷属等一切怖畏，入名为"狮子奋迅"之三昧。为令说法者了知不应于不净处及不善分别世俗胜义之听众前说佛母，而作如是神变加持。以十八大瑞相为前导，如是遍除一切世界中八无暇，清净处所。令彼处众生与天人同分而生，忆念宿世，以喜及大喜为前导，各往自佛刹礼敬顶礼世尊。
一切众生皆离盲等过失，安住十善业道，欢喜四梵住，获得如入第三禅之乐，堪为佛母法器，具足如是自性智慧：布施为善！调伏为善！寂静为善！


 །ཡང་དག་ པར་སྡོམ་པ་ནི་ལེགས་པའོ།།ཚངས་པར་སྤྱད་པ་ནི་ལེགས་པའོ། །སྲོག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་མི་འཚེ་བ་ནི་ལེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་སྟོན་པར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་སྟོན་པར་མཛད་པས།གདུལ་བྱ་རྣམས་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འོད་དང་སྐུ་མདོག་དང་གཟི་བརྗིད་དང་དཔལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ ནས།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མཛེས་ཤིང་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེ་སྟེ། དཔེར་ན་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱིས་རི་བོ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ལྟ་བུར་མཛད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དང་སྟོན་པར་སྤྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལྟ་བུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ གདུལ་བྱ་རྣམས་འབད་པ་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་།དེའི་ཕྱིར་མིར་གྱུར་པ་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་པར་ནུས་སོ་ཞེས་སྤྲོ་བ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་མཉམ་པ་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཐ་མལ་པ་བསྟན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
正律仪为善！梵行为善！不害诸有情为善！如是宣说。此为二种三昧神变。
其后，世尊已得一切所知自在，示现宣说此般若波罗蜜多。为令所化众生生起恭敬，如前以光明、身色、威严、吉祥胜伏一切世间，次第庄严、光耀、明亮、晃曜，犹如须弥山王胜伏一切诸山。
如是唯有如来能证悟宣说此法，我等则不能，恐所化众生因此不作精进。是故为令生起正信，显示唯以人身即能成办一切，而示现与此世界众生身量相等之平常色身。


 །དེ་ ནས་རབ་ཏུ་དང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་ལྷ་དང་མི་ཡང་དག་པའི་དོན་སྒོམ་པ་གོམས་པ་ལས་དུས་གཞན་དུ་འདི་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པར་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་ན།ཇི་ལྟར་ཕུལ་བ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་ པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་སྔོས་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་སེམས་དང་བས་བསོད་ནམས་མངོན་པར་སྤེལ་བ་དང་། ལུས་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བདེ་བར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ དོན་དུ།མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས། ཉིད་ཀྱི་དབུའི་སྟེང་དུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་པའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཛེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པར་བྱེད་ པའི་རང་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས།བདག་ཏུ་རློམ་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ། གཅིག་ལ་མངོན་པར་དམིགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་ན། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དང་།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་ཀྱང་། ཕྱིས་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མྱུར་བ་དང་། རིང་ཞིག་ལོན་པའི་དབྱེ་བས་ལ་ལ་ཞིག་རྟོགས་པར་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་ འདོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ངེད་ལ་སེམས་གཞན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདུན་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྒྱལ་པོས་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ལྟ་བུར་མཛད་པའི་བདག་གི་སྐུ་ མཉམ་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་འཁྲུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ལ་མཉམ་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
尔后，生起殊胜净信的天人，由于修习真实义而熟习，于他时见到如是本性之法证悟者，以花等供养世尊。如其所献受用，如是受用妙香等物，以净信心增长福德，由身等极为调柔，为令所化众生安乐生起智慧资粮，为摄受故，世尊以神变加持彼等花等。
于自顶上化现三千大千世界量之楼阁，以一切庄严装饰，令此世界极为庄严。对于未断我慢习气者，若专对一人说法，则因不悦等而不能趣入正法。是故如前，为显示于一切处摄持等义，如是平等趣入一切众生，后随其根机，以速疾与久远之差别，于某些授记证悟等，为显示我等非以贪著等增益为先而转变心意，故于世间界所住一切众生前，如善逝王示现宣说一切种法之身相平等，此为二种神通神变。
其后，因生于遍染污世界，及具足殊胜智慧等，世尊于一切佛陀中，于一切种利益众生事业非为平等。


།ཞེས་སྐྱེ་བོ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོགས་པ་སེལ་བས། འཇུག་པ་དང་ཚོགས་རྫོགས་པ་མཚུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ་སོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་སྲིད་པས་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ལྷན་ཅིག་།ཚོགས་དང་ཆོས་སྐུ་དག་དང་ནི། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པར་ནི། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་སྟེ། །སྐུ་ཚེ་རིགས་དང་ཚད་ཀྱིས་མིན། །ཞེས་བདག་ཉིད་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྐྱེ བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་རང་གི་གདུལ་བྱའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གསུང་རབ་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་མ་ལུས་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པས།ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་འཛུམ་པ་མཛད་དེ། གང་ གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་མི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དྲུངས་ཕྱུང་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་ཚུན་ནས་ཕན་ཚུན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ ལྡན་འདས་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་མཐོང་ནས་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྟས་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། རང་གི་བླ་མ་ལ་མ་ཞུས་པར་བབ་ཆོལ་དུ་འགྲོ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ནས། དེའི་ དོན་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རང་རང་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས།བཅོམ་ལྡན་འདས་སྣང་བ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ཞུས་པའི་ལན་གྱི་རྗེས་ཐོགས་ལ།བསྔགས་པ་གསུང་བ་ཐོས་པས་རང་གི་བདག་པོའི་ཐུགས་དགོངས་བཟང་པོ་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་ པའི་སླད་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་མཆིའོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ་སྣང་བ་ཐོབ་ནས།རང་གི་བདག་པོས་ཆོས་ལ་གུས་པས་མཆོད་པའི་དོན་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་པདྨའི་སྐྱེས་བསྐུར་བ་དང་། གནོད་པ་ཆུང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྙུན་གསོལ་བའི་ཚིག་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ འདི་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་བག་ཡོད་པར་གནས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་མནོས་ནས།འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་པས་བར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་ཅིང་འོངས་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མཆོད་པའི་ཚོགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ།

我来为您翻译这段藏文：
如是消除下等众生之疑虑，入道与圆满资粮相等的诸菩萨，于各自佛土中现证无上正等正觉是有可能的，故与一切佛陀同在。"资粮与法身，为利众生行，一切佛平等，非寿种量异。"如是显示自身平等。
如是于种种世界中发愿转生的自所化诸菩萨，无余无倒宣说一切经典宝藏，为显示圆满资粮方便故，世尊如是微笑。由此，世界中诸众生见到彼此世界中安住的诸佛世尊及其眷属圆满众会，断除一切不平等疑惑种子，了知平等性。
如是见到大光明等瑞相为先，思维不请教自己上师而轻率前往是不应理的。为此，十方世界诸菩萨各自前往其如来处，先行顶礼，启问："世尊，此大光明出现于世间"等。随后闻得赞叹之语，了知自师善意者白言："世尊，我等将与眷属前往彼等世界。"
获得开许后，为供养敬法故，自师遣送各种珍宝莲花，并以"少有不适否"等问候语，以及"此世界具五浊，当住正念"等教诫。领受后，与无量眷属供养中间诸如来，来此顶礼供养。


 ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མཆོད་པའི་ཚོགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ།རང་རང་གི་གནས་སུ་འཁོད་ནས་རང་རང་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙུན་གསོལ་བའི་ཚིག་དང་པདྨ་ཕུལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་སྣང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་འཁྲུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།དམ་པའི་ཆོས་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར། པདྨ་དེ་རྣམས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་གཏོར་བ་ན། པདྨ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ ཅན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སྟོན་པར་མཛད་པས།སེམས་ཅན་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་མཛད་པའི་དོན་དུ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས། སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་པ་རྣམས་འོངས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ ནས།ཐོག་མ་དང་། བར་མ་དང་། ཐ་མར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླེང་གཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ པ་ཡིན་པས་འདིར་ནི་དེ་དག་མ་གསུངས་སོ།།དེས་ནི་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ན་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ། ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་ཅིང་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ གནས་དེ་ཉིད་དུ་འཁོར་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདི་སྐད་བདག་གིས་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ཐོས་སོ།།ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་ བདག་ཉིད་ཚད་མར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན།གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་མཉན་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། སྟོན་པ་དབང་པོའི་འཁོར་དང་ནི། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱང་ངེས་བསྟན་པ། །དད་ལྡན་ འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ།།སྡུད་པོ་རང་ཉིད་ཚད་མར་ནི། །རབ་གྲུབ་ཕྱིར་ཡིན་འཇིག་རྟེན་ན། །ཡུལ་དང་དུས་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་ཅིང་། །དབང་པོར་བཅས་ཚིག་སྨྲ་བ་ཡི། །སྨྲ་པོ་ཚད་མར་རབ་ཏུ་རྟོགས། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ། མདོ་དོན་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ཡིས། ། དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་པས་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས་རྣམ་པ་ལྔས་མདོ་སྡེ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་ངེས་པར་བྱས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
先行顶礼后加持供养聚，各自安住于自处，向各自如来献上问候语和莲花。此乃法显神变之二相。
其后，为令知晓世尊虽生于不清净世界却不为其过失所染，且为供养正法故，各自向自方散撒诸莲花时，莲花上现有如来安住，以此为先示现佛母，为令诸众生决定趣向无上正等正觉故而供养正法。
了知随缘大菩萨等众会来临后，宣说具足初善、中善、后善等之般若波罗蜜多，此当知为缘起。为摄受喜闻略说之众生故而作如是宣说，此处未详述彼等。
当时，世尊在王舍大城灵鹫山，为如前所说眷属围绕而住说法时，我于世尊处与彼等眷属共同如是听闻此宝经。宣说处所等一切，皆随顺世间言说而结集，以自身成立为量故，为令所化众生恭敬听闻思维等而宣说。
如法称论师所说："示现导师与眷属，处所时间定宣说，具信趣入支分故，结集者成立自身，为量故也世间中，由处时等为标识，具根说者所言语，说者成量极明了。"
于此，"欲说经义者，应具摄要义，词义及关联，并以问答释。"依此解释之理，当以五相解说经典。


 །དེ་ལ་དགོས པ་ནི་བཤད་ཟིན་པ་ཁོ་ནའོ།།དེ་བས་ན་ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བསྟན་བཅོས་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ནི་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་སླ་བ་དེས་ན་རེ་ཞིག་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་བསྟན་པས་བྱང་ཆུབ་ དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྗོད་དོ།།དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་མ་ཡིན་པས་དེའི་རྗེས་ལ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ ཉིད་དོ།།དེ་ཡང་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་མ་ཡིན་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ལྟར་ཐོབ་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབང་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལམ་དང་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་བསྡུས་ནས་ཀུན་ མཁྱེན་གསུམ་སྒོམ་པས་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའོ།།ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སོ་སོ་བ་དང་བསྡུས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་བསྒོམས་པའི་དོན་རྣམས་ངེས་པར་ བྱ་བའི་དོན་དུ་རིམ་པར་བཀོད་པས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རིག་ནས།ཡང་ལེགས་པར་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བསྡུས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་མདོར་བསྡུས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་ བཤད།།རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་གཏོགས་པ་དང་། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་རྣམ་བརྒྱད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། མདོར་བསྟན་པ་ནི་རྒྱས་པར་སྨྲས་ན་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སླར་ཡང་བསྡུས་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中所需已如前说。为使听众易于理解，及令讲说者易于解说教义分别之理，故当先说略义。
为令发菩提心等菩萨通过显示果位而遍知一切相，故首先宣说一切相智。此须遍知声闻道等，故其后为道相智。此亦须遍知一切基础，故其后为一切智。
为令如是所得三种遍智于一切相得自在故，摄集一切相、道与事物差别，由修三智而证悟，此即圆满现证一切相。
依止以殊胜道证得究竟智慧的顶加行现证，为令确定别相与总相分类所修诸义，次第安立而成办，即渐次现证。
为令善加修习故，于一刹那圆满现证诸所修后，于第二刹那无倒证悟法身圆满菩提，此即般若波罗蜜多义摄八种现证略说。
如云："般若波罗蜜，以八事善说，一切相智性，道智性随后，复次一切智，圆满现证属，至顶及渐次，一刹那圆觉，法身为八种。"
略说若广说则为善说，故当再广说略义。


 །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འགྲོ་བར་འདོད་པས་དང་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི རང་བཞིན་ཅན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་བསྐྱེད་ནས།སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་དེས་འཕངས་པའི་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བསྒྲུབས་པ་ལ་སོགས་པ་གདམས་ངག་བཟུང་བའི་རྗེས་ལ། ཐོས་ པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་འོག་ཏུ་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་པོ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱས་ཏེ།ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་གཞན་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ན་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པས་དབེན་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ སྤྱིར་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང་།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་ གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས།བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དང་པོར་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པས་གོ་བགོས་ནས། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ལ་མངོན་པར་འཛེགས་པ་མངོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པས་ཚོགས་བསགས་པས་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བསྟན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ལེའུ་དང་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
对于欲趣向圆满菩提者，首先应当生起以空性和大悲为心要的菩提心，即愿菩提心与行菩提心这两种自性。为圆满发心及由此所引生的诸法，为护持善得功德之增长，于受持教授等之后，
获得闻思修等究竟，具足解脱分善根之信等相后，随顺通达四谛的四种顺决择分，为世间修行之自性而决定。
如前所说的顺决择分及其他见道等皆具修行，故为修行所依之法界自性菩萨一切法缘念为先导，以一切众生中最胜故，依大心性、大断性、大证性，入修行故，应修三种所为之寂静处。
其后为获得此故，于三种遍智境上，总依善法，及于现证一切相等四种现证中，每一现证皆依六波罗蜜多之所作即是修行。
如是，于加行、见道、修道及殊胜道体性的铠甲等诸修行中，因是精进自性故，首先以铠甲修行披甲，以趣入修行趣向显现登上无余大乘法，以资粮修行积集资粮，应证出离修行。如是以证得佛果之法证悟次第而说，诸如来一切相智即为第一品所摄。


 །དེ སྐད་དུ་ཡང་།སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང་། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང་། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་ རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད།།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་ན་མ་ཡིན་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་དག་གིས་ལྷ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་མོག་མོག་པོར་མཛད་པས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ན་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ལ་འདི་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གི་ཟུར་གྱིས་བསྟན་པས་རྟེན་བརྗོད་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ།ཡུལ་ སོ་སོར་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལམ་བསྡོད་པར་བྱ་བ་ཉུང་བ་ཉིད་དང་། གདུལ་བྱ་འབྲས་བུ་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་དེའི་བྱེད་པ་བསྟན་ནས། ཟག་པ་དང་ བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པས་ན།མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབྱེ་བས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུམ་ཡོད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་ཁུངས་ནས་གསེར་གྱི་གའུ་ལྟར་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དང་པོར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བསྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དོ་ཞེས་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་དང་ བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་གསུངས་སོ།།དེའི་རྗེས་ལ་དེ་གསེར་མགར་གྱི་རྒྱན་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན། རང་དང་གཞན་གྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྗེས་སུ་ ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུངས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是所说：
发心与教授，
四种顺决择，
及为修行依，
法界之自性，
所缘及所为，
铠甲趣入行，
资粮与出离，
是佛一切智。
其后，若无遍知一切道，则不能证一切相智，为宣说遍知一切道故。如来自性光明令天等异熟所生光明黯然，为除世间护等增上慢故，唯具足摧伏我慢相续者，方有证悟此之机缘。以词义暗示说明所依之后，
宣说境之决定等，于遍知道位中应圆满一切道，故以声闻缘觉一切道宣说为先，世尊宣说具足此世间等功德诸菩萨之见道具大利益。
其后应说修道，因道赞少及所化众生趣向果故，首先宣说其作用。因有有漏无漏自性二种修道，故以胜解、回向、随喜作意差别，有漏修道有三种，如从源处金匣般积集福德故，首先宣说胜解作意。为令修此菩萨生起欢喜故，如是于增上胜解，宣说赞叹诸佛等，如是展转宣说欢喜自性之赞叹、恭敬、称扬。
其后，如金匠庄严般，为令彼福德成为圆满菩提支分，以回向作意为先，为得自他福德事平等性故，宣说随喜作意。


།སྦྱོར་བ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱེ་བས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པས་ན། དང་པོར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། གཉིས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་པས། ལེའུ་ གཉིས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལེའུ་བརྒྱད་པའི་བར་ནས།གསོལ་པ་གང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་མཐར་ཐུག་ པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་དང་། །སློབ་མ་བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང་། །འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །བྱེད་པ་དང་ནི་མོས་པ་དང་། ། བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བསྔགས་པ་དང་། །བསྔོ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་མེད་དག་།སྒྲུབ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི་། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཁོར་བའི་སྐྱོན་མཐོང་བ་དང་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྲིད་པ་དང་།ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་ལྡོག་པ་སྟོན་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེ་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་པའི་དོན་ཁོ་ནར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པར་འཛིན་པ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རིང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་བསྟན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དག་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དག་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་[(]ཡང་[,]ཀྱང་[)]རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ ནས་བརྗོད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ།དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། མཐོང་བའི་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ་དེའི་ཕྱིར་ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལེའུ་དགུ་པ་ནས། རབ་འབྱོར་ཆོས་གང་ཡང་བསྐོར་ བའམ་ལྡོག་པ་མེད་དོ།།རབ་འབྱོར་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱིས་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཟློག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由加行和清净差别，无漏修道有二种，故首先显示现证相，其次显示极清净相。从第二品至第八品，问曰："如是通达者，即是菩萨摩诃萨般若波罗蜜多。"世尊答道："为极清净故。"以此为终，宣说诸菩萨遍知道性。
如是所说：
令光黯然等，
声闻独觉道，
此及余功德，
具大利见道，
作用与胜解，
赞叹敬称扬，
回向及随喜，
无上诸作意，
修证极清净，
此等为修道，
诸智菩萨之，
遍知道如是。
其后，若无遍知一切基，则不能善知诸道，为宣说一切智性故。以慧见轮回过患，以悲行有情利益，为他所转故，诸菩萨不住生死涅槃，故以遮遣显示声闻缘觉非如是。以此为先，唯为摄受教义故，以随行与遮遣执取相与无相，显示佛母广略二者。以所缘无所缘显示违品对治已，复以随行门宣说诸菩萨彼等修习加行。紧接着，以显示彼等性为先，宣说应修见道。
是故从第八品"具寿须菩提问"开始，至第九品"须菩提，任何法无有转还。须菩提，此亦是诸菩萨摩诃萨般若波罗蜜多"为止，以遮遣门宣说声闻缘觉一切智性。



།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང་། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་དང་། །ཐབས་ཀྱིས་རིང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང་། །སྦྱོར་དང་དེ་ཡིས་མཉམ་ཉིད་དང་། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ མཐོང་བའི་ལམ།།དེ་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ། དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལམ་དང་གཞི་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་བསྡུས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་རྣམས་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་བླང་བ་དང་དོར་བར་འདོད་ནས་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ།ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་སྐྱེས་པས་བསྒོམ་ པར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ནས།ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་སྤྲོ་བ་ཅན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སློབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཆོས་ཐོབ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་སྲིད་པ་ དང་ཞི་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན།རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་གྲུབ་པ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་གོ་ཞེས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ ལེའུ་དགུ་པ་ལས།དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་པ་ནས། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དང་དེ་དག་ནི་ལྷ་དང་།མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་མཐར་ཐུག་པས། ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྣམ་པ་སྦྱོར་བར་བཅས་རྣམས་དང་། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་ནི་མཚན་ཉིད་བཅས། །ཐར་དང་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་། །སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་ཉིད་དང་། །ཞིང་དག་བླ་ན་མེད་པ་ནི། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་ སྟེ།།འདི་ནི་ཐབས་མཁས་བཅས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་འགྲོའོ།

这是该藏文的中文翻译：
如是说道：以智慧不住于轮回，以悲心不住于涅槃，非方便则远离，以方便则不远离。与不相顺对治分，相应及其平等性，声闻等所见之道，如是皆为遍知性。这是所说。
其后为了掌握遍知三智，摄集一切相、道相智与基智的差别，由于修习三种遍智，为显示现观圆满义，如数以殊胜加行相应取舍功过，先以了知相为前导，由生起随顺解脱分善而修习。如是宣说诸相等后，对随顺解脱分增长欢喜者，以通达顺抉择分等次第，学地菩萨不退转众获得法位者，即以佛陀因相修习轮涅平等为前行，成就自佛土清净，以善巧方便随缘任运成办佛事，如是宣说顺抉择分等。
因此，第九品中说：作如是说已，具寿须菩提向世尊如是言："世尊，以虚空无边故，此为无边波罗蜜多"，乃至第二十品："彼彼菩萨摩诃萨为天人阿修罗世间所不能夺。"以此为终，如是宣说诸佛等如何现证一切相现观圆满。
如是亦云：诸相及加行，功过与相俱，解脱顺决择，不退转学众，轮涅等性及，净土无上者，现证圆满觉，此具方便智。这是所说。
其后获得现观圆满者，即至胜道证悟之极。

 །ཞེས་རྩེ་མོར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ། གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དྲོད་ལ་ སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ།རྟགས་དང་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང་བརྟན་པ་དང་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན། འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དག་བདག་དང་སྐྱེས་བུ་རྫས་དང་བཏགས་པར་ཡོད་ པའི་རྟེན་ཅན་དག་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་སོ་སོ་ལ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་དང་། དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་བླང་ བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས།སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བདེན་པ་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྨི་ལམ་གྱི་ནང་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ།ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་མཐར་ཐུག་པས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གསུངས་ སོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ཡི་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་དང་། །བརྟན་དང་སེམས་ཀུན་གནས་པ་དང་། །མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་བསྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ལོག་པར་ བསྒྲུབ་དང་བཅས་པ་ནི།།རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ནི་སོ་སོ་བ་དང་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པར་བཀོད་ནས་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་ པར་བྱེད་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་དུ།ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པ་ལས་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཅིག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ སྐད་དུ་ཡང་།མཐར་གྱིས་པ། རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཅུ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

为显示顶加行现观之义，如数宣说暖等四种顺抉择分之体性、相状、增长、稳固及心住，以此为前导。
以趣入与退转分之所依，以我与补特伽罗实有与假有为所依，如其数量各有二种所取能取分别，故有四种分别，于见道与修道各别应断，并说明能断彼等之差别阶段四种对治应当修习。
由于获得佛果无有障碍，故以无间三昧依二谛善巧方法，宣说应断邪行及其所依。
其后，第二十品中从"须菩提，若菩萨摩诃萨于梦中亦"开始，至第二十九品"以善不善法无量故，应随知般若波罗蜜多"为终，宣说具因顶现观。
如是亦云：彼之相及增长，稳固与心住，于所谓见道及，所谓修道别，四种分别之，四种对治及，无间三摩地，及邪行俱者，是为顶现观。这是所说。
其后获得顶现观者，为令通达别相与总相诸义坚固，次第安立而修习。即以十三种布施等摄诸法，第二十九品中以一句"为宣狮子吼故，应随知般若波罗蜜多"，宣说具因渐次现观。
如是亦云：渐次有三种十种。这是所说。

 །དེའི་འོག་ཏུ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟོགས་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ལེའུ་དེ་ཉིད་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཁྲུག་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྒོམ་པའི་རྣམ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེ་མ་ཐག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་ནས།སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ནི་ཡང་དག་ པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ།དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ། གང་ཕྱིར་དབེན་པར་གྱུར་པ་ལས། །དབེན་ པ་ཐ་མི་དད་པར་འདོད།།ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐ་དད་དུ་འཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་བཅོས་བུ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ ཆུད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན།རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྣང་བ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ། གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ། ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་དང་ སེམས་ལས་བྱུང་བ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ།

其后，为令修习渐次现观极为纯熟，于所证诸法本身，以无漏非异熟一切法，以一刹那相等四种差别，以一刹那现证。即于彼品中以"以一切法无乱故，应随知般若波罗蜜多无乱"一句，宣说一刹那现等觉之修相，于第二刹那圆满证得法身菩提，故说菩萨三种无间圆满菩提。
其余三身于世俗谛中显现，就胜义而言，随顺法性体性之信解差别，安立为诸佛、菩萨、声闻等之境界。为显此义，如说："由离而成离，许彼无差别"，虽与法身无别，然由出世间道而别别获得，非为造作，故以一切法如幻无二智而通达。
以此为前导，于瑜伽行者世俗谛中，由生起殊胜义显现门而必须承许，由所依转依而转变，以无二心心所显示法等作用，从一切种如来境界智慧资粮所生者，即是具有事业之法身。

 ཞེས་བསྟན་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཉན་པར་འདོད་པ་ས་བཅུ་ལ་རབ་ཏུ་ གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ།མཆོག་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་མཚན་ དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མཛེས་པའི་སྐུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་པར་བསྟན་ནས།སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བ། བྱིས་པ་དང་ ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་དམིགས་པར་རུང་བར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།དེས་ན་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པ་ལས། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལེའུ་དེའི་ ཞབས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྙེད་པར་དཀའ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་བཅས་དང་། །དེ་བཞིན་ གཞན་ལ་སྤྲུལ་པ་ནི།།ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ། །རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་སྔོན་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་དོན་དུ།མཇུག་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཉིད་ཚུལ་ལུགས་བར་པས་སྟོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཉིད་ ཀྱི་ལེའུ་གསུམ་བསྟན་ཏེ།དེ་ཡང་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་མ་བསྡུས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཚིག་དོན་ལ་སོགས་པ་ བཤད་པས་མདོའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཉེ་བར་དགོད་པའོ། །ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་ནོ་། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཛེས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་ གྱུར་པ་དང་།འབྱོར་པ་སེམས་ཀྱིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རབ་འབྱོར་རོ།

如是宣说之后，为与欲闻诸多珍贵经典、安住十地的诸大菩萨一起，为受用最上无过大乘法之欢喜安乐，积累无量福德资粮，具足相好庄严之身即是圆满受用身。
随诸有情根机，为利益一切众生，乃至有情界尽，于一切时恒常不断，从福德智慧资粮分所生，为凡夫及声闻等所能缘取之释迦牟尼等如来之身相，即是化身。
故于第二十九品中，从"须菩提，如是菩萨摩诃萨"开始，乃至彼品末"无上佛法圆满不难获得"为止，宣说诸佛世尊之身现等觉。如是亦云："自性身及具圆满受用身，如是化现于他者，法身具足诸事业，如是四种善宣说。"
其后，为令所化有情了知应如常啼菩萨般修行，故由宣说其往昔因缘，以令善知识欢喜为先导，为显示修习般若波罗蜜多之功德，以结集方式，以中等仪轨显示如前所说现观次第之三品。因易解故，未摄入《现观庄严论颂》中。如是以其余二种方式将解说摄义，故暂时摄义唯一。
今以解说文义等宣说经义，即"尔时"等。"尔时"者，谓文句安立。于天人世间中以供养等为主故为上座。于诸离烦恼者中最为殊胜庄严，具足心意圆满者，即是须菩提。

 །འདི་ན་ལ་ལར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་མཛད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕྱག་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། དཔེར་ན་ས་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ལྟ་བུའོ། །ལ་ལར་ ནི་གསུང་གི་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ།དཔེར་ན་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལ་ལར་ནི་ཐུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། དཔེར་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་རྣམས་རྗེས་ སུ་བཟུང་བ་དང་།ཡོངས་སུ་གཏང་གཏད་པ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བརྟུལ་བ་ལས་རང་གི་རིགས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པའི་མཐུ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ནུས་པ་ཡང་སྟོན་ཏོ་ཞེས་མཐུ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་པ་ལ་ངག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་སྒོ་ནས། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡིད་གཞན་དུ་ཡེངས་པ་ དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ། བོས་པར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱོད་སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།ཆོས་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཀྱེ་རབ་འབྱོར་དེང་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་དང་དོན་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པ་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སེམས་དཔའ་སྟེ།བསམ་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པའོ་། །ཉན་ཐོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ།།གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

此处，如来身业加持之作用，如显示十地等经。或以语业加持，如阿阇世王除悔经等。或以意业加持，如普贤行愿品等经。
因此，为摄受特别信仰圣者须菩提者，以付嘱等次第引导入大乘，为令自种姓相续不断，或为利益见到如来不可思议方便善巧威力之所化众生。因为在一切方面都显示不能之处，故以加持语言宣说般若波罗蜜多。
为使圣者须菩提从散乱心转向专注，世尊告诫呼唤道："须菩提，关于菩萨摩诃萨般若波罗蜜多，汝当勇于宣说。"因为是说法时机，虽本已具足，但意为"须菩提，今日汝当显现殊胜之法、义、词、辩才无碍解一切相。"
菩提者，于一切法无执著，具足自利。具有此心者即是菩萨。若问声闻岂不亦如是耶？故说"摩诃萨"。具有为成办广大他利之心者，即是大菩萨。若说其他意义之"大"，外道贤者亦有，故说"菩萨"。因此说"彼等菩萨摩诃萨，关于般若波罗蜜多"。

།བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་པོ་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་མོས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ས་ཕྱོགས་གཙང་མར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ལ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་རྩ་བའི་སེམས་ཀྱིས་མིང་གི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་དམིགས་ལ། རྗེས་སུ་དཔྱད་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལེའུ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ གིས་བརྟག་པར་བྱའོ།དེ་ནས་བགྲང་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གྲངས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞལ་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ངེས་པར་རྟོག་ པས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་འཐད་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་དང་། སོ་སོ་བ་དང་། བསྡུས་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པ་དང་དོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ཡི་གེ་ལ་སྟེ་། རྣམ་པ་འདི་དག་གིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ པའི་སེམས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་མཚན་མ་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཟུང་ལ། ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་དོན་ཉིད་མིང་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་རྩ་བའི་སེམས་ཉིད་དུ་སྡོམ་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་བཅུག་ལ། དོན་གང་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་ དེ་འདུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་རེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་གྱིས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཏེ་རབ་ཀྱི་མཐར་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའོ།།དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་ཡིན་ལ། དེ་འཐོབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚིག་དང་ ངག་གི་ཚོགས་ཀྱི་གཞུང་དང་།མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པའོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། བསྒྲུབ་བྱ་དོན་དེ་དང་ལྡན་པས། །གཞུང་ལམ་དག་ལ་དེ་སྒྲ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

于第一无数劫中出离并以胜解行增长积累福德资粮的菩萨，于清净地处结跏趺坐，以缘念诸佛菩萨为前导，以根本心从名字门如实缘取宣说一切法无我之般若波罗蜜多法门，以随观察心通过品章等差别观察其文句分别。
其后，以数数观察八种现观位差别而了知其数量，以度量观察了知各别现观自性，以思维观察无增益损减，以决定观察以现量比量为量而成立。如是以四相于般若波罗蜜多之义，别别与总摄，依次为无义与有义，以此等于文字，以如是诸相以观察心而观察。
其后以决定执持心执持如是观察相，以摄心将如是所观察义摄入缘名之根本心中，以具欲乐之希求心修习所当趣入之义。
如是，首先以闻思修自性智生起次第，为证一切相智故，至究竟彼岸，故名波罗蜜多。
又此般若即是以择法为相之般若波罗蜜多，佛世尊无二智如幻是其实相，由得彼随顺故，言教文句及见道等相之道亦假名为般若波罗蜜多。
如尊者法称所说：
"般若波罗蜜，无二智，
如来即是彼，
所证义具彼，
教道立彼名。"

 །དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཀ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་ལས་དབང་དུ་བྱས་པས་སོ། །དེ རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་མཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་ བུའི་དོན་མཆོག་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།དེ་ལ་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན།ཇི་ལྟར་ཏེ་གང་གིས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་།ངེས་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་དབྱེ་བ་ཉིད་ནི་མདོའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པའི་སྒོ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མདོར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ངག་གི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་གྱིས།ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱས་ པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།རབ་འབྱོར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་མངོན་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་དེ་ལྟར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

因此，与彼相关之离影像三者皆为般若波罗蜜多，此是就主要而言。非唯彼等，因为若无此则不生起，是就三种菩提而言。此即如将说"欲学声闻地者亦当听闻此般若波罗蜜多"等。
为显示具足一切种最胜士夫义之证悟方式，又如《圣华严经》所说："善男子，菩提心为种子，即是一切佛法之果实精要"，故以二十二种差别分类缘他利求正等菩提为相之菩提心证悟差别，菩萨摩诃萨于三种般若波罗蜜多皆当出离并当必定获得。此即是发心之所缘自性及广分，其分类即是经义。
为显示此义，世尊以对须菩提开示之门而略说般若波罗蜜多。此中语义略摄为：菩萨摩诃萨以如实证悟一切种菩提心之差别，以如理生起闻等智之次第，当如是获得三种般若波罗蜜多。为广说与彼等相关之般若波罗蜜多故，世尊告长老具寿须菩提言："须菩提，应现证四种正确认知。"

 །རྒྱ་ཆེར་ནི། དེ་ལ་དང་པོར་རིགས་ནུས་པས། །སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་རབ་སད་ཅིང་། །སྦྱོར་དང་བསམ་ པ་ཕུན་ཚོགས་པས།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཟུང་། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིགས་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་སོགས་པས། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཐེག་གསུམ་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པས་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་པར་བྱས་ནས།སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ།འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་བཞིན། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།སྤྲོ་བ་ཆེ་དང་རྩོམ་པ་ཆེ། །དོན་ཆེ་བ་དང་འབྱུང་བ་ཆེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་པ་སྟེ། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་འབྱུང་བ། །ཞེས་བཤད་པས་སེམས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ནི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འགྲོ་བ་མགོན་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་ནུབ་པ་ལ་མངོན་པར་བལྟས་ནས། དེ་ གདོན་པའི་བསམ་པའི་དགེ་བས་ཆོས་ལ་འདུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡོད་ན།འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་འདིར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདུན་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།ཡང་ན་སྨོན་ལམ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་དེའི་སྒྲར་བསྟན་ཏེ། དོན་ དུ་གཉེར་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྨོན་ལམ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དེ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ།

广说之：
首先由种姓力能，
悲心种子善觉醒，
加行意乐皆圆满，
菩提之心当摄持。
如是以种姓等力正受菩萨戒等，发起以空性与大悲为心要之菩提心，成就正等正觉后，应随众生根机以三乘法教等利益他人而精进。如是发愿后以圆满修行而成就。此即是缘他利求正等菩提之相及其因果。
如同了知欲行与行走，
二者差别之分际，
智者亦当如是知，
此二差别之次第。
以此说明愿行二种自性之发心。
如说：
"大欢喜与大精进，
大利益与大生起，
菩萨之心思维者，
具二利益心生起。"
岂非与思维相应之心于殊胜境相显现生起即是发心？正等菩提之欲求本是由希求彼义之善法欲心所生，如何成为发心？
诚然如此。然而，观见无怙众生沉溺苦海，若以救度之善意欲求于法，为成佛故发菩提心，此处以因说果。应知如是欲求精进之菩萨一切善法皆得增长，故依假立亦无过失。
或者，愿即是希求，即是欲求正等菩提，与彼相俱之发心以彼名说，因为希求为主即是发心阶段。如是说"菩萨们生起具愿之心"是合理的。

 །དེ་ནས་གང་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་དང་། གང་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་དང་།གཞན་གྱི་དོན་དེ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་འདིའི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མི་གནས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཏེ།སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས འདའ་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། གནོད་སེམས་མང་བ་ རྣམས་ནི་བཟོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགོད་པར་འདོད་པས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །དེ་དང་དེ་ནི་མདོ་བཞིན་དུ། །བསྡུས་དང་ རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་འདུན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ས་དང་འདྲ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ ཚོགས་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཉིས་པ་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྟན་པའི་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་དག་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་བསམ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཏེ།གནས་པས་ན་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།

接下来，何为所欲之自性，为何义而发心，以及何为正等菩提与他利？应当如《二万五千颂般若经》所说而阐述。
其中，略说正等菩提即是："舍利子，于此，菩萨摩诃萨欲于一切法、一切种相现证圆满菩提者，应当精进般若波罗蜜多。"
其广说即是："舍利子，于此，菩萨摩诃萨以无住方式安住般若波罗蜜多，由不缘施者、所施物及受者故，以无执著方式圆满布施波罗蜜多"等。
其中略说他利即是："菩萨摩诃萨欲令十方一一方各如恒河沙数世界中一切众生，皆入无余涅槃界而般涅槃者，应当修学般若波罗蜜多。"
其广说即是："菩萨欲令悭贪众生安住布施，破戒众生安住戒律，多嗔众生安住忍辱，故应修学般若波罗蜜多"等。
如是亦说：
"发心为利他，
欲求正等觉，
彼等如经中，
略广门中说。"
其中，其差别如是：菩萨初发欲求之心如地，因为是生起现证一切法、一切种相圆满菩提资粮之所依故。第二具意乐之心如精金，因为以六波罗蜜多所说，于现后二世利乐之意乐乃至正等菩提无有变异，以安住故称为意乐。

 །གསུམ་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ གྱིས་སོ།།གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་དང་པོ་པ་ཚོགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་མེ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ཤིང་གཞན་གྱིས་མེ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་བར་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་མཆོག་ ཏུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།འདི་ནི་ས་དང་པོ་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཏེར་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་སྟེ། ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཚིམ་པར་བྱེད་ཀྱང་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དྲུག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་དང་འདྲ་སྟེ། རྟེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་བཟོད་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་སྟེ།མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཁྲུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱད་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པ་བརྟན་པས་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགུ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རིའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ།དམིགས་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྨན་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ནད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།བཅུ་གཅིག་པ་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལྟ་བུ་སྟེ། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་གཉིས་པ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།བཅུ་གསུམ་པ་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉི་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་ལོ་ཏོག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གླུ་སྙན་པ་སྒྲོགས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། གདུལ་བྱ་འདུན་པར་ བྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

第三具增上意乐之心如白分之新月，因为一切善法渐次增长故，以增上意乐之方式而说。此三者以小、中、大之别，摄于初业者资粮道。
第四具加行之心如火，因为三种一切智之加行如同以他木使火增盛般渐次增上，以是最胜加行故，以极加行之方式而说。此摄于入初地加行道，与胜解行地相关。
第五具布施波罗蜜多之心如大宝藏，因为以财物受用于一切种相令无量众生满足而无穷尽故。
第六具持戒波罗蜜多之心如珍宝源，因为依其体性而生一切功德珍宝故。
第七具忍辱波罗蜜多之心如大海，因为一切不欲临至皆不动故。
第八具精进波罗蜜多之心如金刚，因为信解坚固不可坏故。
第九具禅定波罗蜜多之心如山王，因为一切所缘散乱皆不能动故。
第十具般若波罗蜜多之心如大药，因为能息灭一切烦恼所知障病故。
第十一具方便波罗蜜多之心如善知识，因为于一切时不舍众生利益故。
第十二具愿波罗蜜多之心如如意宝，因为能成就如所愿果故。
第十三具力波罗蜜多之心如日，因为能令所化稼穑成熟故。
第十四具智波罗蜜多之心如奏妙音，因为为所化说法令生欢喜故。

།བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུས་བསྡུས་ཏེ། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །བཅོ་ལྔ་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ།མཐུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་དྲུག་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ནི་བང་མཛོད་ལྟ་བུ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མང་པོའི་མཛོད་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་བདུན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་ལྡན་པ་ནི་ལམ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ།འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་གཤེགས་ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོ་བརྒྱད་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པ་ནི་བཞོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྲོ་བས་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་གང་དུ་ཡང་མི་ལྷུང་བས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ།།བཅུ་དགུ་པ་གཟུངས་དང་སྤོབས་པ་ལྡན་པ་ནི་བཀོད་མའི་ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆུ་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང་མི་ཟད་པར་འབྱིན་པ་དང་འདྲ་བར་ཐོས་པ་དང་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་དང་བསྟན་པ་མཐར་ཐུག་པ་ མེད་པར་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་ཤུ་པ་ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་དང་ལྡན་པ་ནི་སྒྲ་སྙན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐར་པ་འདོད་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྙན་པར་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ས་དང་འབྲེལ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དང་འདྲ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་པར་བྱ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་ པར་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་པོ་ལས་ཞུས་པས་འདུལ་བྱས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།

此十者依次摄于欢喜地等十地，是见道与修道之所行境。
第十五具神通之心如大王，因为以无碍威力成办他利故。
第十六具福德智慧资粮之心如库藏，因为如同众多福德智慧资粮之藏故。
第十七具三十七菩提分法之心如大道，因为一切圣者皆行且随行故。
第十八具止观之心如乘骑，因为双运而行故，不堕轮回与涅槃任一边，故能安乐而行。
第十九具总持辩才之心如水库，因为如同于一切处能持水且无尽流出般，能持已闻未闻之法，且无尽宣说故。
此五者摄于菩萨地之殊胜道。
第二十具法筵之心如妙音，因为对求解脱所化众生宣说悦耳故。此与菩萨地相关，摄于入佛地加行道。
第二十一具一乘道之心如河流，因为通达能知所知平等性故，以大悲方便智慧相续不断而作利他故。此得佛地正行位。
第二十二具法身之心如大云，因为以化身示现住兜率天等一切处，一切众生利益事业皆依此故。此亦因无分别如来所问，是所化众生所观察之化身等所缘故，是清净世间智后得位所摄佛地。
如是从初业地乃至佛地所摄。

 །དེ་བས་ན་དོན་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་གྱིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གོ་རིམས་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་གྱི་ལྷག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མ་ཚང་བ་ ཡང་མ་ཡིན།གོ་རིམས་གཞན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་ཅི་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཀ་ལ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །གཏེར་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་མཚོ། །རྡོ་རྗེ་རི་སྨན་བཤེས་གཉེན་དང་། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཉི་མ་གླུ། །རྒྱལ་པོ་མཛོད་དང་ལམ་པོ་ཆེ། །བཞོན་པ་བཀོད་མའི་ཆུ་དང་ནི། །སྒྲ་སྙན་ཆུ་བོ་སྤྲིན་ རྣམས་ཀྱིས།།རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ངེས་པར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སའི་བར་དུ་དབྱེ་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ ལས།སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །མོས་དང་ལྷག་བསམ་དག་པ་དང་། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་འདོད། །དེ་བཞིན་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །དེ་ཡི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཕན་པར་སེམས། །ཞེས་བཤད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཤད་དོ།།དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བྱེད་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྒྱུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བྱས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ནི་ཁ་ ཅིག་གིའོ།།གཞན་དག་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བརྒྱད་པོ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོན་པའི་གཞུང་ནི་ སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་འདིར་ནི་གཞུངས་མངས་ཀྱིས་དོགས་ནས་ཤེས་བྱེད་ཉིད་དུ་མ་བྲིས་སོ།།དེ་ལྟར་བྱས་ན་འདིར་ནི་མགོ་སྨོས་པ་ཙམ་གྱིས་གོ་བ་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་མ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཇི་ལྟར་དུ་བཤད་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའི་དོན་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ནའོ།

因此，依照了知义理之次第，如前所说之次第与分类即是如此，既非有余亦非不足，亦非应当以他次第宣说。
如是次第分二十二种发心差别，从分别门而言，如前所说"为令菩萨摩诃萨于三种般若波罗蜜多"等。
如是亦云：
"地及金月火，
藏与宝源海，
金刚山药友，
如意宝日歌，
王藏及大道，
乘与水库水，
妙音河云等，
共二十二种。"
应知此从凡夫菩萨乃至如来地之分类，是具因果自性之差别。
如《经庄严论》云：
"发心于诸地，
信解及净胜，
异熟复所许，
如是断诸障。
彼根即大悲，
恒思利有情。"
由此说明应当发起缘于因果自性之发心。
若作其差别分类亦应如是，否则仅以因之差别，不能作其一切差别分类，则分类不能圆满。此是一些人之说法。
其他人说，如大王等八心即是菩萨地殊胜道所摄。
显示一切发菩提心差别之经典是《二万五千颂》中所说，此处恐文繁不作为依据而书写。
如是则此处仅略说大意，为摄受喜好简略了知之众生故而如是宣说。
如是所说义理差别应当确定了知，因为如前所说，此《宝圣经》是趣入《二万五千颂般若波罗蜜多》之义摄要。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། ། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་རྣམས་ཀྱིས། །བརྒྱད་སྟོང་འདི་དོན་མ་ཚང་མེད། །འདིར་གཞུང་བསྡུས་པ་ཡིན་འདོད་དེ། །དོན་ནི་ཇི་སྐད་གསུངས་དེ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་བདག་ཉིད་ནུས་པ་མེད་པ་ལྟར།།ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ནུས་པ་མེད་པར་དོགས་པས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བསྐུལ་བ་ཙམ་རྟོགས་པས་དེའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་མཐུ་མ་རིག་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་དང་འབྲེལ་པར་འཇུག་པའི་འོ། །དེའི་ ཡུལ་དེ་ལ་དེའི་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་རང་གི་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའི་འོ་། །ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྤོབས་པ་ནི་རིགས་པ་དང་གྲོལ་བར་སྨྲ་བའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ནུས་པའོ། །བསྐྱེད་ པ་ནི་སྔོན་མེད་པ་བྱས་པས་སོ།།རྣམ་པ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ནི་རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིར་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤོབས་པའི་སྟོབས་གནས་པ་ལ། བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་སྟོན་པར་འགྱུར་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ ནི་ཕྱོགས་གཞན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ་འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི།འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས། བརྒྱ་ལ་འདིས་སྔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏམ། ཡང་ན་སྔར་ཡོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བྱས་སམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཐོབ་པར་གྱུར། གཞན་དུ་ན་བདག་དང་འདྲ་བ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཀྱང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བར་ནུས པ་མ་ཡིན་ཏེ།བདག་ཀྱང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྨྲ་བར་ནུས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་བསམ་པའོ།

正如阿阇黎法称所说：
"如是已说诸，
八千无不足，
此许为略论，
义如所说同。"
由于一切种相皆是如来智慧所证，故于甚深般若波罗蜜多，如同自身无有能力，因未断所知障故，圣者须菩提亦恐无能力，仅由圣者舍利子劝请而了知，不知其加持力而得证悟，故说"尔时"等。
"作是念"即生起下文所说分别。其所说即"为何"等。"为何"之词表示分别。"自身"即与自相关而趣入。于彼境界中，非由他人所作自性，而是由自己，即自身所作。"智慧"即分别诸法之相。"辩才"即说理及解脱。此二之力即无碍之能力。"生起"即作前所未有。
从另一方面亦说"自之"等，此中亦应视为"自身"。于安住智慧辩才力中，由加持而特殊显示。
"抑或"之词表示显示他分。"抑或以佛力"者，作是思惟：方便差别不可思议，或者他证得前所未有之智慧？或者令前所有更为殊胜？或得如来加持？否则如我一般的圣者须菩提亦不能。
因为无烦恼住者中最胜故而殊胜，亦不能说是能说者。因我亦具足智慧最胜之殊胜，故应成能说。无烦恼三昧之作用于说者中不存在，此是圣者舍利子之意趣。

 །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ཡང་།དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་འཕྲལ་དུ་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ཉིད་སྟོན་པས། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་གཏད་ན་གཞན་ གྱི་སེམས་ཤེས་ཀྱི།གཞན་དུ་མ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སེམས་མ་གཏད་པར་ཤེས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། སེམས་སམ་ཡང་ན་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་ ཚོལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པའོ།།དེ་ཡང་སེམས་རྩིང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་མ་ཐག་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང་། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་རྟོགས་པ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་བྱུང་དང་གླེང་གཞི་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་སྐྱེས་རབས་བཅས། །གཏན་ཕབ་རྨད་དུ་བྱུང་སྨོས་ཏེ། །དེ་ལྟར་ ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གསུང་།།ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ལས། ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གང་གིས་འདོན་པར་བྱེད་པའོ། །སྟོན་པ་ནི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གང་གིས་དོན་ འཆད་པར་བྱེད་པའོ།།ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ་། ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གང་གིས་གཞུང་དང་དོན་ལ་ངེས་པ་སྐྱེས་པས་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།སྐྱེས་བུའི་མཐུ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་སྐྱེས་བུའི་མཐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བཤད་དོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གིས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ བྱས་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རང་གི་ནུས་པས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་གྱུར་ན་སྙིང་མི་ཚིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

虽然方便善巧不可思议是可能的，但因根钝故不能顿时生起前所未有的智慧等，因此显示后一分别，故说"尔时"等。
声闻等若专注则能知他心，否则不能，故以"佛力"之语表明未专注而知。如是之理即如前所说三种分别之自性，依心或依慧遍寻意之言说。此亦因心粗故为分别。"此"即前所说。世俗中由随顺彼之心了知而宣说，说此言。所说即"具寿舍利子"等。
"何者"即：
"经典及应颂记别，
偈颂自说因缘会，
如是本事及本生，
方广未曾有论议，
如是十二分教说。"
其中"说"即从闻性智生起，为令解脱而宣说。"示"即从思性智生起，为令成熟而解说义理。"开示"即从修性智生起，为令解脱，由生起对教义之定解而广示。故如是"说"等三词，依次是"说"等之解释。
补特伽罗力即加持，因为是彼之因故，观察彼一切说等，以"补特伽罗力"之词说明。声闻等岂非亦现证自所证法性？为何不以自力作一切说等？迎此疑问而自问："何以故？"有人说若由他作则成不满足等过失。

 །གཞན་ དག་ནི་དེའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཉེས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།འཇིགས་པས་འདྲི་བར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཚིག་གི་སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་ལ་སྟེ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ་སློབ་པ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་རྟོགས་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་བཤད་པའི་ཆོས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེ་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དེ་དག་ལུང་འབོགས་པར་ བྱེད་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལུང་གི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བའོ།།ལུང་འབོགས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། སྨྲ་བ་དང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡང་བཟུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པར་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བར་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུའོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་བས་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ ལ་ཡང་།རང་གི་རྟོགས་པ་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པར་མི་ནུས་ན། མ་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རང་གི་རྟོགས་པའི་རྗེས་འབྲང་བས་། །ཇི་ཙམ་ཞིག་ནི་དཔག་པར་ནུས། ། ཐབས་བྱུང་དེ་རྒྱུ་ལྐོག་གྱུར་པ། །དེ་བཤད་པར་ནི་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དཔགས་ནས་བསྟན་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ།

有人说是为了避免其后相续断绝之过失，为了利益那些因畏惧而不能询问者，为了避免专注一境者从语言行为退失而生散乱过失。
"如来所说法"等是回答。于决择分相应所证门中所说法义，即于所有时，修学时由获得见道而现证法性，由证得修道而领受。所证义境所诠之法，即经等一切，与所证法性不相违，因为显示与彼不相违故。因此，彼等声闻所传授之经等教法，与所证法性不相违。
传授开示即譬喻，亦摄说与示，因为是此处所说故。此是如来说法之等流，此是观察后所显示之补特伽罗作用自性。等流即因相似，是随顺果。此中显示：恒时离于等持方便善巧，则于所证义境亦不能显示不违自证，何况未证义境？是故应知显示唯是佛力。如是亦：
"随顺自所证，
仅能度量此，
方便所生因，
隐蔽难宣说。"
以此理趣推度亦不能显示。

 །ཞར་ལ་འོངས་པ་རྫོགས་ནས། ད་ནི་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་གཉེར་བར བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སློབ་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ན།བསམ་གཏན་ལ་ཐོབ་མངོན་པར་ཤེས། །མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ། །མཆོད་པའི་ཕྱིར་དང་མཉན་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་ རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་སུ་འགྲོ།།འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་དཔག་མེད་ལ། །བསྐལ་དཔག་མེད་གྱུར་བསྙེན་བཀུར་བྱས། །དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་ལས་རུང་མཆོག་ཏུ་གྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ ནས།དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་། །དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འབྲེལ་བའི་དོན་གྱི་ གདམས་ངག་ནི།འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཡིན་ལ།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བསམ་པས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བཤད་དེ། དཔེར་ན་མི་གཙང་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་གཙང་བ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་འདྲའོ། །གནས་གཞན་དག་ཏུ་བཤད་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཟླས་ཏེ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ། མངོན་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ལགས། འོན་ཀྱང་གང་གི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་དེ་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གདམས་པར་བྱ་བ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

附带内容结束后，现在对于如是生起初发菩提心等，随其时机而希求的菩提萨埵，通过修学布施等善法而积累福德资粮时：
"由得禅定通，
现证之门中，
为供养听闻，
无量诸佛陀，
遍往诸世界。
彼于无量佛，
历无量劫中，
恭敬而承事，
由承事彼故，
心成最堪能。"
由心堪能力而住于三摩地门中：
"尔时于法流，
为得诸佛陀，
止观广智故，
获广大教授。"
如是与趣入菩萨相关之义教授，是圣者须菩提承佛语而启问"菩萨"等。于此"菩萨菩萨"之义，由慧力缘菩提故为菩提，由大悲意乐缘有情故为萨埵，故说为菩提萨埵。譬如缘不净之三摩地称为不净定。重复说"菩萨"等，是为摄集他处所说诸菩萨义。
"何法之假名"者，是胜义观察等自性之假名，现前而说。然实非任何法之假名。此即世尊所说："我于此菩萨之法亦不见真实随逐。"因为胜义观察等自性之所教授不可得故。

 །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ གདམས་ངག་གི་ཡུལ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམ་པ་བཅུའི་རང་བཞིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གདམས་པའི་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བགྱི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་མིང་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་སུ་བྱས་པའོ། །ཆོས་དེ་མ་འཚལ་བ་ནི་ཐོས་པས་སོ། །མ་དམིགས་པ་ནི་བསམ་པས་སོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བ་ནི་བསྒོམ་ པས་སོ།།ཡང་ན་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པས། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་མ་འཚལ་བའོ། །དངོས་པོ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པར་འབྱུང་བ་སྲིད་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་མ་དམིགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉི་ག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ན་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་གང་ལ་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པས་གདམས་པར་བགྱི་ཞིང་།དེ་ནས་ཕྱིས་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱི་སྟེ། དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་གདམས་ངག་ནི་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་སྐད་དུ་འདི་ཉིད་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཅུར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པར་བྱའོ་ ཞེས་སློབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པའོ།

虽然如此，若问教授之所缘境是否存在，则说"世尊，如是"等。般若波罗蜜多是修行等十法之自性。如是依教授所缘境而言，二万五千颂中说："世尊，菩萨摩诃萨应如何学习般若波罗蜜多？世尊告曰：舍利子，于此菩萨摩诃萨亦不见彼名真实随逐。"等。
"菩萨之法亦"者，谓于何法假立菩萨之名。"不知"是由闻慧，"不得"是由思慧，"不见真实随逐"是由修慧。或者，由无决定义之近因，故以无相智而不知；虽无实体，然如梦等可能显现，故以有相智而不得；由此二者皆不见真实随逐。
于般若波罗蜜多修行等十法中，为护持初得功德故，为令不退失而教授学习；其后为得未得功德故而教示。然实非一切相，但教授是在言说世俗谛中，此是义理所含摄。如是下文即将解说："此即是教授与教示"等。此复当知由境之差别而有十种。
其中，如前所说菩提心之分类，以无所得方式修行，以无所得方式趣入声闻等不共同的世俗谛与胜义谛而不超越，此即是修行之教授。

།སྡུག་བསྔལ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འགོག་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་ ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ནས་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད།མ་རིག་པ་འགག་པ་ཡང་མེད། སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལམ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ དང་།བདག་ཉིད་དམ་ནང་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་བོ་ཞེས་སྟོན་པ་བདེན་པ་ལ་གདམས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དག་མཚན་ཉིད་གཅིག་ལ་ ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་སྦྱོར་བས།དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ བསྡུས་པ་བཞི་དང་གཉེན་པོ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།དགེ་འདུན་ལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་གཏོགས་པ་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་ཞུགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། སྐྱེས་ བུ་ཆེན་པོ་བདུན་པོ་རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྷན་ཅིག་བརྒྱད་པོ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གྲངས་ཉི་ཤུར་ཆད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་འཇུག་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
于苦谛中，色等作为果之空性与般若波罗蜜多，因为是真如之体性，故为一自性。于集谛中，由空性与作为因的色等无差别性，故色等非是集、灭、杂染、清净之法性。于灭谛中，空性离生灭、杂染清净、损减增长等，于此无色乃至无无明生，亦无无明灭，亦无佛，乃至亦无菩提。于道谛中，布施等诸波罗蜜多与自性或内空等与外空等同时，前际后际互不相应不相离而修证，此为真谛之教授。
于佛陀中，佛与菩提同一相，以一切相智之法相成佛，于无所得中不修色等，了知所缘与能缘平等性。于法中，三种一切智所摄之四谛、对治及一切行相所摄之一切法即是体性。于僧伽中，因属于佛宝所摄，除阿罗汉外，由住果与入道之差别，七大士与独觉合为八者，由根钝等差别分为二十数，于菩萨圣者学人不退转者，应入无生。

།ཞེས་ལུང་འབོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གདམས་པ་ དང་།བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བས། མ་ཞེན་པ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པའི་གདམས་པ་དང་། དུས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་གོམས་པར་ བྱས་ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་མ་གྲུབ་ན་དངང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བས།ཡོངས་སུ་ངལ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལ་རློམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་གདམས་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ པ་ལ་དོན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ལུང་མནོས་པར་བྱ་ན་སེམས་ཞུམ་པར་འགྱུར་བས།ལམ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་སློབ་པའི་གདམས་པ་དང་། ཤའི་སྤྱན་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྷའི་དང་། ཤེས་རབ་དང་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྲངས་ ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ།དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་བོ།

以下是完整直译：
此为三宝教授之传授。以精进发起，于如是所说义专注用功时，于身等福德生起执著，故为无执著，宣说身等无自性之教授。纵长时修习，若所欲义未成就则生惊怖性而生厌离，故从无疲厌等乃至于圆满菩提无傲慢性之教授。若于十方诸佛等，为一一义而求道之传授则生怯弱，故于摄持道时，教授诸法本性无生之教授。
肉眼与异熟所生天眼、慧眼、法眼、佛眼，如其次第，于一切别别决定事、一切有情死生、一切法无分别、证悟一切圣补特伽罗、一切法一切相现等觉之境，皆修证为真如一性。

།ཞེས་སློབ་པ་སྤྱན་ལྔ་ལ་གདམས་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྷའི་མིག་དང་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ། རྣམ་གྲངས་བཞིན་དུ་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་སྒྲ་ཆུང་ངུ་དང་ཅིག་ཤོས་ཐོས་པ་དང་། གཞན་གྱི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། རང་དང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་པ དང་།གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ ཉིད།ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ལུས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་ དོ།།ཞེས་སྟོན་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་དང་། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་དམིགས་ པའི་ཕྱིར།མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་མེད་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ ལ་གདམས་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་གདམས་ངག་བཅུ་པོ་འདི་ནི་འདིར་གཞུང་ཉུང་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། གདམས་ངག་རེ་རེའི་གཞུང་གསལ་པོ་ཁོ་ནར་བསྟན་ཏེ། གཞུང་མངས་ཀྱིས་འཇིགས་པས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ནི་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་དེས་ཇི་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གདམས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཕྲད་ནི་དེ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གདམས་པའི་ཡུལ་རྣམ་བཅུར་སྨྲས་པ་ལ་སེམས་མི་འགོང་ཞིང་སྤ་མི་འགོང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བག་མི་ཚ་བ་སྟེ་མི་རྨོངས་པས་སོ།

以下是完整直译：
此为五眼教授。神通、天耳、他心通、宿命随念、天眼及漏尽通之神通，如其次第，震动大地等、闻一切世界中微细及其他声音、遍知他心有贪等、随念自他前世、见一切色相、断除烦恼障及所知障，应证知为本来寂静性，此为六神通教授。
见道中四谛所摄十六刹那自性，法忍及随顺忍、智慧自性，由证悟一切法无自性，如幻师般于一切无执著之瑜伽士，修习彼等为所断法之对治，此为见道教授。
如有为无为二者以一性故不能安立为互异，如是以所说见道现证之事物无别为所缘故，见修二道无有差别，故无安立修道之相，然彼即是修习缘起法性为所断法对治之修道教授。
如是此十种教授，因此处欲令文简略故，以般若波罗蜜多之名而说。如是于二万五千颂般若波罗蜜多中，明显宣说每一教授之文，因惧文繁而未详述。如是教授应对何等菩萨教授耶？世尊言："然而"等。若者为语助词，为"即是"之词尾。"如是"者，谓菩萨与般若波罗蜜多不可得。于所说十种教授境，心不怯弱、不畏惧，因无怖畏故、无愚痴故。

 །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་བསྟེན་པ ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་པོར་གནས་མེད་པའི་འཇིགས་པས་མི་དངང་ངོ་།།བསྟན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་ཞིང་སྙོམ་ལས་མི་བྱེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་བག་འཁུམས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། སྔར་མའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་རྣམས་ ཀྱི་ནང་དུ་ཀུན་ཏུ་འཇིགས་པས་ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་གོ།།ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་དེའི་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་ནི་ཡིད་དེ་བཅོམ་ཞིང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཕྱིས་སེམས་བཅོམ་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ དག་དང་ལྡན་པས་ཐ་མར་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ།ཐམས་ཅད་དུ་མ་ངེས་པའི་སྐྲག་པས་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་སྨྲས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཞུང་དང་དོན་གཉིས་ཀ་ངེས་པར་འཛིན་པས། མི་འགོང་ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་བག་མི་ཚའོ། །དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན།གང་གིས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་གི་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བར་རང་གི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ལས། བག་འཁུམས་པར་མི་འགྱུར་འདིའི་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བགྱིད། བཅོམ་ཞིང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐོག་མ་དང་ བར་དང་ཐ་མར།མི་དངང་། མི་སྐྲག་།ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གདམས་ངག་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་མཚན་ཉིད་མ་སྨྲས་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་འཛིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དོན་གང་སྨྲས་པ་ལ་སོགས་པ་ན་སེམས་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པར་མི་བྱེད་པའི་དོན་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཟིན་ཏེ། དེས་ན་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་བཟུང་བ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཤད་མ་ཐག་པའི་གདམས་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ སེམས་དཔའ་དེའི་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
正因如此，由于以信心依止法故，初时不因无所依处之怖畏而惊慌。于教法不生退怯及懈怠，因不生畏缩故，不成前者之体性故。正因如此，由于具足智慧故，于真实智者中不因普遍恐惧而惊惧。于近教法时，其心不生退转及后悔，因为心意不被摧毁且不退转故，后不生心被摧毁故。正因如此，由具信慧二者故，最终不生普遍恐惧，于一切处不因不定之怖畏而恐惧。
或者，于说法等时，依次第确持教文与义理二者，故不怯弱、不退缩、不畏惧。何以故？由不违现量、比量、教量之量，于自境界义决定了知故，不生畏缩、心不退转、不被摧毁且不退转故。正因如此，于初、中、后时，不惊慌、不惊惧、不具普遍恐惧，如是配释。
"此"者，谓菩萨由善巧世俗谛与胜义谛差别，于如前所说教授远离怯心等，其"真实"之义。若问："此"字未说相而如何理解般若波罗蜜多？答：所说于所说义等不生怯心等之义，已说是般若波罗蜜多修行等十种，故以义摄持无过。
总结即所说"若"等，若菩萨以如前所说教授，住于如所说境，尔时应知此即是为彼菩萨所求义之成就近教、教授及随教也。

།དེ་ལྟར་བྱས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དེས་འཕངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་ བ་དང་།ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་སྤྱན་ལྔ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་སྟེ།དེ་དག་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཏེ། འདི་ཙམ་ཁོ་ནས་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གདམས་ངག་རྣམ་པ་བཅུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྒྲུབ་དང་བདེན་པ་རྣམས་དང་ནི། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ། །མ་ཞེན་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་དང་། །ལམ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། །སྤྱན་ལྔ་དང་ནི་མངོན་ཤེས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་མཐོང་ལམ་དང་། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ གདམས་ངག་ནི།།བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། འོག་ནས་བཤད་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལ་དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བྱེ་བྲག་གི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མཐོང་བའི་ ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་བར་དུ་སྤངས་པ་ལས་དེ་ཉིད་ལྷ་དང་མིའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན།དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་དག་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་པས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་ལྷ་རྣམས་སུ་ སྐྱེ་བ་ཅིག་ལྷག་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་གཞན་བར་ཆད་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བདུན་པ་བརྒྱད་པ་སྤངས་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
如是行持，则于菩提心及其所引法性般若波罗蜜多之修行不生疲厌，于不随他乘之因即遍持道，于不依他而行之因即五眼，于圆满一切种智资粮之因即六神通，于至究竟之因即见道与修道。此等一切于教授时已说，仅此即能成就一切圆满之义，故如是次第宣说十种教授。
如是亦云：
"修行与诸谛，
佛等三宝尊，
无执不疲厌，
及与遍持道，
五眼与六种，
神通功德相，
见道与修道，
应知教授十。"
虽然如此，于僧宝时，应如是持菩萨钝根等差别：依下文所说道智所摄十六刹那见道，于见道心十五刹那中，以信随法随之差别，有初果向二种。其后，未离欲界贪者，于见道心第十六刹那成预流果。其后，于修道断四种烦恼，由天人二趣受生故为余二种。其后，由断欲界五种烦恼，于第二果向时，钝根利根之信解见至唯一。其后，由断欲界六种烦恼成一来果。其后，由彼天中余一生故，为一间。其后，由断欲界第七第八烦恼，如前信解见至为第三果向一种。

 །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་ པ་དགུ་པ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་སྤངས། མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་བར་མ་དོར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་ནའམ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཡང་རུང་སྟེ། སྲིད་པ་བར་ མར་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ།།ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གཉི་ག་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་སྐྱེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཐོབ་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ།།དེ་ལས་གོ་བཟློག་པས་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །ལྔ་པ་ནི་གོང་ དུ་འཕོ་བའོ།།དེ་ཡང་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་དང་། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ནི་འཕར་བ་དང་ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་དང་། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་ མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ།མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་དང་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་གཞན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པ་སྤངས་པས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ ཏུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་རང་གི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་བ་ན་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ་ཉི་ཤུའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་དོན་འདི་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་གང་ཟག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལས་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདིར་ནི་གཞུང་མངས་ཀྱིས་དོགས་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ གིས་མ་བཀོད་དེ་བཏགས་ཟིན་པ་ལ་འཐག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ།དེ་ཡང་འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ་དང་། འབྲས་བུ་བཞི་པ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ནི་གོ་སླ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྡུས་པར་མ་བཤད་དོ།

以下是完整直译：
其后，由断欲界第九烦恼成不还果，此亦应知有五种。其中，已断生起结，未断现行结，故于中有成就或已成就时，由中有显现道而得苦边际者，是中般涅槃。由二结皆未断故，生色界后得苦边际者，是生般涅槃。如是，生已以有行显现道而得苦边际者，是有行般涅槃。与此相反者，是无行般涅槃。第五是上行。
此复有趣色究竟及趣有顶二种。其中趣色究竟者，有超越、半超及遍没而入色究竟三种。趣有顶者，是离色贪，于现法寂灭及身证余二种。其后，由断有顶八种烦恼，是阿罗汉果向。其后，缘声闻藏而显现自道故，于佛不出世时成独觉，共二十。
如是于《二万五千颂》中广说此义，及于《不退转法轮经》中，世尊极为明显地宣说从信随菩萨乃至独觉菩萨之补特伽罗建立，故亦应从彼等观察。此中恐文繁多，我等未引，已织讫复织何为？其中住初果、二果及第四果向补特伽罗，因易解故未略说。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག་།དད་དང་མཐོང་ཐོབ་ རིགས་ནས་རིགས།།བར་ཆད་གཅིག་པར་སྐྱེས་ནས་དང་། །བྱེད་དང་བྱེད་མིན་འོག་མིན་འགྲོ། །འཕར་གསུམ་སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོ། །གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་བཅོམ་མཐོང་བའི། །ཆོས་ལ་ཞི་ལུས་མངོན་སུམ་བྱེད། །བསེ་རུ་དང་ནི་ཉི་ཤུའོ། ། ཞེས་བྱ་བའོ། །ལས་དང་པོ་པ་དེ་ལྟར་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་ལ། བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་ཡང་དག་རྫོགས། །དེ་ནས་བློ་ལྡན་བསམ་པ་བརྟན། །དད་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས། །རྒྱུད་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒོས་གྱུར་པ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ངེས་འབྱུང་བས། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ནི་གྲུབ་བྱའི ཕྱིར།།མངོན་ཤེས་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ཡིས། །སྤྱོད་པའི་ས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་བཤད་པ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་འོག་ ཏུ་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་པོ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས།འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཆོས་སུ་བལྟ་བའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དང་།ཐེག་པ་གསུམ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པའི་ཕྱིར་དང་།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཉེན་པོའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་གཉིས་དང་།སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་འོག་ནས་འཆད་པའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ རྣམས་ཀྱིས་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་དག་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོས་དབྱེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཡང་ བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔའོ།

以下是完整直译：
如是所说：
"钝根与利根者，
信解与见至类，
一间与生般涅，
有行无行色究竟，
三超趣有顶际，
破色贪见法中，
寂灭身现证，
独觉共二十。"
初业者如是获得教授后：
"善圆满福德聚，
智者坚固意，
以信等善法，
悉熏习相续，
无数劫定出，
为成智慧聚，
以神通教授，
善入行地中。"
如是所说，为清净胜解行地故，获得闻等究竟，解脱分善根信等相之后，随顺通达四谛，四种顺决择分，由世间修所生暖位等当说。此较声闻等暖位等殊胜，因缘无常等相事，成对治法分故无执著等相殊胜，因通达三乘故殊胜，因善知识善巧摄受相殊胜，当说为殊胜。
如是依染污事及对治事之所取分别二种，依实有补特伽罗及假立补特伽罗之能取分别二种，如是下当说顶现观所摄，见修道所断四种分别，如其次第，此等顺决择分依染污说。如是依所说分别，各由小中大差别亦当说殊胜，故有五种差别。

།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བཞི་པོ་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བདེན་པ་བཞི་དམིགས་པ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ ཞུགས་པ་དང་རང་གི་ཐེག་པ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་།ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ནི་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བགེགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་ཀྱང་མ་འདྲེས་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། །རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡི། །དྲོད་སོགས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་བསྟེན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། །བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར འཕགས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་ངུར་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་མན་ངག་སྟོན་པའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིར་སྨོས་པ་ཡིན་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདི་ལྟར་སྐབས་གཞན་དག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་མདོ་སྡེ་ནི་མདོ་སྡེ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། དྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་ བྱ་བ་དང་།གཟུགས་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་ཁྱད་པར་འདི་ཙམ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེར་ནི་བདེན་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱའོ། །སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པས་སོ་སྒོམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པས་སོ།།འདི་སྐད་དུ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
声闻等之暖等四善根，是缘取色等相事之四谛，以对治我见故，

 །དེ་རྣམ་པ་གང་གིས་ དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ་། །དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་དམིགས་པར་བྱ་བར་མི་རློམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱ་སྟེ།མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།འདི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ན་ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དེའི་རྣམ་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། ། འོན་ཏེ་གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང ཇི་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན།ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པ་དག་གོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན། ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་དག་མེད་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་མེད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ ཤེས་པར་གྱུར་པའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་སེམས་མེད་པ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཚད་མས་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་ ནས།དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གང་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་དོན་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་དགོས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整直译：
若问以何种行相为所缘？即问"如何"等。"彼亦"等，不仅因极为隐蔽故不执著所知为所缘，而且以遮除执著等自性之行相，即以证得菩提之智慧所缘之自性，亦不应执著，不应耽著，此为其义。从法性门中，以无执著等行相亦然，此为语义。
"如是"等，即如前所说之理。此中，声闻缘取具有色等相之事物时，因是我见之对治故，是其行相等。菩萨缘取具无常等相之事物时，因是法见之对治故，其行相是无执著等，如是而说。
若无执著事物不存在，则因为是无，不应成为对治。若是非执著，则眼等亦应成为非执著。对此答道：如其为违品时即是执著，如其为对治品时即是无执著。
若问何为违品？即由不实分别所引发之有无执取。若问何为对治品？即令彼等不存在。若问彼等如何不存在？若了知彼二者于真实中本不存在。如是，"具寿舍利子，若于无心"等，将于后文解说。
无执著等行相岂非以量成立？具证悟者何以无执著？因此说"何以故"，即问何因。或者，此执著为何义因，即问有何必要，此为语义。

 །ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་ དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ།མེད་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སེམས་ནི་ཡང་དག་པ་ ཉིད་དུ་ན་སེམས་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྙམ་དུ་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བསམས་པའོ། །སེམས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགག་ པ་འདི་ནི་མ་ཡིན་པའམ།མེད་པ་ལ་སྦྱར་ཡང་རུང་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཙམ་དུ་རློམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པར་མཐོང་ནས། ཅི་སེམས་གང་སེམས་མེད་པའི་སེམས་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སེམས་མེད་པའོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ།ཅི་སེམས་མེད་པ་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རིག་པས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དགག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མེད་པ་ལ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དང་ མེད་པ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་རབ་འབྱོར་གྱིས་དེ་ཉིད་ལན་འདེབས་སུ་གཞུག་པར་འདོད་ནས།སླར་དྲིས་པའི་བྱ་བས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་སེམས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་ ནི་སེམས་མེད་པ་སྟེ།དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སེམས་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །སེམས་མེད་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དམིགས་པར་འགྱུར་རམ། དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། འམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྔ་མ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་སྐྱེས་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི། །རྟག་དང་ཆད་ཉིད་ག་ལ་ཞིག་།ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་རྟོག་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་སུས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ། །ཡིག་སོགས་དགོད་པར་མི་ནུས ལྟར།།དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མ་སྐྱེས་ལ། །ཆོས་སུ་རྣམ་རྟོག་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་དེ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་གཉི་གའོ། །ད་ནི་དེའི་ཚིག་ཉིད་ལན་དུ་སྦྱོར་བས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ ཏེ།བརྒལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་རིགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྒལ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ།

以下是完整直译：
为了回答，故说"如是"等。因为远离一多自性，心之自性本来无生即是光明，遣除一切无有分别之黑暗。因此，与无执著等行相无别之心，于真实中非是心。
想到：因心无自性，与之无别之无执著等行相，如何于真实中成为无执著处？"非心"之否定，无论配合"非"或"无"皆可。因与执著有无之念相关联，见颠倒不能转，故问："若心即无心之心，彼是否存在？"即是说，心与无执著等行相无别之心于真实中无心，此即所说。问：无心是否存在？
以理于事物中本无，故非否定"非"，而是否定"无"，于彼亦无有无之假立。具此意趣之须菩提欲令其自答，故以反问之方式说："舍利子，汝意云何"等。无心之体性即是无心，因是其体性故，即是无心性。于彼无心，是否有非所缘相之有性，或者所缘相是否可得？如是亦当配于无性。
应知"或"字，前者观待后者，后者观待前者。
"于无生体性，何有常与断？
分别诸法别，即是体性执。
如何人于空，不能书写等，
诸法本无生，法执亦如是。"
具此意趣而说"彼不存在"，即前说二者。今以其言作答而说："具寿舍利子，若"等。所诘难者，岂应理耶？诘难即是论难。

 །ཅི་རིགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བཟློག་པ་སྤོང་བ་སྟེ། མི་རུང་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ སེམས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དམ།མེད་པ་ཉིད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་གང་སེམས་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་བརྒལ་བར་རིགས། དེ་ལ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་མེད་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་ པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་མི་འགྲིག་གོ་ཞེས་བསམས་པའོ།།ཆོས་ཅན་གང་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་སེམས་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་། །མེད་པར་དེ་ཉིད་ཁང་པ་ཡི། །སྟེང་དུ་འཛེགས་པར་བྱ་བ་ནི། །མཁས་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་མེད་པ་དེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སེམས་མེད་པ་ཉིད་འདི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་གོམས་པར་བྱས་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན ཡང་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་མི་འགལ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མཆོད་པར་སྟོན་པའི་ཚིག་གོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གི་མཐུས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ བདག་དང་གཞན་ལ་གདུང་བར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ལ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་མེད་པ་ཉིད་སྟོན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ནས་སྦྱར་རོ། །ལེགས་སོ་ ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་བས་ལན་གཉིས་བརྗོད་པའོ།

以下是完整直译：
"岂应理耶"之语是遮遣反驳，表示不应理之词。即说"具寿舍利子如是"等。
想到：若于无心既无有性亦无无性且不可得，汝如何应理地诘问"若心即无心之心，彼是否存在"？于彼中，因无心即是单纯无心性，故增益为有无自性之体是不应理。
若法相是无心性，因于无境不能有否定之运作，故无心亦无，故说："具寿须菩提，彼无心性又是何？"
"于诸真俗时，
无彼真实性，
欲登房顶者，
智者所不许。"
为显瑜伽行者世俗谛之答故，说："具寿舍利子，彼无心是无变异"等。此无心性若从一而一相续修习，因是成就佛地无变异之因，故为无变异。又因是无颠倒圆成实之因，故为无分别。如是说不违悟法，故说"尔时"等。
"如何"即以何方式。"又"字表示尊敬之词。"无烦恼"即由何三昧力，于他相续中不生以自他苦恼义出声之烦恼，彼即无烦恼三昧。如说住彼者中最胜，故转词说为显示无心性。"善哉善哉"者，因稀有故重复而说。

།གང་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གིས་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་ལེགས་ སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་པ་ལེགས་པར་འགྱུར་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན།ཅི་ཡང་མེད་མོད་ཀྱིས་། འོན་ཀྱང་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པས་དེ་དག་གི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་རམ། མ་འོངས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཀྱིས་རྩོད་པ་མེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་སྟོན་པ་ན། ལ་ལ་རིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཡང་དབང་པོ་རྣོ་བས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི།དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་དེས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ ཞེས་བྱ་བས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བྱ་བའོ།།ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ།།ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་པའོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྗོད་ནས་དྲོ་བ་ཆུང་ངུའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་སའོ། །དེ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་སོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཙོར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མཆོག་ཏུ་སྟོན་པའོ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེས་དྲངས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཞུང་དང་དོན་དག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་མཉན་པར་བྱ་བའོ།།བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གཟུང་བར་བྱ་བའོ། །བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲུབ་པས་རྫོགས་པར་བྱས་པས་བཅང་བར་བྱ་བའོ། །དམ་བཅས་ནས་གླེགས་བམ་ཀློག་པས་ན་བཀླག་པར་བྱ་བའོ། ། ལུང་དང་རྟོགས་པས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བའོ། །བཤད་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་དག་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ་བའོ། །མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གི་སེམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ན་བསླབ་པར་བྱ་བའོ།

以下是完整直译：
难道不是以佛陀威力及方便善巧而说般若波罗蜜多吗？既然如此，虽然舍利子于此善巧，为何对圣者须菩提说"善哉"成为殊胜之事有何特别呢？
虽无任何特别，然为显示大我性而利益彼等所化众生故，或为遣除未来所化众生疑惑故，以如来加持力而无诤前行地说"善哉"亦无过失。
显示无心性之大我性时，虽有某些种性不定者，然以利根于顺决择分位时，以不可思议方便差别而决定为不退转，故说"是故"等。因彼菩提心亦不生憍慢心故，是以无执著等行相。
"又"字表示因缘无常等相缘于事物故。"应观察"即应决定。于第八地中安立一切决定不退转故无过失。应知具足不退失故不离顺决择分自性般若波罗蜜多。"又"字表示不仅应观察不退转。
如是说明所缘及行相已，为显示小暖位因之差别故，说"于声闻地"等。地即获得殊胜智慧位之智。欲学彼者即欲修习者。"此"即主要显示最胜顺决择分。
以耳识及彼所引意识遍断经义故应听闻。以思维自性作意故应受持。以修习自性修行圆满故应受持。立誓读诵经函故应读诵。以教证遍知故应通达。以讲说等于他显示故应宣说。于一切闻等中以加行及后得心圆满故应修学。

 །དངོས་གཞིའི་སེམས་ལ་ཡང མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའོ།།ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་བྱ་དང་། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱ་དང་། །མྱུར་འཐོབ་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་དང་། །ལམ་རྒྱུན་མི་གཅོད་ལ་མཁས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ས་ཀུན་ལ།།ཐབས་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཐབས་མཁས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་དག་ཀུན་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བཤད་པས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ནི་ཐབས་ཏེ། དེ་དང་ ལྡན་པ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་དང་བཅས་པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་ འབྱོར་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་འཛིན་དུ་བྱའོ།།འགའ་ཞིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོན་ཏོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་གང་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ལན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་གང་ལའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཉན་ ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ནི་དེའི་སྡེ་སྣོད་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ལ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་ཞར་ལ་སྟོན་ཏོ། །འདིར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ཉིད་ནི་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཞར་ལ་བསྟན་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།གང་ལ་གོང་ན་གཙོ་བོ་གཞན་མེད་པ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ལན་གྱི་དོན་གསུངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整直译：
正行心亦应等持故应修瑜伽。"具足方便善巧"者，如说：
圆满诸佛法，
成熟诸有情，
速得成就事，
善巧道不断，
于诸菩萨地，
方便无与等，
依止彼方便，
成办一切事。
如是所说义速得圆满，即依世俗谛与胜义谛之心差别即是方便，具足彼者即具方便善巧。
为得一切菩萨法故者，即为获得唯菩萨不共声闻等之道智相而圆满故，应作瑜伽即三摩地。
有些处说"为得一切佛法故"。此说不应理，因为随后即将说"一切菩萨法广大"等。
遮遣疑问"声闻乘中岂不亦说布施等菩萨法耶"而说"何以故"。答曰即"于此般若波罗蜜多"等。"于何"者即于何菩萨法。
此处意思是：声闻等法于彼藏中广说，而菩萨法则附带而说。此中唯广说菩萨诸法，而声闻法则附带而说。
关于"无上正等菩提"，无有更上之主即无上。正确无倒、于一切相现证即正等菩提，即是佛之意。
"为圆满获得一切佛法故"者，为证悟具一切种智相之一切佛法。遮遣疑问"声闻乘中岂不说诸佛法耶"而说"何以故"。如是说答意即"于此般若波罗蜜多"等。

 །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མཐར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲོ་བ་ཆུང་ངུར་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ མིང་གང་ལགས་པ་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྔར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་དེ་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། དོན་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་ བའི་མིང་དོན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་མ་དམིགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ།ད་ལྟ་ནི། འདི་དག་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟེ། །འདུ་ཤེས་ཙམ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །རྗོད་པར་བྱེད་ལས་མ་གཏོགས་པ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་བརྟག་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་ བའི་མིང་གི་རང་བཞིན་གདགས་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་དམིགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ།།མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་འདས་པ་ནི་མ་འཚལ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་མ་དམིགས། མ་འོངས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་སྟེ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།འོ་ན་ནི་གདམས་པའི་ཡུལ་གྱི་མིང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མིང་ཙམ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རང་བཞིན་ཏེ། མིང་གི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གློ་བ་ལ་གཅགས་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་གནས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་མ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གློ་བ་ལ་གཅགས་ཏེ། ཡིད་ལ་གཅགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་གང་བདག་གི་དངོས པོ་མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ་།།འདུ་བ་དང་འགོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྒྲུབ་པ་ནི་འདུ་བའོ། །དགག་པ་ནི་འགོད་པའོ། །སྒྲུབ་དང་དགག་པ་མ་གཏོགས་པ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཐ་སྙད་གཞན། །ཡོད་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཚིག་གཉིས་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ པའི་ཕྱིར་འདིར་འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་འདུ་བ་དང་འགོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པའི་མིང་དེ་ ཡང་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་མ་ལགས་པའོ།

以下是完整直译：
"欲学声闻地者亦"乃至"应作瑜伽"，此说为证得三乘之悟，属于小暖位之善为因。应知此因性是一切暖等所共。
宣说中等所缘义云："世尊，菩萨之名为何"等。关于"菩萨之名"，先前说"世尊，我于所谓菩萨之法实不见随行"等，是说无所得于彼菩萨名所依之义。而今依：
"此等唯是名，
安住唯想中，
除能诠说外，
所诠不可寻。"
之理，显示无所得于彼菩萨名之自性所安立，此为差别。
"不知"等义已说。或可配释为：过去不知，现在不得，未来不见随行，因一切法于三时皆是空性。
若谓则有教授对境之名，故说"般若波罗蜜多亦"，意为唯是名而已。"菩萨"是名之自性，因是名之语境故。
"心中执著"者，因境住为领受之究竟故，及因无所得故，此即心中执著，即是意中执著。即此说"我不知我体"等。
"集与遣"者，安立为集，遮遣为遣。依"除遮与立外，无余声生言，"之理，唯以二语摄一切故，此中如是说。此说：就真实义，以离集与遣之差别为相之色等为所缘。
若问以何相为所缘？故说"然"等。彼所缘名亦非相续而住。

།དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་ཡི་། །སྦྱོར་བ་ལེགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་བརྟེན་ན་ཡང་། །ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ལགས་པའོ།།རྒྱུན་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ལགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ལགས་པའོ། །མིང་དུ་བཏགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་ན་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱུན་དང་དེ་མི་འདྲ་བར་འཐད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་ པ་བསུ་ནས།དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །མིང་དེ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། ། འདི་སྐད་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་དང་དེ་དང་མི་འདྲ་བ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན། གཞན་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་དང་རང་གི་སྡེ་པ་རྟེན་མེད་པས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏིང་མི་དཔོགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ། བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཏགས་པ་དེ་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མོས་ཤིང་དམིགས་པའོ། །ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་དགའ་བ་དང་། །དགོས་པ་ཆེ་ལ་བརྩོན པ་དང་།།དགེ་བ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་། །དག་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་ལྡན་པ་སྟེ་གཙོར་དྲོད་ཆེན་པོ་དང་མ་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་འདི་སྐབས་ལས་རིག་པར་བྱའོ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལ་གནས་པ་ནི་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སྟེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་སྟེ་དེ་ བསྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཉིས་པོ་འདི་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
"无有所遮故，
真实无遮明，
境无所遮之，
善行亦非有。
纵依分别心，
世俗非真实。"
依此理趣，非不住，亦非以相续不同而离住，如是非离真实住。
当名言假立显现为世俗时，为遣除"如何不应理于相续及其不同"之疑，故说"何以故"。
关于"以彼名不存在故"等，应加"就真实义"，意为于世俗则无过。为总结故说"如是非彼"等。
此说：从法性门中，离相续及其不同之真实性是相。
宣说大所缘义云："若"等。"甚深"者，唯以名言假立为自性，其他外道及自部怖无依者不能测其深度。
此说：以唯假立为差别相之苦等谛为所缘。
若问以何相为所缘？故说"以增上意乐"等。以彼假立于任何善等法皆不可说之增上意乐信解缘取。即"广大欢喜及，致力大义利，善增上意乐，清净增上意乐"之增上意乐。
菩萨不离般若波罗蜜多即相应，主要是不离大暖。如是于其他处亦应从上下文理解般若波罗蜜多之义。
住不退转菩萨地者，谓已得不退失，即第八地，因已得不退转果故。善住者，谓未得不退失，因以堪能性而获得渐次殊胜故。
说此二者应以无执著加行作者，即"以无住方式"。此说：相从法性门中不可说。

 ། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་དྲོ་བ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་བཏགས་པ་ལགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ཡང་དགེ བའམ་མི་དགེ་བའམ་དངོས་པོའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ལགས་སོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཏེ་དེ་བས་ན་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་ ལྟས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང་འདྲ་བས་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང་།རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཆེས་ཉེ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལས་འདིའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་དེ་ཡི་ནི། །རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག་།ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ཐོབ་པའི་རྒྱུ། །གཟུགས་སོགས་འདུ་འགོད་གནས་བྲལ་དང་། །གནས་དང་བཏགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དྲོ་བའི་རྗེས་ལ་རྩེ མོར་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་ལ་སོགས་པའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོར་རྩེ་མོའི་རང་བཞིན་ལའོ། །སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་ བ་དང་མཇུག་གི་སེམས་ཀྱིས་སྤྱོད་ཅིང་དངོས་གཞིའི་སེམས་ཀྱིས་སྒོམ་པས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལ་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་གཟུགས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་ཚོར་བའོ། །མཚན་མར་ འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་འདུ་ཤེས་སོ།།སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །གཟུགས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རོ་ཚོར་བ་ ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གོ་རིམས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རིམ་ནི་རགས་དང་ཀུན་ཉོན་མོངས། །སྣོད་སོགས་དོན་ཁམས་ཇི་བཞིན་ནོ།

以下是完整直译：
从《二万五千颂》中，就大暖位之所缘相而言，说道："世尊，所谓'菩萨'此名，乃从法之标识而生之假立。"乃至"所谓'佛'者，于善、不善或无实法性等任何法中皆不可说。世尊，譬如'梦'之名"等，广说乃至"是故勿生疑惑"。
如是，因是无分别智火之前相，似暖故名暖，具足所缘、行相之三种。若无障碍则见道极近生起，应知此为较解脱分殊胜。
如是亦说：
"所缘无常等，
依谛为所依，
其相遮现执，
三乘得因缘。
色等离聚住，
及住假说名，
皆不可言说。"
今说暖后顶位摄小善根之所缘义，即"世尊复次"等。"般若波罗蜜多"者，主要指顶位自性。"行"与"修"已如前说。或可配为以加行及后得心而行，以正行心而修。
关于"不住于色"等，其中具可色性相为色，具领受相为受，以执相为体性为想，具心造作相为诸行，具了知相为识。
彼色亦有三种：遍计所执色，因是以所取能取方式计度故；分别所执色，因是非真实分别故，即识如是显现，因如是分别故；法性色，因于真实义中色性圆成为空性自性故。受等亦应如是说。
色等次第即是："次第粗重及，遍染器等义，随界而安立。"

 །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་ བྱ་སྟེ།སེམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གནས་པར་མི་འོས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་དམིགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བསུ་ནས། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་སྨྲས་པ་ནི་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་གནས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་དམིགས་པ་ལ་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་ ཉིད་རྣམ་པ་ཡིན་ལ།ཡུལ་གནས་པ་མྱོང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེའི་ཚེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ་ གཟུགས་སུ་རྩོལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་ལ།དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུར་གཙོར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་གཟུང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་གནས་པར་མི་བྱ་བས་མི་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་སྒོམ་པ་མི་འཐད་པས་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ན་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ།

以下是完整直译：
由于胜义中无自性故，不应以执实所缘方式住于色等，即不应作为心之所依。此意即是：由于自性空性之色等，是离色等自性之体性，故所缘为不应住之特征之色等。
若问："为何如是所缘？"为答此疑，从遮遣门而说行相："若住于色"等。此想：以为于所缘之执取差别即是行相，而境住即是领受究竟，故应执取所缘唯随顺行相。
是故，若以无常等行相住于色，则时造作色，即分别色之勤作，如是则非行于以小顶位为主之般若波罗蜜多。受等亦当如是配释。
此说从法性门而言行相应知如是：即胜义中一切色等诸法与空性互为一体性，故由彼空性中无无常等，于色等不应以常无常等行相而住，故说不住。
如是依小顶位行相，《二万五千颂》中说："色即是空性，空性即是色"，乃至"世尊，色无常性亦是空性，空性亦是色无常性"等。
若疑："无造作则修不应理，云何造作即非行耶？"为答此疑而说"于诸造作"等。

 །འདི་སྙམ་དུ་མངོན་པར་འདུ་ བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ ནོ།།ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་མ་ལགས་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་བགྱིད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱིད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོར་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུའི་རང་བཞིན་ནོ།།ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་མི་འོས་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང་བདག་གིར་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ སྦྱར་རོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ལ་སྤྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲར་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ཏུ་ཡང་ཅི་རིགས་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།འདི་སྙམ་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་ལ། གང་གི་ ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ཅན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་ དག་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ་། །ཉེ་བར་ བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏོ།

以下是完整直译：
此想：造作是分别，而般若波罗蜜多是无分别，那么如何于真实执著而行分别时即是行般若波罗蜜多？然应如幻士而行。
"非遍执，非作瑜伽，非令圆满"此三句，应依次观为加行、正行、后得位。"于般若波罗蜜多"者，主要是小顶位自性。
关于"非遍执"等，"非遍执"即不应执取之造作若遍执为我所，则不能决定出离一切智性。此处一切智性是对三种一切智性总称为一切智声。于其他处亦当随应理解。
若疑："云何造作应执取？"为答此疑而说"于般若波罗蜜多中无色遍执"等。此想：造作境之自性色等以理非有故，于般若波罗蜜多无遍执；又彼境者造作是颠倒显现故，非所执取。
即此显示："色无遍执者即非色"等。以安立与遮遣是异境故。
为避颠倒过失，于般若波罗蜜多亦不应执著，故说"彼般若波罗蜜多亦无遍执"。
为总摄故说"如是"等。"如是"者，即是确定义。

 །དེ་ལྟ་བུའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྩེ་མོར་གཏོགས་པ་ཆུང་ངུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་དང་ལྡན་པའི་མིང་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡངས་པའོ། །མདུན་དུ་བགྱིས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དང་ རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་སེམས་ཀྱི་མདུན་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་བཤད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། ལ་ལས་མདུན་དུ་མ་བགྱིས་པ་ཞེས་འདོན་པ་ནི་གཟུང་བར་མི་བྱའོ། །ཚད་མེད་པར་ངེས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་དོན་མཛད་པར་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པར་ངེས་པའོ།།ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པའོ། །འབྲིང་གི་ དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ།།ཡང་གི་སྒྲས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཟུང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་ཅེ་ན། མཚན་མར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཚན་མ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་ བཞིན་ཡིན་ལ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཕན་ཚུན་ཚུལ་གཅིག་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་གིས་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་ཕན་ཚུན་བདག་ཉིད་གཅིག་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མར་བཟུང་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཚན་མར་གཟུང་བར་བྱ་བར་གྱུར་ན ནི།དེའི་ཚེ་རང་གི་བསྟན་པ་ལ་མཚན་མར་བཟུང་བས་ཡུན་རིང་པོར་ཐར་པ་མ་མཐོང་བས་ཀུན་ཏུ་སྐྱོ་བར་གྱུར་པའི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་པ་བསྟན་པ་འདི་ལ་དད་པར་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མཚན་མར་ འཛིན་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

以下是完整直译：
如是所缘及行相所生之小顶位三摩地，即说"此亦"等。于色等一切法无遍执之三摩地，具义之名者，即称彼。因法界广大故为广大。
现前者，如所说之所缘及行相差别，住于心前故，如圣解脱军所说。是故，有谓"非现前"之读法不应取。
决定无量者，以决定遍知一切相智故。或由大悲智慧加行，决定作无量有情之利故为决定无量。
不共者，以如所说所缘等五相殊胜故，他不能了知。
说中等所缘义者，即"彼一切智性亦"。"亦"字摄无常等及空性。
何故无遍执？说"相"等。相是不共自性，于真实中互为一相，故无所执，此为其义。此说：以法界自性，无常等及遍知一切相空性，以各自体性无体性故，此等互为一体，应缘具无相差别之色等。
若执为相有何过失？说"若"等。若应执为相者，尔时于自教中执相，长时不见解脱而厌离之游行外道名鬘发者，于此教法不得信解，即不得胜解无相之理，以执相相同故。

།དེ་ཉིད་སྟོན་པས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ མོས་ན་སྟེ་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྐྱེད་ནས་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དད་པས་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པས་ཞུགས་སོ།།དེ་ཞུགས་ནས་ཀྱང་དུས་ཕྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་ མི་བྱེད་ཅིང་།མཚན་མ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྐྱེས་པའི་མཚན་མར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལ་དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་སྟེ་སེམས་ཀྱིའོ། །བདེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཏེ་ལུས་ཀྱིའོ། །དེ་ཡང་བཙུན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བསམ་གཏན་དང་པོའམ་གཉིས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བརྟེན་པས་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།།རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནང་གི་གཟུགས་ཟིན་པའི་ འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཡིན་པར་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ་མཚན་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མ་ཟིན་པའི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཡིན་པར་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡང་དག་ པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངོ་།།ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་དེ་གཉི་ག་ཚོགས་པའི་ཡིན་པར་ཏེ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འོ་ན་གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ལ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དེ་གཟུགས་ལས་གཞན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་འདི་ཆོས་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་ པར་ཞུགས་པར་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན།ཚིག་གི་རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚིག་གི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས་པས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་མོས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའི་རྟོགས་པ་ནི་ མ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་མཚན་མ་མེད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ།

以下是完整直译：
故说"遍行者"等。此中无相即是能得如来性故，于此一切智智，即其因无相生胜解已，以钝根故，依信随行道，随信行，于一分以补特伽罗无我智而入。
入已，后时于色等不作相意，于修无相时，于彼修习智生喜乐，亦不见为相。其中喜是意乐，即心之乐；乐是轻安，即身之乐。
尊者解脱军说：此是依离世间贪欲，依初禅或第二禅而入。
以何相应缘？说"智"等。彼修习智，以内空性故，不见为内色所摄大种及所造之内处；以外空性故，不见为外色非所摄大种及所造之外处；以内外空性故，不见为内外色二者和合。
若谓见于色以外耶？故说"彼智异于色"等。
若尔，云何说此入修法？说"语异门"等。应说于此瑜伽处差别，住胜解行地之遍行鬘发者生胜解，非为证悟。
以遍行鬘发者于此无相一切智智，由未证真实故非利根，故名随信行。若证真实，则成随法行，此为所思。

།ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལྟར་མོས་ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བགྱིས་ཏེ་མོས་པ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་ཤུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་བསླུ་བས་ཚད་མར་བྱས་ན་འདི་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པ་ ཉིད་དུ་མོས་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་དེས་ཆོས་གང་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ་། །ཆོས་གང་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་དམིགས་ཤིང་ཆོས་གང་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བའམ་དོར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཏང་བར་བྱ་བ་དང་ཡོད་པ་ཉིད་དམིགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་མེད་དོ། །རེ་ཞིག་ གཞན་ལྟ་ཞོག་སྟེ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མི་རྟོགས་སོ།།འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གནས་ཀྱི་འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་དཔེར་བྱས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་པ་དེ་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་དེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་དབང་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྔར་བཤད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ཚིག་ཕྲད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཡང དག་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།དེ་ལྟ་ན་མ་དམིགས་པས་ཐམས་ཅད་འགོག་ན་འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་ལྟར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་ བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་དོ།།ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གཞན་དག་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཐར་ཕྱིན་པར་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ།

以下是完整直译：
若问：云何虽是钝根而如是胜解？说"以法性为量而胜解"。由宿世愿力，以般若波罗蜜法性无欺为量，如是于无相生胜解。
是故彼于诸法皆不以增益而执取。无有法可取为所取，亦无法以可取性而执取或以可舍性而舍弃，亦无有性可缘之法。且置他事，于涅槃亦不作证得之慢心，即于真实不证悟。
"于此"者，谓于瑜伽处如是说：以法性门遮遣自性故，不执著色等。
其中以遍行鬘发者为喻，是为显示由与外道相关，从三摩地起已，以胜解力成就彼义之根性。
说大所缘义，即"世尊，此亦"等。"此"谓下当说。"亦"字表非唯前说。
即说此义："若"等。"若"是因义之助词，意为由不见色等相故。
若尔，以无所得遮一切，则菩萨应如声闻般入涅槃耶？说"如来十力"等。如来十力等下当说。"未圆满"者，谓由他人略有少分，故合说为未究竟圆满一切佛法。"及"字表决定。

 །མ་འགགས་པ་ཡི་ལུས་ ཀྱིས་ནི།།ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱེད་པ། །མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ཚད་མར་བྱས་ནས་དུས་རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་ཆད་པའི་བར་ མདོ་སྟེ།བར་དུ་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་བར་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན། ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མི་སྲིད་པས་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་མི་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་བསམས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་དུས་སུ ལུང་དང་རིགས་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་ཡིན་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་ཅི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ནམ། ལས་སམ་བྱ་བ་འམ། འདུ་བ་འམ། སྤྱི་འམ། ཁྱད་པར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་།འདི་གང་གི་ཡིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཅི་བདག་ཉིད་དམ་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཡང་མ་ཡིན་གང་གི་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་ཆོས་གང་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ ཏེ་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྩེ་མོ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། དཔྱད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ དགེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བའི་རྩེ་མོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང་།རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
以无碍之身，
领受诸感受，
如灯已熄灭，
其心得解脱。
此说大乘中遮止涅槃故，以《妙法白莲经》为量，暂时于有情利益间断之际，如声闻般现证无相时，以大方便力故不入涅槃。于决择分位中声闻不可能入涅槃，故"渐次"为余说。"是故"等为总结。
此说：以无自性故，于真实中不见青等相之差别色等为所缘。
若问：以何行相为所缘？说"世尊复次"等。"如是"者，谓如下说次第。"观察"者，于修时如何决定所取义别别观察故。"思惟"者，于闻思时决定了知教理故。
"此为何"者，谓于色等蕴中为何者。或谓为实、德、业、作用、和合、总、别耶之义。"此为谁"者，谓为自性耶或法相属耶。然色等无生故，非任何亦非任谁之义。
若尔则为无耶？说"若无有法"等。意为无境则无遮诠，故于真实无非般若波罗蜜。"若"者为总结。
应知般若波罗蜜不离大顶性，为证悟故。此说：以正法决择慧于一切事无所得故，以观察般若波罗蜜无自性即从法性门为行相。
如是由善根动摇为顶故，具足顶所缘、行相三种。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་དག་ནི། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག་།དེ་མི་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས། །དེ་ རྣམས་དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང་།།དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག་།ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་དང་། །དེ་དག་མཚན་མར་མི་མཐོང་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་རྟོགས་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྩེ་མོའི་འོག་ཏུ་བཟོད་པར་གཏོགས་ པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པའི་དོན་འདྲི་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རྒྱུ་གང་གིས་གཙོར་བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་རིག་པར་བྱེད་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་གི་སྒྲས་སོ། །འོ་ན་ནི་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ ལྡོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང་མཚོན་བྱ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ་མཚན་གཞི་མཚོན་བྱ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། མཚོན་ བྱ་མཚན་ཉིད་རྣམ་སྤངས་ཤིང་།།ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་ནི། །དེ་ཉིད་མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་དུ། །གནས་པ་བཏགས་པ་ཡིན་པར་རིགས། །ཞེས་བསམས་པའོ།

以下是完整直译：
复次如是说：
色等不住彼，
彼之体性空，
彼等一性一，
非住无常等，
彼等彼体空，
彼等一性一，
不执诸法者，
不见彼相故，
一切无所缘，
以慧遍了知。
今于顶后，以问属忍之小善根所缘义为先而说"尔时具寿舍利子"等。"若离自性"为余说。
此说：若缘色等离自性时，以何因当知不离小忍自性般若波罗蜜？此是缘起法性，即以"此有故彼生"之意乐，色即离色自性之答而说。否则，若问"色即离色自性"时，答"色即离色自性"不应理。
复次，迎疑"云何色等离自性"，以显示般若波罗蜜离自性故，显示余者亦离自性之义，故说"般若波罗蜜"等。离般若波罗蜜相之总体性。"复"字表示亦离般若波罗蜜自性与差别相。
若谓教果是颠倒还灭故有相与所相，说"相亦"等。相是总，所相是别。若尔则有彼二自性耶？说"自性亦离自性相"。意为：
远离能相所相已，
离于言说宣说者，
即彼能相所相中，
安立假名应道理。

 །འདི་སྐད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་བྱ་དང་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་འདྲི་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྣམ་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་འདི་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སློབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ཅི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།རྒྱུ་དེས་བཟོད་པ་ཆུང་ངུར་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཉིད་དུ་སྨྲས་སོ་ཞེས་ཁས་བླང་བའི་དོན་དུ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ ལ་སློབ་པ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པའོ།།གོང་ནས་གོང་དུ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ན་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བའི་ཆོས་བཀག་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་བསྒོམས་ན་སྟེ། འགྲོ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་དུ་ རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
如是说：由空性所相与能相一性故，缘具无自性差别之色等。
以"以何行相当缘"之问为先而说行相义，即"具寿须菩提何"等。
"于此"者，于此所缘世俗中修学者，是否定能出生一切智性？意为：以此因得小忍所摄善根耶？
为许不违法性故，说"具寿舍利子如是"等。
"定当出生"者，由胜义、世俗门中，色等无事体性即是行相，意为由修彼故。
复次，以"何故"迎"云何于小忍善根修学时趣入一切种智"之疑，而说中品所缘义，即"具寿舍利子一切法无出生"等。
意为：由渐次所缘差别等成殊胜证悟时定当趣入。"尼"声表决定，意为一切法即无生。
何故？以诸法刹那无常故，遮生法故无出生，即非涅槃支分。"一切法"者，意为：以自性无生故，缘具无生灭差别之色等。
若问以何行相当缘？说"如是行"等。谓以如前所说理如是行即修，以一切趣入义是证悟义故。"近"者，以速得证悟故成近住。
"为成熟有情故"者，为于善法决定加行中成熟有情故。

 །ལུས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པས་ལུས་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར།རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་པ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བསླབས་པ་ལས་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་ གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།།མཚན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གནས་ན་གནས་པ་དང་། གསལ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དོ། ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འདི་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའོ།།འདི་སྙམ་དུ་ཇི་སྲིད་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མཚན་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་དམིགས་པའི་གཡང་ས་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ལྟུང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་གཟུགས་ནི་ འབྲས་བུར་གྱུར་པའོ།།གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །གཟུགས་མཚན་མའོ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུའོ། །གཟུགས་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་གྱུར་པའོ། །འགག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པས་སོ། ། སྟོང་པ་ནི་གཉི་ག་མེད་པས་ཏེ། འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།།ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས། རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྱད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་སྤྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་སྤྱོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སྒྲུབ་པ་དང་ནི་དགག་པ་དང་། །དེ་དག་ཉིད་ནི་ལྡན་པ་དང་། །དེ་དག་ཉིད་ནི་དགག་པ་དག་།རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཡང་མི་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
关于"身"等，由知一切法自性故，身等一切行相清净，即成为清净因故。由修学清净行相因门故，以身三业遍清净故身得遍清净。心清净者，即意三业遍清净。
相遍清净者，即大士三十二相若住、若明、若圆满故。佛土遍清净者，即有情器世间遍清净。
以于顺决择分位时此等一切皆无故，意为仅少分耳。
又"具寿舍利子"者，如是摄略。说大品所缘义，即说"若"等。
意为：乃至以执著方式执取相而行时，如说"相是菩萨烦恼"故，所缘险处成轮回烦恼堕落。
其中色是果。色相是俱有因。"念色相"者是取因。色生是所生。灭是刹那无常。空是二俱无，此是入颠倒故，当知是不善巧方便。
由遮门示已，由随顺门说"云何行"等。"如是行"者是摄略，以自共相不成故，缘具"一切法即无相"差别之色等。如是行之菩萨即行于般若波罗蜜大忍自性。
若问以何行相当缘？说"彼虽行"等。意为：能立与能破，及彼等相应，并彼等遮破，一切皆不得。
又以"何故"迎"若不得云何当修"之疑，说"一切法"等。

།གང་གི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་མོས་ཤིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ དམིགས་པ་ན་ལྷག་པར་མོས་པས་བདག་གིར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་བཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཟོད་པར་གཏོགས་ པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་དག་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཟོད་ཐོབ་ངན་སོང་མི་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བཟོད་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཟོད་པ་རྟོགས་པ་གསུངས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ངན་སོང་དུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ངེས་པར་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཛེས་དགའ་ཁྱེར་ཏེ་དམྱལ་བར་རྒྱུར་ སོང་ངོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།ད་ནི་བཟོད་པའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པས་ན་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་ཏེ།རྣམ་པ་ནི་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ།།འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整直译：
唯由其自性，于色等诸相离所依故，以胜解作意而不胜解，以真实作意而无遍知，由法性行相门缘时，以未以增上胜解执为己有故非近得，以真实作意未执取故非所取。如是以无恶趣故，为于大法忍故，具足忍分所缘及行相故有三种。
如是说：
色等无自性，
彼无性自性，
彼等无生起，
无出离清净，
彼等无有相，
不依彼等相，
非胜解无想。
是故说"得忍不堕恶趣"，当思阿阇黎所说"诸菩萨不生忍"者，以说诸菩萨证忍故。
亦不违"得忍不往恶趣"经，以是密意业力故。此当如是定知，如世尊教中说舍利子等亦往妙喜城为地狱行，于他处说。
今于忍后说法上分善根小品所缘义，即"此"等。
三昧于一切法不取者，名一切法无取三昧。此以缘真实中三昧自性所成色等故，说"广"等为相属。
若问以何行相当缘？说"由此三昧住"等。行相者，由自愿力、福德力、智慧力、法界力任运于一切世界随其所应而入三昧事业，由从果门缘故，速当现证无上正等正觉。
说中品所缘义，即"尔时以佛力"等。

 །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའི་སྐབས་ཡིན་ཡང་ཚིག་དེ་ཡང་སྨོས་པ་ནི་སྤོབས་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་པར་སྟོན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལ་དྲན་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་འབྲིང་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ ཚོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ།།ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་སོ།།ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་ པར་བྱ་ཞེ་ན།དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་ མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའོ།།སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་དུས་གསུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཐམས་ཅད་ནི་འདི་གཉིས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་བཤད་པས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་ཐམས་ཅད་ནས་སོ།།ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དངོས་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་རྣམ་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །བག་ཆགས་ དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་དུའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་ལ་བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བས་མ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ལ་བསླབ་པའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་བའོ།།ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་འདས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

以下是完整直译：
虽是佛力之处，复说彼语者，为显示辩才差别义。或为令所化众生于彼坚固忆念故。"此"者，谓法上分中品。
"如来"等者，以一切种无倒说法故，具足利他圆满故为如来。断烦恼所知障及习气故，具足自利圆满故为阿罗汉。通达能得二种圆满之道故为正等正觉。
"授记"者，于正入三昧具足者，诸佛作授记，此是法性，以缘授记因殊胜色等故。
若问以何行相当缘？说"彼"等。"不正随见"者，以无分别心。"亦不作意"者，以有分别心，以真实中无故。"我等持"者，得三昧。
"入定"等者，为加行、正行、后得分别，或成三时。"一切"等者，一切有二：一切事及一切相。如是说故，由过去等事差别故为一切。蕴等境分别差别事为一切。由小小等相故为一切相。由具习气一切相故为一切处。
以一切分别不应理故，菩萨以三昧体证时，不生"我等持"等觉知，故无，以由法性门学习行相故不生。
说大品所缘义，即"具寿善现，以何三昧超过"等。以属法上大品故，问"能说彼三昧耶"者，意谓菩萨等差别自性。

།གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ན་ཞེས་འདོན་ཏེ། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་དྲིས་པའི་ཚིག་དེ་ཉིད་མི་འབྱོར་པ་ཡིན་པས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དོན་གསུམ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན་མི་ ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ཇི་ལྟར་ན་སྒོམ་བཞིན་པ་ཡང་བསྟན་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རྣམ་པ་སྟོན་པས་ལན་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཐབས་དམ་པ་ཡིན་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པས།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཏེ་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་ པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་སྒོམ་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ དགོངས་པས།ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ཤེས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་ཞེས་ཟེར་རམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེས་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བསམ་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ བརྗོད་པ་ནི།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མེད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ་། །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་ དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།སྤོབས་པ་ནི་ཁྱོད་ལ་དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས་སོ། །སྟོན་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་དེ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། ངེས་ པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་ལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整直译：
有些经卷中读为"住于何等三昧"，其中问"能说彼三昧耶"之语不相应，应当观察。
"具寿舍利子，非如是"者为答，以法性三昧、菩萨、般若波罗蜜多三义互为一体，不能各别显示，以缘殊胜色等故不能，此为其义。
复次，若疑何故正修亦不能说者，以"何故"迎之，以相显示而答曰："善男子，彼三昧亦"等。
以一切法非有故，于三昧无分别是胜方便，以法性相门所缘故，彼三昧亦以无相心不知，以无近因故。以有相亦不能正知，以虽非实有而如梦等可有故。
"亦"字者，非唯相而已。"见为此"者，意谓依分别故。以于一切无所缘中，所修、能修、修习不应理故，意趣谓"舍利子，不知、不正知"而说。
思维世俗无过故，善现说"具寿舍利子"等。即彼意趣，以"何故"迎疑而说"彼三昧无故"。"就真实"者为余。加行等如幻士，由往昔愿力故，此为所思。
说不违法性故"善哉"义，即"具寿善现，善哉"等。辩才者，以于汝生彼显现智故。说者，为向他示彼所缘故。"菩萨"等为摄。"尼"声为决定，义谓于此顺决择分当如是学。

།ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རིམ་པ་འདིས་བསླབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་ལའོ།།དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ་ཉིད། ། ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་།ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱས་ཤིང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ན།གང་གི་ཚེ་རིམ་གྱིས་དོན་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བས་ཡུད་ཙམ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་འདིའི་དྲོ་བར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བརྗོད་དོ།།གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པར་སྒོམ་པ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྲིང་ཙམ་དུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ནི་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།གང་གི་ཚེ་ན་སེམས་ཙམ་དུ་གནས་པས་ཕྱིའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ།།ཡང་གང་གི་ཚེ་དོན་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། ། གནས་སྐབས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་བརྟན་པ་ཡིན་པས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ས་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་བྱིས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གཟུངས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྲངས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
复次，若疑云何以此次第而学，以"何故"迎疑，说"菩萨"等。"于般若波罗蜜多"者，谓于顺决择分自性。
如是以是一切世间法中最胜故，有法胜所缘相三种。如是亦说：
"彼三昧之作用，
授记及慢尽，
三者互为一体，
三昧无分别。
如是顺决择分，
小中及大也。"
此说：如是作法抉择，以等持心修一切法无我时，若时渐次因无异义执著故，以智慧光明稍显，唯暂得见，尔时是此暖位阶段，即于此大乘中说为得明三昧。
若时为增长彼法光明故，精进修习无我，以智慧光明显现中等，尔时是顶位阶段，即是增明三昧。
若时住唯心故，因无外境执著，生极明了智慧光明，尔时是忍位阶段，以无所取相随入故，是入真实义一分三昧。
复次，若时无缘境执取分别显现，智慧光明圆满，尔时是世第一法位阶段，即是无间三昧。
此等一切阶段，以是坚固胜解故，说为胜解行地。住此地菩萨虽是异生，然已超越一切凡愚过失，具足无量三昧、陀罗尼、解脱、神通等功德，如《宝云经》所说。

 །དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས། རྣམ་པར རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་དོན་ལས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང་པོར་གསུངས་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཅི་ཞེས་བསམས་པའོ། །བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སློབ་པོ་སྙམ་ དུ་དགོངས་པས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཤེས་ནས་དྲིས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཆོས་གང་ལ་སློབ་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའོ་། །དེ་ལ་གཞི་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་གང་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་སློབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།སློབ་བཞིན་པ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་སློབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་སོ།།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་ལྡན་པས་ན་བྱིས་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའོ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་ཐོས་པ་མང་བ་དང་བྲལ་བས་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་མ་རིག་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སློབ་ཀྱི་དོན་དམ་པར་མི་སློབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའོ་། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མེད་ན་འོ་ན་ནི་དོན་གྱིས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོར་ འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་སྨྲས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུར་མཆིས་ཞེས་བྱ་བའོ།།འོན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡང་དག་ པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཀའ་སྩལ་པ་ནི།ཇི་ལྟར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མེད་པ་དེ་ལྟར་མ་བརྟགས་གཅིག་ཏུ་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཤེས་པ་མི་ཤེས་པ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་མ་རིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
如是显示顺决择分之所缘、行相及因之差别已，从具四种分别义中，首说以一切事物为所依之所取分别，即"世尊，菩萨摩诃萨如是学时"等，是为何意。
以世俗谛中学习之密意而说"如是学时"等。舍利子不解世尊密意而问："于胜义中于何法学"。
于此，以仅依基之分别与颠倒相应故，胜义中于任何法亦非，故世尊说"于任何法亦不学"。
若疑正学时云何不学，以"何故"迎疑，说"舍利子，彼等诸法"等。
由具烦恼法故为愚，由离清净法故为异生，彼等由离于如是法之胜解及多闻故为无闻者。
此说：以无明分别力故，如执著为有，实非如是有，是故于世俗中学，于胜义中不学。
若如是无，则实义中亦非他有，如是亦因执实故成过失，以此意乐而说"世尊，云何有"。
虽为遣除颠倒境而说非如所执著般有，然亦宣说非真实有，故说"如无"等。
如以理观察则无，未观察一向悦意故，世俗中有，即无性中有之义。
"如是"等为摄义，以如是无之因故，依词源学法，世俗中不知颠倒智为无明。如是，此说无明分别。

 །གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པས་ན་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྲེལ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་པར་བརྗོད་དོ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་ བྱའོ།།ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་པ་ལས་དེར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་བཏགས་ ཤིང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་དེ་ལ་བརྟགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས། རྟག་པ་ནི་དོན་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་།འཇིག་རྟེན་པའི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་མི་ཤེས་སོ། །མི་ཤེས་པས་ནི་སྔར་བརྟགས་ལ། །ཕྱི་ནས་དེ་ཉིད་དོན་ངེས་པ། །གང་ཚེ་དངོས་ཉིད་མ་རྙེད་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་ག་ལ་ཡོད། ། ཅེས་བྱ་བར་སྒོམ་པར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་མི་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མེད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོག་གོ། །མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྟགས་ནས་མཐའ གཉིས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་པས། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒྱུ་ དེའི་གཞི་དེའི་དམིགས་པ་ལ་གནས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདས་པ་ནས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་བར་ལ་རྟོག་གོ།།འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་ པའི་ཕྱིར།དེ་དག་གིས་བརྟགས་ནས་མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལ་མིང་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་ནི་ གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ།།དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དམིགས་པ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

以下是完整直译：
为显示色等蕴之分别，故说"于彼等"等。由依仅事故，应知一切依彼之分别亦相应，为此义故说与前相应。于后诸者亦应了知。
若问如何执著？说"彼等"等。于色蕴等一切法实无中，由不正解而分别彼门而增益言说。
为显示名色执著分别故，说"彼等于彼观察"等。从常断二边执著分别中，常离作用义故，世俗中唯无常，彼等名色等法，以世间闻所生等智不知。
由不知故先观察，后定彼义，何时不得事性，尔时何有无事，如是以出世间不见修习，是故彼一切名色等法胜义中虽无，由执著力而分别。
为显示著二边分别故，说"观察已执著二边"，意为由彼执著分别。
为显示不知杂染清净分别故，说"执著"等。住于执著因之所依所缘，以为因缘，由不知杂染清净诸法自性分别力故，分别从过去乃至现在诸法。
为显示不住圣道分别故，说"彼等观察已执著名色"，意为由执著住见等道故。
其中，名为受等非色蕴，色为色蕴。
为显示所缘分别故，说"彼等观察一切无法"，意为由执著彼所缘故。

 །བདག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་མེད་ པའི་ཆོས་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་གཉིས་དང་ནི་འབྲེལ་པ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་ མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་མི་མཐོང་ངོ་།།རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་མ་མཐོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པ་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་ནི་མི་འདའ་བའོ།།གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་མཆོག་གི་དོན་གྱིས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེས་ན་བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་ པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་ཞིང་མིང་ཐོབ་པོ།།གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཆོས་བདེན་པ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡིད་མི་ཆེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས་མི་དད་ཅིང་ལྷག་པར་མི་མོས་སོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་དགུར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྤུངས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་སྒོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་དང་།སྐྱེ་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཞི་དང་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིས་། །གཟུང་བར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྨོངས་དང་ཕུང་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
为显示我等分别故，说"彼等无法"等。若有我则知为他，从我他分而生取嗔，由与此二相应故，一切过失皆当生。由执著我等故，于法与补特伽罗无我相见道等如实正道，如前不知不见。
为显示清净生等分别故，说"不知不见如实正道"等。不出离三界轮回即不超越。由执著清净生等故，以胜义不了知真实边际。是故由此因缘，得愚夫名号而入其数。
为显示第二所取分别对治所依故，说"彼等于法真实不信"等。法即对治分之相。言真实者，为无颠倒义故。言不信者，由具执著分别故，颠倒修习故，无自性体验故不信不胜解。
从反面说明颠倒修习即说"复次舍利子"等。余谓由所取分别于任何清净法。此复如是由境分类成九：即积聚义分别、生门义分别、种性义分别、生义分别、空性义分别、波罗蜜义分别、见道分别、修道分别、无学道分别。
如是亦说："由基及对治，所取分别二，迷惑蕴等别，彼各成九种。"

 །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་པ་ཁོ་ན་ ཡིན་ལ།གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཁོ་ནའི་གཞི་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བརྗོད་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉིས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །རེ་ཞིག་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་ དེ་ནི་གཉིས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གཞི་ཐམས་ཅད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་དང་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་དཔེར་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཙམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ གཞི་ལ་བརྟེན་པ་ནི་དང་པོ་ཡིན་ལ།རྣམ་པར་བྱང་བའི་གཞི་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་པ་ཡིན་པས་འདི་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ནི་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནའི་ཞེས་ཟེར་རོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་མི་བྱེད་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོས་སློབ་ན་སློབ་བམ་ཅི་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །རྣམ་པར རྟོག་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ནི།མི་སློབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་འདི་ལྟར་སློབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སློབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། གཅིག་པུའི་ བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་།རྒྱུའི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གྱི་བདག་ཏུ་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དང་།བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གྱི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། དོན་བྱས་པའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ།

以下是完整直译：
于此有人说：第一所取分别唯是一切基，第二唯是清净所依。此为此二所取分别之差别。如是说者，第一所取分别即是第二，与前文相连。且凡是第一者即是第二，如第一所取分别一切基。唯是第二而非第一者，如仅依清净之第二所取分别。
他人说：依染污基者为第一，依清净基者为第二，由此二互为断绝自性故，此二唯是差别。
宣说第一能取分别补特伽罗实有所依者，说"世尊，菩萨摩诃萨如是学"等。以如是刚说之次第，不作二种所取分别而以第一能取分别学，为学否？由分别同为障故，世尊答："不学"，余谓"真实"。由不应异故，世俗中初业者如是学，说"舍利子"等。"学一切智性"等三句，应知依次为加行等位。
此复如是由境分类成九：即分别自在我、分别独一我、分别因我、分别见者等我、分别烦恼所依我、分别离贪所依我、分别见道所依我、分别修道所依我、分别已作义所依我。第二能取分别是假立补特伽罗所依。

 །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་རྩོད་པ་ངན་པ་སྤང་བའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ནི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།བཏགས་པ་ཙམ་ཁོ་ནའི་སྐྱེས་བུ་ནི་འཛིན་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་ན་ལོག་པར་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ་བཏགས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་དེ་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཡང་སློབ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སློབ་པར་འགྱུར་བས་ཐར་པ་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་སྐད་འདྲི་ན་དེ་ལ་ལན་ཇི་སྐད་བསྟན་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལོག་པར་ སྣང་བའི་རང་བཞིན་དུ་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་རྟེན་གཞན་མེད་པས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་བས་བསླབ་པར་བྱ་ཞིང་ཐར་པ་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ གི་ཕྱིར་ཁྱོད་དེ་སྐད་འདྲི་བ་འདིར་ཁྱེད་ཉིད་ལ་དྲི་བར་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་སླར་དྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལེགས་སོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པར་བྱ་བ་ནས་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྟར་ཉན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པར་གྱུར་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཅི་ཞིག་ཉན་ཅེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྒྱུ་མ་དེ་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་དག་གཞན་པ་ཉིད་མ་ལགས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་དེ་གཞན་ལ་གཟུགས་ལ སོགས་པ་དེ་གཞན་མ་ལགས་ཏེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལགས་སོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་གཟུགས་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་འདི་དག་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ལོག་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །སྒྱུ་མ་དང་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་བས་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་འདི་ལ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདུ་ཤེས་ཏེ་མཚན་མར་འཛིན་པའོ།།བདག་པོ་ཞེས་དངོས་པོ་དང་བཅས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ཤེས་པའོ། །ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པའོ།

以下是完整直译：
为遮除对彼分别之恶诤，故说"世尊，若有"等。若执著唯假立补特伽罗为能取，由是颠倒显现故，幻化自性补特伽罗即幻化补特伽罗，唯是假立，彼亦应学，然非如是，因无心故。若无知亦学，则一切皆应学，解脱将无功用成就。以此意乐，若有如是问"如是说"等，于彼应如何答？
色等同为颠倒显现自性，是故无别所依，如幻化补特伽罗，应学而解脱非无功用成就。世尊作如是意，说"须菩提，是故"等。由汝如是问，于此当反问汝自身。
"世尊善哉"等中，从"世尊善哉"承许起，至"如是闻世尊所说"即是闻者。如是闻何？说"世尊"等。答以"世尊，彼幻于他"等。
世尊，此等非他，因彼幻于他，色等非他；色等即是幻，幻即是色。真实中离一多自性，此等是无事，故同为颠倒显现自性。
为显示幻与色等互为一性时，应以如幻化补特伽罗学，故说"须菩提，于意云何"等。此中圣解脱军谓：于此五取蕴如幻中，菩萨是想，即执为相。主即有事了知是遍知。于所知所识二者执著能取所取相之识是了别。

 །གཞན་གྱིས་ཟིན་པ་དང་ རྣམ་པར་རིག་པ་དངོས་པོ་གཞན་དང་འབྲེལ་པའི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ།།བཙུན་པ་གྲོལ་སྡེས་ནི་རིགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཡིན་ཏེ། མིང་འབའ་ཞིག་གོ། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཤེས་པས་ན་ཀུན་ཤེས་པའོ། ། མཉམ་པར་ཤེས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་གང་ལ་མཉམ་པར་ཤེས་པའི་སེམས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཉམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་ས་བདུན་པོ་ལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས པ་ཙམ་དུ་གཏོགས་པས་རྣམ་པར་རིག་པའོ།།བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པར་མི་ འཐད་པར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ།རིག་པ་ལ་ལན་གཉིས་སྨོས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་རྟེན་གཞན་མེད་ པས་ཇི་ལྟར་འཁོར་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་ཡིན ནོ།།ཐར་པ་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། མ་ཤེས་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་ འགྱུར་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡོངས་སུ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།

以下是完整直译：
他所执持及了别与其他事物相关的种种言说即是言说，如是解释。尊者解脱军说：在种姓阶位时，菩萨是名称，仅是名而已。在发心阶位时，由了知故为遍知。
平等了知者，谓菩萨之名，于其平等了知心趣入之因由，即是平等了知，具一切众生平等了知之因由。于七加行地中，由一切法唯是假立故为了别。于第八地等中，由得无相任运成就道故，唯以言说表述，故称言说。
为令承许菩萨非离色等别有，故答"如是"等，于了知重复二次。"世尊，菩萨摩诃萨"等是总结。由如是之因故，无别所依，如从轮回业幻所生，如是出世间法亦从智慧幻生起，故以无执著加行，如幻化补特伽罗，应学无上正等正觉，此为应理。
解脱亦非无功用成就，因唯证真实性即是得解脱，非不了知，如是密意。若是幻化补特伽罗，于染污清净诸位如何可能？为断此疑，故说"世尊，譬如"等。
关于"彼等五取蕴"等，五取蕴即有漏色等。为摄无漏五蕴，应从义理引申"即彼等五蕴"。意为如所见染污清净诸位亦如幻化补特伽罗。

 །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་སྨྲས་ཟིན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དོགས་པར་བྱས་པ་ནི་ཟློས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟློས་ཏེ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པར་མི་བརྟགས་ཏེ་། ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འདི་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དབང་པོ་དྲུག་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབང་པོ་དྲུག་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ལྟ་ བུའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དབང་པོ་དྲུག་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །འཛིན་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་དགུར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་དང་།ཁམས་སུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བར་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དང་།ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི། །འཛིན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་དང་། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལ་ དེ་བཞིན་ནོ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ལ་ གསར་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཕྲལ་དུ་ཞུགས་པའོ།།འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེན་པོ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་ཞུགས་པའོ། །དངང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལ་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇིགས་པ་ནི་དངང་བ་སྟེ། ལམ་ངན་པ་ དང་འདྲ་བའོ།།རྒྱུན་དུ་འཇིགས་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྟེ་འཇིགས་པ་སྐྱེས་པ་སླར་མ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
又如何是幻化补特伽罗？为断此疑，故说"如是"等。已说之义以他方式生疑，非重复故，不应视为重复解说之过失。于一切处皆应如是了知。
世尊说色如幻，因说"于此五取蕴起菩萨想"等，故世尊随即说色等如幻。六根即眼等。识与境者为余，如是五蕴随即应理。彼识即是六根，因知显现如是相故。六根亦如前应取。
显示能取分别依于假立补特伽罗。彼复由境分为九种：即蕴假立分别、处假立分别、界假立分别、缘起假立分别、清净假立分别、见道假立分别、修道假立分别、殊胜道假立分别、无学道假立分别。如是亦说："实法与假立所依，能取亦许有二种，自在我等体性及，蕴等所依亦复然。"
显示具四种分别已，今为显示善巧方便善知识之本性摄持，故说"新入乘"等。新入乘者，谓初入大乘。"此"者，谓以甚深广大所缘等差别而入。关于"惊怖"等，于非处生怖为惊，如恶道。相续怖畏为恐，因生怖已不复退故。

 །སྐྲག་པ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཞུམ་ཞིང་འགོང་ལ་འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་ན་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གོམས་པར་བྱས་པའི་དམིགས་པ་བཀག་སྟེ་མདོ་ཁོ་ནར་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་སྡིག་པའི རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའོ།།དེའི་ལག་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་པ་ནི་གཟུང་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་རྫོགས་པའི་དོན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་ན་ཤིན་ཏུ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ལག་ཏུ་སོང་བར་ གྱུར་ན་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ།།སེམས་མ་ཞུམ་ཞིང་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ས་བདག་གི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་སྡུག་པ་ཤི་བ་བརྡའི་སྤྲོད་པའི་ཚུལ་དུ་རིམ་གྱིས་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ དང་བྲལ་བ་ནི་བདེ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཏེ།དེའི་ལག་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གང་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཟག་གང་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཚུལ་དུ་ཕན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་སྟོན་ཅིང་འདོམས་པ་རྣམས་དང་།ཡང་གང་ཞིག་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་དག་ལ་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་སྟོན་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བདུད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདུད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བདུད་བར་ཆོད་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་ལུགས་སུ་འོངས་ནས་ཁྱེད་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་མ་འོངས་པའི་དོན་དང་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། ། བདུད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དོན་དང་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ཕྱེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདག་གིས་བྱས་པ་དང་སྤངས་པའི་ལས་བསྟན་པའི ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཤེས་ནས་གང་ཞིག་བྱ་བ་དེ་ནི་འདི་དག་རྟོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整直译：
确定恐惧即具普遍恐惧，意为"岂不会退缩、畏惧而后悔"。
若落入恶友之手，是指不分世俗谛与胜义谛，遮止无始以来所习惯的所缘，仅以经典向初学者显示无生等，因此成为地狱等果报及舍弃正法之恶因，故为恶友。落入其手中，意为成为所摄受的对象。
因从反面阐述圆满义，从随顺方面说则更易显明，故说"若落入善知识之手"。以不退缩不恐惧等善巧方便，如同地主王后所爱之人死亡般以表示方式，渐次显示诸法无我等一切实相，远离悭吝等过失，因能获得善趣等果报，故为善知识。落入其手中义如前。
关于"于彼等"等，即对提婆达多等补特伽罗，以不离世俗谛与胜义谛之方式，为令获得布施等波罗蜜多之利益，如前随顺开示教导者们，又为遮止对提婆达多等无利之事而显示魔业。
云何为魔过？即魔为作障碍故，现佛陀形相而来，说："汝何须无上正等正觉"，令与未来义相违。"此等是魔过"者，即如是说："汝修习般若波罗蜜多等有何用"，令与现在义相违。由彼所违故，为显示依次所作及所断之业，故说"如是魔业"等。了知后所作，即"了知此等"等。

 །རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་ པའི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་དེར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ནི་གནས་པར་འདོད་ དོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟོན་བྱེད། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བོར་བ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་ནི་མདོ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་ ཀྱིས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དང་།སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པས་བཤད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་ཡང་བསྟུན་ནས་དགོངས་པ་ཅན་དང་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བྱས་ནས་བཤད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་གི་སྒྲ་ཡང་སྐབས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་གསུང་རབ་དང་མི་འགལ་བ་ལ་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དགག་པའི་ཚིག་མེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་འདི་ནི་གཞུང་དང་རྗེས་སུ མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གཞུང་དང་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ནར་ཇི་ལྟར་བཤད་ཅེས་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་ན་དེའི་ཚེ་གསུང་རབ་ཀྱི་བཤད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ནི་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པས་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་ན་ སོམ་ཉིར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་ཡང་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་བྲིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གསུང་རབ་མ་ལུས་པའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཟློས་ཏེ་ གསུང་མང་བ་དང་།ཟློས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཚིག་སོ་སོའི་རྣམ་པར་བཅད་པ་མ་གཟིགས་པ་དང་། ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དཔོགས་པར་མ་དཔྱོད་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་བཤད་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་མཛད་དོ།

以下是完整直译：
"此即须菩提"等为总结。"披大铠甲"即具足下文所说铠甲修行。"正趣大乘"即具足如是趣入修行。"正住大乘"即于大乘精进。如是，先是趣入，后则安住。
如是亦说：
"心无退怯等，
显示无自性，
远离其违品，
一切皆摄受。"
依照"应随顺其他经典解说"之世尊教言，随顺二万五千颂，依止前代论师世亲等所说次第，并契合《现观庄严论颂》，作有密意及隐义等词而解说。如是共通语词亦因处等力而入别相故，由所欲说他力故，如所说义不违圣教而入语词故，无遮止语故，此解说实与论典相顺。
是故不应仅观察"如何与论典相违"。否则，若不依此方式，则不成为圣教解说，因语词由约定而起，趣入多义，若执持各别确定义则成疑惑故。
又此是记录圣者无著等所说，故应为量。即如是说：圣者无著虽通达证悟一切圣教义，然于重复说多及重复说分，未见各别语词差别，又因甚深故，未观察推度般若波罗蜜多义而得不悦。尔后，为此义故，世尊圣者弥勒造般若波罗蜜多经释及《现观庄严论颂》。

།དེ་གསན་ནས་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཐོས་ཏེ། ཞར་ལ་ འོངས་པས་ཆོག་གོ།།སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་འབྱུང་བས། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འདི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་འདི་སྐད་དུ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང་། གང་ཡང་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཚིག་སྔ་མ་དང་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞིའི་དོན་གང་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིའི་དོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་གཞིའི་དོན་མེད་པའི་གནས་ཀྱི་དོན་མེད་པ་ཡིན་པས་ཏེ། རིགས་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོག་པ་མེད་པར་ནི་གྲོལ་བ་ཡོད་པར་མི་འཐད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ རྣམས་རྟོགས་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞིའི་དོན་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཞི་དང་དེའི་མཚན་མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་ཆགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་སློབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རྟེན་གྱི་དོན་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།། ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ལ་ནི་རིགས་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གིའོ།

以下是完整直译：
闻此后，传说论师圣者无著及世亲等亦作解说，此为附带而来。
于具足修行者，如所说顺决择分及见道等他者亦生起，为显示顺决择分之后得法界自性故，世尊说"若如是"等。如是说：世尊说"若如是说此等是菩萨摩诃萨"等，又于其他经中说"菩萨摩诃萨"者，若是法界自性，则前语及其他经中"菩萨"之所依义为何，即说"诸佛法之所依义为何"。
为显示答故说"须菩提"等。诸佛法之所依义即菩萨者，于真实中无所依义之处无义，即无种性之义。
若无分别则不应有解脱，了知诸佛法时，何故菩萨无所依义耶？以此迎问而说"须菩提"等。"一切法无著"者，因不应异解故，于一切法之所依及其相无执著而成无著时，为证悟诸佛法如幻士而学，故于真实中如何有所依义耶？此为密意。
又于世俗中，由修行法之差别分位差别，唯法界体性成为诸佛法之所依，说十三种菩萨为种性。其中，首先是世间顺决择分等之生起所依。其后是出世间见道与修道等之所依。

 །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྐུན་པོ་ཕྱུང་བ་དང་སྒོ་འཕར་བཅད་པ་དང་འདྲ་བར་དུས་མཉམ་དུ་གཉེན་པོ་མཐའ་དག་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འགག་པ་ དག་གིས་སོ།།དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་མི་དམིགས་པས་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གཉིས་འགོག་པ་དང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ལ་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་གི་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་སྐྱེས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ ལམ་ལ་དགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མཚན་མ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གོ་རིམས་ཡིན་ནོ། །འདིས་ ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཁོ་ན་བསྟན་གྱི་མ་ཚང་བ་དང་ལྷག་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་འཕངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར་དོན་འདི་ཐམས་ཅད་འཕངས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉི་ཁྲི་ལྔ་ སྟོང་པ་ལས་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དོན་རེ་རེ་ཞིང་བསྟན་པའི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་ཡོད་མོད་ཀྱི།འདིར་ནི་གཞུང་མངས་ཀྱིས་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྟོགས་པ་ཡི་ནི་ཆོས་དྲུག་དང་། །གཉེན་པོ་དང་ནི་སྤོང་བ་དང་། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་དང་། ། ཤེས་རབ་སྙིང་བརྩེར་བཅས་པ་དང་། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་མིན་ཉིད་དང་། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་དང་། །ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར། །འཇུག་པའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཁོ་ན་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཅན་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཁོ་ན་སྤྱིར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་འོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ གནས་པའི་རིགས་སོ།།འདི་ནི་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་གོམས་པས་ཐོབ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའོ།

以下是完整直译：
其后，由彼等生起之力，如驱逐盗贼及关闭门户般，同时生起一切对治及遮止违品。
其后，由不缘彼等故，遮止违品与对治二分，断除具生分别。
其后，由往昔愿力及布施等方便善巧力，以不住轮回与涅槃之相，为智慧与方便二者。
其后，由彼等生起，为不共声闻等之法。
其后，以如意乐而引导等之密意门，以安立于三乘道之相，为利他次第。
其后，为尽轮回际无相且任运成办利他智慧生起之所依。
是故，如是为证悟次第故，此为次第。
此亦摄一切所证法故，唯说此等，非不圆满亦非过多。
如是，于世俗中抛所依事故，当知此般若波罗蜜多抛出一切义。
虽于二万五千颂中依所依而各别显示义理之能知教文，然此中因惧文繁而未书。
如是亦说："证悟之六法，对治及断除，彼等究竟尽，具悲慧智慧，不共诸声闻，利他之次第，无功用智慧，入依称为种。"
若唯法界是证悟圣法之因故，具彼体性之菩萨为无上佛法自性安住种性、名为法性者，尔时唯法界普遍安住故，此为无始时来法性所得自性安住种性。此为先前串习善根所得正受。

 །འདི་ནི་རྐྱེན་ཆེན་པོས་ཀྱང་མི་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྐྱེན་གྱིས་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ ལ་སོགས་པའི་རིགས་སུ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱུའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་ གཞག་པའི་སྒོ་ནས་རིགས་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ།།ཡང་དཔེར་ན་འཇིམ་པ་གཅིག་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་མེ་ལྕེ་གཅིག་གིས་སོ་བཏང་བའི་རྟེན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྟེན་པ་སྦྲང་རྩི་དང་། ཁ་ར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་ དུ་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟེན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ བརྗོད།།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཡོན་ཏན་སྒྲོལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལས་ཡོན་ཏན་དེ་དག་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཐར་པ་དང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ཡིན་པས།དང་པོ་ཁོ་ནར་རིགས་བཤད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བཤད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་དོན་གྱི་ གོ་རིམས་ཡིན་ལ།འདི་ནི་དང་པོ་འབྲས་བུ་བཤད་ནས་རྒྱུ་ཕྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་བཤད་པའི་གོ་རིམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ།

以下是完整直译：
此因大缘亦不能夺故，为决定声闻、独觉、如来种性。此因缘所夺故，为不定声闻等种性，如是种性差别岂不应理耶？
答曰：如同证悟声闻等乘之次第所缘，为证悟圣法故，由安立法界为因之体性门，假立为种性。
又如，譬如由一泥所成且一火焰所烧之所依瓶等，依所盛蜜糖等容器性而有差别，如是所依之法为三乘所摄，证悟有差别故，假立所依差别亦无过。
如是亦说："法界无差别，种性不应异，依法差别故，宣说彼差别。"
词义释，由功德出生义故，法界称为种性，谓从彼生起出现彼等功德之义。
是故，一切圣者皆由无为所区分。词义释为发心、解脱、顺决择分等之先导故，岂不应首先说种性？为何如是说耶？
虽然如此，彼为义之次第，此为先说果后显因故，为说法次第故无过。

 །རྟེན་གྱི་འོག་ཏུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དམིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མ་འདས་པར་ཡང་དག་པར་ དམིགས་པས་ན་ཆགས་པ་མེད་པ་དེར་གྱུར་པ་ན་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་དགོངས་པས་རང་གི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕུན སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ།།དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་སྤྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ཉིད་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལུས་ཀྱི་ ལས་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་དང་། སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་གནས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཡང་བླང་བར་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་ པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ ཡིན་ལ།བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤང་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་འདོད་པའི་ཁམས་ སུ་གཏོགས་པས་བསྡུས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདུས་བྱས་ཡིན་ལ།རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཁམས་གསུམ་པར་མ་གཏོགས་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་ རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་ལ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ སྒོམ་པར་བྱེད་དོ།

以下是完整直译：
关于所依之后如前所说修行所依之菩萨所缘为何，为显示所缘故，说"须菩提，菩萨摩诃萨于一切法"等。
为通达一切所缘处法故，为随觉义，不离二谛而正缘故，于无执著时，由证悟清净所缘，现证无上正等正觉，非由他故。是故，以趣向菩提所缘意趣，为圆满一切种自利故，说名菩萨。
其中，首先总之一切善、不善、无记诸法，依次为沙门性、杀生等、无记身业等，如是分为三种，当观修为应取、应断、应舍之处。
其后，从应取起，世间道所摄五取蕴等为世间，正圣道所摄四禅等为出世间，如是思维。
其中，因非我见对治故，五取蕴等为有漏，因是我见对治故，四念住等出世间诸法为无漏，如是决定观察为应断应取。
复次，从无漏始，依因缘所欲界所摄及菩提分等，世俗为有为；不待因、不属三界之真如等，胜义为无为，如是观修二种。
其后，由无为所区分一切圣者相续所生四禅等为共法，正等觉相续所生十力等法性为不共法，如是观修二种。

།དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་པས་ན་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ཡང་། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལ་སོགས་པ་ ལས་གསལ་བ་ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་ལས་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་བ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོགས་པ་དང་། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང་། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང་། །གང་ དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས།།སློབ་མ་ཐུན་མོང་ཆོས་རྣམས་དང་། །གང་དག་ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དག་གིས་རྟག་ཏུ་རྣམ་ པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བར་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ།ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ ནོ་ཞེས་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་མེད་པས་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་དག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཡང་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ།གང་གི་ཕྱིར་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་ རྫོབ་ཡིན་པར་བརྗོད་ལ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྒྲིབས་པ་དེ་རིམ་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་བཞིན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་རིགས་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་པས། གཉི་ག་ཡང་གཉི་ག་ཡིན་པ་ལ་ ནི་དགག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་དང་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།དམིགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
由如是证悟次第，如实观一切法如幻，当知所缘唯此十一种。如前所说所缘次第教授之经文，于二万五千颂等中明显宣说，不应错解。
如是说道：
"所缘一切诸法性，
彼复为善等诸法，
世间所证之诸法，
及诸出世间所许，
有漏无漏诸法性，
有为无为诸法等，
声闻共同诸法性，
及佛不共诸法等。"
若有人想：法界恒时清净、不二智性即是所缘。彼等因本来清净故，如何说有渐次清净差别？如说："如水界、黄金、虚空，清净如是许清净。"
若如是，则执著对治差别谓"清净即真实智"，由执著违品义所引。是故，因未离违品与对治分别，成一分清净过。
依汝宗义，"须菩提，一切相智之所缘是无事"，如何成为究竟所缘？无过。以随理无事故说无事是真世俗，渐次证知如幻即真实性之自性蕴，是为清净。
如是，则以自性为主者是种性，以转变为主者是所缘，二者互为一体无可遮。此为所依与所缘相之差别。
关于所缘安立虽有多说，然过于广故止于此。此为圣解脱军所说。

 །དམིགས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ རྟོགས་ཟེར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་སྙམ་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རྒྱུ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་གིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ་ནི།སེམས་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་ཞེས་སྤྱིར་བརྗོད་པའོ། །འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པར་འཇུག་པ་གཅིག་ཀྱང་ ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ཞེས་སྨོས་སོ།།སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུགས་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་རིས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་བཟློག་པས། སེམས་ཅན་སྤྱི་ལས་སྐལ་བ་མཉམ་པས་བསྡུས་པའི་ སེམས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།མཆོག་ཉིད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཆེ་བ་ཉིད་རྟོགས་ནས་སྤྱིར་དེ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་མཆོག་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་ལ་སེམས་ཆེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་ལ་ནི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡོད་པས་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་མ་ལ་རག་ལས་པས་ན་གནང་བ་ཞུ་བའི་དོན་དུ། ཤཱ རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།དོན་གང་གི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཚིག་གི་དོན་དེའི་དོན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཀྱང་སྤོབས་པར་འཚལ་ལོ། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འབའ་ ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ།།རྗེས་སུ་གནང་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་གང་སྨྲ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ད་ཞེས་བྱ་བ་ད་ལྟར་དུས་ལ་བབ་པ་སྟེ། སྐབས་ཡིན་པར་ཤེས་ན་དོན་དེ་ལ་སྤོབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་ དག་པར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གྱིས་ཤིག་པའོ།།གནང་བ་ཐོབ་པ་དང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དེ་ལ་ང་རྒྱལ་གྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་དོན་གྱིས་ན་བདག་སྟེ་འདི་ལ་ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ནོ། །སྲོག་གི་ དབང་པོའི་དབང་གིས་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པས་ན་སྲོག་གོ།

以下是完整直译：
紧随所缘之后，为了解所缘之菩萨所作何为？为显示所作，世尊说此等言。
"何因何缘"者，问以何等目的而称菩萨为菩萨摩诃萨？答曰："为众生"等。
"众生大蕴"者，泛指无量众生聚。因无始轮回中即一者亦以其大而成大，故说"蕴"。
"众生大种性"者，以见道、住果等差别，异于不同种性，是从一般众生中以同分所摄之众生差别而说。
"为最胜"者，为此而趣入故，了知一切众生最胜心之大，普为欲得此者说法等，圆满最胜性。
是故"彼"者，以此因缘，菩萨摩诃萨者，因具大心故称大士。
具大心者必有大断，为显示大断，依止上师故，为求许可，舍利子白世尊言："我亦"等。
我亦愿于说菩萨摩诃萨名义之义获得辩才。"亦"字义为不仅世尊。
为许可故，说"舍利子，若知是时"等。为说何义故，"今"者谓今时已至，若知是时，则于此义获得辩才，即是趣向真实。
得许可已，白言："大我见"等。以为慢所依义故为我，因此生慢故。因具坏灭性故为众生。由命根力住于同分圆满故为命。

།འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གནས་པས་ན་གང་ཟག་གོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་འབྱུང་བའོ། །མེད་པར་འགྱུར་བས་ན་འཇིག་པའོ། སྔོན་བྱུང་བ་ད་ལྟར་མེད་པས་ན་ཆད་ པའོ།།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་པའོ། །བདག་དང་བདག་གི་བའི་རྣམ་པས་ཕུང་པོ་ལྔར་ལྟ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་སུ་ལྟ་བའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལོག་ པར་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་བདག་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རང་བཞིན་སྤང་བའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ཏོ་སྙམ་པས་ན་ཞེས བྱ་བ་སྤངས་པ་ཆེན་པོ་དང་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཐོབ་པས་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པ་སྟེ།གཞན་དུ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་དེ་བཤད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ལ་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ ཅན་ཡོད་པས་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཀྱང་དོན་གང་གི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤོབས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གཞན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ དོན་དུ་གཉེར་བའི་སེམས་ཏེ།སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་ཏེ། ལྷག་པར་མོས་པར་བྱེད་པས་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ས་བདུན་པ་ལ་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ།།མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཏེ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་ པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའོ།།མི་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པའི་སེམས་ནི་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གཏོགས་པའོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ གྱུར་པའི་སེམས་སོ།།དེ་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འབྲེལ་པས་ལྡོག་པའི་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་དོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའོ།

以下是完整直译：
由于在诸趣中一再安住故为补特伽罗。由将生起故为生。由将灭故为灭。由先有今无故为断。
由自性所有者不会成无故为常。以我与我所相观五蕴为观自身。
"如是等见"者，为断如前所说诸见等邪见、戒禁取见等，于我等及法增益相之执著性并其习气，为当完全舍弃故说法，由得大断及大证悟。否则，真实义隐蔽难解故。
"为此"者，即是"为彼"之义。由于断尽贪等一切而有殊胜证悟，如是解说大证悟性："世尊，我亦能辩何因说为菩萨摩诃萨。""亦"字义为不仅他人。
"菩提心"者，求证菩提之心，即具愿行本性之心义。"一切智心"者，趣向一切智之心，以增上胜解摄于胜解行地。
无分别出世间智各别证悟故为无漏心，即七加行地清净意乐。"无等心"者，以无相任运趣入故为无等心，从八地等成熟所生。
与无等诸佛平等相同之心为与无等平等心，即断除一切障碍属佛地者。
或者，菩提心为无生性菩提自性之心。即于瑜伽师世俗中，由与如镜等智相应，以某些差别方面说为一切智心等四种。此等一切皆非声闻缘觉所共。

།སེམས་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བར་འོངས་པའི་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་མ་ཆགས་པ་སྟེ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པ་ནི་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་རྟོགས་པ་ཆེ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་གཞན་དག་ལ་ཧ་ཅང་ ཡང་ཆེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་གནས་པ་མེད་པ་ལ་བསྒོམ་པ་མི་འཐད་པས་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་སྔར་བརྗོད་པའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་དང་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་ཟག་པ་མེད་པ་དང་།གནས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་མི་གནས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །སེམས་གང་ཡིན་པའི་སེམས་ དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ།།ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དངོས་པོ་ཡོད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་ སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་གཞན་གྱི་སྐབས་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། ། སླར་ཡང་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་བཟླས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་མ་ཕམ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་མདའ་ལྟོང་སྦྱོར་བ་དང་འབེམ་ལ་ཕོག་པ་དང་འདྲ་བར་དེའི་ཚེ་ཉེ་བ་ན་གནས་པ་ན་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ཀྱི་ཐག་རིང་བ་ནི་ཕྱེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་ཅན་ཀུན་ མཆོག་ཉིད་སེམས་དང་།།སྤངས་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ་། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བའི་རྗེས་ལ་ད་ནི་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
"于彼心亦"者，由是大义故，于如是偏执之心无著，即无执著。"遍不执"者，即不住。如是此说示大证悟性。"亦"字于他处表示"尤其"义。
若疑："于无执著、无住如何修习为宜"，为答此疑，故说"云何"等。由前所说一切智心，为前说诸心之表征，及为贪著对治故无漏，为住著对治故无住，是故修习如幻士想。
"于彼心亦"等为总结。
虽是无漏，由有事物故不应无执著等，为答此说："具寿善现，何故"等。由真实中无生故。
从"舍利子言"至"如说无烦恼住中最胜，善哉善哉"已经解说。由从他义引申故，无重复过失。
如阿阇黎陈那所说："复次依于他义，重说彼义故。"
是故当知如是为无敌胜者示现三种菩萨所作事相应法。
若问所缘与所为有何差别？圣解脱军说：如射箭，瞄准、命中般，当下所住为所缘，后远期为所为。
如是亦说："于诸有情最胜心，断证二者为三种，三大自生之，此即是所为。"
所为之后，今当说修行圆满。

 །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་སྤྱིར་དགེ་བའི་ ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང་།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་བྱ་བ་ཡོད་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་པ་དང་དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་དང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བརྩེ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུངས་ཀྱི་བར་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོས་ བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་ལམ་གཉི་གའི་ སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ།།ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པ་དང་ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དང་པོ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་པོ་བྱམས་མའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་པོ་ཉིད་ལ་མིང་གཞན་དུ་ན་བྱམས་མའི་བུ་ཞེས་བྱའོ་། །ཡང་ན་རང་གི་མ་བྱམས་མ་ཞེས་ བྱ་བའི་བུ་ཡིན་པས་ན་བྱམས་མའི་བུའོ།།གང་ལགས་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་འདི་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་ སོགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་དང་མོས་པ་དང་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ།

以下是完整直译：
此复于三种一切智境，总之依善法，及于遍证圆满等四种相，于每一证悟皆依六波罗蜜多之所作即是修行。于法身证悟则非，以是果故，于彼不可能有所作。
关于此，圣无著说：铠甲及趣入二种修行，依次为间接及直接相应性质，为资粮位及加行位所摄。
资粮修行，从慈悲乃至总持，为现前相应道之本性，为大胜法所摄。
初地欢喜地性质之资粮修行，依修道而住。
第二等地之本性为修道体性，对治分之自性资粮修行，为二道所行境。出离修行依修道而住。
如是加行、见道、修道及殊胜道性质之修行相，铠甲、趣入、资粮及出离中，由是精进体性故，为显示首先铠甲修行，故说"尔时，具寿贤军于世尊"等。
"贤军慈子"者，贤军之异名为慈子。或因其母名慈，故为慈子。
"此是何"者，即前说之事。
"披大铠甲"者，以义引出此铠甲修行。如是菩萨行布施波罗蜜多时，以行法施等布施故，为布施波罗蜜多铠甲。
彼由断除声闻等作意故，为持戒波罗蜜多铠甲。
彼由于一切智法具忍、胜解、通达，及忍受一切众生不悦语故，为忍辱波罗蜜多铠甲。

།དེ་ཉིད་དགེ་བའི་རྩ་བ་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་ཐེག་པ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་ གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ལ་དམིགས་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ།།དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ལ་ཉེ་བར་གནས་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པ་ནི་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ།།དེ་ལྟར་ན་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དང་པོ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་བཞི་པའོ།།བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དྲུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་སོ་སོར་དྲུག་ཚན་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གོ་ཆ་དྲུག་ཆོས་མཐུན་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་གོ་ ཆའི་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཤད་དོ།།སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཚན་དྲུག་ཏུ་གསལ་པོ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ་། །དེ་ལ་དང་པོར་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་བསྲུངས་ན་བཟོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་བཟོད་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །ལེ་ལོ་དང་བྲལ་ན་བསམ་གཏན་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །བསམ་གཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྟན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཡིས་། །གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་དེ། །དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
彼为令善根渐次增长，生起欲等故，为精进波罗蜜多铠甲。
彼以不杂余乘之一心，缘于以彼善根回向无上正等正觉故，为禅定波罗蜜多铠甲。
彼安住如幻相想，不见所施物、施者、受者故，为般若波罗蜜多铠甲。
如是，铠甲修行初者有六种布施波罗蜜多。如是，彼行持戒波罗蜜多为第二。行忍辱波罗蜜多为第三。行精进波罗蜜多为第四。行禅定波罗蜜多为第五。彼行般若波罗蜜多为第六。
如是，彼等各自成为六组六法，然因铠甲六法相顺，布施等法相顺故，铠甲修行说为六种。
二万五千颂中，于显示铠甲修行时，明确显示布施等六组六法故。
其中，首先不贪著受用则能正受持戒。随护持戒则能生忍。能忍苦则发起精进。离懈怠则圆满禅定。禅定圆满则得出世间智慧。
如是等，欲随顺证悟而显示故，即是此次第。
如是说：
"彼等各自布施等，
摄为六种之行相，
彼即铠甲之修行，
如实宣说六组六。"

 །དེ་ ལྟར་གོ་བགོས་པ་ལ་འཇུག་པ་འབྱུང་བས་གཉིས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པའི་སྒྲ་ནི་ལས་དང་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ པོ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་ཕྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཡིན་པས་ཚིག་གཉིས་སྨོས་སོ།།དེ་ཡང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་འདི་དོན་གྱིས་འཕེན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དང་པོ་སེམས་བརྟན་ པར་བྱས་པས་རང་གི་རྣམ་པ་དང་རྟགས་དང་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སློབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ ལེན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་འཇུག་པའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ འཇུག་པའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་ནི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་བཞིའི་འཇུག་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་འཆིང་བ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་འཇུག་པའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེས་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་མ་དམིགས་པས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འཇུག་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ ལ་འབད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་འཇུག་པའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་འབད་པ་བྱས་པ་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ ཤེས་པ་དྲུག་གི་འཇུག་པའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དུ་སྤྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་གནོན་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
如是披铠已，生起趣入故，为显示第二趣入修行，说"大菩萨正趣大乘、正住大乘"。因乘声即是业用修行故，初趣入修行是趣入大乘因果自性之法，后由渐次证悟殊胜而正住，故说二语。
此趣入修行亦由义引生，即初由坚固心，以自相、标志、特征，具足趣入禅定及无色定。
其后心已坚固，为学习福德智慧二资粮故，以布施物、施者、受者等三轮清净，趣入六波罗蜜多。
其后唯于积集福德智慧二资粮生起胜解故，趣入见道、修道、无学道及殊胜道性之圣道。
其后趣向法性，为如意利他故，趣入慈等四无量。
其后因缘是系缚于利他故，趣入无缘加行。
其后具无自性瑜伽者如何趣入？以不见业、作者、所作，如幻化人，于一切事物三轮清净而趣入。
其后如是清净行者，为精进于自所修故，趣入一切有情最胜心等三种所为。
其后于所为精进者，因勤于知他心等故，趣入天眼等六神通。
其后得神通者，因欢喜于成佛故，趣入一切相智。
如是，以证悟次第正住为相，摄持一切大乘法之自性趣入修行，即成九种。

།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསུངས་པ་ནི་གཞུང་མངས་ཀྱིས་དོགས་པར་འགྱུར་བས་འདིར་ཤེས་པར་བྱེད་པར་མ་བྲིས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བསམ་གཏན་གཟུགས་ མེད་སྦྱིན་སོགས་དང་།།ལམ་དང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་དང་། །དམིགས་པ་མེད་དང་ལྡན་པ་དང་། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མངོན་ཤེས་དྲུག་།རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ། །འཛེག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོ་ག་དང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་འཇུག་པ་བྱས་པ་ལ་ཚོགས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུམ་པ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བཅུ་བདུན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བརྩེ་དང་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག་།ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་བཅས་པ་དང་། །ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ལམ་གང་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ གང་ཡིན་དང་།།ཡེ་ཤེས་དང་ནི་བསོད་ནམས་དང་། །ལམ་དང་གཟུངས་དང་ས་བཅུ་དང་། །གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡི། །རིམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་ནི། གོ་ཆ་ཆེན་ པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཇི་ཙམ་དུ་ངེས་པར་འཆད་པའི་དོན་གྱི་ཆོས་གཞན་དང་ལྡན་པས་ཞེས་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ་། །གང་གི་ཕྱིར་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསུངས་པ་དེ་ལས་དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་བསྟན་མ་ཐག་པ་ཡིན་ལ་ད་ལྟར་ནི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།ཁོང་ནས་ཕྱུང་བའི་ཚིག་གི་ལན་ བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཉེ་བར་དགོད་པ་ལའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་འདི་ལྟ་བུར་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གཞལ་བར་མི་ ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའོ།།བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་བྲལ་བའོ།

以下是完整直译：
如前所说修行，于二十五千颂所说之经文，因文繁恐冗，此处未写令知。
如是说：
"禅定无色及布施等，
道与慈等诸法门，
无缘相应清净轮，
三轮清净所为事，
六神通与一切智，
于此诸法趣入行，
应知即是趣大乘。"
"为此"者，即具足仪轨及趣入修行故。"计数"者，即假立。此说：由具足披铠及趣入二种修行故，假立为大菩萨。
如是趣入已生资粮故，第三资粮修行说有十七。
如是说：
"慈及布施等六度，
止观双运诸道法，
善巧方便及智慧，
福德道法与总持，
十地对治诸资粮，
应知即是修行次。"
是故为显示此义而问："披大铠甲"等。
"几何"者，补充义为"具足几数决定所说之其他法"。由具足披铠修行及慈等资粮修行故为披大铠甲，此为世尊于二十五千颂中所说。由义引生具足披铠修行为披大铠甲已如前说，今说具足慈等资粮，故无过失。
补充语句之答复即说："须菩提，于此"等。"于此"者，即于语句安立。"作是念"者，即生如是心。即说："我"等。因不能以现量等量度故为不可量。随意令得三乘涅槃故为般涅槃。"无数"者，离一等数。

 །འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་བྲལ་ཞིང་ཐབས་ དང་མི་ལྡན་པས་ནི་གཞན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།སྙིང་རྗེས་ཡིད་གདུངས་པ་རྣམས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མ་འོངས་པའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་དང་། བཟོད་པ་དང་། སྤྲོ་བ་ དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་དང་།བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་གཏན་དུ་བའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པས་ན། ཐབས་སུ་གྱུར་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་བདག་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གནས་པ་དང་འདྲ་བར། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དང་འཇོག་པ་དང་རབ་ཏུ་འཇོག་པས་མི་གཡེལ་བས་རབ་ཏུ་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་ཚོགས་བདུན་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྙིང་རྗེའི་ཚོགས་དང་། སྦྱིན་པའི་ཚོགས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། བཟོད་པའི་ཚོགས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཚོགས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཐོབ་པས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་སུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི།གང་གིས་གང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་སེམས་དེ་དག་ཀྱང་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ པའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་སེམས་ཅན་གཞལ་དུ་མེད་པ་གྲངས་མེད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བར་བྱེད་པའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་གིས་གང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
如是显示：离慈悲且无方便者，不可能令任何他人涅槃，是故具悲心者以布施波罗蜜成办过去之乐，以持戒波罗蜜成办未来之乐，以忍辱、精进、一心证得决定一果故，以忍辱、精进、禅定波罗蜜成办决定之乐，以智慧波罗蜜成办究竟之乐。
故以布施等六波罗蜜为方便摄受已，如自住六波罗蜜，于此精勤安立、安住、善安住而不放逸，应当善加安立。此为义理所引。
如是已说七种资粮：即悲心资粮、布施资粮、持戒资粮、忍辱资粮、精进资粮、禅定资粮、智慧资粮。
又说由得定故无作者及业之所缘，即"所度及能度之心皆不存在"。
若问："如是则无所缘耶？"故说"彼"等。具悲心等资粮之菩萨，于世俗谛中度脱无量无数众生。
若问："如是则有所缘耶？"故说"所度及能度"等，意为于胜义谛中无所缘故。
对于"如何于一事既有所缘又无所缘"之疑问，以"何故"迎之，而说"须菩提，如幻法性"等。

 །དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ ཉིད་ནི་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བར་བདེན་གྱི་རིགས་པས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་མི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་རིགས་པའི་འཇུག་པས་སུན་མ་ཕྱུང་ལ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གཏོགས་པ་སྟེ་དཔེ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཟུང་ཞིང་བླངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པས་ན་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་རང་བཞིན་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཆོས་གཉི་གར་རྟོགས་ན་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གཉིས་པོ་ འདི་དག་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་བསྟན་ཏོ། །ཞི་གནས་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བས་ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་ ནི།རབ་འབྱོར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཁས་པ་ནི་བྱང་བའོ། །སྒྱུ་མ་བྱེད་པའི་ཉེ་གནས་ནི་དེའི་སློབ་མའོ། །ལམ་པོ་ཆེའི་བཞི་མདོར་ཞེས་སྨོས་པ་ནི། སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པའི་གནས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་སོ། ། མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པར་བྱེད་པའོ། །མི་སྣང་བར་བྱས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་ཚོགས་དེ་ལ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེས་སྤྱིར་དྲི་བ་མཛད་ནས། འོན་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སམ་ཞེས་གསུངས པ་ནི་དེ་ལ་ཆོས་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དེའི་ནང་ནས་སོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའོ། །བསད་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་ཉམས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །ཤི་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་ ཆད་པས་སོ།།བཤིག་པ་ནི་ལུས་མ་ཚང་བའི་སྦྱོར་བས་སོ། །མི་སྣང་བར་བྱས་པ་ནི་མི་མཐོང་བར་བྱས་པའོ། །ཡོད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་ཡིན་ལ། དམ་པའི་སྒྲ་ནི་སྲིད་པ་ལ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཆོས་ཅན་མེད་པས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་སྲིད་པ་ ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།དགོངས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དཔེའི་དོན་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་སྦྱོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
譬如幻法性，如所见虽现而以正理不成故非真实。是故未被正理所破，而为世间所共见之显现，取为譬喻。如是色等诸法之法性亦复如是。
依于不同境上之差别而观察，则所缘与无所缘性不相违，以是变化故。若于一境上观察二法，则成过失。此意趣也。
说此二者，为互相遣除颠倒，非为胜义，如前所说。此显示止观资粮。
于得止观者生起胜观，故胜观资粮者，即"须菩提，譬如"等所说。善巧者即熟练者，幻师近侍即其弟子。言"四衢道"者，以是幻化之主要处故。大众即众生群集。"变化"即幻化。"令不见"即收摄。
"于意云何"者，总问前说义聚如何了知。"为作是念"即"于彼有何法"等。"于彼"即于彼众中。"何者"即幻师等。"何法"即提婆达多等。"杀"即断命之加行。"死"即一切断绝。"坏"即身体不全之加行。"令不见"即令不可见。"有"字表如是义，"实"字表存在。
意为：胜义中无有事法，此等一切皆非有，如所见唯是存在而已。以知此意趣故，白世尊言："此实无有"。"胜义中"为余语。
为令譬喻之义成立所欲显示之义相应故，说"须菩提，如是"等。

།དེ་ལ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་པའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མ་འདས་པས་སོ། །ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་བརྗོད་པ་ དེའི་ལན་དུ་འདི་ཙམ་གྱིས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་འདི་ཙམ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྟུང་བར་ འགྱུར་བས་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ཚོགས་ནི།ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ་། ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།འདི་སྙམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ཁྱབ་པར་བྱས་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་གསུངས་པའི་དོན་བདག་གིས་འཚལ་བའི་རྣམ་པ་དེས་ན་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་གོ་ཆ་མ་ མཆིས་པའི་གོ་ཆ་བགོས་པ་ལགས་པའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ།།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལྷག་མཐོང་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་གོ་ཆ་བགོས་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཇི་ལྟར་ན་གོ་ཆ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པས་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མ་བསྒྱུར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གཉི་ག་ཡོད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཚིག་གསུམ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། དེ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ དབང་དུ་མཛད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།རིག་པ་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཁས་བླང་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
为摄略广说故，说"若"等。"如是"指前文。"如是"者，不离世俗谛与胜义谛故。"云何"者，对所说之答即说"以此"。
此说：具足慈悲等如是资粮，亦假名为披大铠甲。
以胜观缘空性时，恐堕声闻等菩提，故其后即说双运资粮："呜呼，如世尊所说"等。"呜呼"之声表决定。"如世尊所说"即"取幻法性"等。
意为：世尊以幻法性遍摄之相说诸法法性，以我所知之相，不离幻法性故，是菩萨摩诃萨即披无铠甲之铠甲。
以无颠倒故印可，说"须菩提，如是"等。
以胜观成就一切种智，以虚空藏等三昧亦成办有情利益披铠甲，云何是无铠甲耶？为遣此疑，故说"何以故，须菩提"等。
"无作"者，无有智慧作因故。"无变异"者，无有坏灭因故。"无等起"者，二种俱有缘不应理故。或者三语依次应知是从无而生、彼之差别、及现前获得果之意趣。
以具智慧故，承许而白"世尊，如是"等。

 །འཆིང་བ་དང་གྲོལ་བ་ཡོད་ན་མ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་འགའ་ཞིག་རྩོད་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ཁས་བླངས་ནས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་མི་འཐད་པས་འདི་མ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་ པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཁམས་གསུམ་པས་བཅིངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་མ་བཅིངས་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པས་གྲོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་གྲོལ་བ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ནར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཆོས་བཅིངས་པ་དང་ གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཅན་མེད་ན་ཆོས་ཡོད་པ་མི་འཐད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ལྟར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་བཅིངས་པ་དང་ གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།རབ་འབྱོར་གྱི་བསམ་པ་མ་ཤེས་ནས་བརྒལ་བའི་སྒོ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །འདྲི་བའི་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་ཞེས་ཟེར་ན་སྤྱིར་ནི་དེ་སྐད་བརྗོད་ པར་མི་བྱ་སྟེ།མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་སྟེ་འོ་ན་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྣམ་པར་བརྟག་ཅིང་གཞིག་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་སྤྱིའི་སྒོ་ནས།ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཇི་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རིགས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཞེས་འདོད་དོ།

以下是完整直译：
若有系缚与解脱，则"无作"等如何成立？对此有人生疑难，为遣此疑，故说"世尊，如是"等。若异此而承许及行持，则不应理，成不相应。于其他诸法亦当如是说。
以增益相而趣入之心与心所为三界所系缚，无故色无系缚。无有离如所说证悟故无解脱，故无解脱，以色等于真实中无故。
若谓法有系缚与解脱，故说"世尊，色之"等。若无法相则法不应理，故色等空性无系无解，而如所见之色等及其真如有系缚与解脱，此为密意。
不解须菩提意趣，故以诘难方式说"具寿须菩提"等。问难之意为：若说色等及其真如无系无解，则总之不应如是说，以违背现量等故。
若谓是别说，故说"然则具寿须菩提"等。以不能观察分析故，佛及菩萨等即幻化人，具此意趣，故从总体而言，说"具寿，如幻化人之色彼"等。
云何不成违背现量等之过失？为遣此疑，故说"以非真实故"等。有谓：以理所计度之色等非真实故，即虚妄故；遍计所执离故，即离自性故；法性自性无生故，故无系无解。

 །གཞན་དག་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་། ལུང་གི་ཚད་མས་གཞིགས་ན་མི་སྣང་བས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བཀག་ཅིང་བསལ་བས་ཡང དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།སྣང་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་། །དེ་ནི་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་ནི། །དགག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་མངོན་ སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་སྟེ་གོ་ཆ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ལན་མེད་པར་ཅང་ མི་སྨྲ་བར་གནས་པ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་ནི་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་སྲིད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཞི་གནས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ལ་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེ་བས་སྣང་བ་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་མུན་པ་དང་འདྲ་བར་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་ནི་མིག་དང་སྣང་བ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པ་དང་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ མུན་པ་དང་སྣང་བ་དང་འདྲ་བར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མུན་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཇི་ཞེ་ན། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་རབ་དང་རྗེས་སུ་ མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཐབས་མཁས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་ཐབས་མཁས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུ་བའི་དོན་དུ་གླེང་སློང་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
其他论者说：以现量、比量及教量观察则不显现，故于胜义中遮遣并否定生等，故有"非真实"等三语。
如云："显现之自性，彼非所遮除，凡是所经验，不应成所破。"以此理趣，如其显现安立系缚与解脱，故岂成违背现量等？此为其意。
"此等"者，为总结语。"大铠甲即无铠甲"者，依次为以悲智力于世俗谛与胜义谛中，余如是说。
对此无言以对而住，故说"如是说已"等。
若问：止观二者相违，云何于一处得有？非如是。当知，若时由止而心于所缘安住，尔时由慧观察则生真实智慧光明，如光明生已能遣除如黑暗之障。
是故此二如眼与光明，于生起真实智慧中相互随顺而住，故如明暗非相违。
三摩地非黑暗自性，若尔云何？乃一心专注相，复由等持如实了知真实义，故说一向与慧相顺，故无相违。
如是具足双运道资粮者，生起方便善巧等，为显示方便善巧等资粮，故以请问而启问："世尊如是"等。

།སྔར་བརྗོད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྦྱོར་བ་དང་། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཐ་མི་དད་པ་ དང་།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་འདས་པ་དང་གནས་སྐབས་ངེས་པ་དང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། རྟོགས་པ་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གང་གང་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དུ་གང་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་དྲིས་ པ་དྲུག་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་ཐབས་མཁས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲིས་པ་དང་པོའི་ལན་ནི། རབ་འབྱོར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །ཆོས་ལྔ་ དག་དང་རང་བཞིན་དང་།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཉིད་དང་། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་འདི་གཙོར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ལ་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ ཚད་མས་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པས་ན་གཞལ་བར་མི་ནུས་པའོ།།འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཚོགས་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་ པའི་ཚོགས་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་སློབ་པ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།དེ་ཡང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ནང་གི་དངོས་པོ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་དང་ འཇིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་དབང་པོའི་རང་ བཞིན་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའོ།།ཕྱི་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཕྱི་ནང་ནི་དབང་པོའི་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའོ།

以下是完整直译：
如前所说之理，披上大铠甲者即能真实趣入大乘。对此，由于不了知大乘，故关于智慧与悲心之修习、二者互不分离、超越违品、阶位决定、善巧对治分之修习，以及就能证者而言，如何渐次增上而得决定解脱等，即为"何为"等六种请问，此为圣解脱军所说。
为显示方便善巧等资粮，对第一问之答复即说"须菩提，所谓大乘"等。如《楞伽经》云："五法及自性，八识之自体，二种无我性，摄尽诸大乘。"虽如是说，于资粮位中，以方便善巧等力为性之无量资粮，大乘之名主要系于此。
若问：云何说方便善巧等资粮为不可量？说"此无量故"等。即所说事物非为现量等量所能度量，故不可测量。
此说：具足双运道资粮者，由具一切种智相应作意，为利有情故是方便善巧资粮。了知方便善巧资粮即是修学智慧，故为智慧资粮。此复应知以内空性等分类有二十种。
其中二十空性为此：即内之事物眼等之自性非恒常住亦非坏灭，故为内空性。外之色等之自性如是，故为外空性。内外自性之诸处如是，故为内外空性。其中内处即摄属根之自性者。外即摄属境之自性者。内外即摄属根所依者。

 །དེ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ནང་ཡིན་ལ། དབང་པོས་མ་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕྱིའང་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདི་གསུམ་ནི་མོས་པས་ སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་སྟོང་ པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ་དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལའོ། །ཕྱོགས་བཅུ་པོ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་དབྱིབས་ཆེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ས་དང་པོ་ལའོ། །དོན་དམ་པ་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ།དེ་ནི་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ས་གཉིས་པ་ལའོ། །འདུས་བྱས་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ།དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་བྱ་བར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དོན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་ས་གསུམ་པ་ལའོ། །འདུས་མ་བྱས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང་གནས་པ་ལས་ གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་སྟེ།སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་མཐུན་པའི་ཟླས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་བཞི་པ་ལའོ། །མཐའ་ནི་མཐས་ སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ།།མཐའ་ནི་ཆ་སྟེ་དེ་ལ་ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་དེ་དག་གི་ཆ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ནི་ རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ལྔ་པའོ་།།ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐ་མ་རྣམས་ཀྱི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ གྱིས་ན་དྲུག་པ་ལའོ།།བྲལ་ཞིང་སྤངས་ལ་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོར་བ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོར་བ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
由心所执持故为内，由非根所摄故亦为外。此三空性在随信行地。
由一切法空性，内空性等所缘知之自性亦为空性故，是为空性空性。仅知一切法空性即是一切法空性，彼亦为空性空，为断除彼执著分别故。此在加行道。
十方由方位空性故为大空性，因彼等形相广大故。此由遍行义故在初地。
胜义涅槃由涅槃义之自性空性故为胜义空性，彼仅为离故。此由最胜义故在第二地。
有为三界由欲界等空性故为有为空性，彼由非圆成实自性故能成对治分故。此由同类最胜义故在第三地。
无为无生、无灭、无住异，由彼自性空故为无为空性，因无生等之假立因由违品生等不存在故。此由无所执持义故在第四地。
边际由边际空性故，由超越边际故为超越边际空性。边际即分位，于断常二边之中，以何因由安立彼自性而遮除彼等分位，皆无所有。此由无异因义故在第五地。
始中终由彼等空性故，由随顺无始无终空性等法性故，边际极无所有故。此由无遍染清净义故在第六地。
远离、断除、舍弃为相之舍离，由违背彼故为无舍离，彼由彼空性故。

 །དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དོར་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྤངས་པར་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འཐད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་བདུན་པ་ལའོ། །འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་མཛད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པས་ན་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ནི་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པའི་ དོན་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་དབང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་དབྱེ་བས་ས་བརྒྱད་པ་ལའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་བཟློག་ན་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དུས་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ལ་བཏགས་ པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བའི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དེ་བཞིན་དུ་དགུ་པ་ལའོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ཚོགས་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་ པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ།དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཚོགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སྤུངས་པའི་དོན་ནི་ཕུང་པོའི་དོན་ཡིན་ལ་སྤུངས་པ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་ལས་ལ་དབང་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་པ་ལའོ། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དངོས་ པོའི་ཆོས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལས་དེ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
无舍离空性，由非舍离等作用之本质故，不应成为假立断除之因由故。此由无差别义故在第七地。
一切圣者所未造即自性，彼由彼空故为自性空性。于彼无有为无为之变异与不变异之障碍故。
诸法由诸法空性故为一切法空性，一切有为无为法聚由互相观待故，无有圆成实自性故。
二空性由无减无增义及无分别与清净刹土自在二依故，为果地故，由别观遍净差别故在第八地。
色等由其相色所触等空故为自相空性，相之安立总别仅为假立故。
过去等诸时由过去等诸时互相违背故无所缘，为无所缘空性，诸时仅是于事假立故。此二空性由智自在所依故，如是在第九地。
从修习所生诸法无自性，由缘起故，聚由彼空性故为无事自性空性。诸事仅为聚集故。
事即取蕴相由彼空故为事空性。积聚义为蕴义，积聚亦无义故，不应成为取相事之因由故。此二空性由业自在所依故，如前在第十地。
无事无为虚空等由彼空故为无事空性，由无事法障碍等而假立故。

།རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་ བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱེས་བུའི་བྱ་བ་ནི་དུབ་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ རོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་དོན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་བྱུང་ཉིད་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས་སྐབས་དོན་ཡང་ཕྱོགས་འདིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་དག་གཞན་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ དེ་དག་གི་ལྟར་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་སོད་ཟིན་པ་དང་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གོ་རིམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདིའི་དམིགས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན།ཁ་ཅིག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་འདོད་དོ། །འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དང་གང་ཞེས་པ་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་རྟ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྩོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡིད་འདི་ཡང་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། །དོན་མཐོང་རབ་ཏུ་འགྲུབ་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ།མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཕྱིས་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དམིགས་པ་དེ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།

以下是完整直译：
所谓自性空性，由非圣者之智见所作故，为自体空性。因智见即是如实明显真实义故。
如来出世或不出世，诸法法性恒住，由此无他作者故为他体空性。依空性之士夫作用将成某种疲劳故。
此三空性依次由断烦恼障及习气之义故，及断所知障及习气之所依故，以及自然本有之义故，应知是在佛地。
圣解脱军亦应以此方便说其处义。有说唯以遮他门中仅说空性，而彼等全无现观次第者，依彼等见解，唯应说处义，而非论典之主要义。故说由空性差别已尽及离趣入次第故，将失所为。
复次，此无分别智之所缘为何？有谓是空性。他者许其缘一切法体性空性。此即是正理，凡是某某者，即缘一切法自性空性，如梦中缘马等体性空性。
成诤论处此无分别意亦是智，此为自性因。若所缘非现量，则不成见义，由此因非不成，由于同品有故非相违。一切法自性真实有，后当破故亦非不定。所缘彼岂非无耶？如第二月等。

 ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་པས་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ལྷ་སྦྱིན་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སོད་པར་བྱེད་པ་རང་གི་ངོ་བོར་སྒྲོ་འདོགས་པའི མཐའ་མཆོད་སྦྱིན་དང་འདྲ་བ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསད་པ་ན་སླར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་ཡང་དམིགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡུལ་དུ་གནས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དང་སྟོང་པ་ཉིད་འདུས་བྱས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དག་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ།།རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཞར་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་ད་ལྟ་ཁོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ལྷག་མ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལས་བསོད་ནམས་འབྱུང་བས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གོམས་པར་ བྱས་པས་ནི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབད་པས་ན་ལམ་གྱི་ཚོགས་སོ།།ལམ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་ཏེ་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རི་མོར་བྱེད་པའི་ཡི་གེ་དེ་དེས་བསྐལ་པ་མང་པོར་ཆོས་སྟོན་པ་རྒྱུའི་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་ གཏུགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་།འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དྲན་པས་ཀྱང་གཞུང་དང་དོན་འཛིན་པས་ན་གཟུངས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་མཁས་པའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒྲས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་སོམ་ཉི་ མི་བྱའོ།

以下是完整直译：
一切法之体性空性此亦是所缘故将成无，由此一切法将成有耶？此过无也。因为当无实体诽谤边如天授时，能遮有自性增益边如祭祀者，为空性所破时不复生故。
复次，所缘于真实中不成，而于世俗中住为境，以经验为究竟故为相违，不应说如是等过失。
于缘空性分，智慧有空性境及空性成有为过，依次由智慧与其空性以有无二者互异与非异而无分别故。
以如镜智等差别有多所说，智慧资粮安立仅是略说。广分别是附带而说，今非完全通达智慧资粮，因说余现观次第故。如是于余亦应了知。
于具智慧修习者，由清净智慧及正等定等作有情利益故生福德，故为福德资粮。由修习福德智慧资粮，于遍知事物道等精进故为道资粮。
具道者，谓字母阿是一切法门，因本来无生等，由彼书写文字，于多劫说法，因无穷尽因之忆念故。由持取之理，以念持教义故为总持资粮。如是方便善巧资粮等此五种，于二万五千颂中以大乘声广说故勿疑。

།གཟུངས་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ནི། རྟོགས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སའི་ཚོགས་བསྟན་པའི་དོན་དུ། རབ་འབྱོར་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་ འཇུག་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པའི་ཚིག་འབྲེལ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་ནས།ལན་གསུངས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་པར་ཤས་ཆེ་བ་ས་བཅུས་བསྡུས་པ་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་ཡང་ དག་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སའི་ཚོགས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བསྒོམས་པས་ཆ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ གྱིས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།འདིར་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་ དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ན་བདེན་པ་བཞིའི་དབྱེ་བས་བཞི་བཅུར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ ཁམས་སུ་ནི་དེ་དག་བདེན་པ་བཞིའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོང་ཁྲོ་བ་བརྒྱད་བཏོན་ན་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ།།སྤྱིར་བསྡོམས་ན་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་སྤོང་སྟེ། བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ས་དང་པོའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ནི་ མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལས་གཞན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་བརྗོད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གང་ལས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་འོད་འཐོབ་པའི་བར་འདི་དག་ནི་མཆོག་གི་དོན་ལ་སོགས་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ ཡིན་པར་བཤད་དོ།།དེ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་ཅི་རིགས་པར་རིམ་གྱིས་སྤོང་ངོ་། །འདི་ལྟ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། མ་རིག་པ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་སྟེ་འདོད་པར་སྤྱོད་པ་དྲུག་གོ། །དེ་དག་ཉིད་པས་ཞེ་སྡང་བཏོན་ན་གཟུགས་ དང་གཟུགས་མེད་པར་སྤྱོད་པ་བཅུ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
获得总持之阶段差别即：以后后证悟之所依方式，及以彼所依功德基础方式为地，为显示地资粮故。
为了解释"须菩提，复次如是言：'应如何正入大乘？'"等诤论语句相连之义，
所说答复是："由诸波罗蜜门正入"，即由布施等波罗蜜增上十地所摄十者，次第正入，是以果示说地资粮也。
此说：尔时，虽由修习"一切法无我"而以无分别性完全证悟法界自性，然依生起决定而言，以遍行义别别证悟故，生起现前一切法无自性极明了智时，菩萨由入无过而得见道。
此中贪欲、嗔恚、我慢、无明、疑、身见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见等，于欲界以四谛分别成四十。如是于色无色界中，彼等以四谛所见所断，除去八嗔则为七十二。总计断除见所断烦恼一百一十二，因诸谛现观为一故。
是故初地第一刹那是见道。其余第二刹那等乃至所说金刚喻无间道，从此即得佛遍光地之间，此等由别别证悟法界为最胜义等故，说为修道。
其中亦次第断除十六种随应烦恼。即：贪欲、嗔恚、我慢、无明、身见、边执见等六种欲行。彼等除去嗔即为色无色行十种。

།མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ལ་ཡང་ས་གང་གི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་གྱུར་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ཇི་སྲིད་མ་རྫོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་ས་དེ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ནི་ས་གཞན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཚད་མེད་པ་བཞི་སྒྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། རྟག་ཏུ་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ལ་མངོན པར་མི་དགའ་བ་དང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་དང་། མདོ་ལ་སོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང་། དམ་བཅས་པའི་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམས་ཁོ་ནས་དང་པོ་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ རྣམ་བཅུ་ཡིས།།ས་ནི་དང་པོ་འཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །བསམ་དང་ཕན་པའི་དངོས་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་ཉིད། །གཏོང་དང་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་། །དམ་ཆོས་དམིགས་པ་ཚོལ་བ་དང་། །རྟག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་སེམས་ཉིད་དང་། །སངས་རྒྱས་བཀུར་འདོད་དགའ་བ་དང་། ། ཆོས་སྟོན་པ་དང་བདེན་པ་ཡི། །ཚིག་ནི་བཅུ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །འདི་དག་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
以见道与修道中遍净法之差别，安立为极喜等十地。其中，任何地之遍净法，乃至未圆满之时即为彼地，圆满后当知即为他地。其中所行诸法，于二万五千颂中已说。
即：圆满成就一切善根法，为有情故受持大乘法，成就四无量，以无分别加行舍一切所有，令善知识欢喜，以于声闻乘无所顾恋而遍求无余正法所缘，常于在家生活不生欢喜，于一切种不离作意无上佛身，如实广说经等正法，圆满誓愿义。
由此十种因之差别遍净法，以于一切种应当生起故，唯由无所得自性差别相之诸遍净，以证悟前所未有法之真如而得极喜故，获得初地极喜地。
如是亦云：
"由十种遍净，
当得第一地，
思及利益性，
于诸有情心平等，
布施依止善知识，
寻求正法所缘境，
常具出离之心性，
乐敬佛及喜悦心，
说法与真实语，
许为第十也。
应知此等以，
无所得自性，
为诸遍净法。"

 །དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དང་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉན ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་།གཞན་གྱི་ཕན་པ་བྱས་པ་ཆུད་མི་གཟན་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐད་དུ་གནོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དོན་ དུ་ཡང་དུས་རིང་པོར་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་གནས་པར་སྤྲོ་བ་དང་།སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་འདུད་པ་ཉིད་དང་། བླ་མའི་ཐད་ནས་དེས་བསྟན་པའི་ཚིག་བསྒྲུབ་ཅིང་སྟོན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ལས་གཞན་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་ སྦྱོང་བ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཚུལ་ཁྲིམས་བྱས་པ་གཟོ་དང་བཟོད། །རབ་ཏུ་དགའ་དང་སྙིང་ བརྩེ་ཆེ།།བཀུར་སྟི་བླ་མ་ལ་གུས་ཉན། །བརྒྱད་པ་སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་བརྩོན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་འཛིན་པའི་བསམ་པ་དང་། རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ བར་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་དེ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་སེམས་སྐྱོ་བ་མེད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རང་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་ན་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་རྟོག་པར་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པས།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཉིད་དང་ནི། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་དང་། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་སྦྱོང་བ་དང་། །འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་ སྐྱོ་དང་།།ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ། །རློམ་མེད་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
摄集善法、利益有情、于一切种清净律仪戒、断除声闻缘觉作意、不令他人利益空耗、于诸有情无害等心、于成熟有情等无有悔恨、为一有情亦欢喜久住地狱等处、于一切众生恭敬、于上师处修行其教言并视为导师、无有他业而精进欢喜于布施等波罗蜜多。如是如前遍净之八种差别法，以远离一切破戒垢染故，获得第二离垢地。
如是亦云：
"持戒知恩及安忍，
极喜与大悲心性，
恭敬上师具敬听，
第八精进行布施。"
受持一切佛所说法之意乐、不顾利养等而广说正法、回向彼等清净佛土诸法、为利有情永无厌倦、于声闻缘觉作意等就自他而言具惭有愧。如是如前以无分别自性修习此五种遍净，以出世间智慧作光明故，证得第三发光地。
如是亦云：
"于闻不厌足，
无染而法施，
清净诸佛土，
不厌于轮回，
惭愧为五种，
无慢之自性。"

 །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་དབེན་པ་དང་། དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་འདོད་པ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་རློམ་པ་མེད་པ་ དང་།ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པའི་ངེས་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་དང་། བསླབ་པ་བླངས་པ་ཐམས་ཅད་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་དང་། འདོད་པ་ལ་སེམས་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། རང་གི་ལུས་ལ་ སོགས་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་།དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མི་ཞུམ་པ་དང་། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་སྔ་མ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་བཅུས་ཉོན་མོངས་པའི་བུད་ཤིང་མ་ལུས་པ་སྲེག་པའི་འབར་བ་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ས་ བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་གནོན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ནགས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང་། །སྦྱངས་པ་ཡང་དག་སྡོམ་བསྟེན་དང་། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང་། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དང་བདོག་ཀུན་གཏོང་། །མི་ཞུམ་པ་དང་ལྟ་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རྙེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་འགྲོགས་པ་དང་། དད་པ་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ཉེ་བར་མི་རྟོན་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་དང་། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་ རློམ་ཞིང་གཞན་ལ་མི་འདུད་པ་དང་།དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་གྲོས་ངན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ གཅོད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤོང་ཞིང་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་གོ་བཟློག་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་པ་བཅུས།སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་རྒྱལ་བའི་ཕྱིར་ས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འདྲིས་དང་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་དང་། །འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་ དང་ནི།།བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་བརྙས་པ་དང་། །མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་དང་། །རློམ་པས་ཁེངས་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་།བློ་ངན་དང་ནི་ཉོན་མོངས་བཟོད། །བཅུ་པོ་འདི་ནི་རྣམ་སྤངས་ན། །ས་ལྔ་པ་ནི་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
远离声闻等作意、于所缘修行所得菩提亦无欲求、虽得殊胜事物亦无骄慢、不舍深法忍之决定观察等、所受一切学处乃至为命亦不舍弃、于欲亦不生心、于一切法无有造作、于自身等无有执著、于善法所缘心不怯弱、于一切事物无作意。如是如前以此十种遍净，以具足焚尽一切烦恼薪火之光明故，镇伏第四焰慧地。
如是亦云：
"住林少欲知足性，
修习清净戒律仪，
永不舍离诸学处，
诃责一切诸欲贪，
涅槃舍弃诸所有，
无怯无见为十种。"
为利养等与在家出家共处、亲近信众之家、往诣众多人等、赞叹自己诽谤他人、十不善业道、以闻等骄慢不敬他人、颠倒执著善不善、恶慧如萨迦耶见等、趣向一切贪等烦恼。如是十种法相乃成菩提障碍故，以断除而义含相反之十种遍净法，如前以极难胜故，获得第五难胜地。
如是亦云：
"亲近及依止，
聚集诸住处，
自赞他诽谤，
十种不善业，
骄慢颠倒执，
恶慧忍烦恼，
若断此十种，
善得第五地。"

 །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་།ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་སྐྲག་པའི་སེམས་དང་། སློང་མོ་པའི་སྐྱེ་བོས་བསླངས་ན་ཞུམ་པའི་སེམས་དང་། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངང་གིས་གཏོང་བར་ཞུགས་པ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། དབུལ་བས་སློང་མོ་བའི་སྐྱེ་བོ་ སྤོང་བའི་སེམས་འདོར་བ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུའི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཀུན་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་རབ་ རྫོགས་པས།།སློབ་མ་དང་ནི་བསེ་རུ་ལ། །དགའ་དང་སྐྲག་པའི་སེམས་སྤངས་དང་། །བསླངས་ན་མི་ཞུམ་བདོག་པ་ཀུན། །བཏང་ཡང་མི་དགའ་མེད་པ་དང་། །དབུལ་ཡང་སློང་བ་མི་སྤོང་བས། །ས་ནི་དྲུག་པ་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
以布施等六波罗蜜圆满而于声闻缘觉无所希求、于无自性不起怖畏心、乞者乞求时无怯弱心、于自然舍弃一切所有而入时无不悦、贫穷时亦不舍弃乞者之心。如是如前以十二种遍修，现前一切佛法故，成就第六现前地遍知。
如是亦云：
"布施戒忍进，
禅定慧圆满，
于声闻缘觉，
无喜无怖心，
乞时无怯弱，
舍一切无忧，
贫亦不弃乞，
善得第六地。"

 །སྟོང་ པ་ཉིད་དང་།མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདག་དང་། སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མི་གཏོང་བས། གང་ཟག་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་བརྩེ་བ་རྟོགས་པས། ཆད་པར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་བ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པས་རྟག་པར འཛིན་པ་ལས་རྣམ་པར་བཟློག་པ་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས། མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་ཐེག་པ་གཅིག་པར་གཏོགས་པས་རྒྱུར་འཛིན་པ་སྤངས་པ་དང་། མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཕུང་པོར་འཛིན་པ་ དང་བྲལ་བ་དང་།ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་རྟོགས་པས་ཁམས་སུ་འཛིན་པ་སྤངས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པས་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་གནས་པའི་འཛིན་པ་བཅད་པ་དང་། མཚན་ མར་འཛིན་པ་དང་།འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བས། ཆགས་པར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཞི་གནས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པའི་འཛིན་པ་ལས་བྲལ་བ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས། སངས་རྒྱས་སུ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་བདག་མེད་པ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་དགེ་འདུན་དུ ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བ་དང་།མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་། ཆོས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མཉམ་དུ་འགྲོ་ བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྩོད་པར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་།དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གི་ལུས་ཇི་ལྟར་མཐུན་པར་སྟོན་པས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དང་འགལ་བར་བརྗོད་པའི་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་སྟེ།

以下是完整直译：
由正知空性、无相、无愿三解脱门，依次无执著于我、众生、命者，不舍圆满三轮清净十善业道，断除执著一补特伽罗，由证悟缘于一切苦恼众生之悲心，无断见执著，从圆满佛土摄持，由于一切事物无所缘故远离常见执著，由证悟一切法平等性故无相执著，由属于大乘一乘故断除因执，由遍知名色等无生故远离蕴执，由证悟甚深法决定忍故断除界执，由以大乘门示现一切法故远离处执，由断除一切分别故断除三界住执，由断除相执及断除我见等诸见与贪等烦恼故远离贪著执，由修止力故远离心怯弱执，由般若方便善巧故无执著于见佛，由修无我法故心寂灭而无执著于见法之自性，由依二谛于色等生无碍智故远离执著于见僧伽，由得无执著处智故不生执著于见戒，由为正法简择义故随欲等往诸佛刹土故远离空性诤执，为度执著所缘众生界故随应示现自身故断除诽谤空性执。

 སྟོང་པ་ཉིད་དང་འགལ་བར་བརྗོད་པའི་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་པོ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་བྱས་པ་རྟོགས་པས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་པས་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་ཐོབ་པ ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བདག་དང་སེམས་ཅན་འཛིན་པ་དང་། །སྲོག་དང་གང་ཟག་ཆད་རྟག་དང་། །མཚན་མ་རྒྱུ་དང་ཕུང་པོ་དང་། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་པ་ནི། །ཁམས་གསུམ་པ་ལ་གནས་དང་ཆགས། །སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་ དང་།།དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། །དེར་ལྟ་བ་ཡི་མངོན་ཞེན་དང་། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་དང་། །དེ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ནི། །ཉི་ཤུ་གང་ལ་རྣམ་ཆད་པ། །དེ་ཡིས་ས་ནི་བདུན་པ་འཐོབ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བླང་བར་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། རྣམ་ཐར་ སྒོ་གསུམ་ཤེས་པ་དང་།།འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་ཉིད་དང་། །སྙིང་རྗེ་དང་ནི་རློམ་མེད་དང་། །ཆོས་མཉམ་ཉིད་དང་ཚུལ་གཅིག་ཤེས། །མི་སྐྱེ་བ་དང་ཟད་ཤེས་དང་། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན། །རྟོག་པ་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པ་དང་། །འདུ་ཤེས་ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་སྤོང་། །ཞི་ གནས་ངེས་པར་སེམས་པ་དང་།།ལྷག་མཐོང་ལ་ནི་མཁས་པ་དང་། །སེམས་དུལ་བ་དང་ཐམས་ཅད་ལ། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཆགས་པའི་ས་མིན་གར་འདོད་པར། །ཞིང་གཞན་དུ་ནི་མཉམ་འགྲོ་དང་། །ཀུན་ཏུ་བདག་གི་ངོ་བོ་ནི། །སྟོན་པ་ཉིད་དང་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པས་རྩེ་བ་དང་། རྟེན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གསེར་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་ཡོངས་ སུ་སྒྱུར་བ་དང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང་། ལྷའི་མིག་སྐྱེད་པ་དང་། རྟེན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གནས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་ནས་བློ་སྔོན་དུ་ བཏང་བའི་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་མཚན་མ་དང་རྩོལ་བས་བསྐྱོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
断除诽谤空性执。如是，如前所说二十种清净法，由证悟具殊胜相清净，故远离所说二十种法，由与任运成就道相应故，由趣向极远故，获得第七远行地。如是所说，就所断法而言："我执与众生执，命与补特伽罗断常，相与因及蕴，界与处清净，三界住与贪，心生怯弱及，于三宝与戒，彼见之执著，于空性诤论，与彼相违过，若断此二十，彼得第七地。"同样就所取法而言："知三解脱门，三轮清净性，悲心无执著，知法性平等，无生尽智知，一相示诸法，摧毁诸分别，断除想见惑，止观善思维，于胜观善巧，调伏心无碍，智慧遍一切，无著随意往，他方刹土中，普示现自身，此即二十种。"
如实了知一切众生心行，于种种世界为众生利益以神通游戏，将所依佛土转变为金等体性，为遍观察诸法而令如来欢喜，生起天眼，清净所依佛土众生，于一切处如幻而住，见众生利益故发心摄受后有。如是修习此八种清净法如前清净，由无相无功用不动故，将现证第八不动地。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་ཅན་ཀུན་ཡིད་ཤེས་པ་དང་། ། མངོན་པར་ཤེས་པས་རྩེ་བ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཞིང་བཟང་སྒྲུབ་པ་དང་། །ཡོངས་སུ་བརྟག་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བསྟེན། །དབང་པོ་ཤེས་དང་རྒྱལ་བ་ཡི། །ཞིང་སྦྱོང་སྒྱུ་མ་ལྟར་གནས་དང་། །བསམས་བཞིན་སྲིད་པ་ལེན་པ་དང་། །ལས་ནི་རྣམ་པ་འདི་བརྒྱད་བཤད། །ཅེས་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། སྨོན་ལམ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། ལྷ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་ཤེས་པ་དང་། སྤོབས་པ་ཆུ་བོ་ལྟར་མི་ཟད་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྔགས་པའི་མངལ་དུ་འཇུག་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པར་གནས་པ་དང་། ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་རུས་དང་། མ་ལ་སོགས་པ་དང་ལེགས པར་འབྲེལ་པའི་གཉེན་དང་།རང་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་འཁོར་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྟོད་པར་སྐྱེ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་ཏེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བའི་ཤིང་ཨ་ཤྭད་ཐ་ལ་སོགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་བཅུ་གཉིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ས་དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྨོན་ལམ་དག་ནི་མཐའ་ཡས་དང་། །ལྷ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཤེས་དང་། །སྤོབས་པ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་དང་། །མངལ་དུ་འཇུག་པའི་མཆོག་དང་ནི། །རིགས་དང་རུས་དང་ཆོ་འབྲང་དང་། །འཁོར་དང་སྐྱེ་བ་དག་དང་ནི། །ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཤིང་རྣམས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་ས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་སོ། །བརྒྱད་པའི་ས་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པའོ། །མཐོང་བའི་ས་ནི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའོ། །བསྲབས་པའི་ས་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་ བའོ།།བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་མེད་པས་ཞུགས་པ་གསུམ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་རྣམ་པ་དགུ་པོ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ཟིན་པ་རྣམས་སོ།

以下是完整直译：
如是所说："知一切众心，以神通游戏，成就胜佛土，为观察近佛，知根及清净，如来刹土住，如幻而安住，随愿受后有，此等八种业。"
无量愿，了知天等一切众生语言，辩才如河不竭，入胜妙胎藏，住于王位等，日等种姓，与母等眷属善缘，自在眷众，生处为帝释等赞叹，蒙佛等劝请而出离，如如意宝树阿湿婆他等，圆满一切佛法体性功德。如是具足十二种圆满相清净，如前清净已，由说法善巧无过失故，现证第九善慧地。
如是所说："无量诸愿及，了知天等语，辩才如河流，最胜入胎及，种姓血统系，眷属与生处，出离菩提树，功德皆圆满。"
种姓地即声闻等种姓。第八地即初果向。见地即预流果。薄地即一来果。离欲地即不还果。已办地即阿罗汉果。无别说之三向即声闻地。独觉地即诸独觉地。菩萨地即如前所说九种菩萨地。

 ། ས་དགུ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ས་དགུ་པོ་རྣམས་ལས་འདས་ནས་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསུངས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གང་ཡིན་པ་ལ་ལས་ལ་དབང་བའི རྟེན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་གནས་པ་ནི་དེས་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ས་དགུ་འདས་ནས་ཡེ་ཤེས་ནི། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་སར་གནས་པ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས། །བཅུ་པ་ཡིན་པར་ ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སའི་ཚོགས་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་དེ་ལས་གཟུང་བར་བྱའི། གཞུང་མངས་ཀྱིས་འཇིགས་པས་བདག་གིས་འདིར་རྒྱ་ཆེར་མ་བྲིས་སོ། །ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ། །མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ ཁོ་ན་སའི་ཚོགས་ཡིན་པས་དེའི་རྗེས་ལ་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ལན་གདབ་པའི་སྒོ་ནས་ཁམས་གསུམ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་དང་པོར་དངོས་པོ་ ཙམ་དང་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང་།གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྤོང་བ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེའི་ གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།གོ་རིམས་བཞིན་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྟོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ། ཁམས་གསུམ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དངོས་པོ་ཙམ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་ པ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང་།གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྤོང་བས། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ གཞན་རྣམ་པ་བཞི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྔར་བརྗོད་པའི་བྱ་བ་བཀག་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས།སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གནས་པ་དགག་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། སེམས་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །དེ་བཀག་པས་གནས་པ་མེད་པའོ།

以下是完整直译：
所谓九地，超越如是九地后，第十地菩萨可称为佛性，但非圆满正等正觉，如《二万五千颂》所说。于佛地中，以业自在所依等智慧而住，获得此已，降下法雨，故第十菩萨地名为法云地。
如是所说："超越九地已，以彼智慧住，于佛地安住，应知是菩萨，第十地所摄。"
地之集类于《二万五千颂》中广说，应从彼中摄取。因畏文繁，我于此不广书，略说即可。唯见道修道自性是地之集类，故于其后，为显示彼对治品断除分位差别之对治集类，以回答第三请问等门而说"三界"等。
其中，首先以唯事及对治所依为缘之二种所取分别，以补特伽罗实有及士夫假有为缘之二种能取分别，于见道所断，故由违品差别而了知彼对治分位，是故次第显示对治集类，"从三界出"等四句，应依世俗谛而配。
其后，依唯事及对治相之所取分别二种，依补特伽罗实有及士夫假有之能取分别二种于修道所断，由违品差别而了知彼对治分位，故其余四种对治集类，如其数次第，以遮遣前说作用，依胜义谛而说"然"等。
明显遮止住著即是"以无住方便而住一切智性"。其中，住著即缘事，谓心安住。遮彼即无住。

 །འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་གནས་པ་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །འོན་ཏེ་ གནས་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་ལྟར་ཚུལ་འདི་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་སོ། །དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་བཀག་པས་གང་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གོམས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཇི་སྟེ་དེ་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཉི་ག་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་གང་དང་ལམ་གང་གིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཐོང་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །གཟུང་དང་འཛིན་ པའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད།།ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ལུས་པ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པས། བྱང་ ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་བདུན་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་བྱམས་པས་བརྙེས་པ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་ པ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས་དང་པོ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་། སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ།རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
此处当观察：若仅是无住，则因是无，不应为对治品。若非住，则于眼等亦应有过失。对此应如无执著所说之理而观察此理，故不广说。
由遮三时诸法而说"皆不出"等。
若疑云："于真实义串习故应出"，以"何故"迎之，而说"所出"等。
"二者皆"者，谓菩萨与道二者于胜义中皆无所得。
总结谓"如是"等，意为世俗中有。
如是所说："于见修二道，为息灭八种，所取能取执，对治有八种。"
如前所说次第，不离世俗谛与胜义谛，以大悲等圆满成就大乘，以获得大菩提之体性而修行，故为大悲等资粮，是故资粮修行有十七种。
如是积集资粮者，如圣弥勒所证而出离，故当说第四出离修行。彼复由境差别有八种，其中初者为主，即所为出离。彼复有三种：以一切有情最胜之大心出离、以大舍出离、以大觉出离。是故依此三种所为出离而说"世尊大乘"等。

 །དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་གཉིས་དག་དང་། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་ འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་།།ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང་། །ཡང་དག་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཆེན་པོ་ཉིད་བདུན་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་འབྲས་བུ་ དང་བཅས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་འཆིང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་པ་ མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བདེན་པའི་དོན་ཉིད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་བགྲོད་ པར་བྱ་བའི་གནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འབྱུང་བས། དེའི་འོག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་མཉམ་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་དག་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་མེད་པར་བསོད་ནམས་བསགས་ པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས།དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་གོ་སྐབས་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེས་དེ་དག་གི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དོན་བྱ་བས་སྟོང་ན་གོ་སྐབས་ཡོད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲངས་འདིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་འདིས་སོ། །འབད་པ་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མ་ཚང་བ་མེད་པ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ བས།དེའི་འོག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་འོང་བ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འོང་བ་ནི་འདས་པ་ནས་སོ། །འགྲོ་བ་ནི་མ་འོངས་པར་རོ།

以下是完整直译：
"大所缘以及，如是二修行，智慧精进业，善巧方便成，圆满大成就，佛陀大事业，具足此诸大，决定称大乘。"
具此七种大故，菩萨道及果即是大乘。大乘非仅世间所共知之义，而是具证菩提之果，因其本身即是束缚。若非如此，则修大乘对治将成无义。
是故，因唯是非真实分别，故以其对治力，了知天人阿修罗等世间显现本性为颠倒，以自性遍知非真实义而降伏之。由于所趣处决定唯是一切有情最胜等大性而出离，故称大乘，此为语义。
若无平等性证悟则不能所为出离，故此后为显示平等性出离而说"如虚空平等性"等。以如虚空平等性空性遍及一切所知轮之无垢智慧，故此即是大乘。
若无有情利益则不能积集福德，故不能真实证悟平等性，因此其后说"如何有情利益出离"等。为说明大乘中有情有机会，故显示彼大乘为利彼等而出离。若非如此，则无有利益即不应有机会。
"世尊以此数"等为总结。"以此门"即以此异门。
若有勤作则不能圆满无余有情利益，故此后为显示任运出离而说"此中不见来"等。来谓从过去，去谓向未来。

 །གནས་པ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་སྟེ། འོང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བར་དགོངས་སོ།།རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པ་མེད་པར་འབད་པ་མེད་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས། དེའི་འོག་ཏུ་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།སྔོན་གྱི་མཐའ་ནི་རྟག་པའོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ནི་ཆད་པའོ། །དེ་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དབུས་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐེག་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་དེ་ནི་དུས་གསུམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བའི་དོན་བརྗོད་ པས་ལེགས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ལས་འདས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་མེད་པར་ རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་འོག་ཏུ་ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གསུངས་པ་ནི།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་བསླབས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་འཕགས་པའི་ གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།སྒྲ་གཞན་དུ་གྱུར་པས་འཕགས་པ་གང་བོ་འཁྲུལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དུ་སྟེ་ཆེད་དུ་ཁྱོད་ སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་རྩོམ་པ་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ།།རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་འཇུག་པ་མི་འབྱུང་བས་གཞན་དུ་ཡང་གྱུར་ཏམ་སྙམ་ནས། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། ། འགལ་བ་ནི་འདས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ལོག་པར་སྟོན་པ་མི་འཐད་པས་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
住即现在，因无来等，故为任运出离，此为密意。
若无证悟离常断之状态，则不能无勤出离，故此后为显示超越边际出离而说"世尊如是"等。"如是"即将说明之理。前际即常，后际即断，说超越彼亦无者，即"中亦不得"。
为显示所说"如是"，故说"世尊彼乘"等。由一切法自性本涅槃故，彼乘即三时空性，是故大乘无前际等，此为语义。
为令知晓所说不违法性故善哉，而说"须菩提"等。总结即说"如是此"等。
超越边际出离若无获得三乘各别状态亦不能圆满，故此后说获得出离："菩萨摩诃萨于此学"等。"于此"即于大乘。
为令知晓一切智性为三乘自性一切圣者证悟之因，故说"随得"等。
因声异故，圣善现迷惑而白"世尊"等。为般若波罗蜜多义故，汝当勇猛等，此为初始加持。
若无恒时等持则智慧见不能生起，故疑是否另有，圣者须菩提白"世尊"等。违即过去。如来加持不应有邪说，故说"须菩提非如是"等。

 །རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་ཏེ་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།ཆོས་ཟབ་མོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོན་པའི་ནུས་པ་བདག་ཉིད་ལ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ དང་དེ་གཉི་གའི་འབྲེལ་བ་བཀག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ།དེས་ན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་བཀག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ་། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ནི་གོ་རིམས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །མཐར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའོ། །ཉེ་བར་མ་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་སྟེ།ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ། ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གཟུགས་སུ་མ་མཆིས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མ་གཏོགས་པ། །གང་ཕྱིར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བཞིན་དུ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉེ་བར་མ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ།།ཐོབ་པ་པོ་དགག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི་གཟུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ནི་རིགས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཐོབ་པ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མེད་དེ། ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོ་བཀག་པས་སོ། །ཐམས་ཅད འདི་ནི་གཉིས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན།འདིར་ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ།

以下是完整直译：
"随顺"即顺理，意为般若波罗蜜多之义即是大乘自性。
因未见自身具有宣说一切种甚深法之能力，故白"世尊，此乃佛之威力"。
彼获得出离亦具有遮遣所得、能得及二者关系之相，故就遮遣所得而言，白"复次"等。"复次"之声义即次第义。"乃至"即第七。"不得"即所得之色等自性菩萨少许等余，意为所得之菩萨本不存在。
若疑菩萨岂非显现为色等，云何不存在，故以"何故不得"迎之，而白"以无色"等。
依"除法界外，无有一法存"之理，由于如法界般，成为其自性之色等无边，故菩萨亦无边，因此菩萨不得，此为所思。
就遮遣能得而说"色即菩萨"等。由色等以理不存在，故不得以彼为自性之能得菩萨，此为所思。
若谓如是不得即是真实，故白"此亦"等。"不得"此亦无，因于无境不可有遮遣之加行。由无事物故不得。
如是总说已，就自身而言，白"世尊如是"等。"如是"即由遮遣所得能得故。"一切"有二，即一切事物及一切种类之理，此中"一切中"即蕴等事物自性。

 །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་[(]ན[,]ནོ[)]། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་སོ།།ཡང་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་དང་སོ་སོའི་རྣམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་མི་ དམིགས་པར་གྱུར་པས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་།།དེ་གཉི་གའི་འབྲེལ་པ་དགག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་ཐབས་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དག་གིས་སམ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་གྲངས་ ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞིང་མ་དམིགས་ནའོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པ་པོ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའོ།།གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་། གང་གི་སྒྲ་ནི་སྤོང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། གང་གང་གིས་གང་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།འདིར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་དེ། ཐོབ་པ་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་ཚིག་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་སྐབས་སུ་བབ་པ་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཇི་ ལྟ་བ་བཞིན་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་མིང་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ལས་དོན་བདེན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མིང་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ།དེ་སྔོན་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲ་དོན་ཁྱད་པར་བརྗོད་བྱ་དང་། །རྗོད་བྱེད་དུ་ནི་འདོད་མིན་གྱི། །སྤྱི་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་ ཇི་ལྟ་བར་མིང་དེ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་བདག་ཤིན་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་བྱ་བའི་ནུས་ པ་མེད་པས་བོང་བུའི་རྭ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་མོད་ཀྱི།དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་ཅེས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ།

以下是完整直译：
"一切"即内外自性之事物自性。"一切种"即以内空性等种类差别。又"一切"即总别之相。"所谓菩萨之法"即菩萨本身所得、能得相之法，为色等自性，彼等成为不可得故，亦不如实见彼。
遮遣二者关系即白"般若波罗蜜多"等，以相、方便及无相智，或现量、比量，如其数量皆不如实见且不得。
为显示此义，故白"一切智性亦"等。为摄要故，白"世尊，我"等。"何者"即能得菩萨。"以何"即从所得方便门。"于何"即关系一切种智相。"何"字表示遮遣，故结语为"非以任何而于任何"。
若问何故，"以世尊佛此"等。此中所得以佛声说，以余二语说能得及关系，因为摄要即其所说境。
若谓如实配合声音故，由唯名而有则成实义，故白"彼名亦"等。依"因先未见故，声义差别所诠、能诠非所许，唯显示共相"之理，如实彼名无成就故无生。
若问如何，故白"如我"等。解释彼即"我极"等，以无义用功能故，如兔角般即使在世俗谛中亦无成就，故我极无，然而假立我之名言。

 །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རིགས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་གཟུགས་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་ རྟོག་པ་ལ།གང་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ནར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ན་ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ན་འོ་ན་ཆོས་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རིགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས་དེ་ནི་ཆོས་མ་ལགས་སོ།།རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེས་ན་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྤོང་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་རྣམས་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་གྲུབ་པ་རབ་ཏུ་དགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་པ་མངོན་ པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་ནི་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་ཐོབ་པ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ།།གང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྤྱོད་པ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་པའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྤྱིའི་ཆོས་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྒྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སུ་ཞིག་མངོན་པར་བརྩོན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པས་སོ། །སྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པས་སོ། །ཉེ་བར་རྟོག་པ་ནི་ རིག་པས་རྣམ་པར་འཇོག་པའོ།།ངེས་པར་སེམས་པ་ནི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཉེ་བར་རྟོག་ཅེས་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།

以下是完整直译：
若如是一切法以理无自性，则于"彼色为何"之分别，说"无所取"等。以无成就故，于胜义离能取所取，是故色等唯于世俗无观察时令意欢喜。
如是若无能取所取事，则谓是胜义法耶？说"如是"等。以理一切法无事，即是无成就，凡无成就者，离自相执持故非法。
为摄究竟所成义故，说"是故般若波罗蜜多"等。"是故"即因此。"何"字表示遮遣故，结语为"非"。
若谓如是则诸法成就，故白"世尊"等。以遮遣一切事成就故，除无成就外，不见有成就之法。
一切法即般若波罗蜜多道之自性。佛法即所得相。菩萨法即能得菩萨假立因由之色等。"不见行菩提"者，为菩提而行之任何总法亦不可得，应配合"转分别"。
若尔谁当精进般若波罗蜜多耶？故说"若如是"等。"行"即等持智。"修"即等持智。"观察"即以慧安立。"决定思惟"即于念智决定安立故。
若不见色等，云何观察般若波罗蜜多之疑问，以"何故"迎接已，故白"世尊，何时"等。

།གང་གི་ཕྱིར་དུས་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཉེ་བར་མི་རྟོགས་ཏེ་ མི་རིག་གོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མི་འཛིན་ཏེ་བདག་གིར་མི་བྱེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའམ་འགག་པར་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་ པའོ།།བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་གཟུགས་དམིགས་པ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཉེ་བར་མ་གཏོགས་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཁོ་ན་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་ནི་འཇིག་པའོ། །དེ་བཀག་ པས་འཇིག་པ་མ་མཆིས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་དང་གཟུགས་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་དེ། འདི་ནི་ སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དང་བྲལ་བས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་གཟུགས་སུ་ཇི་ལྟར་བཏགས་ཞེ་ན་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཟུགས་རིགས་པས་མི་འཐད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པ་ལ་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་དུ་བགྱིས་པ་ལགས་ཏེ་བརྡར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སྟེ།ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རོ། །འདི་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ་། དེ་ལྟར་ གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནའོ།།དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ནའོ།

以下是完整直译：
由于何时于般若波罗蜜多中，以其因由而遍知此等色等诸法无自性之相时，不知不见色。正因此故不执取、不据为己有，因为不如实随见生灭故。除生灭外别无所有故，应如是了知。
若是一体，则见无生无灭即是见色耶？为此，以"何故不见色"之疑问迎之，说"此如是"等。
以无生无灭者非色，于世俗现似色故。其中唯事刹那住之无常法即是灭。遮遣彼故无灭。以于世俗是种种性故，是故无生无灭与色于胜义中住于无生无灭性故无二，此即与无生等一性。
以无可分二，离能作二事之量故。若如是者，云何假立为色耶？说"任何"等。此"色"之言说，乃于以理不成等无二者上世俗施设名言，即是假名安立。
不证一切种智则不能决定出离，故此后为显示决定出离一切种智，说"世尊，如是"等。"如是"应配合"一切种"。"于般若波罗蜜多"即于一切种智，"为决定出离"为余语。一切法即色等。"一切种"即无事等相。此为作业差别，即如是遍观一切色等诸法时。"尔时"即现证之时。

 །གཟུགས་ལ་ཉེ་བར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྐབས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡང་བཟླས་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ནོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དག་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེའི་ ཕྱིར་གཟུགས་ལ་ཉེ་བར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་དོན་ཁོ་བོས་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད་ཅེས་ཁས་བླངས་ན་ཉེས་པ་ བསྟན་པའི་དོན་དུ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་བགོས་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉམས་སུ་ མྱོང་བའི་དོན་དུ་སྤྲོ་བ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅིང་ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ།སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁོ་བོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐལ་བ་བསྒྲུབས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྤྱོད་པ་མི་འཐད་པས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་འགལ་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གང་ཞིག་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སྤྱད་དཀའ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །མགོ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱད་དཀའ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་པ་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
"不见色"等，因从其他方面重复故，无重复过失。
具有"如是则不应为有情利益而行难行"之意，故说"是故"等。
以色等与无生无灭无二性之故，"不见色"等如前所说之义我已了知，如是则菩萨亦是无生，彼亦是色等自性故。
若许"纵使如是"，为显过失而说"若"等。"何"字表遮遣，谓因无生无灭故不行，此为语义。"为诸有情利益"，为何有何所为而忍受分配之苦，意为因无有情等故。
以"具寿舍利子，我"等作答。作是念：若菩萨亦是无生，则胜义中无有难行之行，如是则成立已成，因真实中行不应理故。若是世俗，则彼时菩萨非无生，因现有生故。是故行何相违？作是念已。
为说"勿念于世俗中亦如何行难行"而说"若以难行想"等。"以难行想而行"，此中"于难行"为余语。
岂非唯菩萨行舍头等难行？云何无难行想？对此疑问以"何故"迎之，说"具寿舍利子"等。因若生难行想则不能作有情利益，因不能圆满真实行故。

 །དེ་བས་ན་གང་དཀའ་བའི་འདུ་ ཤེས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།འོ་ན་ཇི་ལྟར་ནུས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་བྱ་སླ་བའི་འདུ་ཤེས་ནི་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱིར་མ་ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པའམ། ཁྱད་པར་དུ་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དག་ལ་ན་ཚོད་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་ ཀྱིས་ཅི་རིགས་པར་མ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱས་ཤིང་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ན་དེའི་ཚེ་དོན་བྱ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བར་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྐྱེས་པ་དང་ བུད་མེད་རྣམས་ལ་ན་ཚོད་མཉམ་པའི་ཚད་ཀྱིས་མིང་པོ་དང་སྲིང་མོའི་འདུ་ཤེས་སུ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ།།ཇི་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱུད་ཉིད་བདག་ཡིན་ནོ། ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་བྱ་ཞིང་བསལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལས་ཐར་བར་བྱ་ཞིང་བསལ་བར་བྱའོ་། །རྣམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ ཡིན་ཏེ།ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བས་སོ། །ཐར་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱ་བས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། བདག་གི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་བརྒྱར་གཏུབས་ ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བར་ཤུགས་ཀྱིས་སྦྱར་ཏེ།གཞན་དུ་ན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་། ཆུང་ངུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་མ་ནའོ། །གནོད་སེམས་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་བར་མི་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་སེམས་དེ་ལྟར་རོ། །སྤྱོད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གནས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པའི་སྤྱོད་པས་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་བསྟན་ནས་དོན་དམ་པའི་ བདེན་པ་བརྟེན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་སོ། །ཐམས་ཅད་ནི་ཁྱབ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ།

以下是完整直译：
是故若以难行想而行布施等，则不能作有情利益，故不成为菩萨，作是念已。
若问云何能行？则说"然以乐想"等。于布施等无悭吝等故，易行想即是乐想。如是于一切有情普遍生起母等想，或别于男女依年龄大小程度，随宜作母等想，若时行菩萨行，尔时能作利益，作是念已。
为摄彼义故说"是故"等。"中间亦"者，摄于男女以同龄程度作兄妹想。
若问云何生起自身想？则说"如我"等。以我慢生故，自相续即是我。"当从一切苦解脱出离"者，当从诸行等苦解脱出离。
复说其他"我于一切有情亦"等。"不舍"者，以大悲意乐加行故。"令解脱"者，以圆满如是事业故。
何时耶？说"我身"等。"纵使我身被斩百段"者，以彼等所作而间接配合，否则有何殊胜？"乃至"者，为最小。"亦不生害心"者，谓不应瞋恚。
摄彼结语说"如是"等。"如是"者，即如刚说之心。"行"者，谓布施等。"住"者，于四威仪中。
如是显示依世俗之行无难行想已，为显示依胜义谛故，说"具寿舍利子复次"等。"一切"者，以现量等量。"一切"者，为遍及与其他之理。

 །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སེམས་ཅན་དང་སྲོག་ལ་སོགས་པར་གྲགས་པའི་རྣམ་པས་སོ།།ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་དམིགས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ དེ་བཞིན་ནོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པས་སོ།།ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཁོ་ན་ལྟར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་འཇིགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ཐལ་བ་སྤངས་ནས་ ཁས་ལེན་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་དོ།།དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་རིགས་པས་མཚུངས པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དྲིས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལན་གདབ་པར་བྱའི། གཞན་དུ་ན་ཉན་པ་པོ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ངག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར།འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་དྲིས་པ་དང་། ལན་སྨྲས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སོ།།འཕགས་པའི་ལམ་མ་སྐྱེས་པའི་བྱིས་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ ཁས་ལེན་དུ་བཅུག་ནས་ཉེས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བཟོད་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།

以下是完整直译：
"一切相"者，以有情、命等所知之相。"于一切"者，为作者性等之理，以离一多自性故，如何无我且非有。由此故不可得，一切法亦复如是。
显示彼义即"如是"等。对于法，"一切"者以自相等理。"一切"者为共相等。"一切相"者，以烦恼等相。"于一切"者，即于一切相，是故无余相，唯如幻人般当普行，于彼亦何有难行怖畏，作是念已。
如是遮除无生过失已，承许者即"具寿舍利子复作是言"等所说。"如是"者，意为胜义。
由说"菩萨无生"成一分空性故，说"具寿须菩提复次"等。菩萨法者，即成就菩萨之法道识等自性。菩萨法亦无生，以理相同故。
即说彼义为"菩萨"等。唯当答所问，否则成为无听者之语。是故为答一分空性故，"然一切智性亦"等，以层层问答说明空性是一切境。
其中一切智性即佛性。成佛之法一切智性相为一切智性法。未生圣道凡夫即异生。异生诸法即与彼相应贪等。
如是渐次令承许一切法无生已，为遮诤过说"具寿须菩提若"等。"然则"者为不忍，余为"是否得一切智性"。

 །གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབད་པ་མེད་ པས་ཐོབ་བམ་ཟེར་བ་ནི་གསལ་བ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ།།འདི་སྐད་དུ་གུས་པར་བྱས་པ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་ཡུན་རིང་པོར་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ འབད་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ།དེ་ལྟ་ན་ནི་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོ་ཆོས་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འབད་པ་མེད་པར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཐད་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བསམས་ནས་བརྗོད་པ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁོ་བོ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ལ་ཐོབ་པར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རིགས་པས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་དད་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐོབ་པར་ཏེ་འཛིན་པར་མི་འདོད་ལ་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ སུ་མངོན་པར་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ཡང་མི་འདོད་དོ།།དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་པ་པོའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པ་མ་སྐྱེས་པ་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉི་ག་དངོས་པོ་མེད་པ་ ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་གང་རུང་ཞིག་མ་སྐྱེས་པས་ན་ཐོབ་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །སླར་དྲིས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་ གྱི་དོན་བརྗོད་པ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དམ། དེ་ལྟའོ་ཞེ་ན། བརྗོད་ལ་རག་སྟེ་མིང་གཞན་དུ་བྱ་བས་དངོས་པོ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
有些经典中说"是否无功用得一切智性"仅是明显而已。如是恭敬、相续不断、长时修习，证悟无生时，即随得佛性。
若一切法唯是无生，尔时一切智性唯是无功用随得，如是则一切有情皆当解脱，此为所说。若于无生有所得法及能得者，尔时无功用得是应理，然实不尔，作是念已。
说"具寿舍利子，我不许于无生法有所得"等。以理于无生法，不许以信解为所得及能得者之加行位中得即执取，亦不许于正行位中现证通达。
即说彼义谓"以无生法"等所说，能得者之法无生故，不得具所得相之无生得，以二者皆无实故。
然则说"若任一无生则得所得"者，即"具寿须菩提复次，以无生法"等。"然则"之声显示他分。以重问方式说答义即"具寿舍利子复次"等。生实非有故，岂说无生法生耶？若如是者，说之而已，以异名作他事非是。

 །དེ་བས་ན་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ ཀྱིས་ཐོབ་པ་མ་སྐྱེས་པ་འཐོབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།འོན་ཏེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེས་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྐྱེས་པ་འཐོབ་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་འདི་སྐད་དུ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་མེད་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འབད་པ་ཆེན་པོས་དུས་རིང་པོར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒོམས་པས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་ཡེ་ཤེས་ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་འབད་པ་མེད་པར་འཐོབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ལ་ ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་འདི་ཉིད་དོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་བརྗོད་པ་ནི།སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་སྤོབས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི བསམ་པས་བརྗོད་པ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འདི་ལ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་ བའོ།།སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བས་ན་བརྗོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྣང་ཞེ་ན། ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བས་ན་བརྗོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ སྟེ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

以下是完整直译：
是故，以生法如何能得无生得？若汝说唯无生法是无生，如是亦唯过失，凡是无生法者即唯是无生，唯是无故，以无生法如何能得有生得？
如是说：真实中无所得及能得故成无功用得。世俗中亦以大功用长时相续修习，于第八地等获得智慧任运而入，故一切有情如何能无功用而得解脱？此为所说。
若依世俗谛及胜义谛而安立生与无生，于汝亦作是观察思择，说："是生法性无生耶？抑或无生法无生耶？"
思维真实于言说世俗中亦离言说，而说："具寿舍利子，生法耶"等。思维：彼二者皆是虚妄故，于真实中不敢言说。
以"无生即是胜义故"之意乃说："具寿须菩提，汝于无生法亦"等。说"与胜义相顺故，此无生说为胜义"者，即"具寿舍利子，说无生性"等。
虽是无生，然由可说故，说即戏论，谓分别之义。若尔，现证时现为何？即"说无生性"等。虽是无生，然由可说故，说即戏论，谓分别之义。

 །དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྣང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ གཟུང་བར་སྣང་ཞིང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འཛིན་པར་སྣང་ངོ་།།ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་སྣང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ་ཇི་ ལྟར་མཐོང་བ་བསྙོན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་རུང་བར་འགྱུར་རོ།།ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ། རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ དུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ།།ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་བཤད་པས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ནི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་བྱ་བའོ་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་རྟོགས་ པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཇི་ལྟར་འདི་ལྟར་སྟོན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །གང་དང་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་ལའོ་། །དེ་དང་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་ འདྲ་སྟེ།གང་དང་གང་ལ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ལན་བཏབ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་རང་གི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཀྱང་མི་གཡོ་སྟེ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ།།ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་གང་དང་གང་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་དམིགས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整直译：
如是，于现证时现为何？具寿舍利子，无生性各别显现。解脱一切分别，非所取之无生性现为所取，非能取性现为能取。
复次，云何虽非如是体性而现为如是体性各别显现？具寿舍利子，如其本然极为各别显现。如其本然者，以所见不可诽谤故，于世俗中随何皆可。
或者如其本然者，即未经观察之自性，唯虚妄各别显现。极为各别显现者，即离常断自性而各别显现。
为赞叹善说法性真实故说："具寿须菩提是说法"等。所谓安立者，即当执取。
声闻岂非亦无法云之证悟耶？为何如是说之疑问，以"何故"迎之，而说"如是"等。所谓"于何何"者，即于欲求。所谓"于彼彼"亦同，于何何询问，于彼彼答复，以出离故，于自证相法性亦不动而住故。
教法自性之法性不违证法，虽无恒时等持之智，此为余说。
为显是如来加持故，说"具寿舍利子，世尊声闻"等。如来声闻无住法者，即无执著法者。
所谓"此是法性"者，即缘起决定性。何为彼法性？即"彼等何何"等。
虽有色等相之事物所缘，云何是声闻无住法者？以"何故"迎此疑问而说"如是何"等。

 ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་པའི་དོན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན ན་སྟོན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཟག་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས།དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པའོ།།རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འོན་ཀྱང་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་ བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ།ས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ།།ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་སུ་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་སོ།།སེམས་ཞུམ་པ་ནི་སེམས་འཁུམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ནེམ་ནུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནེམ་ནུར་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཅི་འདི་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡིན་ཞེས་ ལམ་གཞན་འདོད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྨོངས་པ་ནི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་རྟོགས་པའོ། །སེམས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་རིག་པ་ཡིན་པས་ན། བསྒོམས་པས་སྤང་ བར་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ།།གནས་པ་འདི་ལྟ་བུས་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མ་ བྲལ་བ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་གནས་སྐབས་སུའོ།

以下是完整直译：
由离一与多之自性，一切法无住故，不应住故，无住法声闻唯为宣说般若波罗蜜多之义而得加持。若非如是，说法不应理故。
仅以证悟人无我，于如是法不生胜解故，是为如来加持，此为余语。
一切种智之出离亦非无殊胜道等而得，故此后为显示道之出离而说："具寿须菩提，善哉善哉"等。
"须菩提善哉善哉"者，以善说义故。然以何证菩提，于一切法无住之般若波罗蜜多为何？为显其自性故，说"舍利子"等。
以地、波罗蜜多、菩提分等一切法之自性为道相般若波罗蜜多，以于一切法不依故，说名一切法无住般若波罗蜜多。
一切乘者，即三乘所摄。于如是般若波罗蜜多道体性，谁得出离？说"如是"等。"如是"者，即如前所说次第。
心怯者，心退缩。此即由"犹豫"等所说，犹豫即疑惑之心，谓此耶？彼耶？以欲求异道故。
迷惑者，即无知，不解其自性。心异者，即邪知，谓颠倒了知。此等皆为无明，故说应以修断。
"以如是住而住"者，以道性般若波罗蜜多之住，由四威仪门令心调顺圆满故。"不离此作意"者，即于道体性等持位中。

 །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འབད་པ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་ལས་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ གནས་པ་ནི།དེ་ལས་བཟློག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན། འདི་གཉིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་ག་ལ་རུང་། ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་གནས་ པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ།ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་ན་དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ།འོན་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་གནས་པ་དང་མ་བྲལ་ན། དེའི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འགལ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང མ་བྲལ་བར་འདོད་ན།དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་འབད་པ་དུ་མས་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ།དེས་ན་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ དང་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་མི་འགལ་བས་སོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་པས། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཡང་གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གཉི་ག་ལྷན་ཅིག་གནས་པས་འགལ་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་དེའི་ཚེ། རེས་འགའ་བའི་འགལ་བ་མི་འཐད་པས། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་མི་འགལ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整直译：
作意不是以心勤勉执持所缘为业耶？而住于般若波罗蜜多者，是与彼相违之自性，此二岂能同时而住？以此意趣而说："具寿须菩提"等。
住于般若波罗蜜多住者，云何不离作意？以互相违故，不应如是。此为语义。
为显示此义，说"具寿须菩提，若"等。若不离作意，则离般若波罗蜜多；若不离般若波罗蜜多住，则离作意。若谓相违二者亦可同时而住于一，则成太过。故说"具寿须菩提，若"等。
若于道出离位中，虽不离作意，亦欲不离般若波罗蜜多者，若如是，则一切有情皆应不离般若波罗蜜多住，以彼等有作意故。
般若波罗蜜多住，岂非以多勤勉而成就耶？云何一切有情皆不离彼？若有此疑，为何？以此引导而说"一切有情亦"等。"与作意"者，此中不相违故，此为余语。
当知虽不离般若波罗蜜多，由有与彼相违之颠倒趣入作意，故不安立于一切有情。
又当汝于道出离位中，不许二者同时而住相违时，不应有暂时相违，是故一切有情不离无违作意，故应成不离般若波罗蜜多。此为所思。
若作意如言执持，则成此过，故说："舍利子，善哉善哉"等。

 །འོན་ཀྱང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་མངོན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་སྒྲའི་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཀླན་ཀ་ཡོད་དོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་ཡང་དག་པར་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ཁོ་ནར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ཅན་གྱི་ངག་ཕྱི་མ རྣམས་སུ་ཁྱོད་ལ་ཡང་སླར་དྲི་བར་བྱའོ།།འདིས་ནི་སྒྲའི་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་ན་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ ཕྱིར།ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་བསམ་ལས་འདས་པ་ ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ།།སེམས་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་བརྫུན་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་ནི། སེམས་ཅན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་དོ།།ཚིག་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རིག་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ ནས་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལམ་ གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་འདིས་གནས་པར་འདོད་དེ་།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་གཞི་འདི་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་ ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
然而显然欲以不作意即是作意。若仅以语词运用而寻过失，则汝亦有过失。故说此等。
由于具寿舍利子唯以言词正说作意相之义，唯执持如言之义，是故于如是类后语中，亦当反问于汝。此显示若执持声义如言，则成相等过失。
又云何不作意即是作意，而非如言？若有此疑，为何？以此引导而说："具寿舍利子，有情"等。
所谓有情众生，以如幻性故无自性，由此因故，以与彼无别故，作意无自性。有情胜义中无，即是有情无事。有情胜义中离生等，即是有情空性。有情超越思维，即是有情不可思议性。有情无分别，即是有情现证菩提性。证悟有情非真实义虚妄，即是有情证悟非真实性。
此六句依次应摄于四决择分、见道、修道位中。如是以理说明不作意即是作意已，为作结语故说："具寿舍利子"等。
菩萨如是自性，即以如前所说自性之作意，及般若波罗蜜多体性之道出离相住而欲安住，以无颠倒趣入故。
是故如是于此等出离所依中，无有胜异法故，以一切法无所得故出离，故应知以如是八者出离即是出离成就。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་དང་འབད་མེད་དང་། །མཐའ་ལས་འདས་པར་ངེས་འབྱུང་དང་། །ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་འབྱུང་ དང་།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང་། །ལམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ངེས་འབྱུང་སྟེ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི། །ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་མ་ལུས་ པས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འབྲེལ་པར་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདིར ཡང་དང་ཡང་དུ་བཟླས་པའི་ཕྱིར་ན་གཞུང་འདི་ལེའུ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་ན་མ་ཡིན་པས་ལམ་ཤེས་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་དུས་སུའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་འཁོད་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ལྷ་ རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་བདག་པོའོ།།ཇི་སྐད་དུ་ཉེ་བར་བཤད་པའི་འཁོར་དེ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འདུས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་མ་གཡེངས་པར་བྱས་པས་སམ། ལེགས་པར་ཕྱག་འཚལ་བ་བྱས་ནས་འཁོད་པར་གྱུར་པ་ནི་རང་གི་སྟན་ལ་ལེགས་པར་འདུག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་ ནི་རྣམ་ཐོས་སྲས་དང་།ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་དང་། འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང་། མིག་མི་བཟང་ངོ་། །མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་བདག་པོར་གྱུར་པ་ནི་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་སྟེ། གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུའོ། །ཚངས་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བསམ་གཏན་བཞི་པར་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པའང་མེ་དང་ཆུ་དང་ནི། །རླུང་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་ནི་འཇིག་པས་དེ་ཉིད་ནི་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རློམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

以下是完整直译：
如是亦云：
为所作及平等性，
有情利及无勤作，
超越边际之出离，
获得相之出离性，
一切种智之性相，
道所缘境之出离，
此八种之自性相，
名为出离之修行。
所谓一切种智行品者，以无余相遍知一切事故，与如来相关而应随修之一切种智性，唯以发心等自性因果体性门，于此反复宣说故，此文为品。
于《般若波罗蜜多论释现观庄严光明》中，名为一切种智行品第一。
证悟一切种智，若无遍知道智性则不能成，故说道智时亦等。"彼时"者，即宣说道智性之时。"亦"字，连于"帝释复坐"。
云何？说"天众之主"，即主宰也。如前所说眷属中近集，以身等不散乱，或善作礼拜而安住，即善坐于自座。
四大天王即毗沙门、持国、增长、广目。主持娑婆世界者即娑婆主，为主要天子。
有谓梵天生于第四禅，以"坏灭以火水风，成三种差别"之理，依次初等三禅皆坏灭，彼则长久安住故，执为自性故。

 །གཞན་དག་ནི་གཞན་དུ འཆད་དོ་།།འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་རིས་ལས་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་ཤི་འཕོས་ཏེ་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པར་གཅིག་པུ་ཞིག་སྐྱེས་པ་དང་། ཀྱེ་མའོ་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་འདིར་སྐྱེས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སྨོན་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ། བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་གཞན་ཞིག་བྱ་རོག་ དང་ཏ་ལའི་ཚུལ་དུ་དེར་སྐྱེས་པ་དང་།ང་ནི་འདིའི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པར་རློམ་པས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་གསུམ་པ་ལ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེར་དེ་ལྟ་བུའི་འཁོར་དུ་འདུས་པ་རྣམས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་འོད་དྲི་མ་ཅན་ལྟ་བུར་མོག་མོག་པོར་མཛད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཛད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ཚིག་ཟུར་གྱིས་རྟེན་བརྗོད་པ་ནི། ལྷའི་བུ་ རྣམས་ཀྱི་འོད་གང་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རང་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས་ངེས་པར་བྱུང་བའོ། །འོད་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བའོ། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་། །སངས་ རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།ཁ་ཅིག་ན་རེ་མཐུ་ནི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །གཟི་བརྗིད་ནི་འོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་དག་ནི་མཐུ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ ཀྱི་མཛད་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་དབྱེ་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོག་མོག་པོར་དྲི་མ་ཅན་དུ་མཛད་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ནས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འདས་མ་ཐག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མོག་མོག་པོར་མཛད་པས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ལ་ སོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བསལ་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལའོ།།འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ལོ། །རབ་འབྱོར་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐད་ནས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གང་དང་འབྲེལ་པ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཉན་པའི་སྐབས་སུ་གཞུང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སློབ་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །བསམ་པའི་སྐབས་སུ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་མི་བརྗེད་པའི་ཕྱིར་གདམས་པའོ། །སྒོམ་ པའི་སྐབས་སུ་སྔོན་མེད་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ།

以下是完整直译：
其他人则另有解释。从光明天众中有一众生死后转生，独自生于梵天空宫，心想："若有其他众生亦生于此处多好。"随此愿望，有福德等已尽之其他众生，如乌鸦与棕榈树般生于彼处。彼生起"我是此处之主宰"之慢心，故说初禅第三地之娑婆主即是梵天。
为证明如是眷属中诸众堪能生起道智性故，以如来自性光明令天等由自业异熟所生之光如有垢般暗昧，此乃为令知唯于摧慢之相续中生起证悟而作。
故以词句说所依："诸天子所有光明"等。"由自业异熟所生"者，即由自善业习气所生。"光"即光明之显现。"亦"字，身等亦然。
关于"佛陀威力"等，有谓威力以殊胜能力故，威严以光明相故，加持以意趣故。他人则解释此威力等三词，是由身语意事业光明差别所成。
"映蔽"即令暗昧成有垢。关于"尔时"等，"尔时"之词表示刚过，即如是令暗昧而遣除护世等增上慢之后。"此等"即现前之相。"于尊者须菩提"即面前。"般若波罗蜜多"即具道智性之体性。
与何相关？说"诸菩萨摩诃萨"等。关于"开示"等，闻法时为持文句故学习即开示。思维时为不忘所取义故即教诫。修习时为生起前所未有故即随教。

།ཉན་པར་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་པས་ངེས་པར་བྱ་འདོད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཉན་པར་འདོད་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གནས་པར་བགྱི་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་ངེས་པ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས།ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཉན་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་བྱ་ཞིང་བཤད་པར་བྱའོ། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་མ་ངེས་པ་ རྣམས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་དྲང་བར་བྱ་བའི་དོན་དང་།རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པ་ནི་གང་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ་གང་དག་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་ཞུགས་ ཤིང་རང་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པར་ཤོག་།ཅེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐལ་བ་མེད་ཅིང་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
"欲闻"者，即欲以闻所成智决定。若问诸菩萨如何欲闻此等？故说"诸菩萨摩诃萨"等。"安住"等三词，应依次于闻等阶段了知。
如是祈请已，圣者须菩提为显示无增上慢及发菩提心者堪能证悟道智性之境决定，故说"憍尸迦"等。由于如是欲闻之因，故当开示宣说。"心"者，意为具空性与大悲为体性。
三乘安立是意趣性而非实相，以此方便，一切有情唯以无上正等正觉为究竟。是故，离贪及余瑜伽师亦当为得佛果而修道智性。
为显此殊胜故，趣入声闻乘等者由非无上正等正觉法器性故，为令初即引导不定种性者趣向大菩提，及为摄受其他已入者之义故，说具意趣之语："诸"等。"者"字表决定，即已入正性决定及入自声闻见道等道者，彼等无发无上正等正觉心之根器，非为利众成佛之法器。

 །གང་དུ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ནུས་ན་འཕགས པའི་ལམ་རྟོགས་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མི་ནུས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།དེ་དག་གིས་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུན་གྱི་མཚམས་བཅད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པར་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རང་གི་ ལམ་གྱིས་མ་ལུས་པར་བསྲེགས་པས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ལས་ཏེ།སྐྱེ་བ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ལས་མཚམས་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་བྱས་པ་དེ་བས་ན་དེ་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྟེ། བསྐྱར་ཞིང་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ།།ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། ཇི་སྲིད་འཁོར་བའི་གནས་སུ་ནི། །མཁས་མཆོག་འདུག་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །དེ་སྲིད་མཚུངས་མེད་སེམས་ཅན་དོན། །མྱ་ངན་མི་འདའ་བྱེད་པར་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པས་ ཡང་སྐྱེ་བ་བླངས་པར་གྱུར་ན་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་བསླབས་པས།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་སྐྱེ་བ་ ཞེས་བྱ་བ་རྩ་བའི་རྒྱུ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ།རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པས་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་འདི་ནི་རིག་པའི་ རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན།འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་དེ་ནས་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ། །དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱའོ།།ཁྱེད་ཅི་ཞིག་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ན་ དེ་ལ་བདག་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཁྱེད་སྤངས་ནས་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
若有疑问：既然一切凡夫若能力足皆可为之，圣道已证之声闻何以不能？为答此疑，故说"彼等已断轮回相续"等。由于以自道完全焚尽能生三界之烦恼障故，彼等大声闻已断轮回相续，即已决定不再受生，故彼等不复一再受轮回生。因此，无发无上正等正觉心之根器。
如说："乃至住世间，智者至高时，堪为无等比，利众不涅槃。"若再受生，则以布施等修学利众事业，清净菩提心即能生起获得如来果位。是故，大声闻以断烦恼故，不复受生，即根本因已遮，故不能生如是果性之心宝，因将成无因之过。又凡夫具足如上所说诸因，故有能力。此即所说义。
若问：此语既为正理自性，何以是意趣性？故说"然而"等。"然而"此语助词，于此处表后续之义。"彼等"者，谓大声闻等。"应随喜"者，谓以下所说随喜作意而随喜。
若问：汝于何事随喜？故说"若于无上"等。若大声闻等发无上正等正觉心，我于此随喜。若问：汝舍已，云何随喜？故说"于彼等善分"等。

 །གལ་ཏེ་ཁོ་བོས་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྔར་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་སྨྲས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་ ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་བར་ཆོད་དེ་མི་སྲིད་པ་དེ་ཉིད་དུ་བྱས་པས་གེགས་སུ་གྱུར་པ་མི་བྱེད་དོ།།ཇི་ལྟར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཤིན་ཏུ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལྷག་པར་དམིགས་པར་བྱ་ཞིང་རེ་བར་བྱའོ།།ཡང་སྲིད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྲེགས་པའི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱང་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་སྐྱེ་བར་ ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱིས་དཀྲི་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མངོན་པར་དགའ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དམན་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་འདོར་བ་དང་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ ཏེ།དཔེར་ན་བུད་མེད་ཀྱི་རོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་འདོད་པ་ཅན་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངལ་གྱི་གནས་འཛིན་པ་འདི་ཡང་སྐྱེ་བའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དམན་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ།།ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ཕུང་པོ་དང་བཅས་པ་དང་། ཕུང་པོ་མེད་པའི་མིང་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་གཉིས་ཐོབ་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བས་སྲིད་པ་ལས་སྐྲག་པའི་ཡིད་ཅན་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཚེ་ཟད་པ་ན་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟ་བུར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་མིང་དུ་བྱས་པ།ཁམས་གསུམ་པའི་སྐྱེ་བ་ལས་འདས་པ་རྣམས་ནི་འཆི་འཕོ་བའི་སེམས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་བཞིན་པ་ཁོ་ ནར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་པདྨའི་སྦུབས་སུ་སྐྱེའོ་།།དེ་ནས་དེ་དག་འོད་དཔག་མེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མུན་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་སད་པར་མཛད་པས། བྱང་ཆུབ་ ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་རྒྱུ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བར་འགྲོ་བའི་རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བླ་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
若我观待所化之差别而先前说意趣性之语，然声闻等之善根从菩提心所生而成佛一事虽不可能，然此不成障碍。
若问：何以不成障碍？故说"殊胜"等。由于从殊胜善知识等处，唯当更加殊胜地缘念希求菩提心等诸法。
焚尽有漏烦恼之声闻缘觉，于彼彼众生界受生，不应说有何相违。因为若非为他所引导，而以欢喜为先而执持下劣处者，乃具我执，以舍苦得乐欲为先，如贪执女尸者。如是，此取胎处亦非由生主等加持，而以欢喜为先执持下劣处。以此自性因由，成立烦恼于生三界之功能。
大声闻获得有蕴及无蕴二种菩提后，以离大悲智慧故，心畏生死，虽无涅槃，然由昔愿力所引寿尽时，如灯灭般称为涅槃。超越三界生者，于命终心之后，唯安住无漏界中，于清净世界中莲花胎中受生。
其后，为无量光佛等正等正觉日光所除非烦恼暗故而令觉醒，发菩提心已，如解脱位中游历地狱等般，次第积集菩提资粮，终成世间导师，此为经教所定。

།དེས་ན་རྒྱུ་ཡང་ལས་དང་སྲིད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལོག་པས་འབྲས་བུ་ཁམས་ གསུམ་པའི་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པར་འགྱུར་གྱི།ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འགལ། དེ་བས་ན་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གཞོལ་བར་བཤད་པ་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་དང་ བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ལ་སོགས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱེད་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་སྟེ་གཉིས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འགའ་ ཞིག་གི་སྐྲག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བཅུ་པ་དང་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་དོན་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་མཛད་དོ།།ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པས་གྲོལ་བ་ མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ནཱ་གརྫུ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་། དེའི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཐེག་པ་གཅིག་གི་ཚུལ་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གཉིས་ ཐོབ་ནས།།སྲིད་པས་སྐྲག་ཡིད་དེ་དག་ནི། །ཚེ་ཟད་ལ་དགའ་མྱ་ངན་ལས། །འདས་ཐོབ་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྱུར་། །དེ་ལ་མྱ་ངན་འདས་ཡོད་མིན། །འོན་ཀྱང་སྲིད་གསུམ་ཁམས་སུ་ནི། །སྐྱེ་བ་དེ་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཟག་མེད་དབྱིངས་གནས་དེ་དག་ཀྱང་། །མི་ཤེས་ཉོན་ མོངས་མི་སྤང་ཕྱིར།།ཕྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ནི་ཚོགས་བསགས་ཏེ། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་བསྟན་པས་འཕགས་པ་ རབ་འབྱོར་ལ་གུས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དང་བ་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ན་ཡང་དོན་འདི་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གསལ་བའི་ཚིག་གིས་བཤད་དོ་ཞེས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པས་ལེགས་ སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་ལན་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བརྗོད་པར་འདོད་པ་གསལ་བ་ཁོ་ནར་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་དགྱེས་ཏེ། ཡང་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་མཛེས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པའོ།

以下是完整直译：
因此，由业与有漏烦恼之因灭除，则果三界生亦灭，然非生于无漏界，故何有相违？是故说一切乘皆趣大乘之理，应知为正理。
如是，则善引《妙法白莲经》及《谛品》等所说："舍利子，汝于未来当成正等正觉"，如是又说："乘唯一，无有二"等。
为断某些人之怖畏，世尊亲自开显《十法经》及《宝云经》等所说一乘之义为不了义。《楞伽经》中亦说："大慧，非以声闻乘得解脱，然彼等终归大乘。"
如是圣龙树及随顺其宗者说一乘之理："获得二种菩提已，彼等畏有喜寿尽，生涅槃想。彼处无涅槃，然于三界中，彼亦无生。住无漏界彼等，以不断无明烦恼故，后为佛所劝，积集菩提资粮，彼亦成世间导师。"
如是以显示一切悦意真实义，为增长对圣者须菩提生敬信者之净信，世尊说"善哉"等。虽为境界，然以如现量般明显之语说此义，故生稀有而说二次"善哉善哉"。
以明显显示所欲说故生欢喜，复说"善哉"，此即表示所说唯美。"gang"字为语助词，表"由于"之义。

།གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རང་གི་ཕྱོགས་བསྟན་པར་བྱེད་པས་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་ཡང་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་ སྔ་ནས་དང་དེའི་གཞུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་གཞན་དུ་འཆད་དེ་གང་དག་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་ཞུགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ།འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཁྱབ་པའི་དོན་ནི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ། ཁ་ཅིག་དག་ནི་དྲང་ཕྱིར་དང་། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མ་ངེས་རྣམས་ལ་ཐེག་གཅིག་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་གཞན་དང་འགལ་བ་ཡོངས་སུ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། སྔར་གྱི་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་གང་དག་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་དུས་དེ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དང་པོ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ།།ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ། །ད་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ།།ཕན་བཏགས་ཟིན་པ་དྲན་པ་མཁས་པ་ནི་བཀའ་དྲིན་གཟོ་བའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་སོགས་པས་དགོས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་པ་མཛད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྨྲས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་ དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།བརྗོད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཅག་གི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ འདོད་དོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་གདམས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་རོ། །ཚངས་པར་སྤྱད་པ་ནི་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། ། སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདིས་ནི་ཅི་རིགས་པར་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ།

以下是完整直译：
某些经典中说"由于"，意为"由于您以一乘教示而令诸菩萨显示自宗而生欢喜，故说善哉"。
圣无著及随其教法者说诸乘差别，另作解释："入于真实决定"等语为了义，"然而"等语为不了义。故遍及义是就佛种姓者而言。
如是："为引导某些，诸正等觉佛，为未定者说一乘"等，是为遣除与他经相违。
前说一乘教示之宗，谓先证声闻等菩提而后证大菩提者，仅就彼时依声闻等种姓而说。初即依欢喜地等次第证无上菩提者，为大乘种姓故，无违于种姓差别。旁述已足。
今为显示道智之自性及作用，说"世尊，我等"等。念及已施恩惠者为智者报恩。
由殊胜道等尚未圆满利益，岂非正在作利益？若疑何故如是说，以"为何"迎之，答以"世尊昔"等。
"为我等"者，即为我等之义，谓为转以声闻乘为先之法轮故。"如何"与"为我等"相连。或为"如何教诫"。"为菩提"者，为无上菩提之因。
梵行即离非梵行，谓"具戒闻思，勤修习"之理。此显随应具足五学处等。

 །སྤྱོད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དབང་དུ་བྱས་ནས་དུས་ཡུན་རིང་པོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རང་བཞིན་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་གདམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་གདམས་པ་ཇི་ལྟ་བས་གདམས་པ་བྱས་ནས་ཏེ། གདམས་ཤིང་གདམས་པ་བྱས་ནས་གདམས་པ་བྱས་པས་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པས་སོ། ། མདོ་ལ་ལ་ནས་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། གདམས་པ་ཕོག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ། །རྗེས་སུ་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསླབས་ནས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དེ་རྣམས་ལ་སྟེ། གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུའོ། །སྤྱད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད དུ་བཤད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང་།ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་མ་བཅུག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་ སུ་བཟུང་བ་དང་།ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མཛད་ཅིང་ཚོགས་བསགས་པ་ཞེས་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་གདམས་པ་ཕོག་ཅིང་ཞེས་འདོན་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དཔེ་བསྟན་ནས་དཔེ་ཅན་གྱི་དོན་སྨྲས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི བཅོམ་ལྡན་འདས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དག་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བགྱི་ཞིང་རྗེས་སུ་བསྐོར་བར་བགྱིའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་ བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བགྱིའོ།།ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ཡང་བགྱིའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་ཏོ།

以下是完整直译：
"行"者，即以入于尽轮回际利益众生之发菩提心，道智不于一切种断除烦恼，此为其自性，故依烦恼而长时修行时，此显示自性。否则不能圆满菩提行，如是理解。
"教诫诸波罗蜜多"者，即如何教诫布施等波罗蜜多而作教诫，由详释"教诫已教诫而作教诫"故。
某些经中如是说："受教诫"易解。"随教示"者，即随学已。"于彼"者，即于彼等声闻，于某些时位。
"行"者，即如前所说自性不现证真实际，以般若方便善巧摄受布施等，未令正持，未解脱众生，依次摄受、令正持、解脱等事业积集资粮，此显示作用。若非如是，证悟不应理故。某些诵为"受教诫"易解。
生起证悟无上如来智慧。如是显示譬喻已，说所喻义："世尊如是"等。"如是"者，即如是相似之义。"亦"字，不仅世尊，我等大声闻亦以教诫及随教示摄受付嘱之理而摄受随转。如是为令向上渐次成熟故当正摄受，当正随转。"又"字表决定义。

 །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཁྱེད་ རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན།ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་སྔར་མཛད་པའི་ཕན་བཏགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དེ་རྣམས་ལ་སླར་བཀའ་དྲིན་དུ་གཟོ་བའི་བསམ་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་མཆོག་ཏུ་བྱམས་པའི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་ སྐབས་སུ་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བགྱི་བ་སྔོན་གྱི་ཕན་པ་མཛད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀའ་དྲིན་གཟོ་བའི་བསམ་པས་ཁྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ མཆོག་ཏུ་བྱམས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བགྱིའོ།།དེ་ལྟར་ན་བདག་ཅག་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཀའ་དྲིན་གཟོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་ པར་འགྱུར་བའོ།།ལ་ལ་ལས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་ནི་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཁོ་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་མ་ཡིན་པས་དཔྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བརྗོད་ པར་འདོད་པ་ན་ད་ལྟར་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།མོག་མོག་པོར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པར་མཛད་དང་། །ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང་། །རང་བཞིན་ དང་ནི་དེ་ཡི་ལས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
如何世尊昔日菩萨位时为声闻所摄受，如是汝等声闻亦当如是摄受其他菩萨，于此有何关联耶？如是疑问何故？以此迎问而说"世尊，我等亦于此"等。
其意趣为：如诸声闻于己佛陀菩萨位时，了知为我等利益修梵行之前所作恩德，以报恩意乐于彼等前，世尊菩萨位时为我等利益修梵行时，为最胜慈释迦牟尼所摄受。如是我等大声闻亦了知释迦王菩萨位时为我等利益修梵行之昔日恩德，以报世尊恩德之意乐，于汝前当摄受为未来众生利益修梵行之最胜慈菩萨。如是，我等报世尊恩德。
如是摄受将成何果？说"速得无上"等。"现证菩提"者，即证悟。某些说"现前圆满成佛"。对此，有谓当观察，因非由摄受即于彼时现前圆满成佛。其他则谓，因缘具足聚合而说果生时，即说现在时。
昏昧等如前所说而了知。如是亦说："为令诸天堪能故，以光令昏昧，及处所决定、周遍、自性及彼业。"

 །དེ་ལྟར་རྟེན་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དོན་ནི། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རང་གི་ལམ་ གྱི་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱིན་པར་བྱས་ནས་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར་ཡང་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་ལམ་སྟོན་པ་དང་།འདྲིས་པར་བྱས་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལམ་ཐམས་ཅད་ རྫོགས་པར་བྱ་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་ཁྱེད་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།ཀཽ་ཤི་ཀ་ཉོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་། སྣོད་ཁ་སྦུབ་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འཇུག་ གོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཁ་ཐུར་དུ་ལྟ་ཞིང་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་མ་ཉན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་ཞེས་གསུངས་པས་ནི་ཇི་ལྟར་སྣོད་མི་གཙང་བ་ཟེད་པ་ལ་ཆུ་གང་ཞིག་ཆུད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མི་གཙང་བར་འགྱུར་ཞིང་དགོས་པ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱེད་ལོག་པར་རྟོགས་པས་ཉན་ཅིང་ མི་གཙང་བར་བྱེད་པས་མ་ཉན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣོད་གཙང་མ་བུ་ག་ཅན་ཟེད་པར་ཆུ་ཞུགས་ཀྱང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱེད་རྟོགས་པ་མི་བརྟན་པས་མ་ཉན་པར་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སྒོ་ནས་ སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་ཉོན་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་ཐོས་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་ལྷས་ནི་གཟུ་བོར་གནས་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བར་གྱུར་པས་ཉོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལེགས་པ་དང་རབ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་པོར་གྱུར་པས་ངེས་པར་རྟོགས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ཉན་པ་པོའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཁོ་བོས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱེད་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་ བྱའོ།།ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱེད་ཇི་ལྟར་འཆད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་གནས་པར་བྱ་ཞིང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་ནས་ད་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ལའོ།

如是说明所依等已，声闻道之义，即"尔时具寿须菩提"等所说。"是故"者，谓由于道智品中，圆满至己道究竟已，为余乘所化众生故，虽未现证而善巧示现具因之道及善巧示现亲近，故菩萨须圆满一切道，是故我为汝等说声闻道，应结合为"憍尸迦且听"。
阿阇黎世亲说"善听"者，如诸天降雨，倒覆器中亦不入少许。如是汝勿面朝下视而不解听闻。"极"字所说，如不净器盛水，其所入皆成不净而无用。如是汝勿以邪解闻听而成不净。
"忆持"所说，如净器有孔盛水亦不住。如是汝勿以不坚解而闻，应以极为明了通达而心坚固而听，如是闻法则有果。
圣者提婆则说：以公正住立及希求而听闻，即依次说"善"与"极"。如是以观察者而决定了知，即"忆持"所说。此说明闻者之相。
"我为汝等说"者，谓为利益汝等而示现。汝如何说？说"如是"等。"如何"即以何种方式于般若波罗蜜多中，应住于声闻道自性并修习。如是许已，今说"憍尸迦"等。"于空性"者，即于苦等四圣谛相关诸相无所得。

 །སྤྱིར་བཤད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ།།དེའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་འཕགས་པའི་ ལམ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི།ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་འདི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་གཞན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རང་ཉིད་བདག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞི་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པའོ།།འབྲས་བུའི་ས་བོན་དང་འདྲ་བར་རྒྱུའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནད་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟུག་རྔུ་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་རབ་ཏུ་འབྱུང་ བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤིན་ཏུ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པའོ།།ཕྱིར་རྒོལ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཉིད་དོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོས་རབ་ཏུ་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་ འབྱུང་བ་དེ་དག་ཉིད་ལ་སོ་སོར་ཡིད་འབྱུང་བའི་རྣམ་པའོ།།རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཡོ་བ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་སོ་སོར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པའོ། ། འདི་དང་གཞན་གྱི་གནོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པའོ། །སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཚེ་བས་གླགས་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགོ་བའི་ནད་ཉིད་དོ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་འཁྲུགས་པ་དང་ཐོག་འབབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ བར་འཚེ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་སོ་སོར་འགོག་པའི་རྣམ་པའོ།།དེ་ལྟར་བྱས་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལུང་གི་དོན་བཤད་པར་ འགྱུར་རོ།།ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་དང་གཙང་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབེན་པ་ཉིད་དོ།

虽已总说，但特别通达是随顺古昔诸阿阇黎教授等，故此处不应怀疑。其摄义如是：
由生灭法性故为无常性。有漏诸法由不随顺性故为苦性。如是虽圣道亦是无常，然由无漏性故于诸圣者非不随顺，故不成苦性。由空离自他故为无我性。由自非我故为寂静性，此为苦谛之相。
如果实种子为因之根本故为病性。由是苦之生起故为疮性。由是苦缘故为箭性。由苦相续生起故极为损害故为罪，此为集谛之相。
由成对治故为彼岸性。由对治事极坏法性故为坏法性，此为于彼等苦集各别厌离之相。
由无住自体性故为动性。由不待因自性坏故为极坏性，此为于彼等各别离贪之相。
由成此他损害处故为坏。由罗刹等害得便故为行病性。由成大种乱及雷击等损害处故为损害性，此为于彼等各别灭之相。
如是则成声闻圣者为厌离、离贪、趣灭而入，此为经义之说明。
由离烦恼故为无我性。由苦极寂故为寂性。由乐净事故为远离性。

 །རྟག་པ་དང་ཕན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་ དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའི་རྣམ་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལམ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པའི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པས་ན་རིག་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ དུ་སྒྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ།།མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་རྟག་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་འདིས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་རྣམ་པ་ལ་ལ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས། ལ་ལ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་འབྲེལ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པར་བསྒོམས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྡུས་ པ་འདིའི་དོན་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསལ་བ་ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི་།རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་ནས་དྲོ་བའི་དོན་སྟོན་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང ཆུབ་སེམས་དཔས་དྲོ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་།ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་དབྱེར་མེད་པར་བསྒོམ་པར་ བྱའོ།།དོན་འདི་ཡང་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས། ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ལགས། རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་དབྱེར་མེད་པས། །དྲོ་བ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

由常与利益事故为空性、无相、无愿及无造作性，此为灭谛之相。
由得涅槃城故为道性。由成一切烦恼对治集故为明性。由成就心不颠倒义故为成就性。由无执著趣常处故为出离性，此为道谛之相。
如是此次第于大乘中，有相以异门说，有相以自性说，故不成非声闻道。是故于道智时，菩萨由修习此等与圣谛相关之自性无所得，应知声闻道。此略义于二万五千颂中唯明显宣说故，不应错解。
如是说：
"于道智之理，
四圣谛诸相，
从无所得门，
应知声闻道。"
如是说已声闻道，为显暖义而说："憍尸迦，是故"等。由于遍知四谛是以通达顺决择分为先行故，菩萨为证暖义，应修色自性空及受等亦然，色之自性与受等空性二者无二无别。此义亦由"披大铠甲"所显。
如中般若母云："云何菩萨披大铠甲？善现，此即菩萨通达一切法空性无别"等所说。
如是说：
"于圣声闻道，
色等蕴空故，
诸空性无别，
暖位"。

 །རྩེ་མོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ།དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །མིག་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། གཉི་ག་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲེས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཁམས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ མཚན་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་བྲིས་སོ།།ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་བར་དང་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྒྲེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལའོ།།གལ་ཏེ་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཚིག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྡོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འགའ་ ཞིག་རྟོག་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནའི་སྒྲ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ ཕྱིར་རིགས་པས་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་རྟེན་དུ་བསྒོམ་པ་མི་འཐད་པའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར།རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་གཞན་པར་ཁས་བླང་བའི་ངོ་བོར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉི་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ ཅི་ལོག་བསལ་བར་འདོད་པས་ཅི་ཞིག་ལྟར་རྟེན་གྱི་ངོ་བོར་བསྟན་པས་ན་ལྡོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་ཡང་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ།།དེ་བས་ན་རྩེ་མོ་གཏོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་དག་མི་དམིགས་པས། རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ དག་ཏུ་འདོད།།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པས་ནི་ཆུའི་ཁམས་ལ་སོགས་ པ་ཡོངས་སུ་བསྡུའོ།

为显顶位故说"不应住于色"等，意为"以所缘方式"。"不应住于眼"等，"不应住于念住"等，以及"不应住于预流果"等，是依次显示有漏、二俱、无漏五蕴的差别，此为杂义。
界等自性相已广为人知，故未书写。"乃至意识"中说"乃至"者，是摄耳等识等。"乃至不应住于佛性"是指无上正等正觉性。
若不应住于具依止自性之色等，则一切言词皆有遮遣果故，或有人分别将得住于色等自性，为遮此故说"如是不应住于色"等。此中"如是"声义为"是故"，"故"字如前。
语义为：由以理修无所得时，色等非有，故不应理修为所依，因此离自性者不应许为彼性或异性。为欲遣除所化众生颠倒，虽示现依止自性，亦不应许为遮遣果。
是故为证顶位，应修一切色等无所得。如是说："由彼无所得，许为诸顶位。"
"意触所生受"中"乃至"言摄眼识等。"识界"中说"乃至"者，摄水界等。

།བཟོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལས་བཟློག་པས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བར་བྱས་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྡུག་པ་ནི་བསྔགས་པའོ། །མི་སྡུག་པ་ནི མི་བསྔགས་པའོ།།འདི་དག་ཀྱང་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ། བཟོད་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ལ་རྟག་ལ་སོགས་ཚུལ་གྱིས། །གནས་པ་བཀག་པས་བཟོད་ པ་རྣམས།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ལས་ རབ་ཏུ་སྐྱེས་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའོ།།དེ་ལྟར་སྤྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པའི་དོན་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་སྦྱིན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཙོར་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ།།རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མ་ལུས་པས་རེ་ལྟར་ཏེ་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ཀྱང་འཁོར་བའི་གནས་སུ་ལན་བདུན་གྱི་བར་དུ་གཞོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་མཐར་མ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བྱ་བ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ པའི་ཕྱིར་མིའི་འཇིག་རྟེན་འདིར་ལན་ཅིག་འོངས་ཏེ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་མཐར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པའོ།

为显示忍位故，说"不应住于色是常或无常"等。无常等词已经解释过。与此相反，应说常等词。由违品与对治品差别而摄取苦谛诸行相是主要的，为遮一切执著故。
关于"色是妙或非妙"，妙即赞叹，非妙即不赞叹。这些也是着重表示其余诸谛的行相。
若如是离一切行相，则恐有唯成空性之疑，为遣除此疑故说"以色空为所缘"等。由遮非空事，说为空。因此，如前所说方式，由无事故，于无境处遮遣不应理，此为所思。
此说：为证忍位，不应以常无常等行相，以所缘方式，于一切时住于色等，应如是修习。如是亦说："由遮住彼中，常等诸行相，是为诸忍位。"
为显示法胜位故，说"预流果"等。"由无为所分"即是果，以胜义中无生为自性故，道从无为所生即是果性。
如是总说遮执著义已，为显别义故，说"预流是布施处"等。由是殊胜福田故，是最应施予者，故为布施处。"最多七返有"者，剩余者最多亦趣轮回处七次。
关于"由未究竟故"等，由事业未圆满故，来此人世间一次，到已断苦，即断除贪等烦恼而令灭尽。

།དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་བར་མའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །འདི་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སྐྱེ་བ་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕུང་པོ་ནི་ལུས་སོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ལྷག་མ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་དུ་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ནི་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་དངོས་པོས་འཕགས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དབྱིངས་དེར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འབྲས་བུ་ ལ་གནས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྨོས་པས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པའི་གནས་སྐབས་བཞི་ཡང་གཟུང་བར་བྱའོ།།དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཟག་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཇི་ཙམ་སྤངས་པས་ཞུགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྔར་ བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སླར་ཉེ་བར་བཀོད་པ་མ་བྱས་སོ།།རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་འཆད་པ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་། བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་རང་ཉིད་ཡིན་ པས་ན་རང་སངས་རྒྱས་སོ།།ཉན་ཐོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཐལ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ཆེད་དུ་མཛད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདིས་ནི་ས་དགུ་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་དེ་ལ་བརྒལ་ནས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་ཐོབ་པ་ནི་འཛིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མ་རྟོགས་པར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་ བོའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སའོ།།གཞལ་དུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གཞལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གྲངས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གྲངས་མེད་པའོ།

"彼处"即指中有阶段。"此处"即是阿罗汉于何处出生即于彼处之意。
关于"无余依涅槃界"，蕴即身体。由断除一切贪等，成为余依，无此余依的涅槃，故称无余依。于何处一切分别皆灭，彼即涅槃，即是真如。彼即为界，以缘彼事为圣者生起之因，故称入彼界。
由"预流"等说四种住果，因不离故，亦应摄取四种向位。由此成为声闻八地。何补特伽罗断除几种烦恼行相而安立为向等，因已如前说故，此处不再重述。
关于"独觉"等，解释略说之语："独觉"等，由唯一自身为因故，自证自觉即是独觉。声闻不会有此过失，因彼依赖他人教导故。于正等觉亦不会有此过失，因彼为一切有情利益而求证一切种智，故为殊胜。此说明第九地独觉地。
"超越声闻地"即断除所取义分别而超越彼。"未得佛"即未断能取义分别故未证无上正等觉佛地。
如是"不应住于佛是布施处"等，为分别此语故说"佛"等。
"异生地"即胜解行地。关于"不可量"等，由不能以现量等量度故为不可量。由离一性等数故为无数。

 །འདིས་ནི་འདུལ་བ་ལ་སོགས་ པ་གང་ལ་ལ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་བཟང་གི་མཐར་ཐུག་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་ལ་ལར་གསུངས་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།།ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཛད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་སྤྲུལ་པའི་སྤྲིན་ རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མིང་ཅན་གྱི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཟབ་མོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་ནི་གཞན་ཁོ་ ན་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་འདིར་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགལ་བ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ཅན་གྱི་དོན་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་འདི་ཉིད་ལན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཆོས་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་སོ།།ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་སོགས་པ་དེས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་ལ་བཀོད་ནས་སོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པར་མཛད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་གང་ཞིག་རྟོགས་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་དེ་ལ་གཞན་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་ཏེ། རིགས་ངེས་པ་ལ་གནས་པར་མཛད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་ཅེས་པ་ས་བཅུ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་སོ།།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདི་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པ་ལས་སོ། །འདི་ལྟར་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ གནས་པ་རྒྱུན་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་མེ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་གནས་པའི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཅན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གནས་པ་ རྒྱུན་ཆད་པའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང་འགལ་བ་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ཉིད་འདིར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ།

这表明在律等某些处所说普贤为究竟、各别决定作有情利益之说是具密意的。或者，就于此世界作利益事业而如是说，否则，由化身云于一切世界作有情利益故，不违背无数等语。
或者，此殊胜大乘名之乘，具深等特征，唯是他者。故此处唯显不同，不应说与他乘相违。如是类似道理之处，亦应以此为答。
"作诸有情利益"即对某些以布施等圆满增上法已。"般涅槃已"即安立某些于声闻涅槃等决定善法已。
"决定为声闞、独觉及正等觉"即，由证悟顺决择分等善法，必定获得增上及决定善法之因，安立他人于彼，故为决定，意为安住于决定种性。
"佛地"即说明第十地遍光地是佛地。"佛事业"即转法轮。"以佛涅槃"即以不共声闻等之涅槃。此涅槃许为化身。
若问何以知此？从教证及理证。如是，具足住因者非为常住断灭自性，如火与薪等具足有力住因之烟等。佛世尊亦是具足住因者。由此成立住因不具足，与能遍住因具足相违，故为能遍相违因。

།ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ཡོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་མི་ འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།གཏན་ཚིགས་འདི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། བརྗོད་པ། གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་སམ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བས་སམ། ཚེའི་འདུ་བྱེད་གནས་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ལས་ཉམས་པས་སམ། སྲོག་ གི་དབང་པོ་གནས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཐར་གཏུགས་པས་སམ།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་མེད་པ་ལས་ཡིན་གྲང་། དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་མེད་དེ། སྟོན་པའི་མཁྱེན་པ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་བསེ་རུ་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར།དུས་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པས་གཙང་སྦྲ་ཅན་ཐོད་པ་ཅན་ལ་ཞེ་མི་བཙོག་པ་ལྟར་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་པ་མི་མངའ་ཞིང་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དེའི་རོ་མྱང་བ་ལྷུར་མཛད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་ སུ་ལྷུང་བས་ན།སྐྱོན་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ཡང་མེད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ཡང་རིགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འདི་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་ རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ལ་ལན་མང་དུ་བྱས་པ་དེ་ནི་འདོད་ན་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ།།ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ལ་ལན་མང་དུ་མཛད་པས་དེ་བཞེད་ན་བསྐལ་པ་འམ་བསྐལ་ པ་ལས་ལྷག་པར་བཞུགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྲོག་གི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཟད་པ་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་དང་། ཐབས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་གོམས་པར་བྱས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐལ་བ་མི་ཉུང་བར་བསགས་པའི་བླ་མ་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གི་ ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ།རྒྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འབྱུང་ལ་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ལས་ནི་མཆོག་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་འབྲས་བུ་ལ་དེ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་དད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
不相顺法如烟等断灭等相似。从具足因而不生果的关系是相违。
若问此因如何成立？答：住因不具足是由有情利益事业功能穷尽，或离大悲，或从寿行自在而退失，或命根住业异熟究竟，或无佛所化之所化机。
其中第一分别不存在，因许导师智慧具无碍力故。若非如此，此与独角兽等有何差别？
由长时串习，如净行者对颅器不生厌恶般，成为大悲本性故，无功用不退失且增长，专注品味彼味，即是偏执一方，因未见过患故，亦无功用故，第二分别亦不存在。
若神足已修习至究竟，第三分别亦不合理。如是亦说："阿难，若有人修习、多修四神足，若欲住一劫或过一劫皆得随意。阿难，如来已修习、多修四神足，若欲住一劫或过一劫皆得随意。"
命果之尽，于断杀生及以无量方便修习布施波罗蜜多积累广大福德者亦不可能。
因果法性是：从最胜因生最胜果，从非最胜不生最胜。若非如此，最胜因与非最胜因于果无差别故，则无所化与能化事，因不依待彼差别故。

 །སྟོན་པ་ལ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འཚོ་བའི་རྒྱུ་གཞན་གསོད་པ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ལོ་བརྒྱ་ཡང་ཇི་སྟེ་མི་བཞུགས། འདི་དག་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།གཙོར་ཡུན་རིང་པོར་འཚོ་བ་འབྲས་བུའི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུས་ནི་ཚེ་རིང་བར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།གང་ཞིག་གང་གིས་གཙོ་བོའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་ཉེ་བར་གནས་པས་དེ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ན་གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་བོར་ནས་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ ཡིན་ཏེ།ལན་ཅིག་ཀྱང་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པར་མཛད་པའི་དབང་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་དེའི་རྟེན་ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་བསྐྱེད་པས་ན་ རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཆི་བར་བརྗོད་པ་ནི་བབ་ཅོལ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སྐུས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་ཉིད་མེད་དམ།འོན་ཏེ་ཅི་གཟུགས་གཞན་དག་གིས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱང་མེད། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་བསྟན་པས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྲིད་པས་དེའི་གཟུགས་ཅི་སྟེ་མི་ བཞུགས།ཐུགས་བརྩེ་བའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཐུགས་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆ་ལུགས་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་གནས་པར་མཛད་དེ། དཔེར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གཟུགས་སུ་བཞུགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་ པའི་གཟུགས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཡང་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཤེས་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མེད་ཀྱང་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གཞན་རྣམས་ན་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདི་ཇི་སྟེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་ན་ཡང་དེ་མེད་དོ་ཞེ་ན་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ།

以下是完整的直译：
导师具有无量寿命因，如断除杀生等无量无过失因，故何不住世百年？若谓此等一切果皆为一切智性，则不然。因主要宣说长寿为果，即从断除杀生及布施波罗蜜二者之果，以随顺及违逆门而说。
若某为主要因，由圆满增长所依近住而生彼时，虽成他因亦无过失。非舍一次决定果而生他果，因若如是则成一次亦不能生。
复次，由于诸法实性修习力故成一切种智，福德资粮则生彼殊胜所依故为随顺。是故说世尊以福德穷尽而入灭乃为妄说。
若许如来由无所化有情而涅槃，当于此处观察：为佛身所化有情皆无耶？抑或余身所化亦无？若如初者，尔时以帝释等身示现所化众生存在，何不住彼身？具大悲心者，为利众生故亦以余形相而住，如世尊住转轮王身。
帝释等身所化亦非无，因无能知故，否则帝释等无利他过失。复次，虽一世界无佛身所化众生，然余无量世界有彼，故何故入般涅槃？若谓余世界亦无，于此无能知。

 །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུས་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མེད་དོ་ཞེས་ བྱ་བ་འདི་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ།།འོན་ཏེ་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་བརྗོད་ན་འདི་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པས་འདུལ་བ་མེད་པ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་བསྟན་ཀྱང་གཞན་དག་ཏུ་བལྟམས་པ་དང་།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་མ་ ཚང་བ་མེད་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོང་མི་འདའ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨིན་མཛད་ཕྱིར། །མྱ་ངན་འདའ་བར་སྟོན་པ་མཛད། །ཅེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཞན་ཡང་རེ་ཞིག་སྲིད་པར་རྒྱུ་བའི་དམ་པ་གཞན་དག་སྙིང་བརྩེ་བས་དབུལ་བར་གྱུར་ཀྱང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་བདེན་པའི་ནོར་ཡོངས་སུ་བསྐྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་ཀྱང་ངེས་པ་ཁོ་ནར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་མཐོང་ན། སྐྱེ་བོ་དམ་པ་མཐའ་དག་གི གཙུག་གི་ནོར་བུ།སྲིད་པའི་འཇིག་པ་ལས་ཡང་དག་པར་བརྒལ་བ། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་བདེན་པ་དང་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་མཛད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དེ་རྫོགས་པར་མི་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་དད་ པར་འགྱུར།།དེ་དག་གིས་དམ་བཅས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་འགྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཉིད། །ཐོབ་ནས་ཉེས་པའི་དགྲ་རྣམས་ཕམ་བྱས་ཏེ། །རྒ་ ནད་འཆི་བའི་དབའ་ཀློང་འཁྲུགས་པ་ཡི།།སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་འགྲོ་བ་འདོན་པར་ཤོག་།ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སེམས་ཅན་ཉུང་ཟད་གཅིག་གཟུང་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་དགོངས་པ་ཅན་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཡས་པ་ཡིན་པས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འདོན་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐུགས་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན་དེའི་དགོངས་པ དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་ནི་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་དམ་བཅས་པ་དང་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ།

以下是完整的直译：
一切世界皆无佛身所化有情，此说无有出处。若谓不定，有情若存在，何故入般涅槃？若说入般涅槃，此亦未成。因为当一世界无佛身示现所化时，为摄受以示现涅槃而得度化之众生，虽示现涅槃，然于他处示现诞生、现证菩提、转法轮等无不圆满，此为宗义。
如是亦说："诸佛不入涅槃，正法亦不灭没，为令众生成熟，示现入涅槃相。"
复次，且见轮回中其他圣者，虽贫乏悲心，为护持惭愧与真实财，纵使力尽亦必定圆满誓愿之事。则一切圣者之顶髻珍宝、超越轮回、具足惭愧真实慈悲之如来，其智力无碍，谁有智者信其不圆满彼事？
彼等誓愿乃令一切众生决定解脱痛苦。如世尊昔日发愿："以此福德愿证得一切种智，摧伏过失怨敌，从老病死波涛汹涌之轮回海中救度众生。"
"众生"之语不应仅指少数众生，因不成就缘一切众生之大悲故。是故，乃至有一众生存在，具悲心意者不应入涅槃。因众生无边，故不可能令一切众生出离轮回。正因如此，具此悲性意乐者之住世亦无边际，否则不能随顺誓愿。

 །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་ པར་བཞེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ།།དེས་ན་ལེགས་པར་བསྒོམས་པ་དེ་གནས་མ་ཡིན་པར་གློ་བུར་དུ་རྒྱུན་ཆད་པར་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་རྒྱུན་ཆད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དུས་དེའི་ཚེ་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་རབ་བཟང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཏུལ་ཟིན་ལ། གཞན་གང་དག་དུས་གཞན་དག་ཏུ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་རྣམས་ཁོ་ན་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་འགའ་ཞིག་ལ་དབང་བསྐུར་ནས་ཡོངས སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བར་དུ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་བྱ་བ་གཞན་གྱི་གདུལ་བྱ་དག་སྲིད་པའི་ ཕྱིར་ཏེ།སྔར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བཞུགས་པ་དོན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་མཛད་པའི་ཆེད་དུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་རབ་བཟང་ལ་སྡོད་པས་དུས་ཅུང་ཟད་བཞུགས་པར་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །དུས་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་ པ་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་མངོན་པར་བཞེད་པའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་ཐུགས་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་དུས་ཡུན་རིང་བ་འམ་ཡུན་ཐུང་བ་བརྩི་བར་མི་མཛད་དོ། །དུས་གཞན་དུ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་རྣམས་ལ་ནི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་གཞན་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ དེ་ལྟ་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་འབད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ།འཇིག་རྟེན་གདོན་པའི་བསམ་པ་ཅན་མང་པོའི་བྱ་བ་མཐོང་བས་དེ་དག་གིས་བྱས་ཟིན་ན་འདིར་བདག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་དེ་ལྟར་བརྩི་བར་མི་མཛད་པར་ འཇུག་གོ་ཞེ་ན།མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བརྩི་བ་མི་རྩོམ། གནས་སྐབས་དེར་བརྩི་བར་མི་མཛད་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བདག་ཉིད་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་མང་པོར་ནི། །བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་བྱུང་བའི།།གང་དག་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །གཞན་གྱི་ངོར་ནི་བཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ།

以下是完整的直译：
且不符合大悲心，大悲心者即是欲遍护一切众生苦难之相。故善修此者，岂会于非处突然断绝？若谓非断绝，然彼时所生佛陀之所化最胜弟子皆已调伏，为利益他时根机成熟者，唯有其他如来次第出世，故为成办彼等利益，授记某菩萨后入般涅槃。若非如此，中间为利他住世则成无义。
此说不应理。因佛之所化有情非无所证，一切世界中可能有他所化故，如前所说。住世亦非无义，为成办彼等利益而住故。如释迦王于善贤住世时亦曾短暂住世。
若谓彼时极短亦非正理，以具足成就所欲果之意者不计时长短故。若谓于他时根机成熟者自有具力者出世，此亦非答。若尔则于发菩提心亦定无精进，因见众多救世者所作，彼等已作，我复何为？如是思故。
若谓具大悲者不作如是计较而趣入，则何故于最胜位不作如是计较？于彼位不计较是应理，因趣入之因即是大悲性故。故说：
"无数多劫中，
圆满诸修习，
彼等大悲者，
为他而安住。"

 །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཅན་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་ན། དེ་ནི་ད་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡང་མི་ འཐད་དེ།སྐྱབས་ཀྱི་དོན་ནི་སྐྱོབ་པའི་དོན་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་མི་སློབ་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་མི་སློབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱལ་བ་རྣམས་མར་མེའི་ རྒྱུན་ལྟ་བུར་ཤིན་ཏུ་ཡང་སོ་སོར་ནུབ་པར་གྱུར་ན།དེ་རྣམས་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་ག་ལ་ཡོད། ནུས་པ་ཡོད་ན་ནི་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པའི་དུས་ན་བཞུགས་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ ཏེ།འདས་པ་དེའི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཉིད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྲུབ་པ་འམ། ནུས་པའི་དོན་འགགས་ན་ཡང་ནུས་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེས་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་ད་དུང་ ཡང་ཡོད་པས་དེ་ཡང་ནུས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་འདོད་ན།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་སྐྱབས་དེ་གཙོ་བོར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་དེའི་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ནུས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཉམས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་སྐྱབས་ཀྱི་དོན་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་དགྲར་གྱུར་པ་འདི་དག་རིགས་པ་དང་ལུང་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་ལུང་གི་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་པ་ལས་འདས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྤྲོ་བ་དང་བཅས་པར་གནས་པ་ལུང་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ འདིར་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡིན།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་མངའ་ན་སྐུ་གདུང་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐུ་གདུང་མི་འཐད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ལས་དེའི་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དང་བའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྐུ་གདུང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ནར་ནི་སྐུ་ གདུང་མི་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ།ཐུབ་པ་སྒྲིབ་པ་མི་མངའ་བའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
若认为世尊功德自性身以极断绝相而般涅槃，则于现在众生之皈依义亦不应理。皈依义即是救护义。若有人皈依佛世尊，即是皈依成佛之无学法，然若成佛之无学法性诸佛如灯焰般各自湮灭，彼等何有救护之力？若有力用则应不入涅槃，以诸法皆以力用为相故。
若谓过去住世之力用未失，不然。若以过去之体性存在，则应成现在，如是则成就其不住涅槃，或力用义若灭，何有力用义存在？若谓由彼所说珍贵经典尚有救护力用，故说此亦是力用，若如是则彼皈依非为主要，以自性各异故，其果之力用非彼所有。以许与其力用俱灭故，于彼无主要皈依义。
无因成敌者，虽具其他理教，然超越了义密意，为成立世尊入涅槃而欢喜安住，持教者执著非处，于此复何为？
若问世尊若无涅槃，舍利如何显现？舍利非不应理，以从世尊自性中，于具缘者清净处显现舍利故。实则不许有舍利，以牟尼无障智者之身如幻智慧自性故，以住世直至轮回尽故。

 །དེ་སྐད་དུ། གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོ་ལས། མཐོ་རིས་སུ་ནི་འཛེག་པའི་ཕྱིར། །ནམ་ཞིག་རི་བོང་རྭ་རྣམས་ལས། ། སྐས་ནི་ལེགས་པར་བྱས་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་རིང་བསྲེལ་ཡོད་པར་འགྱུར། །སྐུ་ལ་རུས་པ་ཁྲག་མེད་ན། །རིང་བསྲེལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པས་འགལ་བ་ཡང་མ ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་ན། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དང་གཞན་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དེ།གང་གི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་མཚུངས་པར་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་མང་པོས་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ རྣམས་ཅིག་ཅར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།།ཕ་བོང་གིས་མནན་པའི་སྦལ་པ་གདོན་པའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་གནས་པའི་བརྩེ་བ་ཅན་རྣམས་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་བྱུང་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྔ་མའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ བྱ་སྟེ།གཅིག་ཏུ་འདུས་པས་ཀྱང་རང་བཞིན་དེས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཅན་ཅིག་ཡོད་ན་རྒྱུ་མཚུངས་པ་གཞན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཅིག་མཁས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ་དེ་དང་ རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པ་གཞན་མི་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གི་གདུལ་བྱ་མ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཚོགས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཅིག་གིས་གདུལ་བྱར་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སོ་སོའི་གཟུགས་རེ་རེས་གདུལ་བྱར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་སྤྲུལ་པ་མ་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་མང་པོའི་གཟུགས་ཀྱི་གདུལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའི་འཕེན་པ་ལས་ཅིག་ཅར་བྱུང་བས་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་གདུལ་བྱར་འགྱུར་རོ།།དེ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།རང་གིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པའི་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་འདུས་པས་འདུལ་བར་བྱ་བའི་སྐྱེ་བོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་གཅིག་ཏུ་མངོན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
如《金光明经》所说：
"欲登上天界，
若以兔角作，
善巧造阶梯，
尔时有舍利。
身若无骨血，
岂能有舍利？"
如是则因不成立非是，以于同品存在故非相违。因无不具足而有果不生不应理故为能破，以有能破返义之量故亦非不定。若具无碍智慧之大牟尼住世至轮回尽，亦无"如来与其他出现无义"之过失。以虽具无碍智慧，由因相同修习故，为所化众生利益，诸佛世尊如来亦可同时出现，如诸悲心者住凡夫地为救被石压蛙。
当其他如来出现时，亦不应说前如来智慧力衰减，以若有一性所化众生，则为利众生故。如是若有无碍智慧力，不应说其他同因者不能如是，犹如一人成智者，其他具同因者亦非不能成就。
若许"非一如来所化即非一切所化"，则不应理。以因聚相同故，虽以一佛世尊不能调化，以诸多如来各别色身亦不能调化，然由非化身之诸多佛陀色身愿调化之如是愿等因之牵引力，由同时出现而成为诸多佛之所化。
正因如此，亦不应与声闻相比，以非无自所成熟之所化众生故。正因如此，以无如是自性聚集所化之补特伽罗故，非一向显住。

 ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་ཅིག་ཅར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མང་པོ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྲིད་ན་ནི་སེར་སྣ་དང་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སྨོན་ལམ་འདི་ལྟར་བཏབ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གདུལ་བྱ་ཡི། །དོན རྣམས་རྫོགས་པར་འབྱུང་གྱུར་པ།།དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་། །བདག་ལ་བརྟེན་དེ་འབྱུང་གྱུར་ཅིག་།ཅེས་སོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །རིགས་པས་འཐད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་མི་གནས་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་ པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས།གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བརྗོད་པ་ནི་དེས་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གནས་པར་མི་བྱ་ན་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཇི་ལྟར་ཏེ་རྣམ་པ་ གང་གིས་གནས་པར་བྱ་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱ།ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་བསྒྲུབས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ། ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྤང་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ལན་གདབ་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་རྟོགས། གལ་ཏེ་ཤེས་ན་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཉིད་ལ་ཀླན་ཀ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ་ ཞེས་ལེའུ་དང་པོར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཟུང་བར་བྱའོ།།གནས་པའི་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་ལན་སྨྲས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ལ་སོགས་པར་ བཞུགས་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཇི་ལྟར་ན་གང་དུ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཐུགས་ནི་མི་གནས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་གཟིགས་པས་འདི་ལ་གནས་པའི་ཐུགས་སེམས་ཉིད་མི་མངའ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ནི་མི་གནས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ལ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རོ།

以下是完整的直译：
正因如此，于一世界中亦非同时出现诸多如来。若有可能，于离悭嫉等垢者亦无相违。彼等如是发愿：
"如是如是所化众，
圆满利益得生起，
如是如是诸显现，
愿依于我而生起。"
已足广说。
具有"若于理成立之如来化身圆寂亦不住，则一切种住不应理"之想法者，以"若佛"等随说为前行而说"彼如何住"等。若不如是而住，则彼菩萨应如何住、如何证悟、如何学习而圆满成就？"何"字表遮遣义，是故结语为"任何方式皆不可"。
为答此问而说："具寿舍利子，于此汝作何想"等。对如来之住，汝作何想解？若知则说，故说"如来"等。然应知此成就初品所说"然于汝等寻过失"。
以"若如字面义解'住'字则成过失"之想而答："具寿须菩提"等。"世尊岂非住王舍城等处？云何说于何处亦不住"之疑，以"何故"迎之，而说"具寿须菩提"等。
"心不住"者，以现证菩提后不见诸法真实性故，于此无住心意，是故如来心不住，故不以缘取方式住于任何处，如是与前文相连。为显示此义，故说"彼"等。"有为"谓欲界等，"无为"谓真如等。

 །དེ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བཞེངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་མི་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ།ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པའམ་མི་བཞུགས་པར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཇི་ ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ལྟར་དེ་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པར་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་ལན་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་ གོ།།དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པར་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་གྱི་མི་རྟག་པའི་དངོས་ པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འདྲ་བར་གནས་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པའོ།།མི་མཐུན་པར་མི་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་དགག་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་སྟེ།འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པར་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་པ་སྟེ་ འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་འདིར་ཡང་འབྲེལ་པ་ནི་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་ པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་གནས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྫོགས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的直译：
于彼不住者，因真实中不缘取事物故。亦非从彼起者，谓于彼亦不住，因无境则无遮故。世俗中则假立世尊住或不住。如是，我等亦遮胜义中执著，于世俗中则如汝所说，应说一切住于彼，是故一切种住非不应理。
答曰："具寿舍利子"等。"如是"者，谓如前说之次第。为分别此义，故说"云何"等。不住者，因无刹那无常事物故。亦非不住者，因无境则无遮故。不顺住者，因无相续无常事物故，不得异类住。非不顺不住者，因如是无所遮故。
"应如是学"者，谓加行位中。"应如是住、如是学"者，谓正行位中，此与前文"应如是学"相连。"应以不住方式善住"者，谓如幻人般以无执著方式获得殊胜证悟而善住，此"应如是学"于此亦相连，是为后位。
如是广说证悟已，说结语："于此"等。若问有何果？则说"如是学"等。以如是修习故，住于般若波罗蜜多住，其自性为证悟法之胜义，由此则不离此作意。"是"字表品终。

 །ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཆོས་གང་ཡང་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་མ་གཟིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འཐད་པའི་མི་དམིགས་པ་བསྒོམས པས་རྒྱས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་།ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ས་བཅུ་དག་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་ མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བཤད་དེ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་། གང་གིས་དེ་དག་གི་ལམ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ ལས་དེ་དག་ཅི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས།རེ་ཞིག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ནས་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྲད་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔོན་ཐོས་པ་གང་ཡང་རུང་ བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་བརྡར་གྲགས་པའི་སྒྲའོ། །ཚིག་ནི་སྒྲ་བསྡུས་པའོ། །གཏམ་དུ་བྱས་པ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། ངག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ ཐ་ཚིག་གོ།།རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་གཏམ་གྱི་སྒོ་དེ་དང་དེ་ནས་དྲིས་པ་དང་ལན་གྱི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །དེ་དག་སྨྲ་བ་ནི་ཤེས་པར་རུང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྡའི་དབང་གིས་བརྗོད་པ་ན་དེ་དག་དོན་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པའོ། །གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གང་ཅི་སྨྲ་ཞིང་བརྗོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་ལ།ལུང་ལས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ་། རང་སངས་རྒྱས་ནི་སྔོན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་བསྟན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་ཅིག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དང་བཅས་པར་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ ཡིན་ནོ།།འཆད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སྟོན་པ་ནི་འཆད་པའོ།

以下是完整的直译：
语义是这样的：由于如来现证圆满菩提后，于真实中不缘取任何法，因此这些事物唯如幻性显现，以量士夫未见为因由而成立之不可得，修习此者，于预流果及入流等十种不应以执著方式而住，应当如是修习。
如说：
"从十地开始，
广说不住故，
说成胜法性，
何以故？佛陀，
证知诸法不见故。"
虽然应当在声闻道之后宣说缘觉道，但为迎遮"彼等之道若异于声闻，云何胜于声闻"之疑，故暂为成立殊胜而说："尔时，从彼众中"等。"彼等"者，由略词之故，意为任何先前所闻。"夜叉语"者，谓彼等夜叉自共许之语言。"言"者，即语之略称。"谈论"者，谓所欲说义圆满，即大语之意。"宣说"者，谓从彼彼谈论门中问答言说。"彼等言说可知"者，谓依约定表达时了知彼等具义。
关于"长老具寿须菩提所说所述"等，经中说声闻依他教而证自菩提，而缘觉则由先前所闻等积集，不依他教而现证自菩提，故彼等不需佛等教授，此即殊胜所在。由此因缘，对于就缘觉而说之解说等，不解其义，此为语义。"解说"等义已说。或者，经请求而教示即为解说。

 །དྲིས་ནས་ལན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་གཉི་ག་གདུལ་བྱ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཆད་པ་ནི་སྟོན་པའོ། །བག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་ བྱས་ནས་སོང་སྟེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ།།ལྷའི་བུ་རྣམས་ནི་རྟོག་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལས་བརྩམས་ཏེ། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་ན་དེ་རྣམས་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་དོན་དུ་ལྷའི་བུ་དག་ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ལན་གཉིས་སྨོས་པ་ནི། ངོ་མཚར་དང་ནི་རྩོད་པ་དང་། །ཁྲོ་དང་ཞུམ་དང་ངེས་གཟུང དང་།།དད་དང་དགའ་བ་དག་ལ་ནི། །ཚིག་གཅིག་ལན་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བརྗོད་པས་ཅི་རིགས་པར་ངོ་མཚར་དང་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ན་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉན་པ་ པོ་འབྱང་བ་མེད་པའི་ངག་སྨྲ་ན་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན།ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་། རང་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འདིར་ཐོས་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་དོན་དུ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དང་བཅས་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལེགས་པར་བརྗོད་ པ་ཡིན་ནོ།།ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་སྟོན་པས་གཞན་དག་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་འཆད་པ་པོའི་རྩལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་སྤངས་པས་རང་གིས་འཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་སྒྲར་བརྗོད་པ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པས་གཞན་དག་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པས་ཁྱད་ཞུགས་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ འདི་ལ་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་འབྲས་བུའི་རྟགས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྨོས་པ་སྟེ།དེ་མིན་རང་བཞིན་ལས་ལྡོག་པའི། །དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །བཤད་པ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པའི་ གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
问后而答即是宣说。二者皆为调伏愚者而解说即是教示。为放逸者而往诵即是开示。
诸天子当知此念是从如来威力所生，否则，若从缘觉开始，圣者须菩提全无所说，彼等如何生起念想？为随许如理了知故，说"诸天子不可知"等。所说"不可知"即"善说"者为余文。重复二次者，如说：
"于惊叹与诤论，
忿怒怯与决定，
信心与欢喜时，
一语应重复说。"
应知是惊叹、决定等之义。
若问何以为善说？故说"如是"等。以"若无听众而说语，岂非如狂"之理，此中全无闻及自证法义等之宣说。故说彼等之义解等不解其义，此为善说。
声闻以有言说法教令他入善，故听众从语言了知说者之力。而诸缘觉已断所知障一分执著分别，以自得智慧等力无言说而说法，令他入十善等。故彼等智慧他不能知，以深故为第二殊胜。如是，为显示此中彼智慧自性，此处全无说言语性果相等。为成立唯非彼自性返体事故，无解说。由此因缘，说"不能知"即是善说。

།རང་སངས་རྒྱས་རང་བྱུང་རྣམས་ནི་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ལན་བཏབ་པའི་སྒོ་ནས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདིས་ སྤོང་བ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་སེམས་པ་ཡིན་ན།འདི་ལྟར་དེ་མ་བསལ་བར་གཞན་ཡེ་ཤེས་ཟབ་པ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་ལྷའི་བུ་རྣམས་བརྗོད་པ་ནི་ཀྱེ་མ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདིས་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ེ་མའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལའོ། ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི་རིང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ཆེས་རིང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆེས་ཕྲ་བའོ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་ པ་བཅུ་དྲུག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ཟབ་པའོ།།དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཟབ་པ་ནི་རང་གིས་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་འདི་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་ཉིད་རང་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ དང་།རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱོགས་དེ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་སྟོན་ཅིང་འཆད་དོ་སྙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རང་བྱུང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ། གཞན་གྱིས་བསྟན་ཡང་མི་དགོས་ལ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ཚིག་མེད་པས་གང་གིས་ཡེ་ཤེས་ཟབ་མོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ། ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ལ་མི་སྨྲ་བ་ཡང་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པར་ཚིག་ཏུ་མི་སྨྲ་བས་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
诸缘觉自生者因自证悟故，他人教示无义。圣者须菩提以如是自性分别答复方式作遣除，我等如是思维。然诸天子说："未遣除此而说他深智慧"，即"呜呼，圣者须菩提当作明显"等。"呜呼"声表决定。
由证悟补特伽罗无我而生，故非外道境界，是故声闻智慧称为远。比彼更远者，因根钝故非声闻境界，即缘觉智慧。所谓细者，以断烦恼障果故是声闻智。较彼更细者，以断所知障一分执著分别故，是缘觉智慧。以他所示十六相分别故，声闻智为深。较彼更深者，仅以自证缘起而分别，是缘觉智慧。
其他经中亦说：以自证悟此等十善业道及通达甚深缘起，成就缘觉智慧。住彼分故而趣入。即所谓"思为开示宣说"。如是亦说：
"自生自证故，
不需他教示，
犀角喻智慧，
宣说为甚深。"
无果相言说，何以成就甚深智慧，如何既能说法又能不语，亦不应说。以不观察不思择而不语之说即是散乱。

 །དེ་བས་ན་ཆོས་སྟོན་པ་སྨྲ་བ་ཡང་གཡེང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་གཡེང་བས་ཀྱང་རྒྱུད་ཤས་ཆེར་འཁྲུག་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་ དགོངས་པས།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་འདི་ལྟར་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་མེད་པར་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་དང་ མཚུངས་པར་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་དོན་གང་ལ་རྣམ་པ་གང་ལྟར་གང་གིས་ཉན་པར་འདོད་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲ་ མེད་པར་ཡང་དོན་དེ་སྣང་བར་འགྱུར་བས་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ།།མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གང་གང་དོན་ནི་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་སྒྲ་མེད་ཀྱང་། །དོན་དེ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་གཞན་དུ་ན་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་མི་འཐད་ པས་ན།ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྣལ་མ་ཉིད་བརྗོད་པ་ལ་ནི། ལྷའི་བུ་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་རིང་བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་རིང་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ཤིན་ཏུ་རིང་བས་ཀྱང་རིང་བ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འདོད་ པའོ།།གནས་པར་འདོད་པ་ནི་མི་གཡེང་བར་གྱུར་པར་འདོད་པའོ། །དེས་བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་དེས་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ལམ་ཤེས་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།འདིས་ཀྱང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
是故说法言说亦成散乱，散乱亦令相续大为扰乱。佛世尊昔为菩萨时如是思维，发愿道："愿我获得佛果后，如如意宝珠，无须言说亦能成办有情利益。"与佛相同，诸缘觉亦如是发愿。
是故彼等于证悟自菩提之时，以昔愿力等力故，于任何所欲闻义、任何形相、任何人之识中，即以彼相无声亦现彼义，是名无声说法。其他经中亦说诸缘觉以身说法，如是帝释天亦以意以偈答等。
如是亦说：
"于诸义诸境，
随其欲闻相，
虽无声言说，
义相如是现。"
如是显示殊胜已，若因非殊胜则果不应殊胜，故殊胜者之道唯是殊胜。于说缘觉真实道时，诸天子言："是故"等。以汝天子说"较远更远趣入"等之因故，汝等亦当知此等余事，意谓我亦趣入极远乃至远等。
欲获得即欲现证。欲安住即欲不散乱。"彼不依此忍"者，谓彼补特伽罗不依于法决定解忍境之道智不可能，若非如是则证悟不应理故。此亦说明道智是一切道之境。

 །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ སྤངས་པས་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ལམ་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ནི་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེས་བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལན་ ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ལ་བསྒྲེ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་སྤངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་། གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་མེད། ། ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཆོས་ཉན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་བུའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་རང་སངས རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉན་པ་པོ་ཡིན་ཏེ།རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་དག་ཁོ་བོ་ལ་ཆོས་ཉན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་ཞིང་དེ་མེད་པར་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན།ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ ཤེས་པ་འགགས་བཞིན་པས་འཕངས་པའི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར།འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དང་སྤྲུལ་པའི་དངོས་ པོ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན།འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཟུང་བའི་ཡུལ་འཛིན་པ་ཡིན་བཞིན་དུ་ཡང་ཇི་ ལྟར་བརྫུན་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ མི་འགྱུར་རོ།

以下是完整的直译：
在缘觉道品中显示殊胜，即说诸缘觉殊胜之道，不仅是断除所取分别之自性道智，而且也是声闻等道之自性。
"如是配合"者，即"彼不依此忍不能成就"之语，应配于一来果欲证得等三语，此为结语。
仅说断除所取分别，显示未断能取分别，然而对于"无所取则无能取"之理，为遣除非理解，故说"长老须菩提，于此闻法者云何"等。"云何"之声即分别，谓具何等能取分别者为缘觉乘法器之闻法者，意为应以何等自性摄为缘觉。
为答此故说"诸天子，于我闻法"等。意趣是：若有自相事物，则无分别之能取智生起自相，非无此不生，此为法性。无始时来，由灭除取色等分别智所引自相续习气觉醒而生，故于能取分别，并非定须有所取分别方得生起。
是故如幻自性及化事相等，以颠倒显现自性，与能取分别相关故，应许为缘觉能取性。如是分别所取境为能取，然何故疑为虚妄？为答此故说"如是"等。彼等缘觉于非等持及等持位中，依次不退失、不现证。

།རྣ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་དངོས་མི་སྣང་ཕྱིར་དང་། །ཉེ་བར་བསླད་པས་སླུ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བསམས་པའོ། །ཚུལ་འདིས་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ པར་བཤད་དོ།།སྒྱུ་མ་དང་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཞར་ལ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་སྨྲས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པའོ།།ཅི་སེམས་ཅན་དེ་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་བཤད་པས་ལེགས་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། ལྷའི་བུ་དག་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པས་ལན་བརྗོད་དོ།།འདི་སྙམ་དུ་སྒྱུ་མ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཇིམ་པའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་མ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ལ་སོགས་པས་མ་བསླད་པའི་ མིག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འཇིམ་པའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་ལྟ་བུར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ཆོས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ ནོ།།བྱིས་པའི་བར་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་བྱ་བར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་དང་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་མེད་ པའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས། མ་གྲགས་པའི་ དོན་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་དང་འདྲ་བར་བྱས་སོ།།རིགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པར་ན་སེམས་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ནི་སད་པ་ དང་མ་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པའོ།

以下是完整的直译：
"以能取分别相"者为余文，意为"因分别体不显，及因近染故欺"。以此理虽未断能取分别，仍说是诸缘觉道之体性。
"如幻化"之语，仅说某些方面相似，故遣除众生即是幻性之附带分别义，故说"圣者须菩提复云何"等。
若疑彼等众生如幻，而彼等颠倒自性非幻耶？是故说众生实有之说非善说。对此以"诸天子，彼等众生如幻"等作答。
意谓幻象如象等形，因不异于泥块等而不可得，故非他。亦非非他，因未被咒等所染者之有眼者不见泥块等如是故。是故由不可说一异性，超越实法故，不能说如补特伽罗等实有。
因于凡夫显现成就为所经验境，故亦不能决定如分别等于世俗中无。是故若是缘起，即超越胜义有无言说之自性，如幻化。此等众生事物亦复如是，此乃依自性因由成立某已知义，用以成立未知义，故作如幻喻。
理为彼等众生亦唯是幻性，是故实际上说有心识亦无有。"如幻如梦"二语，是依醒觉未醒觉位境之差别而说。"无二"者，谓体性一也。

 །དེ་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཉིས་སུ་བྱ་བ་དུ་མ་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ། ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྡུས་པས་ཁྱབ་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །དེའི་ངག་གི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྒྱུ་མ་དང་སེམས་ཅན་དག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་གི ཕྱིར་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར།རྨི་ལམ་དང་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཁྱབ་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལྷའི་བུ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་བསྡུས་པའི་ངག་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ནི་ རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཁྱབ་པ་བསྟན་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྐུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ལན་སྨྲས་པ་ནི། ལྷའི་བུ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེར་ཆོས་གཞན་པ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་མི་སྨྲ་འམ་ཅི།འོན་ཀྱང་སྨྲ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣལ་མའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱས་ན་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི།གཞན་དུ་ན་ཚད་མ་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཤིན་ཏུ་ཚབས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་བདེན་ པའི་ཆོས་ལ་མ་རྟོགས་སོ་ཞེས་སླར་ཡང་སྨྲས་པ་ནི།འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་དུ་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་འདྲ་བར་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་པས་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་ པ་དང་ལྡན་པས་ལན་སྨྲས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་ཁོ་བོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁས་ལེན་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དོ།

以下是完整的直译：
若问"如何是彼义"，说"无二"者，谓于何处无有二性，即说彼义，因遍摄一切而周遍故。此是其意。
由彼等众生以虚妄为体性故如幻，是故幻与众生无二、不可分二。如是，由如梦故，梦与彼等众生无二、不可分二。为显此遍摄义，故说"诸天子，一切法亦"等，此为总说。为分别故说"预流亦"等。
如是显示遍摄时，说"世尊，若如幻，云何为一切功德圆满之因"，即"圣者须菩提，正等觉佛亦"等。正等觉佛即身如来。
答曰："诸天子，涅槃亦"等。于说"涅槃亦"处，殊胜法身无二智慧自性亦如幻如梦，于彼处岂不说色身等余法耶？然实说之，以二种否定显示正面义故。
由唯缘如是所说自性之世尊，方为一切功德圆满之因，若非如是，则因违背量故为颠倒，此为其意。
由于极重执著事物，故未解真法，复说"圣者须菩提，涅槃亦"等。否则，如同外道一般，由有片面空性故执实有，则解脱不应理，具此意乃答："诸天子，我"等。
"若"者，表许可。"彼"字为语助词。

 །འདི་སྐད་སྟོན་ཏོ་། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་མི་སྲིད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁས་ བླངས་ཏེ་སྨྲ་བ་ནི།གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ཆོས་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། །དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །འདོད་ཆགས་ཞེ་ སྡང་མི་བཟད་འབྱུང་།།ལྟ་བ་མ་རུངས་ཡོངས་སུ་འཛིན། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པར་གྱུར། །དེ་ནི་ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་མེད་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་བས་དེ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ནས། །ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འབྱང་། །གང་གིས་དེ་ཤེས་འགྱུར་ཞེ་ན། །རྟེན་ཅིང་ འབྲེལ་འབྱུང་མཐོང་བ་སྟེ།།རྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་མ་སྐྱེས་ཞེས། །ཡང་དག་མཁྱེན་པའི་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་དོན་གོ་བས་མ་བྲིས་སོ། །ཞར་ལ་འོངས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རང་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདྲི་བ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ ཚུལ་གྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལྟར་བསྟན་པ་འདི་དག་ལ་རིགས་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་སུ་དག་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་དོན་རིག་པས་ན།།འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་ བོ་འཆད་པར་བྱེད་པས་སྨྲས་པ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་རྟོགས་པས་རང་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ལུས་ ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པས་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ།།ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྟ་བ་བར་མ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཆོད་པར་འོས་པའོ།།ཚིག་འདི་གསུམ་གྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པའི་རིགས་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རིགས་དང་། །དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པའི་རིགས་ཀྱི་གང་ཟག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ ནོ།།སམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ།

以下是完整的直译：
此说示：虽然不可能有胜过涅槃的法，然而仍作许可而说：即使有胜过涅槃的其他法，彼时彼法亦如幻等。
如圣龙树亲说：
"若执有实法，
生贪嗔难忍，
执持恶见解，
由此生诤论。
此为诸见因，
无此烦恼灭，
是故遍知此，
见与烦恼尽。
云何能知此？
见缘起法时，
缘生即无生，
最胜智者说。"
"如是"等结语，因义已明故未写。
说明附带而来者已毕，今为显示依所依门中亦显示独觉道殊胜故而问，即说"具寿须菩提"等。所取能取分别依次断与未断，如是方式之独觉道体性般若波罗蜜多如是所说，于此等中何种种姓之补特伽罗将能正持？由如来加持而解义故。
圣阿难陀为说故言："具寿等"。"不退转"者，谓由证得决择分而不退转于自菩提。彼即是欲证自菩提故为菩萨。由以身示法，于无佛出世之佛土中具利益众生之意乐故为大菩萨。"具足见解"者，谓具足中等正确慧见。"阿罗汉漏尽"者，由断自见道障故为应供。
此三句依次说明于菩提正修行种姓、法尔获得种姓、及决定于彼种姓之补特伽罗。
"或"字于一切处应视为互相观待之分别。

 །ཡང་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་སོ་སོར་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་ནི་རང་ གི་ལམ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་འཛིན་པ་སུ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།སྨྲས་པ་ནི་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བསྟན་ མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ།།མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པས་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དོན་གང་ཡང་མ་སྨོས་པའོ། །རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པས་དོན་བསྡུས་པ་གསལ་བར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་སྣང་བར་མ་བྱས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ གནས་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་མ་བཞག་པའོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཁོ་ནས་སྨོས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བྱས་པ་རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་སུ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། བསྟན་བྱ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡུལ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་སོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་གཞི་མེད་ན་ཡང་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞིའི་ དབང་དུ་བྱས་པ་སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་གི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བསྟན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདིའོ།།བདག་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ། མཆོད་པའི་དོན་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་ཐོགས་ཁོ་ན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ནས་ ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།མངོན་པར་གཏོར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཕྱོགས་པས་གཏོར་བར་གྱུར་པའོ། །ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྗེས་སུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མཚོན་པའི་དོན་ཏེ། དེ་དང་འབྱོར་པས་དབང་པོའི་སྒྲ་ལ་ལས་ཀྱི་ བྱེད་པའི་ཚིག་ཏུ་བྱས་པའོ།

以下是完整的直译：
复次，为显示圣须菩提以其他方式宣说故，说"具寿等"。独觉各别证悟菩提虽以示现自道为前行，然无任何执持者，为何如是？有此疑问，以"何故"迎之，而说"于此"等。
"于此"者，谓于证悟独觉道时，因不须他示故，意为"自证之独觉"。以略说而未说广大义门之义。以广说而未由显明摄义门而显现。未由显示如实住性门而安立。
为摄略故说"是故"等。由此，正因无义之因而未作宣说等，以彼因故亦无任何正持者，因无所诠故，如是思之。
如幻化花虽无自性，然于未观察处所决定等自性时有可悦性，如是虽无实事所依，亦得各别决定证法。为显示此义，依所依分而为安立幻化花相故，说"尔时帝释天主"等。
"于此法门所说"者，谓此独觉道十善等法性之独觉法门。"我亦"者，是限定词，义谓唯为供养。"变化"者，谓由修力所生。
"于发心之后即如是作"者，谓"尔时帝释天主"等。"散撒"者，谓向前散布。"于帝释天主随说故"中，"随"字表示譬喻义，由与彼相应故，于"根"字作业用词。

།འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་ལ་སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་པའི་ཟུར་གྱི་རྟེན་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའོ།།སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་སྨོས་པ་ནི་རང་གི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་རང་གི་དམིགས་པ་རུང་བའི་ཡུལ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་མཐོང་བ་ནི་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཅི་མེ་ཏོག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྔོན་ཆད་ཡོད་པར་མ་མཐོང་ ངམ་ཞེ་ན།ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མངོན་པར་གཏོར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འོ་ན་རང་བཞིན་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། མེ་ཏོག་འདི་དག་ནི་སྤྲུལ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འདི་དག་སྟོན་ཏེ་ངས་དམིགས་པར་རུང་བའི་ཡུལ་རྣམས་ན་ཡོད་པར་སྔོན་ཆད་ མཐོང་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ།།མཐོང་བའི་ལམ་ལས་འདས་པའི་ཡུལ་ནས་ཀྱང་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མེ་ཏོག་འདི་དག་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨྲས་ཏེ།དེ་ལ་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའོ། །གེལ་པ་ནི་མ་ལི་ཀ་ལ་སོགས་པའོ། །འཁྲི་ཤིང་ནི་ཨ་ཏི་མུག་ཏ་ཀ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ལན་སྨྲས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།ཡིད་ལ་སྣང་བར་གྱུར་ཞིང་དུ་ཡང་ཅི་ལྟར་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཡིད་ལ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཡིད་ལས་སྐྱེས་པའི་མེ་ཏོག་གང་ཡང་མེད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ། །ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ཏོག་འདི་དག་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་བཀག་གི་།སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་ ན་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འཁྲི་ཤིང་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།

这是显示之义：于帝释说话之后，为显示幻化花之真实性所说之支分所依体性故，随顺将说之义而如是思维。
"此等"者，谓现今所经验者。言"三十三天"者，因是自处故，亦是表示自所缘之适宜境界。"先见"者，谓先前所经验。
若问："岂非此等诸花先前皆未见耶？"故说"天主帝释所散"等。若尔，则问："其自性为何？"答曰："此等花是变化。"此显示：我于所缘适宜之境界中先前未曾见。亦非从见道所超越之境中携来，因无如是能力故。是故此等花是意所变化之自性。
为解说此义，故说"如是"等。其中"树"者，谓具花果者。"灌木"者，谓茉莉等。"藤蔓"者，谓龙胆草等。
知由佛力而生证悟故，答言"圣者须菩提"等。
"于意显现而如何不生"有此疑问，以"何故"迎之，由"意生"等说明：因为真实中无任何意生之花，因为所取能取事物是虚妄故。此为余语。
非从树等所生，因为汝自已遮故。以"此等花是未生"之语，并非遮遣诸花之自体，而是遮遮生起，若如是则成承许为常，而此不应理。故说"憍尸迦"等，虽说从藤蔓所生亦不应说，此为余语。

 །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མེ་ཏོག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ནི་རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཅར་དག་གིས་དོན་གྱི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་མི དམིགས་པར་བསྒོམས་པས་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟན་གྱིས་བསེ་རུ་ ལྟ་བུའི་ལམ།།ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྟོགས་ནས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སྐྱེ་བས། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨེ་མའོ་འཕགས་པ་རབ་ འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།རྟེན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པས་དྲོ་བའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཟབ་པའོ། །མིང་དང་ཚིག་ཏུ་བཏགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོར་བཏགས་པའོ། །ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་དོན་དུ་གཞུང་དང་དོན་བརྗོད་པས་ ན་སྟོན་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པ་དང་མི་འགལ་བས་ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པའི་དོན་དུ་རིགས་པས་བརྟན་པར་བྱེད་པས་ན་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པའི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པ་ཉེ་བར་ སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ།།འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བཏགས་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་ན་དྲོ་བར་གྱུར་པ་སྐྱེ་བོ་ཞེས་སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་གི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར། །སྟོན་པའི་རྣམ་པ་དྲོ་གྱུར་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

若问何故，说"憍尸迦，凡未生者"等。因为凡未生者，彼亦非花，常法离渐次或顿时之事用故，自体不可能，如是承许。
其中由断所取分别故，辟支佛之证悟较声闻殊胜。由未断能取分别故，无上佛较辟支佛殊胜。由所依亦是证悟之因故，于殊胜辟支佛道中，如前所说之声闻四谛行相修无所缘，菩萨不应如实遍知缘起随顺。
如是亦说：
"由断所取分别故，
及未断能取故，
依止犀角喻之道，
应知是为正摄要。"
证悟顺决择分已，生如前所说辟支佛道故，为显示顺决择分，故说"奇哉圣者须菩提"等。由显示所依真实性故，为显暖位义故是甚深般若。名言假立者，谓蕴等假立。为闻所生智故说教义，是为开示。不违世俗谛所许，亦不违法性。为思所生智故以理印定，是为显明。为修所生智故示近禅定次第，是为开演。
此说：由不违名言所生假立法而证法性故，如是于一切法所缘时生暖位者，以说幻化花之自性而显示故是甚深般若。
如是亦说：
"不违假立法性故，
开示行相成暖位。"

 །རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཁས་བླངས་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་ རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འདོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་དུ་ཡང་མི་སློབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གངས་འདི་དག་ལ་ཞེས་པ་ནི་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམས་ལའོ། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་དབྱེ་བས་ཚིག་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སློབ་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་སློབ་ན་ངེས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སློབ་པ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས།གང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞར་ལ་འོངས་པ་བརྗོད་ནས། དྲོ་བའི་འོག་ཏུ་རྩེ་མོའི་དོན་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།འཕེལ་བར་ནི་ཉེ་བར་སོགས་པའོ། །འགྲིབ་པ་ནི་བྲི་བའོ། །འདི་སྐད་དུ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་དམ་པར་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་སློབ་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་རྩེ་མོར་གཏོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྩེ་མོར་གྱུར་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །འགྲིབ་པ་མེད་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོའི་འོག་ཏུ་བཟོད་པའི་དོན་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། གང་གཟུགས་འཕེལ་བར་བྱ་བ་དང་འགྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ ཏེ།ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་བདག་གིར་བྱས་པའོ། །དོར་བ་ནི་སྤངས་པའོ། །དེའི་དོན་དུ་ནང་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་སློབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མི་གཟུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནང་དང་ཕྱི་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

自己以自身分别决定而承许者，即说"圣者须菩提，如是"等。"如是于此应学"者，谓应如幻化所生花般学习辟支佛道。为令随顺善说义故，说"憍尸迦，如是"等。
若问由此将成何？说"憍尸迦，如是学时"等。"于任何处皆不以所缘方式学习"是总义。"于此等"者，谓于第八等。佛陀与一切智，以断除烦恼障与所知障之差别故说二语，于此学习者，若无颠倒而学则必定证得如来性故。学习佛陀性亦以遍知一切法为前行故，说"若佛陀性"等。
说毕旁义后，说于暖位后学顶位义者，即"若于佛之无量法"等。增长谓增上等，减少谓减损。此说：由学习色等胜义中无减无增等义故，如是缘一切法时生顶位分。如是亦说："顶位以色等，无减等差别。"
顶位后应学忍位义故，说"若色增长减少"等。摄受谓执为我所，舍弃谓断除。为此义故，以内等空性力而不学习，是为语义。二万五千颂中亦说："从色乃至一切相智，由是内空乃至无性自性空故即无所摄。"如是说：由色等是内外等空性故无所摄等，如是缘一切法时当生忍位。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ནང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །གཟུགས་སོགས་མི་འཛིན་ཕྱིར་བཟོད་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དོན་དུ་སློབ་པ་ཡིན་པས། །ཆོས་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ པ་ཡིན་ཏེ།ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ན་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ནུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིར་བརྗོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ རང་བཞིན་ཁོ་ན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྐྱེ་བོ་རྨོངས་པའི་དོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་སྟེ། ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་འཆིང་ བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལ་བསླབས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་སྐད་དུ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་པས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལ་དམིགས་ན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཅན་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ནར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེས་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ།ངག་གི་མཐར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཀྱི་སྐས། །མེད་པར་ཡང་དག་ཁང་པ་ཡི། །སྟེང་དུ་འཛེག་པར་བྱེད་པ་ནི། །མཁས་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས། གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བཤད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱ བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ལན་གདབ་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

如是亦说："由内空性等，不执色等故，是为忍位。"
忍位后为学习胜法位义故，说"某些法"等。"遍执"者，由此遍执故名遍执，即是成立与遮遣。显示此义即说"为生灭故"。虽总说"某些法"，为遣除愚者认为唯执取应断生性之疑惑故，说"某些法遍执"等。"乃至一切智"者，即于佛地，意为一切执著皆为系缚。
若问如前所说学习有何功德？说"如是"等。此说：由以生无等诸相学习色等，如是缘一切法时即成胜法。如是亦说："色等无生等，诸相为胜法。"
由于一切法皆无所缘一味故，旁问"何为菩萨一切智"者，即说"具寿须菩提，若菩萨摩诃萨"等。"无布施等波罗蜜如何可能"是余义。
如说："无世俗谛阶，欲登真实殿，于诸智者处，此事实不应。"以此理趣，应以具足修习宝髻经所说一切法空性及布施等眷属之意乐而作答故，说"具寿舍利子，如是"等。
辟支佛后当说菩萨见道具此世他世功德故，说"具寿舍利子"等。"般若波罗蜜多"者，即是菩萨见道之异名。

 །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པའི ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་དང་ལམ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི ལམ།།ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། །འདི་ལྟར་སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་སྔར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོ་སོ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་ པ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ།།ཤེས་པ་གང་གིས་བཟོད་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ་། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ ཆོས་ཤེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོ་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ།།ཤེས་པ་གང་གིས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་ དྲུག་པོ་འདི་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་མཐོང་བ་མེད་པས་ཐ་མ་ལམ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་ན་ སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་སྔོན་མེད་པའི་མཐོང་བ་མ་ཚང་བས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན།དེ་ལྟར་ནི་ཁས་མ་བླངས་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་ པ་དང་།།ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས་། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ།

简要而言，应知此处即是世间胜法之后无间，与无所缘三昧及智慧相应。
分别而言，如是于苦谛有法智忍、法智、随智忍、随智，如是于集、灭、道谛亦应了知。如是十六心刹那是见道。心刹那者，应知是于所知生起智慧圆满。
有人说："其中十五刹那，因见未见故为见道。"此说不应理。如是，于加行道中，依苦谛所摄法先作观察，于苦谛以自证现量体验之无漏智，断除见苦所断烦恼，此名苦法智忍。以何智于忍后直证解脱，此名苦法智。
于苦法智后，以自证现量体验苦法智忍及苦法智，了知此是随顺圣法之无漏智，此名苦随智忍。以何智决定彼随智忍，此名苦随智。
如是于余谛中，亦应如理了知忍与智。此十六刹那即是见道应理。若唯十五刹那，则不能决定道随智忍。
若谓因无未见故，最后道随智刹那非见道者，若如是，于苦等三谛亦因无先前未见，随智刹那非见道故，应成仅十二刹那。然此未曾许可，故此说不应理。
如是亦说："谛及于谛忍，智刹那四相，说此道智性，见道具功德。"

 །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པས་ནི་གཟུང་བ་རྟོགས་ལ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ནི་འཛིན་ པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།།བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་མཚན་མས་གནས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སྤང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དུས་སུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ངོ་། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། ། དེ་ཡང་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ལམ་བསྒོམས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག པ་རྣམ་པར་བསལ་བས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་དེས་ན་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་དག་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བའི་ཚོགས་དང་འདོད་ ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བླང་བ་ཡིན་ལ།གྲོལ་བ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པར་མཐོང་བ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དེའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་ དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའམ་སྟོང་པ་ཞེས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན།དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་།བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་གང་། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོག་པ་ལས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྒོམ་པ་གཞན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ལེགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་འདོད་དོ།

如是所说。其中，法智忍与法智了悟所取，随智忍与随智了悟能取。
应知于一切忍与智中，瑜伽师皆以无相之相而住。
有人说：因无缺少因缘则不能断除，故见苦所断时即断集，由此即证灭，此亦非他理故修道。于集等亦复如是。如是依果之现证而言，大乘见道是一刹那现证。于每一谛中，以遣除颠倒故，以唯十六刹那别观现证道而现了知，故预流等安立善成。
其他论者说：我见等诸见聚与贪等烦恼聚，是由执诸事物为实有之颠倒所摄，解脱则由无所缘见而得，故由彼圆满相应，余修即为此义。如所说理，诸修习一切法无实或空性者，当其修习圆满时，生起无漏智，此智以一切法为境，了知诸相自性，如说："义之自性一，自身现量中，诸量所观察，未见何他分？"
是故，由别观现证，见道现证是一刹那。若如是，则于一刹那即了知一切相故，不应以其他行相于见道另作修习，故随顺善出离道者问：预流等阶位如何安立？

།གཟུགས་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་ བ་ལས།།ཉ་ཕྱིས་ལས་དངུལ་རྣམ་པ་ལྟར། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར་། །ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་མི་བྱེད་ན། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ལས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དྲུངས་ནས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་སྒོམ་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ།།དགོངས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ ཡིན་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་། ཆ་གང་ལ་གོམས་པ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ངེས་པར་སེལ་ནུས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་གེགས་ སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་སེལ་བས་དེ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི།གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་བསལ་བས། དེ་དག་གི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ མཚན་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གིས་བསྟན་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཀྱིས་ཞར་ལ་འོངས་པའི་ཚིག་གི་ དོན་ངེས་པར་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ལ་ལར་སྟོན་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་གཙོ་ཆེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཁོ་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས། ཀཽ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།ལེའུ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཡིན་པ་བརྗེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཞན་དུ་ན་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ གྱིས་ནུས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བས་སྨྲས་པ་ནི།ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གུས་པ་སྐྱེད་པ་དང་བདག་ཉིད་ང་རྒྱལ་མེད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།

从见相似色法，
如贝壳现银相，
若因迷乱缘故，
不作余德合。
若如是者，由某些迷乱因缘而有增益的其他行相存在，为断除由颠倒所生的烦恼，故另有以其他行相的修习，因此第八地等阶位善得安立。
正是由此密意，虽由理力见道现证是一刹那，然说现证有十六刹那。
是故，虽然识已摄持自性一切行相，然于何分由串习明显等增益行相能决定遣除者，即由遣除彼障碍而成量，非余处，如刹那性等。如是不应说圣者与凡夫有何差别，以仅遣除行相，彼等智离迷乱因缘，仅此即成殊胜故。言"极为广说已足"者，谓应从谁之教而了知修习之义。
虽由如来加持，有时通过决择旁述语义等门而有所教示，然主要是世尊加持圣者须菩提宣说般若波罗蜜多，具此意乐故，说"憍尸迦，菩萨摩诃萨"等。
"品中"者，谓从须菩提所说。由忘失是如来加持性故，说"圣者舍利子"等。否则，圣者须菩提见前说无力故，说"憍尸迦"等。为生对如来恭敬及显自无慢故，说"憍尸迦，此所说"等。

 །དེ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པས་མཐོང་བའི་ ལམ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་བཤད་པས་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ ཡིན་པ།།དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བཤད་དོ། །རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་གིས་ལྔ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་ངོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཙལ་བར་མི་བྱ་ཞིང་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། འདི་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསལ་བ་ཁོ་ནར་གསུངས་ཏེ། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི དམིགས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཞན་དུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་བཙལ་བར་མི་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི།ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཙལ་བར་མི་བྱ་ཞིང་།དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཆོས་གཞན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་གཞན་དུ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

为宣说以详解显示见道故，说"憍尸迦，此所说"等。
如说："般若波罗蜜，无二智即是，如来亦如是。"此中般若波罗蜜多即是如来。
如说："缘起所有法，即是汝空性。"由此理趣，色等真如以色等名词而说。虽是所依，由欲说所诠他义故成第五格。
是故义趣为：不应于所依色等真如之体性中寻求如来，于其他处亦不应寻。此仅是譬喻故，亦应如是了知：如来非是色等真如，于他处亦非是。
此于二万五千颂中明确宣说："憍尸迦，于色真如中不见如来，于如来中亦不见色真如，于色真如之外亦不见如来，于如来之外亦不见色真如。"等。
除此二者外无余法，故为遣除'于色等及其他处如何不应寻求般若波罗蜜多'之疑，以"何以故"迎问而说"憍尸迦"等。此中语义为：色等若是真实所依，则非清净般若波罗蜜多，以是颠倒故。是故，具色等清净所依之体性非极清净般若波罗蜜多之殊胜因，故不应于色等中寻求般若波罗蜜多；与此相反之其他法亦如是是颠倒故，于他处亦非是，然应如实了知色等诸法非如其义。

 །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་ མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་གནས་པར་རྗེས་སུ་མ་རྟོགས་སོ་ཞེས།དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཐོས་པས་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི།འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་རྗེས་སུ་འདོད་པའི་དོན་དུ་སྨྲས་པ་ནི། དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་དེ་མིན་དངོས་ རྒྱུ་ལས་སྐྱེས།།ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་འཐད་ན་དམིགས་པ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་ སྨྲས་པ་ནི།ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ།།གཟུགས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་དབྱིབས་ཚད་ཡིན་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་ཚད་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དོ།།རྒྱུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ནས། དེ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསྟན་པ་ནི་འཆིང་བ་ཡིན་པས་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

是故，如是说：色等真如与佛陀二者胜义中由自性一故无能依所依之事，因此彼等互为异名之住不应了知。如是于一切法所缘时，生苦法智忍。
由闻一分而头疼能解故，为显示苦法智等四刹那之相而说："圣者善现，譬如"等。为如实显示随所欲义而说："如是"等。
以"彼非彼自性，彼非彼事因所生"之理，若色等之因即大性等不应理，则从彼所缘所生之般若波罗蜜多云何成大性等？为遣除此疑，以"何以故"迎问而说"憍尸迦"等。
胜义中无生住灭故，色等即是大性。以无变异相之色等故，由能遍计度量不可得故即是无量性。于有色者，微尘为形量，于无色者，相为量度。色等如虚空无自性故不可得，故为无量性。由如幻故，色等无前际后际，故为无边性。
由因大性故显示果大性等已，于彼执著亦为系缚故，说"憍尸迦，如是"等。"不应执著"应遍加于一切。
若问由此成何？说"憍尸迦，是故"等。

 །འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དང་། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ ནམ་མཁའ་ཚད་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་དང་།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ ལ་ཆོས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་།ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཡས་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་དགག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།མདོར་བསྟན་པའི་ངག་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོག་མ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟེ་རྒྱུའོ། །དབུས་ནི་ཡོད་པའི་དུས་སུའོ། །ཐ་མ་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟེ་འཇིག་པའོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མའི་ མཐའ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའི་རྣམ་པ་བཀག་ནས་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ།སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཡས་པའོ། །ཡོད་པའི་དུས་ནི་མཐའ་གཉིས་སུ་གྱུར་པས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་མུར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པ་ནི་མུ་ མེད་པའོ།།དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་གང་ཞིག་གང་གི་ལྡོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་མཐའ་མཐོང་ལ། སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་མཐོང་ཞིང་། ཡོད་པ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབུས་སུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐ་མ་དེ་ཅི་ལྟར་མི་དམིགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་ པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གྱི་རྣམ་གྲངས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

如是说：由色等是法界自性故为大性，如是彼等为无量性，如前如虚空无量故彼等为无性，由色等无自性故无常断二边等故为超越边际性。如是于一切法所缘时，次第生起苦法智忍、集法智、集法智忍。
唯为显示无边义通过遮遣集谛四相而说："憍尸迦，由所缘无边故"等。
为开显此略说之语而说："憍尸迦，云何"等。初为前际即因，中为有时，末为后际即坏灭。"是故"者，谓由无初际等故。
总结说："憍尸迦，由此法门"等。法门即教法。如是首先以所缘无边性遮遣因相已，为遮遣集相故，为说所缘无边性而说："憍尸迦，复次"等。由离前际后际故为无边。有时为二边所限故有边际，无彼即无边际。
即此所说："彼等之初或"等。由果随顺或违背何者，彼即是其因故见前际，由见最后刹那决定故亦见后际，由了知为有故，岂非极其存在于中际耶？
为遣除"初中后如何不可得"之疑，以"何以故"迎问而说"色之"等。"不可得"者，余谓有相及无相之智。"由此法门亦"者，义为不仅是前说法门之意。

 །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ནས། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་དོ་ཞེས་ བྱ་བ་སྨྲས་སོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ་། །སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་དང་པོས་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་བཀག་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ བསགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ནི།འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཅི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ་སྔོན་ གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས།སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་ཡས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གྲངས་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དོ། །བསམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་བགྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བགྲང་བ་ དང་མི་ལྡན་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་བགྲང་བ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་ལྡན་པ་འབྲེལ་བའི་མ་ཡིན་པས་ན་བགྲང་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་ཡི་གེ་ཨ་ཁོང་ནས་གདོན་ཏེ།གྲངས་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བགྲང་བ་མང་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཚིག་དྲུག་ཅུར་ཕྱིན་པའི་ གྲངས་ལ་གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་མཐའ་མེད་པའི་གྲངས་དང་ལྡན་པས་གྲངས་མང་པོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གལ་ཏེ་དེ་དང་འཚམ་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ན། འོ་ན་རྣམ་པ་གང་གིས་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འོ་ ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པས་སྨྲས་པ་ནི། འཕགས་ པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཆོས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་གྲགས་ཤེ་ན། མིང་དུ་བཏགས་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བཀག་པ་ནི་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ཡིན་ནོ།

如是显示所缘无边二种后，为说有情无边故，说"有情无边无际"。
如前以"何以故"迎疑而说"有情"等。此中亦如前当补充。第一有情无边是由遮遣生起相而作。
为对执著无始所集事物而不了解如前所说有情无边性者显示第二有情无边故说："圣者善现，云何"等。"云何"者，谓遮遣，由无前际等故。
以有情无边故般若波罗蜜多非无边。若尔云何？许由与数等相关故。由知其意乐故说："憍尸迦，数"等。"不具数"者，谓不与一等数相应不相关，故说"不具数"，当补字"a"，义为超越数故。"多数"者，如至六十数位称为无数，如是具无边数故义为多数。
若以彼相应二相亦不成有情无边性，则以何相而成？故说："圣者善现，若尔云何"等。为显其语义故说："憍尸迦，于意云何"等。由如来加持通达法性自体故说："圣者善现，譬如"等。
法由持自性故，"有情"非是持自性法之假名。胜义中无有因相应法故。于无境无遮遣故，亦非非法假名。
若尔，云何安立"有情"之言说？故说"此唯名言"等。遮遣因、集、生起、缘相者，即是"骤起"等四语。

 །བཏགས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་བཀག་ན་བརྒྱ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གོ་བར་འགྱུར་བས་འདྲི་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་ པའི་མེད་པར་འགྱུར།།དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་ཞིག་།འབྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པར་སྣང་བས། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ད་ནི་དེའི་ཚིག་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ནི་ཀཽ་ ཤི་ཀ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གང་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་བསྟན་པ་མ་བྱས་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་མཐའ་ལས་འདས་པ་དང་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། བགྲང་བར་བྱ་བ་ཉིད་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཀཽ་ཤི་ཀ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དུས་ཉུང་ཟད་ཅིག་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་བསྐལ་པ་རྙེད་དུ་ཡང་ངོ་། །མཐའ་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པའི་དབྱངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་གོ་ བར་མཛད་པའི་སྒྲས་སོ།།གསུང་དབྱངས་ཟབ་མོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རིང་པོར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་སོ། །ཚིག་འདི་གཉིས་ནི་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དབྱངས་ཀྱང་རྐན་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ལ་འམ། ཡང་ན་ཡོན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཕྱིར། །སྒྲ་རྣམས་གང་ནའང་ཡོད་ཡིན་མེད་མ་ཡིན། །དེ་ཡོད་པས་ནི་དོན་གྲུབ་ན། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །སྒྲ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ དུ་སྦྱོར་བའི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི།སེམས་ཅན་ཐོག་མ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོག་མ་ཁོ་ན་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པའི་ཐོག་མ་ནས་དག་ པའོ།།རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་ནས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།

"假立"者，谓增益，义为唯世俗。如是遮遣因等时，恐将理解为有无因之有情存在，故为问而说："憍尸迦，于意云何"等。
由理："无因不待他，常有成非有，诸法有时起，是从观待生。"显现为无常事物，故说："圣者善现，非如是。"
今为配合其语无边之义故说："憍尸迦，于何"等。于唯世俗中未曾显示胜义有情，于彼有何超越边际、无数等关联？以全无可数故，此是所许。
为显示此义故说："憍尸迦，若"等。"复"字非仅少时，乃至经劫亦然。"超越边际音声"者，谓令了知有情界无边之声。"深妙音声"者，谓长时相续。此二语是"音声"之差别。当知音声是腭等作用。"于彼"者，谓于唯世俗，或义为"纵然"。
由具"欲说他力故，声无所不在，非无，由彼有，义成一切成"之意趣故，说："圣者善现，非如是。"
由声如实配合欲说他力性不成故，疑云何非如是，以"何以故"迎疑而说："有情本来"等。本来即由因相关等过失不染之本净。由离无因自性执著过失故本来清净。

 །འདི་སྐད་དུ་གང་གིས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང་རྒྱུ་མེད་པ་སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། སྒྲ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་ བ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།གཞན་དག་ནི་གཞན་དུ་འཆད་དེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་བརྡར་བྱས་པ་ཡིན་ལ་ཞེན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ཀྱང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་བརྡར་ བྱས་པ་དེས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་ཐོག་མ་ནས་དག་པ་ཉིད་དོ། །གང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡང་བརྡ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྔར་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཉེས་པས་མ་གོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐོག་མ་ནས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བར་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་ཉིད་ བཀག་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བགྲང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་མཐའ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བསམ་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་བཤད་དོ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་སོ། །རྣམ་ གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྣམ་པ་གཞན་ཡོད་པར་ངེས་པར་གཟུང་བ་མཇུག་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་ བའོ་།།སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་གཉིས་པས་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་དགག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། དེ་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚངས་པ་ནི་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་གཙོ་ བོའོ།།སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའོ། །དྲང་སྲོང་ནི་སྣ་ཚོགས་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་བསྟན་པས་ཇི་ཙམ་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པ་ན་ཆེད་ཀར་བརྗོད་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ། རྟོགས་པས་དགའ་བའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པར་ གྱུར་ཏོ།


这是藏文的中文翻译：
如是说，若欲表达的所依性本身不成立，有因及无因皆为无情，那么如何能有如实的语言运用呢？其他人则另有解释：为了言说之义而作约定，而非执著。言说的共相也是无实，故从执著自相而来。因此，凡是约定自相者，并非能作言说，因为此时并无随顺运用之行。
因此，由于是言说所诠的无分别垢染之体性，故从始清净。对于所作言说者也未作约定，因为是先前未见。因此，同样由于无过失，故从始圆满清净。是故，由于言说之义如实的语言运用不可得，故所欲言说的所依性并非不成立。
其他人说，如是则是遮遣胜义谛中所诠，而非事物自体。因此，由于不具言说世俗等，故说为超越有情边际。帝释之意趣如是解说，将如是宣说。此数门中者，不仅是前说的超越有情边际之相，此为语词。
为确定有其他相而作结语而说："憍尸迦，如是"等。"亦"字表示确定。以第二无边有情遮遣缘相。
为说世尊说法非无果故，经云："尔时，帝释天等诸天"等。梵天是娑婆世界主。生主是护世。仙人是遍友等。如所说教法，于了知能取所取无我时，由欢喜宣说故名胜说，即为了解悟欢喜而说。
注：这段文字是佛教经论中关于语言、实相及修行的一段论述。我已经按照要求直译成简体中文，保持原文的完整性和精确性。由于原文中未出现种子字和咒语，所以没有相应的梵文等对照翻译。

།དེ་ཉིད་ནི་ཨེ་མའོ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་གྱུར་པས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་བསྟོད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་འབྱུང་བའམ་འདིས་འབྱུང་བས་འབྱུང་ བ་སྟེ་མཐོང་བའི་ལམ་མོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པས་ཞེས་པ་ཉེས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལྷུར་བྱེད་པས། འབྲེལ་པས་བརྗོད་ཅིང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ལ། དེ་གཉི་གས་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ ཀྱིས་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་སླན་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་ངོ་། །མ་བྲལ་བ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པ་ལས་མ་ཉམས་པས་སོ།།གནས་པ་ནི་མ་རྟོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལགས་པར་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པ་ཁོ་ནར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ གནས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བཟུང་བའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་གནས་ སྐབས་སུ་སྔོན་དོན་འདི་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཞེད་པས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྔོན་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཉིད་ནི་ལྷའི་བུ་དག་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཞུགས་གནས་སོ། ། ཚོང་འདུས་ནི་སྲང་ངོ་། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲ་བས་ན་སྤྱིར་བོད་པའི་ཚིག་གམ་དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ནི་མ་འོངས་པའི་ཚེ་ནའོ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱི་ཚིགས་དྲུག་ཅུར་ཕྱིན་པ་ལ གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།གྲངས་དེས་བཅད་པའི་བསྐལ་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྟེན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤཱཀྱའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་མི་དགེ་བ་རྣམས་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་བསྡམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐུབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ།

这是藏文的中文翻译：
即所谓"呜呼妙法"等。作为善知识的帝释等对圣者须菩提的赞颂，即所说"如来出现"等。从此出现或由此出现故为出现，即见道。由善说者，即精勤无过失说法，以相关而说，以自相而示，以共相而说，由此二者而安立。
由如来加持而修习集谛第二刹那之相，即所说"世尊"等。"从今以后"即是"从今起"之义。"此"即具见道自性。"不离"即未失所得。"安住"即以了悟未解之义的方式。"执为如来"即确定必定获得如来果位。
此说：住于般若波罗蜜多者，由于胜义中为法界自性，故于色等决定执为如来性。如是缘一切法时，将生起集谛之法智。
由于在菩萨位时曾亲身实践此义，故随顺宣说"如是"等。过去亲身实践即所说"诸天子，其时"等。王宫眷属即王之住处。市集即街道。"婆罗门童子"与"善男子"义同，是通称之词，或为彼时世尊之名号。"未来时"即未来之时。"无数劫"即数至六十数位称为无数，意为以此数所限定之劫。
所依圆满之殊胜即"释迦牟尼"等，因生于释迦种姓，以及身语意悉皆断除不善之本性故，具足调御，故名释迦牟尼。

།ཐུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་པར་སྟོན་ཏེ། །དང་པོར་དེ་བཅོམ་པས་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་བརྙེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་ཏོ།།སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གསུང་བ་པོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།འདིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་བ་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་པོ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།དེ་རྣམས་བཅོམ་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་སོ། །དགྲ་ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་དོན་གྱིས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་ སྔར་བརྗོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་དག་པར་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཀུན་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྟོན་པ་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པས་ན་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང་ རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཡང་དག་པའི་སྟོན་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དག་པའི་སྟོན་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་གང་གིས་ཐོབ་པ་དེ་སྟོན་པ་ནི་རིག་པ་དང་རྐང་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ།

这是藏文的中文翻译：
显示具足调御之圆满导师降伏天子魔之障碍，因为最初降伏彼魔而获得圆满导师性。以"如来、应供、正等正觉"三词显示圆满导师性。
此圆满导师性有二种：说者之相及证悟者之相。其中，如诸法之实相而说故名如来，此显示以无颠倒说法而为圆满说者。
证悟者之圆满相亦以智慧圆满与断除圆满之分而有二种。由于降伏彼等故名"应供"，此说断除圆满。"敌"即以摧毁一切善法之义而言贪等烦恼。先说此断除圆满，是因为智慧圆满为其先导。
由于如实无颠倒遍证诸法故名"正等正觉"，此说智慧圆满，因为证得无颠倒遍知一切法之智慧。
如是，由无颠倒说一切法性、断除一切烦恼、遍证一切法一切相，说明世尊独特圆满之导师性圆满具足。
如是，由于未断一切烦恼，外道无有无颠倒说法性，故彼等非真实导师。声闻与独觉虽因断除一切烦恼而为真实导师，然因未遍证一切法一切相，故非一切相导师。显示世尊如前所说方式为真实导师与一切相导师。
显示以何获得彼圆满导师性，即所谓"具明行"。此说获得圆满导师性之因。

 །དེ་ལ་རིག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་ པའི་ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རྐང་པ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་ནས་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཞབས་སུ་གྱུར་པས་བཞུད་པ་ཡིན་གྱི།གཞན་དུ་ན་མ་མཐོང་བ་དང་རྐང་པ་མེད་པ་ནི་འགྲོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་ བཅས་པའོ།།ཡང་ན་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་རིག་པའོ། །ལྷག་པའི་སེམས་དང་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་རྐང་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྐང་པ་ཡིན་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །རིག་པ་སྔར་སྨོས་པ་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་ དག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་རབ་དེ་མིག་དང་འདྲ་བ་དེས་གཟིགས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྐང་པ་ལྟར་བཞུད་ན། བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་དང་རྐང་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་དང་རྐང་པའི་སྒྲས་བསླབ་པ་ གསུམ་སྟོན་ཏོ།།སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཛེས་པར་གཤེགས་པས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ་ གཟུགས་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲའོ།།ཡང་ན་སླར་མི་ལྡོག་པར་ལེགས་པར་གཤེགས་པས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ་རིམས་ནད་ལེགས་པར་བྱང་བ་དང་འདྲའོ། །ཡང་ན་མ་ལུས་པར་གཤེགས་པས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ་བུམ་པ་ལེགས་པར་གང་བ་དང་འདྲའོ། །དོན་གསུམ་པོ་ འདི་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་།སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་མཛེས་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་བར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལེན་པས་ ལེགས་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ།།མི་སློབ་པ་རྣམས་ནི་ཡང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པའི་གེགས་ཡོད་པས་མ་ལུས་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདིའི་ཕྲིན་ལས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཇིག་རྟེན་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་སྐལ་བ་མེད་པ་རྣམས་ ལ་གཟིགས་པའི་ཕྲིན་ལས་སྟོན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་སྐལ་བ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ན། འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ གྱིས་སུ་ནི་རྒུད་སུ་ནི་དར་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་གཟིགས་པ་ཡིན་ནོ།

这是藏文的中文翻译：
其中，明即正见。正思维等余支为足，因为以正见见真实义后，以正思维等为足而行进，否则无见无足者不能行进，此为其意。具此二者即为"具"。
或者，增上慧学为明。增上心与增上戒学为足，因为是慧之前行清净故为足，即为行进之义。先说明者，因为由彼清净故戒与定得清净。
彼慧如眼而见，以戒与定二者如足而行，因为到达所趣之处，故以明足之声说三学。
彼二种圆满导师性为何等性，以"善逝"显示。由出世间道之智慧与断除圆满庄严而行故名善逝，如同"妙相"。或者，由无退转善行故名善逝，如同病愈。或者，由无余行故名善逝，如同瓶满。
此三义为区别外道离贪者、有学、无学。如是，外道离贪者因我见颠倒故非庄严行。有学因轮回中受生故非善行。无学因于一切所知有知障故非无余行。
此圆满导师性之事业有二：初者，显示观察世间具缘无缘之事业，即所谓"世间解"。因遍知具缘无缘世间故，说此为世间解。如是，导师世尊以佛眼以"谁衰谁盛"之相，昼三时夜三时而观察。

།གཉིས་པ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འདུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ནི་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་སྐལ་བ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ གཟིགས་ནས་སྐྱེས་བུ་གང་ཁོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུལ་བྱ་གདུལ་བར་འོས་པ་འམ་འདུལ་བར་ནུས་པ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་འདུལ་བར་མཛད་ཅིང་།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུལ་བ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་གྱུར་པ་སྟེ་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་ནས་ཡང་དག་པའི་ ལམ་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་དང་འདྲའོ།།བླ་ན་མེད་པ་སྨོས་པ་ནི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བ་འཕགས་པ་མཛེས་དགའ་བོ་དང་སོར་ཕྲེང་ དང་སྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཀ་པི་ན་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཁ་ཅིག་གདུལ་དཀའ་བ་ཡིན་ཡང་འདུལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྲིན་ལས་དེ་ཡང་གང་ལ་གནས་པ་དེ་སྟོན་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ལམ་སྟོན་པར་མཛད་པས་ཁྱད་པར་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པ་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་གདམས་པ་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྟོན་ པའི་ཕྲིན་ལས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་གཙོ་ཆེར་གནས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་སྣོད་ཀྱང་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་འདི་དག་གང་ལ་མངའ་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བས་ རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་དངོས་པོའི་དོན་མ་ལུས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བློ་མངའ་བས་ན་སངས་རྒྱས་སོ། །རྣམ་པ་དགུས་བློ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བསྟན་མི་དགོས་པའི་ ཡེ་ཤེས་དང་།ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། མི་ཟད་པ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་དང་།ཟླ་མེད་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ལྷའི་བུ་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་རྟོག་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པའོ།

第二，调伏具缘者之事业即"无上调御丈夫"。因为观察具缘无缘世间后，唯调伏世尊所应调伏或能调伏之具缘丈夫，而成为彼等之调御者。
调御即转轮，因为从非道中转而安置于正道，及生起功德差别，故如调御马等。言"无上"者为显调御之殊胜。
为显示虽有贪欲、嗔恚、愚痴、我慢深重之圣者妙喜、指鬘、光严目犍连、大王迦毗那等难调众生亦能调伏。
具缘事业所依即"天人师"。世尊虽平等为一切众生之导师，示现人天善趣与解脱之道，然于宣说圣谛及教导获得沙门果者，世尊导师事业如实显示主要安住，而其法器亦为天人，故说"天人师"。
具此等功德者，以"佛世尊"显其自性。其中，因通达一切法义而具最胜智故名佛。以九种相为最胜智：一切智智、任运智、无待智、断烦恼障及习气智、断尽所知障智、遍行利众生事业、圆满大悲、圆满无尽、圆满无等。
具足圆满自在故名世尊。诸天子以如来威力思维集谛第三刹那之相，故说"世尊"等。

།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བར་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་དང་སྤོང་བ་མེད་པ་དག་གི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པའོ།།རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མི་ལེན་མི་འདོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མཐུན་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པ་ཡིན་པས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ལེན་པ་དང་མི་འདོར་བར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་ རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་བུ་ལ་ལ་ནི་དཔང་དུ་བཞག་ནས་ཁ་ཅིག་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས གསུངས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མཆོད་པའི་ཚིག་གོ། །སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དག་ཉེ་བར་གཟུང་བ་ནི་མ་ནིང་དང་མཚན་གཉིས་པ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་ ཁྱད་པར་མ་སྨོས་པ་ནི་རིགས་བཞི་ཆར་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།།རིགས་སྨོས་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དབང་དུ་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །བུ་དང་བུ་མོ་སྨོས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྐྱེ་བོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཚུལ་ཤེས་པར་ བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ།

"一切智性"即集谛随顺忍。"中间"一词摄集苦谛法忍等。"修行"即以无执无舍之方式而生起。"摄受"即以不开启一切障碍法之方式而示现。
如《中般若经》中说："世尊如是以不取不舍之方式，于一切智性中摄受诸菩萨摩诅萨之一切智性相顺，此甚为稀有"等。
"稀有"者，虽实际为无生性，然于世俗中般若波罗蜜多能正生一切智性，故超越一切凡夫。"极为稀有"者，超胜声闻等。
此说菩萨住于般若波罗蜜多，以法界体性于一切法不取不舍而修等，由缘一切法而生集谛随顺忍。
《般若波罗蜜多释·现观庄严论光明》帝释品第二。
为显示集谛第四刹那之相，以各别自证性，于欲界所行等诸天子中，立一些为证，对一些宣说，故说"诸天子"等。
"善男子善女人"之词为敬语。摄取男女二者，为显无有黄门、二形等之证悟。
不说种姓差别，为令知四姓皆清净。说"种姓"者，为令知于正法中具足种姓。说"子"与"女"者，为令知随顺出家众之方式。

།ཡང་འམ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་མྱོང་བ་དང་ལན་གྲངས་གཞན་དུ་མྱོང་བའི་སྐལ་བ་ཅན་དག་ཉེས་པས་རིགས་ངན་པ་ཡིན་ཡང་འདིར་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས་གསུངས་སོ་། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།དེ་ལ་བདུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་བུའི་བདུད་འདོད་པའི་ལྷའོ། །བདུད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་ནི་དེའི་ཕྱོགས་བྱེད་པ་ལྷའི་བུ་རྣམས་སོ། །གླགས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱུང་ཟིན་པའི་གླགས་ལྟ་བའོ། །གླགས་ཚོལ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་འབྱུང་ བའི་གླགས་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།གླགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པ་དང་བུ་ག་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིའི་འགྲོ་བས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མི་མ་ཡིན་རྣམས་སོ། །ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ སྒྲ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྡུ་བར་བྱས་པའོ།།ཡང་བ་མ་སྤངས་པས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ནི་ཚེའི་ལྷག་མ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་ཉེ་བས་འཆི་བའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལེགས་པར་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ དགོངས་སོ།།དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགོས་པ་བྱེད་དོ།།གཞན་དུ་ན་སྐད་ཅིག་མ་དགུ་པ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་འགོག་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལྷའི་བུ་དག་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ནི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པས་ཞུགས་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དགུ་པ་རྟོགས་པའིའོ།

圣解脱军说："说'或'字，是为令知虽有生后感受及他时感受之机缘者因罪业为劣种姓，然于此处应知是就具缘者而言。"
"此般若波罗蜜多"即具集谛随顺智之体性。
其中"魔"即天子魔欲界天。"魔类天"即随顺其方之诸天子。"寻隙"即观察已生之过失。"觅隙"即为寻求未来之过失，"隙"即过失与漏洞之义。
"人"即人道所摄诸有情。"非人"即罗刹等非人。"亦不"中"亦"字是承前而总摄。未断业而死即虽有寿命余分，因某缘临近而死。
此等一切不生起，是因以慈等善加熏习心相续故。
如《中般若经》说："以慈悲喜舍无所缘之修习极为修习故，人与非人不能得其隙"等。
此说以无自性增上胜解为先而修四无量，如是缘一切法则生集谛随顺智。
因此圣解脱军说："诸无量于见道第八刹那成办菩萨之所需，否则于第九刹那将堕入无视有情界之灭中。"
为显示灭谛第一刹那之相，说"诸天子复次"等。
"正趣入"即以发愿等意乐而趣入。"此"即显示见道。"彼善男子"即证见道第九刹那者。

 །ཉན་པ་པོ་སོགས་པའི་དོན་ཏུ་དྲུང་དུ་ཉེ་ བར་གྱུར་པར་འོང་བར་འདོད་ཅིང་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ།དེ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མན་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་ནུས་སོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ དུ་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཉན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཉན་པ་ཡང་འགོག་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བདག་པོ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང་ ཉན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་འམ།མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་ལངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲུང་ལ་སོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཕན་ཡོན་གཅིག་བསྟན་པས་རྣམ་པ་བསྟན་ནས། ཕན་ཡོན་གཞན་དག་བསྟན་པས་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར།ལྷའི་བུ་དག་གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བསྡུ་བ་སྟེ། ཕན་ཡོན་སྔར་བཤད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་གཞན་པ་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དགོན་པ་ནི་གྲོང་ལས་གཞུ་འདོམ་ལྔ་བརྒྱས་ཐག་བསྲིངས་ པའི་གནས་སོ།།སོང་བ་ནི་ཕྱིན་པའོ་ཤིང་གཅིག་པུ་ཉིད་ནི་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པས་གནས་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེའི་རྩ་བ་ནི་ཤིང་དྲུང་ངོ་། །ཁྱིམ་སྟོང་པ་ནི་མི་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཁང་པའོ། །བླ་གབ་མེད་པ་ནི་སྟེང་གཡོགས་མེད་པའོ། །ལམ་ནི་གང་ དུ་སྐྱེ་བོ་ཆེན་པོ་འགྲོ་བའོ།།ལམ་གོལ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལས་བཟློག་པའི་ལམ་མོ། །འབྲོག་དགོན་པ་ནི་དགོན་པ་ལས་ཕར་འདས་པའོ། །དེ་དང་དེར་སོང་བ་ནི་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེར་ཉེ་བར་བགྲོད་ཅིང་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཉིད་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིས་བསྟན་པ་ནི། འགྲོ་བའམ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཉལ་བ་ནི་གློས་ཕབ་པའོ། །འཇིགས་པ་ནི་མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབ་པར་དོགས་པའོ། །རེངས་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཟློག་པའི་ཐབས་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་དག་མི་འབྱུང་བའོ། །མི་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་མི་སྐྱེའོ་ ཞེས་བྱ་བར་སྔ་མ་རྣམས་སྦྱར་ཏེ།ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

为听闻等目的而欲来亲近并生欢喜，因其极善修习一切空性，以通达义理故能无颠倒宣说教授。
"受持"等词，是指作为逐渐增上证悟之因的殊胜受持等行为。
"将听闻"是承接前文所说"此般若波罗蜜多"。听闻也应知是就证悟灭谛者就世俗而显现为说法与听闻，或具有由彼证悟所生能力而起身等亲近。
以显示一种功德而说明相后，为以其他功德显示彼相故，说"诸天子复次善男子"等。"复次"是总摄词，意为不仅有前说功德，还有此等之义。
"阿兰若"即远离聚落五百弓之处。"前往"即到达。"独树"因夜叉等所居故是怖畏因，故其下即树下。"空屋"即无人等之房舍。"无遮蔽处"即无顶盖处。"道路"即众人所行之处。"歧路"即与前所说相反之路。"旷野"即超过阿兰若之处。"往诣彼彼"即趣近往赴彼等阿兰若等处。
以四种威仪显示彼即说"行走"等。"卧"即侧卧。"怖畏"即疑虑不欲之事降临。"惊慌"即不知对治之方。"不生"即无者不生。"不起"诸前师配释为相续不生起，因极善修习一切空性故。
其他经中亦说："菩萨观察空性则离一切怖畏"等。

 ། འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ནི་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཐེག་པ་གསུམ་དང་སེམས་ཅན་དུ་དམིགས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ ཅན་འདུལ་བ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ།།བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་འདིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསང་བར་བྱའོ། །དེ་ བས་ན་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྔོས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་ལ།འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བདག་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གཟོ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྲུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང་།སྐྱེས་ནས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་མི་དགེ་བའི་ལས་གསུམ་ཡོད་པས་ན་རིམ་པ་བཞིན་དེས་བྱས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་ གང་དུ་མི་དགེ་བ་ཁོ་ནའི་བྱ་བར་གཏོགས་ཀྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པའི་དཔེར་ན་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་དང་།མུ་གེ་དང་། རྡོ་རྗེའི་མེ་འབབ་པ་ལྟ་བུ་ལྷས་བྱས་པའི་རྒུད་པ་དང་། གང་དུ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བར་གཏོགས་ཀྱི་གང་གི་ཕྱིར་ལས་མེད་པར་འབྲས་བུ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ཡོད་དུ་ ཟིན་ཀྱང་ལྷའི་བྱེད་པར་མི་གཏོགས་པ།དཔེར་ན་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཕ་རོལ་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པས་མུ་གེ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་མིས་བྱས་པའི་རྒུད་པ་དང་། གང་དུ་གཉི་གའི་བྱེད་པར་གཏོགས་པ་ལྷ་དང་མིས་བྱས་པའི་རྒུད་པའོ། །ལས་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་ལྷས་བྱས་ པ་དང་མིས་བྱས་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་འཇིག་རྟེན་ནི་ལྷ་དང་མིའི་ལས་ཀྱིས་འཚེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ།

这样说道：色等自性即是自性空性，如是缘一切法而生灭谛法智忍。
为显示灭谛第二刹那，故说"尔时四大天王于世尊"等。四大天王即持国等。
虽然就胜义而言无三乘与所化众生可得，然于世俗以声闻等三乘调伏众生实为稀有。
依二谛于一切方面成办众生利益之能力因，此亦显示受持般若波罗蜜多等之果即是佛果。应当秘密。
因此，这样说道：回向法界善根之果即是证得如来果位，如是缘一切法而生灭谛法智。
关于"世尊，我等"等，此是为令知般若波罗蜜多之殊胜性，为令知自身于教法有所助益，为令知报答世尊恩德而说此语。
"守护"等是说，由有现法受、生后受、余生受三种不善业，故依次说遮止彼所作损害而行守护、救护、隐匿。
或者，唯属不善业而非他者，如非时死、饥馑、金刚火降等天所作灾难；属有情所作而非无因有果故虽有亦不属天所作，如谷物虽生而为他众所损而生饥馑等人所作灾难；属二者所作即天人所作灾难。业仅此而已，即天所作与人所作，如说"世间为天人业所损"。

 །དེ་ལས་ཟློག་པར་བྱེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་དང་། བསྐྱབ་པ་དང་། སྦ་བ་ཞེས་བགྱི་བ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བགྱིའོ་ཞེས་པ་ནི་བགྱིད་དོ་ཞེས་ པའོ།།འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པའི་དོན་དུ་འབྲེལ་བ་རྩོམ་པས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། །ཚེ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་བས་བསྡུས་པའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །འདི་དག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་ པ་དང་སྦ་བའི་གྲངས་ཀྱི་མཆོད་པ་འདི་དག་གོ།།འཐོབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུའོ། །དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་བརྗོད་ནས་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ ནོ།།ཡང་ཅི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བཟུང་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ཡང་དག་པར་བཟུང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཕལ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ ཡང་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལས་ནི་གཙོ་བོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐྱེ་བ་དེ་བས་ན་དེས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང་ལྡན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་ སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་།ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་རེ་ཞིག་དད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དགེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བར་ དུ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཉོན་ཅིག་པའོ།།གང་གིས་ཐ་མར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་པའོ། །ཡང་ན་ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་དང་བར་མ་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་ཉོན་ ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་ཚིག་འབྲུ་དང་། དོན་དང་། གཉི་ག་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
为遮止彼等，故依次说"守护、救护、隐匿"。"当作"即是"作"之意。
为显示灭谛第三刹那之义而作关联，故说"尔时世尊"等。"此生"即是现世所摄。"功德"即是利益。"此等"即是刚说的守护、救护、隐匿数量之供养。"获得"是在加行位时。"摄受"是在入住位时。
如是说明关联后，为显示行相而请问："世尊"等。
又，若问"受持此般若波罗蜜多，是否即是真实受持布施等五波罗蜜多"，说"六波罗蜜多"是因为主要的般若波罗蜜多也摄持次要自性的般若波罗蜜多，故作是说。
由于从无颠倒通达一切法中生起主要波罗蜜多，故彼能摄一切清净法。具此密意，世尊说"憍尸迦，是如是"等。
这样说道：般若波罗蜜多摄一切对治分，如是缘一切法而生灭谛随知忍。
为显示灭谛第四刹那之行相，说"憍尸迦，复次"等。"善听"等已说过。或者，首先因是信心之因即善，故说"善听"；因为中间是善之因即善，故说"谛听"；因为最后是解脱之因即善，故说"系意忆持"。
或者，因是小、中、大过失之对治，故依次说"善听"等。或者，因是确持文字、义理及二者，故依数说"善"等。

 །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའོ། ། རྩོད་པ་ནི་འགལ་བ་གཟུང་བར་སེམས་པའོ། །རྒོལ་བ་ནི་དེ་ནས་ཚིག་འགལ་བར་གོ་བར་བྱེད་ཅིང་རྩོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འགལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མི་འགྲིག་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་ཡིག་འབྲུ་དང་། དོན་དང་། གཉི་ག་མི་འགྲིག་པར་བྱེད་པས་ན་རྩོད་པར་འདོད་པ ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོང་ནས་དབྱུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། འོག་ནས་དེའི་རྩོད་པའི་ གཞི་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ནུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པས་གནས་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ དག་གི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།ཡིད་ལ་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་གཞན་གྱི་ཕྱིར་ལན་བཏབ་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ནུབ་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ སོ།།འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་དེ་རྣམས་ལ་ལན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་བསྡུས་པ་ཉན་པ་པོ་ འཛིན་པའོ།།ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འཆང་བའོ། །གླེགས་བམ་འདོན་པས་ན་ཀློག་པའོ། །གཞུང་དོན་འཛིན་པས་ན་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པའོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་དང་མི་འགལ་བའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྟོན་པས་ན།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་འདོན་པ་དང་ཉེ་བར་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ལུང་འབོགས་པ་ནི་བཀླགས་པ་ཙམ་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཏོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།རྩོད་པའི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའི་གནས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འོག་ ནས་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་པའོ།

以下是完整的直译：
关于"法"等，"法"即是经典等。"诤"即是执取相违而思。"论难"即是以后以言语表示相违而诤论。如是以二种方式作相违，即作不相应。或者，因为令文字、义理及二者不相应，故说"欲诤"等三语。
"欲"之后，应从中引出"从菩萨欢喜修习佛母开始"。因为是依彼功德宣说之故，下文说"彼等已生未生诤论基皆当息灭而不安住"等。
"息灭"即是不显现。"不安住"即是不以正理获得安住。因此，彼等意乐不得圆满，即心愿不得圆满究竟。
对于"生起他人分别，无有回答如何能息灭"之疑问，以"何以故"迎之，而说"憍尸迦，此"等。此说：修习般若波罗蜜多之补特伽罗以加持力，自然对彼等生起回答，此乃法性。
"受持"等已说过。或者，摄略而言，听闻者即受持。作意即执持。以读诵经卷故为读。以持教义故为通达。
因为显示不违现量、比量及教量之义，或者因为显示遍计所执等三种词义无生，故依次为宣说及开示。
授予教法即是仅为开示读诵。诵持即是于晨时等时行持。受持等是以回向菩提等意乐差别而当正修。
"诤论基"即是论难处。为摄略故说"憍尸迦，善男子"等。"亦"字表示不仅是下文所说功德。

།དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་གཟི་བརྗིད་དང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། དཔེས་ཀྱང་ལེགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་བཟུང་བ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྲིད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ་འདིས་ནི་དེ་རྙེད་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །དུག་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་རྒྱུ་བ་ལ་ སོགས་པའི་དུག་རྣམས་སེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ཏོ།།སྐྱེ་བོ་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆེ་བའི་དུག་ཅན་གྱི་སྲོག་ཆགས་སོ། །བཀྲེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཀྲེས་པ་ནི་བཀྲེས་པས་ཡོངས་སུ་གདུངས་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ལྷ་མཆོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་འདྲ་བར་ཁ་ཟས་ དགོས་པ་མེད་པ་དེ་རྣམ་པར་དགར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟས་འདོད་དེ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུ་དག་ཡིན་ན་ཡང་རང་བཞིན་བསྟན་པ་དག་ནི་ཁ་ཟས་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་པས་དེ་ལས་དགར་བའི་ཕྱིར་ཟས་ཚོལ་བ་ཞིག་གིས་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ གྱི་གྲངས་སུ་ཆུད་པ་སྟེ།སྦལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ཆགས་སུ་གཏོགས་པ་དེའི་དྲི་བསྐུ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱོགས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློས་བཟའ་བ་ཉིད་དུ་བདག་གིར་བྱས་ནས་སོ། །བསྙགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་སྙེག་ཅིང་ འགྲོ་བས་སོ།།ཕྱིར་ལྡོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ལྡོག་པར་བྱེད་པའོ། །གང་དུ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་དྲིས་མི་ལྡོག་པ་དེར་སྨན་གྱི་དྲིས་ཅི་ལྟར་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྨན་དེ་ཉིད་ལ་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྨན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པས་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན་གྱི།གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྨན་དེ་ནི་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་ཡིན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །ངེས་ཏེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་བཞིན། །ཞེས་ བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
如是显示般若波罗蜜多具足能息灭一切损恼的威德与力量后，为以譬喻善加显示，故说"憍尸迦，譬如"等。某些经典中说"执取遍计"，是依据因的差别可能胜出果的差别而说，此表示其难得性。
"能息灭一切毒"即是因为能除不行等诸毒，故显示其自性。"毒蛇众生"即是具有牙毒的生命。
关于"饥且"等，"饥"即是虽为饥饿所逼，如同有人从事供养天神，为显示无需食物故说"欲食"。即便如是，为区别于显示自性者不寻求食物，故说"以寻求食物者"。
"某一有情"即是包含在众生数中，意即青蛙等。"气味"即是属于彼有情的涂抹等气味。"追逐方向"即是以心执为可食。"追寻"即是随后追逐而行。"退回"即是返回。
对于"于有情气味不退之处，如何因药气而退回"的疑问，以"何以故"迎之，而说"憍尸迦，如是"等。词义是：即便在世俗谛中，因为成为因果关系，彼药本身具有降伏毒蛇的如是药性功德，故能降伏毒蛇，而非由他物。如是，彼药具大威力，如说："虽异由自性，决定如根等。"
此说：般若波罗蜜多能息灭内外损恼，如是由缘一切法而生起对灭的随知。

 །ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་ཕྱིར་བསྡུ་ན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ། །གཟི་བརྗིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནུས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་གཟི་བརྗིད་དང་སྟོབས་དང་མཐུ་དང་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བསྟན་ཏོ།།དེ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ནས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མེད་ཅིང་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ལ་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་རིག་པར་བྱ་ འམ།སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གཟུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་དང་གང་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གནས་གང་དང་གང་ཡིན་པ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འགག་ཅིང་ནུབ་པར་འགྱུར་ལ་གནས་ པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་ནི་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐ་མི་དད་དོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་གཞན་གྱིས་བཟློག་པ་མེད་པར་ཅི་ལྟར་ན་མི་འབྱུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལན་གདབ་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །བར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྡུའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་ འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ།།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་རྩ་ནས་འབྱིན་པ་ན་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པར་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་ པར་བྱེད་པས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞི་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།

以下是完整的直译：
为显示道之第一刹那相，故说"憍尸迦，如是"等。"凡是彼等"，若总结词义，即是"任何"之义。
关于"威德"等，般若波罗蜜多之力所成的威德、力、神通、增长力，依次显示加行道、见道、修道及殊胜道。
"从彼"即是"从何生起"之意。"无且寂灭而不增长"，可依次理解为闻、思、修时，或执为加行等阶段。
为显示彼义，故说"何等"等。"从何等"即是就论辩而言，从何等处所之意。"灭且没而不住"三词与"成无"等无别。
对于"生起分别若无他遮，如何不生"的疑问，以"何以故"迎之，为如前作答，故说"般若波罗蜜多"等。"贪等"之声摄取瞋等。"中"字摄取对念住等的执著等。"执为涅槃"即是执著有余、无余涅槃。
当从根本拔除现行的涅槃执著等时即为寂灭。由彻底摧毁贪等习气故非增长。
此说：由修习般若波罗蜜多而寂灭贪等及涅槃执著，如是缘一切法则生起道法忍。
为显示道之第二刹那相，故说"憍尸迦，四大天王"等。"守护、救护、隐藏"已如前说。

 །ཡང་ན་ལྷས་བྱས་པ་དང་། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ དང་།ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བར་བྱེད་པ་དག་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་འཕངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་དུ་བགྲང་བའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཕ་ རོལ་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང་།དེ་སེལ་བར་བྱེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས།དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་བརྩེ་བས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་གཞན་དག་དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་ཉིད་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་གཞན་དུ་ནི་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་བདག་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཞན་ རྣམས་ལ་ཡང་དེའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་འཇམ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་ན་བདེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་རན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་ དོན་བརྡ་སྤྲོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྨྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚིག་འཆལ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོ་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར། ང་རྒྱལ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་ གནས་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཐ་བའི་སེམས་ཀྱིས་མནར་སེམས་པ་ནི་ཁྲོ་བའོ།།འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་དྲེགས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ།

以下是完整的直译：
或者，就天作、自然生成、内在本性的障碍而言，应知依次为守护、救护、隐藏。
或者，有三种抛掷：从自缘所生、从他有情数缘所生、从非有情数缘所生，应知依次以遣除彼等故为守护、救护、隐藏。
此说：于趣入受持般若波罗蜜多者，如来等将以一切方式作守护、救护、隐藏。如是以般若波罗蜜多缘一切法则生起道法智。
为显示道之第三刹那相，故说"憍尸迦，复次"等。"应受持言教"，意为自己以慈悲为先而离杀生等，住于一切种智已，为安立他人于彼，以及自住者宣说赞叹并随喜，故应受持言教。应知此是其义，否则不可能应受持言教。
如《二万五千颂》中亦说："我亦将断除杀生"乃至"于他众亦宣说彼之赞叹并随喜，如是应受持言教"等。
"言语柔和"，因令闻者愉悦。"言语适度"，因仅说足以表达意义之量。"言语无过"，因善巧简要而说。
"不为忿怒所胜，不为我慢所胜"，忿怒是对现前害因以瞋恚心怀恨，我慢是依身见而起的心高气傲。

 །གཉེན་པོ་མེད་པར་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེས་སྒོམས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །ཡོངས་སུ་དུལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོངས་སུ་འདུད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་རན་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་འདུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགྲ་བོར་འཛིན་པའི་བག་ལ་ཉལ་མི་འདོར་བ་སྟེ། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཆ་ཉིད་ནི་ ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ།།གནོད་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མནར་སེམས་པར་བྱེད་པ་ནི་གནོད་སེམས་སོ། །བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་ཆ་དགྲར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་བག་ལ་ཉལ་ བའོ།།འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པས་རང་ཉིད་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས། །དེ་ཉིད་ལ་གཞན་དག་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་ པས་གནས་པའོ།།དྲན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་ཀྱིས་མ་བརྗེད་པའོ། །བྱམས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་གིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གཉི་ག་སྨོས་སོ།།བྱམས་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་འཁྲུགས་ཤིང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སེམས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བཞིན་གྱི་མདོག་ཀྱང་འགྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་ཞིང་ཚིག་པར་འགྱུར་བའོ། །ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཁ་ན་ལས་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的直译：
若无对治，岂不是不能离过失？如何于此生起如是功德？若有此疑问，则以"为何"迎之，而说"如是"等。般若波罗蜜多本身即是一切过失之对治，亦应知彼由此修习。
"令调伏"，因安立于断除杀生等。"令敬顺"，因以适度言语等令敬顺于有情境。
"怨恨"，即不舍敌对之随眠，乃害心之分。"害心"，即于诸有情及苦与苦处诸法起损恼心。"随眠"，即瞋恚分中敌对心相续。
此说：以般若波罗蜜多摄持之力，欲证菩提者，自身以断除杀生等为先，住于一切种智已，当安立他人于彼。如是缘一切法则生起道随知忍。
为显示道之第四刹那相，故说"善男子或善女人"等。"如是行"，即住于道随知。"念"，即于熟悉事物心不忘失。"慈"，即无瞋，如独子般极为珍爱一切有情。
以此等以无所得方式与一切有情共同回向一切布施等善根于无上正等正觉，故说二者。
慈之所作，即说"作是念"等。"诸根散乱"，因害心行故生起眼等变异。"面色改变"，即自性改变而发怒。"为忿所制"，即彼之过失性。

 །འདི་སྐད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟད་པར་ བྱེད་པས་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ཚིག་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་ དྲུག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་སོམ་ཉིར་མི་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག་།ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང་། །ཆེན་པོ་ཚད་མ་མེད་བཅས་དང་། །ཚད་མེད་པ་དང་མཐའ་མེད་དང་། །དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང་། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང་། །བྱམས་ལ་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་དང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པ་དང་། །རྣམ་པར་བྱང་ཀུན་ཡོངས་བསྡུས་དང་། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ། །མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུངས་ལ སོགས།།སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག་།འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དེའི་ངེས་པར་ འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བཤད་པ་ལས་གཟུང་བར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་ཀྱང་དེར་སྨོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཅེ་ན་ བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་དེ་ལས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ ལས་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་དྲངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ།།ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྣམ་པའི་གཞུང་དང་མཐུན་པར་སྦྱར་རམ་མ་སྦྱར་ཞེས་དེ་ལྟར་མཁས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་བསྟན་ནས་རང་གི་ནུས་པས་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
此说：以布施等无尽之力，以念等力回向于正等正觉，如是缘一切法则生起道随知。
于此所说诸相以异词显示者生起十六刹那，于此勿生疑虑。
如是说道：
"真如与佛陀，互依无所依，
不许诸异名，大无量为伴，
无量与无边，住彼色等中，
决定执佛性，无取无舍等，
慈等及空性，获得佛性已，
遍摄诸清净，除遣怖诸疾，
执涅槃寂性，诸佛护持等，
不杀生等行，一切智性中，
自住令有情，安立布施等，
回向圆菩提，是为道智刹。"
彼见道之顺决择分，应从一切种智说中摄取。
若如是者，彼中亦说欢喜等地，显示菩萨见等诸道，为何复说？
答曰：依通达因果无余，说如来一切种智，故于彼中未说佛子之道。为除此疑，从彼仅引因分，别立菩萨见等道性之道智。
诸智者当观察：随顺偈颂，是否契合相品之义。于此亦是依圣解脱军等解说而以己力显示。

 །ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་གཞུང་གི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་དོན་མ་བཤད་པར་འདིར་མཐོང་ བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དག་ཉེ་བར་མཚོན་པ་འབའ་ཞིག་མཛད་པར་ཟད་དེ།བཤད་པ་དང་མ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གཞུང་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་དག་གིས་ནི་སྒོམ་པའི་ གོ་རིམས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་ལ།མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ཡང་ཇི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ པ་ཡིན་ལ།དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་བདག་མེད་པ་གོམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་མེད་པ་སྟོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉེ་བ་ལ་ཕན་པ་སྐྱེད་པར་བཞེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་དག་པར་གོམས་པར་གྱུར་པ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ་གཞན་དག ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉུང་བ་ཉིད་དང་གདུལ་བྱ་འབྲས་བུ་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཡོངས་སུ་དུལ་བའི་སླད་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུལ་བའི་དོན་གྱིས་ན། ཡོངས་སུ་དུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་དུལ་བའི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།ཁེངས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུལ་བའི་རྗེས་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་རྟོགས་པས་ཁྱད་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་ལ་བདག་ཏུ་རློམ་པ་བཀག་པས་བདག་ལ་བསྟོད་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ནས་འདུད་པའི་དོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་འདུད་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་འདུད་པའི་བྱེད་པའོ།

以下是完整的直译：
有些人说：对于其他义趣所说之教法群相义未作解释，此中仅作见道十六刹那之显示而已。于解释与未解释之顺决择分等义显示为主之教法，亦当如是观察。
其他人说：彼等未说修习次第等，故全未显示现证次第，《现观庄严论》偈颂之义亦如何解说？
贪等烦恼群之根本是于事物之执著，与彼相违者即是修习无我。是故，若无彼者，如何成为苦法智等？
非如是。以如前所说之理，此等显示无我为主之十六相，虽为利益所化近众而以种种方式宣说，然当确知：若善修习，则由缘起法性而生见道。于其他亦当如是了知。
见道之后应说修道，然因所说甚少及所化趣向果故，暂时显示修道之作用，故说"世尊"等。
"般若波罗蜜多"者，即下文所说之修道。"为调伏故亲近"者，为令一切烦恼种类自在，以遍调伏义故，为调伏因而趣向，此为第一调伏作用。
"无慢"者，于调伏后以少许证悟而生殊胜时遮止我慢，为断除自赞，以一切处谦下义故称"遍下"，此为第二谦下作用。

།དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྒྱལ་བའི་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་འཛིན་པར་ འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འོག་ནས་བཤད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་གྱིས་སོ།།གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གཡུལ་འགྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་ཚན་ དང་པོའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་པོ་རྣམས་རྟོག་པས་གཡུལ་གྱི་ཐོག་མར་ཞུགས་པར་གྱུར་ན་སྟེ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནའོ།།གཡུལ་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུམ་ ཚན་གཉིས་པའི་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་པ་རྣམས་རྟོགས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།གཡུལ་གྱི་ནང་དུ་འགྲོ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་གཉེན་པོའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པས་སོ། །འགྲེང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་འབྲིང་མངོན་པར་རྟོགས་པས་གཡུལ་དུ་འབྲེང་བའོ།།འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡུལ་དུ་འདུག་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་གཡུལ་དུ་ལེགས་ པར་འདུག་པའོ།།འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དགུ་པོ་བསལ་བ་དང་བླ་བས་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་སླར་ཡང་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་སྲིད་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་སྐབས་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
其后，为显示第三胜烦恼作用即"于贪等烦恼一切种悉皆降伏"，故说"憍尸迦，复次"等。
"将受持此"者，即如下所说修道次第。
关于"战斗之时"等，当入与所修断烦恼交战时，若以分别入于战初，即大品第一组中大之大等违品及小之小等对治品之初分。
"入战"等三语，应依次配合第二组中中之大等违品及中之小等对治品之第二分。
"趣入战中"者，由获得违品小之大及对治品大之小故。
"或立"者，由现证违品小之中及对治品大之中而于战中立。
"或坐"者，于战中坐，由具足违品小之小及对治品大之大而善安住战中。
此等一切皆说于修道中，由遣除违品与对治品九分，更无所作。
"非处"者，即不可能。即此解释为"无机会"。

 །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་ གྲངས་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་གསུངས་ཤེ་ན།དེའི་ཚེ་དང་ཕྱིས་འགའ་ཞིག་གིས་འགའ་ཞིག་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་དེ་ཉིད་བཟླས་ཏེ་གསུངས་ན་ནི་སྔར་ཐོས་པ་དག་སྨད་པར་འགྱུར་བས་ཉེས་པ་དེ་སྤངས་ནས་སྔར་གྱི་དུས་སུ་ཡེངས་པ་དག་ གམ་ཕྱིས་འོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཐོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།བློ་ཞན་པ་རྣམས་ལ་དོན་དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཟླས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་གཅིག་དོན་དུ་མར་གྱུར་པས་དོན་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ལས་མིང་བཤད་པ་དང་འདྲ་བར་མིང་དེ་དག་གིས་དོན་དེ་ ལེགས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།ཆོས་སྨྲ་བ་རྣམས་དོན་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བདག་ཉིད་ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་རྣམས་ལ་དེའི་ས་བོན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་ དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བརྒྱས་ཡོད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་ཡིན་པ་དེའི་ལས་བྱ་བ་ནི། གང་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་ཕྲད་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་སྟེ། སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཆད་པའོ།།ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་བྲལ་བའི་འོག་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་གནོད་པས་མི་བརྫི་བའི་བྱེད་པ་བཞི་པ་ནི། གཞན་གྱིས་གནོད་པར་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ནི་མི་ལ་སོགས་པའོ། ། དེའི་གནོད་པ་ནི་རལ་གྲིས་བསྣུན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་ལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཐ་དད་པ་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདིར་མདོར་སྟོན་པའི ཚིག་ཏུ་བྱེད་ཅེ་ན།དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་པས་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་མདོར་བྱས་པས་འགྲེལ་པའི་དོན་འཛིན་པ་དང་འདྲའོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་གདུལ་བྱ་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་རྣམས་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ན་ མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའི་རྒྱུ་བསགས་པའི་ཕྱིར་དང་།བདག་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་རྣམས་དེ་ལྟར་བསླབས་པས་དེའི་ས་བོན་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།

以下是完整的直译：
若问为何说为异门语？为使彼时及后有人能以某种方式了解义理，若重复宣说彼语，则先前所闻将受贬损，为断此过失，令先前散乱者或后来者得闻彼义，并为令钝根者由反复宣说而得了解，又因一音有多义，为遣除异义理解，如从他处解说名相般，为令由彼等名善解彼义，为使说法者善巧于义理结合与教授，为显示自身于诸法无碍解获得自在，为于他人生起彼种子，如是异门教示之必要有八种。
如是于一切处皆应宣说。"彼之所作"者，"彼"字为语助词义，"此命难无机会"者为语义。"命难"者，即识流断绝。
内在性之损害断除后，外在损害寂灭，故第四不为他害所摧之作用即"由他人加害"等所说。"他"即人等，"彼害"即剑刺等。
为分别略说语之广说，故说"复次若"等。若略说语与广说所说义无差别，为何此处作略说语？对此应说：由略摄令确持广说义，如以略摄持释义。
阿阇黎世亲说：为利益闻一知十之所化机，为令他人于未来积集闻一知十之因，为显示自身于略说广说获得自在，为由如是教导于他人生彼种子故。

 །ལུང་ལས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་ལ་སེམས་ མཉམ་པར་འཇོག་པ་རྣམས་དེའི་དོན་རྒྱས་པས་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དོན་དེའི་ཕྱིར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པ་ཙམ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དེ་བསྡུས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་ ཞེས་དོན་དེའི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་དོན་འདིས་བསྟན་པའི་ཚིག་གིས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །མཚོན་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་རྡོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུལ་དེར་འཕེན་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་ པའི་སྐྱེས་བུས་འཕངས་པའི་མཚོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བར་དུ་འགལ་བ་ཞུགས་པ་མེད་པར་ལུས་ལ་ཇི་སྟེ་མི་འཕོག་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གོམས་པར་བྱས་པའི་ཡུམ་རིག་ སྔགས་ཆེན་མོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མཐུས་ལྕི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་འགལ་བ་བར་དུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་མདའ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ལུས་ལ་མ་སླེབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱར་རོ།།ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ལྷག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའོ། །བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་མེད་པས་ན་མི་མཉམ་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པས་མཉམ་པ་མེད་པའི་རྒྱུད་གཞན་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ།།འདི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིག་སྔགས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་ དུ་འགྲོ་བས་སློབ་པ་ན་སུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་མི་སློབ་པ་དེ་བས་ན་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚེ་ཐུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་བསལ་བས་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།བདག་ལ་གནོད་པ་བྱ་བར་ཡང་ སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་འབད་པར་མི་བྱེད་དོ།།འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བྱེད་པ་ལྔ་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་རིག་སྔགས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བའོ།

以下是完整的直译：
经中说，瑜伽师仅于略摄处等持其心者，如何能以其广义于一切处等持？为此义故作略说教示。如是，瑜伽师仅于广说处等持其心者，如何能于彼略义一切处等持？为此义故作广说教示。
如是以此义所示之语而说，如是于一切处应知。武器即轮等，其他即石等。具投掷力之人所投之武器等无间障碍而何不中身？生此疑问故，以"为何"迎之，说"憍尸迦，譬如"等。
此中密意为：由修习般若佛母大明咒等自性力故，以重性之法为间障故，箭等未及其身。"大明咒"等三语，因具大性等功德故，于加行等位时配用。
由增上胜解等作意超胜故为无上，以成就故无等故为无等，由极清净故与他无等续平等故为无等等。
此大明咒等云何？生此疑问故，以"为何"迎之，说"憍尸迦，于此明咒"等。此说：由于修学般若波罗蜜多时以慈等为先导，于谁亦不为损害等而学，是故遣除损害等短寿等因，故为大明咒等自性。
"于我作害亦思"者，谓不勤作自身死亡等因。一切损害寂灭后，第五正等菩提之作用即"憍尸迦，于此明咒"等所说。"现证无上正等菩提"者，即真实义现前。

 །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྡུ་བའོ། །རྣམ་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ།དེ་ཅི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་རིག་སྔགས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐོབ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ ཡུལ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྟགས་དང་ལུང་ལ་མི་ལྟོས་པར་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་གིས་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བ་ན་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བསླུ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་ གཞན་གྱིས་བྱུང་ཟིན་པ་དང་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འམ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་པ།རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པ་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་མངོན་ཞིང་གསལ་བར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཅན། རྟགས་དང་ལུང་ལ་མི་ལྟོས་ པར་མི་བསླུ་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ།།དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། གང་མ་ཐོབ་པ་འམ་མ་ཤེས་པ་འམ་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་མི་མངའ་བས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། ། གང་གི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ལོག་ཀྱང་རྣམ་པ་ལྡོག་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་དབུ་མའི་ཚུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"将获得一切智智"者，即于证悟真实义后，将证知一切法境之智。此即"无上正等"等所说。
"于心"者，为近喻，摄一切法。"观见"者，即将了知。一切瑜伽智岂非许为无所缘性？云何能遍知一切法？生此疑问故，以"为何"迎之，说"憍尸迦，于此明咒"等。
"获得"者，由无间道断除二障及习气故。"了知"者，由解脱道具一切种智故。"现证"者，由清净世间智决定故。
此说：譬如梦中见真实之智，虽胜义无境，然不待因教，由所依差别力生起各别决定境相时，以得所示义故成不欺。如是，瑜伽智亦由般若波罗蜜多瑜伽修习力，如他已生、正生、当生，或过去、现在、未来所生相，如是观察，即如是示现，以种种相分别广大，似外境明显显现自性，不待因教而生不欺性，许为现量。
是故如是世尊既许为一切现见性，由无所未得、未知、未现证，故名具一切智智。由无关联故，虽离迷乱，然相不可能转，此是随顺圣龙树等中观理而说。

 །དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་གང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བྱེད་པའི་འོག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྟེན་གྱི་ཡུལ་ལ་མཆོད་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་དྲུག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆུང་ངུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མ་ནའོ་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་གོམས་པ་དང་བྲལ་བའི་མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་སོ།།དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ཉིད་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་སྟེ། འདིར་ས་ཕྱོགས་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་ནོན་པ་ནི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའོ།།དེར་འདུག་པ་ནི་དེའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་ཁོར་ཡུག་ནི་མཚམས་ན་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་བཞིའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་སའི་ཆའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ནང་ནི་དེའི་དབུས་ཀྱི་ནང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་རྩ་བ་ན་འདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སའི་ནང་དུ་ ཞུགས་པའི་རྩ་བ་ནི་ཁོར་ཡུག་སྨོས་པས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཤིང་གི་ཆ་ནི་རྩ་བའོ།།གཙེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མཐོ་འཚམ་པར་རོ། །གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཞེ་སྡང་བར་རོ། །འབེབས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་པོའི་གདོན་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པར་རོ། །མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ རྣམས་ལ་མི་བཏུབ་སྟེ་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གཙེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་བྱ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེར་གཙེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་མི་ནུས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་གནོད་སེམས་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་གཉེན་པོའི་བྱམས་པའི་དབྱེ་བ་མི་འཇིགས་པ་ཁོ་ན་མེད་པ་དང་མི་སྐྲག་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གུས་པར་མཛད་དེ། དུས་ཡུན་རིང་པོར་རྒྱུན་དུ་བསྒོམས་པ་དང་གཞན་དག་གི་དབང་དུ་ མཛད་ནས་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་བརྗོད་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་དེར་འཁྲུངས་པས་གནས་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
由具殊胜信故而有大福德，是故如来等证悟等所生之处，即应供养。此于菩提事业之后，为显示般若波罗蜜多所依处供养之第六事业，故说"复次憍尸迦"等。
"乃至小"者，即最小。"往昔业之异熟"者，即离对治分修习之决定受业。为以喻显此真实义故，说"憍尸迦，譬如"等。
菩提心要之心要者，此中地处跏趺所压即菩提心要。坐于彼处即依其边际。菩提心要周围即四方金刚橛所围之地分。菩提心要已如前说。其内即其中央内。"坐于菩提树根"者，入地之根由说周围已摄，故从彼所生树分即为根。
"恼害"者，即轻蔑。"损害"者，即嗔恚。"降伏"者，即诸鬼魅等入侵。"不能"者，即于彼等不可为，非境界之义。
岂非无碍恼害等生起之作用？云何不能为恼害等？生此疑问故，以"为何"迎之，说"彼等"等。
语义即：为一切有情利益故，于小中大害心对治之慈悲差别，唯无畏无惧自身恭敬而作，长时相续修习，复为他所依而宣说、宣说三世诸佛，由彼等诞生于此处，故彼处成殊胜。

།དེ་བས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སའི་ཆའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུའི་ཉེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཙེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་དེར་བྱེད་ པར་མི་ནུས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་དཔེ་བསྟན་ནས། དཔེས་བཤད་པའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྔ་མ་དང་འདྲ་བའི་བསམ་པས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ གནས་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ལན་གདབ་པ་ནི།ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཕྱག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕ་དང་འདྲ་བ་ལ་ཕར་གྱུར་པ་ཞེས་འདྲ་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་ལ་གྱུར་པའི་སྒྲས་སྨོས་ པའི་ཕྱིར་མཆོད་རྟེན་གཞན་དང་མཉམ་པ་ལ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ས་ཕྱོགས་དེ་མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ།།གང་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ། ཆོས་གང་རྒྱུས་བྱུང་དེ་དག་གི་།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སའི་ཆ་མཆོད་ རྟེན་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེར་དངོས་པོ་མཐའ་དག་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པར་མཛད་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དབང་པོ་ཉིད་ལ་དབང་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲ་བར་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ཉིད་ལ་ མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཙུན་པ་ཟླ་བའི་ཡིན་ནོ།།ཕྱག་བྱ་བ་ནི་འདུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེད་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་མང་དུ་ཕུ་དུད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། རི་མོར་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ནི། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མཆོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བཀུར་སྟི་བྱ་བ་ནི་དཔལ་གྱི་དར་དཔྱངས་བཅིང་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནས་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྐྱོབ་པ་ནི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། སྐྱབས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྦྱོར་བས་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཇོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གནས་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་དགའ་བའི་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དཔུང་གཉེན་ནི་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་ལ་འཇོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཁོ་ནར ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
因此，由于因缘聚集不可思议，以地分自性，则从因过失所生之恼害等果，于彼处不能为作，此乃缘起法性力故。
如是显示譬喻已，为显譬喻所说义故，说"如是"等。以与前相同之思维问"为何"时，以显示处之殊胜自性而作答者，说"憍尸迦"等。
成为塔庙者，以礼拜等成为积累福德之因故。如同于父相似者说为成为父，以相似语中说"成为"声故，与其他塔庙平等，以成就性故，彼地处成为塔庙。此乃一些人之说法。
于何处宣说补特伽罗无我，以"诸法从因生"等偈颂加持之地分认为是塔庙者，于彼处宣说一切事物无自性之佛母，具受持等，极为明显即成为塔庙。
因此，如同于根本根即说为成为根，如是于塔庙自性即成为塔庙，此乃尊者月称之说。
应礼拜者，以应顶礼故。应赞叹者，以功德随念而多作礼敬故。应供养、应尊重、应承事者，依次以小、中、大供养故。应恭敬者，以悬挂吉祥幡等置于殊胜处故。
应尊重者，以一切种不应违越故。救护者，以遮止一切损恼故。归依者，以依止彼之加行不成无义故。住处者，以无过失喜根故。亲友者，以安置于趣向最胜处故。如所说理，当知作用唯有六种。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཀུན་ནས་དུལ་དང་ཐམས་ཅད་ནས། །འདུད་དང་ཉོན་མོངས་ལས་རྒྱལ་དང་། །གནོད་པས་བརྫི་བ་མེད་ཉིད་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་དང་རྟེན་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་ པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།དེ་ལ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མོས་པ་དང་། བསྔོ་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ ན་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས།དང་པོ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་མོས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་དོན་དང་། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དང་། གཞན་གྱི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་རྩ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལ། རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་ དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ན་གསུམ་ཚན་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་མོས་པ་དགུ་ཚན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་བ་ནི།འདི་ལྟ་སྟེ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གི་འབྲིང་དང་འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་དང་། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཆེན་ པོ་དང་།དེ་ལྟར་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་དགུའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།མེ་ཏོག་ནི་སིལ་མར་གནས་པའོ། །བདུག་སྤོས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲི་ནི་ཙནྡན་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྲེང་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་པའི་མེ་ཏོག་སྤེལ་ཏེ་བརྒྱུས་པའོ། །བྱུག་པ་ནི་སྐུའི་དྲིལ་ཕྱིས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །ཕྱེ་མ་ནི་གསེར་ལ་ སོགས་པའི་ཕྱེ་མའོ།།ན་བཟའ་ནི་གོས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །གདུགས་ནི་གདུགས་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱལ་མཚན་ནི་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་སོགས་པས་མཚོན་པའོ། །དྲིལ་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་པའོ། །བ་དན་ནི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའོ།

以下是完整的直译：
如是亦云：
"从一切调伏及一切，
敬礼与胜烦恼，
无有损害所压及，
菩提自性最胜依。"
于作用之后，当说修道。彼复以有漏与无漏差别分二种。其中有漏者，以胜解、回向、随喜作意相而分三种。无漏者，以现前成就、极为清净自性而分二种。
因此，如同胜解般所见善法之依，是就修道而言，故首先当说未现前体性之胜解。彼复以自利、自他二利、他利之根本分类有三种，于每一种又以小、中、大差别分故，以三组三而成九种，即：自利胜解小、中、大，自他二利胜解与他利胜解亦复如是。
如是九种，复各以小小等差别分别，则胜解三组九成二十七种，即：小之小、小之中、小之大，中之小、中之中、中之大，大之小、大之中、大之大，如是为自利胜解九种。自他二利胜解与他利胜解亦当如是了知。
其中就自利胜解小品而说"如是宣说"等。
"天"者，以悦意者故。花者，谓散置者。香者，谓俱生及调合等。涂香者，谓旃檀等。花鬘者，谓串连一切时花。涂身香者，谓身擦拭相。香粉者，谓金等粉。衣者，谓衣服相。伞盖者，谓白伞等。胜幢者，谓以金翅鸟等为标帜。铃铛者，谓以金刚等为标帜。幡者，谓无标帜等。

 །མཆོད་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་དག་གིས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི།བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མང་པོས་སོ། །སྐུ་ནི་ཁ་ཅིག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་སྐུ་གདུང་ལ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ནང་དུ་བཙལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞག་སྟེའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ང་ཡི་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ གིར་བྱས་པའོ།།འཆང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་རྟེན་ཏེ། ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་དེ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཡང་ངོ་། །དེའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་མཆོད་པ་ནི་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ བརྒྱ་བྱིན་ལ་སླར་འདྲི་བར་མཛད་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་གི་དངོས་པོ་སྐུ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་རུང་གི་སྐུའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པའོ། །ལམ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ གང་ཞིག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལྡོག་མི་ལྡོག་པས་ན་གྲོལ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ལ་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་དུ་རུང་བ་ ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བརྙེས་པ་ཡིན་ལ།དེའི་འོག་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་དེ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྙེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཉིད་ ཀྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ད་ནི་དེའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་ལན་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་གི་དངོས་པོའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདག་གི་དངོས་པོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་པའམ་མཆི་གུའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་ བདག་གི་དངོས་པོའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདི་བརྙེས་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྙེས་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡོན་ཏན་ན་གཞན་དག་ཀྱང་བསྟན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"以诸多供养"者，谓以饮食等诸多种类。"身"者，有说是色身，他人则说是舍利。"内寻求"者，谓安置。"遍执持"者，谓以我性而摄为己有。"持"者，谓长时安住。"于彼等"者，谓塔，以"等"字表非仅此，亦指身。
以其语显示供养胜母福德殊胜故，复问帝释曰："憍尸迦，因此"等。"一切智性我体身现证"者，谓生起堪能通达一切智智之身体。"何道"者，义为"于何所趣"。
具有"若无般若波罗蜜多，则颠倒、不颠倒皆不应理，故解脱不应理"之意乐，而白"世尊，此般若波罗蜜多"等。金刚喻者，以最初可得生故，自性已获得，其后现证菩提。或可配释为：于无上正等正觉现证菩提，尔后获得一切智性。其中无上菩提是自利圆满，一切智性是他利圆满。
今以其语答曰："憍尸迦，是故"等。"我体身"者，义为我体即身，或如"童子身"般，为我体之身之义。"获此"者，谓得。"不入如来数"者，谓非一切皆成就如来故。若尔，云何为如来？故说"以获一切智性"等。为显示其他功德，故说"憍尸迦，如来应供"等。

 །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་རྣམས ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དངོས་པོའི་སྐུ་བརྙེས་པའོ། །རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་ བཞིན་ནོ།།ཆོས་ནི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དགེ་འདུན་ནི་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་སོ། །ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་བཞུགས་པ་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་ཀཽ་ཤི་ཀ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡུམ་ལ་མཆོད་པས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཙོར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་མཆོད་ན་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་མང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།གཟུགས་བརྙན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་ན་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་མ་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་མི་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བྲིས་ནས་མཆོད་ན་བསོད་ནམས་ མང་དུ་བསྐྱེད་པར་བསྟན་ནས།འདྲི་བཞིན་པ་ན་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཆུང་ངུའི་འབྲིང་གི་རྣམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུ་བར་བྱེད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཆེན་པོ་ཅན་དུ་ཞེས་པ་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་དེ་རྫོགས་ པར་བྱེད་པས་ན་དོན་ཆེན་པོ་ཅན་ནོ།།མ་འཚལ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ།

以下是完整的直译：
"成为一切智智之所依处"者，谓为他人成就一切智智之因。为显示此义，故说"依此"等。"此"者，谓获得我体身。"开显"者，谓明了。"佛"者，为色身等自性。"法"者，为经等体性。"僧"者，为圣不退等菩萨众。"我虽入涅槃"中"虽"字，摄住世。如是广说已，为摄略故，说"是故憍尸迦"等。
如来虽为殊胜，然作为因，何故供养佛母能生更多福德？为遣此疑，以"何故"引出，说"憍尸迦，善男子"等。语义即是："般若波罗蜜无二，彼智即如来"，以此理趣，主要是法身如来即是般若波罗蜜多。是故供养宣说此义之胜母，即是供养一切智智法身，故生多福。若供养影像如来，因非殊胜法身所摄，故不生更多福德。
已说书写供养能生多福，为显正书写时亦同彼，故说"复次善男子"等。如前以"何故"引出，为作答故，说"憍尸迦，若于般若波罗蜜多"等。为显示小中之相，故请问曰："世尊，阎浮提人"等。"有大义"者，福德资粮为大义，能圆满此故为有大义。"不知耶"者，因不知福德资粮故。大利益者，谓智慧资粮，以成为其因故，具大利益。

 །རྟོགས་པར་མ་གྱུར་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་པར་མ་གྱུར་ལགས་སམ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སླར་ཞིང་དད་པར་མ་གྱུར་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡིད་མ་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་དྲིས་པའི་ལན་བཏབ་ནས་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་གི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སླར་དྲི་བ་མཛད་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ ཀ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རྟོགས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་སྲིད་པར་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དད་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཐེ་ཙོམ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བཞི་པ་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་དད་པ་ནི་རྟོགས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ།།བརྩོན་འགྲུས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་བསོད་ནམས་དང་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་མཐུན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ།།འདིས་ནི་དོན་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་ཅིང་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡང་ཉུང་བ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ནི་ཉུང་ངོ་ཞེས་དེའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གཟུང་སྟེ།གཞན་དུ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་ཚིག་ལ་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆེས་ཉུང་བ་དང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བ་ལ་སོགས་ པ་བསྟན་པས་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར།ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་དག་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་རྒྱས་པར་བྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བློ་ལྡན་སེམས་མཆོག་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །མཐའ་ཡས་ཉེས་པ་བྱེད་ལས་སེམས་རབ་བསྡམས། ། འབྱོར་པའི་དུས་དང་རྒུད་པའི་དུས་དག་ཏུ། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་འདི་མི་འཇིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་སྒྲུབ་པ་རྒྱས་ཤིང་བསྟན་པར་བྱེད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་འབར་བའོ།

以下是完整的直译：
"未证悟耶"者，因不知智慧资粮故。"大果报及大异熟"者，福德资粮与智慧资粮分别能生色身与法身之异熟、等流果，故作是说。"未了知耶"者，因未证知福德与智慧之果故。"复次未生信耶"者，因于业果等亦不信故。
以其语答问已，为显示小中之相，复作问言："憍尸迦，于意云何，阎浮提人中"等。"证信具足"者，谓先了知功德存在而生起信心。有说为断疑故名证信具足。他人认为，通达真实者于三宝及第四圣喜戒生信，是为证信具足。
思惟由具足殊胜精进等，能使福德等果报转趋殊胜，故以善说随顺，说"憍尸迦，如是"等。此显如是义：如离殊胜精进等而获证信具足及通达大悟者甚少，如是供养般若波罗蜜多等者亦少，以其语显示此义。否则，于帝释所问之语将成无所说。
为广说前述义，以显示更少及极少等，故说"憍尸迦，若诸预流"等。"广大发心已"者，谓：
"智者初发胜心时，
即能遮止无边过，
兴衰之时皆不为，
烦恼苦恼所摧毁。"
忆念如是等功德而广作修行宣说。"发起精进"者，谓精进炽盛。

 །རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ གཏན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ།།སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་རྗེས་སུ་གནས་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཡོ་བ་ལའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་དགའ་ བ་དང་།།དགོས་པ་ཆེ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། །དགེ་བ་ཉིད་ནི་ལྷག་པ་ཡིས། །བསམ་པ་དམ་པའི་ལྷག་བསམ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོ་དེ་དག་གོ། །གཞན་ཡང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཡང་གང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཐམས་ཅད་བསམ་པ་མཉམ་པ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་གམ་གཉིས་ཤིག་གནས་པར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་དང་། མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྣམས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པ་ཚིག་བདུན་གྱི་དོན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།འདི་སྐད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མེད་པས་དང་པོར་བསམ་པ་མཚུངས་པས་ཞུགས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྣོད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་དཀའ་བ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བགྲོད་པར་དཀའ་བའོ།།ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིངས་པར་རོ། །བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་རོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་ཅི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ངག་གི་དོན་ནི འདི་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ནི་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
"瑜伽"者，即以禅定力而得心一境性。"行"者，即以通达真实而随住。"住不退转地"者，即住不动地。"殊胜意乐圆满"者，具足如是殊胜意乐：
"广大而宏远欢喜，
精进于大利益事，
以其殊胜善法故，
是为最胜之意乐。"
"于彼等"者，即指诸听众。为显示更极少故，说"憍尸迦，若诸发菩提心"等。
若疑："岂非一切皆以平等意乐而入？云何唯一二安住？"为此，以"何以故，憍尸迦，无上正等正觉"等作答。应当依次解释"精进微弱"等七语之义，因为离于四加行道、见道、修道及殊胜道之殊胜精进故。此说：虽以平等意乐初入，然因无殊胜精进，故非一切皆堪为无上正等正觉之器。
"难成就"者，即难趣入。为显示小中大相，说"憍尸迦，是故如是"等。"速疾"者，即迅速。"安乐"者，即无烦恼。"相续不断"者，即反复。
若疑："岂不应为求如来果位而学菩提行？云何说应学般若波罗蜜多？"为此，说"憍尸迦，如是"等。其义为：如昔日世尊行菩萨行时，为圆满诸行，以无所得方式学习般若波罗蜜多，如是我等亦应依止般若波罗蜜多为获得一切佛功德之因。

།གཞན་དུ་ན་དམིགས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མུ་སར་གལ་བ་བཻ་ཌཱུརྱ། །དངུལ་དང་ཤེལ་དང་གསེར་དང་ནི། །མུ་ཏིག་དམར་བཅས་རྡོ་སྙིང་རྣམས། །ཀུན་ལས་གཙོ་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ། །སྣ་བདུན་བརྗོད་པ་ཡང་ན་ནི། །མདོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ཆ་ ཙམ་ལས།།དེ་ལས་ཐ་དད་རིན་པོ་ཆེ། །གཞན་པ་དག་ནི་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བཤད་པས་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་པོ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་ དབུས་ན་ཡོད་པའོ།།བྱེ་བ་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བ་དང་བྱེ་བ་ནི་བྱེ་བ་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གཞི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེ་ལས་སོ། །ལ་ལ་ལས་ནི་དེ་ལས་གཞིའི་བསོད་ནམས་ཞེས་འདོན་ཏོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ གཞི་དེས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། འདོད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་རབ་ཏུ་ ལྡན་པ་ནི་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་མིང་ཐ་དད་པར་བྱས་མོད་ཀྱི།འདིར་སྤྱིར་དགེ་བ་ལ་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཡང་དོན་འདི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མང་ངོ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་མང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་གྲུབ་ བྱའི་ཕྱིར།།མང་པོ་ཞེས་བྱ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །རིངས་བག་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་ལས། །བདེ་གཤེགས་ཞེས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་པར་དད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའོ། །རྟོག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་ འཇོག་པའོ།།མོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དམིགས་པའོ། །སེམས་དང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟང་པོ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་སེམས་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལེན་ཅིང་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པའོ།།དོན་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཁོ་ན་འབའ་ཞིག་བླངས་ཏེ་སྟོན་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་མི་འགལ་བར་ངེས་པར་རྟོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
否则，彼菩萨知：以有所缘则不能圆满菩萨行，亦不能证菩提。为显示中品小相，说"憍尸迦，是故如是"等。
"七宝之自性"者：
"珊瑚、琉璃、白银、
水晶及以黄金、
珍珠赤珠摩尼，
以最胜故名宝。
或说此七宝者，
仅从色相形状，
异于彼等诸宝，
说为其他珍宝。"
如是所说，即彼七宝之自性。"自性"者，即其体性。"具如来舍利为心要"者，即有如来舍利安住其中。"众多俱胝"者，俱胝与俱胝即为多俱胝。"从彼基"者，即从彼因。或有诵为"从彼基之福德"。
其义为：相对于供养具舍利心要之塔庙，彼基能否生起更多成就佛果之因的福德？"福德"者，如《阿毗达磨集论》说："与欲相应之善为福德，与色无色相应者为不动"，虽如是分别立名，然此处应知通指一切善为福德，以此义于色界亦有故。
"世尊众多，善逝众多"者：
"为成就广大故，
亦说为众多义，
由速疾等差别，
应知名为善逝。"
"深信"者，即深生信解。"思维"者，即作意。"胜解"者，即以增上胜解作意而缘。"净心"者，即见为善妙而心向往之。"发菩提心"者，即为无上正等正觉之因而受菩萨戒，令心殊胜。"分别解说义"者，即唯取其义而显示。"意随观察"者，即决定了知互不相违。

 །ཇི་ལྟ་བུར་གྲུབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ ལ།འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་མོས་པ་གྲུབ་པ་གང་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་དང་། ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཡུན་རིང་ དུ་གནས་པར་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ།།དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་གཙོ་མོ་སྟེ་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདི་ནི་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་པ་མེད་ན་ཀླག་པ་དང་ཁ་ཏོན་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་འགྱུར་ བས་དེ་རྒྱུན་ཆད་པར་མ་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་མི་བཞུགས་ཏེ་རྟོགས་པ་དང་ལུང་གི་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡུམ་ཡིན་པས་གླེགས་བམ་དུ་བཞུགས་པས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་གྱི་ཕན་གདགས་པ་བསྒྲུབ་པ་བྱས་པར་ འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།ཚུལ་དང་མ་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་ཡིན་ལ། བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་ཏེ་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བཞག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་གཞན་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བསམ་པས་བཀུར་སྟིར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ ཡང་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་སྤྱོད་རྣམ་པ་བཅུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་། ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་ལེན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་ སེམས་པ་དང་སྒོམ་པའོ།།ཆོས་སྤྱོད་དེ་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཁྱད་པར་ཕྱིར་དང་མི་ཟད་ཕྱིར། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་མ་ཞི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འབྲིང་གི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ གྱི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་བྱེ་བ་དུ་མ་ལྟ་ཞོག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འཛམ་བུ་གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །འཛམ་བུ་གླིང་སྟེ་ངོས་གསུམ་ལ། །སྟོང་ཕྲག་གཉིས་སོ་ཤིང་རྟའི་དབྱིབས། །གཅིག་ལ་སོགས་ཚད་ཕྱེད་དང་བཞི། །ཞེས་ བྱའོ།།འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་གསུངས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི། །གནས་པར་འོད་པའི་འོག་དག་གི། རླུང་གི་ དཀྱིལ་འཁོར་རྔམས་སུ་ནི།།ས་ཡ་དྲུག་འབུམ་གྲངས་མེད་དོ།

以下是完整的直译：
关于"如何成就"等，即具足中品小等诸相之胜解成就，及其智慧如何成就，以彼于此般若波罗蜜多作周遍观察，即是周遍思维。为令正法久住，此为其因缘。
即此说"佛陀之法"等。诸佛之法即主尊母般若波罗蜜多，若无经典书本，则无诵读持诵等，故勿令其断绝。如是，愿母不灭，证悟与教法之正法勿没。因是诸菩萨之母，以经典住世故，能成就听闻等名号之利益。
"不离法"者，"由何"为余语，"故"为因此，应与"应安置"相连。不仅安置而已，更说其他如前所说发心恭敬供养等，即"于彼般若波罗蜜多"等。
此等一切听闻等即说十法行：
"书写供养并布施，
听闻读诵及受持，
讲解念诵并思维，
及以修习为第十。
此十法行之自性，
福德积聚无量边，
因殊胜故不尽故，
利他无尽未寂故。"
应当如是了知。
依中品之相而说："憍尸迦，莫说众多俱胝七宝塔庙具如来舍利为心要"等。"赡部洲"者：
"赡部洲有三边际，
二千由旬车形状，
其一边等四分半。"
说中品大者："憍尸迦，此赡部洲七宝塔庙"等。"四大洲世界"者：
"器世间安住，
光明之下方，
风轮深度量，
十六万无数。"

 །ཆུ་རྔམས་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཅིག་དང་། །སྟོང་ཕྲག་དག་ནི་ཉི་ཤུའོ། །ཕྱིས་ནི་རྔམས་སུ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད། །ལྷག་མ་དག་ནི་གསེར་དུ་འགྱུར། །ལྷུན་པོ་རིན་ཆེན་བཞིའི་རང་བཞིན། །གསེར་གྱི་རི་ནི་བདུན་པོ་ སྟེ།།དང་པོ་ཉིད་ནི་གཉའ་ཤིང་འཛིན། །གཤོལ་མདའ་འཛིན་དང་སེང་ལྡེང་ཅན། །བལྟ་ན་སྡུག་དང་རྟ་རྣ་དང་། རྣམ་པར་འདུད་དང་མུ་ཁྱུད་འཛིན། །དེ་ནས་གླིང་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ལྷོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་། །འཛམ་བུ་གླིང་སྟེ་ངོས་གསུམ་ལ། སྟོང་ཕྲག་གཉིས་སོ་ཤིང་རྟའི་ དབྱིབས།།གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དང་བཞི། །ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་ཟླ་གམ་འདྲ། །ངོས་གསུམ་འདི་དང་འདྲ་གཅིག་ལ། །དཔག་ཚད་སུམ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའོ། །བ་ལང་སྤྱོད་གླིང་ཟླུམ་པོ་སྟེ། །སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་མི་སྙན་ནི་གྲུ་བཞིར་མཉམ། །དཔག་ཚད་སྟོང་ ཕྲག་བརྒྱད་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡི་བར་གྱི་གླིང་བརྒྱད་ནི། །ལུས་དང་ལུས་འཕགས་སྒྲ་མི་སྙན། །སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་ཟླ་དང་ནི། །རྔ་ཡབ་དང་ནི་རྔ་ཡབ་གཞན། །གཡོ་ལྡན་དང་ནི་ལམ་མཆོག་འགྲོ། །དེ་དག་གྲངས་ནི་ཇི་བཞིན་འདོད། །གླིང་བཞི་པོ་ནི་དེ་དག་གི། ཕྱི་རོལ་ན་ནི་ཁོར་ ཡུག་སྟེ།།མཚམས་བཅད་དང་འདྲར་ལྕགས་ལས་ནི། །བྱུང་བའི་རི་ནི་ནག་པོར་བཅས། །འདི་ཀུན་ཆུའི་ནང་བརྒྱད་ཁྲི་དག་།ནུབ་པོ་ཆུ་ཡི་སྟེང་དུ་ཡང་། །དཔག་ཚད་དག་ནི་བརྒྱད་ཁྲིའོ། །བརྒྱད་པོ་འཕང་དུ་ཕྱེད་ཕྱེད་འབྲི། །དེ་དག་རྔམས་སུའང་འཕང་དང་མཉམ། །དེ་ཡི་བར་བདུན་ རོལ་མཚོ་ཡིན།།དང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུའོ། །དེ་ནི་ནང་གི་རྒྱ་མཚོ་ཡིན། །དེ་ཡི་ངོས་ལ་སུམ་འགྱུར་རོ། །རོལ་མཚོ་གཞན་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་དོ། །ལྷག་མ་ཕྱི་ཡི་མཚོ་ཆེན་ཡིན། །རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་ཡན་ཆད་ཡིན། །ལྷ་ཡི་གཞལ་མེད་ཁང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གླིང་བཞི་པ་ཉིད་ནི་གླིང་ བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བཤད་དོ།།ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྟ་ཞོག་གི་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླིང་བཞི་པ་དང་ཉི་ཟླ་ དང་།།རི་རབ་དང་ནི་འདོད་ལྷ་དང་། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ལ་ནི། །སྟོང་ནི་སྤྱི་ཕུད་ཡིན་པར་འདོད། །ཆེན་པོའི་འབྲིང་བསྟན་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི།དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གཉིས་པ། །བར་མའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
水深十一万又二万，其后深度八十万，余者皆成金。须弥山为四宝所成，七金山者：第一持轭山、持犁山、檀香山、善见山、马耳山、垂胜山、持边山。
其后四大洲，依于南等方位。赡部洲三边，二千由旬车形状，一边四由旬半。东胜身洲如半月，三边与此同，一边三百五十由旬。西牛贺洲圆形，八千五百由旬。北俱卢洲四方等，八千由旬。
其间八小洲：身洲、身胜洲、声闻洲、声闻补洲、拂洲、其他拂洲、动摇洲、胜道行洲，彼等数量如是许。四大洲之外为轮围，如界限般，铁所成黑山具足。
此等皆没于水下八万由旬，水面之上亦八万由旬。八山高度各减半，彼等深度亦与高等。其间七香水海，第一八万由旬，此为内海，其边三倍。其他香水海各减半。余为外大海。须弥山顶以上，为诸天宫殿。如是所说。
四大洲即称为四洲世界。大品小品说："憍尸迦，莫说四洲世界一切有情"等。"小千世界"者：四大洲与日月，须弥及欲天，梵世千数者，是谓小千界。
大品中品说："憍尸迦，小千世界"等。"二千中世界"者：彼千为二千，是谓中世界。

 །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཀཽ་ཤི་ཀ་སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི།དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་བླ་ན་མེད། །ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་བསྐོར། །མཉམ་དུ་འཇིག་ཅིང་འབྱུང་བ་ཡིན། །བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་གྱི་ས་བོན་མ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང་པོ་ཁོ་ནར་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་རྣམ་པ་དགུར་བསྟན་ནས། རང་དང་ གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཀཽ་ཤི་ཀ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་མེད་པར་ཕྱི་མ་ཡང་མེད་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ གྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་བྱས་ནས་བཀུར་སྟིར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སེམས་ཆེ་བས་སོ།།སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འདྲན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། ། ཞེས་གསུངས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མཆོད་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་སྐྱེའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་འགའ་ཞིག་གི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་རྟོགས་པ་གསལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །བདེ བར་གཤེགས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དབྱེ་བ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྣམ་གྲངས་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ།རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་སོ། །སིལ་སྙན་ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པི་བང་དང་གླིང་བུ་ལ་སོགས་པ་སིལ་སྙན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གླུ་བླངས་ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་སྦྱར་ བ་དང་ཐ་མལ་པའི་གླུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ།།གར་ཐབས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒེག་པ་དང་། དཔའ་བ་དང་། འཇིགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རོལ་མོ་དང་ཕེག་རྡོབ་པ་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སྐད་ནི་རོལ་མོ་ཐམས་ཅད་དོ། ། ལག་མཐིལ་གྱི་རོལ་མོའི་ཁྱད་པར་ནི་ཕེག་རྡོབ་པའོ།

以下是完整的直译：
为显大品大品故，说"憍尸迦，二千中世界"等。"三千大千世界"者：彼千为三千，世界最为殊胜，为大轮围所环绕，同时坏灭与生起。
由我慢种子未尽故，首先显示自利胜解九种，为显自他二利胜解小品小品义故，说"憍尸迦，三千大千世界"等。"无前后"者，谓无前亦无后，同时之义。
"如是性质福德所作"者，即前说七宝舍利塔造作供养等性质之福德心广大故。如说："诸佛即法身，导师观法性。"若供养法性自性般若波罗蜜多，即是供养一切诸佛，故生极多福德。为利某些众生，显明自证，即"世尊如是，善逝如是"。
为显示此义，说"世尊，于此般若波罗蜜多"等。为以其他方式明示所说小品小品分类故，说"世尊，如是种种"等。"种种"者，谓广说故。"一切乐器"者，谓琵琶、笛等千种乐器。"一切歌咏"者，谓梵语及俗语等歌。"舞姿"者，谓优美、勇武、可畏等。"音乐及拍掌一切"者，螺等声音为一切音乐，手掌音乐差别为拍掌。

 །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྗེས་སུ་དགྱེས་པའི་དོན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱར་རོ། །བསམ གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི།ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཡུམ་ལ་མཆོད་པས་ ཇི་ལྟར་ན་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་ཆེ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དགོས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དོན་འདི་ནི་སྔར་གསུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འདིར་སྔར་མ་བྱུང་བར་བརྗོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་མ་ཡིན་ ནམ།ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ཉེ་བར་དགོད་པ་མཛད་ཅེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་གང་གིས་ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱི་སེམས་དོགས་པ་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་སྔར་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་དོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་ གཞན་དུ་བརྗོད་པའི་བརྒལ་བ་དང་ལན་དེ་ཉིད་ནི་གཞན་ལ་བརྒལ་བ་དང་ལན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་བཟློས་ཏེ་གསུངས་པར་དོགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། གཞན་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆར་ཡང་མི་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆར་མི་འགྱུར་བའི་མཐུ་ཆ་ཕྲ་མོ་ཡང་ངོ་།།གྲངས་སུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ལ་ཐ་དད་པའི་གྲངས་ཉུང་ངུར་རོ། །ཆར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུ་ཆ་ཕྲ་མོར་ཡང་ངོ་། །བགྲང་བར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་མ་བརྗོད་པའོ་། །དཔེར་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བའི་གནས་སྐབས་ སུའོ།།དཔེས་བསྟན་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོན་ཏན་གང་ཡོད་པས་རྫས་ལ་སྒྲ་འཇུག་པ་དེ་བརྗོད་པ་ན་ཏ་དང་ཏལ་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་དཔེའི་ཡོན་ཏན་ནི་དཔེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་སྙད་རྟེན་ཙམ་དུའོ། །རྒྱུར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྒྱུའི་ངོ་བོར་ཡང་ངོ་།།མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟོགས་པར་རོ། །ཆ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་ནི་ཚིག་འདི་དག་གིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་མཆོད་པའི་བསོད་ནམས་དག་པར་ཐག་རིང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆ་ཤས་ཅན་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་དག་ལ་གཅིག་དང་ཆ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཟུང་བར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
由善说故，为随喜义，说"憍尸迦，如是"等。"众多"等三语，用于加行等阶段。"不可思议生起"等三语，应依次说为生起法身、受用身、化身故。
如来岂非一切中最殊胜者？云何供养佛母（般若）福德更大？为此疑问而说"如来应供"等。此义前已说过，此处岂无少许未曾说者？何故此处重复安立？
应答：虽然如此，然以何种方式令其他听众生起怀疑心，即使以前说过的方式亦无疑虑。因为对一人所说的问答，未必成为他人的问答，此非决定。是故不应疑虑重复宣说，对他人亦应如是说。
"少分亦不及"者，谓暂时少分力量亦不及。"数亦"者，谓差别数量少分。"分亦"者，谓微细力量。"计数亦"者，谓未说类别。"譬喻亦"者，谓相似情况。"以喻示亦"者，谓由具何功德而名言安立，说为彼与彼等，故喻德为以喻示。"所依亦"者，谓极小言说所依。"因亦"者，谓因之体性。"不能"者，谓不了解。
显示分等自性者，此等语句显示般若波罗蜜多与如来舍利塔供养福德远远不等，应知此是由于有分与极微色于一与分中安立故。

 །ཆུང་ངུའི་འབྲིང་གི་རྣམ་པའི་དོན་དུ་གྲོགས་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་གཟུང་བར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས བཟོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བོད་པ་ནི་གྲོགས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་དགོས་པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་གཟུང་སྙམ་དུ་འགའ་ཞིག་རྟོག་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།གང་གི་ཚེ་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་བུར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་འབྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འཐབ་པར་བྱའོ་ ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་གཡུལ་འགྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དྲན་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །ཁ་ཏོན་དུ་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གིས་སོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་མཐོང་བས་རབ་ཏུ་དང་བ་ཉིད་སྐྱེས་ཏེ་བསྟོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདིར་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སྒྲིབ་པའི་དུག་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པས་འདས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་རིག་སྔགས་ཆེན་མོའོ། །མ་འོངས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མེད པ་རྣམས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚད་མེད་པའི་རིག་སྔགས་སོ།།དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བྱ་བ་མཛད་པར་སྤྱོད་པ་ད་ལྟར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རིག་སྔགས་སོ། །སྙིགས་མ་ ལྔས་ཁྱབ་པའི་དུས་སུ་ཉོན་མོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་གོང་ན་མེད་པའི་རིག་སྔགས་སོ།།དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལས་མཆོག་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱིས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་རིག་སྔགས་སོ།

以下是完整的直译：
为小中品之义，说"友人，应受持般若波罗蜜多"等。由具大威力故，具足忍辱者为帝释，故称其为"友人"。
由天子善说故，世尊说"憍尸迦，汝"等。若有人疑问：何故无见用而受持般若波罗蜜多？为此说"当阿修罗"等。"如是心行生起"者，谓下文所说分别。"战斗"即解释为"交战"。"忆念"者，谓以意。"诵读"者，谓以语。
见现法功德利益故生起净信，为赞叹故，白世尊"如是"等。由善说故，为随喜义，说"憍尸迦，如是"等。
为何世尊是大明咒等？为此疑问而说"如是"等。此处略义真实性是：由息灭一切障碍毒害，为过去诸如来作利益故，是大明咒。由是无量未来诸如来现证菩提之因故，是无量明咒。由作无量事业，是现在一切如来现证菩提之因故，是无量明咒。
于五浊遍满时，于烦恼世界中，成为释迦王证悟真实之因，以度脱轮回义故，是无上明咒。由从十善等乃至不可思议智慧究竟，开显世间故，以一切中最殊胜续故，是无等等明咒。

།རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་བཤད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་འབྱུང་བ་ན་ཡང་། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པས་ན་མི་མཉམ་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་མེད་པའི་རིག་སྔགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དུ་ཆོས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག པས་ན་མཉམ་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་རིག་སྔགས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་ དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས།འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་རིག་སྔགས་འདི་ལ་བསྟན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གི་ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དག་ལྷ་མ་ཡིན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱལ་ ཞིང་དོན་ཆེན་པོ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་སྩོལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་དང་པོ་ཁོ་ནར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ཏེ། རིག་སྔགས་ ཆེན་མོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་གཞན་དུ་བཤད་པའོ་།།དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པའི་བཤད་པ་ནི་གཞུང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཡང་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྒྲའི་དོན་ནི་བརྡ་བས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ། །དཀྱུས་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཚིག་བཤད་ པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རིག་སྔགས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་ནས་སོ། །ད་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེང་སང་སྟེ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། འདོད་ པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་།བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མ་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་། ངག་འཁྱལ་པ་དང་། བརྣབ་སེམས་དང་། གནོད་སེམས་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ བྱུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བཞི་རྣམས་སོ།།དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་ གཅིག་པ་སྟེ།ཡན་ལག་བཞི་པ་དང་ལྡན་པའོ།

以下是完整的直译：
由宣说佛母相顺因之力，诸菩萨于如来不出世时，以般若方便善巧，于世间开显十善等，因不等故，是无等明咒。
当如来正法隐没时，以佛母威力，于世间趣入修法等，故与无等如来平等，是不等等明咒。
如前所说之理即是明咒。若非如此，则对"何故是世尊母大明咒"等疑问，以"如是，于此般若波罗蜜多明咒中示现"等经文作答时将无所言。
是故，由能胜大阿修罗等并赐予成就大义果故，世尊说"如是，此般若波罗蜜多是大明咒"等初始经文者，彼等处无大义，而另解大明咒等。
因此，不应认为如上所说解释与经文不相顺合，因为语义由约定而生。旁论已足。
今当依正文解释：
"依此明咒"者，谓得般若波罗蜜多。"现在"者，谓今时，即现在时之义。"十善业道"者，谓离杀生、不与取、邪淫、妄语、离间语、粗恶语、绮语、贪欲、害心、邪见，是为十善业道。
"四禅"者，谓由等至所生色界自性之四禅。其中初禅具有寻、伺、喜、乐、心一境性五支。第二禅具有内净、喜、乐、心一境性四支。

 །གསུམ་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། སྡུག་ བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང་།སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་གཙོར་གྱུར་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པ་མཚུངས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།རབ་ཏུ་འབྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེ་སྡང་མེད་ པའི་རང་བཞིན་ཏེ།སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའོ། །དགའ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡིད་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དགའ་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མཛའ་བོ་དང་དགྲ་བོ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བྲལ་བའོ།།དེ་ལྟ་ན་འདི་དག་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པ་དང་། ཅི་ ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པ་དང་།འདུ་ཤེས་ནི་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་རྨོངས་པའོ། །འདི་ནི་ཞི་བ་པ་། འདི་ནི་གྱ་ནོམ་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་པ་མ་ཡིན་པའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ དང་།ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ བཞི་ཞེས་བྱའོ་།།མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ལྷའི་མིག་དང་། ལྷའི་རྣ་བ་དང་། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ ཅུ་རྩ་བདུན་ནི་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
第三禅具有舍、念、正知、乐、心一境性五支。第四禅具有清净舍、清净念、不苦不乐受、心一境性四支。
关于"具足菩提支"，有人说是以无漏为主。其他人解释说，由方便智慧摄持力，有漏本身即为菩提支，与具足因相应而趣入。
"开显"者，即通达。
"四无量"者，慈与悲是一切无嗔之自性，即愿诸有情次第具足安乐、远离苦恼。喜是对正修行诸有情心生欢喜之相。舍是于亲怨离贪嗔。如是，由缘无量有情故，称为无量。
"四无色定"者，谓作意"空无边"、"识无边"、"无所有"，及"想为疮痛，无想为痴，此为寂静，此为胜妙，即非想非非想"，如是次第超越色想，故为无色；由成办身心平等性，故名四等至。
"六神通"者，即神足通、天眼通、天耳通、他心通、宿命随念通、漏尽通，是为六神通。
三十七菩提分法，当于下文说明。

།མདོར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མདོར་བསྡུ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལས་སྤྱོད་པ་རེ་རེའི་གཉེན་པོ་གཞུང་ཇི་ཙམ་གྱི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཙམ་གྱི་གཞུང་གི་ཚོགས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ་།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་མངའ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སོ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་རང་བྱུང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ཡང་བསམ་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ནུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྔོན་ཐོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསྟན་པའི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་ མཐུན་པ་ཡིན་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་སྔོན་སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་ན་ཐོས་པའོ།།རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཉེ་ བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁ་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་བྱུང་བ་ནི་དེ་ན་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་ཟེར་རོ། ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྨོས་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཟག་པ་ཟད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་འདིར་དེ་སྐད་སྨོས་སོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་དཔེས་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྨན་དང་སྐར་མ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྨན་ནི་འབྲུ་ལ་སོགས པའོ།།སྐར་མ་ནི་པ་བ་སངས་དང་ཕུར་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སྨན་ལ་ལ་ཉིད་མཚན་མོ་སྐར་མ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་སྣང་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་རྣམས་ནི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་བརྟས་པར་བྱས་པ་ལུས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པ་དང་། མཐུ་ཁྱད་པར་ ཅན་སྐྱེ་བས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྟོབས་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཐུ་ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་མཐུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་སྐར་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔེ་བསྟན་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་དུ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་སོ།

以下是完整的直译：
略说贪等八万四千行，每一行的对治，随经教量圆满，如是经教总集称为法蕴，即八万四千法蕴。
关于"佛智"等，由通达一切所知故具殊胜智慧，故为佛。无他人教授而自证悟，故为自生，彼等为智故如是称。又因超越一切思维境界，本性寂灭，故为不可思议智。
关于"先所闻智"等，此等一切所说法皆为法界之因相，故为般若波罗蜜多之因相，于先佛出世时所闻。
"具随悲"者，即具足悲心。"于此"者，即娑婆世界，此为显示无佛出世之世界。
关于"不具菩提支"，有人解释说因如来未出世，彼处众生无证悟菩提之缘分。他人说是由离智慧方便善巧故。
提及五神通，因彼时不可能有漏尽通，故此处如是说。
为以喻显示佛母之殊胜性故，说"憍尸迦，譬如"等。"药与星"中，药即谷物等，星即金星木星等故如是称。或说某些药夜间如星显现，故如是说。彼等由月光滋养而身体圆满，生殊胜威力，故次第说"随其力量及威力"。"普现"者，显示自身威力。"诸宿"者，即角宿等。
显示譬喻之义，说"憍尸迦，如是"等。"灭后"者，即般涅槃后。

 །ཆོས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འབྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ནི་ཆོས་སྤྱོད་པའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ དུ་སློབ་པ་ནི་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའོ།།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསླད་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སྒོམ་པ་ནི་ཞི་བར་སྤྱོད་པའོ། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྟེན་པ་ནི་དགེ་བར་སྤྱོད་པའོ། །རབ་ཏུ་འདོགས་པ་ནི་འཇུག་པའོ། །རབ་ཏུ་བསྒོམ་པའི་སློབ་ པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དག་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་རྣམས་ལ་མཁས་ པའོ།།ཡུམ་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པས་སྤྱིའི་ཚུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པར་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེར་ཡན་ལག་རེ་རེ་ནས་མངོན་ སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སླར་ཡང་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས། དོན་དེ་ཉིད་ནི་བཟླས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་བ་སྤངས་པས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པར་དོགས་པ་མི་བྱའོ། །འདི་ལྟར་སྔར་ནི་ མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ལ།ད་ལྟར་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བློན་པོ་ཆེན་པོའི་། བློན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླང་པོ་ཆེའི་ འདུལ་སྦྱོང་བྱེད་པའི་བློན་པོའོ།།ཉེ་བར་འོངས་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གན་དུ་ཉེ་བར་འོངས་པར་གྱུར་པའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་སྟེ། སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་ངེས་པར་བསྟན་པ་སུ་ཞིག་གིས་ནུས་ ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཟུང་བ་དེའི་ཕྱིར་དེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་གིས་གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྨྲ་བར་འདོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་ཁོ་ན་ལ་ཚིག་འདྲེ་བར་འདོད་པའོ། ། གཏམ་ཟེར་བར་འདོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་གཏམ་གྱི་རྒྱུན་ཟེར་འདོད་པའོ།

以下是完整的直译：
关于"修法"等，于经续等法之书写等勤修即是修法。修学自他平等性即是同行。为断除贪等染污，修习对治分即是寂行。依止四摄事等即是善行。胜解即是趣入。即是胜修学。
"从菩萨生"等三句，是由加行等差别而说。"善巧方便"已如前说。或谓善巧于空性、大悲及由此所生诸事业。
为以其他方式显示佛母之殊胜性故，说"憍尸迦，复次"等。"作意"者，由略摄而缘总相故。"忆念"者，由广说而逐一现证故。
复次依其他义，说彼义即是重复，故说"不作死时"等，不应疑有重复过失。如是先前依见道而说，今依修道而说，故有差别。
"大臣"者，即正确开示认知之道的大臣。"象师"者，即调伏大象之臣。"若来"者，即来至近前。"如是"此语助词，用于"何以故"之义，因说谁能确定显示与语根相近者之义故。此说：由于执持般若波罗蜜多，故为彼所摄持，因此彼等不得其便。
"欲说"者，即欲于经中连缀文句。"欲言谈"者，即欲展转言说。

 །ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཆོས་གོས་དང་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དེ་མངོན་པར དགའ་བར་བྱ་བར་སེམས་པའོ།།ང་རྒྱལ་གྱི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲར་གསུངས་ཏེ།དེའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ནི་མཛའ་བ་པོའི་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་བྱམས་པ་དེ་སྟོབས་པ་ནི་ཉེ་བར་ བསྒྲུབ་པའོ།།དེ་ཡང་རྒྱུ་ལ་སོགས་པས་བྱེད་པ་ཡང་སྲིད་པས་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྙིང་རྗེ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་སྙིང་རྗེའི་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་སྙིང་རྗེར་ཉམས་པར་བརྟག་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། དེ་སྟོབས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ བསྒྲུབ་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་སྲིད་པས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པར་ བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་སྒོམ་པ་པོ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་འདུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ལ་ནི་ལྷ་དང་ མི་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕན་ཡོན་མང་པོའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གདུག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ ལ།གདུག་པ་ནི་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་གདོན་མི་བསྲུན་པའོ། །སྡིག་སྦྲུལ་ནི་སྦྲུལ་ཏེ་དེ་མང་བའོ། །དགོན་པ་ནི་བགྲོད་པར་དཀའ་བའི་གནས་སོ། །ནང་དུ་སོང་བ་ནི་ཕྱིན་པའོ། །སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པོ་མེད་ན་མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་ ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཚུགས་པའོ།།མ་གཏོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོར་ནས་ཏེ། གླགས་རྙེད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ།

以下是完整的直译：
"当生起欢喜"者，即国王等对于示现法衣、福德等而精进于佛母者生起欢喜心。
未断我慢习气者，为何有如是欲说等因由之疑问，以"何以故"迎之，而说"此般若波罗蜜多"等。"于般若波罗蜜多"者，即以般若波罗蜜多之名说修习之菩萨，因为是显示其功德之时故。
"修慈"者，此是亲友之事，故慈即是给予。由因等亦可作，故说"以慈心"，即是以利益心之义。"修悲"者，于悲之果上假立为悲，给予即是修悲。如是亦可作，故说"以悲心"，即以拔苦之心。
如《宝髻经》中亦说：应以大悲等眷属修习般若波罗蜜多。彼修习者即是精进修习慈等，故由慈等力而有国王等礼敬等。如是于他处亦说："菩萨精进于慈，则一切天人皆生净信"等。
"故"之"故"字表决定，义为因般若波罗蜜多有诸多功德因故。
关于"恶毒"等，"恶毒"即不调伏之夜叉等鬼神。"毒蛇"即蛇类众多。"旷野"即难行之处。"入内"即到达。"除宿业异熟"者，即为无二者时定业异熟所困。"除"者即舍弃，得其便者与前文相连。

 །ད་ནི་དུས་གཞན་དག་གི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པ་དག་ཡིད་ཆེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།།མུ་སྟེགས་པའི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བ་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱུའོ། །ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་བསམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་བསམ་པས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་གི་སེམས་ལ་ཀུན་དུ་བརྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཚེ་བའི་སེམས་ཡོད་པ་ཤེས་ནས་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྒྱ་བྱིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ནས་འོག་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཇི་ལྟར་ངས་ཀྱང་གནང་ངོ་ ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་བཟུང་བས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྒོ་དེ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྒོ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། སའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལམ་གང་ནས་འོངས་པ་དེ་ཉིད་ནས་ཕྱིར་ ལྡོག་སྟེ་དོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱིན་གྱི་བརླབས་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པར་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་མཁྱེན་པ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་བས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ལྡོག་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ན་འདི་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་ཡོད་ཅེས་རྟོག་པ་ལ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཇི་ལྟར་ངས་ཀྱང་གནང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འདི་རྣམས་སླར་ ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཏུ་འདོན་པ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ངས་རྗེས་སུ་གནང་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འགྲས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མི་མཛད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཤཱ་རིའི་བུ་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་འཇུག་པའི་དགེ་བའི་ལས་ཡོད་པར་ངས་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་བས་ན་ འདོགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི།ཁོང་ཁྲོ་བའི་དབང་གིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཞེ་འགྲས་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་སྡང་བའོ། །ཡང་ཡིད་ཆེས་པ་བསྐྱོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བདུད་ནི་ལྷའི་བདུད་དོ།

以下是完整的直译：
今为令于其他时分功德生起疑惑者生信，故说"尔时外道"等。外道出家所出家者即是遍行者。"以寻过失之心"者，即以损害之心。"尔时"者，即是"彼时"之义。
"观察彼等之心"者，应知即是世尊以彼许可，知彼等有害心已，为令返回故，帝释示现般若波罗蜜多。此亦如下文即说："天帝释如我亦许"。
"所有"者，即配合"仅取一分"。关于"彼门"等，即从木等善加装饰之门，及从地之特殊方向所来之道路返回而去之义。
不知是世尊加持，故自说"何以如此"等。因佛世尊无有丝毫不知，故说"尔时世尊"等。"为返回"者，即为令返回故。
对于帝释常无等持，如何有如是念之疑虑，故说"天帝释如我亦许"。为令彼等返回故，我许可帝释宣说般若波罗蜜多。
世尊岂非具大悲心，何故不摄受具嗔恨心者之疑问，以"何以故"迎之，而说"舍利子，外道"等。"白法"者，即我未见彼等中任何一人有听闻正法之善业，故不摄受，非因嗔恨，此为所思。"嗔恨心"者，即心怀瞋恚。
复为生信故，说"尔时恶魔"等。其中"魔"即天魔。

 །འཁོར་བཞི་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་སོ། །འདིར་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་འདིར་ངེས་པ་ཁོ་ནར་རོ། །མིག་གིས་མི་རྩོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བགེགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག བཞིའི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟ་པ་གཅིག་ནི་རྐང་པ་བསྲུང་བ་བཞི་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་གཅིག་གོ།།གླང་པོ་ཆེ་སྲུང་མ་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་སྔ་མ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་སོ། །ཤིང་རྟ་སྲུང་མ་བཅུ་དྲུག་དང་སྔ་མ་གཉིས་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་ཡན་ལག་ གསུམ་མོ།།རྐང་ཐང་བཅུ་དྲུག་སྔ་མ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པའོ། །དེ་ཡང་ཉུང་ཟད་ཡིན་ཏེ་ཡང་འདི་ལྟ་བུའི་རིམ་གྱིས་བདུད་ཀྱི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་སོ། །ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རིང་ པོར་རོ།།ཡིད་ཆེས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁར་རོ། །ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་གོ།།བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་པའོ། །ངན་ངོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉུང་ཟད་དེ་ཙམ་གྱི་ཚོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་བགྱི་བ་བགྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱ་བ་ལྷག་པར་ གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ་།།ཡང་ན་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དབང་དུ་བྱ་བ་གནང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣ་ལམ་དུ་གྲག་པ་རྟོགས་པ་ལས་ཁྱད་ པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཅིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སློབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཞན་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་དེ་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སློབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའི་ཚིགས་གསུམ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་རབ་ཏུ་ཕུལ་བ་དང་། དེས་གསུངས་པ་མཉན་པ་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

以下是完整的直译：
"四众"者，即比丘、比丘尼、优婆塞、优婆夷。"于此必定"者，即唯于此众必定。"为令眼不劳"者，即为作障碍故。
"四支军队"者，一骑兵配四护卫，此为一军队。象兵配八护卫加前者，此为二支。战车配十六护卫加前二者，此为三支。步兵十六加前者，此为第四支军队。此亦为少分，应知以如是次第为魔之大军队。"部署"者，即集众。"久远"者，即长时。
说得信已行供养等，故说"三十三天子众"等。"于虚空"者，即虚空中。"久远"者，即经长时之义。"生起"者，即现前。"微少"者，即仅此量之义。
"于昔诸胜者所作所为"者，即于昔诸佛所作之听闻等相般若波罗蜜多之殊胜事业，故如是说。或者，昔诸佛以听闻等自性决定加持所许可者，故如是说。
"何况"者，意为较闻知更为殊胜之持等尚有疑惑。关于"如是学"等，以非他义故，如是之体性即是真如。应说彼为因之学等三句，为相应等之阶段。
"承事如来"者，即于诸如来献上眷属，及以听闻所说、供养等而承事者，故如是说。

།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲེལ་པ་གཟུང་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་དེས་འདི་རྗེས་སུ་དཔོག་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་ བསུ་ནས།འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལས་བརྩལ་བར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཉིད་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འཚོལ་ན་ཡུལ་དེ་མཉན་པ་ལ སོགས་པ་ལས་ངེས་པར་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པའི་ས་བོན་བཏབ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་བུའི་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་ལར་ལན་འགའ་ཞིག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པར་སྐྱེ་བས་རང་གི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་དཔོགས་ཏེ་།གང་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་དག་ལས་ནི། །ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་རྣམ་པར་གནས། །དེ་དེ་མིན་ཚུལ་རྒྱུ་ཅན་ནི། །དེ་དེ་མིན་ཚུལ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་གནང་ཞིང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་རྗེས་སུ་ གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྔགས་པ་མི་གསུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །བསྔགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་བསྡུས་པ་ དང་རྒྱས་པའི་དབྱེ་བས་གསུངས་པར་མི་མཛད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཡོངས་སུ་མི་སྒྲོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་བརྗོད་པས་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཅིག་པུའི་མིང་ཡོངས་སུ་སྒྲོགས་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ལན་མང་དུ་བརྗོད་པས་སོ།

以下是完整的直译：
承事如来等及听闻佛母等，岂非无所缘执耶？云何由此推度此？为何有此疑惑？故迎以"此如是"等而白。
从般若波罗蜜多中开显及如实生起一切智即佛性。是故应从此求，因无因不生果故。为以喻显示此义，故白"世尊，譬如"等。此说：因无因不生果，故从般若波罗蜜多而生，是故若求如来性，则于彼境听闻等，由遍熟习种子之播植，当得如来果位。
如是平等等，于某些处因殊胜因缘而生，故推度其殊胜因即是承事如来等。如说："由因果二者，此法性安住，彼非如是因，从彼非如理因生。"
以主尊身而善说开许，随顺帝释而说"憍尸迦，如是"等。
为显示小中之大，故白"世尊不说布施波罗蜜多之赞叹"等。"赞叹"者，配为不以略广分别说功德。"不宣说"者，应知为仅说名号。"唯宣说一名"者，即多次宣说名号。

 །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རེ་རེའི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་དམ་པ་ཉིད་དང་།དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་དངོས་པོ་དམ་པ་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དམ་པ་ཉིད་དང་།བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དམ་པ་ཉིད་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བཟློག་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པས་རྣམ་པར་དག་ པ་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།།ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། གཅིག་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་ བསུ་ནས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཐོག་མར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་བསྔགས་པ་གསུང་ཞིང་མིང་ ཡོངས་སུ་སྒྲོགས་པར་མཛད་དོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་དེའི་ཚིག་ཉིད་ལས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི།མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མ་བསྔོས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། སྟོན་དངོས་རྗེས་འཇུག་བློ་ཅན་གྱིས། །དྲིས་པ་ཉིད་ལས་བཟུང་བའི་དོན་དེ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྒྲེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མ་བསྔོས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་ལྡོན་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྟོབས་ལས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བསྟན་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དངོས་པོ་དམིགས་སུ་མེད་པས་འབྲས་བུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的直译：
圣无著说：布施等波罗蜜多各自之相，以依止菩提心故为殊胜所依，以遍行一切事故为殊胜事物，以为一切众生利乐故为殊胜所为，以无分别智摄持故为殊胜善巧方便，以回向无上正等菩提故为殊胜回向，以如实成就遮除烦恼所知二障故为殊胜清净。
为应允故说"阿难，如是"等。
六波罗蜜多皆为成佛之因，云何唯显示一者为主？为何有此疑惑？故迎以"般若波罗蜜多"等而说。以三轮清净故，由布施等回向一切智性，为初入故为前导，是故宣说其赞叹并宣说名号，此与前文相连。
为显所说义即此文故，说"阿难，于汝意云何"等。"未回向一切智性之布施"者，谓未以无所得行相为一切众生之利而回向佛果，"般若波罗蜜多"者为余文。如是布施以受用果报而尽故非到究竟。
导师正随智者，从问即持义，说"非如是"而显示。
为类推戒等故，说"如是未回向之戒"等。
如是以遮遣门显示由般若摄持力故布施等为波罗蜜多自性已，为显般若波罗蜜多自性故，说"阿难，于汝意云何，善根回向一切智性"等。以无所缘事故，果不可思议。

 །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ པའོ།།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །ཡུམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཇུག་སྡུད་ པར་བྱེད་པས་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དུ་འདྲེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚུལ་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པས་དེ་སྒྲོགས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་སྒྲོགས་པར་འགྱུར་བས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གཅིག་པུ་ཁོ་ ན་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གང་ཡང་ང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་སྨྲ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་གསུངས་པ་དེ་ནི་གཙོར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདི་ཉིད་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོ་ ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའོ། །དཔེས་བསྟན་པའི་དོན་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ ཏོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། འདི་དག་ནི་ཡུམ་མཐའ་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡོན་ཏན་འདི་སུ་ཞིག་གི་ཡིན་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་གང་ཞིག་ཅེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་ནས་འདིའི་ཕྱོགས་གཅིག་བླངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་། དེ་ཡང་འདས་མ་ཐག་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་གཞན་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡང་དག་པར་སྨྲས་ པས་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
世尊如是等白言：因有所缘之凡夫不能思议故不可思议。因非声闻等境界故最极不可思议。
为摄母波罗蜜多之义故，说"阿难，是故以其殊胜故"等。
为结前导故，说"阿难，是故以一切善根回向一切智性故"等。
"引导"者，以引导布施等至成佛故。"普引"者，以遮除一切损害故。
"以此理"等者，以如是所说理，布施等五者摄入般若波罗蜜多中，故宣说此即宣说一切六波罗蜜多，非唯显示胜母一者，此为结语。
又前所说"我说般若波罗蜜多功德"等，以其为主故无过。
为以喻显此故，说"阿难，譬如大地"等。"生长"者，谓增长。
以喻所显义，说"阿难，如是"等。
就中下根而言，白"世尊，且"等。
"般若波罗蜜多此等一切功德"者，此非母一切功德，以其功德极多故，此为意趣。
若问此功德属谁？故说"然而"等。谓从世尊处取此一分，为遮除刚才外道等故显示，此为其功德，此为结语。
由正说故赐予"如是"者，说"憍尸迦，善哉善哉"。

།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཙམ་ཡང་གང་ཞིག་འཛིན་པ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཏོན་བྱེད་པའི་བར་ཉི་ཚེ་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་དག་འབྱུང་བ་འབའ་ ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་གང་གིས་བྲིས་ནས་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གླེགས་བམ་ཙམ་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ་བཞག་པ་དེ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།ཕན་ཡོན་ཐོས་པས་མང་དུ་གཅེས་པར་བྱེད་པ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིས་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ལ་བདག་གིས་ སྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་བགྱིད་པ་ལ་ནི་སོམ་ཉི་ཅི་ཞིག་མཆིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ནས། འབྲིང་གི་འབྲིང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤོབས་པ་ཉེ་ བར་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དང་གྲོལ་བ་སྨྲ་བར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།འདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་བར་དགའ་བའོ། །ཕན་ཡོན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ལ་འགའ་ཞིག་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་བསམ་པས་རྒོལ་ཞིང་རྩོད་པར་བྱེད་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་རོ།།སེམས་ཞུམ་པ་ནི་སེམས་རྨོངས་ཤིང་འཁུམས་པ་ཉིད་དོ། །ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྲིད་པ་ན་སྐྱེས་བུས་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པས་ ཇི་སྟེ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།འདི་ལྟར་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་འཁོར་གྱི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་དབྱེ་བ་པོ་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་མཛའ་བོ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བྱེད་ པའོ།།བློན་པོ་ནི་གྲོས་མཁན་གྱི་གཙོ་བོའོ། །གཉེན་བཤེས་ནི་ཕ་དང་མ་ལས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་སྐྱེ་བོའོ། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ནི་མ་དང་ཕ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྤུན་ཟླ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་སྦྱོང་ནི་ཤཱཀྱའི་སྲས་རྣམས་སོ།

以下是完整的直译：
虽然如此，不仅仅是持有、乃至诵读如是分量之般若波罗蜜多一分本性者，获得此等功德而已。
然而若有人书写后，以供养为先而置于经卷中，彼亦将获得无边功德。为显示此义，故说"憍尸迦，若此般若波罗蜜多"等。
由闻功德生多珍重故，白"世尊，我亦"等。"何况"者，谓问已，于殊胜受持等，我作守护等，有何疑虑，此为结语。
如是赐予"憍尸迦，善哉善哉"已，为显示中中故，说"善男子善女人"等。"成就辩才"者，谓生起说理及解脱。"欲乐"者，谓喜说。
为显示其他功德相故，说"复次憍尸迦"等。于"寻求过失"等，谓若有人以损害心来诘难争论，不应心生怯弱。心怯弱者，谓心迷惑畏缩。
若有殊胜智慧等生于世间，由人不知心之功德，恐其不如是生起，故作是念："此何故耶？"为迎此问，说"如是于彼"等。此说：众会怖畏等诸怖畏从执实生起，于此由受持般若波罗蜜多力故，无有作者、所作等执著，故不生起。
为显示中上故，说"憍尸迦，复次"等。其中，"友"者，谓作利益安乐者。"大臣"者，谓谋臣之主。"亲属"者，谓父母一代代相传之人。"血亲"者，谓同父母所生兄弟等。"沙门"者，谓释迦子等。

 །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་བྱུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཚར་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་དེ་རྣམས་ཚིག་གིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེས་སྨྲས་པའི་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་སུན་ཕྱུང་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ དེ་རྣམས་སེལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།སྟོབས་ཡོད་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་ཡོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །བརྒལ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་ལའོ། །དེ་ལ་ལུང་སྟོན་པ་ནི་ལེགས་པར་ལན་ཐེབས་པའོ། ། དེར་ ནུས་པ་ནི་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆེན་པོའི་འབྲིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཡང་ས་ཕྱོགས་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཐག་རིང་པོ་ནས་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཐལ་མོ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་ཕྱག་འཚལ་བར་འགྱུར་བའོ། །གང་དུ་ ལྷགས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་པས་རབ་ཏུ་འདུད་པར་བྱེད་པས་འདུད་པར་འགྱུར་བའོ།།སོ་སོར་ངེས་པ་སྨོས་པས་བརྒྱ་ལ་འདི་ཙམ་ཕྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དག་སྲིད་པས་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཁྱོད་འདི་སྙམ་དུ་ཚངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ སྦྱར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དེ་དག་དེར་འོངས་པར་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བསྒྲེ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལ་ཚངས་རིགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་ ནོ།།འོད་ཆུང་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡང་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ ཅན་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་ཡོད་དོ།།བསོད་ནམས་ལྷག་པ་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་བསླབ་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེས་འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླེགས་བམ་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བཞིན་དུ་བློ་དམན་པ་འགའ་ཞིག་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་དོགས་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཁྱོད་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་འདྲེས་ཀྱི་ཞབས་སུ་བརྗོད་པས་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟར་མི་བལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ བག་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པ་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སོ།

以下是完整的直译：
为显示大品小类故，说"于彼生起诘难"等。关于"以法折伏"，有人说是以言语胜伏彼等。其他人主张，由破除彼所说之能立法，而与所立法一起遣除彼等。
"有力"者，由具闻等故。"有能"者，由具足圆满智慧故。"诘难时"者，谓于诘难。"于彼开示"者，谓善作答复。"于彼能"者，谓堪能，此为结语。
为显示大品中类故，说"憍尸迦，复次于何处所"等。其中，由远处观看故为"观看"。由合掌故为"礼敬"。于彼处至已，以五轮着地而极敬拜故为"顶礼"。
由说各别数量，或生"于百中唯有此许半数"之想，故说"憍尸迦，汝勿作是念，梵"等。如前配合者，谓应配合"彼等趣入无上正等正觉，思维彼等来此"等文句，此为结语。
其中，梵众等三者，为初禅所摄。少光等三者，为第二禅所生。少净等三者，为住第三禅。无云等八者，为第四禅地。无想有情，在广果天一分中有。
为生殊胜福德故，学习方便善巧，说"憍尸迦，善男子善女人应如是发心"等。"从此"者，谓从此经卷，此为结语。
如是虑及某些下劣智者生起分别，故说"憍尸迦，汝勿作是念"等。即由彼自身结语说："憍尸迦，不应如是观"。其中，欲界习气者，谓未断欲贪随眠，生于欲界者。

།གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་ནི་སྤངས། གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེའི་ཁྱིམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་ཁྱིམ་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་པའི་གནས་སོ། །གནས་ཁང་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་གནས་པའི་ཁང་པའོ། །ཁང་བཟངས་ནི་སོ་ཕག་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའི་གནས་ ཁྱད་པར་ཅན་ཕྱུག་པོའི་ཁྱིམ་མོ།།ཤིན་ཏུ་བསྲུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་མི་ལ་སོགས་པའི་འཚེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་བར་འགྱུར་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟར་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུ་ཆེ་བའོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་ཁྱིམ་གང་དུ་འོང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་མཐུས་ལེགས་པར་བསྲུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ ནོ།།སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཡིད་ཆེས་པར་དཀའ་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་འབྱུང་བ་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེར་སྣང་བ་ཆེན་པོ་དག་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་དེར་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རོ། །མི་མ་ཡིན་པའི་དྲི་སྔོན་ཆད་མ་བསྣམས་པ་བྲོ་བར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་མ་ཡིན་ པའི་དྲི་མིའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དྲི་སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ།།སྔོན་ཆད་མ་བསྣམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མ་མྱངས་པའོ་། །འོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ཕྱིན་པའོ། །ལྷགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁང་པ་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་པས་སོ། ། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གཟོབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱེད་པས་ནང་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གཙང་སྦྲ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ལ་སོགས་པ་གཙང་མ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཕྱི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཡི་རངས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།མགུ་བ་ཉིད་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་ལ་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གནས་པའོ། །འབྱོལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའོ།

以下是完整的直译：
色界习气者，谓已断欲贪随眠，由色贪执著而生于色界者。
为显示大品大类故，说"憍尸迦，彼善男子或善女人之家"等。其中，"家"者，谓凡夫之住处。"住处"者，谓比丘所住房舍。"宫殿"者，谓以砖等所造之殊胜处所，即富者之家。"极为守护"者，由无人等损害故。
对于何故家等极为守护之分别，说"憍尸迦，如是何处"等。"如是威德大"者，谓大威力。"如是"者，谓极有名声。此说：由于如是极有名声威德大者将至何家，故彼等家等以威力善加守护。
为令难以信解之有情界生起极大信解故，问"世尊，彼善男子或善女人"等。
说随缘相现，谓"憍尸迦，若"等。"于彼见大光明"者，意为于彼家见大光明出现。"必定"者，谓决定。"闻未曾闻非人香"者，谓以鼻识领受超越人世间之殊胜非人香。"未曾闻"者，谓先前未尝。"来"者，谓趣近。"至"者，谓入于房舍等内。
"行为谨慎"者，谓由不作一切恶而内清净。"行为清净"者，谓由受用清净衣等而外清净。"欢喜"等者，应知具有小、中、大喜悦。"欢悦"即是喜悦，凡生起彼者即如是称。"住"者，谓先前安住。"离去"者，谓思欲离去。

 །ཇི་ལྟར་ན་སྔར་ གནས་པ་འབད་པ་མེད་པར་འཇོལ་བར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ལྷ་དང་ཀླུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་མཐུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་འབད་པ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུའོ། །དད་པ་མང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་སུ་རུང་བ་མཐོང་བས་ དད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བའོ།།སྔར་སྤྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གཟོབ་པར་བྱེད་པ་དང་གཙང་སྦྲ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་དུ་ལྷུར་བྱ་བའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཁོར་ཡུག་ ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་འཁོར་བར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ལུས་ངལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་ལུས་དུབ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །སེམས་ངལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་མ་རྙེད་པས་སེམས་སྐྱོ་བར་མི་ འགྱུར་བའོ།།དེ་བདེ་བར་ཉལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ཚབ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཆག་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པས་མ་གཙེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བགྲོ་ བ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་གཞུང་དང་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པ་གཉིས་ པོ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་།རྡོ་དང་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་མདངས་བཅུག་པས་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ལ་སྟོབས་གང་ཡིན་པ་དང་། ཚིག་ལ་གཟི་བརྗིད་གང་ཡིན་པ་དང་། བློ་ལ་ཤིན་ ཏུ་རྣོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མདངས་གསུམ་གང་དུ་རབ་ཏུ་བཅུག་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།གང་ཡང་ལུས་ཞེས་སྨོས་པ་དེས་གཙོ་བོར་ལུས་བརྗོད་པ་ན་ངག་དང་བློ་དག་ཕལ་པར་བརྟག་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཞིང་ཡང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྕི་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ།།ཁ་ཟས་ལ་བརྐམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཟས་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།

以下是完整的直译：
若问何故生疑：先前安住者何以无需勤勉而离去？为此，说"天龙"等。"吉祥"等三语，为显示小、中、大威力而说。此说：由彼等大威德力而行，故不须依赖勤勉。
"恒常"者，谓一再。"信心增多"者，谓由见可胜解事而信心显著增长。
先前总说一切处行为谨慎与清净后，为说特别所应作义，说"复次憍尸迦，善男子或善女人"等。"其周围"者，谓遍一切处环绕之义。"身不疲倦"者，谓往他处等不令身疲惫。"心不疲倦"者，谓由未得乞食等而心不生厌。
"彼安乐卧"者，由离热恼等损害故。"安乐行"者，由行走等时无荆棘等伤害故。"议论"者，为互相确定教法与义理故。"如是一切智性"者，谓由一切法无所得而证菩提。"如是佛土"者，谓有情世间与器世间二种依次离饥渴等，及离石块荆棘等。
"身中入光明而生极乐受"者，谓于身之力、语之威德、慧之锐利，如是三种光明入于何处，即如是称。又说"身"者，以主要说身时，应知语与慧为次要。"轻安"者，谓离沉重，与前文身乐相连。"贪食"者，余谓具有食欲。

 །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་བརྩོན་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བརླན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་ པ་ཉེ་བར་རྒྱས་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁམ་གྱི་ཟས་ལ་བརྐམ་པ་དྲག་པོ་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཡུམ་བྲིས་ནས་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇོག་པ་འདི་གོ་ཇི་ལྟར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་ དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་བྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ལུས་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་དག་མདངས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་མདངས་བཅུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཁ་ཟས་ལ་བརྐམ་པ་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།། རང་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ་དེ་ལྟར་བསྟན་ནས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་ངུའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་འདི་བྲིས་ཏེ་གླེགས་བམ་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇོག་ཅིང་མཆོད་པར བྱེད་ཅིང་འཛིན་པར་མི་བྱེད་འཆང་བར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་བས་ན་སྟེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་ཡིན་པ་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉེ་བར་སྡུད་པ་ ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་འདི་ཉིད་དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྐབས་སུ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ནི་གཙོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ།།ལྷག་པའི་བསམ་པས་མཉན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོད་པ་ལ་སོགས་པ་བོར་ལ་སྟན་དམའ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཉེས་པ་བསལ་ལ་ཐར་བར་འདོད་པའི་བསམ་པས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
瑜伽行者者，谓精勤修习三摩地、体验安乐。由作意遍润者，谓慈等修习广大。
瑜伽行者以禅定食为生，故岂不应无强烈食欲？对于书写般若后以供养为先而置放，如何理解此疑问？为此，以"憍尸迦，此如是"等言答之。
"如是"者，为语助词，义为"何故"。此说：为圆满般若波罗蜜多、禅定波罗蜜多故，于书写般若波罗蜜多等精进，由此非人将于其身成就光明，如是思维。此说：由此为法性故，以入光明即作食事故，此人对食物贪求减少。
由自他平等性，示现自他利益九种胜解已，为说他利胜解小品义，说"书写此般若波罗蜜多，装成经卷，以供养为先而置，供养而不受持、不执持"等。
因此，即对彼不受持等而言，"憍尸迦，善男子或善女人此"者，义为将说此补特伽罗。总结说"憍尸迦，善男子或善女人此故"等。
"发菩提心已"者，于般若波罗蜜多处，不应说此有何作用，因为空性与大悲为心要之菩提心即是般若波罗蜜多之主要。
"以增上意乐听闻"者，谓舍弃傲慢等，坐于低座，除遣散乱过失，以求解脱意乐听闻正法。

 ། ཆུང་ངུ་ན་གླེགས་བམ་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །དོན་འདི་དང་པོ་ཁོ་ན་རང་གི་དོན་ལ་མོས་པའི་འགྲེས་རྩོམ་པ་ན་གསུངས་ཟིན་པས་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོས་ཞེས་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེར་ནི་རང་གི་དོན་ལྷུར་ལེན་པ་འཇོག་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་གཞན གྱི་དོན་ལྷུར་ལེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་ལ་རི་ མོར་བྱ་བ་དང་།གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་འཛིན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།ཆུང་ངུའི་འབྲིང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་གལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བྱེད་པ་པོའི་གསུམ་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བྱུར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་བཀང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་། །བསྟབས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འདོད་པའི་ཆ་དེ་ལོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ནའོ། ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལེན་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་རི་མོར་བགྱི་བ་སྟེ།གུས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དེ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལེན་ཏོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རི་མོ་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་སྐུའོ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་ པའི་སྐུ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ།དེ་གཙོ་ཆེར་སྟོན་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཉིད་ལ་རི་མོར་བགྱིད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གང་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་རི་མོར་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་སྐུ་ ཡིན་པ་ཉིད་ག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།

以下是完整的直译：
"至少应装成经卷而置放"者，此义虽于最初宣说自利胜解时已说，勿作何故重说之想。因为彼处说以自利为主而置放，此处则以他利为主，此为差别。如是亦即刻说"为令正法久住"等。
此为《般若波罗蜜多释·现观庄严光明论》之波罗蜜多、绘塔及摄持无量功德品第三。
就小品中品而言，说"憍尸迦，若此赡部洲"等。"以如来舍利"者，为第三格，义为"由彼等"。"充满"者，谓至顶峰故。"遍满"者，谓遍及一切地分故。"给予"者，谓说"取汝所欲之分"时。
舍弃殊胜色身如来，为何取般若波罗蜜多之疑问，以"何故"迎之，答"譬如"等。因如来法即于般若波罗蜜多作绘，有殊胜恭敬，故取此般若波罗蜜多，如是与前文相连。
若问何故作绘？答"此是"等。因为此是真实义身，即胜义身、法身，以主要显示此故，般若波罗蜜多称为此。故愿于此作绘。
由何明示于般若波罗蜜多作绘，法身即真实义身之疑问，以"何故"迎之，答"世尊"等。

 །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཞན་དག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་འདིས་ནི་དཔེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་རང་རིག་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མར་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཕྱིས་བྱུང་བ་ལ་ཡང་ འདིའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ནི་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་རིག་ནས་འདི་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་ཏེ།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མཇུག་ཐོགས་ངེས་པ་མི་རུང་བ་འམ། རུང་ན་ཡང་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་འདོད་ན།དེ་ན་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདིའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་ལས་ནི་མི་འགྲུབ་སྟེ། འདིའི་ཡུལ་ནི་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་འགྲུབ་པར་བརྟགས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་གཅོད་ན་ཡང་ཤེས་པའི་ཡུལ་དོན་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་ཁྱེད་མི་འདོད་དེ་གཟུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཇུག་ཐོགས་ངེས་པ་གཅོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉི་ག་ཡང་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྔ་མ་འཛིན་པ་ན་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཕྱི་པ འཛིན་པ་ན་ཡང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་ན་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་འབྲེལ་བར་སྣང་ བས་དངོས་པོ་གཉིས་བཟུང་ན་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི།དེ་མ་ཐག་ཙམ་དུ་བཟུང་བས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བུམ་པ་བཟུང་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྣམ་བུ་བཟུང་བར་གྱུར་པ་ན་དེར་གཏོགས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཙམ་ཡོངས་སུ་བཅད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་རིག་པ་ལ་ནི་སྔོན་དང་ཕྱི་མར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་འབྲེལ་པར་སྣང་བའི་འཛིན་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
因为在其他处，世尊说诸佛世尊如幻，具有无二智慧自性、般若波罗蜜多本性的法身，此即显示譬喻。
若谓唯由自证了知前刹那所生识的本性，对后生者亦了知"此之后即生此"，而了知"此是因果"。若非如此，则不应有相续决定，或若有之，则成太过之过失。因此，由确定为因果事物自性，若问诸佛世尊如何是如幻无二智慧自性？
此则不应理。因为"此之后即是此"的自证知识不能成立，因为此境非所分别故。若谓由他识成立亦不应理，因为无相及有相皆不应遍计故。即使遍计，识境亦成他义，而汝不许此，因不许所取故。
彼二识亦不能断定相续，因彼二者皆已灭故。若作是念：由自证执取前识时，依果执取具因性的等无间，如是执取后识时亦执取具果性的等无间，因为具因果性的等无间自性无别故。
此非如此。因为若执取显现为所生能生自性关联的二事物，则决定为果与因事物，而非仅由执取等无间性，否则，于执取瓶后执取毛毯时，由遍计彼类等无间性，则成因果事物。由无分别故，自证亦无执取前后事物关联显现。

 །དེ་བས་ན་འདིའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མེད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ངེས་པར་རིག་ པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདིའི་རྗེས་ལ་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཀྱེ་དགེ་སློང་དག་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་འབར་ བ་འདི་ལ་ནི་སྐུ་དམ་པ་ཡང་དག་པའི་སྐུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་རང་བཞིན་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མ་འཛིན་པར་ཞེས་བྱ་བས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དགེ་སློང་དག་ང་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཡོངས་ས་སུ་རྫོགས་པར་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུར། ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་རྫོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ།འདིས་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉེ་བར་བསྡུས་བྱས་སོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་ཞིག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒོམ་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །དཔེར་ན་སྔོན་གྱི་སངས་ རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བུའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་འདི་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒོམ་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་རྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་སྟེ།།རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་དོན་གྱི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་བརྗོད་ཟིན་པའི་ ཚུལ་གྱིས་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ངེས་སོ།།དེ་བས་ན་འདི་ཡིད་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པས་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་འདི་དཔེར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
因此，由无"此后生此"之遍计，故非决定了知因果事物。正因如此，"此后生此"之分别亦不生起。如同无有经验决定故，犹如刹那性等分别。
"诸比丘，于此相好庄严者，勿执为殊胜身、真实身、微尘积聚自性之谛实"，此说所立法。
"诸比丘，汝等当观我以法身圆满，以如幻无二智慧现证之能立圆满"，此为因相。
如来身此由真实边际所分别之如来身，以法身圆满能立而圆满，即般若波罗蜜多，此为其自性。此摄近法。
此说：若由如幻无二智慧修习能立圆满者即是法身，如昔诸佛世尊。此如来身亦由如所说智慧修习能立而圆满，此说自性因相。
由义极为隐蔽故，不能为有相识等所取故，无二智慧成为现量。应如梦等识，由义相转变而修习。
此亦如前所说理，离一多自性故，胜义中无实故，决定为如幻。因此，由意修力明显显现者即是如来性，故因相非不成立。
由于同品中有故亦非相违，于承许昔诸佛法身者，此为譬喻。

 །གཞན་དག་ལ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མེད་ན་ཚད་མའི་གནོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཅན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒོམ་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་བྱས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ན།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་འབར་བ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་འདི་ནི་སྟོན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡོན་[(]ཏ་[,]ཏན་[)]མཐའ་ཡས་པའི་ ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་སྣང་ཏེ།གང་གིས་རང་གི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་སྣང་བའི་ངོ་བོར་མི་ཤེས་པ་དག་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པའི་བློས་རྣམ་པར་རྟོག་ ཅིང་ལྟ་བ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བའི་རིམ་གྱིས་ལོག་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་ཕན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ འགྱུར་བ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་སྟེ་མྱུར་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པས་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ལས་ཐག་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་རང་ གིས་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་རྣམས་ལ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མི་རྟོགས་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་འདི་དག་ནི་བདེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ལན་མང་དུ་ཐབས་མང་པོས་དུས་ཡུན་རིང་པོར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ རང་གི་ངོ་བོ་ལམ་བསླབས་པའི་ལས་དང་པོ་པར་གྱུར་པ།མྱུར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བ་རང་གི་ཤེས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགྲོ་བའི་བླ་ མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པས་དད་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།

以下是完整的直译：
若他者无法身，则离量害者，由如所说智慧修习能立圆满，由离此故，如转轮王等，应成具颠倒。然如来许为无颠倒，此为返成相违量。
由微尘不成立故，因相亦非不定。
是故，如来色身具相好庄严，有缘众生所见者，虽非师真实法身，然由具无上无垢无量功德之法身力，彼等自识各别显现如是色身相。
由不知自识显现如来体性者，分别思维"此是外在世尊"之心，以礼拜等成为增上决定善器之次第，虽为颠倒各别显现，然如无常等分别，由事物相连故，一向相续为利益因，唯见此理，然非速成。
以是，乃至由执著事物而于所知生起能知，尔时由非彼执为彼故，知觉错乱，远离见真实。
是故，如幻师于自所化象等似事显现，由不了知为事物自性故无执著。如是不应执著"此等是谛实"。
如是，由多方便长时修学大乘自性道之初业者，欲速得如来境界故，于如来力所生自识影像色身如来众生导师，应以执著方式以修行为要而生信。
即此所说："世尊，我"等为请白。就小大而言，然"世尊"等为请白。

 ། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ། །ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཡུམ་ལ་མཆོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ།།འདིར་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ ན་མཐུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེད་པའི་འབྲེལ་པས་འདི་ལ་མཆོད་ནས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་མཆོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་མཆོད་ན་དེ་ཉིད་ལ་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་འདི་ཉིད་དཔེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་ཆོས་བཟངས་ལྷའི་འདུན་ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རི་རབ་ལ་གནས་པ་གྲོང་ཁྱེར་བལྟ་ན་སྡུག་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལྷོ་ནུབ་ན་ གནས་པ་སྟེ།གང་ལ་འཇུག་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སེམས་པའོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་ན་གཞན་དག་ལ་གུས་པས་གཞན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་སྟན་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་ཡིན་ནོ།།དེ་དང་འབྲེལ་པས་སྟན་ལ་མཆོད་ན་བརྒྱ་བྱིན་ལ་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་དབྱེ་ བས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ།།མཐུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཉིད་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འགའ་ཞིག་དོགས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ།

以下是完整的直译：
然而之声词是语助词，用于表达"何故"之义。
若有疑问："若是差别，云何由供养佛母即成供养如来"，为遣除此疑，故答："以如来诸身从般若波罗蜜多所生故。"
此中真实义为：由于超出一切世间的佛世尊如是身是从般若波罗蜜多成就，故由其威力应当供养，以生如来之关系，虽有差别，供养此即是供养如来。
依何而供养，即是供养彼自身之义，以譬喻为先而明显此义，即"世尊，譬如"等所说。
其中，善法堂即住须弥山，在善见城外南西方，诸天入彼思维当为不当为诸事。
复次，若有疑问："云何由敬重他而向他礼拜等"，为遣除此疑，说"天帝释于此座"等。所谓之声表随念。由与彼相关，供养座即是供养帝释。
所谓"以大力闻名为因缘"者，如其次第，由取因及俱生因之分，为因缘，亦由威力大故闻名为大力，故如是称。
所谓"能成"即能生。若有疑："以如来身住因故即是能生佛"，故说"如来诸身"等。

།འདི་སྐད་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །དེ་བས་ན་དེ་ནི་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུར་ གྱུར་པ་དང་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་གྲུབ་ཟིན་པ་དུས་ཕྱིས་གནས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་ མཆོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་དེ་ལྟ་བ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གཏན་ཚིགས་རྗོད་པ་ནི་དོན་ཐལ་ཟིན་པ་ཡིན་ཡང་གནས་སྐབས་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྨྲས་པས་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཉིད་ན་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལས་མཉན་པ་ལ་ སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གདུང་མཆོད་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མཆོད་པ་བརྙེས་ཤེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་ པར་དག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པས་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་མཐུ་ཆེ་བ་ཉིད་སྐྱེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོས་ཤིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་སྐྱེས་པས མཆོད་པ་བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རིན་ཐང་མ་མཆིས་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རིན་ཐང་མེད་དེ་རིན་ཐང་ཚད་མེད་ པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་དང་ཞེས་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ལྟ་བུ་དང་ངོ་། །རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀང་བའོ། །ཚར་གཅོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞན་པར་བྱེད་པའོ། །མི་འཕེལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་མི་བྱེད་པའོ།

以下是完整的直译：
如是说，由持一切智性故称为如来身。因此，彼非为生起前所未有之一切智性之因缘，然而由为已成就后安住之因，故说为所依。
所谓"一切智智之因"即如来智之因，"由供养般若波罗蜜多"为余文。
为总摄义故，说"如是世尊"等。
为显示中品之小，故说"世尊，阎浮提"等。
所说"然而"等因由，虽义已显，然由他时分之力而说，故无重复过失。
由般若波罗蜜多所熏故，说"如来诸身"等。
"世尊，是故"等为总摄。
为显示中品之中，故说"然而世尊"等。由此即从离颠倒般若波罗蜜多，以闻等次第而生，故舍利应供养，此为语义。
若问："若从彼生，何故获得供养？"故说"譬如由般若波罗蜜多所熏故"。极清净因所生之果唯由极清净而生，以般若波罗蜜多大力能生故，如来为所熏及一切种熏，是故从彼所生而获得供养。
为以喻明此义故，说"世尊，譬如无价宝珠"等。其中由殊胜性故无价，即应无量价值。
"如是等"即将说如是等。"广"即充满。"摧伏"即令劣。"不增"即不令增长。

 །ཉེ་བར་ཞི་བར་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ ནས་འབྱིན་པའོ།།ཚ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུངས་པར་གྱུར་པའོ། །ཡོངས་སུ་རྒྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པའོ། །གཟིར་བ་ནི་གདུངས་པའོ། །མུན་པ་མུན་ནག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མུན་ནག་ཐིབས་པའོ། །གཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྣང་ལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞག་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ས་ལ་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཞན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསལ་བས་མ་མཆིས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་གཞན་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཤད་མ་ཐག་པས་དེ་དག་དང་འོག་ནས་འཆད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དག་དང་ ཡང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆུ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་འབྲུམ་བུའོ། །རབ་རིབ་ནི་ཉམས་པར་བྱེད་པར་རོ་། །མིག་ནད་ནི་གཟེར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལིང་ཏོག་ནི་མཐུག་པར་ཁེབས་པ་ཉིད་དེ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་དང་ས་བོན་གྱི་གནས་ སྐབས་སུ་ཡོད་པ་སེལ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བྱང་ཞིང་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།དེའི་རང་གི་མདོག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རས་དཀར་པོས་དཀྲིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། །གཞན་དག་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྗང་གུ་ལ་སོགས་པའོ། །དཀྲིས་སམ་ བཅིངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་འམ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཅིངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།།རྙོག་པར་གྱུར་པ་ནི་རྡུལ་མང་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་དང་བར་འགྱུར་ཞིང་འོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་ན་མཐུ་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཟས་ གཙང་མ་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུའི་རིན་པོ་ཆེ་མེད་པས་འགའ་ཞིག་དཔེ་འདི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སེམས་པའི་དོགས་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཅི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་པས་འཕགས་པ་ཀུན་ དགའ་བོ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལན་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།གྲངས་དང་མཐུ་དག་གིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཆུང་ཞིང་ཕྲ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ལྷག་མའོ།

以下是完整的直译：
所谓"令近寂"即从根除。"热恼"即烦恼。"遍满"即周遍。"逼迫"即苦恼。"黑暗幽冥"即浓重黑暗。"执持"即于虚空中持故。"安置"即于地上置故。
为令劣弱故称"摧"。由一切种遣除故成"无有"。
"彼等与如是性质其他等"者，如前所说彼等与下文所说如是自性等亦相应，此为语义。
"水泡"即增长之疱。"翳"即损坏。"眼病"即疼痛等。"膜"即厚覆性，由遣除遍行自性与种子位，依次清净寂灭，如是配释。
若问："其自色为何？"故说"若以白布缠裹"等。"或其他"即青等。"缠裹或系"，应知即以衣全遍缠裹或系于一处。
"混浊"即多尘，彼等亦将清净沉降。
为遣除"阎浮提中以大力著称之净饭王亦无如是珍宝，故此喻不成"之疑虑，故说"憍尸迦，此等珍宝"等。
由福德极为殊胜故，以"具寿阿难陀，此等珍宝"等作答。
以数量与力量之次第，故说"小且微"二语。
"彼珍宝之功德等"，此中"由遍熏故"为余文。

།ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་བཞུགས་པ་ཡང་ངོ་། །རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་རྒྱུད་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་མཆོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་གི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པས་རང་ཉིད་མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་མི་སྲིད་པ་དེ་བས་ན་རྟག་ཏུ མཉམ་པར་གཞག་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུས་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་མ་འཚོལ་བར་རང་རང་གི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་སྟེ།དེ་བས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་པས་དེ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།དེས་ན་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་མཛད་ནས་ཐུབ་པས་འདི་སྐད་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་ལ་ལར་སྡུད་ པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ནི་ཇི་ལྟར་གདུལ་བྱའི་ཤེས་པ་སྒྲར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་བསྟན་པ་ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སུས་ཀྱང་མི་འཇིགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལ་གང་ལས་ཀྱང་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་ བརྗོད་དོ།།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཆེན་པོའི་འབྲིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པ་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་དོན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ།།ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་བཞུགས་ཏེའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡང་དག་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འཚོ་ཞིང་ཞེས་ བྱའོ།

以下是完整的直译：
"虽已圆寂"中的"虽"字，也表示"住世"。
为显示以其他方式亦以般若波罗蜜多成为相续而作供养故，说"世尊复如何"等。
"诸佛所说法"者，由于分别于自相上增益外境自性而趣入，故于非彼执为彼，若有无明自性，则不可能断尽一切障碍。因此，恒时等持中之诸佛世尊以般若波罗蜜多智慧力，随顺意乐，于具缘者无需寻求而自生各自智慧显现。
故随顺如是证悟，于彼等立为世尊教法。因此"先作清净世间智，故牟尼如是宣说"等，是为利益所化众生之意乐，由结集者所说。
故虽所说法与闻法众生相关，因所化智慧现为声音自性，然由般若波罗蜜多智慧主所生，故为"诸佛所说法"，此为其义。
为显示中等之大，故说"世尊，譬如王子"等。"无所畏惧"者，由于此中无有任何怖畏，故如是说。
"以法身力"者，意为以法界等流般若波罗蜜多之力。
为显示大中之小，故说"世尊，是故三千大千世界"等。
为显示大中之中，故说"复次世尊，于无量世界中"等。
以自利、他利及二利圆满差别，依次配合"住、活、存"三语。
或者，由法身住世尽生死际故说"住"。由受用身摄受诸菩萨利益故说"活"。

།སྤྲུལ་པའི་སྐུས་ཉིན་ཞག་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་གཞེས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྨྲས་པ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་སྣང་བ་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ ནོ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ནས།ཡུམ་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། ཆེན་པོ་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་ པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཅིང་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པ་དེ་ བས་ན་འདི་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུན་རིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དུས་རིང་པོར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་ན་ཞེས་གསུངས་པས་གཞན་རྣམ་ པར་གཅོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།གཞན་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་བསླབ་པ་ཉིད་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། །ཡང་སྲིད་མི་འདོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་མིན། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ པ་དྲུག་པོ་ལ།།བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་བཤད་པས་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། འོན་ཀྱང་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཇི་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་བལྟ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པའོ། །ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་རྣམས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཉིད་དུ་བསྟབས་པ་རྣམས་སོ།

以下是完整的直译：
由化身住世若干日夜故说"存"。
"应行般若波罗蜜多"等，是以加行等阶段差别而说。如前随显，憍尸迦，"如是，如是"而说。
为显示佛母之殊胜性故，说"憍尸迦，于过去时"等。
为显示大中之大，故说"世尊，譬如"等。为确立大性故，说"世尊，如来"等。
此说：由于世尊于加行位遍知一切有情心行，于趣入位正见，故此为大性。
为确立此义故说"憍尸迦，如是"等。
"长时"者，即久远时。
由说"若行般若波罗蜜多"，思惟是否遮遣其他，故说"世尊，云何"等。
"于其他"者，即于布施等自性诸法。
一切应学即说"憍尸迦，菩萨"等，即：
"无所求布施，
不愿后有戒，
于一切忍辱，
功德生精进，
如是非无色定，
具足智慧方便，
于此六度中，
诸教正修行。"
此说菩萨以此正行于一切应行，此为结语。
若问何故说般若波罗蜜多，故说"然而憍尸迦"等。如何为先导，如前已说。
为显示此义，故说"布施行布施"等。"观察"者，即修习。
为赞叹故说"憍尸迦"等。"般若波罗蜜多所熏"者，即以三轮清净所修诸法。"回向一切智性"者，即回向如来性诸法。

།ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པས་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མེད་དོ། །ཁ་དོག་ཐ་དད་པ་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་ བས་སོ།།དབྱིབས་ཐ་དད་པ་ནི་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཆུ་ཞེང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆུ་ནི་དཔངས་སུའོ། །ཞེང་ནི་འཁོར་ཟླུམ་མོ། །གྲིབ་མའི་བྱེ་བྲག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ དུ་སྒྲ་གཅིག་གིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མི་མངོན་ནོ།།དེ་ཉིད་ནི་གཞན་དུ་ན་གྲིབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུའོ། །མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ དུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ།རང་གི་དོན་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་མང་པོ་སྐྱེད་པས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་གྲངས་དང་ཚད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པས་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པའི་ཡོན་ཏན་ དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།།གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཆེད་དུ་འབྱུང་བས་ན་མུ་མ་མཆིས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། ། མོས་པ་རང་གི་དོན་དང་ནི། །རང་གཞན་དོན་དང་གཞན་དོན་དང་། །རྣམ་གསུམ་ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །ཆུང་ དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྟེ།།སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ཡང་རྣམ་གསུམ་དེ་ལྟར་ན། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་གཞུང་རྒྱས་པའི་རིམ་གྱིས་ཕན་ཡོན་གོང་ནས་ གོང་དུ་སྟོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཚིག་གཞན་དུ་སྟོན་པས་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའོ།།རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་སུ་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱེད་དུ་བྱ་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། །གཉིས་པར་ནི་སྦྱོར་བ་བར་དང་བཅས་པ་དང་། གསུམ་པར་ནི་བར་མེད་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕན་ཡོན་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་ཁས་ ལེན་ན།།ཕན་ཡོན་ཇི་སྙེད་སྲིད་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་ཅར་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞུང་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
为遮除非波罗蜜多故，与前文相连"于波罗蜜多自性无差别"。以波罗蜜多声说故，无可分别。
色彩差别者，以青黄等差别故。形状差别者，以平等不平等等方式故。
"虽水广圆满差别"者，水即高度，广即圆周。"影像差别"者，即由离非其自性故。由以一声说故，差别不显。
此即"若不然，影像"等所说。"数量"者，即名言。
为摄受信解、作意三者故，说"世尊，此般若波罗蜜多"等。由生起自利信解诸多利益，故"具大利益"。
由具足自他二利信解非数量境界，故"具不可量功德"。
由为无尽有情界利益而生起他利信解，故"具无边功德"。
如说：
"信解自利益，
自他利他利，
三种应了知，
小中及大乘，
各分为三种，
小小等差别，
彼复分三种，
共成二十七。"
如所说广大教法次第，显示利益层层增上，以异词显示者，此一切信解作意皆具足。
自利信解诸相小小等，于对治分一切自性中，以大大等违品分间接显示。
应知：于自利信解仅作他利之半，于第二有间相应，于第三无间。
若不尔，仅许说利益，则应一时说尽所有利益，则广大教法将成无义，此是古师们所说。

 །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། ཡོན་ཏན་ཡོངས་ སུ་བརྗོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལ་ཞུགས་པའི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དགུའི་གནས་སྐབས་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོ་ལ་རྣམ་པ་དགུས་གོང་དུ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡིན་པས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་འོག་ཏུ་དང་པོ་བསྟོད་པ་ཙམ་བསྟན་པ་དེ་ནས་བཅོམ ལྡན་འདས་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ།མི་གཏང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོར་ཞིང་བཏང་བ་དང་བསམ་པས་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྲུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་འཚེ་བ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦ་བར་ བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ལྷག་པར་མོས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བའི་བློས་བདག་གིར་བྱས་པས་སོ། །དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་ལས་སོ། །འདུན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པས་ སོ།།སྦྱིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་དང་དོན་གྱི་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སམ། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་ མི་དམིགས་པའི་དབྱེ་བས།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཤིང་འབུལ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལའོ།། འགེད་པར་བྱེད་པ་ནི་དུས་དེ་སྲིད་ཅིག་ཉིད་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སྙིང་བརྩེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། སྦྱིན་པའི་བསམ་པ་ལྷག་པས་གང་གི་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྦྱིན་པར་ བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ་།།ད་ནི་དེ་ཉིད་ཚིག་གི་ལན་བཏབ་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྣོད་དུ་གྱུར་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་ལྡན་པས་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
此为《般若波罗蜜多论释现观庄严光明》中第四品"功德遍说品"。
为令随信解而入见法相般若波罗蜜多之菩萨，于九种信解作意初、二、三阶段修习时，依次生起精进故，以九种相令各别增上欢喜，赞叹、恭敬、称扬等是诸佛等所作，故于信解作意后首先显示赞叹，因此说"世尊，天帝释"等。
"不舍"者，谓不弃舍、不放弃之故。"守护"者，谓遮止外在地水等损害故。"隐藏"者，谓除去内在文字等衰损故。
"增上信解"者，谓以不舍心而摄为己有故。"希求"者，谓由加行故。"意乐"者，谓由意乐故。"布施"者，谓施予一切所有教法、义理自性及果故。
此由加行、正行、结行阶段差别，或由所施、能施、受施不可得差别，依次显示故，说"给予、奉献、舍施"三语。
为以语词显示此义故，说"憍尸迦，是故"等。"身"者，谓于身像等。"供养"者，谓即时布施故。
此二中，以悲心为先及以胜施意乐为先而行如来身供养者，其福德广大，此为其义。
今以语词作答者，说"憍尸迦，如是"等。
第二，说"憍尸迦，复次善男子善女人"等。"堪为法器"者，谓具足信根等极为明显，故为具缘者。

།ག་ན་འདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་ལ་སོགས་པ་གང་ན་གནས་པའོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སོང་བར་སྟེར་བ་ལྔར་བཤད་པའི་གང་ཟག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་གིས་འཛམྦུའི་གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་བཀོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱེད་པས་སོ། །གཞན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟུང་བ་རྣམས་ནི་བསྟན་པར་བྱ བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་པའི་དོན་བྱེད་པའི་གང་ཟག་པས་སོ། །སྙོམ་ལས་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེ་ལོ་མེད་པས་སོ། །སྒྲུབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའོ།།འཛིན་དུ་འཇུག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་མདོར་བསྡུས་ནས་གཞུང་དང་དོན་བསླབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ ཚོམ་དང་ལོག་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་དོན་ཡང་དག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་དག་པར་འགོད་པ་ནི་ལེ་ལོ་ཅན་དང་འདུན་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་ལྡན་པས་བག་མེད་པ་རྣམས་དགེ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་ གཟེངས་སྟོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམན་པ་ལ་མོས་པ་དང་།བདག་ཉིད་ནུས་པ་མེད་པས་བརྙས་པ་དང་། འགྱོད་པ་དང་། བྱ་བ་མང་བས་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཀུན་དུ་ཞུམ་པ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པས་གཟེངས་སྟོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་མཉམ་པ་དང་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚིག་གིས་མཚོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་རྗེས་སུ་སྟོན་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལ་ཡང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡང་དག་པར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་ཉེས་པ་སེལ་བས་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མཚོན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཚོན་པར་བྱེད་ པ་ཡིན་ནོ།།དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །ཁྱེད་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱེད་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བོད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།

以下是完整的直译：
"何处住"者，谓住于摩揭陀等何处。"是故"者，谓较未往而布施之五种所说补特伽罗，此为语词。
第三，说"憍尸迦，复次善男子善女人，于阎浮提"等。"正安立"者，谓为正持故而精进。"从他"者，谓为显示所持故。"较彼"者，谓较前述作用之补特伽罗。"无懈怠"者，谓无懒惰故。"修习"者，谓自身实修故。"精进"者，谓具欢喜故。
"于彼"者，谓于发心菩萨。"令受持"者，谓为略摄学习教法与义理故，此与前述"此般若波罗蜜多"相连。"正说"者，谓为对具无知、疑惑、邪见之愚者正说义理故。"正安立"者，谓为令具懈怠、无欲、散乱之放逸者趣入善法故。
"正赞叹"者，谓对于信解下劣、轻视自身无能、追悔、因事务繁多而具怯懦者，以显示殊胜精进功德而赞叹。"正令欢喜"者，谓对于具无颠倒、平等、无厌足精进修习者，以真实功德令生欢喜故。
"以语表示"者，谓为得自在故以语随示现而获得般若波罗蜜多教授。其中，以正知而作真实表示，断除昏沉掉举过失，则依次为显示与随顺显示。"义"者，谓果之功德。"汝等来此"者，谓呼唤"汝等来此"。"菩萨道"者，谓般若波罗蜜多。

 །བསླབས་ཤིང་སྤྱད་དེ་འབད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གོ་ཆ་དང་། སྦྱོར་བ་ དང་།མི་ལྡོག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཚིག་གསུམ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ཡང་དག་པར་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །མི་ཤེས་པ་དང་ལོག་ པར་ཤེས་པ་སེལ་བས་སེམས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའོ།།སོམ་ཉིའི་སེམས་སེལ་བས་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་། སྟོང་ སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་།སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེས་བཞིས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་ཙམ་བཞི་པ་དང་། ལྔ་པ་དང་། དྲུག་པ་དང་། བདུན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལ་བཀོད་ཅིང་བཞག་ནས་ཞེས་མཐར་ བསྟན་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་སྔར་བརྗོད་པའི་འགྲེལ་ལས་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ།།བསྟོད་པ་ཙམ་བརྒྱད་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཅན་ལྟ་ཞོག་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ།ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་བཀོད་ཅིང་བཞག་པ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བསྟོད་པ་ཙམ་དགུ་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་སྟོང་གསུམ་ གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བཀོད་པ་ལས་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བཀུར་པ་ཙམ་དང་པོ་གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་པ་དང་། སྟོང་སྤྱི་ཕུད་དང་། སྟོང་གཉིས་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་ལ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ འགྲེས་བཞིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཀུར་བ་ཙམ་གཉིས་པ་དང་།གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དང་། ལྔ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེས་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྔར་གྱི་འགྲེས་ལས་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ བརྩམས་ཏེ།ཡང་དག་པའི་མཐར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ལ་བཀོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་དེ་ལྟར་དེའི་སེམས་རྣམ་པར་སྦྱོང་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
"学习、修习、精进"者，依次说明三种词，以甲胄精进、加行精进、不退精进之差别。"蕴完全尽"者，谓无有垢染之蕴之法身，此为语词。"如是"者，谓以如前所说之理。由断除无知与邪解而令心清净。由断除疑心故令无疑惑。
"复次憍尸迦，阎浮提一切有情"等，如是四洲世界、小千世界、中千世界等四种次第，依次显示第四、第五、第六、第七赞叹。然于一切"安立已"之后，应续前述解释中从"憍尸迦，于意云何"等至"生多福德"。
第八赞叹为"憍尸迦，且置三千大千世界"等。"憍尸迦，较彼"者，谓较安立于十善业道，此为语词。第九赞叹为从"憍尸迦，复次"等至"如恒河沙数三千大千世界有情安立于四禅"，说示较此福德更胜。
第一敬重为说"复次憍尸迦，阎浮提所有有情"等。以四大洲、小千、二千、三千世界一切有情安立于禅定、无量、无色定、神通等四种次第，依次显示第二、第三、第四、第五敬重。
于所有四种次第中，"安立"之词后，应续前述次第中从"憍尸迦，于意云何"起，至"当安立于正性决定，如是清净其心令无疑惑"。

 །བཀུར་པ་ཙམ་དྲུག་པ་ནི་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བཀུར་པ་ཙམ་བདུན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཀུར་པ་ཙམ་བརྒྱད་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལ་མཁས་ པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་མཁས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པར། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཚིག་དོན་དང་བཅས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ པ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡང་བསྟན་པར་བགྱི་བ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་མི་ཤེས་ པ་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དངོས་པོ་རྟོགས་ན་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མི་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཀཽ་ཤི་ཀ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འདྲ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་ཐོས་ནས་ལོག་པར་བསྟན་བཅོས་ནས་གོམས་པས་རྟོགས་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ ཡིན་པ་བསྒྲིབས་ཤིང་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་རྟོགས་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལས་ཉམས་པས་ཆུད་ཟོས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་བ་དེ་བས་ན་དེ་བསྟན པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།གང་གིས་དེའི་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་སྤངས་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས།སྐབས་ཀྱི་དོན་དང་མི་མཐུན་པས། །གང་ཡང་དོན་གཞན་ལ་རྟོག་པ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྨྲ་བ། །དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱའོ་། །ཞེས་བཤད་དོ། །དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཁོ་ན་ལས་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
第六敬重为说"复次憍尸迦，三千大千世界"等。第七敬重为说"憍尸迦，复次"等。第八敬重为说"憍尸迦，复次"等。
"于义善巧"者，谓于义理通达善巧故。如说："缘起性空者，即是汝所许，法界之外无，如是有诸法。"由此，通达文义即是般若波罗蜜多。
以"何故应说"之疑问而请问："世尊，此般若波罗蜜多亦应宣说耶？"为对不了知诸法自性为空性者而说，故云"憍尸迦，善男子"等。
对"若了知事物，如何不了知其空性自性"之疑问，以"何以故"引出，而说"憍尸迦，未来之时"等。此说：由于未来时将出现相似义理之般若波罗蜜多影像，闻此后由邪论修习，虽了知事物如幻之自性，然因遮蔽未悟，为求无上正等正觉之菩萨若不了知真实般若波罗蜜多，则失所欲义成为虚耗，故应为其宣说。
以"舍彼因与自性而能断除者，具何等因与自性"而请问，故说"世尊"等。
"般若波罗蜜多影像"者，如法称论师所说："违背所诠义，妄计于余义，说为般若者，是名为影像。"
"某些比丘"者，谓唯大乘中唯识论师，此为语词。

།ལུས་མ་གོམས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་མ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལུས་མ་བསྒོམས་པའོ། ། དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་བསྒོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་འདི་གསུམ་གྱིས་གོ་[(]རིམས་[,]རིམ་[)]བཞིན་དུ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་གསུངས པ་ཡིན་ནོ།།དེ་དག་གིས་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་ཤེས་རབ་འཆལ་པའོ། །སོམ་ཉིའི་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན་པས་ལུག་ལྟར་ལྐུགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། ། ལོག་པའི་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་མཉམ་པའོ། །གཟུགས་འཇིག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་མེད་པའི་འཇིག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ ཕན་ཆད་མི་གནས་པའི་འཇིག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ།།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དོན་ གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཟློས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ།།ལོག་པའི་ཤེས་པ་བཅོམ་པ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་སྟོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་དང་དེ་ལྟར་ཚོལ་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་ཀྱང་ཉེ་བར་ སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པའི་བཤད་པ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་མ་གསལ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་དང་ལྡན་པས་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་འཇིག་པ་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་བལྟའོ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་ པར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

以下是完整的直译：
"身未熟习"者，谓六识聚及其境之自性，因未熟习离一多自性之无自性，故为身未修习。
为显示此义，说"戒未修习"等。此三语依次说明离增上戒、增上心、增上慧三学。
为确定彼等义理，说"慧邪乱"等。由具无知故为慧邪乱；由具疑惑慧故为如羊哑性；由邪知故为慧遍等。
"色坏即色无常性"者，遍计所执色无有之坏即色无常性；分别色相于刹那后不住之坏即色无常性；法性自性之色离遍计色性之坏即色无常性。此显示为般若波罗蜜多。此三义应以重复方式观察。
"破除邪知即自身赞叹自身"所说者，谓如是显示：如是显示、如是寻求者，即成为行般若波罗蜜多。
所说之解释：由法与有法不明显故，颠倒执著事物则不得解脱，具此密意而说"复次憍尸迦，不应观色坏为色无常性"等。
然而，色等如幻自性之般若波罗蜜多，能断除颠倒执著有无等为根本之烦恼障、所知障及习气，是成就如来果位之因，故应修习，此为密意。

།བཀུར་བ་ཙམ་དགུ་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་འཛམ་བུའི་གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ཇི་སྲིད་ དུ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་ལ་བསོད་ནམས་མང་དུ་སྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ དབྱིངས་ལ་གཞག་པ་ཡིན་ལ།མངོན་པར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གླེགས་བམ་སྦྱིན་པ་དང་དེ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་དོན་བྱེད་པ་སྔ་མ་བས་ཕྱི་མ་བསོད་ནམས་མང་པོ་སྐྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་ པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་མཐའ་ཡས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་ པ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདིའི་གླེགས་བམ་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རང བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་གཞན་མཆོག་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འབྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།བསྔགས་པ་ཙམ་དང་པོ་ནི་གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་ བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྔ་མ་བཞིན་དེའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལན་ཐོབ་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལས་ལན་ཅིག་ ཕྱིར་འོང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།གཉིས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོགས་པ་ལ། དེ་ བཞིན་དུ་ལན་བཏབ་པ་ལ་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གསུམ་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ ཉིད་ལ་བཀོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
第九种尊敬，即"复次憍尸迦，若善男子或善女人，从阎浮提开始，乃至恒河沙数世界中所有一切众生，皆安置于预流果"，显示此能生广大福德。
将安置于预流果，即安置于无漏界。然而，以信等为先导，布施般若波罗蜜多经典并如实宣说等，岂非有漏？云何后者较前者能生更多福德？对此疑问，以"何以故"引出，说"憍尸迦，从此出生预流果"等。
此说：由于如来等一切圣法之因即是佛母，其具广大、无垢、无边功德之聚，故预流果从此般若波罗蜜多中生起极为明显。因此，布施此经典等乃具足一切因缘之自性，能出生预流果及其他最胜殊胜自性之佛果等，故福德最多。
第一种赞叹："复次憍尸迦，若善男子或善女人，将阎浮提所有一切众生皆安置于一来果"等。如前"何以故"之疑问，其答复即说"憍尸迦，从此出生一来"等。
第二种："复次憍尸迦，将阎浮提一切众生安置于不还果"等。依前说之密意，对"何以故"之疑问，同样回答说"憍尸迦，从此出生不还果"等。
第三种："复次憍尸迦，若有善男子或善女人，将阎浮提所有一切众生皆安置于阿罗汉果"等。

།འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་པའི་རྣམ་པས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དགོངས་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་བཀོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དགོངས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།ལྔ་པ་ནི་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་གཏད་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བྱིན་པའོ།།བསམ་པ་གང་གིས་ཤེ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་འཕེལ་བ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་རྒྱས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་གྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་པ་དང་གང་གཞན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་ནས་གླེགས་བམ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དེ་གཉིས་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གླེགས་བམ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། གླེགས་བམ་འབའ་ ཞིག་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཡིན་སྙམ་ནས།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་ལ། འདི་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ངེས་པ་སྟེ་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གླེགས་བམ་བྱིན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རིགས་མ་ངེས་པའི་གང་ཟག་ལ་གླེགས་བམ་བྱིན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
以此所说方式，对"何以故"之疑问，如前般说"憍尸迦，从此出生阿罗汉果"等。
第四种："复次憍尸迦，若有善男子或善女人，将阎浮提一切众生安置于辟支佛果"等。如所说方式，对"何以故"之疑问，同样说"憍尸迦，辟支佛果"等。
第五种："复次憍尸迦，若有善男子或善女人，令阎浮提一切众生发无上正等正觉心"等。"付与"即是"布施"。以何等心态？说"于此般若波罗蜜多"等。以加行道修习般若波罗蜜多，以见道增长，以修道广大，以菩萨殊胜道断除。圆满如来地即圆满诸佛法。此依义理差别而说。
"较前者"是指令发菩提心者与令发菩提心后复施经典者二人。以发菩提心为先导而施经典，单独施经典如何福德更大？对此疑问"何以故"，说"此是决定"等。"决定"即是必定不退转之意。
此说：由于菩萨决定不退转，现前圆满正觉后，令众生苦尽，故为殊胜福田。因此，布施经典福德最多，而以发菩提心为先导之不定种性补特伽罗施予经典则不如是。

།དྲུག་པ་ནི་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲེས་འདིའི་ཞབས་སུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་འོག་ཏུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་སྔར་གསུངས་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བཟླ་བར་བྱའོ།།བདུན་པ་ནི་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྲེས་ཀྱི་ཞབས་སུ་གཞུང་རྗེས་སུ་བཟླས་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་ནི་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ལྷག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེས་ལྷག་པའི་བསམ་ པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་ཞུས་པ་དང་ལན་གྱི་དོན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསྔགས་པ་ཙམ་དགུ་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་འཛམྦུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ལ་གོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གོས་སོ། །བསོད་སྙོམས་ནི་སྣུམ་ཁུར་ལ་སོགས་ པའོ།།མལ་ཆ་ནི་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་ལ་སོགས་པའོ། །སྟན་ནི་ཁྲི་སྟན་ལ་སོགས་པའོ། །བྲོ་འཚལ་བ་ནི་ནད་ཀྱིས་གདུངས་པའོ། །གསོ་སྨན་ནི་དེ་བསལ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་སྨན་ཨ་རུ་ར་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོ་བྱད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཚགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བྱ་བ་བྱས་པ་ དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ལ་སོགས་པ་བྱིན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཕྲལ་དུ་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཡོན་ཆེན་པོར་བགྱིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔ་མ་ རྣམས་དང་སྦྱར་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་གནས་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།

以下是完整的直译：
第六种：说"复次憍尸迦，阎浮提众生"等。此段末尾"发无上正等正觉心"之后，应重复前文"憍尸迦，若有善男子或善女人"等经文。
第七种：说"复次憍尸迦，四大部洲世界"等。此中亦当如是于段末重复经文。
第八种：说"复次憍尸迦，小千世界"等。"如是殊胜"即是"以最胜心"之意。对于"何以故"，此处亦应如前述问答之义。
第九种赞叹：说"憍尸迦，复次阎浮提所有一切众生"等。为显示不仅因现前圆满正觉后利益他人，以神通极为迅速，对菩萨教诫开示福德最多，而且成佛后亦利益众生故，问"世尊，菩萨摩诃萨如何如何"等。
其中，"衣"即法衣；"饮食"即油等；"卧具"即具绳床等；"座具"即座椅等；"疾病"即病苦；"医药"即对治病苦相应之阿摩勒等药；"资具"即滤水器等。"彼等作所作"即布施衣等之意。"成大果"即能生现见果故；"成大利益"即能于他生令果成熟故，如前相连。意为诸如来与诸菩萨作为应供处无有差别故。

 །འདི་ག་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ལས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཙུན་དའི་བསོད་སྙོམས་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་ལུང་ལས།རྒྱུ་འདིས་ལས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཙུན་ད་འགྱོད་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་བས་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ཙུན་དའི་འགྱོད་པ་དེ་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་འདི་སྐད་དུ་བསོད་སྙོམས་ ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མཛད་ནས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་བསོད་སྙོམས་གང་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མཛད་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསོད་སྙོམས་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་འབྲས་བུ་མི་མཉམ་པར་མཉམ་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་མཉམ་པར་མཉམ་པའོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།འབྲས་བུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་དེ་དག་ནི་སྦྱིན་གནས་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་པ་གོམས་ པས་བྱས་པས་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་སྙམ་ནས་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་གང་ གི་ཕྱིར་གདམས་པ་དང་།རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དག་གིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་བསྐྱེད་པས་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་ གྲོལ་བའི་སྡེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་པས་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པའི་དོན་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།།སྤྲོ་བ་སྦྱིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གདམས་པའི་སྒོ་ནས་སོ།།རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་གཞན་དག་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཚིག་གིས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་སྙམ་ནས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོགས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
此从何处得知？因为工匠子准陀供养饮食后，世尊入般涅槃时，世尊亲自授记说："因此若工匠子准陀生起追悔不应理，阿难陀，你当除去工匠子准陀之追悔。对此应如是说：'受用供养后，如来现证无上正等正觉，与受用供养后入无余依涅槃界般涅槃，此二种供养果报虽不等而等，异熟虽不等而等。'"
通过显示果报平等，即显示彼等作为应供处相等。
对于"岂非由修习串习所成而得近证，如何由教诫开示而得近证"之疑问，问"何以故，世尊，菩萨摩诃萨"等。意为由教诫开示以殊胜心刹那生起而得近证，此乃缘起法性，若由修习力则更易成就。
圣解脱军说："对于令菩萨生起精进者说'善哉善哉'，是摄受赞叹恭敬称扬之义。"
"授予精进"即显示极速成就。"摄受"即由教诫门。"开示"即由教示门。
对于"如何以令他生起精进之语利益他人"之疑问，说"菩萨摩诃萨等"。

།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སྤྲོ་བ་འཕེལ་བ་བྱས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ ཆུབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས།དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་འཕེལ་བར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་དེས་ན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་གསུངས་པ་ནི་གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ། །བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གོང་ནས་གོང་ དུ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་དེའི་རང་བཞིན་སྟོན་པ་ནི་དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་གྱི།གཅམ་གསག་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཁོ་ན་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། །མོས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལ་ནི། །དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས་བསྟོད་པ་དང་། བཀུར་བ་དང་ནི་བསྔགས་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་སྡེ་དང་དེ་དག་གི་གླེང་གཞི་དག་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བཀུར་ལ་བསྔགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཐད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་ བ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པའི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་འོག་ཏུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལྡོག་པའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ བས་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས།དང་པོར་ཁྱད་པར་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་ཡོད་པའི་ཞགས་པའི་མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དག་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སྟོན་པ་ཡིན་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
如是说，由于增长无上正等正觉菩提心之精进，菩萨摩诃萨等为利众生而发起无上正等正觉，因此，由增长彼等精进而摄受诸有情。
为从反面显示此等，故说"若"等。"若不成正觉"者，则"不能作利益众生"为余义。
从顺面亦说"由于"等。谓由成正觉故作利益众生。
为显示此等赞叹等渐次福德增上，说明其本质乃如实了知义理之相，非仅谄媚言说等，应如所说差别而了知。
如是说："于般若波罗蜜多，信解诸位中，以三种九法，许为赞叹敬重称扬。"
如是则经及其因缘中说"世尊与一切诸佛所赞叹恭敬称扬之一切菩萨共住"之说得以成立。
此为《现观庄严般若波罗蜜多释光明论》福德品第五。
一切诸佛赞叹恭敬称扬之胜解作意，应回向无上正等正觉，故其后当说回向作意。
彼由所对境差别有多种，为显示最初殊胜回向作意，故说"尔时，弥勒菩萨摩诃萨"等。
其中"菩萨"者，谓具正慧故。"摩诃萨"者，谓具一切方便故。如《宝索经》说菩萨摩诃萨之名诠表慧及方便故。

 །བྱམས་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་བྱམས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔོན་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་བྱམས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་ན་གང་གིས་དེ་བྱམས་པར་འགྱུར་བ་ དེས་བྱམས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་རབ་ཏུ་སྒོམ་པ་ལས་འདི་འདྲ་བའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ནི་བྱམས་པ་ཡིན་ནོ།།རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་དམིགས་པར་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཏེ།དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུ་བར་བྱའོ། །འདི་ལས་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་ པོ་འོག་ནས་འཆད་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་འདི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་སྐད་དུ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ལ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ དངོས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་འདི་སྐད་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།མཆོག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་འབར་བས་དམ་པ་ཉིད་དང་། ཟླ་མེད་པས་གཙོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།།གཙོ་བོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམ་པའི་མཆོག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐབས་མཁས་པས་རབ་ཉིད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རབ་ཅེས་བྱའོ་མཆོག་རབ་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པོ་ལས་ཕུལ་ དུ་བྱུང་བ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གྱ་ནོམ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གཙོ་བོའི་མཆོག་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མཉམ་པ་མེད་པས་བླ་མ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། ལྷག་པ་མེད་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་མ་ཞེས་བྱའོ། ། བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ལས་གོང་ན་མེད་པ་གཞན་མེད་པས་གོང་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
"弥勒"者，因获得名为慈的三摩地，以及通达以彼三摩地所得之慈果，并现证昔日所发慈愿之果，或者由修习慈解脱门而成就如是功德，故名为慈。
"具随喜回向"者，谓以随喜为先导之回向，以无缘而缘作意回向于如来无上正等正觉，故为殊胜回向作意，应摄为"与彼相应"。
此外，对他人布施所生等福德事，以下所说随喜作意而随喜已，应回向菩提，如是说："以随喜而随喜已，将具随喜之福德事回向无上正等正觉"，即当口诵"愿成就无上正等正觉"。
"于彼等"者，谓一切有情布施所生等福德事。
"最胜"者，具二种最胜故。二种最胜为：以炽盛为殊胜性，以无比为第一性，故说"殊胜"、"第一"。
殊胜最胜亦有二种：以方便善巧为最上，以般若波罗蜜多为最胜，故说"最上"、"最胜"。
为显示无有超过此二者，故说"最妙"。
第一最胜亦有二种：以无等为尊上，以无余为无上，故说"尊上"、"无上"。
为显示无有超过此二者，故说"无上"。

 །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མཉམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཉམ་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱའོ།།མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤར་དང་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་ཚད་མེད་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ན་གནས པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ནི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བར་གཞལ་དུ་མེད་པའི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྟེང་དང་འོག་གི་ཕྱོགས་སུ་གནས་པ་དག་ལ་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་ཞེས་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་དོ། །གཞལ་དུ་མེད་པའི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་། གྲངས་མེད་པ་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། མཐའ་ ཡས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ལམ་ལས་འདས་པས་ན་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ།།ལམ་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཆད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཇུག་པ་ཆད་པའོ། ། སེམས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྤྲོས་པ་དང་སྲིད་པ་ལེན་པ་ཆད་པའོ། །གླང་པོ་ཆེན་པོ་ཅང་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཆི་མ་ཟད་པའོ། །བྱ་བ་བྱས་པ་དང་བྱེད་པ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚེར་མ་བཅོམ་པའོ། །ཁུར་ཤིན་ཏུ་བོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་ལམ་ཆད པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལྔ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དང་། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔས་སྤང་བའི་དངོས་པོ་སྤངས་པ་དང་གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།།ཁུར་ཤིན་ཏུ་བོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལྔ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་དག་གི་བར་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།

以下是完整的直译：
如前所说之理，不共声闻等，故名无等。因为是获得与无等诸佛平等性之因，故名与不平等者平等。
为显示无缘相之回向作意而说："如是说已，具寿长老须菩提"等。
"遍一切处"者，意为十方世界东方等一切方位。东南西北诸方依次有不可量、无量、不可思议等世界，如其数量，以"不可量之不可量"等而显示。如是，上下方位所住者，以义之差别说为无边无际。
关于"不可量之不可量"等，依次超过世间离贪者、有学、无学、独觉、菩萨等之智道，故应知为不可量、无数、无量、不可思议、无边。
关于"道断"等：以阿罗汉性及漏尽性故道断。以无烦恼及得自在性故趣断。以心慧解脱性故戏论及有取断。以大象调顺性故泪尽。以所作已办及所作已作性故摧毁荆棘。"善弃重担"等已说讫。
或者，"道断"等五语，依次配合以一切相智性、道智性、一切智性、现观圆满性、顶现观等五种现观所断之事。"善弃重担"等五语，因具足以彼五现观所应得之法之证悟，故如其数量配合。"彼等之间"者，谓其中间。

 །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་ པོ་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་བོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་སོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའོ། ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་པས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྫས་སུ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ བཞི་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་པས་མིང་དུ་ནི་བཅུར་འགྱུར་རོ།།འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི་ཐབས་དང་སྨོན་ལམ་དང་སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ།།དེས་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི་ཐབས་དང་སྨོན་ལམ་ དང་སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ།།དེས་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྟན་ནས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དམ་དྲུག་པ་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་། ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ།ཡེ་ཤེས་གང་གིས་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅད་ནས་རང་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྗེས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དང་གཞན་དག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
戒蕴、定蕴、慧蕴，即是无漏戒、定、慧。解脱蕴是由断除一切障碍而成。解脱智见蕴是现证殊胜智慧。
这一切皆与声闻等共同，为显示不共故，说"具足六波罗蜜多"等。其中实体为六波罗蜜多。四波罗蜜多是般若波罗蜜多的分支，故名称成为十。
如是，以出世间分别智慧渐次断除一切障碍者是般若波罗蜜多，由出世间道后得智所摄者即成为方便、愿、力、智波罗蜜多。因此，由其为主要故，首先显示六波罗蜜多，为摄余波罗蜜多故，说"具足佛陀功德圆满"等。
佛陀功德圆满是方便波罗蜜多。力波罗蜜多易解。神通波罗蜜多应知是一切佛陀神通或第六神通。遍知波罗蜜多是智波罗蜜多。
虽为殊胜，为何智波罗蜜多非无分别？当说此理：因为无分别智后得智是智波罗蜜多，以何智慧断定证悟后自身受用法乐并令他人成熟，如是此二者于无分别智中是不存在的。因此，智波罗蜜多非无分别。

།སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་སོ། །ཕན་པར་བཞེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་དག་གོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྤངས་ པའི་འབྲས་བུའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཕྱུག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ། །ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་དང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཐུབ་ཅིང་དེ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ གནོན་པར་མཛད་པའོ།།རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་མགུ་བར་མཛད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་ དུ་སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་མ་ཆགས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །མཉམ་པ་མེད་པས་མི་མཉམ་པའོ། །བདག་ཉིད་དང་མི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་མཉམ་པས་ན་མི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་མཉམ་པའོ། །དཔེ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པས་ན་དཔེ་མེད་པའོ། །མཐའ་ཡས་པའི་ཤེས་ པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ།།ཁྱད་པར་དེ་དག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཀུན་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ བྱེད་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་སུ་བརྗོད་པའོ།།སྟོབས་ཀྱི་ནང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོབས་ཀྱི་ནང་ན་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ གཟིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ།ཡེ་ཤེས་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །གཟིགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔའོ། །སྟོབས་བཅུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་བཅུའོ། །མི་འཇིགས་ པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དམ་འཆའ་བར་མཛད་པ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་བར་བྱེད་པ་མེད་པས་མི་འཇིགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིའོ།

以下是完整的直译：
所谓"愿波罗蜜多"仅是易解而已。"一切智智圆满"是指初地等诸地。"意乐利益"是指喜与舍。"佛陀功德"是指佛陀十八不共法等。"无上正等正觉之乐"是指断除烦恼障与所知障习气相续之果。
"一切法自在波罗蜜多"是指于一切种中圆满行持利他。"不被降伏与降伏"是指不被魔外等所胜而能降伏彼等。"示现神变"是指以神变神通令生欢喜为先而生起菩提种子之因。
关于"无障碍"等，由无烦恼障与所知障，故依次为无障碍与无著。由此即无碍。由无等故不等。由与自身不等性相等故，与不等性相等。超越一切譬喻故无喻。以无边智慧不能断定故不可量。
具此等殊胜者是谁？说"如来真实如所有智力"。由能作记说等神变故，智慧无碍，故说为力。"于诸力中佛智力"是指，于诸力中漏尽智力最为殊胜。
关于"佛智与见"，智是现证谛理。见是五神通。"十力波罗蜜多"是指处非处智力等十力。"四无畏"是指宣说"我是正等觉"等，无有诤论者故，为四种无畏性。

 །མི་འཇིགས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་མཆོག་ཏུ་ལེགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་དུ་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དོན་དམ་པར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་མངོན་དུ་མཛད་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་གསལ་བར་མཛད་པ་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པས་འཁོར་ལོ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཞིང་གདུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་ སད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བརྡུང་བའོ།།གདུལ་བྱའི་ཡིད་འགེངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དུང་འབུད་པའོ། །རྒྱས་པར་བྱེད་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་དུང་སྒྲོགས་པའོ། །སྒྲིབ་པ་བརྟན་པོ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་རལ་གྲི་འདེབས་པའོ། །ཚིམ་པར་བྱེད་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་ ཆར་འབེབས་པའོ།།རྣམ་པར་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་སྦྱིན་པའོ། །ཡིད་ལ་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་མཛད་པའོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་མཛད་པས་ན་ཡང་དག་པར་སྟོབས་པའོ། །གང་ཡང་ཆོས་ བསྟན་པ་དེ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདུལ་བས་ན་བཏུལ་བའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསླབས་པས་ན་བསླབས་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་ན་མོས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རང་ གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་ངེས་པ་ཐོབ་པས་ན་ངེས་པར་གྱུར་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ་། །སློབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །མི་སློབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལ་དགེ་སློང་ནི་བརྗོད་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པའོ། །དགེ་སློང་མ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དགེ་བསྙེན་ནི་སྐྱབས་གསུམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །དགེ་བསྙེན་མ་ཡང་དེ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་འདུལ་བ་ལས་གཉིས་སུ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཀྱིས སྒོམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི།གང་ཟག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་ཡིད་དང་བར་བྱེད་པའོ།

以下是完整的直译：
对于彼四无畏的最胜善解，是就世俗谛而言。就胜义谛而言则另当别论，故说"一切法"等。"胜义现证"是指现证如幻性。
"转妙法轮"是指，以宣说般若波罗蜜多而明显开显自所证法，如轮般反复显现之义，故说转，并于所化众生相续中令其广大故。由其能除暗故，称为"持法灯"。由能令正觉故"击法鼓"。由能满所化心故"吹法螺"。由能广大故"大法螺音"。由能摧毁一切坚固障碍故"挥法剑"。由能令满足故"降法雨"。由令明了故"施法供"。由令心悦故"令一切众生满足"。由堪闻故如何安乐，故"正劝导"。
关于"彼等说法"等，由调伏于佛法故为"调伏"。由学习于缘觉法之学处故为"学习"。由于声闻法深信故为"胜解"，如是配释。由为证悟自菩提而得决定种性故为"决定"。此即趣向圆满菩提。
"有学"是指与初果向等相关者。"无学"是指阿罗汉。其中比丘是以三羯磨等受具足戒者。比丘尼亦同。优婆塞是受持三皈依及受持五学处。优婆夷亦同，故有二种：即"请师摄受为受三皈依之优婆塞"，及"如是皈依三宝后受持五学处，请师摄受为优婆塞"，因律中说二种故。"意修"是指对一、二或三补特伽罗生起净信。

 །མ་ལུས་པ་ལུས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཐའ་ཡས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་གཞལ་དུ་མེད་པ་རབ་ཏུ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ བྱའོ།།གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་སྟེ། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་བསྡུས་ཤིང་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡོམས་ཤིང་བརྩིས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ནས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་འབྲེལ་པའི་བར་གྱིས་གཞལ་ཞིང་ཚད་དུ་བྱས་ནས་འོངས་ནས་འཆད་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མཆོག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་ཞིང་། བྱེད་པ་པོའི་བསམ་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་དད་པས་ཤིན་ཏུ་དགའ་ཞིང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ དག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།མཆོག་གི་དོན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ངག་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ ཚིག་གོ།།ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །མི་དམིགས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ལ་རྒོལ་བ་ངན་པ་ལ་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་འདྲི་བ་ནི་དེ་ལ་གང་ཟག་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དངོས་པོ་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དག་གིས་ཕུལ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་རྗེས་སུ་ཡི་ རང་ཞིང་ཞེས་སྨོས་ཏེ།དེར་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་ཞེས་དོན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དངོས་པོ་གང་དག་དང་རྣམ་པ་གང་དག་གིས་སེམས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། དམིགས་པ་གང་དག་དང་རྣམ་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དམིགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་འཛིན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པའོ། །སེམས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།

以下是完整的直译：
"无余无遗"是指依次由于从无边因所生故，及能广施无量果故。
关于"一并总摄"等，由与过去如来相关而说故为"一"，即以一相摄集增益，以无量等方式总计数算，从菩萨等乃至与傍生道相关者度量计数后，以最胜随喜而随喜，以作者殊胜意乐信心极为欢喜，自身当圆满彼等一切，应以如是殊胜意乐而作，此为其义。
为显最胜义故说"最胜"等，此等已说讫。"口中宣说"是指以不缘一切如来戒蕴等之作意而随喜相应之福德，应为一切众生之利益回向无上正等正觉，此为语词。
"愿成就"是指生起。"我与一切众生"是余文。
已说不缘回向作意后，今为答破恶诘难故问："其中补特伽罗菩萨乘补特伽罗等"。"以何事回向"是指以如来性等种性因而奉献之义。
某些经函中说"随喜"，彼中亦是回向作意阶段故，应以义理摄为"回向"。如是亦将紧接着解说"以何等事及何等相而回向何心"。
关于"以何所缘及何相"，所缘即戒蕴等及一切法。彼能取之差别即是"相"。"彼心"是指能取分别。

 །གཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དེ་ཅི ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ།།ཇི་ལྟར་མཚན་མར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚན་མར་མ་བྱས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བརྗོད་པའི་ ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟ་བར་ཡུལ་དུ་བྱེད་དམ།ཅི་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་སོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི། ཚད་མའི་གནོད་པ་ཡོད་པས་ན། །དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཡོད་ན་ནི། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་ཤེས་པ་བཞིན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ ཡོངས་སུ་རྟོག་།དེ་ཕྱིར་དེའི་མཐུས་འབྱུང་བ་ཡི། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱ་བ་ཀུན། །བདག་དང་བདག་གིར་ལོག་པ་ལས། །བྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྟོབས་ཆུང་ངོ་། །ཞེས་འདོད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པས་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་འཇུག་པ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་འདྲ་བར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་དངོས་པོ་དེ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་མེད་ཅིང་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ།རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པས་ན་དམིགས་པར་བྱེད་པའོ། །སྤྱིའི་ཚུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་ན་མཚན་མར་བྱེད་པའོ། །འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་ནི་རང་གི་ཡུལ་མེད་པས་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པས།འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ནོ་། །སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དམིགས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སེམས་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྟ་བ་ཉིད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ།།མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་འདིའི་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་འོན་ཀྱང་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འདུ་ ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་གཞན་དུ་ན་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་དཀྱུས་མའི་དོན་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的直译：
"一"字是语助词，用于表达"何"义。
"如其作相而缘否"是指，由于过去性故，若不作事等之相则不能回向，以无故而增益言说之世俗如是作为对境否？抑或如是缘于真如？此为语词。
若许"缘"者，则：
由量有所违故，
若有缘事物，
如蜃气等智，
颠倒遍计度。
是故由彼力，
所生回向业，
如从我我所，
颠倒生微劣。
如是许也。
分别之境由增益故为虚妄，由依缘而转故，如梦幻蜃气般于真实中不可缘，此即尊者须菩提所说"彼等事物"等。
即便如此亦成回向颠倒过失，此即所说"若彼事物无"等。以自相为境故为能缘。由遍断共相之理故为作相。
关于"想颠倒"等，执相自性之想由无自境故颠倒，于非彼执为彼故，是想颠倒。"心颠倒"是指，执为所缘之识心如是颠倒。"见颠倒"是指，遍断行相体性观察自性之慧见如前颠倒。
"不成"是指，云何由与前者相关故然而实成，此为语词。
即便如此，不缘回向作意亦成想颠倒等自性，此为余文。因为若非如此，由说想等为颠倒故，与正文义不相违故，将成全无所说。

 །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་རང་གི་ཡུལ་མེད་པས་ འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ན།།དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་གཞན་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདོད་ ཆགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ།ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །རྣམ་པར་བཏགས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་དམིགས་ནས་སོ། །འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལ་སོགས་པ་ ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཀྱང་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ།།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དམིགས་ནས་ འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་ན་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་དེ་བས་ན་མི་དམིགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།ཕྱོགས་གཞན་བསྟན་ པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གཞན་ཡང་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཅི་ཞེས་ཁོང་ནས་ཕྱུང་ལ། དེ་ལྟའོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། དེའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་དང་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ན་དེའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་གིས་སེམས་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་གང་དུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ།གང་ཕྱིར་གང་གིས་ཀྱང་གང་ཡང་གང་དུ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་མི་ ཕྱེད་དོ།།དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མི་འཐད་ན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
若由于他者无自境故，想等成为颠倒时，其非自性之他者如何成为想颠倒等自性？对此疑问，何以故？以此迎接而说"如是"等。
"贪欲亦"中，"亦"字摄取瞋等。"分别"是指增益。"遍计"是指反复缘虑。由从想颠倒等所生故，贪欲亦是想颠倒等，如是配释。
此说：由于于具无常等法之事物上增益非有之常等，并于彼反复缘虑，而生贪等想颠倒等为因时，即生为想颠倒等自性，是故不缘回向作意亦如是生起。
为显示他方而说"复次"等。"复次事物如是及无相如是"为余文。"菩提亦尔心亦尔为无耶"为补出，若许"是尔"，则说"若尔"等。
所取能取一切法及其习气界皆成无性，此为所许。若问如是有何过失，则说"若"等。
此念：若如是事物等无，菩提及心等亦尔，则以何等事物等将何等心等回向于何等菩提？以任何者亦不能将任何回向于任何处故。是故于一切门中回向不应理时，回向将成颠倒。此为所思。

 །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བར་བརྒྱུད་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ན་དངོས་པོ་ལ་ སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ལྷག་མ་ཅི་ཡང་མ་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་དང་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ དོན་དམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས།འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ལས་ དང་པོ་པ་ལ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་དེ་ལ་གང་དད་པ་ཙམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རྟོགས་པའི་ཡིད་ཆེས་པ་དང་བྲལ་བས་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དད་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ དབྱེ་བས་དགའ་བ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་གསུམ་གྱིས་བརྗོད་དོ།།ཡང་ན་དད་པ་ཙམ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་། ནུས་པ་ཉིད་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། དང་བ་དང་། མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་ཙམ་ ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།མེད་པར་འགྱུར་དུ་འོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་ལ་མི་མཁས་པའི་ཕྱིར་ནུབ་པར་འགྱུར་དུ་འོང་ཞེས་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།གང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། ། ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བས་སོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བརྟན་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི། བྱམས་པ་སེམས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའོ། །སེམས་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཉེ་བར་བསགས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པས་འགགས་པར་འགྱུར་བའོ། །རང་བཞིན་གྱི་འཇིག པས་བྲལ་བའོ།།རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་འཇིག་པས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
虽然在胜义中是颠倒，但如同无常等分别一样，通过次第而得正确义时，由事物等世俗有性故，许为回向作意。是故汝未说任何余事，以此意趣而说"圣者须菩提此"等。
或者，由于离于彼等事物及所缘等胜义执著，故于世俗中如幻化人般回向非是颠倒，具此意趣而说"圣者须菩提此"等。
若具正理，为何不对初业者说？对此疑问，何以故？以此迎接而说"于彼唯信"等。由离证解信解故不坚固，故唯信。即彼以小中大差别，以"唯喜"等三句而说。
或者，唯信即有性、具功德性及能力性，依次对应胜解、净信及胜欲，如是显示唯喜等三种。
"将成无"者，由不善世俗胜义差别故将沉没，此为所思。若问如是亦不应说耶？则说"圣者须菩提不退转"等。
"由善知识所教示"者，意为虽是凡夫，然由善知识加持而遍知二谛自性。
为摄略故说"如是"等。"如是"者，谓不离世俗谛故。
复次，为显示住世俗分之义而说"慈氏，以何心"等。"何"者，谓具随喜之善根。"彼心亦"者，谓能随喜者于回向时所集已灭而成已灭，离自性灭，以变异灭而成变异。

 །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དུས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་གང་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་སྙམ་དུ། འདི་ལྟར་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སྔོན་དང་ཕྱི་ མར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཉིས་མི་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་བྱེད་པ་པོ་མཚུངས་པ་ལ་ཏྭའི་རྐྱེན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་གཅིག་ཁོ་ནས་སྔར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ནས་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་གྱུར་ན།དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་རྟག་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་དོན་བྱེད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཚེ་མེད་པ་དེ་བས་ན་དེས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ཅེས་བསམས་པ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་མ་འབྲེལ་ཏོ་ཞེས་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་མི་རིགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཉིད་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་ལས་སུ་གྱུར་ པ་གང་ཞིག་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་གང་ཞིག་ཡིན།སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་དེ་བསྔོ་བར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་རང་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་ ཐོགས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ལས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ངག་དེའི་དོན་ཡིན་པར་འདོད་ན།དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི།གང་གི་ཚེ་སེམས་གཉིས་ཕྲད་པ་མེད་ན་སེམས་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
所谓"是故"者，即因此。于回向时以何随喜心而作回向，彼能随喜之心为何，即无任何，此为语义。
作是念：如是此中菩萨摩诃萨随喜已，应以"将具随喜之福德事回向一切智性"之语，由显示前后故，显示一刹那中不生随喜与回向作意二者。
是故，由说同一作者之"tva"词故，若说唯一心先作随喜后作回向者，此不应理。何以故？由常法不能次第及顿时作用故，是刹那性故，随喜心于回向刹那时已无，是故彼如何能作回向？此为所思。
如是显示"随喜已"之语不相应已，今为显示"具随喜福德事"之语不应理故，而说"具随喜"等。
此说：由随喜相生故，即随喜心称为具随喜福德事。由如是故，具随喜福德事成为异业，彼为能作者之随喜心，其回向心为何？彼心不应回向彼心，由自作用相违故，此为所许。
若许此语义为：由随喜心后生殊胜心刹那，由此获得具随喜福德事之心，后以回向心而回向。如是亦说"应回向"之语不应理，即说"若二心不会时，心之心"等。

 །ངག་གི་དོན་འདི་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་གཉིས་ པའི་ཚེ་ན་མེད་ལ།དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་བྱུང་བ་ཡང་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་ཚེ་ན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་གི་ཚེ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དང་སྔོ་བར་བྱེད་པ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་གཉིས་པར་བྱུང་བའི་སེམས་དེ་གཉིས་འགྲོགས་པ་མེད་པ་དེས་ན་དུས་མཉམ་དུ་ འབྱུང་བ་མེད་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་བྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སེམས་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།།འོ་ན་སྔ་མའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་དེའི་ཚེ་ཡོད་པས་ ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེ་ན།སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཡང་མི་ནུས་ན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་ལན་འདེབས་པ་ནི། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་ བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།བསམ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའི་བྱ་བའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་བྱ་བ་ནི་འགའ་ ཡང་མི་སྲིད་དོ།།དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་ཡང་རྗེས་ཐོགས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ དེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ།སྐད་ཅིག་གིས་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པས་ན་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ངོར་རྒྱུན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྡ་ལ་ ལྟོས་པས་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདི་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་འདིས་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་ཆ་ཙམ་ཡོངས་སུ་བོར་ཏེ། སྒྲ་ཙམ་ཁོ་ན་བཟུང་སྟེ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
语义应如是配释：第一刹那所生识由是刹那性故，于第二刹那时已无。如是第二刹那所生者，由因不具足故未生，故于第一刹那时亦无。如是，当所回向与能回向于第一、第二刹那所生之二心不相会时，既无同时生起，则第二刹那所生之回向心，如何能回向第一刹那所生之具随喜福德事心？
若谓前心不生性彼时存在故可回向者，说"心之自性亦不能回向"，此意为由无自性故。
世尊与圣弥勒加持力故帝释答辩，即说"尔时天帝释"等。
意趣为：世俗所许诸自性由作实义用故是刹那性，除摄入殊胜生起作用外，不可能摄入他类。
是故，瑜伽师殊胜随喜心后，生极殊胜具随喜福德事心，复其后由彼善根习气所熏，以缘起法性力生起极为殊胜之回向相心。由刹那假名不应理故，就凡夫前而言，由观待相续故，由观待名言故而有语言运行。
此实相之境界，圣弥勒以"菩萨摩诃萨应将具随喜福德事回向无上正等正觉"之语，以业、作者、作用等理而说。于彼亦舍弃事物分，若唯执文字而作令凡夫惊惧之分别，不应为之。

 །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་ རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྔར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ཚིག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཇི་སྐད་བཤད པའི་དགོངས་པ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ།།གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དགོངས་པས་མི་འཛིན་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡང་མི་རུང་བ་དེ་བས་ན་ཇི་ སྐད་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཉིད་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ལེགས་པར་ཡོངས་ སུ་སྔོ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ།།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྩམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ ཤེས་པས་སྔོན་དུ་བྱས་པའོ།།གཞིར་བཅས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུན་དུ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་བཞག་ནས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ།སེམས་དེ་ལ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་པར་མ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་སེམས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
复次，如是随喜已，应作是言："将此具随喜福德事回向无上正等正觉"，如先圣者须菩提自亦以己语于世俗分所说之密意应当承许，以此意趣而说"圣者须菩提，云何"等。若不以如是所说密意执持，尔时无余方便，如何能作回向？以任何方式皆不应理，是故应持如是所说密意，此为结语。
为显示此义，说"具随喜"等，配合"由摄受而善摄受，由回向而善回向，云何得成？"
为显示无颠倒相回向作意之义，说"尔时长老具寿须菩提"等。"发起"者，谓以分别知先行。"有所依"者，谓置所缘事于前。以"当回向"之语而作回向故，是以分别而作回向。
是故一切分别由自性中自体显现无义而执为有义而趣入故即是迷乱，以此意趣而说"云何不成颠倒想"等。
为作答故，说"圣者须菩提，若"等。"于彼心不作心想"者，意为于能回向心不以胜义执著为心。若问如是有何功德？说"如是菩萨摩诃萨"等。

།ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སེམས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སེམས་དེ་མི་ཤེས་ཏེ་མི་རྟོགས་པ་དེ་ ལྟར་གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡུལ་དང་ལྡན་པར་གཟུང་ན་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ ཞིག་ན།གང་གི་ཕྱིར་འདིས་སྒྱུ་མ་མཁན་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པའི་ཡུལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤུགས་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི།གལ་ཏེ་སེམས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་གཞན་འགའ་ཞིག། སྤྲུལ་པའི་རྟ་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སེམས་ལ་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ། །དེས་ན་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་ བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་འཇུག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མི་འགྱུར་བས་ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་ དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཟད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའོ།།འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །སེམས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཟད་ པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ཆོས་གང་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རོ། །དོན་འདི་ཉིད་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ འདས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།ཆོས་དེ་ནི་མི་ཟད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་མེད་པས་ན་མི་ཟད་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ ཆོས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་ཆོས་སོ།

以下是完整的直译：
为总结故，说"如是于彼心"等。如是能回向心，若不以执著"此即是"而如实不知不解彼心，若如是作回向，尔时即入无所得因故，非颠倒想等，应如是配合。
此说若于无分别境执为有境者则成迷乱，然此如幻师般了知无境即是无境已，以分别回向，由了知自性故，云何成迷乱？
明显隐说之义，说"若彼心"等。如：
"如同诸幻师，
所现马等境，
知心无所缘，
故不生迷乱。"
以此理趣，回向心等亦如幻人而行，故不成颠倒，故说"若"等。
"彼心"者，谓所回向。"如是了知"者，谓通达将于加行位及后位中所说尽性等。"如是思惟"者，谓于正行位中。"彼心法性亦复如是"者，能回向心离自性故，是尽性等法性。
"以何等法"者，谓以事等。"于何等法"者，谓于一切智性等。为显此义以过去等三时差别，故说"如过去"等。
"彼法无尽"者，以法性自性无尽故无尽，即是佛性。"法不以法回向"者，谓回向作意之法不回向福德事之法。

།ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྒྲའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཕངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདུ་ཤེས་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཚེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་ དང་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་གང་གི་སོ་སོར་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན།གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་དང་། གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་མངོན་པར་མི་ཆགས་པ་དང་། བསྔོ་བར་བྱ་བའི་སེམས་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་ ཤེས་སོ་ཞེས་ཀྱང་རྟོགས་པ་དང་།ཆོས་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོའོ་སྙམ་དུ་ཡང་རྟོགས་། དེའི་ཚེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཅེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཉིད་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟོགས་ པ་མེད་པར་འཇུག་པ་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ།ཤེས་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་བསྔོ་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ནི་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།དབེན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསོད་ནམས་ནི་མ་ཆགས་ པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་པའོ། །སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞི་བའོ། །ཞི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ ཞེས་སྨྲས་པ་ནི།གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
由以"应当回向"之声相而作回向故，虽起分别，然彼亦以自性执著无义之自显为义而行故，岂非迷乱？云何不成颠倒想等？若有此疑，则问"何故"。
答曰："如是彼于回向无执著"。此说：当不知增益与真实自性差别时，将显现与所分别义合为一体，由执著各别显现无义为有义而行故成迷乱。然于分别境所增益者，决定是增益性虚妄，且于世俗自相无分别智行境如幻自性者，亦见为如幻自性无颠倒之性差别，又于回向无执著，且了知"回向心不知所回向心"，又了知"法不以法回向"，尔时云何成颠倒？
为明所说义，以相反方式说"若"等。若疑："岂非无了知而不能行？云何非唯是了知而回向？"则问"何故"。
答曰："如是于回向有执著故"。略去"以胜义中事物自性违背量故"。
为说离执回向作意义，说"若复作是念：福德行"等。"福德"谓无贪善根等，"彼行"谓能发起彼之思。由如幻性是息灭一切损害之因故为寂静。若执著寂静性等，亦是颠倒，故说"若诸行"等。

 །གལ་ཏེ་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སངས་རྒྱས་ ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དེ་ཡང་བསྔོ་བ་ཅི་འདྲ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བར་རང་གི་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉིད་སྐྱེས་པས་ན་དེའི་རིགས་ཅན་ནོ།།རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དོན་བྱ་བ་དག་ལ་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་དང་དེའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །བྱ་བ་རྣམས་ནི་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཉིད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་ པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ་། །དགག་པར་བྱ་བ་མེད་ན་དགག་པ་མི་འཐད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ སོ།།རྣམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་གང་འདས་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཉིད་དུ་མ་ཆུད་པའོ། །གནས་པར་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་གནས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷན་ ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་མཚན་མ་མ་ཡིན་ལ།ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མཚན་མར་འཛིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སེམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དགག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་དངོས་པོའི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མར་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་སྟེ་དྲན་པ་དང་བྲལ་བས་ཞེས་སྨོས་སོ།

以下是完整的直译：
若于"寂静"等如是自性不能如实了知之时，由于契入真实性故，即是其般若波罗蜜多。
为说随念佛善根自性回向作意，故说"复次，诸佛世尊般涅槃"等。"如是回向"者，谓如幻。"彼"者，谓能回向心，世俗不观察则悦意，依前因而生善根故，是彼种类。以自相共相之理，依次于所作事有力无力故，是彼相及彼类。由是法界自性故为彼自性。"若如是知"者，略去"即为相"。
诸行以心为先故，若疑"云何非回向"，则问"何故"。答以"诸佛世尊不以相"等。无所遮则遮不应理，故意谓于空性等执著为胜义即是颠倒。
复有余说，即"彼过去"等。"未得"者，谓现在未入。"不见住"者，由离自性故住不应理。"非相"者，以非俱有因故非相，以非所取因故非境。"若如是取相"者，谓以如所说理而缘故。"不思"者，由不如实分别事物真实故。由彼颠倒故是回向。
若无相回向，则树等亦应尔，为遮此疑，说"彼离忆念"。

 །དྲན་པ་ མེད་པས་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་མར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་སེམས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་བྲལ་བའམ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ ཡང་སྔ་མ་བཞིན་མི་སེམས་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཚན་མར་བྱེད་པ་དང་མཚན་མར་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་སྟེ་མཚན་མ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འདི་སྐད་དུ་མིག་བཙུམས་པའམ་དམུས་ལོང་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལངས་ པ་དང་འདྲ་བར།རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སླར་ཡང་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པ་མེད་པར་ཡང་སྔོན་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་ བས་བསྐྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།མེ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པར་ཚ་བ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་འདི་དག་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་བཏོན་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ལས་བསལ་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ས་བོན་དང་བྲལ་བས་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་མ་ལོག་པར་དེ་མི་སྤོང་བས་སྐྱེས་བུའི་རབ་རིབ་ཀྱི་སྐྱོན་དང་འདྲ་བར་བརྫུན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་སུ་ཞིག་གིས་བཟློག་པར་ནུས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ས་བོན་དེ་ ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་བརྟགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་སྣང་བས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ས་ལས་རྩ་བ་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་ཤིང་བཞིན་དུ་ས་བོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པ་སེམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ རོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཚན་མ་ལ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་བའི་ཚོགས་དང་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སེམས་ཤིང་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་མཚན་མར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
由无念故，虽于树等事物空性等不作相，然由不了知事物真实性故是不思。如是，由离念或未悟解故，于提婆达多等都不作意，如是亦如前不思。是故如是由颠倒故非回向，此为语义。
若以作相及不作相皆非回向，尔时当如何？故说"彼于相"等。此说：如闭目或盲等，仅以缘不具足而不作意，不能断除事物等颠倒习气，如从无想定等出定，瑜伽师复生执著事物为根本之贪等烦恼聚故。
无有断除颠倒，亦不能断除由先前所缘色等极为明显体验所生之作意，如未断火不能断热。如是，此等色等邪解不应如拔刺等般从心中除去，然由离事物等有性等颠倒种子故。
是故不正见则不能断除，如人翳障过患，谁能遮止于虚妄色等执著趣入？彼颠倒种子，若以瑜伽师慧眼观察，由见一切法真实智光明故不生。如是，如树根从地拔除，由无种子故恶分别于心后不复生。
如是于相，即于如来善聚及能回向心思为如幻，由无执著其自性为真实故说为作相。

 །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་ཀྱང་མི་དམིགས་པའོ། །ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་སློབ་པ་རྒྱལ་ བའི་ཡུམ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་སློབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་ པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲ་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བདག་དེ་དག་ཀྱང་འགགས་ལ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་བག་ཆགས་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས། བདག་གི་དངོས་པོ་དེ་དག་གི་དངོས་པོ་འགགས་པ་དང་འདུ་བྱེད་དེ་དག་འགགས་པས་ཏེ་ཞེས་བྱ་ བའི་ཚིག་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་སྦྱོར་བ་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞི་བ་དབེན་པ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པ་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་མི་ ནུས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།བསམ་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའི་ལམ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ལྷག་ པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ།།མཚན་མ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ ཕྱིར།འོན་ཀྱང་གང་ཟག་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

以下是完整的直译：
为显示善巧方便回向作意，故说"如是菩萨摩诃萨"等。善巧方便者，虽行布施等而无所缘。
若疑：由差别故，学习善巧方便与听闻佛母等有何关联？为此以"何故"迎之，而说"依般若波罗蜜多"等。此说：由般若波罗蜜多成就无所缘布施等回向，即是学习善巧方便，故不离听闻佛母等。
为明此义，故说"于此若如是"等。"莫作是说"者，意为不应作如是说。
若疑：由差别故，回向与般若波罗蜜多有何关联？为此以"何故"迎之，而说"我等亦灭"等。
由先前善根等能生之心、心所法及其习气于真实中无生，故说"我之事物彼等事物灭"及"诸行彼等灭"二语。即于加行、正行、后得位中无所缘故，依次为寂静、远离、离所缘。
或可说：由具相、无相及他相之识不能取故，如其次第而说。
意趣为：由所回向诸法于真实中无生故，超越能回向智慧之道，是故回向不应理。因此，由分别增益，以般若波罗蜜多力深信诸法如幻，故能以真实善巧方便无颠倒回向。
为显示无相回向作意，故说"然彼补特伽罗"等。

 །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་མར་བྱས་ཤིང་། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་ཕྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་མེད་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་དོན་དམ་པར་འདུ་ཤེས་པར་གྱུར་པས།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་དོན་མེད་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ། མི་དམིགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།དོན་དུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མི་གནང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ གང་གི་ཕྱིར་གང་ཟག་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་མཚན་མར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དང་།གང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བའི་རྣམ་པས་དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དེ་བས་ན་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་ ཕྱིར་གསོར་མི་རུང་བ་ཉིད་དེའི་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་ཡིད་དང་བ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དོན་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ དེ་ནི་དུག་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།མངོན་པར་འདོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོག་པ་ལས་ཉམས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དུག་དང་བཅས་པའོ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གདོན་པར་དཀའ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཟུག་རྔུ་དང་ བཅས་པ་སྟེ།ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་དང་བ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་དག་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་དུག་གི་ཉེས་པའི་ཚུལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁས་པའོ།།དུག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པས་ན་བྱིས་པའོ། །དུག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་ན་ཡང་འཆི་བར་ནུས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་མི་འཛིན་པས་ན་ཤེས་རབ་འཆལ་བའོ། །བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཐ་མར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་སྨིན་པར་འགྱུར་བའོ།།ཁ་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ནོ།

以下是完整的直译：
于离有无等自性之真实性如实中，由执为空性等某种自性故而作相，反复作意分别后，于非如实无义分别执为有义，认为如实、胜义，于无义分别显现所缘中，回向为无所缘成佛，此为语义。
若疑：由无所缘义故，如何不许如是回向？为此以"何故"迎之，而说"诸佛世尊"等。此说：由彼补特伽罗以空性等相于无上涅槃菩提作相及分别，以分别显现相如是近缘，故执增益义之自性，是其大所缘不堪能。
若疑：由近缘作净信等故，其有相回向非成大义？为此以"何故"迎之，而说"彼回向有毒"等。
由是障碍通达所欲法之真实性之因故有毒。由是轮回难除诸苦之因故有刺。虽是初业者作净信等，然违正量故，此为余义。
为明此等，故说"譬如"等。于此，由遍知毒过患之理故为智者。由不知毒自性故为愚者。虽知毒自性，然不定执能致死故为慧劣者。由能生乐故为得乐者。终成苦果故为感苦者。"某些"者，谓有所缘想者。

 །ལོག་པར་ཟིན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ལོག་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པའི་དོན་མ་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་དོགས་པ་ཅན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་དང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་གང་གིས་དེའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་འགྱུར་བ། དམིགས་པ་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དམིགས་པ་ནི་དུག་དང་ བཅས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཚད་མ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ།།དེ་ལྟར་བསླབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསླབ་པར་མི་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་སྣང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་དེས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྐུར་པ་མི་གདབ་པར་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པའི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྤོང་བར་བྱེད་པར་མི་འདོད་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་མཁྱེན་ཅིང་།སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་གཟིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཉིད་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།རྗེས་སུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ལམ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གནང་བའོ། །གནོད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་མ་བྱས་པའོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཡུལ་ དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དུག་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ།།གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ་། །སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་ སུ་རྫོགས་པའོ།།དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་པར་མ་གཏོགས་པའི་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་སོ།

以下是完整的直译：
"邪执"等三词，依次是闻、思、修阶段中邪执故。"不知善说义"者，未能了知如幻义为遣除一切颠倒之所依故。"未如实通达义"者，由离定执事物自性如幻之能力故。
若疑：由令初业者生净信故，云何彼有相回向成有过所缘？为此以"何故"迎之，而说"所缘有毒"，谓违正量故。
"不应如是学"者，不应以有所缘方式学。为显示随顺佛陀回向作意之行，故说"复次彼应如何学"等。"欲不诽谤"者，由见依佛所说义修行得果故不欲舍弃。
"佛智"者，谓慧眼以一切法无分别为境而了知；"佛眼"者，配释为以一切种遍觉一切法为境而见。"以何法性"者，谓以如幻性。"随顺"者，谓许以一切道无所缘而缘之作意回向。"无害"者，由无过故无失。由离近缘境故为无毒回向。
由是得色身、法身之因故，依次为大回向、法界回向。加行位及后位广大故圆满，正行位中真实趣入故极圆满。
为显示非三界所摄回向作意，故说"复次善男子或善女人"等。

།མི་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་གསུམ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ནི་ལྷའི་རིས་དྲུག་དང་། གླིང་བཞི་པའི་མི་དང་། ཡི་དགས་དང་། བྱོལ་སོང་དང་། དམྱལ་བའི་དབྱེ་བས་ཉི་ཤུའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ ཁམས་ནི་སྟེང་གི་གནས་བཅུ་བདུན་ཏེ།བསམ་གཏན་གསུམ་རེ་རེ་ཞིང་གསུམ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་བརྒྱད་དོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནི་གནས་མེད་དེ་སྐྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཡང་ན་བསམ་གཏན་གྱི་གོང་ན་དབྱིབས་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་མེད་པའི་བསམ་པ་ནི་དྲུག་ཡིན་ནོ་ ཞེས་འདོད་དོ།།འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་གསུམ་དུ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་རྣམས་དང་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཡོངས་ སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་མི་གནས་སྙམ་ནས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ།དུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་དུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་ནི་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ པས་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་གནས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ།ཆོས་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ལའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཆུད་མ་ཟོས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་འདྲ་བར་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གཏོགས་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་འཆིང་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་སྟེ་ ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདྲི་བའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འཕགས་ པ་བྱམས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་པ་ལེགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་སྟོན་པའི་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་པས་དེ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་སྟོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"不了知"者，由欲界等三界无所缘故不住。其中欲界有二十种，即六欲天、四洲人、饿鬼、旁生、地狱之分。色界有十七处，即初三禅各三处及第四禅八地。无色界无处所，由生分四种。或说禅定之上无形色之思维有六种。
由不住过去等三时故，说"非过去"等。若疑：由回向欲界等诸界及过去等时中心刹那，云何不住彼处？为此以"何故"迎之，而说"除三时三界"等。此说三时三界实无生故为所除，云何住彼而作回向？
"于何法"者，谓于成佛。"回向不虚耗"者，由如法界无尽故。由执著"所除"为系缚故，说"于彼"等，即于彼回向。为摄要故说"于彼何"等。
由以问答方式正说故，赐"善哉善哉，圣者须菩提"。否则，由圣弥勒所说故，云何善赐"善哉"于他人？若疑：岂非无颠倒说法？云何作说者事？为此以"何故"迎之，而说"须菩提，回向"等。此说由一切回向如幻故为法界回向，是故以颠倒说作佛事。

 །དེ་བས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་བསོད་ནམས་ ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཆོས་ཉིད་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་ བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་སེམས་ཅན་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཆུང་ངུར་གྱུར་པ་བས་མི་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ བ་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕྱེ་བའི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འབྲིང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་རབ་འབྱོར་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་རང་ སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་གནས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་འབྲིང་དུ་འགྱུར་བས་ནི་དེ་མི་དམིགས་པའི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲིང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྲིང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ བརྩམས་ཏེ།སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བྱིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་གི་སེམས་ཅན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ དམིགས་པ་དང་བཅས་པས་དེ་སྙེད་དམ་དེ་བས་ལྷག་པའི་གོས་པ་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་ཏུ་བསྙེན་བསྐུར་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་བས་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེས ལྷག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཡན་ལག་གི་དོན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཞུགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པའི་སེམས་དག་གིས་ ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
因此，其后当作意"大福德生起"之回向。此复由小、中、大差别分三种。就小而言，从"于此法性，诸佛世尊"乃至"虽得五神通"所说。
此说从依止十善业道之众生始，较作小量神通五种福德者，以无所缘作意随喜为先之回向更为殊胜，故以小差别分别之大福德生起回向作意为小。
为说中等故，复从"须菩提，三千大千"等乃至"虽成独觉"所说。此说从住初果始至独觉之间作中等福德者，以无所缘缘作意随喜为先之回向为大福德，故以中等差别分别之大福德生起作意为中。
为说大故，从"须菩提，复次三千大千"始至"彼布施亦以有所得想而施"所说。即如恒河沙数三千大千世界中趣入无上正等菩提之众生，以有所缘，以彼许或过彼之衣服、饮食等一切，于彼许劫中承事供养所生大福德，较彼以无所缘作意随喜为先者更为殊胜，故以大差别分别之大福德生起回向作意为大，此为总义。
支分义亦当说："趣入"者，谓以发愿、发心二者趣入之义。

།དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བྱིན་ལ། རྣམ་གྲངས་དེས་ན་ཞེས་འོག་ནས་འཆད་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ སོ།།གཞན་ཡང་གཞན་དག་ཁོ་ན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་མ་ཡིན་པ་གཞན་དག་ནའོ། །རིམ་གྲོ་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིག་ཅར་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའོ། །བདེ་བར་སྦྱར་བ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲུས་དང་དྲིལ་ཕྱིས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ཉེ་བར་གནས་ཤིང་ཞེས་ཕྱི་མ་དང་སྦྱར་རོ།།རྣམ་གྲངས་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ལ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ གཞན་དང་གཞན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་གྲངས་འདིས་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་དོན་བྱེད་པ་རིམ་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ལ་སྦྱིན་པ་དེ་དག་ཡང་དམིགས་པའི་ཚུལ་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བྱིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།།སེམས་ཅན་དེ་དག་གྲངས་དེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ ལ།ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་རེ་རེས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་བྱས་ནས་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རེ་རེས་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་རིམ་གྲོར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།འགྲེས་སྔ་མ་ལས་འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ཅིག་བསྙེན་ བཀུར་བྱེད་ལ།དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་རིམ་པ་འདིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བར་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་སྦྱིན་ པ་བྱིན་ཞིང་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ནའོ།།གཟུགས་ཅན་ཞིག་ལགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་གྱུར་ནའོ།

以下是完整的直译：
"彼等一切"者，谓以有所得想而施，与下文所说"如是次第"相连。为显示此义，说"三千大千"等。
"又唯于他处"者，谓非此而于他处。"承事"者，谓同时供养。"一切安乐加持"者，谓以沐浴、擦拭等。"一切安乐等住"者，与后文"随意近住"相连，谓以经行等住。
"如是次第"者，谓彼等一切众生趣入正等菩提，如前所说世界中，住于其他世界一切众生，以此次第为每一众生利益，次第承事供养，彼等布施亦以有所得想而施。
关于"彼等众生如是数量"等，谓如前所说世界中所住其他一切众生中，每一众生观察已，复由一一菩萨于一切种菩萨，于彼许劫中承事，此为语义。此与前例之差别在于"次第"之义。
"以此次第布施"者，谓如于恒河沙数劫中，一菩萨于一菩萨承事供养，如是以此次第，于其他世界所摄一切菩萨，为安乐加持而行布施，以如前所说次第，彼等一切正等菩萨亦行布施。
"若为色者"者，谓成为微尘自性色蕴。

 །མི་ཤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རབ་ཏུ་མང་བས་མི་ཤོང་བར་འགྱུར་རོ་།།དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱུའི་བར་དུ་མི་བཟོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་བྱིན་པ་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་ལྡན་པས་ཚད་མེད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱིས་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ བྱ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཚད་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ལྷའི་བུ་རྣམས་གུས་པར་བྱས་ཏེ་བྱེད་པ་རྗོད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆེན་པོ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱའོ་། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་རྟོགས་པ་ལ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ཙམ་དུ་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་ལྡན་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཉིད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཡང་དག་པར་བརྟེན་པས་དད་པས་ཕུལ་དུ་བྱུང་ བ་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་རབ་ཏུ་བསྔགས་པའི་དོན་སྨྲས་པ་ནི་དེ་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།མདུན་དང་ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་བཀྲམ་པ་དང་གཏོར་བས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རབ་ཏུ་གཏོར་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་རིས་གཞན་དག་ནས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐབ་བྲལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆེན་པོ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་འབྱིན་ཞིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཟློས་པས་དབྱངས རྗེས་སུ་སྒྲོགས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆེན་པོ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེས་ཀྱི་ཞབས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་སྐད་དུ་སྒྲ་འབྱིན་ཅིང་དབྱངས་རྗེས་སུ་སྒྲོག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
"不能容纳"者，谓因极多而不能容纳。
有所得想布施自性之福德行虽不可量，何故怀疑"不堪为因"？为答此疑，故说"如是"等。
此说：由彼等布施极多，虽离一等数量，然具无量等数，以无量及极多等数而限定。是故，彼因所生福德行回向福德蕴，亦不堪为离量等数之因，如是宣说。
以世尊加持力，诸天子恭敬所作，故说"世尊，譬如"等。
以具三乘调伏众生示道之因缘事业，为利众生故，是为"大回向"。
为显如何是如此，故说"此如是"等。由有方便善巧故，彼量如是不可量等数具足，广大福德蕴即被胜过，是故为大回向，此为语义。
由正依止生起殊胜信解故，以供养为先而说称赞义，故说"尔时三十三"等。
前散遍散播撒，故次第为"遍散已"之义分。
"如是从其他天众"者，谓从离诤等天众。
"如是"者，谓如三十三天，出"大回向"等声，反复宣说而随音唱和。
"如是相应"者，谓于"大回向"等一切偈末，皆应配"如是出声随音唱和"二语，此为语末。

 །ཡུན་རིང་པོ་དེ་ཙམ་དུ་ བསགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཡུན་རིང་པོར་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པའོ།།རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱོར་བ་དུ་མའི་སྒྲུབ་པའོ། །གཞན་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནས་གཙང་མའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་ བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་ངུས་བསྐྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་བཟོད་ སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཚད་མ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཡང་མོས་པ་ ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྒྲུབ་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་བསྒོམས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས དཔས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཅིག་ཁོ་ན་འགའ་ཞིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོའི་དོན་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ།ཤེས་རབ་རྣོ་བ་རྣམས་ཀྱི་བརྙས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཡིས་བྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དོ།།དབེན་དང་སངས་རྒྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས། །རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཐབས་བཅས་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་། ཁམས་གསུམ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་དང་། ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡི། །བསྔོ་བ་ གཞན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ།།བསོད་ནམས་ཆེར་འབྱུང་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་འཐོབ་པས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་སོ།

以下是完整的直译：
"积累如是长时"者，谓于长时间修习。"广大圆满成就"者，谓以多种加行成就。
复次，为显示回向之殊胜性故，故说"尔时世尊告净居天子"等。
虽布施所生福德行之加行等是广大，然以小加行等所生回向福德事业之因，何故不堪？为答此疑，故说"如是菩萨"等。有所缘者，以违正量故为颠倒，如是密意。
虽以随喜为先，然以胜解作意修习一切善根，如幻化人般观一切法无所得，为一切众生故回向无上正等正觉，是故菩萨以三乘出离道教导一切众生之事业，具足回向作意唯一执著于某些，为对治彼故，以说法方式利益智慧浅薄众生，故分为十二种差别，为遣除利根者轻视故，极为广分别。
如是亦说：
"殊胜之回向，
彼作最胜业，
彼无所缘相，
无颠倒为相。
远离佛福聚，
自性念境者，
具方便无相，
随喜诸佛及，
不属三界中，
小中及大等，
其他三种向，
福德广生性。"
以随喜作意获得自他福德事业平等性故，其后为修习随喜作意故，说"彼等于世尊"等。"几何"者，谓以几种方式。

 །མི་འཛིན། རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །མི་ རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རྟོག་པས་རྣམ་པར་བསྒྲུབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་རང་དང་ སྤྱིའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ངེས་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིན་ནོ།།འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་འོང་བ་མེད་པས་ན་འོང་བ་མེད་པའོ། །མ་འོངས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པས་ན་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། ། འདི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པ་འདི་དག་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཀུན་ནས ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པས་དེ་དག་མ་བཅིངས་པའོ།།རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་མ་གྲོལ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྟོན་པ་གཟིགས་པའི་སྣང་བ་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བ་ཅན་གྱིས་མཁྱེན་པའི་བདག་ལ་ལས་དང་འབྲས་བུ་བདག་གིས་ བྱེ་བྲག་གི་ཆ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟིགས་པ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གསུངས་པ་དེ་བས་ན་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།འཁོར་བ་དང་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ན་མ་ཆགས་པ་དག་གིའོ།།རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སྐབས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཞར་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཆེན་པོ་མི་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇིག་པ་མེད་པས་མི་འཇིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ལུས་ ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི།སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་གིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངག་གི་ལས་རྣམ་པ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི།བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དགོངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
不执、不生慢心、不缘，即于真实性中，于加行等阶段中而配。不分别、不作意、不如实随见者，依次配于过去、未来、现在。
"以分别所成"者，因从非真实遍计而生故。如是所生离自相共相故，依次为"未生、决定未生"。因从过去等不来故为无来，因不往未来故为无去。"法性"者，即如幻之自性。
"以此"者，即以如上所说诸相之义。"如所解脱"者，即如离烦恼障及所知障，具未生相之本然。于真实中不具杂染法故为"未缚"，离清净诸法故为"未解"。
由于导师具无碍见光明，以智慧自性了知业果差别，如所显现般利益众生，大悲本性之观察者世尊详细宣说，故虽超越诸根，然一切如所见而住，此为密意。
不住轮回及涅槃故为无著者。于随喜时回向，此为随作意之附带而说。
以如幻性故不得大轮回者，配为"以无坏故无坏"。"身善行"者，因无杀生等三种身业故。"语善行"者，因离妄语等四种语业故。"意善行"者，因离贪等三种意业故。
如前，为答"何故如此"之疑，以彼密意说"如是彼等一切菩萨是有所缘"等。

 །མཚང་འབྲུ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མ་དང་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་ངག་ཀྱལ་པ་སྨྲ་བས་སོ།།བརྡེགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱིག་པ་ལ་སོགས་པས་འཚོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནན་གྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་དྲེགས་པའི་དངོས་པོ་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ།།ལ་ལ་ནི་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ འབར་བ་རྩོམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་དང་ཉེ་བར་གཟུང་བ་ཡིན་པས་འདུག་ཅིང་ཆགས་པས་མངོན་པར་གནས་ན་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྤྲོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཞུམ་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཡིད་མི་གསོད་ཅིང་ཞེས་བྱའོ། །རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ།གཏི་མུག་གི་ཆ་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་ནི་རྨུགས་པའོ། །ཞོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་གི་ཆའི་སེམས་མངོན་པར་སྡུད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཉིད་དོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་བཞིན་ དུ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།བསམ་གཏན་བཞི་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་བསྒོམས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། སྔ་མ་བཞིན་ དུ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། རྗེས སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལ་། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པས་དང་པོ་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི ལམ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

以下是完整的直译：
"诽谤"者，即说离间语、粗恶语及绮语。"打击"者，即以棍棒等击打故。"扩大"者，即以强力确定故。"具慢"者，有人认为是因具有傲慢事物之慢心故。有人说"具慢"一词是指"声音变化"之义。
如是，为答"何故如此"之疑，说"如是菩萨"等。为显示精进炽燃之开始，因是住处及摄持，故说"安住"与"执著而住"二者。
因离无勇悦相之怯弱，故说"不沮丧"。"昏沉睡眠"者，昏沉是痴分令心不堪能性，睡眠是依食用酸奶等因缘，以痴分摄心之相。
如前，为答"何故如此"之疑，说"如是"等。"等持于四禅"者，即修习色界所摄之世间四禅。
如是，为答"何故如此"之疑，如前说"如是菩萨"等。其中总义如是：以欢喜心，以世俗方便，缘诸善根而随喜，是为随作意。
如是说："以方便无所缘，随喜诸善根，随喜作意修，此中如是说。"
此为《般若波罗蜜多论现观庄严光明释》第六随喜回向品。
有漏修道之后，当说无漏修道。彼有二种，为显其自性，为说第一修道之修道相，故说"尔时，具寿舍利子白世尊"等。

།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཟིགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ པར་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ་།དྲོ་བར་གཏོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་གསལ་བར་སྣང་བར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རབ་ཏུ་འདུད་པས་ན་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྡུད་པར་ འོས་པ་ཉིད་ལ་ཡིན་པས་ན་ཕྱག་བགྱི་བར་འོས་པ་ལགས་སོ།།རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་པས་གོས་པ་མེད་པ་ལགས་སོ། །བཟོད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ངན་སོང་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་ འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་གོས་པ་ལགས་སོ།།ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་རང་གིས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཁམས་གསུམ་ པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བས་ན་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ།།སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྟ་བའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བ་ལགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་ སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རིགས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ན་བརྟེན་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ།།སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ངེས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་མཆོག་ཏུ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་སྐད་ ཅིག་མ་བཞིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་ལེགས་སུ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ།།སྣང་བར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །འཇིགས་པ་དང་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤང་བ་དང་། སྣང་བར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བཞི་དང་གོ་ རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།ཤ་དང་ལྷ་དང་ཤེས་རབ་དང་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ན་སྔ་བ་བཞིན་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ལམ་སྟོན་པ་ལགས་སོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པས་མིག་ལགས་སོ།

以下是完整的直译：
"一切智智慧圆满成就"者，是因为成为如来智慧生起之因故。"一切智"者，是指如实见色等之自性，此为其义。
以"如是"等语，为显示因殊胜信故，现证即是智慧自性，而广说"世尊"等。因是暖位所摄智慧之光明性，故为明显显现。因身语意极为恭敬，故为顶礼。因堪能摄受，故为应礼敬。
因获得顶位故，不与不信等相杂，故为无染。因忍性故，远离导致恶趣之诸业，故为一切世间不能染污。因法胜性故，为出世间智慧生起之因，故为显现。
因苦法智忍断除三界所见所断烦恼，故能令离三界一切翳障。因苦法智现证解脱，故能遣除一切烦恼见暗。因苦等随智忍了悟圣法种性，故为依止。因苦随智决定执持，故为最胜。
以集智等忍等四刹那，如前作所作故，以菩提分法令成善妙。显现、远离一切怖畏及损恼、显现等四语，应当如其次第配合。
因摄受肉眼、天眼、慧眼、佛眼及法眼，如前以灭法智忍而为示道。以灭法智故为眼。

 །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་མི་ མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་དང་རབ་རིབ་རྣམས་མ་མཆིས་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ།།འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བར་བགྱིད་ པ་ལགས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པས་ལམ་དུ་འཛུད་པ་ལགས་སོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལགས་སོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ཉོན་ མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་མི་བསྐྱེད་པ་ལགས་སོ།།ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པས་ན་མི་འགོག་པ་ལགས་སོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲགས་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་གནས་པས་ན་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་ལགས་སོ།།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕན་པ་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལགས་སོ། །དེ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་སྟོབས་བཅུ་བགྱིད་པ་དང་།མི་ཐུལ་བ་དང་། མགོན་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེར་ཟུག་ནི་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པས་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།དེ་དག་པས་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་སྟེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་གཉེན་པོ་ལགས་སོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཐོབ་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པ་ལགས་སོ།།དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཕྱིས་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ སུ་བསྐོར་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་དོ།།དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གང་ལ་ལན་གསུམ་བཟླས་ཏེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་བ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། ། དེ་ལ་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་མངོན་པར་ཤེས་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །དེ མངོན་པར་ཤེས་ནས་སྤོང་བར་བྱའོ།།སྤངས་སོ།

以下是完整的直译：
因随智忍远离小中大违品，了悟圣法种性故，令无有愚痴黑暗及翳障。因灭随智必定决定执持故，令离翳障。
如是，以道法智忍令一切法不作。以道法智而入于道。以道随智忍即是一切智。以道随智不生一切烦恼障与所知障习气相续。
因有漏修道生起诸善法故为不灭。因如幻故，以名闻现证修道自性恒时安住故，为无生无灭。以极清净修道作殊胜利益，及自相空性故，为境。
彼复以小中大差别，说"作十力"、"调伏"、"作怙主"三语，如其次第而说。
坚固即聚集，住于彼故，从因缘所生之事物称为彼。因彼等清净故无坚固住，以无间道断除一切障故，为轮回对治。以解脱道现得一切功德圆满故，为显示一切法之体性。
如是，彼等如实通达真如者，后随所欲以三乘说法，转法轮三转十二相圆满。如是，诸先师说此等义应如是诠释。
于此法轮三转十二相中，如是安立文句。其中三转者即："诸比丘，此即是苦圣谛。彼现知已应遍知。已遍知。此是苦集圣谛。彼现知已应断。已断。"

 །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་མངོན་པར་ཤེས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་མངོན་ པར་ཤེས་པ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ངས་བསྒོམས་སོ་ཞེས་པ་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་སྐྱེས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པའོ།།རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་བདེན་པ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བས་བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ཞིང་ལན་གསུམ་བཟླས་པ་ཡིན་པས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པའོ། །མིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ བཞི་ཡང་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པས་བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་གསུམ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ།།འདི་དག་ཙམ་ཁོ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྐོར་བའི་ཆོས་ཉིད་འཁོར་ལོ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ། དང་པོ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གསུངས་པའི་མདོ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་ནས་འབྲང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་པ་མ་ལུས་པ་མཐའ་དག་གི་བདག་པོ་དེ བཞིན་གཤེགས་པའི་མདོ་སྡེ་སྔོན་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་བདག་པོས་བསྐོར་བ་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མཆོག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ལན་བཏབ་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་སྟོན་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པ་ལ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར་ནན་ཏན་ལ་སོགས་པས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡང་དག་པར་འཐོབ་པར་ མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་མཆོག་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེའི་གཞི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ནི་གཞི་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་རྒྱུ་ལས་སོ།

以下是完整的直译：
此是苦灭圣谛。彼现知已应现证。已现证。此是为趣向苦灭之道圣谛。彼现知已应修。我已修习。
于昔未闻法，以如理作意现证之义故，生无漏慧眼。以无疑故为知。以是真实义故为觉。以清净故为生智。此等文句于三谛各各皆当配。
是故于四谛各三次重复故为三转。眼等四者亦三次重复，于每一谛各有三，故为十二相。
唯此即能圆满利益众生，故三转十二相之法轮如同法性轮，即初于波罗奈所说之经。
如转轮圣王之宝轮在前，其随从军众一切后随。如是三界无余一切之主如来，先作经典宣说，一切法皆由此而出。故彼为胜母之主所转，故称世尊母。
为显示殊胜故，说"世尊如何"等。答复即舍利子所说"如教授"等。以精进等修行如同教授故。若不尔则不能证得正觉，此即显示殊胜。
"何以故"者，即"以何因故"之义。彼即说"从此基"。"我从此基"者，即从胜伏福德蕴之因。

 །མངོན་པར་ སྒྲུབ་པའི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འདྲི་ཞེ་ན།བརྗོད་པ་གང་དུ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཚད་མེད་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་བར་མཆོག་ཉིད་ཡོད་པ་དེར་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ།།ཕུལ་དུ་ བྱུང་བའི་དོན་ཉིད་ནི་འོན་ཀྱང་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྦྱིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་ཆོས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་ཟང་ཟིང་གི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་མི་དགེ་བ་ལས་ལྡོག་པ་དང་དགེ་བ་ལ་ འཇུག་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་དབྱེ་བས་གསུངས་སོ་།།བཟོད་པ་ནི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་གོ་ཆ་ དང་དགེ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།བསམ་གཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང་བདེ་བར་གནས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ དབྱེ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བའོ།།དམུས་ལོང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཉིད་ན་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་དང་བྲལ་བའོ། །ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ རོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་སུ་འཇུག་པའི་ཡིན་པའོ། །སྐལ་བ་ཡང་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐལ་བ་མེད་ཅིང་ནུས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ལྟ་བ་ཡང་ག་ལ་ འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཉིད་བཤད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མིག་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མིག་དང་ ལྡན་པར་འགྱུར་བའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
于现证殊胜之际，以回向作意胜伏福德蕴之因，何故问此？
所说，于有漏回向作意，以何力能胜伏布施等无量福德蕴，如是于彼殊胜处，无漏修道最为殊胜，为显示此故，问此以回向福德蕴胜伏之因。
殊胜义者，然说"憍尸迦"等。于"布施"等中，其中布施以法施、无畏施、财施分类为三种。如是持戒以离不善、趣入善法、利益有情分类而说。忍辱以法思择、忍受苦难、于他加害无所动念分类为三种。精进亦以披甲、善法、利益有情加行分类为三种。禅定以现证、对治烦恼、安乐住分类为三种。以世俗谛、胜义谛、缘一切有情利益分类，离三种慧眼。
"成为盲者"者，即生时即离三轮清净慧眼。"无导引故"者，即离调御故。"入一切智道"者，即入获得佛果之道欢喜等地。"亦无缘分"者，即无缘分且离能力。"岂能见"者，即何故能得，不能得之义。
波罗蜜多名义解释即"波罗蜜多声"。"获得眼"者，即具足布施等波罗蜜多法性眼。
为显示于一切法无所造作故，说"世尊，菩萨摩诃萨"等。

 །ལན་བཏབ་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ཏེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཡུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ།དེས་ཕུང་པོ་རྣམས་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་མངོན་པར་མི་སྒྲུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེར་ཡང་དོན་འདི་ཉིད་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ་། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ མི་དམིགས་པར་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི།ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་གང་ཡང་གཏོད་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ལྟར་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་པ་ དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རིགས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒོ་ནས་གཏོད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཕྱིའི་ དོན་དུ་དམིགས་པའོ།།མིང་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་བཞིའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྩོལ་བའོ། །རྣམ་པ་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་པས་གཞན་དུ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཀཽ་ཤི་ཀ་ཇི་ལྟར་གཏོད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་གང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅི་ཡང་གཏོད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཏོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆོས་གང་ཡང་མི་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམས་སོ། །ཆོས་གང་ཡང་མི་འགོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །ཉེ་བར་གནས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུའོ། །གནས་པ་ཡང་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པ་མ་ མཆིས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།

以下是完整的直译：
答复即说"舍利子，色"等。了知色等如幻即是现证般若之义。
为总摄故，说"如是造作"等。以是真如体性故，了知一切法差别无生之加行即是造作，此即了知诸蕴之义。某些经函中说"不现证"，彼中亦当持此义。
为令趣入一切法无所缘故说："舍利子，如是现证般若波罗蜜多"等。"不令趣入任何法"者，如所缘等颠倒，如是于瑜伽师相续中不生任何法时，即名为般若波罗蜜多数，以是颠倒故，此为密意。
以"获得一切智性合理，否则般若波罗蜜多将成无义"之意乐，而问"世尊，云何"等。
说由颠倒门不令趣入者，即"如所缘"等。其中所缘即缘外境。名即四无色蕴。造作即"如幻性即是真实"等心之加行。遮遣余相而令趣入他者，即"世尊，若尔云何"等。
"憍尸迦，云何不令趣入"者，即以如幻相不令趣入任何颠倒执著，如是令趣入一切智性之义。"不生任何法"者，即诸清净法。"不灭任何法"者，即诸杂染。"近住"者，为无生故。"亦非住"者，为无灭故。

།དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་འཆིང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་། མཐོང་བ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྣམས་སུ་ གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིང་དུ་བགྱིད།གསོག་ཏུ་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བཞི་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རིང་དུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་ གྲངས་དེས་ནི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ།།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པས་ཡུམ་རིང་དུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ རིགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པས་ཡུམ་རིང་དུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་ལགས་སོ། །དེ་ལ་ཆེན་པོར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུང་ངུར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་རྣམས་འགྲིབ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་ཉིད་ཅི་རིགས་པར་བཤད་པ་ནི་སྡུད་པར་མི་བྱེད་གཡེང་བར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གྲགས་པ་ཙམ་གང་ཡིན་པ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པས། དེའི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །སྟོབས་དང་ལྡན་ པར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མེད་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།སྟོབས་མ་མཆིས་པར་ཡང་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་བཞིན་པ་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྐབས་སུ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཆུང་ངུར་འགྱུར་ལ། གྲོལ་བའི་སྐབས་སུ་ནི་ཡུམ་གྱི་མཐུས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་དེས་ཇི་སྟེ་འདི་སྐད་བརྗོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།

以下是完整的直译：
说"如是执著亦是束缚"者，即说"世尊，若"等。于加行、见、修、胜道中，依次配合"令远、令积"等四语。
说以余相亦令远等者，即"须菩提，以何法数"等。以色等现证法数即唯是变异之语。
以"法性之色等即是般若波罗蜜多"之理，疑"云何由了知色等而令母远"等，以"何以故"迎之，说"须菩提，此般若波罗蜜多遍明已"等。此说：以如幻性故，色等即是佛母，以理了知同一自性，遍明此般若波罗蜜多已，了知色等差别是颠倒，故由了知色等而令母远等。
大义者，即说"世尊，譬如"等。以成办大义佛果故，是大波罗蜜多。其中"不令大"者，以不生增上故。"不令小"者，以诸位不减故。
随理解说此即"不摄不散"。仅是名言非如实义，为此是具圆觉果之教法，此为密意。
"不令有力"者，以无前而增益之理故。"亦不令无力"者，以于已有不诽谤故。
于凡夫位中，以颠倒力故一切智性成小，于解脱位中，以般若力离颠倒故成大，疑"何故如是说"，以"何以故"迎之，而白"世尊，一切智性"等。

 །འདི སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་ན་ཡུམ་གྱི་མཐུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་མ་བསྡུས་པ་མ་གཡེངས་པ་དེ་བས་ན་ཆེན་པོར་མི་བྱེད་ཆུང་ངུར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཆིང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་འཚལ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དམིགས་པར་རྟོག་ནའོ། །སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་[#(]སྟེ[,]ཏེ[)]། འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། གང་གིས་དེ་ཡོད་པས་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དམིགས་པ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། སེམས་ཅན་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་བཟླའོ་སྙམ་པར་དམིགས པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདྲ་བར་བྱུང་བས་ན་རྒྱུ་མཐུན་པ་སྟེ།དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དམིགས་པ་ཡོད་པས་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་ བྱ་བས་བསུ་ནས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡུམ་གྱི་རྒྱུ་མཐུན་ པའི་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་དོན་འདི་ཉིད་སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ མཆིས་པ་དང་དབེན་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།སེམས་ཅན་མི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རྟག་པ་ཁོ་ནར་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་ནི་ སེམས་ཅན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་དོ།།སེམས་ཅན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སྟོབས་ཚད་མས་མི་གནོད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ནུས་པ་ཡོད་པ་ དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ།།དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་རིག་པར་བགྱིའོ།

以下是完整的直译：
此说：由离颠倒故，以般若力安住性故，一切智性非摄非散，是故不作大不作小。
说"于此亦执著是束缚"者，即"若如是"等。
"若如是知"者，即如前说若作意缘虑。"何况"者，即是般若波罗蜜多，然非以成大缘虑性故非是，此为语义。
疑"由有彼故不行，缘虑有何过失"，以"何以故"迎之，说"此诸有情"等。
此说：由缘虑"当度有情出离"此想，似般若波罗蜜多而起，故是同类因，非与彼相应之果，是故由有缘虑而非行彼。
疑"此复云何"，以"何以故"迎之，说"般若波罗蜜多"等。有情等无自性之自性，于何有彼即说彼。思："有情无生性之般若同类果，云何成为缘虑有情"。
说"以有情无自性故"等，即是有情无生性之义。其中无自性、远离、不可思议，应知依次即是所计等。
有情不坏法性，即是常住真如。以见道未证有情如幻性，即是有情不现证正等觉性。如前以修道未证有情，即是有情不如实现证正等觉性。
有情力量以量不违，证得如幻性之功能，即是正修性。由此应知如来力般若波罗蜜多正修。

 །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ སྐད་དུ་ཡང་།དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གཉིས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་དོར་བས་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ནེམ་ནུར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ གཞན་མི་འདོད་པས་སོ།།ཐེ་ཚོམ་མི་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་གཉིས་མེད་པས་སོ། །རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བགྱིད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་སོ། །རྗེས་སུ་འཚལ་བར་བགྱིད་པ་ནི་དོན་གྱིས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་ ནས་ནི་གཉིས་ལྟར་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བགྱིད་པ་ཞེས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་ཅིག་སྤྱད་ཅིང་བསྲུངས་པར་རིག་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་ཅིག་ནི་དུས་རིང་པོའོ། །སྤྱད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་སྟེ།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མ་བསྔོས་པར་བསྲུངས་ཤིང་བསྐྱངས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཕུལ་བས་སོ། །ཡོངས་སུ་དྲིས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་སྟེ།དེ་དག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟེན་པ་སྟོན་ཏོ། །གང་གིས་ནི་མོས་པའི་སྟོབས་ལས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མོས་པ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུའི་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།རྣ་བ་བླགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གུས་པར་ཉན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་ཉན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏམ་གྱི་བར་ཆད་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ལ་མ་བབ་པའི་དོན་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་པོར་ སྤྱད་པ་ཞེས་པ་གསུངས་པས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་བཤད་དོ།

以下是完整的直译：
应知即是修习道，唯现证如前所说之自性等相。如是亦云："彼之最胜自性，于一切不作造作，无缘诸法，作安立是大义。"
其后第二，应修极清净相，此由生与不生之因，依次遍取与舍故。
是故，首先为显示生因，说"世尊，若菩萨摩诶萨"等。
"不迟疑"者，不欲余道故。"不疑惑"者，无二意故。"不愚痴"者，离无知故。随行者，以法故。随知者，以义故。由彼等相，如是依次以二种方式，应说随觉他之义差别。
于"长时修持守护应知"中，长时者，久远时。修者，修习布施等，具此不回向声闻等菩提而守护摄持之性故，故如是说。
"承事"者，以圆满眷属等故。"遍问"者，遍问所生疑义，此等显示依止佛陀。
疑"由何信解力了知承事等，信解与承事等有何关联"，以"何以故"迎之，说"舍利子"等。此说：无殊胜因，不可能生如是信解等，故推知承事如来等因。
"侧耳"者，为作不散乱故。"恭敬听"者，为作坛城等而听故。"不作言说障碍"者，不说非时义故。说"长时修习"者，说布施等。

།སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉན་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་མཉན་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རྟོགས་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ནི་དེ་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དང་རྟགས་དང་མཚན་མ་དག་ནི་རང་དང་ སྤྱི་དག་དང་གཉི་གའི་ཚུལ་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཉན་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་བཞིན་པས་ཀྱང་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་མི་ནུས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་ བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་དོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་དུས་གསུམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་མ་བཀག་ན་ནི་ཇི་སྟེ་འདི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་ཕུང་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་ན་སྟོང་པའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་གཟུང་དུ་མེད་པས་ན་དབེན་པའོ། །འབྲས་བུའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཞི་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་པ་དང་ཀུན་ཤེས་པ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རང་དང་སྤྱིའི་ མཚན་ཉིད་དོ།།བཏགས་པ་ནི་དེའི་བརྡ་ཉེ་བར་འཛིན་པའོ།

以下是完整的直译：
"承事诸多佛陀"者，为依止诸多佛陀故。
为显示不执著于具因之听闻等，说"世尊，此般若波罗蜜多，或闻"等。"了知"等四语，应依次配合"此是"等四语。其中相、标、相好，应知依次为自相、共相及二者之相。
由因力所闻，唯是世俗，非胜义谛，故说"须菩提，非如是"。即说"此般若波罗蜜多"等。
疑"正了知蕴等，何故亦不能闻等"，以"何以故"迎之，说"须菩提，一切法"等。
其中，现在蕴等自相为空性故，一切法即远离。离因果二边故，一切法极远离。是故三世空性，不能胜义显示为蕴等，此为语义。
若谓应异彼而显示，说"般若波罗蜜多"等。
疑"若不遮余相，岂不如是"，以"何以故"迎之，说"须菩提，蕴"等。
离生因故空，无可执自性故远离，离果功能故寂静。此说：一切法所摄蕴等，胜义无自性，不能异彼显示。
"如是"等为总结。想与遍知，依次为自相共相。假立者，执持彼名言。

 །ཐ་སྙད་ནི་བཏགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་ཐོབ་པ་སྤང་བའོ་། །དབང་པོའི་རིམ་པ་ཡོད་པས་འདི་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དོན་དུ་ གང་གིས་ཐབས་མཁས་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བས་བསྒོམས་པས་དེ་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་འདི་ནི་ཕྱེ་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འདིས་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ སྐད་དུ་ཡང་།སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་ཡང་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མི་མོས་ པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།སྔོན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འཁོར་དེ་ནས་འབྱོལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྤོང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །བསགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ སྐབས་གསུམ་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།།ལུས་ཀྱིས་མཐུན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ལུས་ཉེ་བར་མི་བྱེད་པས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་མཐུན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པས་སོ། །མི་ཤེས་མི་རིག་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་ཅེས་བྱེ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ ལུང་གི་ཚད་མས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རིག་པར་མི་བྱེད་དེ་གཞན་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །སྤོང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འདོར་བའོ། །སྐུར་བར་འགྱུར་བ་ནི་མཐུ་ལ་སྙོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྙན་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚིག་སྨྲ་བའོ། །བཅོམ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྐྱེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།བསྲེགས་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་བསྐྱེད་པས་སོ། །བསོད་ནམས་ཆུང་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་ངུ་ཡོད་པས་སོ། །ཕྱིར་ལྡོག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་འདོད་པ་ཉིད་མེད་ པར་བྱེད་པས་སོ།།འབྲལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འདོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་འཇུག་པ་ལས་ལྡོག་པས་སོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐམས་ཅད་ནས་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་རང་ བཞིན་གྱིས་སོ།།ཐམས་ཅད་ནས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ།

以下是完整的直译：
名言者，以假立为先而得舍弃利害。
由有根器次第，此应分别宣说者，为修习般若波罗蜜多瑜伽义故，由小等次第善巧方便分别修习，彼得瑜伽，故此应分别宣说。此说善巧方便。
如前所说依止等三者，是生起因。如是亦说："佛教及布施等，及诸善巧方便，是此信解之因。"
为显示不生因故，说"复次须菩提，以何因缘"等。
疑"何为不信解因"，以"何以故"迎之，说"昔时"等。
"从彼众中离去"者，余为"以舍弃心"。
"积集"等，依次配合加行等三种状态。
身不随顺者，为不亲近身故。心不随顺者，为心散乱故。
"不知不解不通达"者，依次为现量、比量、教量之量。即由此故"不了知他"等为余。
舍弃者，舍自性。诽谤者，为诋毁功德故。说不悦语者，说不悦耳之语。
"摧毁"者，为不生善根故。烧尽者，由生不善习气故。福德微少者，由具小布施等三故。善根微少者，由有小慈等故。
"退转"者，由无作意故。"远离"者，为舍自性故。"背离"者，由退失趣入故。
于"彼一切种"等中，"一切"者，由佛宝等自性。"一切"者，释迦牟尼等如来自性。"一切种"者，由小中小等差别。

 །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སོ། །ཉེ་བར་ གཞག་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་ནས་བསླང་བ་ནི་འཇིག་པ་མེད་པས་སོ། །དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་འོག་གི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ན་དེའི་ཚད་ཙམ་གྱི་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པའོ། །དེའི་སྟེང་ན་རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་ དང་།ངུ་འབོད་དང་། བསྡུས་འཇོམས་པ་དང་། ཐིག་ནག་དང་། ཡང་སོས་ཏེ། དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དོ། །མེས་འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམྱལ་བའི་འགྲོ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་གྱི་འཇིག་རྟེན་ན་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་ལུས་པར་མ་གྱུར་པ་དེའི་ ཚེ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པར་ཉི་མ་བདུན་བྱུང་ནས་རིམ་གྱིས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དུ་སྲེག་པའོ།།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་གཞན་དུའོ། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།དེ་དག་དེ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ། །མཚམས་མ་མཆིས་པ་ལྔའི་ལས་ནི་མ་བསད་པ་དང་། ཕ་བསད་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྐུ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་སྟེ།ལས་ལྔ་པོ་འདི་དག་བྱས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ལ་མནར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚམས་མེད་པའོ། །འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་གསུམ་གྱི་འདྲ་བ་མེད་པས་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཟུགས་བརྙན་ དུའམ།རྗེས་སུ་མཐུན་པའམ། ཚུལ་མཐུན་པ་ཙམ་དུ་ཡང་འདྲ་བ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་འཇུག་པ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་དང་འགྲོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།གཞན་དག་ལ་ཡང་རང་གི་ཉེས་པ་དགོད་པས་ན་ལོ་འདབ་རུལ་བ་ལྟ་བུའོ། །འབྲུ་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་རྩཝའི་རིགས་དང་འདྲ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འབྲུ་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནག་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །སྦྲུལ་ནག་པོ་དང་འདྲ་བར་ཞེ་སྡང་མང་ བའི་ཕྱིར་ནག་པོ་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའོ།

以下是完整的直译：
一切者，由增上戒等行相故。安立者，为生起故。发起者，由无坏灭故。
"大地狱中"者，谓瞻部洲下二万由旬处，其量相当之无间大地狱。其上有极热、炎热、大号叫、号叫、众合、黑绳、等活，共八大地狱。
"火劫"者，从地狱众生乃至梵世间，世间无一众生余留时，器世间空，七日出现，渐次从水轮始，烧至初禅。
"他世界"者，即他大三千世界。
疑"何为感受众多苦之因"，以"何以故"迎之，说"彼等如是"等，易解。
五无间业者，杀母、杀父、杀阿罗汉、破和合僧、恶心出佛身血，此五业造作后即生无间大地狱，故为无间。
由果、因、自性三者无相似，依次配为"如影像"或"随顺"或"仅相应"亦不相似。
疑"于诸苦者起悲心耶？何故与彼等相交等"，以"何以故"迎之，说"舍利子，如是补特伽罗"等。
由于他人显示自过，故如腐叶。如坏谷之草种，能坏菩萨谷故，为黑性者。如黑蛇，由多嗔恚故，生起黑暗。

།ཚུལ་མ་ཡིན་པས་བརླག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་བྱེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོགས་པ་དང་ཡུལ་གྱི་བགོ་བཤའ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོངས་བར་བྱ་སྟེ། ཚུལ་མ་ཡིན་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་འདི་དང་པོ་པ་ འགྲོགས་པ་ལ་སོགས་པས་འཕོངས་ཤིང་བརླག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དམ་པའི་ཆོས་སུན་འབྱིན་པ་ནི་རིང་དུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཆོས་ལ་སུན་འབྱིན་པ་གང་ཞིག་ལ་བྱ་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་ཡོད་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ མི་གསུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱི་ཚད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་ལུས་ཀྱི་ཚད་ཐོས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་གོ་བས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོས་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ དེ་འགལ་བར་དེ་འཕྲལ་དུ་ཁྲག་དྲོན་པོ་ཁ་ནས་སྐྱུག་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བས་དེ་བས་ན་ཚད་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ནོ།།འཆི་བ་ཙམ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་དང་ནད་ཀྱིས་རེག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུང་ངུ་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཚིག་གསུམ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་ མའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་གདགས་པ་སྣང་བར་བགྱིས་པར་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ།།སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཤིན་ཏུ་བསྡམ་པར་ བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་ཉམས་སུ་བླང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གོ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།དེ་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །འདི་ནི་གཙོར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀྱང་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདས་མ་ཐག་པའི་ ངག་གིས་ཉེས་པར་སྨྲས་པའི་སྐབས་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།གཞན་དུ་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གསུངས་ཟིན་པ་ལ་ཞུ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སུན་དབྱུང་བར་སེམས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་བརྗོད་པས་སོ། །སྐུར་ པར་སེམས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་དང་འདྲའོ།།ཕྱིར་གཞིལ་བར་སེམས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་དང་འགལ་བས་སོ།

以下是完整的直译：
"将以非理毁坏"者，由于与如是作恶者同为悲悯对境，应当远离共处及地域分配等，此非理行为初学者因共处等而贫困毁坏，是故应当远离诽谤正法，此为其义。
对何者诽谤法耶？说"舍利子，若有"等。
疑"有量度何故不说"，以"何以故"迎之，说"如是补特伽罗身量"等。因闻大地狱身量则知苦大，以大恐怖故，与对治行等相违，当即口吐热血等，是故不示量度，此为总义。
"死亡尚且难忍痛苦及病触"者，以小中大差别说三语。
"于后世众多有情显现建立"者，令作不善业者生起厌离，为法光明。
"将生厌离"者，因为是其因故如是说。
"当极律仪身业、语业、意业"者，依次说依止正念、正知，修习身语意善业。
疑"颠倒何过"，以"何以故"迎之，说"世尊如是"等。
"如是"者，谓以"非佛语"如是性质。此仅为主要显示，当知身意颠倒亦然。
为摄前文语恶说处，故说"世尊，若"等。否则，于刚说已竟者，云何请问？
"将思诽谤"者，由相互矛盾而说。
"将思诋毁"者，如前。
"将思驳斥"者，由违现量等量故。

 །སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང་། །རང་གི་འདུལ་ལ་སྣང་ཕྱིར་དང་། །ཟབ་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར། ། ཆོས་ཉིད་དང་ནི་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་དང་། འདུལ་བ་ལ་སྣང་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་རྟོགས་པས། མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་རང་བཞིན ངེས་པར་མི་འཛིན་པས་རྨོངས་པའོ།།འདི་སྙམ་དུ་སྡེ་པའི་གཞུང་གི་མདོ་སྡེ་ཚད་ཉུང་ཟད་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚད་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཞག་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤངས་པས་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ་བྱ་བར་སེམས་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་མདོ་སྡེ་ལྷུག་པ་རྣམས་ཀྱང་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་སུ་མ་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན དུ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་རེ་རེར་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་གཞན་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་འདུལ་བ་རེ་རེ་ལ་འདུལ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡེ་པ་རེ་རེའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྡེ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ ཉིད་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་གཞུང་དང་དོན་ཐ་དད་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། དེས་ན་འདིས་ནི་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ ཞེས་ཁས་འཆེ་བས་ན་རྨོངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་རང་བཞིན་སྟུག་པ་སྟེ། །མི་རིག་པ་ཡི་གཟུགས་ལའང་མི་རིག་ན། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཆོས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་གཞག་ལེགས་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་མ་ཤེས་པས་ན་སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་ ཅེས་བྱའོ།།སུན་དབྱུང་བར་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་བརྗོད་པས་སོ། །སྤོང་བར་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཕྱིར་གཞིལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་དང་འགལ་བས་སོ།

以下是完整的直译：
"愚痴之人"者，由于未了知："入于自性，显于自律，以其甚深，以其广大，不违法性"所说之佛说特征，即契入经藏、显于律藏、不违法性，故于经等正所摄之胜母自性不能决定，是为愚痴。
若作是念：因不契入部派典籍少量经藏，如是于量已尽律藏中见故，如是与人无我等法性建立相违故，舍大乘非佛说则不成愚痴。若尔，散文经典亦未说于诸经藏中，应许为非佛说。
如是于一一经藏中，其他诸经藏一切行相非皆契入。如是于一一律中，其他诸律一切行相非皆显现。如是一一部派所立法性，与其他诸部派法性不相顺。
如是，十八部所分经律论三藏互相文义差别，云何成立为佛说？是故，此执非遍摄者为佛说特征故为愚痴。
又，意之过失性质浓厚，于无明相尚且无明，何况疑惑之法？是故善安住舍无过。不知此义故名愚痴人。
"思诽谤"者，由相互矛盾而说。"思舍"者，如前。"驳斥"等者，由违现量等量故。

 །དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་འདིའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ བཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། ཟབ་པའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་པ་དང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་སྟེ།སྤོང་བའི་རྒྱུ་བཞིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང་། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང་། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང་། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཐོབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཡུལ་གསུངས་ནས། སྐབས་སུ་བབ་པ་ཤིན་ ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཟབ་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དཀའ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བས་ལྷག་པར་མོས་ པ་ཡིན་པས་ན་མོས་པར་དཀའ་བ་སྟེ།ལྷག་པར་མོས་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་འཆིང་བ་དང་གྲོལ་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གཟུགས་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དུས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་ནི་རིག་པས་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་བསྟན་ནས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ ནས།སྔོན་གྱི་མཐའ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཟུགས་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཕྱི་མའི་མཐའ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ལ་མེད་པས་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ།

以下是完整的直译：
为显示舍弃正法之四种因，世尊说"善男子或善女人"等。所谓四种者，即为魔所加持、于甚深法不信解、执著五蕴等、为恶友所摄受，此为舍弃之四因之义。如是亦说：
"失法之诸因，
为魔力所压，
不信甚深法，
执著蕴等法，
为恶友所摄。"
此为《般若波罗蜜多论现观庄严光明》地狱品第七。
如是说已了悟与未了悟之因、所得与所断之境已，为总示甚深清净相修道之清净义故，显示甚深性，故说"世尊，般若波罗蜜多是不精进"等。
因难行苦故为增上信解，故难信解，即增上难信解之义。
凡夫与圣者之别，岂非有系缚与解脱耶？云何色无系缚无解脱耶？为遣此疑，故说"以色无自性故"。三世色以正理即是自性故。
总说已，以过去等差别，说"须菩提，色前际"等。如是为遣"何以故"之疑，说"以前际无自性故"。以彼因故，由无生性，现在色中无前际自性，故作是说。如前为遣"何以故"之疑，说"以后际无自性故"。以彼因故，由无生性，此果自性无后际，如是作词相应。

 །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ།།མོས་པར་དཀའ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་མོས་པར་དཀའ་བ་ནི་འཛིན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་མོས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པས་ཐ་དད་ པའོ།།རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཆོད་པ་མེད་པས་ན་མ་ཆད་པའོ། །ཡང་ན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྣ་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན། །དེ་ཉིད་དམ་པའི་དོན་ཕྱིར་བཞེད། ། ཐ་དད་མིན་ཕྱིར་རིགས་དེ་ཡང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་དང་བདག་གི་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ལ།དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་དེ་མ་ཆད་པའོ། །དེ་བས་འབྲས་བུ་རྣམ་ པར་དག་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་ མ་ཡིན་ཞིང་།།གཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་[(]བརྗོན་[,]བརྗོད་[)]ནས། ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
如是为遣"何以故"之疑，说"以现在无自性故"。以色等自性空性故，现在离相也。
难信解者，以非凡夫境界故。极难信解者，以非离执著贪者境界故。
色等与般若波罗蜜多自性，以世俗谛与胜义谛差别而解为异，云何为极难信解耶？为遣此疑，说"须菩提，以色清净"等。以无种种性差别故为异。以无分别相隔断故为无断。或离自相共相种种性，故如是次第而说。
于"须菩提，如是"等中，如说：
"世俗真如性，
即是胜义谛，
以无差别故，
如所现而住。"
以此理，离我我所等执著故，色等如幻清净，即彼以离一切违品故，预流等果即是般若波罗蜜多清净。如是，若是果清净者即是色等清净，以无二故，异而无断。是故以果清净故色等清净，如是以色等清净故果清净，此为其义。如是亦说：
"果清净即是，
色等清净性，
以彼二无异，
无断说清净。"
如是总说清净已，为别说故，说"须菩提，复次"等。所谓一切智性清净者，即是三种一切智性清净之义。

།དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་ པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་ རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པའི་ཞར་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་སུ་བཤད་ པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གསལ་བར་བགྱིད་པ་དང་། སྣང་བར་བགྱིད་པ་དང་། མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་མཆིས་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། ཐོབ་པ་མ་མཆིས་ པ་དང་།མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། མངོན་པར་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་སྟེ་། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པའི་ཚིག་དགུ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུའི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚིག་རེ་རེ་ ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི།ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དགུ་སྤངས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ཞེས་སྨོས་པས་ན་འདོད་པའི་ ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ས་དགུ་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གཟུང་བར་བྱའོ།།གང་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་དང་སྲིད་རྩེ་ན། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་སྤངས། །ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གོ།།གཞན་དག་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པར་གནས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་ས་དགུ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་དེར་ཡུམ་དོན་དམ་པར་གནས་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་ ལྷུར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ས་དགུ་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
是故如是说：声闻断烦恼障，缘觉断烦恼障及所知障一分所取分别，故一切智性清净。菩萨断三乘道障，故道智性清净。如来断烦恼障及所知障并诸习气一切种，故极清净法界所生性即是一切相智性清净。
如是亦说：
"烦恼所知道，
三障尽故成，
声闻独觉子，
佛子等清净，
诸佛一切种，
最极为清净。"
于道智性品中说清净之余，如来与声闻等清净，如其次第为极清净与余清净者，云何？
"尔时，具寿舍利子白世尊"等。所谓甚深、开显、照明、无相续、无杂染、无所得、无现观、无成就、无生起等九句，如其次第即是小小等九种修道自性。
于每句中，世尊说"为清净故"者，配大大等九种违品断除。
所说"欲界、色界、无色界"者，当取欲界等九地修道。
有说："若于欲界及有顶，舍菩提道分"者，以不善巧方便故，是就声闻而说，故与此无违。
他人说：从不动处至无所有处为边际之九地即是修道。
说欲界等者，是为显示胜义中般若于彼无住为主，非是说九地。

།དེའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ས་དགུ་ལ་སོ་སོ་འམ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ པ་རྣམ་པ་དགུ་འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་།ཅིག་ཤོས་སུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་པོ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ། །སོགས་པའི་ལམ་ནི་ དག་པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཉེ་བར་མ་བཏགས་པའི་ཤིན་ཏུ་བའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་དབྱེ་བའོ། །རྣམ་ པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡུལ་གང་དུ་གཏོགས་པ་ཞུས་པ་ཡིན་གྱི་སྤོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཟུགས་མི་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཟུགས་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་ སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཞིང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་དེ་ཅི་ལྟར་ན་གཞན་དུ་བསྟན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གནོད་པར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གནས་པ་སེལ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ པར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མེད་པ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ།།ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ།

以下是完整的直译：
其摄义为此：如前所说九地，于各别或次第中，对治大大等九种违品之对治自性，次第生起小小等九种道，是一切种及余清净之因，故名极清净与余清净。
如是亦说：
"于彼九地中，
大大等垢染，
对治小小等，
诸道即清净。"
云何是无假立之极清净？"白世尊"等。"不知"者是自性，"不遍知"者是差别。"为清净故"者，是三界对治故。
"何者"是问此属何境，非是遮遣。此即说"不知色"等。
若疑"色常住何故不知"，以"何故"迎之，说"舍利子，为清净故"，以胜义中无事故。
对治分是大大等，违品分是小小等，理应如是，云何异说？对此疑虑，说"世尊，般若波罗蜜多于一切智性"等。
"不损"者，不除法性如实住故。"不益"者，不生先无故，如前配。"不取任何法"者是对治分，"不舍"者是违品分。

 །མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་སྤྱིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ ཏེ།གཉེན་པོ་ནི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་བསྟན་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ། དོན་དམ་ཕན་པར་བྱེད་པ་དང་གནོད་པ་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་བསལ་བ་ཁྲུས་མཁན་འབད་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པའི་དཔེ་དང་།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་སྐྱེ་བ་དོན་གྱིས་འཕངས་པར་ལན་བཏབ་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་དག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ སྐད་བསྟན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་དེའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དངོས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག་།མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་འོག་ཏུ་དེའི་སྐབས་སུ་གཟུགས་རྣམ་པར་དག པ་གང་ཡིན་པ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་སྔར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་རྣམ་པར་དག་པས་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ བདག་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲེས་གསུམ་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་འབའ་ཞིག་ཏུ་དོན གྱི་བྱ་བ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བསྒོམ་ པའི་ལམ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རྟོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་རྣམ་པར་དག་པར་ཐོབ་པ་ཡང་མ་མཆིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་གསོལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་འཐོབ་པ་མ་མཆིས་པ་ནི་དང་པོ་སྐྱེས་པས་ཐོབ་ཏུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་མཆིས་ པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱིས་སོ།

以下是完整的直译：
"不知"等处的总义是此：对治是大等，违品是小小等，理应如是，云何异说？对此诤论，答以胜义中无有利害，如是世俗中以除细垢浴者勤勉为喻，以对治分小小等次第生起义理而答。
由三界相之智与所知皆不可得故，如是所说修道最后刹那，通达诸法等性如幻，即是一切对治自性。如是，实际极清净乃是诸佛世尊所安立。
如是亦说：
"于彼除诤论，
道与所量等，
以三界等性，
许为对治性。"
修道圆满后，为显示前说"色清净者何"及"果清净者何"，故说"世尊，我清净故色清净"等。应知如他所计之我胜义无生清净，如是从色乃至一切智究竟皆清净，此是三和合义。色等与我仅于世俗义用中，以能力与无能力二者，分别为真与妄，非胜义中。世尊意趣此义故说"以极清净故"。
如所说修道中胜义无分别，故白"世尊，我清净无所得亦无现证"。其中无所得者，谓初生时可得之相；无现证者，谓解脱道。

།དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་མུ་མ་མཆིས་པས་ན་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།མ་བརྟགས་པ་གཅིག་པུ་ན་ཉམས་དགའ་བ་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མུ་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མུ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེའི་གང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་མོག་མོག་པོར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་རྟོགས་ཤིང་ ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ལམ་ཤེས་པ་སྟེ་སྐབས་གཉིས་ པའོ།། །།གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས སོ།།སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། བསྐལ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གང་ཡིན་པ་འདི་ ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་འགྲམ་འཁོར་བར་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མ་ཡིན་ཏེ་བརྩེ་བས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པར་དབུས་སུ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉི་གར་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། ། དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
如是说"非真实"者，是因极清净故，即是"因空性"之意。世俗中说一切有者，即"世尊，我无边际故"等。未经观察唯一悦意，前前因性之自性无边际故，应知色等无边际，此是其义。"极清净故"者，谓离随理生起故。
为摄道智故，白"世尊，菩萨摩诃萨如是通达者"等。如是以前说昏昧等次第通达领悟者，应知由无过失故，即是诸菩萨道智般若波罗蜜多。
此为般若波罗蜜多释论《现观庄严论光明》中道智第二品。
若不遍知一切基，则不能正遍知道，为说一切智故，不住轮涅，说"此般若波罗蜜多"等。诸佛菩萨般若波罗蜜多通达三世诸法无生平等性，非声闻等境界故为隐蔽，其性如劫。此非此岸轮回，以慧见过患故；非彼岸涅槃，以悲为他利故；亦不住轮涅二者之外的中间，以无实故。"极清净故"者，谓由正通达慧悲二者，离轮涅二边执著故。
如是亦说：
"不住此彼岸，
亦不住其间，
知诸时平等，
许为般若度。"

 །ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རིང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་རང་གི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་པར བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ལ་ལར་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས། ལ་ལར་ནི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས། ལ་ལར་ནི་གཉི་གའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སྟོན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ ན་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རིང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཡང་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདོར་བར་འགྱུར། རིང་དུ་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཚེ་དང་དུས་ཕྱི་མ་དག་ཏུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མཚན་མར་ཤེས་པས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་རིང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་མིང་ལས་ཀྱང་ཞེས བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ནི་མིང་ངོ་། །ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་མཚན་མའོ། །ཞེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཆགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་སྤྲུལ་པའི་དངོས་ པོ་སྣང་བ་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པ་དག་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མི་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཚན་མ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མཚན་ཉིད་དམིགས་པ་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་པས་ན་དངོས པོའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རིང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
在一切智品中以反面显示，声闻等无三世平等智故，远离真实般若波罗蜜多。仅以自证，般若波罗蜜多离悲智故，应知以执著有无而住于轮回或涅槃。
如是下文亦应知：或从随顺门，或从违背门，或从二门而说。
如说："缘起即是彼，汝许为性空"，以此理故，三世平等智即是通达实义，此亦一切皆有，云何声闻等远离真实般若波罗蜜多耶？
白"世尊，如是亦"等。"亦"字表非仅有等他相，然以于何处亦不住之执著相应故。"将舍，将远离"者，应知分别说现在与后时。
于"以相执知故远离佛母"此义有何因由之疑问，以"何故"迎之，说"须菩提，于名亦"等。
其中"般若波罗蜜多"等唯是假立为名。遍计等性之事为相。颠倒执著处为贪著。此说如幻师所现事物，不知其自性者以执实故不见无自性，如是离善知识等方便善巧故，若以相执了知，则由著于颠倒相执，故不知事物自性之声闻等无平等智，是故于彼等佛母成远离。

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་བསལ་བ་རྣམས་ ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡུམ་འདི་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་གྱུར་པར་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས། ཆགས་པ་འདི་དག་ ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ལ་སོགས་པའོ།།ཇི་ཙམ་དུ་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་བསྡུའོ། །ལེགས་པར་བཤད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལུང་དང་རྟོགས་པ་ལས་བཟློག་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་ པོའི་ལུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤིན་ཏུ་མཐར་གཏུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བ་ལས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ།།དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུམ་ལས་རིང་བར་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཆགས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།སྟོང་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་དང་བྲལ་བའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ པ་ནི་ཞེས་འོག་ནས་འཆད་པ་དང་སྦྱར་རོ།།སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །འདི་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གྲངས་ཀྱིས་མཆོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ ཆགས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི།འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇུག་པས་ན་ཀཽ་ཤི་ཀ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དང་པོའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་གི་ཚེ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཡང་དག་པར་ཤེས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་འདི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེའི་ཚེ་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།

以下是完整的直译：
菩萨等已除执著事物之迷惑相者，即能遍知色等诸法之平等性。是故以义势显示，于彼等此佛母成为真实亲近。
说"世尊，如是"等。"此等贪著亦"者，谓名等。"乃至"之语，摄极清净等。"善说"者，以违背声闻缘觉之教证而说故。"善示"者，以大乘教法圆满故。"究竟"者，通达一切功德之究竟故。此等即是声闻与菩萨之差别。
如是亦说："彼由执相门，以非方便远，彼由善巧方，说为真实近。"
如是虽是声闻等之对治，然以颠倒入于执实故应断除，为显是菩萨之违品故，说"具寿须菩提，何为贪著"等。
"空"者，配下文"知离外道所计我"。"初发心"者，此中发心表示布施等菩提分法。"尔许"者，谓以无量等数而供养。
云何发心是贪著耶？说"圣者须菩提，以何法门"等。以颠倒趣入故，说"憍尸迦，若"等。
以执著方式知"此是菩萨初心"时，如是以执著方式回向"此初菩提心"时，以此法门即是贪著，此为语义。

།ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ།།ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ། །འདི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་ཡང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ།ཡང་དག་པར་ཤེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དུས་ གསུམ་པའི་ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇུག་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ ཕྱོགས།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལས་བཟློག་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་རྗེས་ སུ་རྟོགས་པས་ཏེ།སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་གནོད་པ་མི་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་ པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣམ་པར་འཇིག་པར་མི་བྱེད་པའོ།།འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྔར་བརྗོད་པའོ། །ཆགས་པ་ཤིན་ཏུ་རགས་པ་ཆོས་ཉིད་དང་མི་ འགལ་བར་སྟོན་པས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ།ཆགས་པ་རབ་ཏུ་ཕྲ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པས་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
何故如是颠倒？说"善男子或善女人"等。"不能回向"者，心性无生，以如前所说十二种差别分别之回向作意，不能回向。以此为表示故，应知亦"不能以一多自性正知"，因为是"正知及回向"二语之处故。
此说：由于色等诸蕴之空性，及三世有漏无漏二者所摄诸法之过去等体性，以及随行布施等菩提分，于彼等以真实执著之想，以颠倒趣入故是违品，是故不能正知此等之自性。
如是亦说："色等蕴空性，三世所摄法，布施等觉分，行想为违品。"
菩萨之与前说义相违者为对治分，说"憍尸迦，是故"等。以违品应断故，是故以正随觉，即以不缘布施物、施者、受者等之方式，应当正示布施等余法等，此为语义。
如是"于自亦不害"者，即以如是正觉方式行布施等，以自住故，不以执著我之颠倒差别而毁坏。"此等"者，谓前说缘色等。
以显示极粗贪不违法性故赐"善哉善哉"，为极细贪义故说"须菩提，是故"等。"若作意相"者，以缘色身等而趣向现前故。

 །ཡང་ ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཆགས་པ་ཡིན་པར་བཤད་ཅེ་ན།རབ་འབྱོར་མཚན་མ་ཇི་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྐབས་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གཞན་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།ཆགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་བཀག་པས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་ པོ་ཡིན་ན་ཡང་ཆགས་པ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །ད་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པས་། །རྒྱལ་ལ་ སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་མཚན་མ་ལས་ནི་ཆགས་པ་འབྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བས་མཚན་མར་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པས་དམིགས་པར་བྱར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ནི་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་ པར་ཤེས་པས་བལྟ་བས་མཐོང་བའོ།།རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉན་པས་ཐོས་པའོ། །སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉེ་བར་དམིགས་པས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་ནི་དེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རེ་རེ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ ཉིད་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཟབ་པའི་དབྱེ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་ཡིན་ཏེ།རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཟབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ།།རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་རང་བཞིན་དབེན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ དང་།ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
复次，若问如何说是如此贪著？说"须菩提，乃至有相"等。此处义趣为：以通达无我等，三轮清净而于布施等决定令自他趣入，以是正入故，以遮止一切贪著聚之处故应取，故于一切方面是对治。
虽然作意如来等是福德资粮之因故是对治，然以细微贪著之体性，非于一切方面是对治分。
如是亦说："布施等无我执，令他于彼修，今遮贪著边，于佛等细贪。"
复次，若疑云何细微贪著是违品？以"何故"迎之，说"须菩提，从相生贪"。为显示彼义，说"如是"等。不应以"此即是真实"之执取而作相。差别者，谓不应以数数缘虑而作所缘。
"彼非见闻觉识"者，以眼识观察故为见，以耳识听闻故为闻，以鼻舌身识领受故为觉，以意识执著故非识，应如是一一配合。
以所知及能知甚深差别故，说"世尊"等。"自性"者，谓自体，即真如义。"远离故"者，以空一切执著故。"自性甚深"者，以智体性自性无生，非声闻等境故甚深。
"以自性清净故"及"以自性远离故"者，依次为不变、无倒圆成及非圆成故，此为语义。

 །འདི་སྐད་དུ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དག་ཟབ་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་འགའ་ཞིག་གིས་དམིགས་པ་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་སྤང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་དབེན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་གི་ ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སྨོས་པས་ན་འོ་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དབེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ལ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།འདི་ལྟར་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ། གང་གི་ཚེ་ཕྱིའི་ དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་སོས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་བསལ་བའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བྱས་པ་སྟོང་ཞིང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར།དེ་རྣམས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ་ཞེས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །དམ་པའི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད། །དེས་ ན་འདི་ཀུན་བདེན་པ་སྟེ།།དམ་པའི་དོན་དུ་བདེན་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་མ་ཐག་པའི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཏེ་ངོ་ བོ་ཉིད་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པའོ།

以下是完整的直译：
如是说：由于一切法类所知自性以体性本空，故彼等甚深，因此以某种方式执著即是细微贪著，是违品。
如是亦说："法道以自性，远离故甚深。"
若问如何断除？说"以自性远离"，以离实有承许过失故，由于自性远离故，故礼敬。
说"般若波罗蜜多"，若作"非远离一切法"之分别，说"须菩提，一切法"等。以是自证体性故，于一切法远离中无通达自证自性故，疑云何自证自性即是般若波罗蜜多？以"何故"迎之，说"如是须菩提"等。
如是说：当无外境圆成时，如梦等，显现种种戏论差别，以外境相遣除体性而生识，故智慧于世俗如幻通达，以与彼无别故，一切法无作、空如幻。世尊现证圆满菩提故，亦通达彼等远离性。如《楞伽经》说：
"诸法生世俗，胜义无自性，
是故皆为谛，胜义非为谛。"
随顺此义而说。
为明显前说真实义故，世尊说"是故"等。余义为"真实证得圆满菩提"。以善说故建立教法，说"须菩提，如是"等。
若问何为自性？说"何者自性"等。自性即体性或真如，以离体性故无自性。

།རང་བཞིན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་པས་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པའི དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཚད་མས་གདོན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དངོས་པོ་དུ་མའི་ རང་བཞིན་ཉིད་མེད་པ་ནི་འདི་དག་གི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།།རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་རིམ་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་གཅིག་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆགས་པའི་མཐའ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་ པར་ནི།།ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བརྗོད་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་ཟབ་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཟུར་གྱིས་དྲིས་པ་ཡིན་པས་ན་ཇི་ ལྟར་ཟབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་བའི་མི་དམིགས་པས་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཟབ་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེས་གསོལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།འདིར་ཡང་སྔ་མ་ལྟར་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
无自性即是一切法之自性，即由无自相、以体性故为一相，以自性一故，此为其义。
总结此义，说"须菩提，是故"等。
诸法由不同因所生，岂非自性各异？云何为一相？对此疑问以"何故"迎之，说"须菩提，法之自性"等。
意谓：由于此等诸法之生体性为量所遮故，无与异生因相关之多法自性，彼等差别自性非胜义，是故为一自性。
"须菩提，如是"等中，如前所说次第，色等一切法唯一自性，即无自性。由遍知智所知平等一性，则能断除前说细微贪著自性之贪著边。
如是亦说：
"诸法一自性，
知已断贪著。"
前说法以自性甚深云何？说"世尊，般若波罗蜜多甚深否？"以旁问故，义为"云何甚深"。
"以虚空甚深故"者，以遣除一切识所缘之无所缘，显示所知平等性，说彼自性难解故，是故如虚空甚深，此为其义。
如是亦说：
"以遮见等故，
说彼难通达。"
复问彼自性如是难解之因为何？说"世尊，般若波罗蜜多难随觉否？"此亦如前以旁问。

 །སུ་ཡང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་རྣམ་པའི་བར་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་དེ་ བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པར་བསམ་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་བས་ན་འདི་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མོས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།མ་བྱས་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་བགྱིས་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཅི་ཞེས་པས་ཁ་བཀང་ངོ་། །བྱེད་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ།།དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྣམ་པ་མེད་པས་མི་རྟོགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཙམ་དུ་མཚུངས་པས་ན་གང་ལས་ས་བོན་ཤེས་པ་ལས་མྱུ་གུ་ཤེས་ལ། དེ་མ་ཤེས་པས་དེ་མི་ཤེས་པས་ན་ས་ བོན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་མྱུ་གུ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ།འདི་ནི་འདིའི་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་འདིའི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ལས་རྣམ་པར་གནས། ས་བོན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེས་ས་བོན་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ ལས་མིག་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ལས་རྣམ་པར་གནས་པ་འདིར་འགྱུར་བ། རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཡང་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཉིད་ལ་མིང་ གཞན་བཏགས་པ་ཡིན་ན།མིང་གཞན་བྱས་པས་ནི་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"无人现前圆满成佛"者，由色等乃至佛不共法诸相之自性即是真如体性故，超越现前圆满成佛之思维，是故此难通达，此为其义。
如是亦说：
"以不知色等故，
许彼不可思议。"
问不可思议之因为何？说"世尊，般若波罗蜜多是不可思议否？"此中"何"字为余词。
"非心所知，非心所证"者，以无作故，是胜解作意之胜解，故非心所知；非以真实作意遍知，故非心所证；是故不可思议，此为其义。
问无作云何？说"世尊，般若波罗蜜多是无作否？"以"何"字补足。
"以作者不可得故"者，以作者之因不可得故。如是，因果事物说以现量及不可得为能立。
其中，首先以无相故不能了知，一切有情唯是识故平等，从何处安立由种子之知而知芽，不知彼则不知彼，故种子是因，芽是果？此是彼之知，此非彼之知，从何处安立？
由从种子生故，亦非由彼知种子，因从眼生故应能了知眼故。从何处安立此？
若谓无相心亦有因法所生自性差别不共某者，则所谓自性差别即是异名所立之相，然以异名不应成为异义。

 །དེ་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་དེ་གང་ཡིན་པ་སྨྲོས་ཤིག་།ཉེ་བར་མཚོན་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། གང་ཁོ་ན་ལས་འདི་ནི་ས་བོན་ནོ་འདི་ནི་མྱུ་གུའོ་ ཞེས་རྣམ་པར་གནས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་དེ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་མེད་ན་དེར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ།དབྱུག་པ་དང་རྭ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་མེད་པར་འདི་ནི་དབྱུག་པ་ཅན་ནམ་རྭ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དངོས་པོས་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དེ་མེད་ཀྱང་འདི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་མ་འཁྲུལ་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་ན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་འཁྲུལ་པས་ནི་གཞན་འཁྲུལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ ལེགས་པར་མ་ཡིན་ཏེ།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པའི་དུས་ན། འདི་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་འདི་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་མེད་ པར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡང་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དངོས་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཤེས་པ་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་རིག་ པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ།ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཤེས་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་ཤེས་བྱ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་ པའི་ཕྱིར།ཐ་སྙད་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིག་པ་རིག་བྱའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ན་ནི་དེ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་སམ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉེ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བར་བཞེད་པས་མི་མཐུན་ པ་དང་གཉེན་པོ་དག་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་འདི་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་གི། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་དག་རྣམ་པར་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་ཞེས་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་གསོལ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེའི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
若非相，则请说它是什么？若谓因难以表示故不能指示"此是彼"，则从何处安立"此是种子，此是芽"？若无表示，如何能成？如无杖与角之表示，则无法安立"此是持杖者"或"此是有角者"。
有相亦不然，因相非遍于事物故。如二月等，虽无彼而此有故。然非如是，因此是错乱故。若无错乱者，则无事而不生。说"他错乱不能成他错乱"亦不善，因为在成立因果事物时，凡夫见中无有"此是错乱相，此非错乱相"之决定因，于超感官之见中亦不作此说。无决定而安立因果事物亦不妥。
事物之识亦不应理。若由一分有知，以所知相而遍断彼，则应一切能知一切，因一切知与所知性等一切事物皆具一切共相故。若知自体一切皆具所知相，则由所知无一性故，分别不应理，将断言说。若自体一切能知具所知相，则彼将成无，已过分广说。
为摄受智慧浅薄众生，或为欲除所化众生近颠倒故，于违品、对治之分别，应如前所说而了知。
如是亦说：
"如是遍知之理中，
违品对治诸分别，
所有无余诸差别，
如前所说应了知。"
问彼等修习之加行为何？为求加行义而说"如是"等。以如是违品与对治为所断与所取故，为此当如何修行，此为语义。

 །གཟུགས ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གང་ཚེ་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་སྤྱོད་ན་དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་གཟུགས་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་མི་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ནི་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་རབ་ཏུ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ ནི་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་འོག་ནས་བཤད་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོས་བཤད་པས་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།དོན་གཞན་རྗོད་པས་རྣམ་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པས་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་ བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་བརྗོད་པས་སོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་ གོ།།མངོན་པར་ཞེན་པར་མ་བྱས་པར་ནི་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་འདི་སྐད་བརྗོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་མ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།།ཡང་དག་པར་མ་འདས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་ཡང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆགས་པ་མི་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ།

以下是完整的直译：
宣说色等加行，即"须菩提，若于色"等。当不以执著色之方式而行时，即是行于般若波罗蜜多。如是下文亦当了知。
为色等无常等加行义而说"若不行于色无常"等。色等圆满与不圆满之加行，即说"若色等不圆满"等。因空无相故，所分别之色是不圆满。因具功德聚故，法性之色是圆满。"彼非色"者，因法与有法二者是由心分别而异故。若如是亦不行，则应配合下文"即行于般若波罗蜜多"。
以所说法之解说而生殊胜故，世尊说"何以故"等。以说异义而显异相故为稀有，因如是说加行而说有贪之色等所缘自性与无贪之无所缘本性之境故。
色等无贪之加行，即说"须菩提，色有贪及"等。有贪及无贪者，即是无所缘之义。
若无执著则不能修习，岂非如此？为遣"云何作如是说"之疑，以"何以故"而迎，说"须菩提，一切智性"等。无贪者，因离执著故。"无缚无解"二词已说。"未真实超越"者，因是缘起空性之本性故。此说：因如执著非真实故，及如实亦无执著故，一切智性不能成为分别之境，故于彼不生贪著。
"须菩提，如是"等为结语。

 །མི་འགྱུར་བའི་ སྦྱོར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།གཞུང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུལ་ནི་བསྟན་པ་དང་མ་བསྟན་པ་དག་གིས་མཐར་ཐུག་པ་དང་ནུབ་པ་དག་གི་སྒོ་ནས་འགྲིབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པས་རིགས་པ་དང་ལུང་དང་མི་འགལ་བའི་ཚུལ་ གྱིས་རྒྱུད་གཞན་ལ་བསྐྱེད་པས་ན་འཕེལ་ཞིང་མ་བསྟན་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ལྷག་པའི་དོན་སྟོན་པས་འཕེལ་བ་ཡིན་གྱི།འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོའི་ཡུམ་ལ་ནི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མེད་དོ་གསོལ་པ་ནི། དེ་ནི་བསྟན་ཀྱང་མི་འགྲིབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་འགལ་བར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། དེ་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བྱེད པ་པོ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ།རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལོག་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཁོང་ཁྲོ་བར་ མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྦྱོར་བ་དཀའ་བའི་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་དཀའ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།ཡ་ཡ་བོར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེང་ཡེང་པོར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་ པའོ།།གོ་ཆ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའི་གོ་ཆའོ། །ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་རྟོགས་ནས་འབད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱ་དཀའ་བ་བླ་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དམིགས་པས་དེ་ཁོ་ནར་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དོན་དུ་གོ་ཆ་གྱོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ལྷག་པར་བྱ་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ ནོ།།ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་གྲགས་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
不变加行，即说"世尊，如是"等。具文本自性之境，由已说与未说而至究竟与隐没之门而有衰减，如是由说法以理与教不相违之方式于他相续中生起故而增长，由未说而相续不断于内正安住故，于自相续显示增上义故而增长。然因是无变化自性故，于主要佛母则无此等一切，故说"彼虽说亦不减"等。
以说不相违故，以"须菩提，善哉"等为前导，即以譬喻明示彼义，说"须菩提，譬如"等。
为无作者加行义，说"须菩提，譬如幻化人"等。因是颠倒显现之自性故非作者，故不为贪欲、嗔恚烦恼所随贪及嗔恨，因此亦不成其随烦恼，应如是配合。
从三种难行中，为一切相智加行所为难行之难行义，说"世尊，菩萨摩诃萨"等。"不轻躁"者，即不散乱，谓不向外散乱且不生欢喜之义。"不退转"者，即不作退转。"此铠甲"者，即下文所说之铠甲。
了知般若等成为殊胜而精进故，为遣"何为最极难行"之疑，以"何以故"而迎，说"为诸有情"等。此说：虽由一切法如虚空之所缘故，实无般若等成为殊胜，然为一切相智故披铠甲，故为最极难行。"等同虚空"与"等同法界"，是以世间与出世间所知之差别而说二者。

 །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནམ་མཁའ་ ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འཚལ་ལགས་སོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ།གང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱ་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནམ་མཁའ་གདེགས་པར་འཚལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གང་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཞེས་ཁ་བསྐང་ངོ་།།གོ་ཆ་འཚལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་དཀའ་བ་གསུམ་ཆར་ལ་སྤྲོ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་ཆའི་སྦྱོར་བའི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་འབད་པ་ཆེན་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། མིང་དང་རུས་ལ་སོགས་ པས་མཚོན་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་འཁོར་གཞན་རྣམས་ཀྱང་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པར་ཡང་ དག་པར་སྟོན་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བའོ།།སྦྱོར་བ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད་ལའོ། །བླ་གབ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལའོ། །གཞན་ལ་རག་མ་ལས་ པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་གཞན་གྱིས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ ནོ།།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་ཀྱང་དེ་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་བདུན་དུ་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་སྣང་བས་ན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ།

以下是完整的直译：
为道智加行难行义，说"世尊，欲遍解脱虚空"，余谓"欲于道智善加行"。为遍智加行难行义，说"世尊，欲举起虚空"，补充"欲成就遍智"。"欲披铠甲"者，是对三种难行皆生欢喜。"获得精进波罗蜜大铠甲"者，是于铠甲加行诸作用中，具足以空性与大悲为心要之广大精进圆满。
随缘获得果故，有果之加行，说"尔时"等。"另一比丘"者，谓无实之人，意为不可以名姓等表征之补特伽罗。"顶礼"者，因以空性、无生等加行而生起随顺自己的证悟，故以殊胜信心而顶礼，亦正示其他眷属随缘获得证悟。
加行即说"世尊，如是"等。"于虚空"者，即于所知空性。"于无遮盖"者，即于能知无自性。为无所依赖加行义，说"世尊，若善男子或善女人"等。"非也"者，显示无所依赖性，因无需他人守护等依赖故。
为明示此义，说"憍尸迦，若如是"等。语义为：由不离般若波罗蜜多故，于彼自能守护等，非由他缘。由于无自性法增上信解，亦能自行守护等，故说"憍尸迦，复次"等。七种显现之智加行，说"憍尸迦，于意云何"等。其中由识转变故，以转变显现故如梦。

 །སྔགས་དང་སྨན་གྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་སྣང་བས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འགལ་བ་སྣང་བས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་ བུའོ།།སྒྲའི་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་ན་རྐྱེན་གྱི་སྣང་བས་ནི་སྒྲ་བརྙན་ལྟ་བུའོ། །ཤེས་བྱའི་ཚུལ་ལས་མི་འདའ་བས་ན་མི་འདའ་བར་སྣང་བས་ནི་མིག་ཡོར་ལྟ་བུའོ། །གཞི་མེད་པས་ན་རྟེན་མེད་པའི་སྣང་བས་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་སྣང་ བས་ནི་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་ཤེས་པར་གྱུར་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསུངས་ལ། འདིར་ནི་མདོར་བསྡུས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྲག་ཅ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་བར་མ་བསྟན་པ་ལས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་གསུམ་གསུམ་བསྟན་ པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེས་ན་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་དོན་གྱིས་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་ སོགས་དང་།།དེ་མ་རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང་། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་ལ། །སྤྱོད་པ་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། །མི་འགྱུར་བྱེད་པོ་མེད་ཉིད་དང་། །བྱ་དཀའ་རྣམས་གསུམ་སྦྱོར་བ་དང་། །སྐལ་བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་འཐོབ་པས། །འབྲས་ཡོད་འདོད་པ་དེ་དང་ནི། །གཞན་ལ་ རག་ལས་མེད་གང་དང་།།སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ཤེས་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་དགོས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་མཉམ་པར་ མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་དེ།གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་མི་སྣང་བས་སོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་མི་ ཤེས་པས་སོ།།ཤེས་པ་དེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གནས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་གཟུགས་ ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་དོན་ལ་རློམ་པ་དང་།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ལ་རློམ་པ་དང་། གཟུགས་རྣམ་པ་གཉིས་སམ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་ལ་རློམ་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་རློམ་པ་རྣམས་བཀག་པས། རྟོགས་པ་པོ་དང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
由咒语与药物聚集故，以等持显现故如幻术。由无性故，以相违显现故如阳焰。依声缘故，以缘显现故如回声。不离所知法故，以不离显现故如眩翳。无基故，以无依显现故如乾闼婆城。离因故，以无作者显现故如化现。如是诸法成为所知。
如是于二万五千颂中所说，此中欲略说故，未说"一切法如谷响"等中间部分，而说初后各三种，应当了知。是故如是以菩萨十种加行随行门而说，应知义理上与声闻等所说相违。
如云："色等无常等，彼未圆满圆满，于彼无执著，遮止行加行，无变无作者，三难行加行，随缘得果故，有果之所欲，无所依赖者，七种显现智。"
由须以平等性门修加行故，说"于彼亦不生憍慢心"等。其中以非等持心于彼不生憍慢，因不如实随见故。彼等诸法亦无，因不显现故。以非等持心不能遍知，因不如实了知故。彼等所知诸法亦实无，因不可得故。
为摄要故，说"若如是安住"等。是故如是遮止于色等事义之憍慢、于青等相之憍慢、于"色有二种或二十种"等戏论之憍慢、于决择分等证悟之憍慢，应知说证者与所知法一切种不可得之四相。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས་མཐོང བའི་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་ད་ནི་དེ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྤང་པོར་གྱུར་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་བཤད་དོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཛད་དུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སྟོང་ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ཉིད་བརྙེས་པས་སངས་རྒྱས་སྟོང་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་བསྡུས་པའི་ངག་གོ། །ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སུ་པའི་མཐའ་ཅན་དང་ཏི་འི་མཐའ་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས་བསྡུས་པའོ། །ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་ རྣམས་ཀྱིས་སོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལེའུ་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་འདས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དཔེར་བྱས་པ་ནི་དེས་བསྟན་པའི་མཐར་ཐུག་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་ཞེས་མ་འོངས་པའི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་དཔེར་བྱས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་དོགས་པ་བསལ་བར་བསྟན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ དོན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། །བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།མིང་དེ་ཡང་འདིའོ་ཞེས་མི་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་ཞེས་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན། ངག་གི་དངོས་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ།

以下是完整的直译：
如是亦云："于色等无憍慢，四种彼平等。"
证悟加行平等性后，应当修习见道，今当说彼。彼亦为十六刹那，为令知无余刹那故，为显示应断故，为显示一切佛所说故，故说"尔时以佛威力"等。
圣解脱军解说。由善巧方便力，余者无能建立与破除故，于贤劫中千菩萨决定证得佛果，故说千佛。
名者，为略语句。词者，为具格尾与动词尾之诸字聚集。字者，为"如是说"等诸字。此般若波罗蜜多品者，即清净品之异名。其中以过去如来为喻者，为令知彼所说无有究竟之义。以弥勒未来如来为喻者，为显示遣除未来众生利益之疑虑之义。
般若波罗蜜多释现观庄严光明之清净品第八。
今为见道义故，请问般若波罗蜜多。于每一谛中，法智忍、法智、随智忍、随智，如是十六刹那自性，于一切智品中名为见道。
如是亦云："于苦等诸谛，法智及随智，忍智刹那性，遍智道见道。"
"此唯名"者，即仅是分别影像之异名。"彼名亦不可得"者，因真实中无自性故。若问何为名？说"语言事物"者，即分别影像。

 །རྣམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བདེན་ པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེས་གསོལ་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་རྟག་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་རྟག་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རྣམ་པ་དང་པོའོ།།གཟུགས་བཅིངས་པ་མ་ཡིན་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པས་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་ཅིང་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ།།རབ་འབྱོར་རྒྱུ་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་འཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དག་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གཟུགས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །གཟུགས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་ པར་བྱང་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི།བདག་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་གསོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའོ།།གཟུགས་གོས་པ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ གོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པའོ།།རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་རབ་ཏུ་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའོ། །ནམ་མཁའ་དང་བྲག་ཅ་སྒྲར་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་ རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་བྲག་ཅ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ངོ་བོས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པའོ།།གང་གི་ཕྱིར་འགོག་པ་དང་འགོག་པ་མེད་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་དེའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་བདེན་པའི་དོན་བརྗོད་པས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་གཞན་ལ་ཐོབ་པར་བྱར་མེད་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུ་པའོ།

为显示行相之义故，问"何为谛行相"，即"世尊，何故"等。
"色非常亦非无常"者，因无自性故，色离常、无常等，故说非常亦非无常，此为第一行相。
"色非缚非解，超越边际而清净"者，由离苦与非苦故，无缚解故，清净且离常断边际，此为第二。
"须菩提，由此因"者，意为由一切法无颠倒现证之因故，如实显示法性之般若波罗蜜多当为所说，其他者则无如是显示法性之能力。
"由色遍清净"者，因离空与不空故称遍清净，此为第三。
"由色无生无灭、无染无净遍清净"者，因非我与无我自性故，无生无灭、非染非净，如是清净，此为第四。
"由虚空遍清净"者，因积聚因与非因故，如虚空般清净，此为第五。
"色无染著且无执取"者，因离生起与无生起故，无一切烦恼及随烦恼染著，此为第六。
"无生起亦无不生起故，无烦恼故无执取"者，此为第七。
"如虚空与回声无声、不可说且无所缘"者，因非解脱于缘与非缘故，如虚空与回声般以自性不可说，此为第八。
"由于离灭与无灭故，以说灭谛义门不可于他相续中获得"者，此为第九。

།ཞི་བ་དང་མ་ཞི་བ་མེད་པས་དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་པའོ། །ཉེ་བར་གོས་པ་དང་མ་གོས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་གོས་པའི་ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་གོས་པ་མེད་ པའི་ཆོས་ཟག་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཅིག་པའོ།།ཅི་སྨོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་པ་ཡིན་པ་སྟེ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་དག་ལ་ནི་མིག་གི་ནད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ནད་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཉིས་པའོ། །མང་དུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་ བྱ་བ་ནི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཉན་པ་པོ་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དགོངས་སོ། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ལ་དགོངས་པ་མེད་པས་དེ་འཆད་པ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ བླ་ན་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་དགའ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་ལྷའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།ངན་སོང་གཅོད་པར་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་ གསུམ་པའོ།།ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཡོད་པ་དང་བླ་ན་མེད་པའི་དགའ་བ་སྦྱིན་པ་ལས་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི། ཆོས་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཞི་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གཞན་ཡང་འོན་ཀྱང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མཐུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཡིན་བཞིན་དུ་ཡང་བར་ཆད་མང་བ་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

"由无寂静与非寂静故无所缘"者，此为第十。
"由一切染污与无染污法无染著故"者，因离非殊胜故，由一切有漏染污法与无漏无染污法皆无染著故，超越二边而清净，此为第十一。
"何况"者，意为执取等更是善得妙得，以耳识所经验之执取等尤为殊胜。
"彼等不生眼疾"等者，因离出离与无出离故，一切疾病不生，此为第十二。
"当广增长"者，意为于初八等日，因帝释等众生入于思维之听众极多故。
"了知"。对于道法智忍，说"须菩提，善男子善女人"等。
般若波罗蜜多于诸天子无所顾念，故对于讲说者，彼等护持等有何因由之疑问，以"何故"迎之，而说"须菩提，般若波罗蜜多"等。
"无上珍宝"者，因是一切罪恶寂灭之因故，由离道与非道故，令无上喜悦增长，因对天子等有益故为无上珍宝，由断除恶趣故，此为第十三。
"复次须菩提"等者，不仅因有众多听众及赐予无上喜悦而生福德，且由持法之因而得成佛之因缘，将生福德。
道法智者，说"然而复次须菩提"等。虽具大威力，然有众多障碍，其因为何之疑问，以"何故"迎之，而说"须菩提，如是"等。

།དགྲ་མང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མང་པོའི་མངོན་པར་འདོད་པ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནའོ། །ཇི་ཙམ་དུ་གཙེས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་གང་གིས་གོང་ནས་གོང་དུ་གཅེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་དགྲ་མང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་ད་ནི་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་པས་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་རིགས་པ་དང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐབས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ བ་ནི་བཅུ་བཞི་པའོ།།ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་མི་གནས་གཞན་དབང་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་བྱེད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་མི་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོ་ལྔ་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།།རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་ རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་ཤེས་བྱ་དང་སྒྲ་གཉིས་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་གོས་པ་མེད་པའི་དོན་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ ཉེས་པ་ཉིད་དུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

"众多敌人"者，因具大威力故，由众多所欲之事业故。
"乃至受损害"等者，意为以何种方式越来越受重视，如是敌人便越多。
如是总说已，今为别说故，说"须菩提，如是"等。
"此大珍宝是无上珍宝"者，因为为利益一切众生安乐而住故，由于于一切法无分别故，是无分别善性之珍宝，因不杂合于正理与非正理故，为现证果位故，于一切方便无分别性之大珍宝，此为第十四。
道随知忍者，说"须菩提，般若波罗蜜多于任何法皆不住"等。不住于遍计所执事物，不令依他起成杂染，不执圆成实，此为义之差别。
此说由解脱于修行与非修行故，一切法与相不相连，此为第十五。
虽已摄受诸法，云何不执取之疑问，以"何故"迎之，而说"须菩提，如是"等，义已明了。
道随知者，说"须菩提，因无生故"等。由离出离与非出离故，所诠与能诠之体性、相、所知与声二者无生智，此为第十六。
以他方式说无染著义者，说"须菩提，如是"等。
如是，若于法性真如起执著亦为过失故，说"若如是"等。

།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང་། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་སོགས་དང་། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་ པ་དང་།།ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་བ་དང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང་། །གང་ཕྱིར་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང་། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང་། །ངན་སོང་ཆང་དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱ་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་ མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་དང་།།དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་དོན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།།རབ་འབྱོར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ངེས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་གདམས་ པ་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ།།ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པས་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ངེས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པས་ཁྱད་པར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ངེས་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་ པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ།།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་བདུད་རྩིའི་རོས་ཚིམ་པས་མཆོད་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ནས་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅ་ཅོ་དང་ག་ཞ་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་འཕེལ་བ་ལས་ བྱུང་བའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ལ་བྱའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ།།གཞན་དག་ནི་དགའ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཧ་ཧ་ཞེས་རྒོད་པ་ནི་ཅ་ཅོ་ཡིན་ལ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གར་བྱེད་པ་ནི་ག་ཞ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལན་གཉིས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་ལྟོས་པའོ། ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

如所说方式的十六种相，是一切智性之刹那，通过菩萨见道随行门而宣说，声闻等之见道则与此相反，应当确定为无常等行相。
如是亦云：
"色非常非无常，
超越边际及清净，
无生无灭等诸相，
如空离贪无执取，
解脱一切遍执著，
自性本离言说相，
以此义故不可说，
不能授予于他人，
无所缘取而作意，
极为清净无病苦，
恶趣酒及诸果报，
现前不起分别想，
不与诸相相连系，
于事与名此二者，
智慧生起无所有，
是为遍智刹那性。"
如是广说已，为摄一切义故，于三种一切智中，为总结一切相智故，说"须菩提，又此般若波罗蜜多"等，此为一切。
其中趣入者，由发心门而生起。决定趣入者，由教授等而安立。正确开示者，由铠甲加行以总的方式。决定开示者，由趣入加行以别的方式。圆满获得者，由资粮加行而获得。决定获得者，由出离加行而究竟，应当如是配合。
以无颠倒法甘露味满足而作供养者，说"尔时，天子"等。"喧哗嬉笑"者，有人说是从极喜增长所生之狮子吼声。
其他人说，从欢喜所生之"哈哈"大笑为喧哗，以此为先而作舞蹈为嬉笑。
"法轮二次"者，是对比首次在波罗奈斯转法轮而言。
为除遣于真如起执著故，说"须菩提，此"等。

 །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཆགས་པ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོས་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཆོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ། །རབ་ཏུ་བསྐོར་བར་བྱ་བ་ ནི་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་།།རྒྱུའི་ཚོགས་པ་བྱས་པ་ལས་ཆོས་སྐྱེ་བས་ན་ཅི་སྟེ་དེ་སྐད་སྨྲ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ལྡོག་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་པར་འགྱུར་བའོ།།ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་འགལ་བའི་དོན་སྐྱེད་པ་ལ་ཞིག་པ་ཡིན་པར་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྟེ་དེ་སྐད་སྨྲ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཐོག་ མ་ནས་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏེ།གདོད་མ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགག་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ སོ།།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བཞེད་དོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ ཏེ།སུ་ཡང་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་བྱས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་སླའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་པ་ལ་སོམ་ཉིར་མི་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ལྟར་འདི་དང་ཡང་འདི་དང་། ། ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་གསུམ་པོ། །འདི་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག་།རྫོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་པ་ལ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ལོགས་ཤིག་པ་མེད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས རྒྱས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་བལྟས་ནས་འདའ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མ་བསྟན་ཏོ།

为显示此义故，说"于任何法"等。
为总结道智故，说"世尊，此"等。"无贪著"者，即无执著。
若疑问："虽然所缘，为何不说法？"以"何故"迎之，说"任何法"等，易解。"极转"者，即应生起。
若疑问："由作因缘聚集而生法，为何如是说？"以"何故"迎之，说"世尊，一切法"等，意为因本身亦不存在。
"坏灭"者，即由锤击等而毁坏。若疑问："由于执著锤击等相续趣入相违义生起为坏灭故，为何如是说？"以"何故"迎之，说"世尊，一切法本来无成就"。因为从本初即无生因故是无生。
显示此义即说"一切法离自性故"，意为由于是自性空故，岂有灭耶？
为总结一切智故，说"须菩提，空性"等。意为空性等是因无生故。"此"者，即一切智。
从"已说一切法"至"无有施予处"，是依胜义谛而说故易解。
如所说方式总结三种一切智，不应怀疑。如是亦云：
"如是此及此，
复次此三种，
此等三种位，
圆满而宣说。"
若问："为何于道智如是宣说，而于一切智不别说修道？"因说"应以菩萨智见观察超越声闻缘觉圆满"，由于非现前所证故，未对诸菩萨宣说。

།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་དོན་ཉིད་ཡང་དང་ ཡང་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་མ་གསུངས་སོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་ དམིགས་པར་བྱེད་པ་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་གཟུང་ངོ་།།ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡང་བཤད་པས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ ཤེས་པ་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་ཞེ་ན།དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི་།རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་པར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་ སོགས་པའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འཕངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞི་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཤད་པར་གཟུང་ངོ་། ། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ལེའུ་སྟེ་སྐབས་གསུམ་པའོ།། །།ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་དབང་དུ་བྱ བའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་ རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་བས་ན་འདི་ལ་གཞི་མེད་པའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ནར་བཞེད་ དོ་ཞེས་གཟུང་བར་བྱའོ།།དེ་འདི་སྐད་དུ་ཡང་། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

对声闻等而言，由于是反复现前已完全见到的义理即是修道，因易解故未说。
应知菩萨们的顺决择分即是前已说者。
声闻等的无常等行相缘四谛时，是有漏修习自性的暖等，因明显故未说，应当了知。
若问："于道智时已说声闻等道，岂非即是一切智？为何别说一切智？"
对此当说：于道智方式中说："以不缘行相，观四圣谛，应知声闻道。"即说菩萨应以不缘等次第修习声闻等道。
因此，应知以无常等行相所摄而遍知一切所依，故别说一切智。
此中虽有多可说，然过于广故止。
此为般若波罗蜜多论释现观庄严光明之一切智品第三。
为掌握已遍知的三种一切智，以摄集一切行相、道及基智门而修习三种一切智，故当说现观一切相。
其中首先，应知以无常等缘智差别为对治执常等违品之法性，安立为行相，是总相。因此于此不会有无基过失。
应知彼等行相由三种一切智差别唯有三种。如是亦云：
"基智诸差别，
名行相为相，
由三种智故，
许彼有三种。"

 །དེ་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པ་ལས།རེ་ཞིག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་མ་མཆིས་པ་སྟེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སླད་དུ་སྟེ། རྒྱུར་བྱས་ནས་མ་མཆིས་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ དང་འདྲ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་སླད་དུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྣམ་པ་རྣམ་པ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་མཉམ་ཞིང་འདྲ་བ་མེད་ལ།དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མཉམ་ཉིད་དེ་མ་སྐྱེས་པའོ། །དབེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟེ། གཏན་ཉིད་ནས་བདག་སྟོང་པའི་སླད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱི་རྣམ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབེན་པའོ།།མི་བརྫི་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་མུ་སྟེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲུགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་མི་བརྫི་བ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་མེད་པ་དང་། །མི་སྐྱེ་བ་དང་། བདེན་པ་དང་། མི་བརྫི་བའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གནས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་མིང་ངོ་། ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ལུས་སོ། །འདི་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། རིགས་པས་མིང་མ་མཆིས་ཤིང་ལུས་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་བསྐྱེད་པའི་གཞི་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་གནས་མེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ།རིགས་པས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའོ། །བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྒྲས་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ རྣམ་པ་ནི་བརྗོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།

于此，以圣谛为所依，就三种一切智而言，显示于何谛有几种行相。
首先就一切智而言，说"如是宣说已，具寿善现向世尊如是启白"等。
"此是无所有波罗蜜多"者，谓如虚空般无有常性，因为无有，即以此为因，"无所有"即是无常行相之异名。
"等同不等"者，谓如一切法无所得般平等且本不生故，苦行相与他相不同故不等无比，而于真如中则平等且无生。
"远离"者，谓极为，因永远无我故，以获得空性行相功德故为远离。
"不可摧"者，因一切法不可得为我故，由非与一切外道共同，故不为外道所扰乱，因此无我行相为不可摧。
如是，无所有、不生、真实、不可摧四种行相，即是苦谛中如其数量的无常等相。
"无住"者，其中四无色蕴为名，色蕴为身。此为彼等之因，故以理无名无身，因此因行相于真实中非生起所依之义故无住。
"无自性"者，以无生无灭自性故无来去，是集行相，以理等同虚空。
"不可说"者，因一切法皆无故，即使于世俗谛中亦无言说，故无分别，因此遍生行相为不可说。

།མིང་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་མིང་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གནས་མེད་པ་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་། མིང་མེད་པའི་རྣམ་ པ་བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།འགྲོ་བ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པའི་སླད་དུ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ནི་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟོད་མ་ནས་ཞི་ བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་།ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ནི་མི་འཕྲོགས་པའོ། །མི་བས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་བས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་སླད་དུ་གྱ་ནོམ་པ་ནི་མི་ཟད་པའོ། ། མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རྒྱུ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའི་སླད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་། མི་འཕྲོགས་པ་དང་མི་ཟད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ།།བྱེད་པ་པོ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནི་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའོ། །ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་ནི་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཆོས་ཐམས་ ཅད་བདག་མ་མཆིས་ཤིང་བདག་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སླད་དུ་རིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཤེས་པ་པོ་མེད་པའོ།།མི་འཕོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་དག་མི་འཐད་པའི་སླད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ནི་འཕོ་བ་མེད་པའོ། །འདུལ་བ་མེད་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དུལ་བ་མི་སྲིད་པས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་འདུལ་བ་མེད་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དང་ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་དང་འཕོ་བ་མེད་པ་དང་འདུལ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

"无名"者，因五蕴无所得故，以无心所故，缘行相为无名。如是，无住、虚空、不可说、无名四种行相，于集谛中依次成为因等相。
"无去"者，以灭性一切法无所去故，灭行相为无去。
"不夺"者，以本来寂静故，无取境自性故，因一切法无所取故，寂静行相为不夺。
"无作"者，以法界自性具无为法故，殊胜为无尽。
"无生"者，以离一多因性故，因一切法无实成就故，出离行相为无生。如是，无去、不夺、无尽、无生行相，于灭谛中依次成为灭等自性。
"无作者"者，因对治执著作者故，因无所得作者故，道行相为无作者。
"无知者"者，以违背量故，因一切法无我且无所得我故，理行相为无知者。
"无迁"者，以法界自性不应有死迁、生、灭、生故，修行相为无迁。
"无调伏"者，因不得过去际、未来际、现在时故，烦恼调伏不可得故，出离行相为无调伏。如是，无作者、无知者、无迁、无调伏四种行相，于道谛中依次成为对治道等自性烦恼障。

།འདི་ནི་རྨི་ལམ་དང་སྒྲ་བརྙན་དང་མིག་ཡོར་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་སྒྱུ་མའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བགྱིད་ པའི་སླད་དུ་རྨི་ལམ་དང་སྒྲ་བརྙན་དང་མིག་ཡོར་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྤྱིར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དག་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་གཉིས་ཡིན་པས་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ དང་གཏི་མུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ།ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་ནི། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་མཆིས་པའོ། །གོས་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས་གོས་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་།ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་གོས་པ་མེད་པའོ། །སྤྲོས་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རློམ་སེམས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་སླད་དུ། སྤྲོས་པ་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ།།རློམ་སེམས་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པས་གཡོ་བ་མ་མཆིས་ཤིང་འགུལ་བ་མེད་པའི་སླད་དུ་རློམ་སེམས་མེད་པ་ནི་རློམ་པ་མེད་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་པ་མེད་པས་ན་མི་གཡོ་བའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང་། གོས་པ་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། རློམ་སེམས་མེད་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། དྲུག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་།རང་གི་རྟོགས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དྲུག་གི་སོ་སོར་ངེས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་ པའི་གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་འགྱུར་བ་དག་ཡིན་ཏེ།སྤྱིར་བསྡུ་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཡིན་ནོ།

所谓"此是梦、响、幻影、阳焰、幻术之波罗蜜多"者，为令了知无生，因随理无生故，梦、响、幻影、阳焰、幻术等五种行相，依次为无自性、无生、无灭、本来寂静、自性涅槃之相，总为所知障之对治。以一切智性摄持独觉故，彼等为所知障对治自性之修道，有漏无漏二种，故成三种道。
"无烦恼"者，因无贪、嗔、痴之自性故，无烦恼即是无烦恼。
"无清净"者，因不得依止烦恼之众生故，无清净即是无清净。
"无染"者，因虚空自性光明故无染，无烦恼及随烦恼即是无染。
"无戏论"者，因超越一切所缘自性分别故，无有戏论即是无戏论。
"无分别"者，因彻底摧毁一切执著，无动无摇故，无分别即是无分别。
"不动"者，以法界住于轮回际而无衰损故为不动。
如是，无烦恼、无清净、无染、无戏论、无分别、不动等六种行相，依次为所知障之烦恼、清净、烦恼习气、色等戏论、自证及衰损分别等六种各别对治，成为独觉无漏见道所知障对治自性。总摄而言，即是一切智性之二十七行相。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར། །བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་དང་། །ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་དག་ནི་འབྲས་བུ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ།ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། ལམ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་། བདུན་དང་། ལྔ་དང་། བཅུ་དྲུག་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་། འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཡང་སྲིད་ཅན་ གྱི་སྲིད་པ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ།།འདུན་པའི་གཉེན་པོར་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་འདོད་ཆགས་མེད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདོད་ ཆགས་པ་ལ་དགོངས་པས་བསྟན་ཏེ།བདུན་པའི་སྐབས་སུ་འདོད་ཆགས་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་འདུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་འདོད་ཆགས་མེད་པས་དེའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་འདུན་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་གྱུར་ན་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་སོ།།འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ལྡང་བ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ལྡང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདུན་པ་མེད་པས་ལྡང་བ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་བྱས་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་འདུན་པ་ནི་དངོས་སུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ན། དེ་མེད་ན་འདོད་ཆགས་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྲིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྲིད་པ་དགའ་བ་དང་ལྡང་བའི་གཉེན་པོ་བརྗོད་པ་ནི་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ། སྲེད་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་མེད་པས་ཞི་བའོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་གསུམ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སྐྱོན་མ་མཆིས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྟོབས་བཅུ་དང་མི འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སླད་དུ་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་སྟེ།འདོད་ཆགས་མེད་པ། ཞེ་སྡང་མེད་པ། གཏི་མུག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

如是所说：
"从无有行相，
乃至不动相，
于各别谛四，
于道说十五。"
其后当说道智之行相。其中，依烦恼及其对分，集谛与道谛是因，苦谛与灭谛是果。依义门而说，应知集谛、道谛、苦谛、灭谛依次有八、七、五、十六种行相。
其中因有三种：欲、贪及有喜之后有。
对治欲者说为离贪，以一切法空性自性无颠倒真如，因真实故无贪即是离贪作意，此依贪欲而说。于第七时贪为主故，无彼则示无欲故。或以无贪果性故，显示其因不缺之欲亦无，否则因不缺而果不生不应理。
所说对治贪之"无起"者，以如幻故，为一切法无分别故，无起即是无欲，无有于法执著，依此而说。如是，于贪位中欲为正行因之主，故无彼则示无贪故。
对治后有因缘之有喜与起者说为"寂静"，以一切法青黄等相不可得故，无有贪爱为主之不寂，故为寂静。
集有三：贪、嗔、痴。其对治说为"无过"，以达十力、无畏等功德波罗蜜多故，无过失即是无过，谓无贪、无嗔、无痴之义。

 །རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་[(]གཉན་[,]གཉེན[)]་པོར་ནི་ཉོན་ མོངས་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྐྱེན་ནི་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་ པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ།དེའི་གཉེན་པོར་ནི་སེམས་ཅན་མ་མཆིས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའི་སླད་དུ་རྐྱེན་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དག་ནི་ གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་འདུན་པ་དང་།འདོད་ཆགས་དང་། དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དང་། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་རྐྱེན་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་བྱ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་ པོར་གྱུར་པ་གསུམ་དང་།གསུམ་དང་། གཅིག་དང་། གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྡང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལྡང་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལྡོག་པའི་གཉེན་ པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་ཚད་མེད་པའོ།།ཡང་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མཐའ་གཉིས་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པའི་སླད་དུ་འཁོར་ བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟོག་པ་ནི་མི་དམིགས་པའོ།།ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པའི་སླད་དུ་རིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རིགས་པ་ ཡིན་ཞེ་ན།མཆོག་ཏུ་མི་འཛིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་པ་མེད་པའི་སླད་དུ། དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་གོས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའོ། །མི་རྟོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ།

遍计即是周遍分别，因从彼生贪等故。其对治说为"无烦恼"，以无二等执著遍计故，无有烦恼因生起即是无烦恼。
萨迦耶见为一切过患之缘，缘即是执著有情，其对治说为"无有情"，以无颠倒义故，为真实边际故，无缘即是无有情。
如是，从离贪行相乃至无有情行相，依次为：因即是欲、贪、具喜，集即是贪、嗔、痴，遍计即是周遍分别，缘即是执著有情。彼等之对治为三、三、一、一，如是集谛有八行相。
所说"无量"者，以一切法起即生起无有故，以得对治违品故，开启无量有情之机会故，道之行相即是无量。
又云何开启无量有情之机会？说为"不分别二边"，以于一切法无执著故，远离轮回涅槃二边故，不分别即是不缘。
"无别"者，以法界自性故一切法无差别，为无种种故，正理行相即是无差别。
又云何为正理？说为"无执为胜"，以于声闻缘觉一切无欲故，不为彼分别所染即是无执为胜。
"无分别"者，以一切分别寂灭故，修行行相即是无分别。

།ཇི་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཚད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པ་དམན་པ་དང་གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཤེས་བྱའི་མཐར་ཐུག་པ་ དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཞལ་དུ་མེད་པའོ།།ཆགས་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེར་རྟོགས་པ་ན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚད་མེད་པ་དང་མཐའ་གཉིས་མི་རྟོག་པ་དང་། ཐ་མི་དད་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་། ཆགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དག་ལས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་སྐབས་འབྱེད་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་དང་། རིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་རིགས་པ་དང་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཉིས་དང་། གཉིས་དང་། གཉིས་དང་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །མི་རྟག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བགྱིས་པའི་སླད་དུ་རྟག་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་པས་མེད་པའི་དོན་ནི་རྟག་པའི་དོན་ནོ།།སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པར་བྱེད་པའི་བདག་དང་འབྲེལ་པའི་དྲི་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཙམ་དུ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྟོང་པའོ། །བདག་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རང་ཉིད་བདག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པའི་སླད་དུ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པས་བདག་མེད་པའོ།།མཚན་ཉིད་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའི་སླད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ ན་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང་། ལྔ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པ་ལྔར་འགྱུར་རོ།

云何为修行？说为"不可量"，以法性无量故，以无有已得圆满衰损、未得获得低劣殊胜之分别为前导，远离所知边际故，即是不可量。
"无著"者，于彼彼证悟时如虚空般于一切法无所著故，出离行相即是无著。
如是，无量、不分别二边、无别、无执为胜、无分别、不可量、无著等行相，依次为：开启一切有情机会之道、云何开启一切有情机会、何为正理、云何为正理、何为修行、云何为修行、何为出离，彼等之体性为二、二、二、一，如是道谛有七行相。
"无常"者，以一切法无性故，非因缘所作故，常即是有故，无之义即是常义。
"苦"者，如虚空般一切法平等故，遍及一切行苦事物。
"空性"者，以一切法乃至住持之我相关之气味及随逐亦不可得故，远离他所遍计之我等故即是空。
"无我"者，以自身非我故，于一切无执著故，非补特伽罗等自性故即是无我。
"无相"者，以一切法无实成就故，无事物即是无相。
如是，彼等即是无常、苦、空、无我行相，第五为无相行相之体性，苦谛有五行相。

 །སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དང་། ཕྱི་མར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་གྱི་མཐའ་དང་ཀུན་ནས་མཐའ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་པ་རི་ཨན་ཏ་ཞེས་བྱ་བའི་དབུས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཡས་མུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་འགོག་པའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དོ།།དེ་ལ་ཕྱི་དང་ནང་གཉི་གའི་དངོས་པོ་རྣམས་འགོག་པས། ནང་ དང་ཕྱི་རོལ་དང་གཉི་གའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། དོན་དམ་པ་དང་། འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་དང་། རྟག་པ་དང་། ཆད་པའི་མཐའ་དང་། འཁོར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ དང་།རྟོགས་པའི་ཆོས་དོར་བ་མེད་པ་ལ་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་འགོག་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི་ཞི་བའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པ་ནི་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་འགོག་པས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ པའོ།།ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བཏགས་པ་དང་མཚན་ཉིད་དང་དུས་སུ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་འགོག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་འགོག་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་འགོག་པའི་རྣམ་པ་དང་། ཞི་བའི་རྣམ་པ་དང་། གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འགོག་པ་ གང་ཡིན་པ་དང་།མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བས་ཇི་ལྟར་ཞི་བ་ཡིན་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཇི་ལྟར་གྱ་ནོམ་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསལ་བས་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་ དུ་གསུམ་དང་།བརྒྱད་དང་། གཅིག་དང་། གསུམ་དང་། གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །སྤྱིར་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྒྱུ་དང་ལམ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། །འགོག་པ་ལ་ནི་གོ་ རིམས་བཞིན།།དེ་དག་བརྒྱད་དང་བདུན་དང་ནི། །ལྔ་དང་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བསྒྲགས་སོ།

"一切空性"者，以前后具相之边际及周遍二边故，所谓"pari-anta"（梵语：边际）无有中间故，无边无际故，灭谛之十六空性行相即是一切空性。
其中，以灭除内外二者之事物故，内空性、外空性、内外空性三种行相，即是灭行相之体性。
以灭除空性、器世间、胜义、有为、无为、常边、断边、无始无终轮回、所证法无舍等所执著之八种分别故，依次为：空性空性、大空性、胜义空性、有为空性、无为空性、超越边际空性、无始无终空性、无舍空性，此八种空性行相即是寂静行相之体性。
殊胜行相者，以灭除他所遍计之作者故，即是自性空性行相。
以灭除境上错乱自性之假立、相状及时间之错乱故，一切法空性、自相空性、不可得空性三种行相，即是出离行相之体性。
以灭除体性故，无事体性空性行相唯是出离自性。
如是，依灭行相、寂静行相、殊胜行相、出离行相，凡是灭除内自性等事物者，以离八种执著故云何为寂静，以自性故云何为殊胜，以断除三种错乱故云何为出离，以所谓无事体性故何为出离，依次为三、八、一、三、一，如是灭谛有十六行相。
总之，道智之行相共三十六种。如是说道：
"因与道及苦，
灭谛依次第，
彼等八七及，
五与十六说。"

 །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བསྡུས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབྱེ་བས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཉིད་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ། དྲན་པ་ཉེ་བར་ གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་སྐད་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ལ་དང་པོར་བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་དང་། ཤེས་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལུས་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་ རྣམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ།དེས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་འབྱུང་བས་མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བ་དང་མི་བསྐྱེད་པའི་དོན་དང་ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བ་དང་སྐྱེད་པའི་དོན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་རྩོལ་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ དང་ལྡན་པ་ནི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པས་འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་སེམས་དང་དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་སུ་རུང་ བ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་དྲོ་བ་དང་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་འབྱུང་བས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དད་ པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་བདག་པོར་གྱུར་པ།དྲོ་བ་དང་རྩེ་མོ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།

如是所说。其后当说一切相智之行相。
其中，就一切圣补特伽罗而言，摄集三种一切智之行相，故说"以一切智之道分，诸菩提分法如念住等"。以彼等菩提分法不可得故，念住等即是波罗蜜多，此为语义。
此说一切智者，为初入四谛故，所知与能知之自相共相遍计，身、受、心、法四念住行相是遍计事物之道，以其遍计身等四种事物故。
其后，入者生起精进，为断已生未生不善，依次为一切种断除与不生之义，及为再生与生起之义因，具足精进自性之四正断是精进之道，如是由断障碍等门发起精进故。
具足精进者，令心调柔故，欲、精进、心、观察之三摩地断行具足之四神足是三摩地清净之道，如是由欲等门生起心调柔性故。
心清净后随即生暖顶加行，其体性为信、精进、念、三摩地、慧五根是现观加行道，以信根等为圣道圆满之主，于暖顶加行故。

 །དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ལ། བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་འབྱུང་བས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ ངེ་འཛིན་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་རྣམ་པ་ལྔ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ མཆོག་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་རྟོགས་པ་ལ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ལམ་འབྱུང་བས་དྲན་པ་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ།དེས་ཐོག་མར་སོ་སོར་རང་གིས་དེ་ཁོ་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྱུང་བས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། ངག་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། འཚོ་བ་དང་། རྩོལ་བ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྟེང་དུ་འདིས་བསྒོམ་པས་སྤོང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལམ་བདུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱི་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་།མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་དང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ལྟ་བས་བྱས་པའི་གཉེན་པོའོ། །མཚན་མ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་འགོག་པ་དང་མཚན་མའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ལམ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བས་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གཉིས་པ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ལྟ་བའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ།།ཞི་བའི་རྣམ་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན་པར་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོའི་ མཚན་མ་དང་འབྲེལ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ།

获得暖等时，生起忍与法最胜，其体性为信、精进、念、三摩地、慧五力是一切种相关现观之道，以信力等为直接证悟谛理之故，降伏不信等违品，于忍与法最胜加行故。
通达暖等四者时生起见道，念、择法、精进、喜、轻安、三摩地、舍七种菩提分是现观道，以其最初各自现证真如故。
遍知见道时生起修道，正见、正思维、正语、正业、正命、正精进、正念、正定八圣道支行相是清净决定出离道，以其于见道之上修习，为断应断烦恼清净义故而决定出离。
正是由此，菩提分法之次第是如是。故如是依遍计事物道等七道，一切智道所依之行相成为三十七。
其后，道智之道分别即是空性、无相、无愿波罗蜜多。空性与无我行相之体性是第一解脱门空性，是见所作之对治。无相者，离灭与相分别之道，以此说灭谛与道谛行相自性第二解脱门无相是见因分别之对治。
所说以寂静行相为无相者，是就声闻道中与事相关联而说，故与此无相违。

།མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ལ་སྨོན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་མ་བཤིག་པ་དང་རྣམ་པར་བཤིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ནང་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན པའི་བདག་ཉིད་བསམ་གཏན་ནམ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ།ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཁ་དོག་བཟང་བ་དང་ཁ་དོག་ངན་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་ཐར་པ་གཉིས་སོ། །གཟུགས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་སྤྲུལ་པ་ལ་ གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་སོ་སོར་གཟུགས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ཕན་ཚུན རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕན་ཚུན་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་ཐོབ་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སུ་མོས་པ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཐར་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སྤྲུལ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པ་དང་མཐུན་པར་གནས་པའི་ལམ་གྱི་ རང་བཞིན་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་།ཞི་བར་གནས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་སྟེ་། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང་།འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པ་དགུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མོ། །འདི་ནི་བདེན་པ་བཞིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་བར་ ཆད་མེད་པའི་ལམ་བཞི་ནི་སྤོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་ས་བཅུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་གཉེན་པོའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལམ་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ ཅན་གྱི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིར་འགྱུར་རོ།།དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
无常、苦及集谛行相之体性是第三解脱门无愿，是三界希求之对治。如是，三种解脱门是对治道。
所谓八解脱波罗蜜多者，因未破坏色想与已破坏色想故，依次是内有色性与无色性自体之禅定或无色定，观外色好色与恶色，此二者是变化障碍之对治解脱。
对于所变化之可意与不可意色，依次为贪喜与不喜烦恼之对治，以身证得妙解脱门而圆满安住。此即依于自身对可意不可意诸色之互观想及互随入想，获得互融一味之想，如欲随意得色胜解自在故是一种解脱。如是三种解脱是变化道。
解脱随顺住道自性之四无色定，及寂止住道自性之一灭尽想受，如是五种是现法乐住道。
所谓九次第定波罗蜜多者，四禅、四无色定及灭尽定九种是出世间道。
所谓四谛波罗蜜多者，四种无间道具四谛所摄无烦恼相是断道。
所谓十地波罗蜜多者，布施等十波罗蜜多是佛道。
故如是依对治道等六道，道智道所依之行相成为三十四。
其后，当说一切相智之行相。

 །དེ་ལ་ནི་ལམ་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་འདིའི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་འབའ་ ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་འདི་ནི་སྟོབས་བཅུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དུ་མ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། དབང་པོ་ མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་།ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ཟག་པ་ ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ངེས་པར་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་བརྫི་བའི་སླད་དུ་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུའོ།།འདི་ནི་མི་འཇིགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ང་ནི་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཞལ་གྱིས་འཆེས་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་ པ་དང་།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟག་པ་ཟད་པ་ཉིད་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ལ་རྒོལ་བ་པོ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་མ་ཞུམ་པའི་སླད་དུ་མི་འཇིགས་པའི་རྣམ་པ་བཞི་འདི་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ གྲངས་དང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཡུལ་གྱི་སྐད་དང་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་རོ་མྱང་བ་དང་།ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བས་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཆོས་དུང་། དོན་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་དང་། སྤོབས་ པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རྣམ་པ་བཞིའོ།

我来为您直译这段藏文：
于此，因是殊胜超绝之道，虽唯一无二，但当说此殊胜道之力、无畏等分类之不共特征，故说此为十力波罗蜜多：
处非处智力、业异熟智力、种种胜解智力、种种界智力、根上下智力、遍趣行智力、烦恼清净智力、宿住随念智力、死生智力、漏尽智力，因从对治分中决定胜故不可屈伏，是为十种力相。
所谓无畏波罗蜜多者，自称我是佛陀、宣说贪等为障碍、开示一切智等道之决定出离、自称漏尽，于此四者无诤论者故极无怯，是为四种无畏相。
所谓无碍解波罗蜜多者，依次通达法相名句、方言、法义分别境之味受，以无所知障碍故一切智无著无碍，是为法、义、词、辩四种无碍解相。

།འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་དང་། ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་དང་། དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང་། ཐུགས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མི་མངའ་བ་དང་། ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་བ་ དང་།སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དྲུག་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དྲུག་དང་། སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་དང་། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བགྲང་བའི་ཚུལ་ལས་ཤིན་ཏུ འདས་པའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་གཅིག་གོ།།འདི་ནི་རང་འབྱུང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་དེའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བའི་རང་བྱུང་གི་རྣམ་པ་ནི་གཅིག་གོ། ། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་སླད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་གཅིག་གོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རྣམ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དབྱེ་བ་སྟོབས་ལ་སོགས པ་རྣམས་ཀྱི་དང་།འདི་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དེ་དག་གང་གི་ཡིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བའི་རང་བྱུང་དང་། གང་གི་དོན་དུ་ཡིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཅུ་དང་། བཞི་དང་། བཞི་དང་ བཅོ་བརྒྱད་དང་།གཅིག་དང་། གཅིག་དང་། གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུར་འགྱུར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
所谓佛不共法波罗蜜多者，无错乱、无喧哗、无忘失、无不定心、无种种想、无不择舍，如是六种；从所知障清净而言，无退失欲、精进、念、定、慧、解脱，如是六种；身业、语业、意业皆以智为先导、随智而行，如是三种；于过去、未来、现在无著无碍之智三种，以不共声闻等故超越数量之理，是为十八种不共佛法相。
所谓如来真如波罗蜜多者，诸佛世尊所说一切法之性相义不变故无颠倒，是为诸佛所说真如一相。
所谓自然波罗蜜多者，以一切无自性故，其证悟不依他缘，于一切法得自在，是为自然一相。
所谓一切智智波罗蜜多者，遍知一切法体性一切行相故，于一切种相现证圆满菩提，是为佛陀一相。
如是分类，力等诸相，及此等自性即真如，彼等所属即主宰一切法之自然，其所为即一切法一切种相现证圆满菩提，依次为十、四、四、十八、一、一、一，如是一切种智道所依之相共三十九种。

 །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ལམ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་དག་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ སྐད་དུ་ཡང་།དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས་བཟུང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་པའི་མཐར་ཐུག་རྣམས། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྗེས་མཐུན་པར། །ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་ན། །སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རིམ་བཞིན་ཏེ། །སུམ་ཅུ་བདུན་དང་སུམ་ཅུ་བཞི། །སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱེ་བྲག་གི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་དག་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡམས་ན་རྣམ པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་ཡིན་ནོ།།བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་དྲི་མེད་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཡོད་མིན་ཞེས་གང་བཤད་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པས་ཕྱེ་བ་ལས་དགོངས་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ ལས་བསྟོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་གིས་རྣམ་པ་རྣམས་བསྒོམ་དགོས་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སྦྱོར་བ་པོ་མེད་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་སྦྱོར་བ་པོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ བ་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པས་སོ།།སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་ནི་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་བས་སོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་གྱུར་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ལྷག་པར་བརྟོན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུམ་འདི་གཙོ་བོ་ཆེར་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱས། །དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱི་མགོན་བཅས་པ། །འདི་མཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ ནོ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
由于声闻等差别而道有差异故，应当如是理解一切种智之诸相。如是说道：
从念住开始，
乃至佛陀诸相，
随顺道谛而分，
分为三种遍智。
声闻、菩萨及佛，
依次配属其数，
三十七与三十四，
三十九种所许。
其中遍智相，依声闻与菩萨之差别，依次为无漏与有漏。道智相，因菩萨未完全断除烦恼故唯是有漏。一切种智相，因正等觉佛已断尽烦恼障与所知障及习气，遍知一切法故唯是无漏。诸相总数为一百七十三。
所说"除十六外无无漏相"者，是就对治烦恼障分类而言，故与此说无相违。此为《般若波罗蜜多论现观庄严光明释》第九赞叹品。
因需以殊胜加行修诸相，而无修行者则不能宣说，为显示闻法等器之修行者故，经云："尔时，天帝释"等。于往昔胜者作增上善行，谓缘如来造寺等。于诸佛植诸善根，谓供养斋食等。为善知识所摄受，谓善知识殷重摄受。唯具如是三种殊胜者，方堪为具诸相之母经闻法等器。如是说道：
于诸佛作增上行，
由此植诸善根本，
具足善知识摄受，
是为闻法之法器。

 །ངན་ངོན་ཙམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཉུང་ཟད་ཙམ་དང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཞུས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཞུས་པས་ སོ།།ཡོངས་སུ་དྲི་བ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའོ། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་ཀུན་འདྲི་དང་། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སྤྱོད་པས། །ལེན་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི། །སྣོད་དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱི་རྟོག་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལྷག་ པར་མོས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་ཞེས་གསོལ་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སློབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུའམ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་དབྱེ་བས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་ན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་འདྲ་བར་ཇི་ལྟར་གཟུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ།ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྒྱུ་གསུམ་ལས་གོ་བཟློག་པ་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་མི་འདྲི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་སྔོན་སྤྱད་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་དང་སྦྱར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་ཤེས་རབ་ཀྱི ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ལྷག་པར་མོས་པ་དེ་བས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཇི་ལྟ་བར་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་ཀྱང་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དག་འདི་ལ་མི་མོས་ཤིང་མ་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
所谓"微少"即指极少量。"供养诸多佛陀"是指以身供养等令欢喜。"遍问"是指为断除所生疑惑而详细请问其本质。"遍问询"是指请问其理由。"于诸佛植诸善根"是为修习布施等十波罗蜜多之行持。由于供养如来等而成为受持等之法器。如是说道：
于佛教法普遍问，
行持布施戒等行，
受持摄受等诸事，
诸圣许为清净器。
帝释此念实为正理。"世尊，于具如是所说因者生起胜解"，此为其所问。"如是学习"等三句，应从布施、正行、结行三个阶段，或从见道、修道、殊胜道之分类来理解。
若无殊胜义理的证悟，仅以受持等如何堪与不退转相比？对此疑问，世尊回答：所说供养如来、遍问及行持布施等三因的反面，即是"善根微少"、"不具遍问之性"及"无宿世行持"三者。此说明由于依止佛陀等因缘而以殊胜胜解信解般若波罗蜜多，故应视如不退转。
离此所说因缘则成为舍弃，即"世尊，若于此不信解且未证悟者"等。

།ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟར་སྤོང་བའི་བསམ་པས་སྔོན་སྤངས་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ད་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ན་ཡུམ་སྤོང་བར་སེམས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་སྤོང་བ་ ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ།གཞན་དུ་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་མ་སྤྱད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་རིགས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསོལ་པའོ།།འདི་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དེ་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བས་གཞན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ བ་ཡིན་ཏེ།འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པས་བསུ་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལས་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡུམ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འདི་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་ པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།སྦྱོར་བ་པོ་བསྟན་པའི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་དོན་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞུས་པ་སྐབས་ལ་བབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིན་ནོ། །དོན་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་ལས་བརྩམས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་འདྲི་བར་བྱ་ཞིང་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་འདྲི་བར་སེམས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ།ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我来为您直译这段藏文：
"如何知道是以舍弃之心而先前已舍弃"这一疑问，以"为何"引出，而后说"世尊"等言。由于现今善根微小故而思维舍弃般若母，由此亦知是舍弃者。否则，不应成为善根微小，此为其义。即是"由未行往昔边际"等所说。
舍利子说为正理，即"圣者舍利子"等所说。此有何稀有？全无稀有，因为果随顺因故。由生起殊胜信心而说"世尊"等言。
"如何礼敬般若母即是礼敬他者，因无关联"这一疑问，以"为何"引出，而后说"憍尸迦"等言。"从此生起"是指菩萨阶位中由修习般若母而证得佛果，故从此生起一切智性；于佛陀阶位中为所化众生宣说般若波罗蜜多，故以一切智智所分别者亦即是般若波罗蜜多。如是因果相关故，礼敬般若波罗蜜多即是礼敬一切智智。"如是"即指为一切智智之因与果之义。
"于此般若波罗蜜多应当修习"等三句，应当依次配合闻、思、修本性之智。
宣说修习者之后，请问修习之义，即"世尊，云何"等所说。因为所问契合时机，故说"善哉善哉"。
"此义"等，是指从此二十种修习开始，为自证义而遍问如来，为他证义而思维遍问并令证解、了知，此为其义。

 །དེ་ལ་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བཞི་དང་རང་གི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བས་གཟུགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་སོ།།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་བཀག་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་སོ་ཞེས་མི་སྨོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ནར་སྦྱོར་བ་མེད་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དེ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།གནས་པ་མི་དམིགས་པའི་དོན་གྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཟབ་བོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྙོག་པ་ མེད་པའི་དོན་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྟོགས་པར་དཀའོ་ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུང་བར་དཀའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེས་དྲངས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ པར་ཤེས་པས་གཟུང་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཚད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་མི་དམིགས་པའི་དོན་གྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཚད་མེད་པའོ་ཞེས་དམིགས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་ཟབ་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཟབ་བོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་གནས་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
其中，于色等不住之修习，说"憍尸迦，菩萨"等言。以四种及自性差别，而说"于色"与"是色"两种词。
若问由此成何？说"憍尸迦，如是"等言。此说：由于无自性故遮止住于色等，因此于彼不住即称为修习。
为说无修之修习义，说"憍尸迦，不说是色"等言，乃至"作瑜伽"为其义。若问由此成何？说"如是"等言。"作瑜伽"者，即如是以无修习故而作瑜伽，意为无修习即是修习。
甚深修习，即"世尊"等言。由住处不可得义，色等真如甚深，故于一切智性品中了知为甚深。
难测修习，即说"世尊"等言。由自性无浊义，色等难以了知，故于道智性品中说难以了知。为显示此义而说"难以执取"，因为耳识及其所引意识难以执取故。
无量修习，即说"世尊"等言。由无边不可得义，色等无量，故于一切相智性品中了知为无量。
或者，依据甚深现证及不共现证，而依次说甚深修习等三种。
以说"善哉"而明显甚深修习，即说"舍利子，是如是"。
总义为此：当以于色等不执著甚深之理而不住真如时，由无颠倒故，即得甚深修习。

 །ཡང་གང་གི་ཚེ་ཟབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་རྣལ་འབྱོར་ དུ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་གནས་ཏེ།དེ་ལྟར་གནས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་བཀག་པས་དང་གནས་པ་ཟབ་མོའི་སྦྱོར་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང་ཚད་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་དག་ཀྱང་འདིའི་རྗེས་ སུ་འབྲངས་ནས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ཟབ་པ་ལ་སོགས་སྦྱོར་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཚེགས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་གསོལ་པ་ནི་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཟབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ལ་ལ་ནི་རིགས་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ན་ཡང་མ་བསྟན་པ་ཡོད་པས་དེ་ལས་དགར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་བསྟན་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཡུམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱི་མདུན་དུ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་གང་ ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་རྒྱུ་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་ཆོས་མཆོག་གིས་ལོག་པའི་ཤེས་པ་མེད་པས་ནེམ་ནུར་མི་བགྱིད། ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བས་ཐེ་ ཚོམ་འཚལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བས་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ།ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྩོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་མདུན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་པས་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ནི་ཚེགས་ཆེན་པོ་ཡུན་རིང་ པོས་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནེམ་ནུར་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འདི་ལས་རྗེས་སུ་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ འགར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི།ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་ལུང་མ་བསྟན་པ་གང་ཞིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། ། རྒྱང་རིང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཏེ་དུས་རིང་པོ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། ཡུན་རིང་ནས་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་ཡུན་རིང་པོ་ ནས་ཏེ་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
复次，当不作"是甚深"之瑜伽时，亦不住于"色等甚深"。如是遮止住与瑜伽，即显示住与甚深修习义之颠倒。同样，难测与无量修习之义，亦当随此而说。
圣解脱军说此三种甚深等修习，各有小、中、大三种。
为说以大功用长时了知之修习义，说"世尊，般若波罗蜜甚深"等言。虽有种姓决定故为不退转者，然有未得授记者，为区别彼故说"得授记"。
由于不能于一切种了知佛母，可能对佛母生疑等，故于其前说因，为遮"何故"之疑，而说"世尊，此"等言。
由彼通达法界，以顺因宣说之胜法，无邪知故不疑惑，离二心之知故不生疑，离无知故不愚痴，具正知故不诤论，是故于其前说。
由可能生怖等，以义势说于余者是以大功用长时了知之修习。
得授记修习，说"圣舍利子，若"等言。"有何过"者，谓有何疑惑等过。
说由种姓力故于此不生怖等任何过失，即说"憍尸迦，若未得授记"等言。
"远"者，即长时、久远之义。即说此义："从久远以来正入大乘"。或者，从久远以来，即由于甚深义增上胜解，不共声闻等。

།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇེ་དང་པོ་ཁོ་ནར་རེ་ཞིག་ཐག་རིང་པོ་ནས་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་མཐོང་བས་དགའ་སྟེ་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་རབ་ཏུ་དང་ བའི་ཤུགས་འཕེལ་བས་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ།།དེ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་འདུག་སྟེ། ཉན་པར་བྱེད་དེ་དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། འདིས་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་རིང་པོ་མི་ ཐོགས་པར་རོ།།དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནི་ལུང་བསྟན་པ་ལ་བསྙེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཕྱིས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་སྟོན་པས་སྨྲས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ གཅིག་གམ།གཉིས་སམ། གསུམ་པོ་དེས་ཡང་དག་པར་བཅས་པའི་བསླབ་པ་བསྒྲུབས་པས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་ན་ཡང་ལུང་བསྟན་པས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ནི་ལུང་བསྟན་པས་ མི་སྟོང་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ངེས་པར་ལུང་སྟོན་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་དེ་ལུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ་གོ་སླའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་ དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་གང་ཐོས་ནས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལས་བརྩད་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་ཐེ་ཚོམ་ ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བློ་མཐུན་པས་གནས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་གསོལ་བར་བདག་སྤོབས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུན་པའི་དཔེའོ།

我来为您直译这段藏文：
见到如是甚深般若波罗蜜等，首先从远处见。次由见而生喜，身行礼拜。其后增长净信力，以绕行等作承事。然后如理而坐，听闻。如是为见等义故，得般若波罗蜜。
此中"不久"者，即从见等时起，当下不久也。即说"彼近于授记"等。
关于"一如来或"等，"不过一、二、三如来"者，非谓此菩萨后当得授记，而是"从彼等"之词。即说此义："然当令诸如来应供正等觉欢喜"等。复次，由成就一、二、三如来所正制之学处，令生欢喜。
"见如来亦当令授记有果"者，谓见一、二等如来，令授记不空，必定得授记故。即说"见如来彼身亦"等。
"乃至授记"等，是总结，易解。
为显不退转修习义，说"尔时，具寿舍利子白世尊"等。
"何须说"者，谓于此闻已而正持等者，彼具不退转修习，善根成熟，于此有何可问，毫无疑问之义。
由善说故，以随顺而住，说"舍利子，如是"等。
为显如前所说修习，说"世尊，请允我作譬喻"等。"作譬喻"者，谓相应之喻。

 །རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་འཕྲད་པར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་དག་ཀྱང་དེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨོན་པ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་ ཤེས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་ལས་དང་ཕལ་ཆེར་མ་བྲལ་བ་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དང་།གང་གི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་མི་འཇུག་ཅིང་དད་པ་ཐོབ་པས་ དགའ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་གང་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ལ། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་སྐྱེད་ཅེས་བྱའོ། །ངེས་པར་ འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོའི་འབྲོག་དགོན་པ་ན་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་བར་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་མཉན་པ་ ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དང་ཕྲད་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་འབྱུང་བས་བདག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྙེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་མི་གནས་ བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྷུང་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་འདི་ལྟར་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཡུམ་ལ་དམིགས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བའི་དོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
"得"者，即"遇见"也。
他人亦可能持等，如何知晓由持般若波罗蜜等而菩萨善根圆满？若有此疑，故说"世尊，诸众生"等。以其与法贫相应之业多未离者，于此般若波罗蜜正持等背离故心不相顺，精勤舍弃故心退转。又以未积善根者，不解般若波罗蜜义，于此真实际不能趣入，虽得信心亦不生喜。是故，凡如实持等者，即是已积善根。此为语义。
真实际即法界，为显示彼故，般若波罗蜜称为生彼。
出离修习者，说"世尊，譬如"等。"世尊，如是"等中，如住于数百由旬旷野之人，譬如远离遮障法等具修习者，为闻等义遇佛母，必定出离，当知我是近于无上正等菩提。此为语义。
即说"彼亦声闻地或"等。
虽不住不相顺法，云何无堕声闻等地之畏？若有此疑，故说"如是彼"等。此说：以仅人无我所分别故，不顺声闻等地，为显示一切诸法皆无实性之般若波罗蜜，为见等义得忍，是故由缘不相顺之母，无堕声闻等地之疑。

།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་གནང་ནས་ཡང་ནུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤཱ་རིའི་བུ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འདི་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག་ཅེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།སྡོང་པོའམ་སྡོང་པོའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་ངམ་ཤིང་གི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྡོང་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་མཐོང་བས་ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་རིམ་གྱིས་དམའ་བ་ ལགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་རིམ་གྱིས་དམའ་བར་རང་གི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཤིང་ལ་སོགས་པ་མ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ཉིད་ཉན་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་རིག་པར་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པས་བར་ཆད་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཡུམ་མཉན་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཉེ་བར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་སྙམ་པའི་ དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་རང་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་དཔྱིད་ཀའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ལོ་མ་རྙིང་པ་རྣམས་ལྷགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་མ་རྒན་པོ་རྣམས་ལྷུང་བ་ནའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་ བསུ་ནས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།སྡོང་པོ་ལས་མཚན་མ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ། དོན་གཞན་ལ་ནི་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་འདིའི་དོན་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཉེ་ བར་བསྟབས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གསར་གྱི་རྟེན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བའི་མཐུས་བསྟབས་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
由善说故，对舍利子说"如是，如是"以随顺许可后，为再生起力故，说"舍利子，如何"等。
无间修习之义，说"世尊，譬如有某人"等。"树干或树干相"者，即"树或树相"之义。
虽未见树干等，云何知近大海？若有此疑，故说"大海渐低"等。此说：以大海本性与树等相违，由自因渐次低下，故由其所缘本性不见树等，是故近彼。
闻此甚深般若波罗蜜时，"如是了知"者，由常修等行无间修习力，应如是知。
云何由闻母因，能推知近于授记果？若有此疑，故说"如是"等。此说：因不待他缘，由性相因推知生果，推知近于授记，故无过失。
又，近于现证菩提之修习，说"世尊，譬如春时"等。"旧叶由风"者，即旧叶落时。如前，若有"何故"之疑，故说"如是"等。
于"树干有如是相"等中，由因聚生果之推理，"由不待他义故，说彼为自性"之理，此义易解。"已近"者，由无漏新法所依等成就，以近现证菩提修习力而近。

།མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། ། མངལ་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུད་མེད་སྦྲུམ་མའོ། །སྐྱེ་བའི་དུས་དང་ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངལ་ལྕི་བའོ། །ཡན་ལག་རྐྱོང་བ་ལ་སོགས་པས་ན་ལུས་བསྐྱོད་ནའོ། །སྔོན་གྱི་ཚུལ་བཞིན་མ་ལགས་པའི་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་ནི་འཁྲིག་པའི་ཆོས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའོ། །རྟེན་ཅིང་ངེས་པར་རྟེན་ལ་བསྒོམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུའོ།།ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་མང་དུ་བྱས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྲན་དཀའ་བ་འདི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ད་ལྟར་བ་འདི་ལུས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་ མའོ།།ཉན་པ་ན་དེ་ལ་དགའ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟེན་པར་གྱུར་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ལགས་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྦྱོར་བའི་མཐུ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཉན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དགའ་ཞིང་གུས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །བར་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་མགོན་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྡུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པས་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་བཀོད་པས་ན་ལེགས་པར་ ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རབ་ཏུ་གཏད་པ་དེའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་ཏེ་ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་།བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ་སོར་ངེས་ པའི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པ་ནི་ཡ་མཚན་ཆེའོ།།བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ནི་མ་འོངས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་བདེ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ དུས་སུ་ཚེ་འདིའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་དུས་དང་འབྲེལ་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་པའི་བག་ཆགས་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཕེལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་མ་དང་སྦྱར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
速疾现证菩提修习之义，说"世尊，譬如"等。因已结胎故为孕妇。因近生时故胎重。由伸展肢体等故身动。非如前之作意者，即具淫欲法。
"依止决定依止而修"者，即次第于加行、正行、结行之时分。由于一切时中反复现前，故说"多作"。如是难忍如此行相之现前苦受，身所领受，如是思维，此为余义。
"闻已于彼欢喜"者，具足所依成就法及果法身现证之修行者，由如前所说修习力，以闻般若波罗蜜为先而生欢喜恭敬，是为此义。
利他之修习，说"世尊如来"等。说"中"者，摄护等。由授记等于地及波罗蜜中决定安立，故善摄持、善修习，世尊付嘱菩萨善知识，是故希有。虽为悲悯一切境，然由殊胜意乐圆满、具缘之力，于各别决定众生作利益事，甚为稀有。
殊胜意乐圆满者，说"须菩提如是"等。为多众生利益而趣入者，是为成办未来义故。为多众生安乐者，是为现在世成办今生义故。"悲愍世间"者，与过去时相连，为增长善业习气及灭尽不善业习气而精进，是为悲愍世间而趣入，此与后文相连。

 ། གཞན་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱིར་གསུངས་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་དོན་དང་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ་། །བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས པའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ།།འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འཕེལ་བ་དང་། འགྲིབ་པ་མ་མཐོང་བས་ནི་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་བཤད་དོ།།ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པར་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་། ཆོས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་ པ་མི་དམིགས་པར་སྒྲུབ་པས་དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར།དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པའི་འདུ་ཤེས་འགོག་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྟན་པ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་དེར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་བཀག་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སེམས་ན། དེའི་ཚེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྦྱོར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྤྱད་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ལ་ཞུས་པའོ།།ཇི་ལྟར་སྤྱད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དང་ལྡན་པའི་མིང་ཐོབ་པ་ལས་ཞུས་པའོ། །ལན་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོབས་དང་ མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མི་རྟོག་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཤཱ་རིའི་བུ་སྟོབས་རྣམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
复次，由与过去、未来、现在时相连故，总说"为众生利益安乐而趣入"。"欲说无上法"者，即具足转般若波罗蜜法轮等修行者，为利他故欲说法。
无增无减修习之义，说"世尊，菩萨"等。由于不见色等增减，于般若波罗蜜中行，是为随许，故说是彼修习。
为无所缘法与非法等修习义所说"若不见正法"等，由于无所缘法与非法等修习，于彼修习故，如是修习当得圆满。
为遮止不可思议相想修习义所说"世尊，此教法不可思议"等，以法界自性不可思量故。若遮除彼执著想，不作"色等不可思议"之念，尔时以如前所说修习而行般若波罗蜜，是为此语义。
无分别修习义之请问，说"世尊般若波罗蜜"等。答复说"舍利子，菩萨"等。"世尊，云何菩萨摩诃萨当行"者，是请问自性证得。"云何得名为已行"者，是请问得实义之名。答复说"舍利子，于此"等。
若于力、无畏等有心所缘，云何无分别，对此疑问"何以故"而迎答，说"舍利子，诸力不可思议"等。

 །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་མཚན་མ་དང་དེའི་རང་གི་ངོ་བོར་མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པར་བསྒྲུབ་པའི་མཐུས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བས་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་བསམ་དུ་ཡོད་པར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འབྲས་བུ་ རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་པོ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོའོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་ཟབ་པར་གྱུར་པ་ན། འབྲས་བུ་དང་ པོ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པས་འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་ལ།རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོའོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནམ་མཁའ་དག་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བསྒོམ་པས་སྦྱོར་བ་དེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དག པའི་ཕུང་པོའོ།།མུ་མཚམས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། མཐུ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་བར་ཆད་བྱེད་པ་མང་པོ་འབྱུང་བ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ནི་རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདུད་སྡིག་ཅན་བར་ཆད་བྱ་བར་ཏེ་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དེ་དེ་བས་ན་བར་ཆད་མང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མྱུར་དུ་བྲི་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེར་མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལོ་གཅིག་གིས་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་དེ་ཙམ་གྱིས་དུས་ ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་དུས་མེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ།

我来为您直译这段藏文：
就真实性而言，由是法界自性故，以不分别色等及其相与自性等之修习力，由无分别修习所得故，以超越思维故，不分别诸力等为可思议，是为此语义。
珍宝果赐予修习义者，"世尊，般若波罗蜜甚深。世尊，般若波罗蜜是珍宝蕴"所说。由法无我、人无我为对治故成甚深时，以初果见等修习具足珍宝果赐予修习，从预流果乃至无上正等正觉，皆为赐予珍宝果故，是为珍宝蕴。
清净修习义者，说"世尊，为虚空清净故"等。如虚空清净故，以修习色等清净，具此修习者能断烦恼障与所知障，以是其因故，是为清净蕴。
边际修习义者，说"世尊，善男子善女人"等。虽具大威力而生诸多障碍，此甚希有。善说者，说"须菩提，如是"等。对"此非如理"之疑问"何以故"而迎答，说"须菩提，如是"等。由魔罗恶者为作障碍之因而精进欢喜，是故障碍众多，是为此语义。
若如是者，云何速疾书写，故说"彼速疾"等。说"一年"者，圣解脱部说，以彼时节等缘会聚故，于彼之外无时，为令知此故而说。

།དེ་ལྟ་ན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོར་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་། གཏོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་མུ་མཚམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ པས་བགེགས་མེད་པར་བྲི་བར་བྱ་སྟེ།མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །གལ་ཏེ་ལོར་དྲིས་ན་ཇི་ལྟར་མྱུར་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ད་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པ་མང་དུ་འབྱུང་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་དམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུམ་བར་ཆད་མང་ཡང་ལོ་སྐོར་གྱིས་བྲིས་ན་མྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྦྱོར་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཁོ་ནར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་ལ་ སོགས་པར་མི་གནས་ཕྱིར།།དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར། །དེ་རྣམས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཚད་ནི་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིངས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །ལུང་བསྟན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཉིད་དང་། །ངེས་འབྱུང་བར་ཆད་མེད་བཅས་ དང་།།བྱང་ཆུབ་ཉེ་དང་མྱུར་བ་དང་། །གཞན་དོན་འཕེལ་མེད་འགྲིབ་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སོགས་མི་མཐོང་། །གཟུགས་སོགས་བསམ་མི་ཁྱབ་མི་མཐོང་། །གཟུགས་སོགས་དེ་ཡི་མཚན་མ་དང་། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་རྣམ་མི་རྟོག་།འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་སྦྱིན་བྱེད་དང་། །དེ་ནི་དག་པ་མཚམས་དང་ བཅས།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་གི་གོ་རིམས་འདི་ནི་རིགས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་གནས་པ། མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཟབ་པ་ཉིད་དང་། གཏིང་ དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་དང་།ཚད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལས་དང་པོ་པས་ནི་ཚེགས་ཆེན་པོས་འཐོབ་བོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་ལུང་བསྟན་པ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་བདེ་བླག་ཏུ་ཐོབ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། མི་འབྲལ་ བར་འགྱུར་ཞིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་དང་།མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
然而"须菩提"者，于年精进修习者，具足布施等修证者得边际修习，故无障碍而书写，"速疾"者为余义。若问年中云何为速，对此疑问"何以故"而迎答，说"须菩提，今如是"等。此乃法性，以于大珍宝生诸多障碍是为法性故，虽具珍宝胜性之佛母有诸多障碍，若于年中书写则为迅速，是为此意。
修习当如前说而持，如是说：
"以不住色等故，
以遮彼修习故，
以彼真如甚深故，
以彼等难测故，
以彼等无量故，
以大劳久时证故，
以授记不退性，
及决定出离无障，
菩提近及速，
以利他无增减故，
不见法非法等，
不见色等不可思，
色等彼之相，
不分别彼体性，
赐予珍宝果，
彼具清净边际。"
此二十种修习之次第唯应理，如是于一切色等诸法无执著而住，精进无修之修习者，即能证知色等之甚深性、难测性、无量性。其后以非真实修习故，初业者以大劳而得。其余得授记与不退转地已，易得决定出离，不相离而近证圆满菩提，速得现证圆满菩提。其后利益他人无增无减。

 །དེ་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་དང་། གཟུགས་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི།འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པས་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི། སྔ་མ་ཁོ་ནར་ལོ་སྐོར་གྱི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་ཡིན་པས་སྦྱོར་ བའི་གོ་རིམས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ན་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་པས་སྦྱོར་བའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་དང་པོར་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡི་གེར་འདྲི་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡི་དམ་མ་ཉམས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པར་ཡི་དམ་བཅས་པ་ལས་མ་ཉམས་པའོ། །བར་ཆད་བྱེད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུ་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། ། དེ་སྲིད་ཙམ་དུ་བགེགས་མི་ནུས་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེང་སང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་གང་གི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ནུས་པས་སོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཞུས་པ་གཉིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཕྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཐོབ་པས་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཚད་ མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གཉིས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་ཤིང་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དགོངས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་བསྐྱེད་པས་ གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
其后于法与非法等总相，及色不可思议等别相，因断除一切想故无分别，由赐予珍宝果故得究竟最极清净，此乃如前唯以年中修习而清净心相续，故修习次第由现证而分明。
若先见功德则于诸修习极为熟习，故于修习之后当说彼等功德。其中首先宣说降伏魔力之功德，即"世尊，于此般若波罗蜜多书写"等。"未违誓愿"者，谓于读诵般若波罗蜜多等所立誓愿未有违犯。"不能为障"者，谓成无力。以彼时分不能为障碍故，白言"世尊，何时"等。"如何今时"者，谓彼以何相。"彼以何力"者，谓以何能力。"以正等觉力"者，以分别问二故，后作彼答。
此说于修习观修时，由得如来加持故，生降伏魔力功德，故成为能持等。彼等如来力云何，对此疑问"何以故"而迎答，说"舍利子，此是诸法法性"易解。为明此义，说"于无量无数世界"等。
第二宣说佛陀护念了知之功德，说"若善男子善女人等"等。"护念"者，以生起能力故观照。"摄受"者，以生起威力故。广说彼即说"世尊，诸菩萨摩诃萨"等。

 །སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་ཤིང་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བས་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ ན་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་བསྐྱེད་ པའི་དགོངས་པས་ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་མཁྱེན་ནོ་།།ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་རྣམ་པར་གཟིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་ཐོབ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ནི་ཐོས་ནས་ཀྱང་བཟུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཉེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཐོབ་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཐག་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བའོ། །ལྔ་པ་དོན་ ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ནི།ཤཱ་རིའི་བུ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གནས་པར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་གྱིས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་གནས་པར་ མི་འགྱུར་མོད་ཀྱིའོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས་དོན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་པ་དང་། འཆང་བ་དང་ཀློག་པར་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་མི་འབྲལ་བ་ཉིད་དང་། བདེ་འགྲོར་གཞོལ་བ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དོན་ཆེ་བ་དང་། ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བཞི་གསུངས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་ཁྱད་པར་ ཅན་དུ་སྨིན་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ།

我来为您直译这段藏文：
于加行、正行及后行阶段，由如来护念之力而生起佛陀护念与了知之功德，故成为听闻等，即说"世尊，以佛力"等言词。由善说故，说"舍利子，如是"等。
第三宣说佛陀现前成就之功德，说"舍利子，彼等为如来所知"等。以生起殊胜义利之护念，以天眼了知，以慧眼加持，以法眼观照，以佛眼遍观，此等明显可知。若问彼为何者，即说"诸菩萨摩诃萨"等。此说由得如来了知与观照，具足佛陀现前成就之功德而作听闻等者，即说"了知"。
第四宣说趣近正等菩提之功德，说"闻已受持"等。"趣近"者，由得近如来故，因生起趣近正等菩提之功德而成近住。
第五宣说大义等功德，说"舍利子，若"等。"虽不安住"者，以不变异义故，由离真如及无上正等菩提之修证，故当时虽不安住。"彼等亦"者，由得大利益故生起大义等功德，故书写成函、受持、读诵者，即不离佛陀、趣向善趣、现证正等觉，并于涅槃后亦为利他而入，依次说"大义、大利益、大果、大异熟"四语，应知此中殊胜成熟即为异熟。

།དེ་དག་གི་འབད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲི་བ་ལའོ། །ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་ལའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་བར། །ཆོས་རྣམས་བཏགས་པ་མཛད་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་པར་ཡང་། །ཤེས་རབ་གསུམ་ གྱིས་ཡིད་བྱེད་ལ།།ཁམས་བརྟས་བྱེད་དང་འཇུག་བྱེད་དང་། །དེ་ནི་དོན་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡིན་པས་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཁོ་ནའི་ཕན་ཡོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་བས་ན་གཙོར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དྲུག་པ་ཡུལ་སྤྱོད་པའི་ ཡོན་ཏན་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྨོས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་གྱིས་ཕན་བཏགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དགེ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་གྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བས་ དགེ་བའི་ལས་ལ་སྦྱོར་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མ་འོངས་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཀྱིས་སྨོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟན་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་མཉན་ པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་སྟོབས་ཆུང་བ་ཉིད་བཟློག་ནས་གྱ་ནོམ་པའི་ཁམས་སུ་བསམ་པའི་སྟོབས་ཐོབ་ནས་ནང་དུ་སེམས་འཇོག་པའི་མཐུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན།སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སྡེ་སྣོད་ཐོས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
"彼等精进"者，指书写。"周遍转动"者，指受持与读诵。
如大乘般，
诸法作假立，
菩萨恒常时，
三慧作意于，
增长界及入，
彼成诸义利。
由此是一切大乘法之利益，故若疑问"何以唯是佛母之利益"，以"何以故"迎之，说"如是"等。以一切法无自性门，由闻等次第而证悟诸法真实义故，故住近彼，是故主要是彼之利益，此为语义。
第六境行之功德，说"舍利子，具足六波罗蜜多"等。说六波罗蜜多者，因余波罗蜜多为布施等波罗蜜多之助伴故。如是，以布施等三波罗蜜多饶益诸有情，以四摄事摄受，善巧方便令入善法，故方便波罗蜜多为三波罗蜜多之助伴。
现法中烦恼轻微，不堪修善业故，于未来愿得少烦恼，故愿波罗蜜多为精进波罗蜜多之助伴。依止胜士及听闻正法，遮止增上意乐微弱，获得殊胜界中意乐力，得内心安住之力故，力波罗蜜多为禅定波罗蜜多之助伴。菩萨以听闻藏经为所缘为先导，能修出世间智慧故，智波罗蜜多为般若波罗蜜多之助伴。

།སྙིང་པོ་གསར་པ་ཐོབ་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་པོ་གསར་པ་དང་འདྲ་ ཞིང་མངོན་པར་གསར་པའི་བཅུད་ལྟ་བུའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་དང་དེ་དག་གིས་ཐོས་པར་གྱུར་པ་ན་མདོ་སྡེ་འདི་དག་དར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ།།བར་ཏ་ནིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུའོ། །གཞུང་འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་བྱེད་པའི་ཡུལ་སྤྱོད་པའི་ ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཆོས་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ལ་དོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དགག་པའི་དོན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེའི་དུས་ན་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་བ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྐལ་བ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་མི་དར་བར་དོགས་པས་ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་སྨྲས་པ་ནི་ཕྱི་མའི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟེག་ཟན་ལ་སོགས་པས་ ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དུས་རྟག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།རིམ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དངོས་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་འགའ་ཞིག་ལ་ཕྱི་མའི་དུས་ཞེས་བྱ་བར་བརྡར་བཏགས་པ་ཉིད་ཕྱི་མའི་དུས་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཕྱོགས་ ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་ཏེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སོགས་པར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་དུ་ཞེ་ན་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དུས་སུ་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པ་འགའ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་གི་ཡུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་མང་པོ་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་གི་ཡུལ་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མང་པོ་ཡང་འབྱུང་སྲིད་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་གི་ཡུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།མང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་མང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོན་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དག་མང་མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།མང་པོ་དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་མང་བའི་ནང་ནས་ཀྱང་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པས་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཉུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

我来为您直译这段藏文：
"获得新精要"者，指如新精要般，宛如全新精髓之所诠义法，为彼等说法者所闻时，此等经典将会广弘，此与后文相连。"跋多尼"者，指东方地区。
应知此文是为获得如来事业境行功德之持法者们，遮遣对佛陀密意等之疑惑之义。即是所说"舍利子，尔时若有"等。
因五浊临近，诸有情界极无缘分故，恐法宝不弘，故舍利子说"世尊"等。所说"后时"者，即是"后世时"。
迦旃延等所遍计之常时实不存在，以次第及相反皆离作用故而无。虽然如此，于事物阶段中，假立某时为"后时"，即是后时。非于北方一切地区，然于北方分，即于佛母等处。如是，于何处耶？于北方如是时分中，亦将出现某些积集善根者，故说"于此，舍利子，北方地区"等。
然未见众多，故说"世尊，于北方地区及北方分"等。由善知识等力，亦可能出现众多，故说"舍利子，北方地区"等。"众多"者，因自性众多故。"极众多"者，因种类众多故。
第七，显示无漏一切法圆满功德，说"舍利子，彼等虽多"等。"于彼众多中"者，即于听闻等众多之中，由获得对治法圆满而得无漏法圆满功德究竟者，不作怯懦等，将成少数，此为语义。

 །བརྒྱད་པ་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྟོན་པ་ནི་དེ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།།རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟེན་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་དུ་འམ། སྒྲུབ་ པ་དང་དམིགས་པ་དང་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་གསུམ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་དང་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་བྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་ཙམ་མཐོང་བས་སོ། །སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐོས་པ་བརྗེད་པ་ན་ཇི་ལྟར་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ།དོན་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྨྲ་བའི་གཏམ་རྙེད་པས་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།།དགུ་པ་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྟོན་པ་ནི་དེ་དག་ལ་ལེགས་པར་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །དབྱེ་བར་མི་ནུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མགོན་དང་བཅས་པར་མཛད་པ་ཐོབ་པས་ན་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པས་དབྱེ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །འདུན་པ་འམ་ཞེས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་སོ།།སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལྷ་ཡི་སྔགས་ཀྱིས་སྲུང་བྱེད་ཅིང་། །དགེ་བ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད། །ནད་དང་དུས་མིན་འཆི་བ་དང་། །སྐལ་ངན་དག་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་ བའི་ཕན་ཡོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱང་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འདོད་དོ།།གཞན་དག་ན་རེ་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱི་སྨན་གྱི་མཐུ་དང་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།

我来为您直译这段藏文：
第八，显示说法士夫之功德，说"彼等于昔如来"等。"随行"者，因以皈依三宝等方式依止故。为遍知遍计等三自性，或为证悟能证、所缘及真实成就三者，故依次说"遍问"、"遍请"、"遍问"三词。
"圆满成办"者，因见微细过失故。闻得佛地之法若忘失，则如何从无上菩提而作利益，对此疑惑，以"此为何故"迎之，说"此乃如是"等。"于此将正行"者，因获得一切种智之说法语，而生说法士夫之功德故，将从具足般若波罗蜜多之分别而趣入。
第九，显示不可破坏之功德，说"于彼等善住"等。即于彼等正行中善住。"不能分离"者，因获得如来作为怙主故，生起不可破坏之功德，不能分离并令退转菩提。"欲乐"者，即从大乘经典之欲乐。
"以咒门"者，有人说："以天咒护持，亦令入善行，病及非时死，恶运皆摧毁。"不能令离如是具多功德之咒行。其他人解释说：魔罗恶者以药力及咒力，皆不能令其从般若波罗蜜多中退转。

 །དུས་སུ་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཇི་ལྟར་ན་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་མང་པོར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་མོད་ལ་ཐོབ་པ་མ་ ཡིན་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བཅུ་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དགའ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཚོལ་བ་གང་ཡིན་པའོ། ། དང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བརྟེན་པའོ། །རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་དགའ་བའི་སེམས་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྔར་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཐོབ་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་དམ བཅས་པའི་དོན་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ནི།དེ་དག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་ཤུགས་མེད་པར་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རིགས་ཀྱི་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཡང་དག་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བས་སོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་ སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བདུན་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །སླར་མི་ལྡོག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ས་གསུམ་ལ་ འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །ཚིག་ཏུ་སྨྲས་ཀྱང་དོན་དེ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ན་ཇི་ལྟར་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ངས་གང་དག་གིས་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
难道不是在短时间内无法证得菩提吗？对于"如何不能分离"这一疑惑，以"此为何故"迎之，说"此乃如是"等。因其于多无数劫精进修持故，非顿得菩提，故不成为不退转，此为结语。
第十，显示生起不共善根之功德，说"若有善男子善女人"等。其中，欢喜者，即是寻求出世间法。净信者，即是依止佛法僧。极净信者，即是欢喜之心，此为教证。或者如前所说而解释。"将获得"者，因遍摄不共善根而得。
第十一，显示如实成就所立誓愿之功德，说"彼等"等。无有往昔愿力，如何能作利益众生，对此疑惑，以"此为何故"迎之，说"善男子"等。"当正安立"者，因于发大菩提心等决定修习故。"当正显示"等，如前已说。"当正分别"者，因令入修习念住等故。"当住圆满菩提"者，因安立于欢喜等七地故。"说"者，即宣说愿词。"当不退转"者，因安立于三种异熟地故。"说"者，即宣说愿词。虽作是说，若其义不圆满，如何能作利益，对此疑惑，以"此为何故"迎之，说"我于彼等所说如是言词"等。

 །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུང་གི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མཛད་པ་དེ་བས་ན་དམ་བཅས་པ་ལ་ཡི་རང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་སྦྱོར་བ་ལ་བསླབ་པ་ལས། དམ་བཅའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བས་སེམས་ཅན་མ་ ལུས་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བཅུ་གཉིས་པ་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོན་པ་ནི། དེ་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ལྷག་པར་ མོས་པས་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ།།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པས་བཅུ་གསུམ་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་དག་ཏུ་ཡང་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ སྟོན་པ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པར་མཛད་ པ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ།།བར་ཞེས་བྱ་བས་མཐར་ཐུག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ངོ་། །མ་གཟིགས་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སོ། །མ་གསན་པ་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སོ། །མངོན་པར་མི་མཁྱེན་པ་ནི་སྣ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སོ། །རྣམ་པར་ མི་མཁྱེན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཏེ།གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་པར་སྦྱར་རོ། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་པོ་སྤངས་པ་ཡིན་ པས་ཡིད་ཀྱི་བློ་དང་འདྲ་བར་དབང་པོའི་བློས་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ།དེ་བས་ན་དྲི་མ་མེད་པའི་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་གཟིགས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་དབང་པོ་དང་བློ་ནི་སྔོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
因为如来以智慧了知彼等清净意乐，故以语随喜。因此，由获得对誓愿的随喜，从次第修学，如实成就誓愿之功德生起，故能作一切众生之利益，此为结语。
第十二，显示摄持广大果之功德，说"如是善男子"等。"具广大胜解"者，即以于甚深广大义生起殊胜胜解而摄持广大果。
由获得利益众生之能力，第十三，显示成办众生利益之功德，说"于彼等佛土中，彼等"等。因超越自己智慧境界而生稀有，故白"世尊如来"等。世尊虽已断尽对过去等诸法的一切颠倒习气，然于世俗中如其次第运转智慧，此极稀有。
以"乃至"显示究竟，故遍摄非法等。"未见"者，谓以眼识。"未闻"者，谓以耳识。"未证知"者，谓以鼻等识。"未了知"者，谓以意识，皆与"无有"相连。诸根为随眠习气之自性，如是说故，于佛位中已断无知自性诸根，故如意识般以根识遍断诸境。因此承许诸佛一切识皆遍一切境，故说"以无垢眼等智慧无有未见"等，无过失。如是，应知诸根与识是随顺往昔而安立。

 །ཡུམ་མོ་རྙེད་པ་དང་མ་ཚང་བ་རྙེད་པ་ལས་བཟློག་པས་བཅུ་བཞི་པ་ངེས་པར་རྙེད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ནི་གང་དེའི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ཏེ།[་(]ཆོལ་[,]ཚོལ་[)]བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་འདིའི་རྒྱུ་གང་ལགས་ཞེས་སྨྲས་པ་དེའི་ལན་ནི།ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་བཙལ་བར་ཡང་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་རྙེད་པར་བྱེད་པའི་སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་ན་སྦྱོར་བ་ ལ་བསླབས་པས་ཚང་བ་རྙེད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་པས་ངེས་པར་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལས་གཞན་པའི་མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་མདོའོ། །རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་དང་ བྱེད་པ་པོར་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཉེ་བར་འོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་དབྱེ་བས་སམ། བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གསུམ་རྟོག་པས་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་བ་ལ་བརྩོན་པ་མངོན་པར་གཞུང་ཚོལ་ཞིང་དོན་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་སྤྱོད་པ་དེ་རང བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སྐྱེ་བ་འཕོས་ཤིང་སྔོན་གྱི་ལུས་དང་བྲལ་བས་ཚེ་གཞན་དུ་ཚེ་རབས་བརྗེས་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཡང་ངེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པས་འདི་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཚིག་ལྷུར་ལེན་པས་ཞུས་པ་ ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་མ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་བྲལ་བ་སྟེ་མ་ལགས་སམ། ཅི་ཞེས་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བའོ།

我来为您直译这段藏文：
从获得般若母及获得圆满相反而言，第十四，显示决定获得之功德，说"尔时"等。"寻求"等三词，应配于加行等诸位。
对于所说"世尊"等是善说，故说"舍利子，如是"等。对于"诸佛世尊证知一切如幻，此为法性，其因为何"之问，其答即说"舍利子，尔时"等。
对于"世尊所说此非应理"之疑惑，以"何以故"引出，说"如是，彼等菩萨"等。"不寻亦得"者，若具足获得无缺般若波罗蜜多之往昔善根，则由修学加行而生圆满获得功德，故为决定获得。
"其余经"者，即除般若波罗蜜多外之三昧王等诸经。"自身"者，是依随顺而欲说业与作者之力故如是说。"将近"等三词，应依闻等智生起差别，或依分别等三自性思维，如其次第配合。
如前以"何以故"引出疑问，说"舍利子，此如是，若菩萨摩诃萨"等。若于今生精进寻求文义，由舍离自性，转生离前身，虽于他世转生，虽取其他生，由获决定功德而得此，此为法性，此为结语。
由执著文字而问"世尊，具足六波罗蜜多"等。"其余非耶"者，即离六波罗蜜多，以"非耶"婉转而问。

 །ཐུན་མོང་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གཞན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་མི་ལྡན་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་ བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བདུད་ཀྱི་ མཐུ་བཅོམ་ལ་སོགས་པ།།ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཅུ་བཞིའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་འཛིན་པའི་ཕན་ཡོན་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །། ཡོན་ཏན་གྱི་འོག་ཏུ་ཡང་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། སྦྱོར་བ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ཡང་གང་དག་ཡིན་ཞེས་དེ་དག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པ་གསོལ་ཏོ།།ཅི་ཙམ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཅི་ཙམ་མང་པོ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བར་དུ་གཅོད་པ་བགྱིད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཇི་ཙམ་དུ་ངེས་པར་ཆད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་མང་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ་། །ཉེས་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལས་རེ་ཞིག་ཚེགས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པ་ནི། རབ་འབྱོར་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྤོབས་ པ་རིང་མོ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི།དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་ཡུམ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའོ། །སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་སྤོབས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མྱུར་དུ་སྐྱེས་པས་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ངེས་པར་མ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་བརྟན་པོ་མ་ཡིན་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ བས་ན་ཡེངས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་དེ་དག་གླལ་བ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་གླལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཧ་ཧ་ཞེས་དགོད་པ་ལ་ སོགས་པས་དགོད་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
由依赖共同善根之故，说"一切将近住"，即说"舍利子，甚深经"等。"其余诸者亦"者，即不具足六波罗蜜多者。
如前以"何以故"引出疑问，说"舍利子"等。"具无所缘"者，即极具足补特伽罗无我。"具空性"者，即显示法无我。
应执持如前所说功德，如说："摧伏魔力等，功德有十四种。"
此为《般若波罗蜜多释·现观庄严光明论·宣说受持利益品》第十。
功德之后，为显示何者应当舍离，以及修习诸加行之障碍过失为何，故问"世尊，善男子"等。"几许"者，即"多少"之义。
答复说"须菩提，能作障碍"等。然不知魔业有几许多，故问"世尊，能作障碍"等。"何等方式"者，即以何等数量决定性质而多有生起。
从显示四十六种过失中，首先说难得者，说"须菩提，善男子"等。"久远胜解"者，即长时间后生起对般若之了知。
显示胜解太快者，说"须菩提，彼胜解"等。由极速生起，故未确定前后边际，将生不坚固之了知，故将散乱，将从般若波罗蜜多退失。
为显示身之习气，说"须菩提，彼等疲倦"等。其中身体变化而疲倦。以"哈哈"等而笑。

།རང་གི་ལུས་ཀྱིས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བས་གཞན་ལ་བཞད་གད་བྱེད་པས་སྟེག་ཅིང་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕན་ཚུན་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི།ཆགས་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕན་ཚུན་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའི་ཁ་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཕན་ཚུན་བཞད་གད་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེར་འདྲི་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉེ་ བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ།ཁ་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཟུང་ངོ་། །ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་འཛིན་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཏིང་ མི་རྙེད་རོ་མི་མྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།རབ་འབྱོར་བདག་གོང་དུ་སྐྱེས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདག་ནི་ཁོ་བོའི་མ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མང་པོ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉམས་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །སྤངས་ཤིང་ བོར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།བློ་ཆུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་གྲོས་ཆུང་བའོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡལ་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་ པའོ།།གྱ་ནོམ་པའི་རོ་མྱང་བ་ལས་ཉམས་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ནི་རིགས་པ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བློ་ཆུང་བ་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བཀའ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་སྨད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཀག་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་སྨད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དུལ་བར་ བྱའོ།།ཞི་བར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
以自身或与之相关而对他人发笑而戏弄。
为显示心之习气，说"须菩提，心散乱"等。"具足互相识别"者，即具足贪著事物之识的互相缘取。
显示非理所生之诵经等，说"须菩提，互相戏笑"等。"若书写"者，仅为譬喻而已，亦当摄受诵经等。
显示背离之因缘执取，说"须菩提，我"等。由非闻思智慧境界之故，依次配为"不得底、不尝味"。
"须菩提，我前生"者，即我将以如许多不信心，于如许劫轮回以作瑜伽故，将执取轮回。
此中以"何以故"引出"有何因"之疑问，说"须菩提"等。
显示于因执著退失，说"须菩提，复次"等。"能成办"者，即能生起。"舍弃"者，应说以加行及意乐二者。"智慧浅薄"者，即智慧微小。"如实了知根本"者，因是证悟真实法之主要因缘故。"枝"者，即声闻乘等。
显示退失殊胜品味，说"须菩提，譬如"等。以"何以故"引出"此中无理"之疑问，说"彼等智慧浅薄"等。
以"何以故"引出"虽是佛语，云何诽谤声闻乘等之修行"之疑问，说"须菩提，菩萨摩诃萨"等。义为由行所遮故诽谤。应调伏，应寂静。

 །མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བཀག་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེས་རློམ་སེམས་སུ་ཡང་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲེགས་པར་མི་བྱའོ། །ཐེག་པ་མཆོག་ལས་ཉམས་པ་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པའོ།།གླང་པོ་ཆེ་རྙེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེག་པ་ལ་སོགས་པས་རྙེད་པའོ། །སྣང་བ་ག་ལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་གནས་སུའོ། །བརྟགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་དཔྱད་པའོ། །དེ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླང་པོ་ཆེའི་རྗེས་ལས་གླང་པོ་ཆེའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་ཉམས་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མི་དཔྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་པོ་ ཆེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་མཁས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ནང་དུ་ཡང་དག་པར་གཞག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་དབེན་པའོ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མ་བྱས་པར་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལས་བསལ་ཏེ། མར་མེ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ལ་འཇུག་པ་ཇི་ལྟར་བཟློག་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན།འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་ཆ་བགོས་པ་རྣམས་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཉེ་བར་འཚེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྤྲོ་བ་ཆུང་ངུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་ ཚོད་ཀྱིས་མགུ་བའོ།།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་འཆིང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུ་ཇི་སྙེད་པ་དག་གི་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
"应入涅槃"这三个词，应当依次理解为加行道、见道和修道。
遮止声闻之修行而为菩萨修行之义而说"须菩提，然而"等。
"彼亦不应生起傲慢"者，即不应以为一切众生之利益及一切善根所作而生起骄慢。
为显示退失最上乘而说"须菩提，譬如"等。
"得大象"者，即以触等而得。"明处"者，即光明之处。"观察"者，即详细审查。"非也"者，义为由从象迹不能取象之色相形状故非如是。
为显示退失所为义，说"须菩提，譬如有求宝之人"等。"不观察"者，为不了知量故。"非也"者，由退失大海中求宝之所为故非智者。
"内摄"者，即身等寂静。"于此生中"等者，即于现在生中不造后有之因，令心离烦恼，如灯般欲入涅槃。
以"何以故"引出"云何能遮止趣入一切损害处之生"之疑问，说"须菩提，菩萨摩诃萨"等。
"正入大乘"者，即由入大乘故，为利众生而披甲者，虽有后有，由方便善巧力故无有损害，是为其义。
"少欲"者，即以彼量而满足。
以"何以故"引出"利养恭敬既是束缚，如是几许"之疑问，说"彼等胜士"等。

 །འདི་སྐད་དུ་ཡང་། བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཛིན་ན། ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བས་ ན་སྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་འཆིང་བ་ཡིན་གྱི།ཡང་གང་གི་ཚེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་མགུ་བར་བྱས་ནས། པདྨ་དང་འདྲ་བར་དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བར་གྱུར་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། ཉེས་པ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ འབྲེལ་པ་ཉམས་པ་བསྟན་པ་ནི།རབ་འབྱོར་ཡང་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཤིང་མཁན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་བཟོ་མཁན་ནོ། །ཤིང་མཁན་གྱི་སློབ་མ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི།དེའི་གན་ན་གནས་པའི་སློབ་མའོ། །རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཁང་བཟངས་ཀྱི་ཚད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་གི་དབུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བལྟ་ན་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་གསེར་ལས་བྱས་པ། ངོས་རེ་རེ་ལ་ཆུར་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱའི་ཚད་ལ་དཔངས་སུ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དང་གསུམ་ཡོད་ པའི་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་དབུས་ན།བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཁང་བཟངས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ངོས་རེ་རེ་ཞིང་ཆུར་དཔག་ཚད་གཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ཚད་ལས་དཔངས་སུ་ཇི་ལྟར་མཛེས་པར་བྱས་པ་ནི་ཁང་བཟངས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའོ། །བྱེད་པར་འདོད། སྒྲུབ་པར་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ནི་རིང་ཞིག་ན་དང་མྱུར་ བར་བྱ་བའི་དབྱེ་བས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་། ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་གཞལ་མེད་ཁང་ནི་ཅི་རིགས་པར་དཔག་ཚད་ལྔ་བཅུ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་ཚད་ཉིད་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ནི་ཚད་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་བཟློག་པ་སྟོན་ པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གང་ན་མེད་པ་ཉམས་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཁ་དོག་ནི་སེར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དབྱིབས་ནི་རིང་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །གཟི་བརྗིད་ནི་མཚན་ལ་སོགས་པ་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།རྫུ་འཕྲུལ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་མའོ་། །བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་མ་ནུས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་དམིགས་པས་བློ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
此中又说：若以我执执著，则因烦恼增长而利养恭敬成为束缚。然当以布施等令他人欢喜，如莲花般于彼无著而转为调御，尔时利益世间，全无过失。此为第一品。
为显示因果关系退失而说"须菩提，复有补特伽罗"等。
为明显显示此义而说"须菩提，譬如"等。"木匠"者，即木工。"木匠弟子"者，即依止于彼之弟子。
"胜殿之量"者，即须弥山王顶中央有名为善见之黄金所成城，其每边长二千五百由旬，高二又半由旬，其城中央有帝释胜殿，每边长二百五十由旬，高度随其庄严，此即胜殿。
"欲作"、"欲成"二词，是以久远与速疾之差别而说。
"非也"者，义为日月宫殿各自量为五十由旬及五十一由旬，而胜殿量大于彼，故非显示因果不相顺。
为显示无处退失而说"须菩提，譬如有人"等。其中"色"者，即黄等。"形"者，即长等。"威光"者，即相好圆满。"神通"者，即空行等。"相"者，即不共事相。"不能了知差别"者，由仅缘色等相似而心迷乱故。

 །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་ན་དེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བཙལ་བར་མི་བྱའི་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་ཀྱང་མི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསུམ་ལས་ཉམས་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་པ་དང་། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་མེད་པའི་དཔེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཡུལ་རྣམས་མང་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤོབས་པ་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་ནི། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།བྲིས་པར་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །མེད་པའོ་ཞེ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ཡི་གེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མངོན་པར་ ཆགས་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ།།ཡི་གེ་མེད་པའོ་སྙམ་ན་ཞེས་བྱ་བས་ནི། ཡི་གེ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ་།དེ་ལ་ཡུལ་ནི་ཉམས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གྲོང་ནི་ཁྱིམ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའོ། །གྲོང་ཁྱེར་ནི་བཟོའི་བྱེ་བྲག་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པའི་གནས་སོ། །གྲོང་རྡལ་ནི་ཚོང་པ་མང་པོ་ཡོད་པའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ལྗོངས་ནི་རིགས་བཞི་གནས་པའི་ས་ཕྱོགས་སོ། །ཡུལ་ འཁོར་ནི་ཙམ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཆེན་པོ་རྣམས་སོ།།རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་ལོ། །ཀུན་དུ་སྟོན་པ་ནི་སྐྱེས་པའི་རབས་ལ་སོགས་པའོ། །ལ་གཅན་ནི་འཕྲང་བཙས་ཀྱི་གནས་སོ། །བི་ཤི་ཁ་ནི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཤི་བི་ཀ་ནི་ཁྱོགས་ ལ་སོགས་པའོ།།མཛའ་བ་དང་མི་མཛའ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་བྱ་བའོ། །ལ་གཅན་གྱི་ཆོ་ལོ་ལ་ལྟ་བ་ནི་ལ་གཅན་གྱི་གནས་སུ་ཤུགས་ལ་སོགས་པ་རྩེ་བ་ལ་བལྟ་བའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བའོ།

我来为您直译这段藏文：
声闻乘亦为证得如来果位而示现悲心等，故有"云何彼不应求一切种智"之疑。以"何以故"迎之，而说"于其他经中"等。义为因未显示一切相，故虽说亦不明了。
从法身、受用身、化身三身退失，依次以转轮王、百味饮食、无价宝珠为喻而显示。
为显示于诸境生起分别辩才而说"须菩提复次"等。
为显示四种过失而白"世尊，般若波罗蜜多"等。
"非也"者，意为就真实义而言，智慧如幻故。
"思所书"者，即执著文字。"无耶"者，即执著无实。"于文字中执著般若波罗蜜多"者，即执著文字。"思无文字"者，说明执著无文字。
为显示缘境等作意而说"须菩提复次般若波罗蜜多"等。其中"境"者，即悦意等。"村"者，即有一户等处。"城"者，即有十八种工巧之处。"市"者，即多商贾所居之特殊处所。"地"者，即四姓所居之地方。"国"者，即瞻波等大国。"王宫眷属"者，即有王宫之国土。"示现"者，即本生等。"险道"者，即险要之处。"毗尸佉"者，即资具之差别。"尸毗迦"者，即轿等。"具亲怨"者，即离爱憎。"当下作意"者，即恒常所作。"观险道戏乐"者，即观看险道处嬉戏等。余者因易解故未分别。

 ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་རོ་མྱང་བ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གི་རོ་མྱང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྙེད་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའོ། །བཀུར་སྟི ནི་དཔལ་གྱི་དར་དཔྱངས་བཅིང་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་སྙན་པའོ། །དེ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ནི་རོ་མྱང་བའོ། །ལམ་མ་ཡིན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཚོལ་བ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ སོགས་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་མི་བསྐྱེད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་ཚན་གཉིས་པའོ། །འདིས་ནི་རེ་ཞིག་འདི་ལ་འཇུག་པའི་བར་ཆད་རྣམས་བཤད་ པ་ཡིན་ནོ།།ད་ནི་འཇུག་པའི་དང་པོ་ཁོ་ནར་ཚོགས་དང་བྲལ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདུན་པ་དང་སྙོམ་ལས་ཀྱིས་བྲལ་བའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཆོས་ཉན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདུན་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པའོ།།སྙོམ་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེ་ལོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདུན་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པས་བྲལ་བའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཆོས་ཉན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ ནི་དོན་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ།།བློ་དང་ལྡན་པ་ནི་དོན་དེ་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་པས་སོ། །དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡིད་གཞུངས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་འདིས་ནི། ཉན་པ་པོ་འདུན་པའི་ཡུལ་ལས་སྟོན་པ་པོའི་འདུན་པའི་ཡུལ་གཞན་ཡིན་ པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ།།མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོར་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་སོ། །རྣམ་པར་སྤྲོས་ཏེ་གོ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ལ།དེའི་དོན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཤེས་པས་ནི་གཟུགས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་དེའི་དོན་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཆོས་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྨྲ་བ་དང་ཉན་པ་པོ་དག་སྦྱིན་པར་འདོད་པ་ དང་།ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུན་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
为显示利养、恭敬及偈颂之味著，而说"须菩提复次菩萨"等。关于"利养、恭敬及偈颂之味著"，其中"利养"即获得珍宝等；"恭敬"即系挂吉祥绸带等；"偈颂"即悦耳之语；于彼等生起享受即为"味著"。
为显示以非道寻求方便善巧，而说"须菩提复次"等。
对于"云何于空性等相应者不生欲求"之疑，以"何以故"迎之，而说"须菩提如是于彼等经中"等。
此为第二个十法。此中已说明入此之障碍。
今当说最初入时离资粮。为此，为显示离欲乐与懈怠之义，而说"须菩提复次闻法者"等。"具欲乐"者，即圆满希求。"生懈怠"者，即具懒惰，意为离精进。
为显示欲乐对境差别之离，而说"须菩提复次闻法者"等。其中"具觉悟"者，即具有殊胜领悟；"具智慧"者，即仅领悟其义；"具正念"者，即具专注。"往他处"者，显示听者之欲乐对境异于说者之欲乐对境。
"说首而了知"者，即说"色"等时，因不了知色等蕴故。"非详说而了知"者，即说"色者是可色性相"等时，因不通达其义故。"不知"者，即说"色有二十种"时，因不通达其义故。
说"须菩提复次说法者"等，因说法者与听者由欲行布施及欲往他处，故欲乐对境有差别。

 །རྙེད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་དང་། འདོད་པ་ཆུང་བས་བྲལ་བའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་ཟང་ཟིང་ལྷུར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འགྲེས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དག་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པ་དང་འདོད་ཆེན་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་སྟོན་ཏོ། །དགེ་བ་དང་དགེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དད་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་མ་དད་པའོ། །འགྲེས་སུ་བསྟན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་དང་སེར་སྣ་བྱེད་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ནོར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་འདོད་ལ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་པོའི་གཏོང་བ་དང་སྨྲ་བར་མི་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འཆད་པ་པོའི་སེར་སྣ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྦྱིན་པ་དང་མི་ལེན་པ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཉན་པ་པོའི་སྦྱིན་པ་དང་འཆད་པ་པོའི་འདོད་པ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ལེན་པ་སྟོན་ཏོ། །མགོ་སྨོས་པ་དང་རྣམ་ པར་སྤྲོས་པས་གོ་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཆོས་ཉན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་རྟོགས་པར་འདོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་ པ་ལ་འཇུག་པས་སོ།།མདོ་སྡེ་དེ་དག་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་པའོ། །མི་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྤྲོས་པས་གོ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་བའོ་། །ཆོས་སྨྲ་བ་མ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འཆད་པ་དང་མ་ཕྲད་པའོ། །མི་མཐུན་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་ རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་མཉན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་མི་མཐུན་པའི་ཚིག་གོ།།མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འཆད་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མངོན་ པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ།།ཉན་མི་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་འགྲེས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་ པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་བསམ་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
为显示贪求利养与离少欲之义，而说"须菩提复次说法者贪著资具"等。此序正说明具头陀功德与不具头陀功德，如是依次由贪求利养等故不具头陀功德，由少欲等故具头陀功德。
为善法与不善法之义，而说"须菩提复次"等。其中由具善法故为信，与此相反则为不信。
此序正说明布施与悭吝，如是"欲舍弃财物"说明听者之布施，"不欲说"说明说者之悭吝。
此中说明布施与不受，如是如前所说，显示听者之布施与说者因少欲故不受。
为说首及详说而了知之义，而说"须菩提复次闻法者"等。"欲通达义"者，因为是说首而了知故欲解义。"成为法障"者，即入于舍弃正法。"彼等经典"即无经卷等形式。"不入"者，因为是详说而了知故不入通达之道。"未得说法者"即未遇说法者。"说不相应"即说"我不当听"等不相应语。
为显示通达与不通达经等之法，而说"须菩提复次"等。"欲说"者，即由通达经等之法故欲说。"不欲听"者，即由不通达彼等经等之法故离欲闻。
此序说明具足与不具足六波罗蜜多之魔业，如是"欲说"者，即由利益众生之心具足六波罗蜜多。

།ཉན་མི་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མི་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་ པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་།གཟུངས་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་དག་དང་ཡི་གེ་འདྲི་འདོད་པ་དང་། ཡི་གེར་འདྲི་མི་འདོད་པ་དག་དང་། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་ཉན་པ་པོ་ཐོག་མར་བྱས་ཏེ། བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཆོས་ཉན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཉན་པ་པོའི་གཉིད་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པས་ལྕི་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་མི་འདོད་པས་ནི་བཀག་པའི་ཡུལ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་།ཆོས་སྨྲ་བའི་འཆད་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་བཀག་པའི་ཡུལ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ དོན་ཉིད་ཆོས་སྨྲ་བ་ཐོག་མར་བྱས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཆོས་སྨྲ་བ་གཉིད་ཆེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་སོང་གི་འགྲོ་བའི་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡི་གེར་འདྲི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་མནར་མེད་པའི་ལུས་འབར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱོལ་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡི་དགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷ་ མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པའོ།།འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དོ། །འདི་ཉིད་དུ་སྡུག་བསྔལ་མཐར་དབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ཐོས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ངན་སོང་ དུ་འགྲོ་བ་ལས་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཡིད་བདེ་བའི་དོན་ནི། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མི་བརྟན་པ་ནི་རྒྱུན་ཆད་པས་སོ། །མི་རྟག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ དང་ལྡན་པས་སོ།།འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐྱོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདེ་འགྲོ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
"不欲听"者，显示由依不相应故离布施等。此为第三个十法。
以听者为首而说明善巧方便与非善巧方便、获得陀罗尼与未获得、欲书写文字与不欲书写文字、离欲等希求与未离等，即说"须菩提复次闻法者"等。由听者昏沉等重故不欲听者，应知说明具有遮止处等，由说法者欲说故，应知说明具有未遮止处等。
以说法者为首而说明如前所说义，即说"须菩提复次说法者昏沉"等。
为离恶趣业故，而说"须菩提复次书写般若波罗蜜多"等。如是"苦"者，地狱苦即无间狱身燃烧等，旁生苦即互相吞噬等，饿鬼苦即饥渴等，一切阿修罗苦即遍入轮等怖畏。行苦即一切生等想。此中"当尽苦"之后即"如是闻已为众生利益故当离恶趣业"为余文。
为善趣行乐义，而说"须菩提复次"等。其中不坚者由断绝故，无常者由刹那无常故，苦者由具行苦故，变异法者由有变异苦故。如是彼等一切"不坚"等，应知是"一切有为无常"等之解释。"当生厌离"者，即由希求初果等善趣而行菩提行者离之。

།ཕལ་ཆེར་དང་པོར་ཉན་པ་པོ་དང་ཕྱིས་འཆད་པ་པོ་ལ་ངེས་པར་བྱས་པའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཡང་དང་པོར་འཆད་པ་པོ་ཕྱིས་ཉན་པ་པོས་ངེས་པར་བྱས་པའི་ཆགས་པ་དང་ མི་ལྡན་པ་བརྗོད་པ་ནི།བར་དུ་གཅོད་པའི་གོ་རིམས་མ་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཅིག་པུ་དང་འཁོར་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་པུ་མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར་ལ། ཆོས་ཉན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ ཡང་འཁོར་ལྷུར་ལེན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འབྲང་བར་འདོད་པ་དང་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི། ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་། བསྙེན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་པའོ། །གོ་སྐབས་ འབྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་སྦྱིན་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཙམ་འདོད་པ་དང་དེ་སྦྱིན་པར་མི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་ འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་པ་ནོར་སྦྱིན་པར་མི་འདོད་པའོ།།སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་དང་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བའི་དོན་དེ་ནི་གང་དང་གང་ན་མུ་གེ་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མུ་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཟས་དཀོན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་སློང་མོ་རྙེད་པར་དཀའ་བའོ།།གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདོད་པ་ཐོབ་པ་ནི་གྲུབ་པའོ། །འཚེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་བདེ་བ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་མེད་པས་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་མེད་པའོ། །སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་འགག་པར་བྱེད་པའོ། །ཕྱོགས་དེར་སྲོག་གི་བར་ཆད་ དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱེད་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ།བཅུ་ཚན་བཞི་པའོ། །མུ་གེ་འབྱུང་བའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བའི་དོན་ནི། ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་བརྒྱ་ལ་ནའོ།།བསྙེན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པས་དཀྲུགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྲོག་ཆགས་ནི་སྡིག་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། གཅན་གཟན་ནི་གདོན་གདུག་པ་ཅན་ནོ། །མི་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡི་དགས་ལ་སོགས་པའོ། །སྡིག་སྦྲུལ་ནི་སྦྲུལ་གདུག་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
大多先对听者后对说者确定不具足集会后，今又先对说者后对听者确定不具足贪著，是为了表明间断次第不定之义。
其中独处与喜众之义，即说"须菩提复次说法比丘乐独处，闻法者则专注眷属"等。
随从欲求与不开机会之义，即说"彼说法者如是说"等。"亲近"者即随从。"不开机会"者，即说当施般若波罗蜜多而不开施予机会。
欲求少许资具与不欲施予之义，即说"彼说法者"等。"不欲施予"者，即闻法者不欲施予财物。
往趣命难与无难处之义，即说"于何处有饥馑、无成就安乐"等。"饥馑"者，即因食物稀少难得乞食。"无成就安乐"中，获得所欲为成就，无害为安乐，二者皆无故为无成就安乐。"成为命难"者，即令诸根断绝。"知彼方成命难"，余文为"汝当往无难处"。此为第四个十法。
往趣饥馑处与不往之义，即说"彼说法者对彼等善男子"等。"若"者，即假设。"不亲近"者，即不随行。
往趣盗贼等扰乱处与不往之义，即说"须菩提复次"等。其中"生物"即蝎子等，"野兽"即凶恶鬼魔，"非人"即饿鬼等，"毒蛇"即恶毒之蛇。

 །དགོན་པ་ནི་འཇིགས་པ་ཅན་ནོ། །ཤ་ཟ་ནི་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཤ་རློན་པ་ཟ་བའོ། །ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་བཟློག་པར་བྱའོ་། །ཁྱིམ་ལྟ བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དོན་ནི།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་མཛའ་བོའི་ཁྱིམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བདུད་སྡིག་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདུད་ཀྱིས་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་རྒྱུ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར་ཐབས་སུ་སྦྱོར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བགེགས་བྱ་བའི་དོན་དུ་འབད་པའོ། །འབད་པ་ཆེར་རྩོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་འབད་པར་བགྱིད་ པའོ།།རྒྱུ་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོས་མ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བདུད་སྡིག་ཅན་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་དུ་འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མདོ་སྡེར་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མདོ་སྡེ་གཞན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མདོ་སྡེའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་དོན་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མདོ་སྡེ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་ཆུང་བ། བློ་ཞན་པ། བློ་དམན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གསུམ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་ བྱའོ།།ཡུམ་དང་འདྲ་བའི་མདོ་སྡེ་བསྒྲུབས་པས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོངས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ཏེ།ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པར་འདིས་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་བསྐྱེད་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉེས་པ་དྲུག་གོ། །བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉུང་ཟད་ཅིག་བསྟན་ནས། གཞན་དག་བསྒྲེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་ འབྱོར་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དགྲ་མང་བའི་དཔེས་སྔར་གསུངས་པ་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དགྲ་མང་བ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།འདི་ལྟ་སྟེ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་རིན་ཆེ་བའི་སླད་དུ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
旷野即可怖处。食肉者即夜叉等食生肉者。"当返回"者，即应回返。
观家与不悦之义，即说"须菩提复次说法比丘于亲友家"等。
摄义即说"须菩提如是恶魔"等。
问魔分裂之因即"世尊以何因缘"等。
"如是如是方便加行"者，即以前说诸相之外的方便努力作障碍。"大精进"者，即于大乘分别作精进。
为显示因故说"须菩提诸佛世尊"等。
为成就伪装故说"须菩提复次恶魔现比丘相而来"等。"属于经部"者，即与其他经相顺故。"摄入经中"者，即于自经中显现义理决定等故。
"智慧小、智慧弱、智慧劣"者，依次说为不知遍计等三性。因成就似般若经而生疑故，令入疑惑。为显示此义故说"已去"。
显示非如境生喜者，即说"须菩提复次"等。"现证真实际"者，即由此定于彼生喜故，得声闻涅槃。如是有六过。
略说魔业相已，为摄余故，说"须菩提如是般若波罗蜜多"等。
以宝珠有多敌喻确定前说故，白言"世尊如是"等。
疑问何故有多敌，以"何以故"迎之，白言"谓难得而贵重故"等。

 །ལེགས་པར་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བར་དུ་གཅོད་པ་མང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ནི།རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་ཉེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལ་བདུད་སྡིག་ཅན་ཡང་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བརྩོན་པ་ཆེར་མཛད་པ་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མི་བདེ་བར་རེག་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བདེ་བར་གནས་པའོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་མངོན་པར་མི་འདོད་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདིས་ནི་བདག་ཅག་བསྐྱེད དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པས་ལེགས་པར་བཟུང་བ་ལ། གཞན་རྣམས་ཀྱང་འཛིན་པ་དང་། རྐུན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྲུང་བ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྦས་པ་ལས་སྦེད་པ་དང་ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་ལ་སོགས་པ་བྱི་དོར་བྱས་པས་ ལེགས་པར་བཅོས་པ་ལས་འཆོས་པའོ།།ཉམ་ཐག་པ་ནི་ཐོག་འབབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡེ་འདྲོག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོ་བའི་ནད་ཐམས་ཅད་དོ། །མི་འདོད་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་དངོས་པོ་འབྱུང་བའོ། །དཔེས་བསྟན་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་བཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བཟུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་ཐོགས་སུ་འོག་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་། བར་ཆད་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཇི་སྐད་ བཤད་པའི་སྐྱོན་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ཚུལ་གྱིས་བར་ཆད་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བརྩོན་པ་ཆེར་མཛད་དོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྐྱོན་ནི་བཅུ་ཚན་བཞིར་བཅས་པ། །དྲུག་ཏུ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
"善说"者，即说"须菩提如是"等。
虽有诸多障碍，然由如来威力得之，即说"须菩提如是魔过"等。
疑问何故观察如来威力，以"何以故"迎之，说"于此恶魔"等。
此为般若波罗蜜多释论《现观庄严论光明》魔业品第十一。
为以喻明诸如来大精进故，说"须菩提譬如"等。
"住于不乐触"者，即住于不乐。"不悦意"者，即心不欲求。
如前以"何以故"迎疑，说"此生我等"等。
其中有些以示现饮食等而善执持，余者亦执持，以守护于盗贼等故善藏而藏，以清洁身垢等故善治而治。
"困苦"者，即雷击等。"疫疾"者，即一切流行病。"不欲生"者，即不悦意事物生起。
以喻所示义，即说"须菩提如是如来"等。
如来应知即住于此世界，因后文将说"于他世界"等。
"不为障碍"者，如前所说四十六过之理不为障碍，如是作大精进，与前文相连。
如是亦说："过失具四十，及六当了知。"

 །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དག་བླང་བ་དང་དོར་བའི་སྒོ་ ནས་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་གྱི་འོག་ཏུ།སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པ་བཟུང་བས་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་། བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ལས་སུ་སྒྲུབ་པ་བཟུང་བས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ ཅན་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གང་གིས་མཚོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་དུ། །ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ། །ཤེས་དང་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་གང་མཚོན་བྱ་ཡང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་ བས་ཐ་དད་པ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་རིགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བསྐྱེད་པར་མཛད་པས་ན་ཡུམ་མོ། །ཡང་དག་པར་གསོ་བ་མཛད་པས་ན་སྐྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྟོན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ གྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདིར་རང་གི་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་གང་གི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཅིག་ཅར་ཁྱབ་ན། དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བཅད་པས་མཐའ་ཡས་པར་ཁས་བླངས་པ་ལས་གནོད་དོ། །འདི་ལྟར་ ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ན་མཐའ་དང་ལྡན་པར་ཅི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་རོ།།འདི་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། རྒོལ་ན་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་པ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོའི་རིགས་ཅུང་ ཟད་ཡོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དེས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྙད་པ་ཡིན་གྱི་།གཞན་དག་དང་འབྲེལ་པས་ཡུལ་ནོན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དེ་དག་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དབང་གིས་རང་གི་རང་བཞིན་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཡོངས་སུ་བཅད་ཅེས་ཏེ།དེ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་བདག་གི་རང་བཞིན་སྤང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
依次应当从取舍功德与过失的角度修习加行，因为了知相为先导故，于过失之后。
由执取能成就加行诸相，应说具有了知、差别、作用本性及业用成就之自性。
如是亦说："由何表为相，所知亦三种，了知及差别与作用，何等本性为所表。"
其中，首先由三种一切智性分别差别中，从一切智性门中，宣说如来生起智，即说"须菩提如来"等。
疑为此非合理，以"何以故"迎之，说"此即如来"等。
其中，因能生故为佛母，因能正养育故为生者，因能正生故为一切智性之显示者。于一切世间显示者，即因以空性等理证入故。
此中有部分自宗者说：若一智遍及一切所知轮之世俗，尔时由决定诸法唯尔许而承许无边则有过失。如是，若决定无异于入一智之法，岂不成有边际耶？
此无实义。若首先依无分别而诤，尔时一切无关，如是凡所经验之少许实法，一切智心仅由其存在性而决定，故说彼能遍及，非由与他关联而遍境。由一智决定彼等，非由此令无边自性衰损，说一智所决定者，仅此亦不能舍诸法之自性。

 །ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་བཀྲམ་པ་ན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ མང་པོ་ཅིག་ཅར་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ལུས་ཅན་རྣམས་དུ་མ་ཉིད་འདོར་བ་མ་ཡིན་ལ་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་དེ་རང་བཞིན་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡང་ ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་འཛིན་ཏོ།།ཕྱོགས་དང་མཚམས་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་གནས་པ་ཡང་མཐའ་མེད་པ་ཡིན་པས་ན། མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པར་གནས་པར་ནི་མ་ཡིན་ པས་མཐའ་དང་ལྡན་པར་ཐལ་བར་ག་ལ་འགྱུར།འདི་སྙམ་དུ་མ་ལུས་པར་ཁས་ལེན་པ་མཐའ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དུ་མ་ལུས་པ་འཛིན་པ་དེར་ངེས་པར་མཐའ་ཡོད་པར་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པར་གྱུར་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །འདི་ལྟར་དངོས་ པོ་ཅི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་རིག་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིག་བཞིན་པ་ཉིད་ནམ་སྐྱེས་པ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་པས་གཅིག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དོར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ འདི་ནི་མ་ལུས་པར་འཛིན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་མ་ལུས་པར་སྒྲར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། མཐའ་དང་ལྡན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཞུགས་ པའི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་དང་ལྡན་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས་ཞུགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ དེས་རིག་པ་ཡིན་ནོ།།དངོས་པོ་རྣམས་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་མཐའ་དང་ལྡན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ ཉིད་ཀྱིས།སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་མཐའ་ཡས་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ། ཡུལ་གནོན་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། གཟུང་བ་ཉིད་དུ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
当展现斑驳等色时，一智能同时决定蓝黄等多种事物之具体者，既不舍弃其多性，亦非相互随行，然而仅如其所有而为智所决定，非由其他自性。
如是，有情世间与器世间亦如其所有而经验，即如是为一切智心所执持。
由于方隅间有情等世间住于无边，故执为无边，非住于有边，故何来有边之过？
若念："承许无余岂不成有边？"此非有，何处有'若执无余则必定执有边'之关联？
如是，于诸所有事物中，无有一法为一切智智所不知而经验者。然一切智智了知时，由其生灭故无一舍弃，此即是执无余之义。
此为彼等一智所遍，否则彼等无余之言说亦不应承许，因将成有边故。是故此全不应理。
所说"由决定无异于入一智之法故，岂不成有边"亦非正确。
于说无相智之宗，诸法非入于智体，然仅由其存在性而为彼所知。
诸法亦非由智决定之本性而承许无边，则何以智性令彼等成有边？
然由境界安立无边故，器世间为无边，有情世间亦由数无边故。
若由所取非有而成无边所缘等，则无有成所取性之相违。

 ། གལ་ཏེ་མཐའ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཛིན་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འདི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་མི་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དངོས་པོ་མཐའ་མེད་པ་ལ་མཐའ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ན་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟར་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་ཞིག་མཐའ་ཡོད་པར་རྟོགས་པར་བྱས་པའི་མེད་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱས་པའི་མཐའ་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ།འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡུལ་འཛིན་པར་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་སོ་སོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་བས་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ནི་དགོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན་འདི་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལས་སོ་སོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མི་འདོད་དེ་དེའི་ཡུལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ ལྟར་དེ་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་ཀྱི་རིག་པ་འམ་སེར་པོ་ཉིད་ཀྱི་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་འདོད་དོ།།རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་འཛིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་སོ་སོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པར་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི།སེར་པོའི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པ་མེད་པས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཐལ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ནི་དེ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལ་མི་འདོད་པ་ཇི་ཞིག་སྒྲུབས་། དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་ རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ན་འགལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
若问："若不执为有边，如何成为一切智？"正因为此，即因为不执为有边，故成一切智。否则，若对无边诸法执为有边，则成错乱。
如是，有者执为有，无者执为无，此即名为一切智。有情世间与器世间之边际亦非有，因此，了知无有边际者即知其为无，一切智智了知无边即见为有，如何不是一切智？
若念："于无相智宗，执持境不应理，因其全无差别故，由彼不应有差别分析故。因此，无相宗不应安立，因其一切方面皆有过失。"此说非善。一切智智不许差别分析，因其境为一切法故。
如是，不许彼为蓝之了知或黄之了知。于无相宗，凡夫知识各别决定境之执持，由于一切无差别故，有无差别分析之过失。如是，无有"此是经验蓝而非黄"之决定，故证成一切凡夫亦成一切智。
于一切智则正是所许，于彼有何不许可证？因此，于一切智时，由瑜伽力生起无相时实无相违。

།བླང་བ་དང་དོར་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མཐའ་ཡས་པ་ཅིག་ཅར་སྣང་བ་ན་བླང་བ་དང་དོར་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྣང་བ་འགལ་བར་འགྱུར་བའམ་ མི་འགལ་ན་ཡང་དེ་གཞན་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྣང་བར་གྱུར་པ་ན་བླང་བ་དང་དོར་བའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའམ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སྣང་བར་མི་འགྱུར་བའམ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་སྣང་ཡང་གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྗེས་ལས་ཐོབ་པར་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་ན།གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བ་བླང་བ་དང་དོར་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་སྣང་བ་མི་འགལ་ཞིང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་པ་དང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡང་སྣང་ བ་དང་།ཕྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ཆར་ཕྱེ་བས། ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན།དེ་ལྟར་དེ་ནི་རེ་ཞིག་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྩད་དུ་མི་རུང་བར་ བསྟན་ཏོ།།འོན་ཏེ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ་རྒོལ་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འགལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མཐའ་ཡས་པ་དེ་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་དེ་དངོས་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་ པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་འཛིན་པར་སྐྱེ་བ་ན་འགལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།ཤེས་པ་གཅིག་དངོས་པོ་དུ་མ་ཉེ་བར་འཛིན་པར་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཉིད་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་གི་རྣམ་པ་དོན་དམ་ པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི།དེའི་ཚེ་གཅིག་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་འགལ་བ་ཡིན་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ མ་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར།ཉེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ།

我来为您直译这段藏文：
若问："分别取舍诸法后将不能遍知？"非也。若诸无边法同时显现时，取舍诸法显现是相违或不相违；即使不相违，与其他同时显现时，取舍诸法之本性是否衰损；若本性不衰损，是否不能分别显现；即使分别显现，若无后得清净世间分别智作决断，这一切皆可说。
由于种种众生显现与取舍诸法显现不相违，且自性不衰损而分别显现，以及后来由一切种智智力所生之清净世间分别智作决断，故以此分别，如何不能遍知？
如是，已说于无相智宗不应诘难。若于有相智宗诘难，亦无相违。如是，如无边诸法与无边行相相应之自性所经验，如是一切智心生起执持无量法之行相时亦无相违，因为一智执持多法生起不相违故。
若谓："一中多相唯相违。"非也，因诸行相非真实故。若一之行相是胜义，尔时一成种种则相违，然诸行相唯非真实，此乃所许。
若谓："若如是，具迷乱智故，一切智成迷乱。"非也，因如实遍知故，唯无过失。

 །གལ་ཏེ་མི་བདེན་པ་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ན་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་གྱི་གང་གི་ཚེ་མི་བདེན་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ལ་མི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། དོན་ལས་ཐ་དད་པར་ཤེས་ པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ན་དོན་ལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཐབས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་འཛིན་པའི་ཐབས་སུ་རིགས་པ་དོར་ནས་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་གཞན་གྱིས་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་ གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ།རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཤེས་པ་ལ་དོན་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པ་དེས་ན་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པས་དོན་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་བས་ན་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མཐའ་ ཡས་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་སེམས་གཅིག་པོ་དེས་ཀྱང་དངོས་པོ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།བདག་ཉིད་གང་གིས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་འཇོག་པ་དེ་ཉིད་དུ་ནི་དེའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་བ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་ཚད་ཡོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དངོས་པོ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འོ་ན་ཇི་ཞེ་ན་ཡོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་མཐའ་དག་གནས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་དངོས་པོས་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར།ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
若执非真为真时则成迷乱，然于非真之行相了知为非真时，如何成迷乱？于异于对境之智中安住执持行相时，对境上立见等言说，如何非迷乱？非也，因了知真实方便故。
若舍弃执持之正理方便，以其他非主要方便执持时则成迷乱。然于有相智宗，除行相体验外，于智中无其他执持对境之作用，故以了知执持对境差别之作用，如何成执持对境之迷乱？
是故，由智生起执持无边法之行相故，如所知，彼一心亦遍及无边诸法。以何自性安立于智自性之法，即以其后生决定执持之心亦遍说。
一切智心中非安住有量相应之法。若问："云何？"唯安住一切所经验之有，因一切于生起一切智智之所缘法无碍力故，意识之境亦是一切故。

 །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཉུང་ཟད་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ཡིན་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་དག་པ་འཛིན་པ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པས་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་པ་ ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར།གང་གིས་མཐའ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དག་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འཛིན་པར་སྐྱེས་སུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཐའ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ གལ་ཏེ་སྣང་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྗེས་ཐོབ་པ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དང་།དེ་རྣམ་པར་གཅད་པས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཉམས་ པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན།གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་སྣང་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་མཐའ་མེད་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བ་ཡིན་སྟེ་། ཐམས་ཅད་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་མི་སྣང་བ་ནི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཁྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།།གང་དག་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་རྨི་ལམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ལ་ནི་མཐའ་དང་ལྡན་པར་རྒོལ་བའི་གོ་སྐབས་རྒྱང་བསྲིངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།འདི་སྙམ་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་གང་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བཤད་ཀྱི་རང་གི་རང་ཉིད་ཡུལ་ཅན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ ཤེས་པས།དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་ན་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། བསྟན་བཅོས་ལས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ ཤེས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
是故，因一切智心不生起执持少许法之行相，且后得清净执持决定执持之智亦不遍断尽境之究竟安住性故。
如何能遍断"唯此为有边际"？纵使生起如是决定执持"除现前外别无他法"，然亦不致成有边际。如是，若现前诸法是有边际，于一切智无分别心显现时，则彼时后得决定执持心于诸法遮遣无边性，以彼遮遣亦将损坏无边性。
然因于一切智心中，现前诸法唯显现为无边，以一切皆无碍力故。除此之外不显现者唯是有边，即彼亦为决定执持心所遮遣故，极为明显，此乃为成立汝诸法无边性之因。
对于承许"瑜伽行者一切智虽无所缘，然如梦中见真，于法不欺为量"者，则成延伸诤论有边之机会。
若作是念："瑜伽行者智若无漏，论中说为共相境，非自相境。如是共相境识如何能了知诸法自性？"异类差别之自相为无差别行相智之因，故论中说为共相。是故，彼执持之瑜伽智以修习力生起明显显现，为自相境故，云何有"共相境如何能执持自相"之相违过失。

།ཇི་ལྟར་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་བརྗོད་ པར་བྱ་སྟེ།གལ་ཏེ་ཡང་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་ཤེས་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་པར་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་དོན་དུ་མ་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ གང་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་འགལ་བ་དང་གང་ཡང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་ན་འགལ་བ་ཡིན་ན།འདི་རྣམས་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་བས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའམ། ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་རྣམས་ ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ།།འགལ་བ་ཡིན་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཙང་བ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་སྦྲུལ་དང་རྨ་བྱ་དག་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ལྟ་ བུའོ།།འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་འགལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་བར་མི་འགལ་ན་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལམ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དག་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་ཞེ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དུས་གཅིག་ ཏུ་མ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མེད་པས་མ་སྐྱེས་པས་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་ཡིན་གྱི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱའོ།།ཡང་ཇི་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་དེས་ཕན་གདགས་ པར་བྱ་བ་འམ།དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ད་ལྟར་བ་ཉིད་རྟོགས་པ་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་གཞི་དབེན་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་བུམ་པ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་།ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཉིས་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །སྐྱེད་པར་མཛད་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྐྱེད་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
若问："如何由一识执持相互矛盾之法？"当如是说：纵使某些事物相互矛盾，然于识中并不相违，因观见不相顺之多义亦为一识同时执持故。
如是，凡相互舍离而住之性相者，成一则相违，又若不共住则为相违。然此等于一识显现，不致成一或成同分，是故此等于一识显现无有相违。
虽是相违而见于一识显现，如相互舍离而住之性相清净与不共住之蛇与孔雀，为眼识同时执持。
若作是念："若相违法于一识显现亦不相违，则何故有情相续中不生一识同时领受乐与苦或贪与嗔？"应知乐等非同时领受，乃因无因故不生，非由相违故不安住乐等。
又如何执持过去未来法，如前已说。了知直接间接所作利益或作利益自性之现在时，即是了知过去未来，如了知空地即是了知无瓶。
如是则非推理，以世尊无有能相故，及具一切差别之现在已成现量故，彼二亦成现量。极为广说已足。
显明能生性者，如"须菩提，如来应供"等所说。如是以一切智性能生性显示一切智性，亦是证悟一切智性。
为显示世间智，世尊说"若此"等。

།མི་འཇིག་རབ་ཏུ་མི་འཇིག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་རྒྱུན་མི་རྟག་པ་དག་གིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་འཇིག་ཅིང་རབ་ཏུ་མི་འཇིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་དག་ཏུ་ ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཇིག་རབ་ཏུ་མི་འཇིག་ཅེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་ ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དང་།རྒྱུན་གྱིས་མི་རྟག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་དེ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དམ་བཅས་པའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དྲི་བར་མཛད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལན་བཏབ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངོ བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་།།སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ།

我来为您直译这段藏文：
"不坏、极不坏"者，是指依次不为刹那无常与相续无常所坏之义。
若疑："以诸法实性，何以不成彼等？"为遣此疑，故说"何故不坏极不坏"，而答"须菩提，空性"等。究竟而言，蕴等无有自性，故为空性等，无实法自性者不存在刹那与相续无常，然于世俗谛中彼等是有，此为所密意。
为显示知一切有情心行，故说"须菩提，复次"等。
为确定所立义而作问，故说"须菩提，如何如来"等。
答曰："以诸有情无自性故"等。以诸有情如幻性故，以无量有情等理而遍知。
摄义者，即说"须菩提，如是"等。
以此理遍知彼等心行，故说"须菩提，复次"等。"以无有情故"者，谓有情非有，胜义中不可得，故以法界理遍知诸有情无量等行。

 །སེམས་བསྡུས་པ་མཁྱེན་པ་ནི། རབ་ འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།བསྡུས་པ་དང་བཅས་པ་ཟད་པ་ཉིད་དུ་དང་ཟད་པ་ཡང་མ་ཟད་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་དམིགས་པས་ཆོས་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ བསྡུས་པའི་སེམས་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཟད་པ་སྟེ།རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་ཟད་ཅིང་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཡང་མེད་པས་ན་མ་ཟད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་འཇིག་པ་དག་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་། །སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཏེ། དེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཡིན་ལ་དོན་ དམ་པར་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ།ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཟད་པ་དང་རྒྱུན་གྱིས་མི་རྟག་པ་དང་བྲལ་བས་ན། རྣམ་པར་མི་ཟད་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་མི་སྲིད་པས་མ་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་ མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་ནི།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་གི་སེམས་གཞལ་དུ་མེད་པ་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གང་གི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གཞལ་དུ་མེད་ཅིང་མི་ཟད་པ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སེམས་གཞལ་དུ་མེད་ཅིང་མི་ཟད་པར་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལ་སྣང་བས་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་དེ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །འགག་ པ་མེད་པ།སྐྱེ་བ་མེད་པ་གནས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་རིགས་པར་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་མེད་པའོ། །གཞལ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་འཇིག་ པ་མི་འཐད་པས་ན་མི་ཟད་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
知摄心者，说"须菩提，复次如来于诸摄心"等。"有摄尽性及尽亦不尽性"者，以缘彼而入法性故，彼摄心于世俗谛为尽，即知为坏灭性；于胜义谛则尽与坏灭亦无，故不尽，即如实遍知无坏灭等清净。
为显示知散乱心故，说"须菩提，复次如来于诸散乱心"等。"从法性"者，谓从法界无生性，由不作意彼故，于世俗谛趣入外境之心为散乱，于胜义谛则无相，离自性及刹那无常性故不尽，离相续无常故极不尽，不可能趣向外境故不散乱，如是如实遍知。
为显示知心不尽相，故说"须菩提，复次无量无数有情之心无量不尽"等。心若如虚空无量不尽，则一切有情之心无量不尽，现于自三昧镜面故如实了知。
"如来加持"者，谓以大悲加持彼心乃至轮回尽际。"无灭、无生、无住"者，随应作三相无故。是故以不具有法相自性故无所依。以不可量故无量。如法界不应坏灭故不尽。

།སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སྙོན་རྨོངས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་ནས་སྙོན་རྨོངས་ཤིང་ ཉེ་བར་བཅོམ་པ་ཡིན་པའོ།།བརྡར་བཏགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཀུན་ནས་སྙོན་རྨོངས་པར་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ འོད་གསལ་བ་སྟེ།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་སེམས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཚད་མས་བརྟགས་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་གཞོལ་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། གཉེན་ པོ་སྐྱེས་པ་ལས་སླར་མི་བཟློག་ཅིང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་གློ་བུར་བ་བསལ་བར་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིར་བསྟན་ནས་དེའི་ཐབས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སེམས་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེས་གཅིག་དང་། སེམས་རབ་ཏུ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །གཞི་མེད་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པར་མི་འོས་པ་གཞི་མེད་པ་སྙོམས་པར་ འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གནས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་གཟུང་བ་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་མི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་སེམས་རྒོད་པ་འམ་རྒོད་པར་དོགས་པ་ལ་སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ ཡིད་ལ་བྱེད་པས།ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་སེམས་ཞུམ་པ་འམ། ཞུམ་དུ་དོགས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་སེམས་མཉམ་པ་ཐོབ་པ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ རྒྱུ་མཚན་གཟུང་བར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་རབ་ཏུ་གཟུང་བའོ། །ཡང་ན་གཟུང་བར་འོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་རབ་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ།

为显示知有贪等心，说"诸杂染心"等。"非由杂染而成杂染"者，以仅有迷乱故。于胜义谛中，非由烦恼、业、生等相之诸杂染而成杂染，且无烦恼，然由颠倒力故成杂染及损害。
"无假立"者，谓入决定。为显示知离贪等心，说"诸非杂染心"等。"自性光明"者，谓于凡夫位中，虽由迷乱因所生故，如是不清净心若以正量观察自性，则趣入了悟无生等性之自性，以具对治生起故不复退转，且能断除贪等客尘，故唯是自性光明清净之自性。
如是总说有贪等心及离贪等心已，为次第显示其方便故，说心住等一类及心摄持等二类。"住无所依"者，谓不应住而住于无所依，即于等持味著等贪等之因中，住著执著。
"须菩提，彼等心无所执持亦不应摄持"者，于掉举或疑虑掉举之心，作意厌离事为止因；于沉没或疑虑沉没之心，作意欢喜事为举因；于得平等心，任运作意为舍因。如是以是离贪等因故，心当摄持。或由应执持故非所执持，亦非应数数摄持。

 །སེམས་དང་ཤེས་པ་དེ་དག་ཉིད་སྤྱིར་རྣམ་གྲངས་ ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འགྲེས་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་མེད་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་ དང་བཅས་པའི་སེམས་རྣམས་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སྐྱེས་པས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ལ།དེ་ལས་ཀྱང་མེད་པ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་གཞོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་ པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་རང་གི་ངང་གིས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པར་འཇུག་པས་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དྲུག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཀྱི་འདོད་ ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།སེམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་འདི་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནི་རིགས་པས་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བསལ་ བར་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་དག་གོ་རིམས་བཞིན་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་ པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ནི། རབ་འབྱོར་སེམས་ཀྱི་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་བྲལ་བ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྟེ།ཆགས་པའི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་རྩེ་བཅིལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤངས་པས། འདོད་ཆགས་ དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སེམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དབེན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་ལ་ སོགས་པའི་འགྲེས་ཀྱིས་གཞུང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་པར་བྱའོ།

总的以异门显示彼等心识，即次第说"诸有漏心"等一类及"诸无漏心"等二类。
"须菩提，彼等心无自性如无"者，诸有漏心以对治分生起而应遮除故无自性，较之更似无。"须菩提，彼等心趣向无事"者，诸无漏心是见修所断烦恼无之究竟。故由自然入清净相续故任运成就。
复次，彼等之六种差别以"有贪"等类宣说。关于"心有贪"等，此心有贪即是凡夫对境贪著之自性，非是心之真实性。自明之自性以理成如幻，以能除与否故，此等依次为动与不动之自性故。
如是圣者以修对治而心之真实性为无漏自性者，非有贪，以是对治分之体性故。故于不净位中世俗有贪心，即"须菩提，心之离系为何"等。心之离系即离贪位，非是凡夫有贪即贪著位，以彼二体性相异故。如是以离贪寂静等断，以离贪心之真实性为何者，以了悟离性故非是心有贪性。故于离位中心离贪。
如是瞋恚俱等类，余文亦随此而释。

།སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ལྡོག་པ་དང་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་འགྲེས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ནི། སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རབ་འབྱོར་ སེམས་དེ་དག་ནི་ཀུན་ནས་སློང་བ་དང་མི་ལྡན་པ།ཀུན་ནས་སློང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་སློང་བ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །འབྱུང་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དང་མ་འབྲེལ་བ་ ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།སེམས་དེ་དག་ནི་ཀུན་ནས་སློང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་དམིགས་པས་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་མི་འབྲི་མི་འཕེལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པར་འཇིག་པ་མེད་པས་མི་འབྲི་ཞིང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་མི་འཕེལ་ལོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ ན་འགའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་བས་བྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བྲལ་བ་མེད་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་མཁྱེན་པ་ལྡོག་པ་དང་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་འགྲེས་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་མ་ ཡིན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་འོང་བ་མེད་པ། འགྲོ་བ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་བཀག་པས་འདས་པའི་དུས་དེ་ནས་འོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་དེ་དག་ནི་འོང་ བ་མེད་པའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པས་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་འཐད་པས་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་མ་གཏོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་མཉམ་ པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་མཉམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བདག་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་དེ་དག་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་ཡིན་ལ། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ གྱིས་རབ་ཏུ་སྣང་བས་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཚད་མ་མེད་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཚད་མ་མེད་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྟེན་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྟེན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ ཚད་མེད་པའོ།།སེམས་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་མཁྱེན་པས་སྟོན་པས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་འགྲེས་གཉིས་གསུངས་པ་ནི། སེམས་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以遮入门说示广大心智，分为二类："非广大心"等。
"须菩提，彼等心不具等起，通达无等起"者，以真实中无生故，因缘关系空性故不具等起。以离生起故，不系属欲等界故，彼等心通达无等起。如是以不得故非广大。
"须菩提，彼等心不减不增"等者，以无坏故不减，以无生故不增。由此于某处无离故无离，如是以是法界体性故名广大心。
以遮入门二类说示大心智："非大心"等。"须菩提，彼等心无来无去无住"者，以遮有果故离从过去时来故，彼等心无来。以一切种不坏故，于未来时去亦不应理故无去。于现在时亦离一多体性故无住。如是非成大。
"须菩提，彼等心以平等性平等，即自性平等"者，以真实中是无生体性故，以与无事我等平等性故，彼等心以平等性平等。于胜义谛中，以得一切功德相而显现故以幻体性平等。如是成大。
说示无量心智："诸无量心"等。"无所依"者，彼等无各别决定所依故无量。
以智说示可示心，如前说二类："诸可示心"等。

 །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་དང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མཉམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་ན་མཉམ་པར་བསྟན་པ་སྟེ།ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཚུངས་པར་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་བསགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་ མཚན་ཉིད་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་རང་བཞིན་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུར་འབྲེལ་པ་མི་འཐད་པས། དོན་གྱིས་དབེན་ པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱན་གསུམ་པོ་འམ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟེ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན།སྣང་བར་མ་གྱུར་པའི་སེམས་བལྟར་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ལྡོག་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འགྲེས་བརྒྱད་གསུངས་པ་ནི་སེམས་དེ་དག་ནི་མེད་པ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པ་སྟེ།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མེད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་ཀུན་ཏུ་ བརྟགས་ཤིང་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སེམས་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་དམིགས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དམིགས་པའི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་གཉིས་ སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་མ་བྱུང་བ་ཀུན་ཏུ་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མས་འཐད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་བླ་ན་ཡོད་པ་ཡང་ དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་བླ་ན་ཡོད་ཅིང་དམན་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་སེམས།ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དེ་བདག་མེད་པ་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རློམ་སེམས་མེད་དེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ།།དེ་བས་འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བླ་ན་ཡོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ།

"须菩提，彼等心与心之体性平等而示"者，以如幻自性正知故平等而示。是一切智所缘相同之体性，以善不善习气所积故是心体性。如是是可示。
"须菩提，无相"等者，以真实中离现在自性故，以是无相故。以与过去未来自性次第不应理为果因关系故，以离义故，非肉等三眼或一切五眼境故，是不显现无可见心。如是不可示。
为显所说智以有碍等如何遮遣故，说"有碍心"等八类："彼等心于无中遍计"等。以无即非生等方式遍计增益之心是空，无自性，世俗中是所缘所转，是所缘他力。如是以违量故有碍。
"须菩提，彼等心无二"等者，以离生不生故成无二。真实中无生而世俗中生故，无生遍生。如是以量成立故无碍。
"须菩提，有上心正"等者，以我等执著故有上而得劣位之心，正如其性即善通达无我者，于此无慢，无近缘见身等。是故如是彼于世俗有上。

 །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ གནས་སྐབས་སུ་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སེམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་ མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དག་ནི་མི་མཉམ་པ་ཡིན་པས།མི་མཉམ་པའི་གཟུང་བ་དང་མཉམ་པ། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཡིན་པས་སེམས་མཉམ་ པར་གཞག་པར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན།རྩེ་གཅིག་ཏུ་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཉེས་པའི་མི་མཉམ་པ་ཐམས་ཅད་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས་མཉམ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཡིན་ལ།དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་སོགས་པ་ལས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པའོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལས་ཕྱིར་བཅོས་པས་ན་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས། ནམ་ མཁའ་དང་མཚུངས་སོ།།རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །མེད་པར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཆིང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་གྲོལ་བ་མེད་པས་ན། སེམས་མ་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་དུས་གསུམ་པའི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ དམིགས་པ་དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ།།རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས་ད་ནི་སེམས་བལྟར་མེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བལྟར་མེད་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རབ་འབྱོར་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དེ་[(]བལྟར་[,]ལྟར་[)]་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་བརྟགས་པའི་སེམས་ནི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེད་པའི་བལྟར་མེད་པའོ། །མ་བྱུང་བ་ནི་རྣམ་པར་མ་རིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ནི་རྒྱུ་མེད་པས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རིག་པར་བྱར་མེད་པའོ།

"须菩提，彼等心连极微尘许"等者，以心之自性胜义中不缘极微尘许实物故，是故如同凡夫位与成佛位相似，以自性清净体性故，以离一切色等相故无戏论。如是真实中是无上心。
"须菩提，彼等心不平等与平等"等者，生等过失是不平等故，与不平等所取平等。以彼能取性故趣入外境之心是散乱故，以心未等持故，未专一。如是心未等持。
"须菩提，彼等心平等与平等"等者，一切过失不平等不应理故平等是法界，与彼俱无生等相同故平等。从散乱中对治故等持。如是等持心真实中是无有体性故，等同虚空。
"须菩提，彼等心自性解脱"等者，以离随理生故，彼等心自性解脱。以无所成自性故，无体性自性。是故无前行系缚之解脱故，心未解脱。
"心"等者，以心离一多体性故无三时心故，如来不缘，是故自性离二障故解脱。
显示分别已，今为显示心不可见故说"心不可见"等。"须菩提，以无故彼心不可见"者，遍计心以相空性故无故不可见。"未生即无知"者，依他以无因故未生故，不可了知。

 །ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ན་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་གྲུབ པའི་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་དུ་མེད་པ་སྟེ།རེ་རེ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་བ་འམ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། བལྟར་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྡུས་པ་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེས་ཀྱི་ཞབས་སུ་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སེམས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་ པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་ནི།ཕྱེ་བ་དང་བཙུམས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ཡུལ་ལ་སེམས་འཕྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དགག་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་གཞན་ལ་སེམས་མི་འཕྲོ་བ་ནི་བཙུམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་ཕྱེ་བ་ དང་བཙུམས་པའོ།།སེམས་ཅན་གཞན་དང་གང་ཟག་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་དང་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི། དེ་བཞིན་སོང་བ་ཤི་ཕན་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤི་བའི་དུས་ཀྱི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་སོང་བ་འབྱུང་བ་ནི། ནུབ་པར་གྱུར་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་དམ་ཅི་ཞེས་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བས་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ གཟུགས་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་ཕྱེ་བ་ལ་རྟོག་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་འཇིག་པས་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་རྣམས་ཀྱི་བཙུམས་པ་ལ་རྟོག་པའོ། །གནས་སྐབས་ཅན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་སྔ་མ་ལྟར་དེ་བཞིན་སོང་བ་ཤི་ཕན་ཆད་འབྱུང་ཡང་འབྱུང་ལ་མི་འབྱུང་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།གཅེར་བུ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉི་གར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དང་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་མི་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉི་ག་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་བདག་གི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ལ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་གནས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"完全无成故不可取"者，圆成实心以无有体性故是圆成实，故不可取。应知各各以慧眼等三，或以佛眼法眼等五眼皆不显现故，是不可见等。
"须菩提，如是般若波罗蜜多"等所说是摄义语，于摄心智等次第末尾，亦应各各遍作配合。
显示动心等智者，"开合等"等者，其中由成就门于自境心散动者，此中是开。由遮止门于他境心不散动是合，如是即开与合。
"其他有情与补特伽罗"者，说世间与出世间二种差别。"住于色"等由成就与遮止门，一切有情依色等五蕴而生之义。
即显示彼者，说"如是去者死后"等，死时之后如是去者生起，以灭没方式住故，有耶否？以旁问方式，数论等执著色等所属之开。
如是由我遍无随行故坏灭而不生者，是断见者执著合。
由一位与异位故，如前次第，如是去者死后亦生亦不生者，是尼犍子等二俱分别。
由一性与异性理不可说故，非生非不生者，是补特伽罗论者依二假立之分别。
此等分别真实中以未生故，于非真实世俗有我自性之如来，不得住于任何方式。

།དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ན། མི་འདུལ་བའི་འགྲོ་བ་ལ་ལྟོས་ནས། ཕྱོགས་གཞན་དག་ཏུ་བཞག་སྟེ་ལུང་བསྟན་པའི་དྲི་མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་བཤད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པས་ཕྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གཞན་ལ་སྟོན་ཅིང་འདོགས་པ་མཁྱེན་པ་སྟོན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོགས་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འདོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཕུང་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་མི་དད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནོ་ཞེས་མིང་དུ་མཛད་ཅིང་གྲངས་སོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལྔས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་དེ་བས་ན། འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་གཞན་ནི་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་གདུལ་བྱ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པར་ཟད་དོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
如是显示空性时，对于不调伏众生，置于他方而安立为授记垢染。如是于常我等亦应了知。
于彼眷属圆满中，依如前所说我见差别相应所化近前众生之意乐，而作显示差别。
显示真如相智者，说"须菩提，复次如是如来"等。"如是须菩提，如来如实了知色之真如"者，意为"缘起性空即是汝所许"如是所说，由遍知色等真如相故，开等亦遍知为真如之义。
显示正等觉智中证悟真如彼于他显示及施设智者，说"须菩提，如是如来于真如中施设为如来真如"等。
"施设为真如"者，是将一切法随行之真如安立为一理，此说真如施设智。
说真如者，即"须菩提，蕴之真如"等。
一切法岂非差别？云何真如无差别？起此疑惑故说"何以故"而迎，说"须菩提，如来"等。由世尊于五蕴即是世间之处说为名数故，世间以常等相为差别者实无有他，仅依所化近住智而说法差别而已。
为显示彼故说"须菩提，是故"等。

 །དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ནི་གཅིག་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་ཆོས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི དངོས་པོ་དང་སྔོན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་དུའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དང་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་ སུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ནི་གཅིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཤེས་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་ ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ།འཇིག་རྟེན་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་སྟོན་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་མཁྱེན་ཏོ། །མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཁྱེན་ཏོ། །གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཁྱེན་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་ནི་གོ་ རིམས་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དང་།གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གཟིགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཆོག་ཏུ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཁྱེན་ པ་སྟོན་ཏོ།།སུ་ཞིག་འདི་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིགས་མ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མོས་པར་མི་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་གང་ཟག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་མོས་སོ་ཞེས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་ པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྟོན་པའི་ཤེས་པ་བརྗོད་དོ།།མི་ཟད་པ་ལ་མི་ཟད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང་། ཆོས་རྣམས་ ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་མི་ཟད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མི་ཟད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་གཞི་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་ པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
此真如是离一与有无诸多者，即于胜义中为无生自性故，超越有法故，非一亦非异故，以空性理此真如于一切法是一，离瓶布等诸有及先无等相之诸无，是在加行道中。
如是于见道、修道、殊胜道及究竟道中，依次由无尽故、无变故、无二故、不可二故，此真如是一，应如是配释。
"依此般若波罗蜜多，现证此真如而成正等觉"，此显示证悟真如智。
"于此世间正示世间"者，即于执著事物之世间，显示世间如幻。
"了知真如"、"了知无倒真如"、"了知非他真如"三句，依次说为见遍计所执、依他起及圆成实性如幻。
"由现证真如故名如来"，此显示最胜了知真如智。
"谁当于此生信"者，即非定性等任谁皆不生信，唯殊胜补特伽罗方能生信，故说"不退转"等。
"现证正等觉已宣说"，此说真实显示真如智。
"于无尽显示为无尽"者，如说"若诸如来出世、若诸如来不出世，诸法法性恒住"，于无尽真如显示为无尽，以证悟真如等智为一基而如是显示。
是故以智相摄一切智者，成为十六种。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང་། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་མེད་བདག་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། །དེ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་བལྟས་དང་། །མི་བཟད་པ་ཡི་རྣམ་པ་དང་། །ཆགས་བཅས་སོགས་དང་རྒྱ་ཆེན་ དང་།།ཆེན་པོར་གྱུར་དང་ཚད་མེད་དང་། །རྣམ་ཤེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་། །སེམས་བལྟར་མེད་དང་ཤེས་པ་དེ། །གཡོ་བ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་དང་། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་དེ་དག་ནི། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །ཐུབ་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ནས། །གཞན་ལ་བསྟན་པ་ ཞེས་བྱ་འདི།།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྐབས་ཀྱི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་འདི་ལ་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གཞག་ཅེས་བྱ་བ་ནི།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གང་གིས་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། །སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་ པ་མེད་པ་དང་།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་ནི་རང་གི་སྒྲས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ལྷའི་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས།གང་དུ་ཡང་ཐོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་དོན་ནི། ལྷའི་བུ་དག་མཚན་ཉིད་ འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།བསྐྱོད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཁོ་ནར་ཟད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ པར་འཁྲུགས་པ་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།

以下是完整的直译：
如是所说：
如来之出现，
世间无坏性，
众生心行相，
彼摄及回观，
不可坏之相，
有贪等广大，
成大及无量，
识不可显示，
心不可见智，
动摇等所说，
复有彼等智，
即真如之识，
牟尼证真如，
为他所显示，
此摄一切智，
境中智之相。
其后为显示道智故，说"尔时天帝释等"。
"世尊，于此如何安立相"者，即问于道智境中以何种相显示智相。
"空"等中，空性、无相、无愿、无生、无灭、无烦恼、无清净、无事，此八智以自名而说。"涅槃"者是自性智。"法界"者是无依智。"真如"者是虚空相智，如是安立为三智。
"此非合理"之疑虑，何故？以"天子等"而答。由此等智相于胜义中为无生自性故，于何处亦无障碍。是故如前所说之自性，此为文义。
法性无乱智义，说"天子，此等相"等。"不可动"者，即不可扰乱。如是对"何故"之思维，说"天人阿修罗等"。
"唯此等相"者，即无乱如幻法性之自性。

།འདུ་མི་བྱེད་པ་ཤེས་པའི་དོན་ནི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་གང་གིས་ཀྱང་ལག་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་ པ་བསྟན་པ་ནི།ལྷའི་བུ་དག་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞག་པ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནམ་མཁའ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །འདུས་ མ་བགྱིས་པ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་མ་བྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པའི་དོན་ནི་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔར་གནས་ པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།ཇི་ལྟར་འདི་དག་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཤེས་པ་བསྟན་ པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚན་ཉིད་ཟབ་མོ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ་དོན་དམ་པར་ན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ནི་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་ སྟོན་པའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྟོང་ཉིད་མཚན་མ་མེད་བཅས་དང་། །སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། །སྐྱེ་མེད་འགག་པ་མེད་སོགས་དང་། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུགས་མེད་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་རྣམ་མི་རྟོག་།རབ་དབྱེ་མཚན་ཉིད་མེད་ཉིད་ལ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ ཀྱིས་ནི།།ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
无为智义，说"此等相非任何人手所安立"，意为诸法即是无为故。
显示无分别智，说"天子，若有如是说"等。
"由是有为故，如何非安立"之疑虑，以"何故"而答，白言"世尊，虚空"等。"无为"者，即非从因缘所生之义。
差别智义，说"尔时世尊说欲界"等。由如来所显示故，对"先前如何安住"之疑虑，以"何故"而答，说"如何彼等安住"等。"以空性等自性差别"者为余文。
显示无相智，白言"世尊，此等甚深相"等。"无著智"者，即离一切执著，谓胜义中于圆满位般若波罗蜜多是诸如来无相智。
即彼，白言"为无著智"等。于极圆满位中，为无著智故所修般若波罗蜜多，一切种中唯是如来境界，此即正示世间。此即如前所说道智十六种智现证世间真实而示世间。
如是所说：
空性及无相，
远离诸愿求，
无生无灭等，
法性无扰乱，
无为无分别，
差别及无相，
以道智境中，
许为智之相。
其后为显示一切相智门中智相义，说"须菩提，云何"等。

 །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་ ཡོངས་སུ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་ཤེས་པ་སྟོན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་དོན་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ནས་བཞུགས་པའོ།།བཀུར་སྟིར་བྱ་བ་དང་། བླ་མར་བྱ་བ་དང་། རི་མོར་བྱ་བ་དང་། མཆོད་པ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཆོད་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གི་གནས་ སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུངས་པ་ནི།རི་མོར་མཛད་དོ་བསྙེན་བཀུར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཛིན་པར་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བྱས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཕན་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་པ་ཆུང་ངུ་ཡང་ཆེ་བ་ ཉིད་དུ་དགོངས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་རྣམས་སོ། །རྗེས་སུ་འཛིན་ཅིང་རྗེས་སུ་སྐྱོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བསྔགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ བསྟན་པ་ནི།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པའོ། །རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །ཐམས་ ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་འཇུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་ བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན།མཐོང་བར་བྱ་བ་དང་མཐོང་བ་པོ་དང་མཐོང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་མེད་པས་ན་ཤེས་པ་པོ་མེད་པའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉེ་ བར་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་མཐོང་བ་པོ་མེད་པའོ།

以下是完整的直译：
依止圆满佛法而住之智的开示，说"依止安住此般若波罗蜜多"等。"不住"者，即无执著故。"安住"者，即现证所证义而安住于现法乐住。
显示恭敬、尊重、承事、供养智，说"恭敬法"等。"供养"之义，说修行与究竟位之差别，即"承事、恭敬"。
总说后显示殊胜义，说"须菩提，此般若波罗蜜多"等。对"何故特别执持"之疑虑，以"何故"而答，说"须菩提，从此般若波罗蜜多"等。其中"知恩"者，为报恩故。"感恩"者，视小恩为大恩故。"乘"者，即大乘。"修行"者，即见道等诸道。"摄受护持"者，即依次宣说彼等之赞叹故。
显示无作智，说"须菩提，复次如来"等。其中由无作者因故无作，由无坏灭因故无变异，由离有为自性故无为。
显示遍行智，说"须菩提，依般若波罗蜜多"等。"如是于一切法智得入"者，即由通达无作等而生智。
若诸法实无生，云何有所见、能见、见？如是请问："世尊，若时"等。其中由意识无遍计故无能知者，由离眼等识所缘故无能见者。

།རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་གཟུང་བ་དང་ འཛིན་པའི་འབྲེལ་པ་མི་འཐད་པས།མི་གནས་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཤེས་པ་པོ་མེད་ཅིང་མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་ མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ལ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་དོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་གཟུགས་མི་མཐོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ། མེད་ པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པས།འཇིག་རྟེན་མེད་པ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བརྗོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི།འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མཛད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དོན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་འམ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ གསུམ་ལས་དགོངས་ནས།འཕགས་པའི་གང་ཟག་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། མངོན་སུམ་ལ་ཞུགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ བཤད་དོ།།དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་འགོག་པར་མཁྱེན་པའོ།

以下是完整的直译：
说此随说非如理，即"如何"等。由一切法无实有生故空，取执关系不成立故不住，因此无能知者、无能见者，此为语义。
依般若波罗蜜多通达如是真实法已，胜义中见无世间可见，世俗中唯如所显现而已，此为密意。
显示无所见义，说"不见色"等。不见色等即是胜义中见世间，此为语义。
即是"世尊，如何"等请问。"不生缘色之识"者，即无色等体验即是见世间。如说"有即见为有，无即见为无"，即不见世间无即是见。
为显示余智，说"须菩提，云何"等。"如是世间空"者，说世间空性之识。"如是说世间"者，知说世间为空性。"如是令知世间"者，知显示世间为空性。"如是见世间"者，知令见世间为空性。
此三智依次为摄受、成熟、解脱所化之义，或依三种一切智，就三种圣者而言，依次为入一分、入所为、入现证，如圣解脱军所说。
"如是世间不可思议"者，知不可思议。"如是世间寂静"者，知为寂静。"如是世间远离"者，知世间灭。

 །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྡུས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བསྟེན་ནས། །གནས་དང་གུས་པར་བྱ་བ་ དང་།།བླ་མ་ཉིད་དང་མཉེས་པ་དང་། །དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱེད་མེད་དང་། །ཀུན་ཏུ་འཇུག་མཁྱེན་གང་ཡིན་དང་། །མ་མཐོང་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང་། །བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་མཛད། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་ཞི་ཉིད་སྟོན། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་ འགོག་པ་ལ།།རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས།ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་སྤྱིར་གླེང་བསླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ ཏེ།ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །བགྱི་བ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་མཉམ་པ་མ་མཆིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་བཟོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སྐད་ ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས།།ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བགྱི་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། མཉམ་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པ་དང་། གྲངས་མ་མཆིས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བགྱི་བ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པས་ཞེས བྱ་བས་ནི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།འདི་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་གཞུང་ཉིད་ལས་སྟོན་ཏོ།

以下是完整的直译：
应知"如是世间清净"等，亦说灭除想。
一切相智所摄者，应知即是如前所说十六种智相。
如是亦说：
"依彼自法住，
恭敬及尊重，
上师与欢喜，
供养无所作，
遍入智所有，
显示未见义，
世间空性相，
说知令现证，
示不思议寂，
灭除世间想，
于一切智理，
说为智之相。"
此为《般若波罗蜜多论现观庄严光明释》第十二品《显示世间品》。
为应了知总体性智相遍断诸差别，于智相后应总说差别相，故说"尔时，具寿须菩提白世尊言"等。"呜呼"者为确认。"大所作"者，以不可思议、无等等差别所差别之苦等谛境之法、随知、忍差别相之自性十六刹那，为成就如来等义而住，此为语义。
如是亦说：
"以不思等别，
入差别谛境，
十六刹那中，
说为差别相。"
若问何为不可思议等差别，即"所作不可思议"等请问。首先以"不可思议、无等、不可量、无数"等差别，依次说明苦谛四刹那所摄差别相。"所作无等等"者，为此等一切之差别。此等解释于经文中自显。

 །རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་འདི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་དབྱེ་བས་སྦྱར་རོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་དོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་བྱ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདིའི་འོག་མ་བྱ་བ་མཉམ་པ་མེད་ པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ།།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པས་བསམ་པ་དང་གཞལ་བར་ཇི་ལྟར་མི་ནུས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །སེམས་ནི་ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།།སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་སམ་དེས་སྐྱེད་པ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་སོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་འཇུག་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོས་མི་འཇུག་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མཉམ་ པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློས་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་གཟུང་བར་རོ།།གཞལ་དུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཞལ་བར་མི་ནུས་པའོ། །གྲངས་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པས་བགྲང་བར་མི་ནུས་པའོ། །ལྷག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པ་མེད་པས་མི་ མཉམ་པ་ལ་ཡང་ལྷག་པར་ཆེས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་[(]འབྱུར་[,]འབྱུང་[)]བར་ག་ལ་འགྱུར།དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པ་ཡིན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཁྱེན་པ་ནི་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ ཅད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་གསུངས་སོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སོམ་ཉིར་འགྱུར་བས་། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། རེ་ཞིག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་མཉམ་པ་མེད་པ་ཉིད་སྔར་བཤད་པའི་དགོངས་པས་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
为显示此随说不合理，故说"须菩提，云何"等。其中"如来性"等四句，古代诸师解释为以镜智等四智分别配合。
由能生如来性等，故为不可思议所作，如是亦应配合下文无等所作等。
若疑何故心及心所等行相不能思量测度，以"何故"迎之，说"于此"等，即于佛性等。心者，意识也。思者，意业或由此所生身语业。心所者，即慧等。不行者，谓以所缘之体性不行，意为离一切颠倒故。
"平等"者，谓以智确定自性。"不可量"者，因不能测量故。"无数"者，因不能以一等数目计数故。"何况过上"者，既无等，于不等亦岂能更胜。是故自性与不等等同相应，故世尊智慧是与不等等同。此说明如来性等一切皆以不可思议等差别分别而说。
由执著文字故，唯了知如来性等具有不可思议等殊胜差别，而于色等生疑，故圣者须菩提请问"世尊，云何"等。思为理趣相同，故说："须菩提，如是如是。须菩提，色亦不可思议"等。
如前，对"何故"之思维，首先以前说之密意显示不可思议及无等，说"须菩提，色之法性"等。

 །རབ་འབྱོར་གཟུགས་ ཀྱང་གཞལ་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།ཚད་མ་ཡོད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་ཚད་མ་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚད་ མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ།མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གྲངས་མེད་པ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བགྲང་བ་ལས་འདས་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ ཀྱང་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པ་དང་ལྷག་པ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ། །སླར་ཡང་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །དཔེས་བཤད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དཔེར་བསྟན་པས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་ནི་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྣང་བའི་དོན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་ བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་། ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་ སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་པ་མ་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།

以下是完整的直译：
"须菩提，色亦不可量"等说明不可量性。对"有量度时如何是不可量"之疑虑，思维"何故"时，说"须菩提，色之量不可知"等。无量等在胜义中，以无生故一切法无量，因无量度故不可知，此为其义。
"色亦"等说明无数性。"超越计数"者，以如幻故，不摄于一等数目中。
为明显不可思议等性，为显示与不等等同，故说"须菩提，色亦与不等等同"等。"与虚空等故"者，以无等无上，与虚空相同故与不等等同。
复次总说者，说"须菩提，于意云何"等。"非也"者，意为胜义中无实事故。以喻说明义者，说"须菩提，正是如此"等。"以此法门"者，以虚空为喻故。"如来法"者，以不可思议等性完全了知如来一切法故。摄义者，说"以此法门"等。
明显彼义者，说"须菩提，此等如来法"等。"成为了知"者，如幻显现义，于世俗中显示为不可思议等。摄义者，说"须菩提，是故"等。
无漏法之教示具足因缘而非无果，故说"世尊"等。"无取而从诸漏心得解脱"者，谓由未生烦恼习气种子，心从诸烦恼得解脱。

།ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་འཆད་པའི་སྐྱོན་དང་ བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྡུལ་མེད་ཅིང་།ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེས་པས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་ཆོས་ལ་ངེས་ པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་འམ།སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉི་ཁྲི་ཙམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་གང་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པ་འམ་སངས་རྒྱས་རེ་རེ་འབྱུང་བ་ན་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ མོད་ཀྱི།དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཁོར་བ་ལ་ཟད་པ་མེད་པས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ། རི་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་དུ་མ་ཡོད་ན་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གང་གཉེན་པོའི་ཆོས་དང་ཉེ་བ་ན་འབྲི་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་སྣང་བ་དེ་ནི་གཉེན་པོའི་ ཕྱོགས་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་པས་ཤིན་ཏུ་འགྲིབ་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་པ་ཡིན་སྟེ་།དཔེར་ན་གསེར་གྱི་དྲི་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཁོར་བ་ཡང་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དོན་དུ་གྱུར་པ་ན་འགྲིབ་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་བ་རྒྱུན་འཆད་ པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་སྡུད་པའི་ཁྱད་པར་ཀུན་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུམ་དང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་བྱ་བ་ཆེན་པོས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རབ་ཏུ་འབྲེལ་པའོ།།ཡུམ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པར་དཔེས་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཆེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་འམ། གླང་པོའི་རྒྱལ་པོའི་སྣའི་ཆུས་ དབང་བསྐུར་བའོ།

以下是完整的直译：
"于诸法中法眼离尘无垢清净"者，谓于所知境中，远离诠释过失之法眼，于苦谛等中，法智忍等无尘，由生起离法智等垢故清净。
"得无生法忍"者，即于"一切法无生"之法决定观察忍，或得苦谛法智忍。
"彼等"者，谓约二万菩萨。有人说：此佛种无始，或每一佛出世时，无数众生入般涅槃，然而轮回无尽故无边际，如虚空，虽有山等诸多遮障，然虚空无有穷尽。
其他人说：若近对治法时，显为减损之法，则对治分极增时，当有极减之理，如金垢等。轮回亦是，当得无我相对治分时为减损法，以此自性因之力，轮回相续断绝。
为显示摄一切圣者补特伽罗之差别，集谛第一刹那所摄，故说"世尊，般若波罗蜜甚深"等。
对"与般若佛性等无关系，云何以大事而住"之疑虑问"何故"，故说"须菩提，此"等。"具一切智性"者，谓一切种智与般若波罗蜜极相关联。
以喻显示般若与一切果相关，故说"须菩提，譬如"等。"顶受灌顶"者，谓以十八大种姓灌顶，或以象王鼻水灌顶。

།ཡུལ་གྱི་མི་ལ་མཐུ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཐོབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་ལས་ཉམས་པའི་འཇིགས་པ་མེད་ཡུལ་གྱི་མི་ལ་མཐུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཚར་གཅོད་པ་དང་ཕན་འདོགས་པར་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། ། བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་སུ་བྱ་བའོ། །འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློན་པོ་ཆེན་པོ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་བྱ་བ་རྣམས་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་ཞིང་ཁུར་བོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པར རྟོགས་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་དོགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སླར་འདྲི་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་འམ་མངོན་པར་ཆགས་པར་འགྱུར་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་ནི།འདི་ནི་གཟུང་བ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུའོ། །བདག་ནི་འཛིན་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་བརྗོད་པ་དང་ བཅས་པའི་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འཐད་པས།ཤེས་པ་བདེན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་བར་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་མེད་པ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་ འབྱོར་པ་ལམ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ན་ནགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དང་འདྲ་བར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེས་ཀྱང་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་འཛིན་པས་ཆོས་དེ་ ལྟ་བུ་ནི་བདག་གིས་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་གནས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བོ་དམིགས་པ་ཅན་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ རྣམས་ལ་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

以下是完整的直译：
"获得国民的威力与精进"者，谓无有失国之畏惧而获得国民的威力，具有能调伏彼等及饶益之能力故获得精进。
"事业"者，谓所作事。"关系"者，谓与大臣相应。于此，由无身语诸事业，故依次精进微弱而舍弃重担。
对"不应通达无执著无贪著"之疑虑，故请问"世尊，云何"等。为显示答案而重问，故说"须菩提，于意云何"等。"执著或贪著"者，依次为所取能取分别执著之义。
"世尊，不也"者，此中摄义为：以圣者补特伽罗无分别智住于见道等时，不行于"此是所取即果，我是能取者"如是方式之分别，因为如是智慧是一切分别之对治故。
否则，有言说之识不应能体验如实之事物，由智慧离实故道不生，则如闻思位般无断烦恼，将不能获得阿罗汉果。
是故，瑜伽师超越道时，如离于林等一性执著等分别，当生离所取能取增益分别之心。由彼亦不执实相故，谓"我未见如是法"。
即此随顺者，谓"须菩提，如是"等。
对有所缘众生之悲悯，谓"世尊，新入大乘"等请问，故意为不应对彼等宣说。

།སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ དང་ཡུན་རིང་པོ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ།རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་དང་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་རིགས་ཉིད་ཡིན་ལ། རིགས་གཉིས་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་འཕེལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ གཉིས་པར་ན།སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བགྱི་བ་བགྱིས་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཟབ་ཅིང་བརྟའ་དཀའ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་ནི། ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ལས་སྔར་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ བྱེད་པའོ།།བཟོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པའོ། །སྲེད་དེ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞིའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའོ། །སེམས་པ་དང་འཇལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞིས་ཕྱེ་བའོ། །ཉེ་བར་རྟོག་པ་ དང་ཉེ་བར་སེམས་པའི་བགྱིད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།མངོན་པར་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། བར་དུ་ཞེས་སྨོས་པས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་ངོ་།།མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དོ། །ཉུང་བ་མེད་པ་དང་མང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་བུ་དང་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཚང་བ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་མེད་པས་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐ་མལ་པའི་གཟིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ དུ་གྱུར་པའི་བར་དུ་རྐང་གིས་སོང་ནས་དེ་ཕན་ཆད་རང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
显示殊胜士夫所应了知之特征由第二刹那摄者，谓"世尊，然而"等请问。
其中"因圆满及长时积集善根"者，依次为自性住种姓及修习种姓，深信甚深法。为显示此二种姓由如来加持增长故，第二句说"于昔诸佛已作供养"。
其中"甚深难解难证"三句，应知即是遍计等三性不可得。
显示不共特征由第三刹那摄者，谓"世尊，若"等请问。"随信行地"者，谓于决择分位之前资粮位中，以无所得方式行布施等。"忍"者，谓法决择忍。"欲求"者，谓闻位中以加行及正行分别。"思量度量"者，谓思位中以加行及正行分别。"观察思惟"者，谓修位中，如前所说。
显示神通极速特征由第四刹那摄者，谓"作是请已"等。说"中间"者，摄受菩萨等。"般涅槃"者，即如来。
显示无少无多特征由第一灭刹那摄者，谓"尔时欲界诸天子"等。"大波罗蜜多"者，由无不圆满及圆满性故具大威力。
"往不远处即不现"者，谓至世尊寻常所见境界之间以足而行，其后以神通而去之义。

།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དྲག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་ པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ་། ཐོས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ལའོ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་ པའི་བྱ་བ་འགོག་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་འགོང་མི་ཞུམ་རྣམ་པར་མི་ཞུམ་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་ལོག་པའི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བས་མི་རྨོངས་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་སོམ་ཉི་མི་ཟ་ཞེས་ཚིག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར་ ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡིད་ཀྱིས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཕྱི་བཞིན་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་སྨྲ་བ་འདོར་ བར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།འདི་དག་དཔེས་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ལ་ཐོགས་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གར་ཆུད་པར་བྱས་པས་སོ། །གླེགས་བམ་དུ་ཆུད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླེགས་བམ་ཐོས་པས་སོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།ཡོན་ཏན་འདི་དག་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མོས་ཤིང་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཆིས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞེས་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བའོ། །རྗེས་སུ་ འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཡུམ་གྱི་བག་ཆགས་བསྐྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་ནེམ་ནུར་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པ་དེ་བས་ན་སྔོན་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་ཞག་ཉུང་ཟད་གཅིག་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའོ།

以下是完整的直译：
此为《般若波罗蜜多论现观庄严论光明》第十三不可思议品。
显示极速修证特征由第二刹那摄者，谓"世尊，菩萨摩诃萨"等请问。"仅闻之时"者，谓闻已即刻。其中由遮止闻思修作用，依次为不退、不怯、不畏、不住。由离无知、疑惑、邪知故，应说词义为不迷、不疑、不惑。
"极为欢喜"者，由具希求故。"意不退转"者，谓不生悔心。"随行"者，谓不舍法师故。说"随从"者，由不离弃法师故。
以喻显示此等，谓"须菩提，譬如"等。"系于身"者，谓置于心中。"置于经卷"者，谓闻经卷。
显示正成就特征由第三刹那摄者，谓"世尊"等请问。"具此等功德"者，谓于般若波罗蜜多信解而不怯等。"有否"者，谓婉转而问。
从随顺门答，谓"须菩提，菩萨摩诃萨"等。
从违逆门亦说，谓"复次须菩提"等。
若疑此非合理，问"何以故"，答"如是"等。此说：由离般若习气故成为懈怠等，是故非昔时具有请问等性质。
为明此义，说"须菩提，复次"等。"暂时"者，谓与少许时日相连。

 །སྟོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བའི་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །འཕྲོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲི བ་པོ་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་འདེབས་པར་མི་ནུས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་གང་ཡིན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གང་གིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དུས་ ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་ཉི་མ་གཅིག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེས་འགའ་ནི་འདུན་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་ཞག་ཉུང་ཟད་གཅིག་བསླབས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་ པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ།འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཞིང་གཡེངས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་ལས་ཉམས་པའོ། །ཞུམ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ཡང་ངོ་། །བློ་རྒོད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་ ཆོས་དམིགས་པ་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ནི་རས་བལ་གྱི་འདའ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རས་བལ་བཀལ་བའི་ཕྱིར་སྨལ་བ་ནི་རས་བལ་གྱི་འདའ་བ་སྟེ། དེ་དང་བསྟན་པར་མི་གནས་པར་ཆོས་མཐུན་ཞིང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ འགྱུར་བའོ།།གཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འམ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་ འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཕྱི་དང་ནང་གི་གནོད་པ་མེད་པས་བདེ་བར་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་མ་རྨས་མ་སྨད་པར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བར་མ་དོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇིག་ཅིང་ཉམས་པར་ འགྱུར་རོ།།དད་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལ་དད་པ་ཡོད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའོ། །བཟོད་པ་ཡོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའོ། །སྲེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་དུའོ། །འདུན་པ་ནི་བྱེད་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའོ། །བག་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་ དགེ་བ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟེན་པ་དང་མི་བསྟེན་པ་ལའོ།།མོས་པ་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འཛིན་པའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་གཞོལ་བའོ།

以下是完整的直译：
"失去"者，谓由违缘力而退失。"夺取"者，谓因问者众多而不能作答。
如是对"何以故"之思维，说"须菩提，此如是"等。意为果随因而行，此乃法性。
意指如前非于一切时皆作请问，故随即说"如一日"等。有些注释认为"随顺意乐"者，谓由少许时日学习之力，仅成彼等希求，因果必随顺故。
"由此散乱"者，谓退失信心。"怯弱"者，纵有信心亦然。"心散乱"者，因未得决定所缘法故。
即说"如棉絮飘散"，谓如梳理棉絮为棉絮飘散，由与不住法相顺相似故而如是。
应说于病等时或修习等时，依次不摄受、不随入、不教示。
显示所缘特征由第四刹那摄者，说"须菩提，譬如"等。由无内外损害故，说"安乐"与"彼岸"二词。即说"无损无毁"。"中途"者，谓于中间毁坏退失。
关于"有信"等，其中"有信"者，谓确信为有。"有忍"者，谓无生法忍。"贪著"者，谓执取。"意乐"者，谓欲作。"精进"者，谓于善法欢喜。"正知"者，谓于善不善依次修习与不修习。"胜解"者，谓唯定执持。"增上意乐"者，谓心趋向利他等。

 ། གཏོང་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །གུས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འདུད་ པ་ཉིད་དུའོ།།དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའོ། །མགུ་བ་ནི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བས་མོས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །བརྩོན་པ་མི་འདོར་བ་ནི་དམ་བཅས་པའི་ཁུར་མི་འདོར་བའོ། །འཇུ་བ་དང་ མི་འཇུ་བའི་དཔེས་ནི་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་དང་བར་ཆད་མེད་པར་བྱེད་པ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་།གཉེན་པོའི་དངོས་པོར་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པ་ནི་འདི་ལྟར་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆུ་དེ་ཁྱེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་འདེགས་ནའོ། །དེ་ བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བུམ་པ་སོ་བཏང་བ་དང་མ་བཏང་ བ་དག་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དང་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མིག་ ཚགས་མ་བྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་འཛག་པའི་གནས་སུ་ཤིང་ཤུན་ལ་སོགས་པས་མ་བཙངས་པས་སོ།།མ་བཅོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་རུལ་བ་མ་བསལ་བའོ། །ཁལ་གྱིས་ནོན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁལ་ལྕི་བས་ནོན་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་པར་འདོད་པའོ། །ཕ་རོལ་དུ་མ་རྒལ་བར་དེའི་རྫས་ཀྱང་གཞན་ དུ་འགྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐམ་སར་མ་ཕྱིན་པར་རྫས་རྣམས་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་བའོ།།ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའོ། །བར་མ་དོར་ཆུད་ཟ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །ངེས་པ་མེད་པར་མ་འོངས་ པར་གནས་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་རུང་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
"布施"者，谓施予一切事物及其果报。"恭敬"者，谓于一切恭敬。"欢喜"者，谓心悦。"欣悦"者，谓欢喜之差别。"净信"者，谓见具功德而生胜解之差别。"极喜"者，谓于能成办处生希求。"不舍精进"者，谓不舍誓愿重担。
以消化不消化之喻者，为明示有障碍与无障碍之作为，乃一切种智之违品与对治之事。
显示所依差别之道第一刹那所摄者，说"须菩提，譬如"等。
对"此非正理"之疑虑，以"何以故"迎之，以事物法性而答，故说"如瓶"等。"载水"者，谓举水。
如是对"何以故"之思维，如前说"如是瓶"等。"以般若波罗蜜多及方便善巧"者，意为以空性及大悲。
瓶有孔与无孔，为显示修法之所依与非所依之体性。
显示因聚差别第二刹那所摄者，说"须菩提，譬如愚慧本性之人"等。"未作滤眼"者，谓漏水处未以树皮等塞住。"未修治"者，谓未除腐木。"负重"者，谓欲入重负压制之中。"未到彼岸其物亦变异"者，谓未至干处而财物损失。"遍损失"者，谓未得而全失。"中途损失"者，谓中间退失而退失佛地。
对"如何安住于无定未来"之疑虑，以"何以故"迎之，推度仅与因无不具相关之理，故说"须菩提，此如是"等。

 །གྲུ་མིག་ཚགས་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་སྨོས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཚང་བ་དང་མ་ཚང་བ་ཤེས་ པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་རྙིངས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒན་པའོ། །ན་ཚོད་དུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྒས་ཤིང་ངོ་། །ལེགས་ པར་སྨྲས་པ་དང་ཉེས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་ན་འཁོགས་པའོ།།ནད་དེས་བཅོམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བཅོམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་རྒན་པོ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་མ་ བཟུང་བའི་དཔེ་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པ་དག་གིས་ཅི་རིགས་པར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་གི་མཐར་ལྟུང་བ་དང་མི་ལྟུང་བ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་དཔེའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།རོ་མྱང་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ ལ་ལུས་དང་ངག་དང་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་བས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྙེན་པར་བྱ་བསྟེན་པར་བྱ་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པ་དང་ལེན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་ པ་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ།།གཟུགས་སུ་མ་བསྙེམས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་འཛིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་སོ་སོར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ ནི་མི་བསྙེམས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལ་བསྒྲེ་བར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
提及船窗已滤与未滤者，为令知修行圆满与不圆满之义。
显示遍摄差别第三刹那所摄者，说"须菩提，譬如有一士夫"等。其中，因身体衰老故为老者。因年龄已至故为衰老。因离善说恶说故为耄耋。"为病所败"者，谓被摧毁。
如是对"何以故"之思维，说"此如是"等。显示老人被摄受与未被摄受之喻者，为明示以般若波罗蜜多及方便善巧摄受与未摄受，随应堕入轮回与涅槃之边际与否。
此为《般若波罗蜜多论现观庄严论光明》第十四品，名为"譬喻品"。
显示无味著差别者，显示道之第四刹那所摄者，说"世尊，菩萨"等。其中，因以身语眷属等供养而令欢喜故，依次配为"应亲近、应依止、应承事"。"应修瑜伽"者，谓以不缘布施物、布施、受者等之方式精进修行。"勿执著色"者，意为勿以执著方式取色。
如是对"何以故"之思维，说"善男子，一切智性"等。一切智性以真实无生为体性故，不应以任何方式观察。"如是配合"者，谓将"悉回向无上正等菩提"乃至"一切智性无所执著"等经文，配于持戒波罗蜜多等四者。

།མཐར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོར་བདག་ལ་སོགས་པར་ངེས་པ་གསལ་བས་ཕྱིའི་དོན་ལ་བཞག་པ་དེའི་འོག་ཏུ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ བཤད་པས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་སྦྱར་རོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའི་དབྱེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་དཔྱད་དོ། །མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་དུ་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་ནས་ཡང་ དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་གནས་ཏེ།ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་བར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང་། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་རིམ་པ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ བཅུ་དྲུག་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་ པ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་མ་བཤད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བསམ་མི་ཁྱབ་དང་མི་མཉམ་དང་། །གཞལ་དང་བགྲང་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་བསྡུས་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མིན་ཤེས་ཉིད། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང་། །བསྒྲུབ་དང་ ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང་།།དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང་། །མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང་། །རོ་མྱང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། །གང་གིས་ལམ་ནི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་པར་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་ པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན།བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སངས་རྒྱས་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལ་མ་འོངས་པ་དང་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགོངས་ནས། ཕན་པའི་ཕྱིར་དང་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཚིག་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་ཀྱང་སྙིང་བརྩེ་བ་ལས་འབྱུང་བར་གྱུར་པས། འཇིག་ རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྐྱོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་མདོར་བསྟན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱོབ་པར་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"渐次"者，即先以明确了知我等之决定而安立于外境，其后以遍计、依他、圆成实三自性之说明，配合了知三界唯心。
其后以真实义之作用能与不能、正确与错误之分别，观察世俗谛二种。未经观察仅令人愉悦者，显示依于前前之因，住于真实世俗，如所见者皆如幻化士夫般行于布施等，胜义中修无生，如是以此次第，当令入般若波罗蜜多。
如是，彼等即显示十六种差别相，由此而入声闻等道与菩萨等道智等差别道之差别。是故，离如上所说差别者，因以执著等生起相易于了知故未说。
如是亦云：
"不可思议及无等，
超越度量与数计，
圣者摄集诸智者，
当知不共之智性。
速知无减无增益，
修行及与正成就，
所缘及与诸所依，
一切遍摄无味著。
差别自性有十六，
由此胜过余道故，
是名为差别之道。"
若问差别相所遮诸事之作用为何？当说作用相。其中显示利益安乐之作用者，说"世尊，诸菩萨摩诸萨"等。"如是"者，意为无缺生起佛性之因。其中为成办未来与现世安乐故，说"为利益、为安乐"二语。此二者亦从悲心而生，故说"以悲愍世间故趣入"。
为说救护等作用故略示者，说"当为世间救护"等。

 །དེ་ལ་སྐྱོབ་པའི་བྱེད་པ་བཤད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་འབད་པར་བྱེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱོར་བ་དང་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དག་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྐྱོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྐྱབས་ཀྱི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ནི་མ་བྱུང་བ་ཉིད་བྱུང་བའོ། །རྒ་བ་ནི་རྙིངས་པར་གྱུར་པའོ། །ན་བ་ནི་བདེ་བར་མི་གནས་པའོ། །འཆི་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་རིས་མཐུན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །མྱ་ངན་ནི་ཡིད་ཀྱི སྡུག་བསྔལ་ལོ།།སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ནི་སྡུག་པའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲེ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ལུས་ཀྱིས་མི་བདེ་བ་མྱོང་བའོ། །ཡིད་མི་བདེ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་སོ་། །འཁྲུག་པ་ནི་ཁུར་ཁུར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐྱབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་དུ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ དོན་གྱིས་སོ།།གནས་ཀྱི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཟློག་པའི་ དོན་གྱིས་སོ།།སྦྱོར་བ་མེད་པའི་དོན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་སྦྱོར་བ་མ་མཆིས་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པས་མཐོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་འདིར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ནི་ཤེས་པས་མཐོང་བའོ། །དཔུང་གཉེན་གྱི་བྱེད་པ་ བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ ནོ།།དོན་དམ་པར་ནི་ཕ་རོལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བས། རབ་འབྱོར་ཕ་རོལ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་པ་མ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
其中解说救护作用者，说"须菩提，云何"等。"勤作精进"者，当配合加行精进与无厌精进之次第。"当救护"者，因安立于无异熟法性故。
显示救护作用者，说"须菩提，云何"等。其中，生者即未生而生。老者即衰朽。病者即不安乐住。死者即舍弃前业所引同类。忧者即意之苦。悲叹者即伴随忆念可爱功德而叹。苦者即身受不乐。忧恼者如前所说乃心受。恼乱者即喧嚣等。"救护"者，以永久利益成办之义。
显示依止作用者，说"须菩提，云何为世间依止"等。"为无所作故"者，为色等无生故。"为依止"者，以远离苦之义。
为明无所作义者，说"世尊，云何为无所作"等。"以智见"者，于此处以现前所说义为智见。
显示助伴作用者，说"须菩提，云何"等。"须菩提，色之彼岸即非色"者，以至究竟之义，色之彼岸无生无实，彼于世俗非为色。胜义中即彼岸，如空性般色亦如是，因此"除法界外无有如是法"故，说"须菩提，彼岸如是色亦然"。"岂非现证正等觉"者，以今亦是空性自性故，如同佛果位般了知一切法。

།དེ་བས་ན་མདོ་འདི་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ནི་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ། །ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་སེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་འདི་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གང་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་མང་པོས་ལན་མང་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་ངེས་པར་སེམས་ཤིང་མངོན་དུ་ཡང་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་མོད་ ལ་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཡང་ལེ་ལོས་མི་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཆོས་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །དཔུང་གཉེན་ དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་བསྟན་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་སྐྱོབ་པ་པོར་འགྱུར་བའོ།།གླིང་དུ་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆུས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུའི་དབུས་ན་གནས་ པའི་སྐམ་སའི་ཆའོ།།སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ནི་རྒྱུའོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་དབུས་ན་གནས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོའོ། །རབ་འབྱོར་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་འདིས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སོ་།།འདི་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ལྔས་ནི་སྦྱོར་བ་དང་། མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ།

以下是完整的直译：
因此，认为精进于此经无义。存在迷乱自性分别时，如何是现证正等觉的疑惑，为何有此疑问？以此迎接而说"世尊，于此"等。分别亦是无生自性故，色等彼岸无有分别，此为语义。"一切法皆现证正等觉"者，"如实"为余语。又于世俗中，为遣除无始时来之增益故，精进于此经典有果，如是密意。
为显示世俗中有证悟故，说"若如是于一切法"等。以多方便数数修习而决定思惟且不现前，此为最极难行，非能速成。"不退怯"者，于圆满布施等波罗蜜亦不以懈怠而不修行。"此等法"者，即自性般涅槃等相。"为助伴"者，以法教显示轮涅平等近修之义而为救护者。
显示为洲渚作用者，说"须菩提，云何"等。"水所环绕"者，即水中所处陆地分。"前际后际永断"中，前际为因，后际为果，为此二所断而住于中，如幻自性。"须菩提，以此永断"者，因真实中无生故。"此为寂静"等五语，依次说明加行、见、修、无学、殊胜道等道谛。

 །འཇིག་རྟེན་གྱི་གླིང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཆུས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་སྐམ་ས་དང་ཆོས་མཐུན་པར་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་སྲེད་པ་ཟད་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་།འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྟོགས་པའི་རྟེན་གྱི་ངོ་བོས་ ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཏེ་གནས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྣང་བའི་བྱེད་པ་ཡང་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དང་ཆོས་མཐུན་པ་དང་མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཟད་པ་ནི་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་ནང་དུ་འདུ་བས་ན་གླིང་གི་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ བྱས་པ་ནི།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་མི་ཤེས་པ་ཟད་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །མ་རིག་པའི་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་རིག་པ་ཉིད་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ལ་དེས་ཡོངས་སུ་ཁེབས་པ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ཀུན་ ནས་མི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་མུན་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང་།ནང་ནས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཤེས་པའི་མུན་ནག་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་མི་ཤེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅི་ཞིག་བྱེད་པས་ཤེ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྣང་བར་ བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྣང་བ་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་འདྲེན་པའི་བྱེད་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འདྲེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ པ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བར་གྱུར་པས་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པས་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདྲེན་པ་ཡིན་ནོ།།ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་དོན་འདྲི་བར་མཛད་ཅིང་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ རྟེན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་བྱ་བ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པས་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ བྱེད་པ་རེ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའི་རྟེན་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནོ།

以下是完整的直译：
"成为世间洲渚"者，如水所断之陆地相应，前际后际永断，通达一切法而尽贪离欲，显示灭尽涅槃，以自他义通达所依自性而成为修行所依处。
关于"须菩提，云何"等，光明作用亦与具光宝洲相应，无明黑暗尽灭包含于贪等尽灭中，而光明作用另作一类者，因智慧光明灭尽无知为主故，应当如是观察。
关于"无明蛋壳"等，无明即是蛋壳，显现所取能取等诸相而为其所覆盖，外为无知所具众生为暗所压，内为无明习气种子所压诸者之一切无知黑暗皆予遣除，即是遣除外内无知之关联。
若问以何作用？说"以慧作光明"，即以智慧作光明之义。显示引导作用者，说"须菩提，云何"等。"当为引导"者，以显示色等一切法自性无生无灭之法故，成为调御者，以成办他义摄受故为引导。
问及宣说任运成就等三种作用之义者，即"须菩提，云何"等。"成为世间依止"者，以三种作用近修而成为依止。其中，以遍智分位显示法故，以任运成就趣入而作有情利益故成为依止，为显示任运成就作用故，说"须菩提，于此"等。"依止虚空"者，即具尽虚空之体性。

 །འདི་དག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་འོང་བ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྗེས་སུ་མེད་པ་ཙམ་ནི་ནམ་མཁའ་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ནས་མ་འོངས་པས་ན་འོང་བ་མེད་པའོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བས་ན་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་ན་མ་བྱས་པའོ། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་ན་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །གནས་ པར་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་མི་འཐད་པས་ན་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའོ།།དུས་གསུམ་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ། ཡང་དག་པར་མི་གནས་པ་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་ནི་ནམ་ མཁའ་དང་འདྲའོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །འོང་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅི་ལྟར་མེད་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། །རབ་ འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ བས་ན་མཚན་མ་མེད་པའོ་།།དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །རྟེན་དེ་ལས་མི་འདའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དེ་མི་འདོར་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟེན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་བཞིན་པའི་འགྲེས་ཀྱི་ཐ་མར་འབྲེལ་བར་བྱའོ།།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ཕན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པའི་ མཐར་ཐུག་པའི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ།།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐེག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
为显示此等故说"如虚空无来"等。其中，仅随无即是虚空，从过去时未来故无来。离于未来时中去故无去。无作因故非所作。离坏因故无变异。住所作行不合理故非所造作。三时中离自性故，依次为不住、真实不住、无变异。由此故无生无灭。摄义即如虚空。
说"无分别"者，因与虚空相等故无分别。若疑"无来"等不合理，以"何以故"迎之，说"须菩提，色之空性"等。空性即无生自性。虽然彼空性中无去来，然于色等云何无有之疑，以"何以故"迎之，说"须菩提，一切法依止空性"等。一切法为无生自性故，是空性等自性。其中因如幻故空性。离一切相故无相。超越所求境故无愿。如虚空自性明净故无所造作。"不离彼依"者，即不舍彼自性。
是故，应与正说"菩萨摩诃萨现证无上正等正觉后成为世间依止"之末尾相连。应知遍智分位利益等乃至任运成就趣入究竟之一切作用，即是显示涅槃之义。以道智分位显示法故，如其乘决定出离不现证故，为近修故成为依止。

 །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི།རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ བས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ།།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ཀུན་བརྟགས་པའི་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་པ་དེ་བཞིན་ དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་རྟེན་ཅན་ནོ།།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འབྱུང་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མུ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་འགོག་པས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞི་བའི་ རྟེན་ཅན་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟེན་ཅན་དང་།དབྱུང་དུ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་འོང་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་། འགྲོ་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་། མི་གཡོ་བའི་རྟེན་ཅན་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ཡང་འོག་ནས་གསུངས་པའི་ཚིག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འགྲེས་ཀྱི་མཐར་སྦྱར་རོ། །རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་བཤད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་དུ་འོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གི་བདག ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཕན་དང་བདེ་དང་སྐྱོབ་པ་དང་། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྐྱབས་དག་དང་། །གནས་དང་དཔུང་གཉེན་གླིང་དང་ནི། །ཡོངས་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཐེག་གསུམ་གྱི། །འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་མི་བྱེད་དག་།ཐ་མ་རྟེན་གྱི་ མཛད་པ་སྟེ།།འདི་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པས། སྒྲུབ་པ་པོའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་སུ་དག་གིས་འཚལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
显示三乘决定出离之果不现证者，说"须菩提，一切法无生"等。其中，离遍计苦故依止无生。离分别苦故依止无生。离法性苦故依止无事。无遍计集故，唯如梦各别显现而有故依止梦。以违量故，如无我般无分别集故依止我。法性生如幻故，非永断故依止无边。
以遮遍计等三种事故，依次说依止寂静、依止涅槃、依止不可出。如是遍计等三种为道自性故，说依止无来、依止无去、依止不动。
此中亦如下文所说，如前词于末尾相连。解说依止作用者，说"须菩提，一切法"等。色之依止即法性本性色等自性。"成为世间依止"者，以一切种智分位显示一切法故，菩萨成为世间所宜。如是，应了知所说作用相为十一自性。
如是亦说：
"利益与安乐护，
人之诸依处，
住处友军岛，
所谓遍引导，
任运成三乘，
果不现证等，
最后依止业，
此为作用相。"
以显示作用相诸差别之自性故，修行者之义即问"世尊，谁能通达此甚深般若波罗蜜多？"

 །རང་ བཞིན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི།རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཞུས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདུལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིས་འདུལ་བས་ན་འདུལ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་དབེན་པ་ཡིན་པས་ན། དབེན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཚིག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་གནས་ངན་ལེན་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རྟགས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་ ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་།གཏི་མུག་དང་གཏི་མུག་མེད་པ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ ལམ་ཉེ་བར་དགོད་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།རྟེན་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། །རབ་འབྱོར་དེ་དེ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱ་དཀའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གྲངས་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་ལས་འདས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ་བའོ་ཞེས་དཀའ་བའི་གོ་ཆ་བགོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དཀའ་བ་བྱེད་པའོ།།གོ་ཆའི་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བྱ་བ་ནི་ཡང་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་འབྲེལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
显示自性者，说"须菩提，菩萨摩诃萨"等。为说自性相之义而问者，即"世尊"等所问。答复者，说"须菩提，菩萨"等。
"从调伏所生具寂静自性"者，此能调伏故为调伏，即法界。从彼所生，离违品故，凡具寂静自性者即如是称。如是，以此语即由贪等寂静自性故，诸烦恼具寂静自性。以贪等相身等习气具寂静自性故，烦恼相具寂静自性。以贪等相非理作意具寂静自性故，烦恼相具寂静自性。以贪与无贪、嗔与无嗔、痴与无痴具寂静自性故，违品与对治具寂静自性。说此四种自性皆依一切种智，为安立增上胜解者之修道故而显示。
显示彼依止者，即"世尊，菩萨"等。"如是依止"者，即依止一切种智。显示善说者，说"须菩提，如是"等。显示难行自性者，问"世尊，无量有情"等。"须菩提，如是"者，以一切法超越边际故非有，故无所系属，令一切有情般涅槃，以着难行铠故为难行。
欲明铠之自性者，说"复次须菩提，菩萨"等。其中，离现在色等执著故，不系属色等。以背离未来所求故，亦不为色等义相系属。

 །འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་མ་འབྲེལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ བསྟན་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ ཀྱི་ས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་རེ་བར་མི་བྱ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་བར་གྱིས་རེ་བ་མི་བྱའོ། །དོན་འདི་ཇི་ལྟར་རྙེད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཁྱོད་དོན་གྱི་དབང་ཅི་ཞིག་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུམ་ནི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་ པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས་ལན་འདེབས་པར་མཛད་པ་ནི།རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མ་ཚང་བས་ན། གནས་མ་ཡིན་ཏེ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་ཞིང་སྐབས་མེད་པའོ། ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བ་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་འོན་ཀྱང་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཉིད་ལ་རེ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལྷག་པར་མོས་པས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། འདིས་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བསྒོམ་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་སྒོམ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་ བསུ་ནས།བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱེད་པ་པོ་དང་། ལས་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ།ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ་པའོ།

以下是完整的直译：
"此非合理"之疑虑，为何有此疑虑？以"须菩提"等言而说。"与一切法无系属"者，意为若不观察，于胜义中本性悦意故。
显示一向决定自性者，问"世尊，菩萨"等。"如是披大铠甲"者，具一向决定自性。其中，菩萨因已正入故，不应希求声闻地与独觉地，乃至佛地亦不应以显著欲求而希求。
问此义如何得者，说"须菩提，汝见何义"等。以般若波罗蜜多是一切所缘对治故之密意而作答者，说"须菩提，菩萨"等。其中，因缘不具足故非处即不可能，果不生故无机会且无余地。以堕入声闻等地非处且无机会故，显示以无执著方式一向修习。
说所为自性者，说"然由何"等。"应希求佛地"者，意为以一切法如幻增上胜解，此显示所为修习无错乱性。
显示无所缘自性者，问"世尊，甚深般若波罗蜜多"等。"彼非任何人所修"者，因修所、能修者、修习皆不可得故。即彼即"彼"等所问。如前以"何以故"迎疑，问"世尊"等。"无有任何法圆成故"者，即作者、业、作用等相。
若尔，云何修习？问"世尊，譬如"等。"修习虚空"者，即于胜义中如幻而修。

 །བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་ པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའོ།།དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྡུད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་བསྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་སློབ་པས། མ་ ཆགས་པ་བསྒོམ་པའོ།།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པས་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་བསྒོམ་པའོ། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་བསྒོམ་པའོ།།མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རྒྱུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྒྱུ་ཉིད་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ། ། མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པའོ། །གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དང་གཞན་གྱིས་བགྲོས་པ་དག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡེ་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་པོར་སྨྲ་བ་གང ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་སྨྲ་བའོ།།གསང་སྟེ་སྨྲས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བགྲོས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཉན་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་དད་པའི་ཕྱིར་མི་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བཀྲིར་མི་བཏུབ་པའོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ གཞུང་ལ་སོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ།མོས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་བག་ཆགས་བསྐྱེད་པ་མེད་པར་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་ འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་བཤད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འཛིན་པའི་རྣམ་པས་སོ།

以下是完整的直译：
以一切相智等差别而说彼修习者，说"如是，此般若波罗蜜多修习"等。其中，以一切相智摄集一切现证无生故，不修一切法。以道相智于一切道无执著而学故，修无著。以一切智摄集无余事物故，修无边。以一切相现证成为殊胜道自性故，修无事。以顶现证是究竟道相故，修无所取。
显示无执著自性者，"须菩提，如是如是"。以"如是如是"为前导，说"须菩提，是故"等。"是故"者，即下说因由之义。因由即说"须菩提，如是菩萨摩诃萨"等。"如是"之声，表"何以故"之义。
"不生执著"者，即不执为实有。"不执著他说及他议"者，部派比丘明说"此非佛说"，是为他说。密说为他议，即不应听彼等。"不随他信"者，因自得确信故，不为他所引。"了知"者，为通达经等故。"胜解"者，为缘义故。
如是对"何以故"之思虑，说"须菩提，如是"等。意为若于他生不生习气，则不能无畏等。无畏等者，即说修习道相智诸相。
显示所缘自性者，问"世尊，何等菩萨摩诃萨"等。"以何相"者，即以执取相。

།བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བརྟགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་གཞོལ་བའོ། །འདིས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་བསྒོམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། ངེས་པར་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟག་པ་ལ་མཁས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་འདྲ་བར་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་ལ་གཞོལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་མོ། །འདི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ངེས་པར་ཡང་དག་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་ བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་ཅི་ རིགས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་།ཚད་མ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་རྒྱུད་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གཞན་དུ་ན་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་ དངོས་པོར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ།།དོན་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ། །མངོན་པར་ རྟོགས་པ་ནི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསགས་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ།།ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་ མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ།།ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་ པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལམ་ཆུང་ངུའོ།

以下是完整的直译：
所谓"观察"者，即是确定观察。"趣向一切智"者，即心相续趣向三种一切智之究竟。此说修习三种一切智。
善巧于观察决定智自性相续差别者，即问"世尊，云何"等。于加行、正行、结行诸位，修习一切法如幻之自性心相续为先导，观察趣向一切智之心相续差别。
如是所说"须菩提，趣向虚空"等三句。"此是观察"者，即如前所说相续确实观察之义。
对"此非合理"之疑虑，以"何以故"迎之，说"须菩提，一切智"等。以其真实中超越能量所量故，随应一切智不可量、无能量，是故以如幻修习决定相续，是为正确观察之义。若不尔，则由所量等存在而执为实有，此为语义。
为明此义，说"须菩提，不可量"等。其中，"获得"者，即凡夫戒等自性资粮道。"现证"者，即资粮圆满之顺决择分自性加行道。"通达"者，即法界周遍别观相之见道。"道"者，即缘世间禅定无色之世间修道。"道果"者，即苦谛等智性之出世间修道。"智"者，即断大烦恼之大等之小小等自性小道。

།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་འབྲིང་ངོ་། །སྐྱེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ལམ་ཆེན་པོའོ།།འཇིག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་འབྲིང་གི་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །འབྱུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །འགྲིབ་པ་ནི་ ཉོན་མོངས་པ་ལས་དབེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མོ།།འགོག་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ལྷག་མའི་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་འགོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།སྒོམ་པ་ནི་མི་ཤིགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་སྟེ། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། ། ཡུལ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྤྱིའོ། །ཕྱོགས་ནི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །སུས་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར ཡིན་ན།དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་རུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཡང་། གྲགས་པ་ཙམ་གང་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་ཏེ། །དེའི་དོན་རྟོགས་པ་བརྟེན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །སྦྱིན་པའི ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།དེ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་སྟེ།འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
识者，即断中烦恼之大等之小等相之中道。生者，即出小烦恼之大等之大小等自性之大道。灭者，即修道中断烦恼之中方便加行道。起者，即断烦恼获得解脱之真实无间道。减者，即离烦恼现前智之解脱道。
灭者，有谓是烦恼余相，即加行、无间、解脱自性之殊胜道。他人则说，殊胜道即成就殊胜功德之灭。修者，即摧毁一切不坏障之金刚喻定。离修者，即究竟道，为尽智与无生智。
境者，即境之总相。方者，即境之差别。"任谁不能现证菩提"者，即以色等分别不能。此即说"非由色"等。
若尔，岂非说"所缘一切法，彼亦善等耶"等？对此疑虑，以"何以故"迎之，说"须菩提，色性"等。以瑜伽师世俗中了知色等如幻性即是证菩提之义。如说："唯是名言非如实，了知其义依果故。"
关于"布施波罗蜜性"等，其中布施、持戒、忍辱三波罗蜜及精进、禅定波罗蜜一分为福德资粮。智慧资粮即般若波罗蜜及精进、禅定波罗蜜一分。此等一切因同如幻性故即是一切智。

 །བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་རྟོགས་པས་དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པའི་ ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི་དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཟབ་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་ པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང་།བལྟ་དཀའ་བ་དང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ། །དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་གདུལ་བྱ་གཟུང་ དུ་མི་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ཡང་གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བརྩོན་པ་ཆུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱ་བ་ཉུང་བ་ཉིད་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བར་མཛད་དེ། ཆོས་བསྟན་པ་ལ་གཞོལ་བར་མ་མཛད་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚངས་པས་ གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གསུང་བ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་ནི་ལྷའི་བུ་དག་ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།ཟབ་པ་འདི་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་དུ་སུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་། མ་བརྟགས་ན་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ ཀྱིས་ན་ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་ཟབ་བོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་ཟབ་པོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་ཟབ་པོ། །འཇིག་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཆོས་འདི་ཟབ་པོ།།འདི་སྐད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་ངོ་བོའི་ཆོས་ངས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།རྒྱུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ངོ་མཚར་ཏོ། །འབྲས་བུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་རྨད་དུ་བྱུང་བའོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པའོ།

以下是完整的直译：
因帝释等通达正法而生殊胜信心，故先顶礼世尊足，显示胜母之伟大，故说"尔时诸天之主帝释"等。其中，深者，因色等为真如自性故。于闻思修位皆如幻故，依次难测、难见、难悟。
"见此义已"中"亦"字，不仅是所化难摄等，且见此甚深法之义。"少勤"者，即专注于少事，不专注说法，然由梵天劝请，大悲转法轮之意。
以善说随顺而说"天子，如是"等。摄义即说"天子，呜呼"等。何为此等甚深？即说"于中谁亦"等。显示与一切世间相违自性，即说"以虚空深故"等。
未观察时因独一悦意故，以虚空深故此法深。真实中因如幻自性故，以我深故此法深。无生故一切法无来故此法深。离灭故一切法无去故此法深。
此说：以了知因果诸法如梦为先，证尽智无生智自性之法，我现证而说。明显所说自性即"世尊希有"等启白。因殊胜故希有，果超胜故稀有，一切世间颠倒故与一切世间相违。

 །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ལྷའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།ཐོགས་ པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པའི་ རང་བཞིན་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་འདི་ནི་གང་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་སོ།།གཞི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །གནས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་དོན་གྱིས་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ཉིད་དོ།།གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། འདྲ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒོལ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཟླ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་སྐྱེས་པ ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་མ་མཆིས་ཏེ་རྟེན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མ་མཆིས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །ལམ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི།ལམ་ཐམས་ཅད་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་མ་མཆིས་པ་ནི་ལམ་མེད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ཁྱད་པར་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་རྣམས་སུ་གནས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ ལྔ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།འགྲོ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཉན་ཐོས་འདི་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ ལགས་པས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའོ།

以下是完整的直译：
显示彼义即"世尊"等启白。"此法"者，即具般若波罗蜜多自性。此为般若波罗蜜多释现观庄严光明之天品第十五。
显示无碍自性即说"尔时世尊"等。"此法"者，以圆满通达三种一切智性故，于色等一切法中智慧自性无碍故，显示此法于任何处无碍。
显示无基自性即"呜呼世尊，如虚空"等启白。"以一切处不可得故"者，由智与所知平等性故，一切所依不可得义故，无碍相即不可胜相。"以无二故"者，因是独一故，无等相即无比相。"以无诤故"者，超越一切违品故，无对相即无违品相。"以无成就故"者，因无生故无处即无依自性。"以一切生无生故"者，因天等一切趣无有自性故，无生即无生。"以一切道不可得故"者，以一切道不可得故，无道即无道。
为显示加行、见、修、差别、无学道中无处，说"无碍相"等五句。
显示无去自性即"世尊，世尊声闻"等启白。此如来随顺声闻是后生故，如同如来随后而生。

 །ཉན་ཐོས་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ཡང་། ཡང་དག་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པར་མི་རུང་བར་སྟོན་པ་ནི།ལྷའི་བུ་དག་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་ སུ་སོང་བར་གྱུར་ཅིང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་འདས་མ་ཐག་པར་སྨྲས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འཐོབ་ཀྱི། དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་ཁོ་ན་ནས་ཞེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྫས་སུ་མངོན་པར་འདོད་ པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཕན་ཚུན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ།

以下是完整的直译：
虽为声闻，如何能如同如来般随顺而生的疑问，以"何故"迎之，而启白"世尊，此如是"等。虽然一切法非为证悟之境，然因显示真实空性，故如同如来般随顺而生，此为语义。
显示不应随顺事物法性而生，即说"诸天子，若有如是言"等。"因无生故"者，即于真实中因无生故无生。如来声闻长老须菩提随顺彼性而行，随顺彼自性而行。
"真如"者，如世亲论师所说："如来体性唯是真如。"云何？即说"如同如来"等。"如是长老须菩提"者，因随顺前述如来真如故，故因无生而随顺而生，应与前文相连。如是下文亦应了知。
若由修习力得如来性，而非由事物法，云何随生？说"长老须菩提"等。"从最初"者，即从最初始之义。
对此非合理之疑问，以"何故"迎之，说"如来真如"等。"彼即一切法真如"者，意为实体所许色等共同法性即是无生。如是，由如来与一切法真如互不可分故，显示如来真如即是一切境相。

 །དེ་བས་ ན་དེ་ཉིད་རབ་འབྱོར་གྱི་ཡང་ཡིན་པ་ནི།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་བཞིན་ ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མི་འཐད་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྗེས་སུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ལས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཚིག་ཡིན་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།དེ་ལ་ལྷག་པའི་ངང་མ་ཚང་བའི་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ འདྲ་བ་ཡིན་ན།འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ག་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་ག་ལ་ཤེས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་ བསུ་ནས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་གཅིག་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱ་བ་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་ བྱར་མེད་པས་གཉིས་མ་ཡིན་ཞིང་།གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞི་ཉིད་དང་བྲལ་བས་གང་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པས་གང་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། འབྲེལ་པ་མེད་པས་གང་གི་ཡང་ མ་ཡིན་ནོ།།འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
因此，彼即是须菩提所具，故说"如来真如何者"等。"故随如来而生"者，即以具足真如之方式随生。
若如是，则真如将成实有耶？故说"彼真如亦"等。"非真如"者，因于无境不应有遮，意为真如于世俗中亦如幻相等。
"随如来生"者，"随"字为作业语，说"如来"者，意欲表明与彼相关。若于真实中为法性自性，云何随生？故说"如来"等。"住"者，即于世俗中以相续法性。
若如是，则长老须菩提将具有变异等耶？故说"如同如来真如"等。于彼无增无减之变异，无有变异。离自他分别故无分别，无有分别。
若须菩提真如与如来真如相同，何来无变异等自性？故说"如同如来真如"等。对此云何可知之疑问，以"何故"迎之，说"如来真如何者"等。
"此为一"者，即无差别，因不见能分别之业、作者及作用故，无二亦无可二，非二亦无二之真如，此以义理差别而说。
由遍离基故于任何处非真如，无因故不从任何处生，无关联故不属于任何。有关联等即成实有故非真如，是故说"何故"等。

 །དེ་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མ་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་སོ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཁོ་ན་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་དེ་ཁོ་ན་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཉན་པ་པོ་འབྱང་བ་མེད་ པ་སྨྲ་བ་ན་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པར་མི་འགྱུར།འདི་ཉིད་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནམ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་ གོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །མངོན་པར་སྤྲུལ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ་སྐྱེད་པའོ། །བརྗོད་མ་ཐག་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་བསྐལ་ པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྐལ་པ་ནི་མ་རྟོགས་པ་སྟེ་མ་མཐོང་བའོ།།བསྐལ་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་པ་སྟེ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཚད་མས་འཐད་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མི་དམིགས་ པས་ཐ་མི་དད་པ་དང་།རབ་ཏུ་བསྐལ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་པོ་དེ་ཇི་ལྟར་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དེ། བྱེད་པའི་ཚིག་དང་པོ་ལ་འཇུག་གོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན མ་ཡིན་ཏེ།འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的直译：
"如是长老须菩提"者，由如来与一切法之真如如是为一体性故，以为如来真如所摄故，须菩提真如即是无变异等自性。是故随顺无为真如而生，此为语义。
由一切法如是方式随生故，须菩提有何殊胜？虽此为实，然唯应显示彼争论所依，否则，说听者无厌时，岂不成狂？
为明此义，故说"无为真如何者"等。"彼永不离真如"者，意为一切时中唯是真如。
总结即说"如同如来真如一切"等。"一切"者，即一切时。"显现"者，即分别、生起。
此前所说二者"非远离"，远离即不了解、不见。意为非远离之了解即见。
"不见能分别故"者，以量成立一体性故，于真如不见能分别之量故，无差别且非远离。
如来真如为一切法真如之自性，而须菩提真如非如是，则此二真如云何无差别？故说"如同如来真如"等。"非他"者为语助词，用于第一作用语。此说如同一切法真如与如来真如非异，何者？即为彼自性，如是须菩提真如亦为彼自性。

 །འདི་ནི་གང་གི་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མ་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདིར་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ལས་དངོས་པོ་གང་ཡང་གང་དུ་ཡང་རྗེས་ སུ་འགྲོ་བས་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་མེད་པའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུས་གསུམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདི་དག་གཅིག་ པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན།ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇིག་པ་མེད་པས་ན་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་འབྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བས་མ་འོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ ཉིད་ཐོབ་པར་མི་འཐད་པས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བས་དེ་ ལ་དུས་གསུམ་པར་བཏགས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ།དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ ཏུ་མ་ཟད་དེ།འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་ཞིང་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ནི་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

以下是完整的直译：
"此非任何之真如"者，意为一切义皆为真如之语义。须菩提真如即是一切法真如，如是配释。
"随顺非他真如"者，由随顺自性之真如故，此真如于一切法中随顺。
若为真如自性，云何说随顺？故说"此中某"等。世俗中如是假立，胜义中则如幻性故，此中无有任何事物随行相等。
一切法真如为三时，如来真如以自性光明故离生，若非如是，云何彼等为一？
故说"如同如来真如非过去"等。以无前生为因之灭故非过去，离后起之生故非未来，不应得有性故非现在。
如是"一切法真如亦"者，意为成立如幻性之量于一切处相等故。
或者，纵使世俗中以事物差别分三时，然如来与一切法真如无差别性，故说"以如来真如亦"等。
不仅自性真如，云何？须菩提彼以如来真如亦随顺真如故。以如来真如随顺过去等真如，过去等真如亦随顺如来真如，意为于解脱中无有差别。

 །འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་དང་སྤྱིར་བསྡུས་པའི་དབྱེ་བས་འགྲེས་བཞིར་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ནི་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་ག་ལ་རུང་ཞེས་ འགའ་ཞིག་རྟོག་པ་ལ།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྟག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཡིན་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་ མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དག་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གཏན་ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་དགོས་པ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནུས་པའི་དངོས་ པོའི་ཡུལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱའི།གཞན་དུ་ན་སྐྱེས་བུ་དོན་གྱི་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དག་དོན་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པས་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་དུ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་བྱའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དམ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྲང་ཞེས་བརྟག་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འབྱར་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་འམ་། རིགས་མཐུན་པ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པས་རྣམ་པར་འཛིན་ཅིང་མ་འབྱར་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྐོར་ཏེ་བར་ མཚམས་ཡོད་པའམ།ཡང་ན་བར་མཚམས་མེད་པར་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཕྱོགས་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་གཅིག་དང་གཞན་ལྷན་ཅིག་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འབྱར་བ་དེའི་ཚེ། ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་གཅིག་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་ འགྱུར་ཏེ།རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་གཞན་དག་དང་འབྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྱར་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཡང་གང་གི་ཚེ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདྲེས་པ་དེའི་ཚེ་གཞན་ཡང་ཤར་ དང་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的直译：
应知过去等各别与总摄之分类成四种差别。总结即所说"如是长老须菩提真如"等。
若有人作是念：菩萨与如来之位既为差别体性，云何真如与一切法为无差别体性？
故说"世尊为菩萨时"等。此即真如者，以恒时为一体性故，此真如应理，因离暂时垢染而现证故。
若非一与多之自性者，则非胜义自性，如幻等体性。自他所说诸事物亦非一多自性者，此为能遍不可得故，与如来幻相等之语义。
此因相亦非不成，以有分别者之趣入必具义利故，应于胜义观察有功能事物境，否则求义利者观察无义事物则无任何义利，故应许能作义利之事物。
彼复以互相遮除体性故，应观察为所知体性抑或能知体性。
其中若如初分，尔时微尘互相粘着为自性，或以多同类之功能执持而不粘着方式环绕有间隙，或无间隙环绕，此为三分。
其中若如初分，若一与他同时以一分粘着，尔时应成有支分故，则失一性，以微尘自性以他他与余相粘着故。若以自体一切粘着分，则当东方微尘与他微尘同时以一切自体和合时，余亦与东方和合。

།དེ་བས་ན་འདྲེས་པ་ནི་དངོས་པོ་གཉི་ག་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། གཅིག་ལ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གང་ཡང་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཤར་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་ནུབ་ཀྱི་དང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐོབ་པས་ན་འདྲེས་བཞིན་པ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ནུབ་ཀྱི་ཡང་ཤར་དང་འདྲེས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་སྤངས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤར་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པས་དེའི་ འདྲེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པའོ།།དེ་བས་ན་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་མི་རུང་བས་ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན། གཉིས་པ་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་རིགས་མཐུན་པ་རྣམས་དང་རེག་པར་མི་ འདོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་བུ་ག་ནི་སྣང་བ་དང་མུན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རིགས་མི་མཐུན་པའི་སྣང་བ་དང་མུན་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་དང་ནི་རེག་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།སྣང་བས་གནོན་པའི་མུན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དམ། མུན་པས་གནས་སུ་མ་བྱས་པའི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་རིགས་དང་ལྡན་ པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་བྲལ་བ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདས་མ་ཐག་པའི་བཤད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱང་རིག་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་དབུས་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གང་ ཡིན་པ་དེ་རང་བཞིན་གང་གིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལ་བལྟས་ཏེ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཞན་ལ་བལྟས་སམ།འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྟག་གོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་གང་ཞིག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལྟ་བུའོ། །ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལ་བལྟས་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བལྟས་པར་ཁས་ བླངས་པས་གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཐ་དད་པ་ན་གནས་པ་ཡིན་ན་ནི། མངོན་པར་འདོད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་པུ་ལ་བལྟས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་རང་བཞིན་གཞན་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ བཞིན་མེད་ན་བལྟས་པ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
因此，和合依赖于二事，以一入于一之体性故，任何微尘皆非一性。如是东方微尘与西方以一切自体和合故，舍弃自性而于一切方面得西方体性，故彼和合者即不存在。
如是西方亦与东方和合故舍弃自性，于一切方面成为东方事物，故无彼和合所依。因此，于一时中相互舍离而住之相之成立与遮止不应理，云何为一体性？
若如第二周遍分，纵使不许与同类接触，然间隙为明暗体性故，应许与异类明暗微尘接触。离为光明所遮之暗，或离为暗所不住之明，皆非具理，以彼二生起唯依处等相互离故。如是亦成前说过失。
若亦不许与异类接触，尔时处于中间之微尘，以何自性观一微尘而住，即以彼观余微尘耶？抑或以他耶？应作二种观察。
其中若如初分，尔时若观一微尘体性者即为一分，如住于彼微尘东方之微尘。周遍诸微尘皆为观一微尘之自性，此为自性因相。以许以彼自性观察故非成立。以于同品有故亦非相违。若住于异处，则不成唯观所欲微尘之自性，以微尘无余自性故，无自性则观察不应理故，因相非不定。

།དེའི་ཕྱིར་སྐོར་བར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསྐོར་ནས་གནས་པ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ནར་བསགས་པ་མེད་པས་ན་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཉིད་དང་བྲལ་ བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་གཞན་དང་གཞན་ལ་བལྟས་པས་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བར་མཚམས་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་འབྱར་བའི་ཕྱོགས་ཁོ་ནའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ཏེ་དེའི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་མཚམས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཕན་ཚུན་ འབྱར་བ་མ་གཏོགས་པར་རྣམ་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དོན་དེ་ཉིད་སྒྲ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་ཀྱང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་འབྱར་བ་ཉིད་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲར་བརྗོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བར་ འདོད་ཅེ་ན།དེ་མི་རིགས་ཏེ་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་ཆ་དག་མེད་པར་ཚིག་འདི་དོན་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་ངེས་པར་བཟུང་བ་དེ་ནི་ཁོ་ནར་དེ་ལ་བདེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བའི་རིགས་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་དག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་ལྟོས་པའི་དབྱེ་བས་ཕ་དང་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་མ་འཆོལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ།གང་ལ་ལྟོས་ ཏེ་ཕ་རོལ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ནམ་ཡང་ཚུ་རོལ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་དག་དོན་དམ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་འགྲམ་ན་གནས་པ་དག་ཇི་ལྟར་མ་འཆོལ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པར་འགྱུར། འདི་ ལྟར་ཕ་རོལ་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་གཞན་ཉིད་ནི་ཚུ་རོལ་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཚུ་རོལ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ།།དེ་ཡང་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་མ་འཆོལ་བར་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པས་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་ཐ་དད་ པ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
因此，周遍诸微尘将成一分，故无周遍而住，实无积聚，以离所成立义之作用故，许彼微尘与自性为一亦不应理。
若如第二分，则以异异自性观异异故，将成有分，故离一微尘性极为明显，以异事之相为异自性故。
第三无间隙分亦摄于相合分中，以是彼之异名故。于离间隙处者，除相互相合外无余方式。虽以异语言说彼义，亦不成异，以成极过故。
若谓微尘不相合即说为方分，许多邻近微尘所环绕者，彼不应理，以无此岸彼岸分故，此语不住于有义。依他而定执他之自性者，于彼实非真实，如此岸彼岸等分别。若谓以此理则实义非有分，不然，此岸彼岸亦如外境论者所说，以依待分别如父子等无混乱故，应许为真实自性。
依何为彼岸者，依彼永非此岸。若不尔，此岸彼岸非胜义，则住于称为此岸彼岸之边者，云何住于无混乱性？如是，异于所许彼岸者，即说为所许此岸之此岸性。若彼亦是假立，则彼等成一，如是依彼者亦不住无混乱，以分别安立之差别即为作用支分故。

།ཇི་སྟེ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ལས་སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བརྟག་ པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གིས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་།རྟག་པ་ཉིད་ན་ཡང་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ འཐད་པའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པར་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྲིད་པར་འབྱུང་བ་ཅན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་དེ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རྣལ་ འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་ལེན་ན།དེ་ལ་ཡང་ཅི་རྣམ་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་དེ་མི་འཐད་ པས་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་གཅིག་པ་ཉིད་ག་ལ་ཡིན།འོན་ཏེ་ཅིག་ཅར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་ བར་རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བའོ་།།དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གཅིག་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་སྔ་མ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ལུས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཐ་ དད་པར་གནས་པས་གཉིས་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的直译：
若由经验力故境存在，以及未经验之义极为隐蔽故，并由等无间缘力生起各别决定果故，不能观察彼为异体故，自成之自性即是无二智一体，胜义中离能取所取，若无因则成常等过失，若是常则不应理作用等故，故与自因相关而生，生已即灭。
然由无碍有情执著诸事之习气圆满所生诸相于彼显现。若瑜伽行派许识体性诸事，于彼诸相是否为真实？抑或如影像等假立为一悦意？此为分别。
若如初者，则多真实相不应理，故如相之体性，将成多识，岂有一性？若由同时经验故定为一识，尔时由与一识无别故，如识自体，诸相成一性难以遮止。
若谓如是而已，则不然。如是，若一相显现动等差别时，余相亦与前相无别体性故，当如彼相，则与经验种种相违。是故诸相定为一之种种性，以具足一多互违法住故，胜义中相与识异住，故无二之立宗将坏。

།འོན་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་ཁས་མི་ལེན་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་ བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རིས་མཐུན་པ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རིས་མི་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན།དེའི་ཚེ་འདི་ཉེས་པ་གཞན་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དབུས་མར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་འདྲ་བར་ཡོངས་སུ་ བསྐོར་བར་འདོད་ན་དེ་རང་བཞིན་གང་གིས་གཅིག་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་གཞན་ལ་ཡང་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ཞེས་བརྟག་གོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་གནས་པ་མེད་པས་ཕྱོགས་གཞན་ན་གནས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ཤར་དང་ནུབ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་ཡོད་པ་མི་འཐད་པར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་བཀོད་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་ག་ལ་ཡོད་ ཅེས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལས་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་དང་འདྲ་བར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ།།ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཤར་དང་ནུབ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པ་དབུས་ན་གནས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འདི་ནི་ དེའི་ཉེས་པ་གཞན་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་ཕྱོགས་རྒྱས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡུལ་ན་གནས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཡུལ་རྒྱས་པར་སྐྱེ་བར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་སྐྱེ་བར་བརྟགས་ ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡུལ་ཁྱབ་པར་སྐྱ་བར་སྣང་བ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་སྐྱེ་བར་རྟོག་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།ཕྱོགས་རྒྱས་པར་གནས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པར་གང་ཞིག་བདེན་པར་གྱུར་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བདེན་པར་འགྱུར་བ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།

以下是完整的直译：
若如乐等一般，由青等诸相是经验自性故，于一不许种种性，则不成如前所说过失，如是了知后，多同类识亦如异类识般同时生起。
尔时此为他过，如是，若许中间识如极微般周遍，彼以何自性趣向一者，是否亦以彼趣向他？抑或以他趣向？应当观察。
若如"以彼"之方，则无周遍而住，余方所住不如实。故不应理有东西等方分，不显现青等形相布设。
若如"以他"之方，事物差别即自性差别相故，岂有一性？如极微观察所生过失同样堕落。
识非色法故无由方所成之东西，如何如极微般识住于中？虽此为真，然此为彼之他过，即凡显现方位广大诸相，虽非住于境上，然应观察如彼般境广大而生。
若不尔者，虽观察多识生起，如是遍境生起显现成颠倒故，尔时多识生起分别成无义。除显现方位广大住立青等外，更无真实青等他法可经验。彼若虚妄，何有他真实？此为过失。

 །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ འདི་ནི་མེད་དེ་འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའང་མེད་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ལ།གཞན་ནི་རིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་ཡུལ་འདབ་ཆགས་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་ དོ།།མིང་ཙམ་འཇུག་པའི་སྒོར་བྱས་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡུལ་འདབ་ཆགས་པས་བྱས་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་བྱེད་ལ་ཡང་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་མི་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ཀྱང་ཚུལ་ མི་མཐུན་པ་རྣམས་ཤེས་བྱར་གཏོགས་པའི་ཉེས་པ་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཤེས་པ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ན་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་གཏོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ངེས་ པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཅིག་ཅར་སྐྱེའོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་དག་སྐྱེ་བ་ན་རང་ཉིད་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ངེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བས་མངོན་སུམ་དང་འགལ་ལོ།།འོན་ཏེ་ནོར་བུ་གཟིར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་གང་གིས་གཅིག་པ་ཉིད་གསལ་བར་གྱུར་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། གཅིག་པ་ཉིད་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དུ་མའི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཏོགས་པར་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་ མ་དང་གཅིག་པ་དག་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་ན།མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགལ་བ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
如是，极微是色法而识非色法，此中所说彼即过失者，云何？此过不存在，如是，青等虽无所显，有谓其为极微自性，他说是理性，仅是名称差别而已，于相邻而住之境相义中无差别。
非以仅名称趣入门而立过失相等，然由相邻境所成过失相等，虽有仅名称差别，云何过失不相等？
若如是，识与所知二者，不许属所知之不相顺诸过失存于识中，尔时亦当说：多识同时生起时，瓶、氆氇等境分别念不成次第生起所属。由决定经验门中诸分别念生起故，不能说无分别识同时生起。
是故，此等分别念生起时，非不自证故，应成同时决定经验，故分别念次第生起不成经验，违背现量。
若许如摩尼宝显现般，由一识取种种性，此非真实。如是，凡是种种者即非一，如诸相续中所有诸识。此识亦是种种，此乃自性相违所缘。由缘种种性故，因非不成。由存在于同品故，亦非相违。
复次，由何种种性明显一性，种种与一性云何相违？当说：除多自性外，无他可说为种种。多与一若无互相遮遣自性，由是无故，以互相舍离而住相为相违，故相违不成。

 །འགལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཟློག་དཀའོ་།།གཞན་དུ་ན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་མིང་དེ་ལ་ནི་བརྩད་དུ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་གཟིར་སྣང་བ་ནི་རེ་ཞིག་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་ན་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཁྱབ་པས་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བར་མི་འཐད་དེ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱི་ ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གཉི་ག་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་འདི་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ན་གནས་པར་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་དང་གཟུང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་མི་འཛིན་པས་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ།གཅིག་པ་དང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ཕན་ཚུན་བཟློག་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འདི་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་ ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
若二相违之性成为一体，则一切众生将成一实，因此，同时生灭等过失难以遮止。若不尔，一者仅是名称而已，于彼名称无可争辩，故因非不定。
如摩尼宝显现，且不应说是已成就，若彼为一性，则不遍及多性，故不应显现为多性等，因为检择推究相等故。
若谓于青等显现之境与时异处之事物，现量识不能了知差别，因二者皆非显现故，故不执此异于彼。于境时相等处所显现者亦非，因无分别现量不执此异于彼故。
是故，所取能取及诸所取境互不执为差别，故说种种性无二一体性于现量显现者，此亦已由此答复，因一性与种种性相违故。
若谓由成就与安乐一性故，种种亦是一性，此不应理，因由互相违背之理，此一性相违故。此与成就、安乐一性亦非现量所能了知。

།ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་བ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཡང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་མི་འཛིན་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བརྟགས་ན་འདི་ནི་འདི་ལས་ཐ་མི་ དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཐ་དད་མེད་པར་མི་འཛིན་པས་གཉིས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྟག་།འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དངོས་པོ་ཙམ་འཛིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་། གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བར་འདོད་ན། དེ ཉིད་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་ཐ་དད་པ་ལ་བསྙོན།འོན་ཏེ་གལ་ཏེ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་འདི་དག་འདིར་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་ཞིག་ན། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཤེལ་རྡོ་དག་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུ་སྔོན་པོ་ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ།རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཐུ་ལས། འཇིམ་དུམ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་གླང་པོ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པར་སྔགས་ལ་སོགས་པས་མིག་བསླད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ བཞིན་དུ་རྣམ་པ་རྣམས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་དོན་དམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་མི་བདེན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་བྱིས་པའི་བར་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་རྟོགས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ལ། གསལ་བར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ མ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལས་འདིར་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད།ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ་མི་འཐད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་གང་ཞིག་གང་ལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་དེ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལྟ་བུའོ།།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱད་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
若同时显现之成就与安乐无别一性，则亦显现异于自性，云何不显现差别？若谓虽有差别显现亦不执取，而观为无二，则何故不观为无差别，如是说"此与彼无别"之理？
若执取离于差别与无差别之事物自体，则云何显现为青等种种？若许显现为种种，此即世间所说显现差别，云何诽谤差别？
若此等明显行相唯是真实自性，则此一切相违。然彼识如净水晶，唯一而成青等行相差别，于如是行相亦由无始时来颠倒习气成熟力故，如被咒术等迷惑眼目之人见土块等为象马等般显现诸行相。
是故胜义中承许识唯一自性无有相违，因为虚妄故。若谓汝所说过失是为成立诸行相不真实，我等亦已承许，此非然。如是乃至婴儿亦极明了领受青等行相自性之体验是虚妄，而异于明显显现行相之无二识未曾体验者是真实，于此更有何善说？
于极明显显现有何不应理？若谓胜义中无故，所说某法于某处无之自性，彼非能知，如于苦中乐等自性。青等行相于识中亦非真实有，此乃相违能别之所量。由行相决定虚妄故非不成，由于同品存在故非相违。

།དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྤྱིར་དོན་དམ་པར་རིག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་བསྒྲུབས་ན་དེའི་ཚེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལས་བཟློག་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་གཏན་ཚིགས་བཟློག་ པ་ལ་ཐེ་ཙོམ་ཟ་བར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འདིར་ནི་སྤྱི་ཁོ་ནར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་འདི་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རིག་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་ཁོ་ནའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་མེད་པ་རྣམ་པ་ཡིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཙོ་བོའི་རིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་པདྨ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་སྔོན་པོ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཕལ་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ་འདི་ལྟར་རང་གི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཕལ་པའི་རིག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རྟའི་རྭ་དང་ འདྲ་བར་མེད་པ་ལ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཕལ་པའི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རྟའི་རྭ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པར་འདོད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དངོས་དང་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཕན་ ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་གིས་རིག་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྡོག་པས།དེས་ཁྱབ་པའི་རིག་པ་ཡང་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་རིག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྨིག་ རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་རིག་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནང་ན་མེད་ལ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་ན་དེའི་ཚེ། ཤིན་ཏུ་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་སོ།

以下是完整的直译：
若于此成立胜义中无有能知之过失时，则不应说：由于无有能损害所立法之相违能立法之量，故于相违品中因之相违有何不成疑惑？
因为此中唯是总相所立，于此亦无不定性。如是，能知有二：主要与次要。其中主要者，即非无情之自性，彼亦是唯识不共自性所成之法，云何成为无之行相？如是，凡非识之自性者，则无主要能知，如虚空莲花。所许无之青等行相亦非识之自性，此乃遍摄相违之所量。
次要者亦不可能，如是，说自行相显现之识生起即为次要能知，彼于如马角般离一切功能之无中不应理。无之相即离一切功能之相故。如是，凡无功能者非次要能知，如马角。所许无之青等行相亦无功能，此乃遍摄相违之所量。由行相虚妄故因非不成，由于同品存在故非相违。
是故如是以实有与假立互相排除而住之相，遍摄能知故，由遍摄者之相违，所遍之能知亦必相违，故"由无故"此因于能知无有趣入机会，非不定性。
若谓于阳焰等虽无水等行相亦有能知故不定耶？非也。若于彼中水等行相内无外亦无时，则极无者云何能知？此诘难相等。

 །འབྲེལ་ པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤེས་པའི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་ པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།ཤེས་པ་ལས་རྣམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་རྣམས་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་ བྱུང་བ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གང་ཞིག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་རིག་ཀྱང་ངེས་པར་རིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གཉི་ག་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།།འབྲེལ་པ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་འགལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། ། ཐམས་ཅད་རིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་པ་དང་དུས་མཉམ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་འདིར་རྒྱུ་བརྗོད དགོས་སོ།།ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ན་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་སྣང་བར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངེད་ཀྱི་ལྟར་ན་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཁོ་ནར་མ་རིག་པས་མི་བདེན་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ སེམས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟར་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་པ་ཁས་བླངས་པས་དེ་དག་སྣང་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་ཉེས་པ་འདིར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་ལེན་ན་དེའི་ཚེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་སོ།

以下是完整的直译：
亦不应说由关联力而得体验，如是，诸行相非是识之体性，因将成与识同等存在之过失故。若思维行相之体性是识之所有，则彼时将成如行相般无有识之过失。
识亦不生行相，因于无自性中不可能有所生故。行相亦不生识，因诸行相虚妄故离作用功能故。除彼体性与从彼所生外，亦无有关联。
是故，若某与某无关联，则虽能知亦定非能知，如识体性能知石女子。所许无之诸行相亦与识俱无彼体性及从彼所生相之二种关联，此乃遍摄不可得。由已成立无关联故非不成，由于同品存在故非相违。由一切皆成能知之过失故因亦非不定。
是故，汝所遍计与识同时生起之行相，若无因性则由无所待故，云何成为有时性？此中应说因。如汝许由虚妄故世俗中显现能知所知，如是我等亦许于无行相真实性之识，以无明于彼无关联故，不真实于世俗中显现为异性，凡有此等思维亦由此而遮。
依我等见，世俗中识即是所知自性，由许关联故彼等显现无违。若为避此过失而许有因，则彼时由所取能取行相是缘起故，非遍计故将成依他起性，如是依他起不异缘起故。

 །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ ན་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་ན་བརྗོད་པ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་ཞིང་། དེ་ལས་ཀྱང་སྔ་མ་དང་ ཕྱི་མར་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་རིག་པ་མེད་པར་ཐལ་ཞིང་རྣམ་པར་བརྫུན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ།།འོན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་རྟག་ཏུ་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ།།འདི་སྙམ་དུ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ན་བའི་རྣམ་པས་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ངེས་ པའི་དམིགས་པ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་བཞིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མི་ངེས་པ་ཞེས་ བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཚེ་དག་ནང་ན་མེད་ཅིང་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པ་དེའི་ཚེ།གང་གིས་གཉིས་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསླུས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་བརྫུན་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་འཁྲུལ་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་སྒྲས་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སམ་ཡང་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་པར་འགྱུར་གྲང་།དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་རྣམས་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་མྱོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཆན་གྱི་ འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
若虽如是，然而思维何能成为胜义有？说如是：所谓识之存在亦不异于从缘所生之体性。是故，缘起及无则不生之胜义有难以遮遣，由彼亦有前后故，将成无同时了知之过失，且所许行相虚妄亦将坏失。
若不许如前所说之行相，彼时由成所缘所知性故，无行相之识将成一切有情恒时能知。若思维虽是了知，然由病行相所生颠倒力故，非成此岸见者所缘相故，由彼定解体验之所缘具足故，于彼无有所缘，如刹那性。然此非理。
如是，若内或外由体验行相所生颠倒力故，正知之识亦成不定者，当内外皆无时，由何体验无二亦成不定，为何体验将成欺诳？若许如是显示虚妄行相者即是颠倒体性，故无行相亦由颠倒力而能知。
彼亦非理。如是，颠倒声所说为生颠倒习气因之识位，或者从如是行相习气所生颠倒识之果性。其中初分，由因与诸行相无关联故，由彼力而体验彼等非理，因成太过故。说有从彼所生关联亦非理，如前将成依他起性过失故。

 །འོན་ཏེ་ཡང་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་རྣམས་འབྲེལ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་མཉམ་པ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་ དཀའ་བས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།།འདི་སྙམ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་བདེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སེམས་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ ཡིན་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ ལྟ་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྒྱུག་གོ།།འདི་ལྟར་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཁས་ལེན་ཏམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ནི་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། བག་ ཆགས་དེ་ཡང་ནུས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།ནུས་པ་ཡང་རྒྱུའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མ་རིག་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ལས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་འཐད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ ན་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ནན་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འོན་ཏེ་དེར་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནུས་པ་ དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པར་ན་ནུས་པ་དུ་མ་ཐ་མི་དད་པས་ནུས་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་ཅིག་ཅར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ།

以下是完整的直译：
若是第二分，于彼若诸行相有关联，则成彼自性之相，非从彼所生之相。因与彼同时体验故，且同时者不应成因果之相故。是故，由与彼颠倒自性无别故，难以遮遣成依他起性之过失，此乃如是。
若思维由无能取所取行相颠倒故，于睡眠等位中，自证自性一者将成真实。此非理，因意识虽缘法界，然不仅执持心所故，由遍断聚集故，是种种自性故。
若定解离能取所取事，具相应之识蕴自性，如是亦现行种种性。如是，于彼汝许有颠倒习气耶？抑或非有？二种分别。若是初者，彼时颠倒行相执著习气即是了知，彼习气亦说为功能。功能亦成因识自性。
是故，由从前前无明自性因识，生后后颠倒执著果，由无明力如是显现应理故，种种性必定生起。亦不应说非由等无间缘决定，因如前所说识即是等无间缘故，此乃如是。
若谓彼处具习气自性诸功能各异，非理。真实中由诸功能无别故，如功能体性，将成同时有多识过失，于彼过失已说。

 །ཡང་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད་པས་ནུས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ འདྲ་བར་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དབྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།འོན་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་འབད་པ་མེད་པར་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བ་བཟློག་དུ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་ པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བ་དང་མི་ལྡན་པར་འཇུག་གོ།།དེ་ལ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ རིག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པ་ནི་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ པར་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་མཚོན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟོགས་པ་པོ་རྨོངས་པ་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་གང་ཡང་མེད་ན་དེའི་ཚེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།གང་གིས་དེའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་བ་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་དེའི་དམིགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་དེ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་འམ་ནང་ན་ཡང་མེད་ན། ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་བརྗོད་དགོས་སོ། །མི་སྣང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་། སྣང་བ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲུབ་པའི ཕྱིར་རོ།།གང་གིས་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་འཐད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
或者如是，由与一识无别故，功能如识自性般成一性，难以遮遣，如何成等无间缘之差别？
若如第二分许为非是，尔时无法遮遣一切有情无需努力解脱等过失。
若谓凡夫一切识皆不具青等行相而转，于彼无有一性失坏过失，因非种种自性故。彼青等自性了知安立，乃是彼体验自性故，非成青等自性故。如是，行相唯是所缘执取差别，非彼自性。
复次，显现如外境青等相，非由彼识行相，然由青等了知识体验之愚痴了知者，若思维青等非如是外境自性，此亦错误。如是，若与青等全无关联，尔时如何成青等了知？由何安立异于彼自性？于无动摇识中，无有其他所缘执取差别，因成太过故。
然由了知彼识自性生起似有作用故，说彼为其所缘执取差别，于彼过失已说。若谓青等一切种皆无，非理。如是，若内外皆无青等，应说何以无分别心极为明显体验？亦不能说唯不显现，因彼显现为一切所共同成就体验故。
所谓由愚痴自性如是决定，显现明了亦不应理为分别境。

 །འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན། དེ་ནི་མི་ལེགས་ཏེ་གང་ གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་དེའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པས་ལྷག་པར་ཞེན་པར་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུ་འདི་ནི་འཁྲུལ་པའི་ རང་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན།འདི་ལ་ནི་གཞན་དབང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དང་འདི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རིགས་ པ་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་། འོ་ན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སྐབས་ན་ཡོད་པའི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྐབས་ན་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་གལ་ཏེ། མ་དག་པའི་སྐབས་ན་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ལས་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བརྫུན་པ་ལས་བདེན་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ་དེ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ནུས་པ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་བརྫུན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་བདེན་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་བས་ན་འདི་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་དང བྲལ་བས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།གལ་ཏེ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པ་སྲིད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདི་ཡང་སྲིད་པ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཀྱང་རྣམ་པ་རྣམས་བཟློག་པ་ནི་མི་སྲིད་དེ། དེར་དེ་རྣམས་ཅི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་དུ་མ་འབྲེལ་པ་གཅིག་ལོག་པས་གཞན་ངེས་པར་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
若思维虽如是然为分别决定，此不善。因为若一切识唯无行相而体验，尔时从彼所生分别亦应由青等行相各别决定而增上执著，因无关联故。
若谓此乃迷乱自性，于此已说应成他力故，如何与迷乱有关联。是故，由无关联，青等非有不应理为分别境之体验故，此非合理。
若非如是，则未清净位中所有种种显现识唯是虚妄，于清净位中离迷乱故唯一无二自性。
答曰：若未清净位中离迷乱成唯一无二自性，尔时应说清净位中真实自性体性从何而生？虚妄生真实体性亦不可得，因彼无功能故。若有功能，彼又如何成虚妄？若如是行相亦是虚妄，则余者如何成真实？是故此唯无因，然不应理，因成常有等过失故。
亦不应说离迷乱，若清净位中一切行相可灭，尔时此亦可能，然因虽迷乱灭而诸行相不可灭，因彼等如前所说无关联故。如牛马无关联，一灭不定令他灭，因成太过故。

 །འོན་ཏེ་ཡང་འགའ་ཞིག་གི་ཤེས་པ་གཉིས་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྟེན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་གྱུར་ཏོ་། །འདི་སྙམ་དུ་གང་གིས་ གཉེན་པོའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ལས་འགའ་ཞིག་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ནི་རྒྱུའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ པས་དོན་དམ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།།དེ་བས་ན་གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་གཅིག་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འགའ་ལ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ་དུ་མ་ནི་གཅིག་བསགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཡུལ་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཛིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་མེད་ པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁ་ཅིག་གི་ཁྱབ་པ་ནི་མངོན་ སུམ་གྱི་ཁྱབ་པ་བཟུང་བ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཛིན་པས་ན།རང་གི་ཚད་མ་ཅི་ལྟ་བས་ན་ངེས་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་འཛིན་པས་ཐུག་པ་མེད་པ་ག་ལ་ཡིན། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་།ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་ན་དེའི་ཚེ། དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་དེར་འབྲལ་བ་རྣམ་པར་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་འཇུག་པར་ནུས་ཏེ། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
然若有人认为无二离戏论之识与自性成就即为一者，此亦不应理。若是自性成就，则不依赖各别决定所依之遍执，故如是存在皆不可转，因此违背共许等。
若思维由对治刹那前前之力所生故，由各别决定因而成彼自性，此乃因之法性，此非极为妙善。以如前所说之证成已证一切无实，故胜义因果体性不应理，此乃过失。
是故，于诸事物观察时，离一性自性任何体性皆不成就，尔时如何成多？因多即一聚之自性故。是故因不成立非有。
若一切显现离一多体性即是无实，则现前显现，因彼境为事物故。若以比量取，岂非因无穷故无所悟？云何因成立耶？
非也。如前所说比量证成等体性为一多所遍，已经证成。彼等之中某些比量之遍摄为现量遍摄所摄之比量所取，故由自量如何决定及取有法，何来无穷？因于同品存在故亦非相违。
如是，若如前所说因证所立颠倒，趣入真实事物时，尔时以彼自性及从彼所生观察分别不能安立，以离真实有体性如幻等其他体性，如何能趣入彼？因成违背事物法性故。

 །དེས་ན་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དཔེ་ལ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་། ཇི་ལྟར་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན། འོན་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆོས་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དཔེ་ཉིད་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན ཉིད་དུ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་ པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་གང་གིས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་གནོད་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་འདོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བར་མཚོན་པ་ནི་མེད་དེ་དེས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཕྱོགས་ དང་མཐུན་པ་དག་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་ཀྱང་གང་གིས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཉེས་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པར་ཇི་ལྟར་ངེས་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན།བརྗོད་པ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་ན་མེད་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཅད་པ་མེད་ན་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཕན་ཚུན སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།གང་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཅིག་བསྒྲུབ་པ་གཞན་དགག་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་གཞན་མེད་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་དང་ དུ་མ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་སྤངས་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉེས་པའི་གོ་ སྐབས་ག་ལ་ཡོད།གལ་ཏེ་འདིར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་གྲུབ་ན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
因此，于极为共许之喻上存在之因不定。云何为相违？若谓于我等二法俱随系之喻不成，因许幻等为识之自性即是实有故。因此成不定因。
此非也。如是，凡执为实体性之一切识，皆由如前所说比量证成显示为无实。故若谓由量所破之幻等亦成就为识之自性故喻不成立，诸事物非由自意乐力而成如是体性，是故此乃过失。
若思维虽于同品存在已成，云何能定因于异品之离，而不成有疑过之因？
所说，若无遮遣自性之遮遣，彼即相互舍离而住之相，如由遮遣事物则无遮遣无事，若无则无。一性与多性之遮遣亦唯是无遮遣相互自性则无，故为相互舍离而住之相。
若为相互舍离而住之相者，以成立一者即无遮遣他者则无故，令知无余蕴，如事物与无事物。一与多亦为相互舍离而住之相，故无第三蕴故，体性为一多所摄，是故由所立之返于因之离已成，云何有如前所说过失之处？
若谓此中立宗义之一分故，因岂非不成？以一多为体性差别之自性故，由彼返所立能立二者亦唯无别。故若所立不成，以与彼无别自性故，因亦不成。

 །འོན་ཏེ་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ནི་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་གྲུབ་ཀྱང་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པས་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི ཕྱིར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་དམིགས་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་བརྩད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་རྨོངས་པ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་ན།དེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་གང་གི་ཚེ་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དག་ལྡོག་པས་ཤིང་ལོག་པས་ཤ་པ་ལྡོག་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྡོག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཡིན། ཁྱབ་པར་ བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པའི་ཚིག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གཉིས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་མ་ཡིན་ལ།རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཡང་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པ་ མ་ཡིན་ནམ།འདི་ལྟར་མི་སླུ་བར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་དམ་པའི་སྒྲར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན། གལ་ཏེ་དེའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ རྣམ་པར་འཇོག་ན་དེ་ཡང་གང་གིས་གཞག་པར་བྱ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇོག་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
若谓若因已成，尔时诸事物之无自性亦成，以离一性与多性之兔角等，谁亦不许为事物之自性故。
此非真实。如是，且因如何成立，已广说讫。虽彼已成，若以无自性成立之理为所立者，然由于事物执著难断故，于真实中遍一切事物之无自性未生定解等，为于愚者成立一切事物无自性之名言应理故，立宗义之一分非因，如说所缘相未得见则无，故不应诘难。
若执为于愚者且为名言义故，应成立无自性者，于彼亦说：若时由遍于自性之一多二者返，如由树返遮巴拉树般，由真实性自性返故所立，尔时因于立宗义之一分耶？所遍与能遍返之语，遮遣差别自性二者非异门，若非异门体性，则非立宗义之一分，故此过失。
胜义一词岂非无义？如是，不欺诳之理为胜义，说具三相因所生智为胜义声时，彼亦是世俗体性故，云何是胜义性？若由彼力安立诸事物无自性者，彼复由何安立？由彼自安立亦不应理，以于自体作用相违故。由余量亦不然，以成无穷过故。

 །འོན་ཏེ་བློ་དེ་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པར་བྱས་ནས་ རྣམ་པར་འཇོག་ན།དེ་ལྟ་ན་ནི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལེགས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བློས་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ ལས་ཡིན་ཞིང་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།སྤྱིའི་ཚུལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། བློ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ན་བདག་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་བརྩད་དུ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་ཉམས་དགའ་བའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་མེད་པའི་སྒྲར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་བུམ་པས་དབེན་པར་གྱུར་པའི་ས་ཕྱོགས་དམིགས་པ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་བུམ་པས་དབེན་པ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དུ་ན་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན དེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པས་ན་བུམ་པ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་དོ།

以下是完整的直译：
若谓除彼智一者外而安立，如是则不能成立一切境无我耶？
此虽善，然由与离一切戏论之胜义相顺故，如前所说之智即是胜义。无自性亦由彼故，且于自体作用亦不相违，以总相理安立一切法无事故，彼智自性亦摄于总相中故。如从有等因生一切法无常性智时，不除自体，如是则无可诘难。
离真实生等增益故，未观察时唯一悦意之事物自性，岂非以无自性声说耶？彼事物自性是现量故，彼体性之无自性亦唯是现量，如见无瓶之处时，了知彼体性之无瓶性。
若不尔，则失成就与安乐无别性，由彼亦事物不成无自性，以不系属无自性故。亦非从彼所生相之系属，以彼不应是无事之果故。是故凡夫未能现证彼，故为现量所违。如是由所缘相不可得，如瓶，无自性是无之名言所依故唯是无，故为比量所违。

 ། རི་བོང་ཅན་ལ་ཟླ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་བོ་གནག་རྫི་མོ་ཡན་ཆད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པས་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡང་བཟློག་པར་དཀའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད ལ་དེ་ཡང་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པས་བཟུང་བ་ཡིན་ན་ཡང་།སྐད་ཅིག་མ་དང་འདྲ་བར་འཁྲུལ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་ལ་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དེས་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་ གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཐ་སྙད་བྱ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་བའི་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་དངོས་པོར་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་བསྙོན་པ་མ་ ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །ས་བོན་མེད་པར་འཁྲུལ་པ་མི་རིགས་པས་ན་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པའི་འཁྲུལ་པ་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། རེ་ ཞིག་དེའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།བདེན་པ་དང་བརྫུན་པ་དག་ནི་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་བརྫུན་པ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྔ་མ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་ལ། རྒྱུ་དེའི་རྒྱུ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པ་སྔ་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དངོས་པོ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་འདི་ཉིད་དེ། ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་རག་ལས་ནས སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་པ་བྱེད་པ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་པའོ།།འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྤུངས་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱའོ།

以下是完整的直译：
若谓如月非兔有者，从牧牛女以上众生皆无领悟无自性，故难以遮止世间共称所违耶？
此非真实。如是，诸事物离增益相即说为无自性，彼虽为事物自性所执所取，然如刹那，由迷乱增益真实生相所障之自性故，凡夫不能决定。由未生决定故，无现量故，非现量所违。
如是虽是所取，然不堪施设名言故，如同未取，此非所缘相，是故非比量所违。以胜义简别故，不诽谤诸共称事物故，亦无共称所违，如是此即是也。
不应说无种子之迷乱不应理故，其增益相云何？以真妄迷乱有何系属？且非彼体性，以真妄相违故。亦非从彼所生，以虚妄非果故。是故此之所依唯是前世俗故无相违，彼因之因亦唯是前世俗，如是因相续无始故，无有无所依之迷乱。
若问如何各别决定？答：事物如真实体性，世俗自性亦即是此，谓依止他世俗因而作各别决定之世俗果。
若问云何是世俗？答：能作义用之事物，以不堪观察推究故，名为世俗。

 །འདི་ལྟར་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ།དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་ན་ཤུགས་ཀྱིས་ཅིག་ཤོས་སུ་གནས་པ་འཐོབ་སྟེ། དེ་བས་ན་རང་བཞིན་འདི་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་གི་བདག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ མེད་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ནི་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་དམ་བཅས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་མ་མོ་ གཤམ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་དམ་འཆའ་བ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་ ཡིན་ཞིང་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་སྨྲས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པས་ལུང་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཡང་མི་བརྟག་གོ། །འོན་ཏེ་ དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དོན་ཐམས་ཅད་མེད་པས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐས་བཞག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་ བ་སྤངས་ནས།བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་བར་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་སམ་ཆོས་ཅན་ནམ་དཔེར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ གཅིག་ལ་གྲགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
如是真实与非真实遍及一切事物，彼等亦互相远离而住之相故，遮遣真实体性时，以势力安住于另一边。是故此自性为一切事物自身所作，无过失。
若无因则所欲义不成，为证一切法无实故，摄受因者即承许彼有，而立一切法无自性者即承许无，以互相违故，如同自立己为石女，乃与自语相违。如是以对自身作用相违故，因非彼自身之无实性，亦非他者，将成无穷过失耶？
非也，以无自性亦从彼生，且对自身作用亦不相违等语，已作答故。如是虽无自性，然于世俗中安立业果关系故，无违教证，故亦不应思为相违。
若谓说无实者，以一切义皆无故，难免所依不成等过失耶？此非真实。如是一切比量与所比量言说，皆舍弃互违宗派所立法之差别，依止凡夫共称之有法而转，与彼相关之因与喻亦如是成立。
若不尔，若依宗派之因或有法或喻，尔时以一宗派共称差别所限定之有法，以成诤论所依故，于他不成。

།དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ ལ་དེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས།དུ་བ་དང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་མེ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ལྡོག་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་ ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་བས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།།འདི་སྙམ་དུ་གང་ཞིག་ཆོས་ཅན་སྣང་བཞིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་གླགས་མི་རྙེད་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན་ སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་འགོག་པར་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་ཁྱོད་ལ་ཇི་ལྟར་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གླགས་མི་ཐོད་དོ་ཞེ་ན།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་ཆོས་ཅན་སྣང་བ་འདི་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བདེན་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་འགོག་པ་མ་ཡིན་པས་མཚུངས་སོ།།འོན་ཏེ་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་བཀག་ན་གང་ཞིག་སྣང་བས་ཆོས་ཅན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ལུས་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་ན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་ལོག་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དོན་ དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཟླ་བ་གཉིས་དང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་ཡང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དག་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཡིན་མོད། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དེ་དག་དོན་དམ་པ་པ་ཡིན་པ་ དེས་ན་སྣང་བར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ།དེ་དག་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་ཡུལ་ནི་གནས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་གཅིག་ནི་སྣ་ཚོགས་པར་མི་འཐད་དེ་གཅིག་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་དུ་མར་སྐྱེ་བ་ཡང་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ཡུལ་ན་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་བ་དེས་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་ལོག་ཀྱང་སྣང་བ་ཉིད་ནི་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཁས་བླང་བར་ མི་བྱའོ།

以下是完整的直译：
如是，由特殊有法不成故，成为所依不成之因，如是自性不成者，其有法亦不成故，从烟与有等，不能了知火与无常性等，故所立能立言说一切断绝。
由离非识等自性之唯识等某些已成故，是故此乃如是。若作是念：某者依现前有法而遮遣增益相为能立者，于彼不得所依不成等过失机会，然汝于现前有法自身作遮遣，是故于汝如何不得所依不成等机会耶？
非如是。如是以胜义为差别，于此现前有法遮遣增益真实有之自性为所立，非遮遣有法自身体性故不相同。若谓遮遣胜义自性，则现前有法之自性更余何有？此亦非真实。以胜义自性之现相非遍摄彼若灭则灭者，以虚妄二月与空发等亦现故。
若谓：虽二月等为外境自性虚妄，然以识之自性彼等为胜义故，现相应理。此亦不能说。以彼等现为种种自性及境住故。一识不应种种，以一性坏失故。多识生起亦先已遮故。亦非住于境，以非有形故。
是故二月等虽非胜义，然如是现相虽离胜义自性，现相本身无相违故，不应许为真实事物。

།དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན་ཡུལ་མེད་པའི་དགག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱ་བ་མེད་ན་བཀག་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །མཐའ་ གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གོས་པ་དེས་ན་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་བཀག་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་གཞན་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་པ་ཅན་ནན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་འབྲེལ་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་བཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ན་ཡང་མངོན་སུམ་མམ་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་འབྲེལ་བར་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ།།དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེའོ་ཞེས་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་མོད།དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དུས་མཉམ་པར་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གི་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་གི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་མེད་ན་དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲལ་ བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་གང་ལས་བརྗོད་པར་བྱ།འདིས་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དང་། གཞན་དག་ལ་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་ དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་རིགས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།


我来为您翻译这段藏文：
不应承认无实物，因为这是以实物否定为特征。如果实物不成立，则无对境的否定是不存在的，因为若无所否定则否定不能成立，所以以此为前提的那个也不成立。我们不会被执著一边的实物与无实物之过失所染，因为它们是相互排除的自性，所以说若无一方的否定则另一方具有能成立法性的必然成立，这种说法是不相干的，因为在胜义中实物的本性是不可否定的。
如此，当实物与无实物的自性都不存在时，通过现量或比量，知与所知也是相互关联的，因此，以此为对境的分别念在一切方面都不是真实的，这是已经成立的。即使实物与无实物的自性不存在，也不应认为从无始以来的习气所生的、以此为对境的分别念会像兔角等分别念那样产生。
虽然与外在实物没有关联，但是因为是从与彼不异的习气显现而生，所以与前识有从彼所生的特征之关联。同样，对于同时生起的、与彼不异的识，也有彼之本性的关联。因此，对住于分别念中的影像可以作某些建立与否定的言说。
因此，如前所述，若无从习气所生的识，则因为远离其影像，分别念不生起，那么怎能说是对实物与无实物的自性无有的分别念呢？由此可知，有人说具有分别的量所成立的义是真实，而其他的是虚妄，这种执著是不合理的，否则具有分别性就会遭到破坏。

།དེ་བས་ན་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྤང་བར་དཀའ་བ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟར་སྤང་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་དེའི་ཡང་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ ནི་ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ན།མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་པར་འཐད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེས་ན་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟོག་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་པས་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ།མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཆུ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་དང་འདྲ་བར་ཕྱི་དང་ནང་ན་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ན་འགའ་ཞིག་གི་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཚད་མར་གྱུར་པ་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ས་བོན་སླར་ཇི་ལྟར་ འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་མ་རིག་པ་ནི་རིག་པས་ཟད་པར་བྱེད་ལ་རིག་པ་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་གི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ ན་དེ་ལས་མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་སྐྱེས་པ་མེད་པ་ན་མ་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ལྡོག་།ཅི་སྲིད་དུ་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡང་གྲོལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་འབྲེལ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་མ་རིག་པ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཚད་མས་མི་གནོད་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ནི་རིག་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，对真假的执著是难以断除的，那么如何能断除一切颠倒？对此的回答是：执著是与识不异的自性，因此当识不存在时，执著又怎么能合理存在呢？
因此，如是实物与无实物的分别遍及一切分别念，若无能遍则所遍也不存在，所以在胜义中远离实物与无实物的执取，如同未经观察时令人愉悦的芭蕉树干，内外都无实质的一切诸法。
以如是方式，当以般若慧眼决定通达八种现观（一切相智等）的修习力圆满时，如同某些人对宝石、白银等的认识一样，由于完全断除错乱相，成为自性量时，能如实执取真实义，因此从如幻的无二智自身清净体验的世俗因中必定生起，由于断除一切颠倒，具大悲与般若自性的智慧光明虽是世俗，但依缘起法性生起时不会再生分别种子。
然而有人说："无明为明所尽，而明即是如实了知义。若按你们所说如来智也是世俗，则因其是无明的自性，当无明生起时，无明如何能转？只要未断无明，又怎能解脱？"这种说法也是不相干的。这是因为，无明是对常等遍计法的了解，与此相反的、不为量所违的法的了解即是明。因此，彼等安立的非颠倒因相是极为著名的。

 །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་འགལ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པ་ན་གང་གིས་དེ་མ་སྤངས་པ་ཐལ་བར་མི་འཐད་པར་གྱུར་པ།དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་རིག་པ་ཉིད་ག་ལས་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། མིག་བཙུམས་པ་ དང་དམུས་ལོང་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་འམ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་མ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡང་བ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཕྱིར་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྔར་བརྗོད་པ་ཉིད་ མཆོག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པར་བཟུང་སྟེ།དེས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གེགས་བྱེད་པས་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བའི་ནམ་ མཁའ་ལ་ཉི་མའི་འོད་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ།།འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ ཡིན་པ་དེ་ནི་གེགས་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ལས་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ཡིན་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་གྱི་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་གོ་ཤེས་བྱ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ལས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར།དེ་ བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་གྱི་དམ་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，虽是世俗，但因生起相违之法，随顺如实义理，当颠倒转时，不合理成为未断除之过失，其因相的明觉又从何而来？所以这就是原因。因此，如是欲见胜义自性最胜真实，而非如闭眼、盲人等因缘不具足或不作意而不见。
因此，由于未断除实物等颠倒习气，如同从无想等持等出定一样，由实物等颠倒习气所生的烦恼障和所知障生起，故瑜伽师成为未解脱。又因为唯有如前所说的真实智能获得解脱，若成太过则非其他方式，所以应持前说为最胜真实见。
由此现证见无我，与一切过失相违，当成就时，因与彼相违故能断除一切烦恼和障碍。因此，如同无遮蔽云等障碍的虚空中的阳光一样，瑜伽师的现量智慧光明无碍趣入一切离生等分别的缘起事物真实性。
如是，识的自性是显明事物自体，彼因有障碍故，虽事物近在，亦不能显明；若无障碍，则由获得不可思议力的殊胜，岂不唯一显明一切事物？因此，由如实遍知世俗与胜义理趣的一切事物，故获得一切相智。因此，此即是断除一切障碍和证悟一切相智之最胜道路。

 །སོ་སོའི་ སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སྒྱུ་མ་ལ་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་གྲགས་པ་ཙམ་ཉིད་དང་བདེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བརྗོད དོ།།གང་དག་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལྟད་མོ་བ་སྒྱུ་མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་དག་ལ་བྱིས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ་དེས་ན་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་ལོ། །དེ་བས་ན་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་རྣམ་པར་གཞག་ནས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པར་གུས་པ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་དུས་ཡུན་རིང་པོའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྒོམ་པས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ཞིང་སྲིད པ་ཇི་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཉེན་པོའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་གྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལྟར་ཕྱིའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ལ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སེམས་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་དང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡོད་ན་བསྒོམ་པ་དོན མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་དེར་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་འདི་མིང་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་གཏོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་པ། དངོས་པོར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཅན་གྱིས་མགུ་བ་ཡིན་ན་དེར་མིང་གི་རྣམ་པ་གོམས་པ་ལས་ བརྗོད་པ་འཕེལ་བར་ཅི་ལྟར་མི་འགྱུར།ནང་གི་བདག་ཉིད་གཡོ་བ་མེད་པ་ནི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྡུད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་གཞན་ལ་ཡང་འདི་མཚུངས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
凡夫与瑜伽师的差别是这样的：如同幻师对幻术，他们如实了知仅是名言而非真实，因此对诸事物不执著为真实，所以称他们为瑜伽师。如同愚童观众执著幻术一样，对事物也颠倒执著，故称他们为愚童，因此一切无违。
因此，通过教证和理证，遍知如幻无二心之真实性，具有精进于证悟真实之智者们，以闻思所生智安立无二如幻心之胜义世俗自性后，以恭敬、相续不断、长时间特殊修习的方式，修习缘起法性之一切种智等八现观次第的瑜伽自在者们，获得离一切分别、随顺尽生死际的缘起法性如幻唯识相续。此即是对治之主要。
最初安立为如幻并有言说，是随顺彼而非成为对治。如是，以修习补特伽罗无我等外境之理，也不能安立事物自性于心中，因为事物是由无分别心所证知，而彼又无始以来即无，若有则修习成无义。
因此，于彼处对方仅随顺名言分别影像真实性而专注，依止随顺，为增上执实者所欢喜，则于彼处由熟习名相，言说如何不增长？若谓内在不动自性渐次摄集分别，如是则于他处亦同，极为广说已足。

 །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ སྟོབས་ཀྱིས་མཚན་མ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི།ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དྲུག་དང་ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གཅིག་གི་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་ བ་དྲུག་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ས་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་དང་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཡོ་བ་དང་མཐོ་བ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ལྷ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་མོས་པ་ དང་།ང་རྒྱལ་ཅན་དང་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དང་སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་སྒྲ་དཔངས་མཐོ་བར་སྒྲོགས་པའོ། །ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཏེ། འགུལ་བ་ནས་ ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འུར་འུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་དབུས་མཐོ་ན་མཐའ་དམའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གོ། །འདི་ལས་བཟློག་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤར་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནུབ་ཕྱོགས་དམའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །འདི་ཉིད་བཟློག་པ་ནི་བཞི་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ལྷོ་ཕྱོགས་མཐོ་ན་བྱང་ཕྱོགས་དམའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའོ།།འདི་ཉིད་བཟློག་པ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གཞན་ཡང་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མ་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，为显示一切方面皆悦意之真如，故说由法性力而生相。即所谓"当显示如来真如之时"等。
"六种变化和十八大瑞相"是以差别行为的单数语。其中六种变化是：就器世间而言，依大地显现造作与未造作之力，依次为震动和升高。就有情世间而言，有四类有情：行不善者、信仰诸天者、具慢者、具智者，依次为说话、上行、下行、高声喊叫。
十八大瑞相也是此六种变化的小、中、大差别，从"震动"到"普遍轰鸣"等词义所显示。或者说，"中央高则边缘低"为第一，与此相反为第二，如是"东方高则西方低"为第三，与此相反为第四，如是"南方高则北方低"为第五，与此相反为第六，如是成为六种。十八大瑞相也应如是了知。
总结即所说"如是长老须菩提"等。"随如来生"即如是随一切种智相而生。显示无生体性即所说"复次长老须菩提不随色生"等。如是，若问为何，以"如是由何"等言迎疑，易解。"如是"即由如幻性随道智相而生，故说"随如来生"等。显示真如无所缘体性即所白"世尊，如是"等。

 །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ནི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་ལགས་སོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་ པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པ་འདི་བཤད་པ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ་དག་གིས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ།ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚོགས་ཀྱིས་ལ་སོགས་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསགས་པ་སྔོན་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་ཤིང་བསྒྲུབས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྒོམ་པ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། ལྷག་པར་མོས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་གཏོགས་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།རྒྱུ་གང་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་དམན་པའི་སྐབས་སུ་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ རྒྱུའོ།།རྐྱེན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ནོ། །ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེ་བར་བསགས་པའི་དོན་དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེ་བསྟན་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདབ་ཆགས་བྱ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་གཤོག་པ་གཉིས་ཡོད་པས་ན་འདབ་ཆགས་སོ། །མི་ལ་ཡང་མཛའ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཡོད་པས་འདབ་ཆགས་ སུ་གྱུར་པ་སྲིད་པས་བྱ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཤིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའི་སྒྲ་ཡོད་པས་འདབ་ཆགས་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རྫས་ལྕི་བ་སྟེང་གི་ ཕྱོགས་མཐོན་པོ་ནས་ལྷུང་ན་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ལགས་ཏེ་གང་གིས་དེའི་ལུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔེ་ཅན་གྱི་དོན་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由一切种智相之体性无所缘故，此真如是甚深行。
宣说善说随述即"舍利子，是如是"等。
世尊说法非无果，即所说"当显示此真如时"等。
关于"由昔所净修者"，有人说：由资粮等福慧二资圆满积集、昔所净修成就者，于如幻法修得忍，即获得胜解。其他人说：由法界周遍所摄，获得无生法忍。
以何因缘入大乘者于小乘处，即所白"世尊，此诸菩萨"等。其中因是取因，缘是俱生缘。
所说离般若方便善巧为因即"舍利子，此诸菩萨"等。
为总结义故说"舍利子，如是菩萨"等。
为明显故示例即说"舍利子，譬如"等。
"有翼鸟"者，因有二翼故名有翼。人亦有亲友等方，可成有翼，故说"鸟"。于吉祥等有鸟声，故说"有翼"。
"此非是"等言似不合理，若问何故，以迎疑，重物从高处坠落，由事物法性决定故，即所白"世尊，如是由其身亦"等。
说明喻义即"舍利子，是如是"等。

 །ལྟུང་ངོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ།འདིས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་ པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ་།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཉོན་མོངས་རྟགས་དང་མཚན་མ་དང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་།དབེན་དང་དཀའ་དང་ངེས་པ་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མི་དམིགས་དང་། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་དང་། །དམིགས་ པ་ཞེས་བྱ་གང་ཡིན་དང་།།མི་མཐུན་ཐོགས་པ་མེད་དང་དེ། །གཞི་མེད་འགྲོ་མེད་སྐྱེ་མེད་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་དང་། །ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད། །མཚོན་ཆ་ལྟ་བུར་མཚོན་པས་ན། །མཚན་ཉིད་བཞི་པར་བཞེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པ་ནི།གཞན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །སེམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པས་སོ། །ཀུན་ཏུ་འཛིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གྱུར་པས་སོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་དག་གིས་མ་རྟོགས་པས་མི་ཤེས་མི མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་སོ།།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ལྡོག་པ་བསྟན་པས་ན་འདི་སྐད་དུ། མཚན་མ་མེད་པར་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་།ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་ལ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ཐར་པ་ནི་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་དེའི་ཆ་ལ་ཕན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ རྒྱུར་གྱུར་པ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བས་གཉིས་སུ་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
"堕落"者，即使具足布施等，由离般若波罗蜜多及方便善巧之修持，将堕声闻地。此说明彼二者于涅槃为主要。
如是，应持唯十六种相为自性之相。
如是说：
烦恼相及标志，
违品与对治等，
远离及艰难定，
所为及无所缘，
遮止执著相，
所缘之所谓，
违品无障碍，
无基无行无生，
如是真如不可得，
自性十六为体性，
如同兵器所表征，
是为第四之相也。
唯具解脱分善根者，能生如前所说修持之遍知，为显解脱分故说"复次舍利子，菩萨过去"等。
"彼以相之方式"者，即一向执著之修持。"思维"者，即现前。"执取"者，即决定。由世间及出世间智未证悟故，配合为"不知不见"。
"欲回向"者，由思唯空性即是无上正等正觉而回向。如前以"何以故"迎疑，说"舍利子，若"等。
由是解脱分显示处，故示对治，此说：以无相缘智相，于布施等佛法于自相续生起圆满成就之般若波罗蜜多善巧，及方便之相，于此一切相现观中许为解脱分。此中解脱为离系差别，于其分有益故为解脱分，即为入教之因闻思自性。
是故说由离般若方便善巧而堕二边。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཡང་དག་སྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་ནི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འདི་ལ། ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་འམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བར རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་འཚལ་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་།བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསོལ་ཏོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བགྱི། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དད་པ་དང་ སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་།དགེ་བ་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་དང་། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་བྱ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དབང་པོའི་དོན་མེད་པས་ན་དབང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐར་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སངས་རྒྱས་སོགས་དམིགས་དད་པ་དང་། །སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་དྲན་པ་དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་དང་། །ཆོས་ རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ།།ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་ པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།དད་པ་ལ་སོགས་འབྲིང་གིས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འབྱུང་བར་དཀའ་བའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཆུང་ངུས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་དཀའ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཤེས་རབ་འཆལ་བའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་བརྩོན་པ་མེད་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་དམན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是亦云：
无相布施等，
善巧于正修，
于此一切相，
许为解脱分。
为明善巧，故问"世尊所说义"等。"所说"者，即"应知将住于声闻地或独觉地"此义若如我所知，则于具足极多福德资粮等，亦将疑惑大菩提之证得。
若问如何能得？故白"世尊，是故"等。
"当修般若波罗蜜多，当勤方便善巧"者，般若波罗蜜多即遍知一切法一切相。方便善巧即于佛等境之信解、布施等、欲善等念，及业作者所作无缘三摩地。
是故，由无根义故非根性，信、精进、念、定、慧自性解脱分善根五种应当成办，如是当说。
如是亦云：
缘佛等信解，
布施等行境精进，
圆满意乐念，
无分别等持，
于诸法一切，
智慧五种相。
以善说故说随喜："舍利子，如是"等。
虽然如是，非由一切信等能得无上菩提，故白"世尊，此般若波罗蜜多甚深"等。由信等中品不能得故为难生，由彼等小品不能证故为极难生。如是说随喜："天子，如是"等。
"慧劣"等者，由离一切法遍知故为慧劣，由于布施等境无精进故为精进劣。

 །རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ན་མོས་པ་དམན་པའོ།།སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་མེད་པས་ན་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའོ། །ཕན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་དྲན་པ་དང་བྲལ་བས་ན་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། ། འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་སླ་ལ། དེ་དག་ཉིད་ཆུང་ངུས་རྟོགས་པར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ན་འབྲིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉན་ཐོས ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་བླ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ རྣམ་པར་བཟློག་པ་ནི་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཇི་ལྟར་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་ བྱ་བས་བསུ་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ལགས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལགས་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།སྤང་བར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བགྱི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ སུའོ།།འཚལ་བ་དང་འཚལ་བར་བགྱི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་སོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཀྱང་ངོ་། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སླ་བར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མེད་པས་ན་ཡང་དག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由离一切无分别三摩地故为信解劣，由无缘佛等信故为不善巧方便，由离利益事等念故依止恶友。
此中意为：由大信等易证正等菩提，彼等小品难证，以此势力，中品者证独觉菩提，小品者证声闻菩提，此义含蕴当显。
如是亦云：
"利根易证正菩提，
钝根难证如是许。"
依胜义谛遮除难生性，故白"世尊如是说"等。"如是"者，遮除义，即"非"之词。
若问："何故生疑，谓全无少许可证悟者？"迎此而白"世尊"等。"由空故"者，义为由无生故无可证悟之法。
为明此义，故白"世尊，如是"等。"为断故"者，为以无间道断诸烦恼故。"现证菩提及当证菩提"者，为解脱道位。"了知及当了知"者，为殊胜道。"由此理趣"者，即由作者、业、作用无所得故。
由空性故全无易证菩提，故说"须菩提，由无生故"等。其中由无因故为无生，由无果故为不真实。是故由非世间及出世间智境故，如其次第，由不证故及未成就故。

།འདི་སྐད་དུ་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་སླ་བར་འགྱུར། འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་ལྷག་ པར་མོས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུས་བྱེད་པ་ལྟར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབས་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བར་དཀའོ་ཞེས་བྱ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་སླ་བ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་ པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པ་དེས་ན་དེ་འབྱུང་དཀའ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།ལྡོག་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་ནམ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་འམ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སམ། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ལྡོག་པར་འགྱུར། ཅི་ཞིག་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲི་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ལས་བསམས་ནས་དྲིས་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ནོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བདུན་ལ་སྤྱིར་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་ནས། མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་གསུམ་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ རིའི་བུ་ཡང་ཅི་གཟུགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是说，诸法由无生性故非智境界。云何易得无上正等菩提？若问如何，则答：如是瑜伽师虽于此法深信，然于世俗中如幻人所作，修集福慧资粮而证悟，故难得。
为显此义而说"具寿须菩提，由此空性之理趣"等。
复次，以"何故"迎疑，而说"具寿须菩提，虚空"等。"不作是念当证菩提"者，由是空性故，具虚空自性之菩萨，无有"我当证得菩提"如是加行，故难得。
为遮于世俗中亦极易证菩提故，说"具寿须菩提，若"等。"若成不退转"者，由有所欲故不退转。
以退转门显已，复以随顺门显示，说"具寿须菩提"等。为说不可能退转故云何难得，故说"具寿舍利子复何"等。若退，为色等法相，为异于彼，为真如相法，为异于彼而退？于一切处皆问"何"字。由思法性而问故，义为"非如是"。
总说于欢喜等七地不可能退已，复以能证、所证法之差别，说于不动等三地，即"具寿舍利子，复次色于无上正等菩提当证不"等。

།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཅི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་ ལྡོག་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ལས་གང་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་གང་ཡིན་ཏེ་གང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཆོས་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ།།ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ནི་སྤོང་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདེན་པ་ཉིད་དང་གནས་པ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་ཉིད་དང་བརྟགས་ པར་ཡང་རྣམ་པར་གནས་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེའོ།།གཞན་དག་ན་རེ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ཉིད་དང་གནས་པ་ཉིད་དུ་ཡིན་ཞེས་འདོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་སླ་བ་ཉིད་བཀག་པ་ན། གལ་ཏེ་ དོན་དམ་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་གང་ཞིག་སྟེ་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ན་གང་ཡང་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལྡོག་གོ་ཞེས་ འདོད་དོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རང་གི་ཁས་བླངས་པ་དང་ཡང་འགལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
关于佛地普光，说"具寿舍利子，于意云何"等。"何为退转法"者，由无退转之因故，于彼空性法中，以一切种不执著之理而住，何法能从中退转，即无有也。"彼法复何"者，即无有也。"何"字，表遮遣义。
总结而说"具寿舍利子，如是"等。"于真实性及安住性一切法不可得"者，有说：胜义谛中真实性及观察时安住性皆不可得。他人则说：由离能知所知自性之真如，故依次为真实性及安住性。
遮世俗谛依止易得性已，若于胜义中修行时，则非当机所需，故说"法性"等。所说法性之相，即诸法无生之相，如是则全无退转，然于世俗中则有退转。
若谓于世俗中亦无者，不仅与现量等相违，且与自许相违，为显此义故说"复次具寿须菩提"等。

 །རྣམ་པར་གཞག་པ་ ཡོད་པར་མི་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ན།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་དཔའ་སྟེ་སེམས་གཅིག་པུ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སས་བསྡུས་ པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར།རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡིན་པར་མི་འཐད་པས་ན། དེའི་ཐེག་པ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ་གསུམ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་ན་ནི་རིགས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་གྱི་ཐེག་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར།ཅི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་ཀ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་གང་ཟག་མེད་པར་རྒོལ་བ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཅི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཤེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་ཚིག་གིས་ལན་འདེབས་སུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་གསུངས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་ན་ནི་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་གྱི་ཐེག་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ།རེ་ཞིག་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་དྲི་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།སླར་དྲིས་པས་ལན་འདེབས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་ འབྱེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རོ། །ངག་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
"将无有安立"者，当说一切法无生时，菩提自性之菩萨，即唯一心性即是所趣之乘，故为菩萨乘。此即如来子所摄之佛乘，因此，于因位时不应有声闻乘等三乘，故彼三乘菩萨之安立将不复存在。然此三者乃如来所说，若如具寿须菩提所说，则三种种姓之安立将不复存在，唯有一乘，如是则与自许相违。
若一切法虽无生，然有菩提故，已许有任一菩萨，云何说三种菩萨皆无安立？为此而说"具寿舍利子，云何"等。谓彼诤论三乘补特伽罗不存在之具寿上座须菩提，岂不许有一菩萨耶？
虽已知晓，然为令其作答故说此等。若如具寿须菩提所说，则此三者之安立将不复存在，唯有一乘。且应问具寿上座须菩提。
即问此义，故说"须菩提，汝复云何"等。再问已答，故说"具寿舍利子，云何"等。"真如之真如"者，即无生于真实中亦非有。
分别"非彼"者，故说"真如亦"等。"三种"者，即声闻乘等之种类。由语具遮遣果故，说彼唯一所缘，故说"具寿舍利子"等。

།གཅིག་ཏུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཡང་ངོ་། །རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་པ་ཡང་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།།དཀྱུས་མའི་དོན་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་།དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཁྱེད་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྩོད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་ཞར་ལ་འོངས་པའི་དོན་ཉིད་ཐར་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པའི་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ནའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་གྱི་ དབྱེ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་དད་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།།ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བའི་དོན་སྟོན་པས་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡིན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་གང་གིས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ་གོ་སླའོ།།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེས་པའི་སྤྲོ་བ་ཅན་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པར་གནས་པར་བྱ་ཞེས་མདོར་བསྟན་ པའི་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་མཉམ་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ ད་ལྟར་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
"一者"即是大乘自性之相。由理相同故，说"非彼"。为遣除所依故，说"具寿舍利子，汝岂"等。"非彼"之义已说。
总摄正文之义，故说"具寿舍利子，如是"等。"何故作是念"者，于瑜伽行者世俗谛中有无上菩提故，以彼力故，胜义中实无菩萨性。是故，何故汝等作是念："此是声闻乘者"等？然不应生如是心，此为其义。
由诤论相续展转而来之义，即解脱分相应之证悟，故说"舍利子，如是菩萨摩诃萨"等。"诸善分别"者，即决定证悟时。"于彼无差别"者，以不见三种菩萨差别故。"无差异"者，以证悟真如一性故。"无分别"者，以如前所说之相与差别不能各别建立故。
由具小、中、大解脱分故，"不偏"等三语依次配合。为显示不违法性之义，故说"须菩提，如是"等。由菩提差别众多，故请问"世尊，以何菩提"等，易解。
生起解脱分欢喜者之决择分义，故请问"世尊，菩萨摩诃萨"等。略说"应住平等"之广释，故说"一切众生"等。心平等者，以无贪著故。无不平等心者，以无嗔恚故。"以慈心"者，即以成办现前义之心，谓以成办现前义之心。

།ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པ་སྟེ་མ་འོངས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །བྱམས་པ་དང་ཕན་པའི་སེམས་དག་གི་དོན་ཉིད་ནི་དགེ་བའི་སེམས་དང་ང་རྒྱལ་བཅག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་ པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སོ།།དེ་ཉིད་ནི་འཚེ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱའོ། །ཐོ་འཚམས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྤུན་ཟླ་དང་། སྲིང་མོ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། གྲོགས་དང་། ཉེ་དུ་དང་། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱ་བར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕ་དང་མ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པས་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བདག སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོན་དུ་གྱུར་པར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།མཉམ་པ་དང་བྱམས་པ་དང་ཕན་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང་ཐོ་འཚམས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཏེ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། ཕ་དང་། མ་དང་། སྤུན་ཟླ་དང་། སྲིང་མོ་དང་། བུ་དང་། བུ་མོ་དང་། མཛའ་བོ་ དང་།གྲོགས་དང་། ཉེ་དུ་དང་། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་དྲོད་དུ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འཐོབ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དྲོ་བ་རྣམས་ ཀྱི་དམིགས་པ་འདིར།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་བསྔགས་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སེམས་མཉམ་སོགས། །རྣམ་པ་དག་ནི་བཅུར་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་བདག་ཉིད་ སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པས།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ཞིང་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་དང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པ་དང་དགའ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ན་རྩེ་ མོར་གཏོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བདག་ཉིད་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་ཅིང་། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་གནས་པས་གཞན། །དེ་དག་ལ་ནི་འགོད་པ་དང་། །བསྔགས་པ་བརྗོད་དང་མཐུན་པ་ཉིད། །རྩེར་གྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
"以利益心"者，即未来，以成办未来义之心。慈心与利益心之义，即以善心与摧伏我慢心所说。
以无嗔心者，即以离嗔心。彼即是以无害心。以无恼害心者，即离生怖畏故。"于一切众生作父想"等易解。
然由此近喻，当知亦应作兄弟、姊妹、亲友、伴侣、亲属、姻亲之想。其中父母等二二合说为五种。
"我应住为一切众生怙主"者，显示此义：以平等、慈爱、利益、无嗔、无恼害等五种心，及以父、母、兄弟、姊妹、子、女、亲友、伴侣、亲属、姻亲等心行相，缘一切众生时，获得暖位正觉善根，故名一切众生之怙主。
如是亦说："暖位所缘境，赞为诸有情，于彼平等等，说有十种相。"
依顶位而说"自身亦"等。此说：自身住于离诸罪恶及修行布施等，如是劝导他人离恶，劝导趣入善行，称赞随喜，以此等所缘，则生顶位所摄。
如是亦说："自身离诸恶，住施等令他，安立及称赞，随顺即成顶。"

 །བཟོད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ ནས་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པའི་བར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་བདག་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ དང་།འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པས་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་བཟོད་པ་ནི། །རང་གཞན་རྟེན་ཅན་བདེན་ ཤེས་པ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་གནས་པ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆོས་མཆོག་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྨིན་བྱེད་ སོགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དྲོད་དུ་གཏོགས་པ་ཆུང་ངུ་ནི་མཉམ་པ་དང་བྱམས་པའི་སེམས་དེ་དག་གི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གཞན་ལ་ཐོ་ འཚམས་པ་མེད་པ་ལས་སོ།།འབྲིང་ནི་ཕན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གསུམ་གྱིས་ཕྱི་མ་ལ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ལས་སོ། །འབྲིང་ནི་ཕན་པ་ལ་ཆེན་པོ་ནི་ཕར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་འདོད་ པ་ཉིད་ལས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།རྩེ་མོར་གཏོགས་པ་ཆུང་ངུ་ནི་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་སྦྱོར་བས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ལྡོག་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལས་སོ། །འབྲིང་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་འཇོག་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བའི་རྒྱུར་ཡང་དག་ པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ལས་སོ།།ཆེན་པོ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྒོམ་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་འཇུག་པར་བྱེད་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྤོང་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་རྟེན་ནས་གསུངས་སོ། །བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པའི་བར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གཞན་རྣམས་འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་རྟེན་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
依忍位而说"如是从谛至菩萨无过入"等。如同顶位阶段中所说依自他的所缘及行相差别，如是以四谛苦等，及初果等、极喜等地，自身遍知且劝导他人等行相所缘，则生忍位。
如是亦说："如是忍亦是，依自他知谛。"
依胜法位而说"住于成熟众生"等行相所缘，则成胜法，此即所说。如是亦说："胜法如是以，成熟众生等，当知。"
此等顺决择分亦由小、中、大差别，各分三种。
其中暖位所摄小品，由平等慈心于此生中对他无恼害故。中品由利益等三心于后世对他有利益心故。大品由父想等发心于此世后世欲成办他人所愿故。
顶位所摄小品，由自他修习离恶，欲令他人离苦因故。中品由自他安立于布施等，欲令他人正修安乐因故。大品由自他趣入修习二种缘起，依欲除他人颠倒苦乐而说。
小中大忍，依次由"如是从谛至菩萨无过入"，依欲令他人决定趣入圣道、初果等及佛果而说。

།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ ནི་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ་།།ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་རྟེན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་།སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དང་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ལས། ཇི་ལྟར་བཟོད་ཆེན་སྐད་ཅིག་མ། །གཅིག་ཡིན་དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་ མཆོག་།ཅེས་གང་བཤད་པ་དེ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། འདིར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྟེན་པའི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ལ་ནི་རབ་དང་རབ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སྲིད་པའི ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང་།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ནི་བསྒོམ་པ་གནས་སྐབས་གོང་ནས་ གོང་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ དོ།།འདི་སྐད་དུ་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ནས། གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་འགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་ སྙད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
虽然如此，大忍被认为是多个刹那。胜法的小中大品，依次为：为令他人无差别成熟于三乘故，为令特别决定趣入菩萨道故，为欲依止一切圆满之最极究竟故，以"成熟众生"、"无障碍法"、"正法住"等词句而说。
《阿毗达磨俱舍论》说："如大忍一刹那，如是即胜法。"此是就自利而说，此处则就利他而说小中大品差别，因为于利他精进中有胜、最胜等阶段故。因此彼此无有相违。
若问：为何于每一现观中说顺决择分等？答：由说相、道及一切基差别修习次第，于一切相智等三种现观中，以世间顺决择分为先导而证得出世间见修道，于遍知一切相等三种现观中，由修习阶位渐次殊胜差别，于一切方面由殊胜道所摄之无漏智小中大次第生起。
其中"无障碍法"即菩萨执著等。"正法住"即成佛。有人说：由自住于成熟众生等，以劝导他人等行相所缘而生法，故为遮止顿生，以顺决择分等名言而说。
此为《般若波罗蜜多论现观庄严论光明》真如品第十六。

། །།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། གཞན་ ཡང་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ། །མཐོང་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གནས། །དེ་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ལྡོག་སོགས་བརྟགས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བརྗོད པས་འདི།།ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ལ་གནས་པའི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་རྣམ་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །རྟགས་ནི་རང་ལ་གནས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་སོ། །མཚན་མ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མཁོ་བར་གཏོགས་པའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ་བ་སྤུ་ལྡང་བ་ དང་མཆི་མ་འཛག་པ་ལ་སོགས་པའོ།།རྟགས་ནི་ངག་གི་ཁྱད་པར་ཏེ་དགའ་བས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་ཉན་པ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ཚིག་འདི་དག་ནི་སྔ་མ་སྔ་མའི་བཤད་ པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལགས་པར་འཚལ་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མ་འདྲེས་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་མ་ཞུས་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་ངེས་པར་བྱ་བ་ ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
对于不退转菩萨僧众，如前所说的顺决择分、见道等亦复生起，故当说不退转菩萨僧众。彼等住于顺决择分道，如是住于忍智所摄见道，复有住于具因修道，成为三种阶位。
如是说道："从顺决择分，乃至见修道，诸菩萨安住，是为不退众。"
其中，应知以从色等退转及无疑等二十种行相，住于顺决择分者的不退转相。如是说道："观察色等退转等，说此二十种行相，住顺决择分位者，是为不退转之相。"
由是真如体性故，首先宣说从色等退转，即"世尊，不退转菩萨摩诃萨"等所问。其中行相即对治分所摄诸法。标志即自身所具征相。相即彼受用所需。
或者，行相是身体喜悦特征，即毛竖、泪流等。标志是语言特征，即欢喜祈请等。相是修行特征，即听闻、受持、读诵、供养等。或者，此等词句是前前之解释。
"世尊，我当如何了知是不退转菩萨摩诃萨"此问即请问不共证相。答复即"须菩提，凡是凡夫地"等所说。
所谓"真如地"者，由一切地如幻故，以"此等一切"等而说。"无分别离分别"者，以理教定解，非余可能，故依次配合。

།དེ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཡིན་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བདེན་པ་ཡིན་ གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་ཞེས་བསམ་པ་དང་མཉན་པའི་དུས་སུ་མོས་པར་བྱེད་ཅིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དེ་།དངོས་པོ་འཛིན་པར་མི་སྟོན་པ་ཅི་ཐོད་ཐོད་སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་སྟེ་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་པ་ ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ན།ཕ་རོལ་གྱིས་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པའི་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟའོ་། །གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེ་བར། །རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ། །དོན་གཞན་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ལུང་ཉིད་ཀྱིས་ རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ།།ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟད་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོར་མི་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་བསམ་པས་མགུ་བར་བྱེད་ པས་གདོང་དུ་མི་ལྟ་བའོ་།།ལྷ་གཞན་ལ་མི་རྟེན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱབས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བདག་གིར་མི་བྱེད་པའོ། །སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ཟད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་ དང་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མི་ཐོས་པ་དང་ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་བཟུང་ངོ་། །བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཀག་ པར་གསུངས་པས་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་དང་གླེན་པ་དང་ལྐུགས་པའི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱིས་གོ་བར་བྱའོ།།ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་གཞན་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་རབ་ འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཚེ་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ནི་རྐུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་གྱི་རྫས་གནས་ལས་སྤོ་བའོ། །འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་ནི་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་ ལ་མངོན་པར་བགྲོད་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
"从彼中"者，即从眷属之坛城中。"此即如是"者，即以从色等退转故此即如是。于听闻时思维并胜解"唯此是真实，其余是愚痴"。不示执著事物，不作无义言说，以显示如幻义故，说具义之语，非无义。
精进修习法性时，不观察他人所作与未作之事。"应当执持"者，应以比量决定执持，如说："从因聚生果，所有诸比量，不待于他义，说彼为自性。"
以获得信解故灭尽疑惑，即"须菩提复次"等所说。"不看面"者，以了知所知真实等可能之意乐满足故不看面。"不依止他天"者，即不执著为救护等体性。
以愿成就故灭尽八无暇，即"须菩提复次"等所说。"不生恶趣"者，明说不生地狱、饿鬼、畜生。此为近显，当知亦不生邪见、不闻佛法、边地。"亦不受持女身"者，由说遮止女身，应以义理了知不成为根不具、愚痴、哑者。
"复"字意为不生长寿天中。以具悲心故令自他趣入善法之义，即"须菩提复次"等所说。其中杀生即断他命。不与取即以盗窃方式移动他人财物。欲邪行即于非支分等处行淫。

།འབྲུའི་ཆང་དང་བཅོས་པའི་ཆང་བག་མེད་པའི་གནས་ནི། ལ་ལ་ཤིང་ཤུན་བུ་རམ་བཅས། །གཞན་དག་སྦྲང་རྩི་ལས་བྱས་པ། །ཕྱེར་བཏགས་ཕབས་ཆུར་སྦྱར་བ་གསུམ། །མཁས་པས་ཆང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །བུ་རམ་སྐྱུ་རུ་ད་ཏ་ཀི། །ཆུར་སྦྱར་བཅོས་ ཆང་ཡིན་ཤེས་བྱ།།ཟོས་དང་འཐུངས་པས་མྱོས་གྱུར་གང་། །དེ་ནི་མྱོས་གྱུར་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་དཀར་པོའི་ཆོས། །ཀུན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཕྱིར། །བག་མེད་གནས་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། །ཞར་ལས་ཀྱང་ནི་འོངས་པ་ཡིན། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ སྨྲ་བའི་ཚིག་གོ།།ཕྲ་མ་ཟེར་བ་ནི་གཞན་འབྱེད་པའི་ཚིག་གོ། །ཚིག་རྩུབ་པོ་ནི་མི་སྙན་པར་བརྗོད་པའོ། །ཚིག་འཁྱལ་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བསྐྱེད་པའི་ངག་ཐམས་ཅད་དོ། །བརྣབ་སེམས་ནི་གཞན་གྱི་ནོར་རྫས་རྣམས་ལ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་རེ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །གནོད་སེམས་ནི་ སེམས་ཅན་ལ་རྣམ་པར་སྡང་བའོ།།ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་མེད་པར་ལྟ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཡུལ་མ་ལུས་པ་ལའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཀྱང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་སེམས་ ཀྱང་མི་འབྱུང་ཞིང་མི་འབྱེད་དོ།།བདག་དང་གཞན་བརྗེ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གང་དང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་ཆུབ་ པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིར་བྱེད་པའོ།།སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་སྟེར་བར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་སོམ་ཉི་མི་བྱེད་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལམ་གཞན་འདོད་ཅིང་ མཐར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནེམ་ནུར་རོ།།ལམ་དྲང་པོ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཡིད་གཉིས་སོ། །དགེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འཕེལ་བར་འགྲོ་བ་མེད་པས་རིགས་ཀྱི་ཆོས་གསོ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་གསོར་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ རྨོངས་པ་ཉིད་དོ།།གཞན་ལ་ཕན་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པས་བྱམས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི་དེ་ཕན་པའི་ཚིག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པས་མ་འོངས་པ་ན་ཕན་པར་སྨྲ་བས་ན་ཕན་པའི་ ཚིག་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ངག་གི་ལས་དམ་པ་དང་ལྡན་པས་ཚིག་ཚད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་རན་པར་སྨྲ་བའོ།

我来为您直译这段藏文：
谷酒和调制酒等放逸处：
"有些用树皮及糖蜜，
其他则是用蜜所制，
磨粉加入酵水三种，
智者应知此即为酒。
糖蜜、庵摩罗、达他基，
和水调制应知为酒。
食用饮用而醉者，
即说彼为醉。
此等三者为白法，
一切之违品故，
说为放逸处，
此亦附带而来。"
妄语即说不实之语。离间语即挑拨他人之语。粗语即说不悦耳之语。绮语即一切从烦恼所生之语。贪心即对他人财物不当生起希求。害心即对众生瞋恚。邪见即无见。
"一切"者，即以咒语加持等。"于一切"者，即于无余众生境。"一切种"者，即以小等差别。"一切"者，于此心亦不生不分别。
以自他交换故，于一切众生境回向布施等义，即"须菩提复次"等所说。"任何法"者，即经等。"通达"者，即执为己有。"布施"者，即给予具果。
以正法证悟故于甚深法不生疑惑之义，即"须菩提复次"等所说。其中欲求他道且无究竟故为犹豫。违背正道即疑惑。无种种善增长故非种姓法疗治，故为疑惑无治。以一切种离证悟故为愚痴。
以入于利他故具慈爱身语意业之义，即"彼具利益语"等所说。其中以具慈爱身业故，未来当说利益语故具利益语。如是以具胜语业故说适量语故为说适量语。

 །བྱམས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣར་སྙན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འཇམ་པར་འགྱུར་བའོ། །སྦྱོར་ བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་།གནོད་སེམས་དང་། གཉིད་དང་། རྨུགས་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། འགྱོད་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དག་དང་མི་འགྲོགས་པའི་དོན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། གཉེན་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་དོན་ནི་བག་ལ་ཉལ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བའི་ཟག་པས་བསྡུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པས་བསྡུས་པ་ནི མ་ཡིན་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི། དེ་འོང་ངམ་འགྲོ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འོང་བའོ། །འགྲོ་བ་ ནི་ཕར་འགྲོ་བའོ།།སེམས་འཁྲུལ་པས་འགྲོ་བའམ་འོང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་ལམ་ཉམས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཐོགས་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་དལ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བདེ་ བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བའི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྐང་པ་གྱ་ཚོམ་དུ་ས་ལས་མི་འདེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐང་པ་གཅིག་ལེགས་པར་མ་གཞག་པར་རྐང་པ་གཉིས་པ་མི་འདེགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྐང་པ་གྱ་ཚོམ་དུ་ས་ལ་མི་འཇོག་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ས་ཕྱོགས་སྤང་བའི་དོན་དུའོ།།ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གཟོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་གཙང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་ཉུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ནད་ཉུང་བའོ། །སྐྱོན་ཉུང་བར་འགྱུར་བ་ ནི་གཞན་གྱི་འཚེ་བ་ཉུང་བའོ།།དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་དྲོ་བར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལུས་ལ་སྲིན་བུའི་རིགས་བརྒྱད་ཁྲི་མི་འབྱུང་བའི་དོན་ནི་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ གིས་ལུས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་རབ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་ནི་སྲིན་བུའི་རིགས་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
以慈心遍及故，由心所发起故，能令悦耳等，故成为柔和语。
以圆满加行故，不与五盖——欲贪、害心、睡眠、昏沉、掉举、恶作、疑等相伴之义，近显而说："将成少昏沉睡眠"。
以修习对治故，摧破一切无明等随眠之义，即说"将无随眠"。其中无有无明见漏所摄随眠，而非欲漏有漏所摄，因菩萨是故意受生故。
以恒时等持故，具足正念正知之义，即说"彼来或去时"等。其中来者，即面前而来。去者，即往彼而去。非由心乱而去来，因具正知故。近住正念，因具正念故。为断除行仪过失之义故不迟缓，即非极慢。
"安详"者，因精进证悟寂静自性故。"不随意举足离地"者，因未善安第一足不举第二足故。"不随意置足于地"者，为避有生命之地故。
以行为谨慎故，衣等受用清净之义，即"复次须菩提"等。少有损害者，即少病。少有过失者，即少受他害。如是，彼等即成为暖位阶段十一种行相。
以善根超胜一切世间故，身不生八万虫类之义，即说"其他众生身"等。"一切"者，即乃至微细方式。"一切"者，即诸虫类。"一切种"者，即以色等行相。

 །ཐམས་ཅད་ནི་སྲིན་བུའི་རིགས་བརྒྱད་ཁྲི་གྲངས་སུ་བགྲང་ བར་མི་འབྱུང་ངོ་།།དེ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ལ་གྱ་གྱུ་མེད་པའི་དོན་ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་ཡོངས་ སུ་དག་པ་ནི་ལུས་ལ་མཚན་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བརྒྱན་པ་ཉིད་དོ།།ངག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཚངས་པའི་དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སེམས་ཡོངས་ སུ་དག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་བྱ་བ་ཉུང་བའོ། །ཡང་དག་པའི་སྐྱོན་ལ་ཡོངས་སུ་སྦེད་པ་མེད་པས་ན་སེམས་གཡོ་བ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ སྟོན་པ་དང་བྲལ་བས་སེམས་སྒྱུ་མེད་པའོ།།ཡང་དག་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སེམས་ལ་གྱ་གྱུ་མེད་པའོ། །སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཡོན་པོ་མེད་པའོ། །གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཞོལ་བས་སོ། །རྙེད་ པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྙེད་པ་ནི་རྫས་ཐོབ་པའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་གཅེས་སྤྲས་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་གྲགས་པའོ། ། ལྷུར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གཞོལ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་འཕྱིང་པ་པ་ཉིད་དང་། བསོད་ནམས་པ་ཉིད་དང་། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང་། དགོན་པ་ཉིད་དང་། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གཅོག་པུ་པ་ཉིད་དང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི སེམས་མི་བསྐྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་མང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
一切即不生八万种虫类数量。如是，若问何故，以"须菩提，如是"等来迎疑而说。以善根清净故，心无谄曲之义，即说"如何如何"等。
其中身遍清净者，即以相好等庄严身故。语遍清净者，即具梵音等自性。此二者，说为心遍清净之果。正因如此，以其为主故，为分别心遍清净之义，即说"世尊"等。
其中因于利养等无所顾故心少事务。因不隐藏真实过失故心无动摇。因离显示非真实功德故心无诳。因如实而说故心无谄曲。因离悭吝等故心无歪曲。"何为"者，即趣向大乘故。
以不顾利养恭敬等故，受持十二头陀功德之义，即说"须菩提复次"等。其中利养者，即得物。恭敬者，即受尊重。偈颂者，即名声。"不专注"者，即不趣入彼。
其中十二头陀功德即是：所谓粪扫衣、三衣、毳衣、乞食、一座食、不后食、阿兰若、树下、露地、常坐、随处、塚间住。
以成就布施等殊胜故，于彼等波罗蜜违品悭吝等不生心之义，即说"非多嫉妒悭吝"。

།ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟུང་ངོ་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་ བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་དག་བཤད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་།བསྐྱོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་ན་བློ་བརྟན་པའོ། །ཕྲ་བའི་དོན་མཐོང་བས་ན་བློ་ཟབ་པའོ། །སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའོ། །སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་བདག་གིར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དམྱལ་བ་འདོད་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཕྱིར་བཤགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཟུང་བ་ཡོངས་སུ་འདོར་བས་སོ། །སོ་སོར་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་མི་འཁྲུགས་པ་ནི་འདྲེན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བླངས་པ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་རྩེ་མོར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྟོགས་པ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱིས་བཀྲིར་མི་བཏུབ་པའི་ དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཉིད་ལ་སྟོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་དད་པའི་ཕྱིར་མི་འགྲོ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།འདི་དག་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཀྲིར་མི་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་མི་འཕྲོགས་པའོ། །སླར་ལྡོག་པ་མེད་པས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པའི་ཆོས་ཅན་ནོ།།མཐའ་གཅིག་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་བའོ། །འདི་དག་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ལམ་ལྟར་བཅོས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་བདུད་ལ་བདུད་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པའོ། །འདི་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་ལའོ། །སྡུག་ བསྔལ་མཐར་ཕྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།

我来为您直译这段藏文：
因为是近似表示，故执持一切波罗蜜多之违品。因为法界正摄一切故，为了解证不违法性之般若波罗蜜瑜伽之义，即说"说深法时"等。因不能动摇故心坚固。因见微细义故心甚深。"修习"者，即正修习。
以摄受有情界故，为利他愿入地狱之义，即说"须菩提复次"等。"应忏悔"者，即舍弃所受持之菩提心故。"应各别断"者，即为后不复生故。心不乱者，因无间断故。不动者，因不舍所受持故。如是，彼等即成为六种顶位之状态。
为了解证可信悟法性不为他所引之义，即说"须菩提复次"等。"示于法性"等四句，因证悟苦等谛如幻故而如是说。"不随他信而行"者，即因现证法性故非依他信解。
为以喻明示此等故，即说"须菩提譬如"等。因不可引故不可夺。因无退转故为不退转法。因住一边故定趣一切智性。广说此等即说"趣向圆满菩提"等。
以善巧佛陀方便智故，为了解证示现似道之魔为魔之义，即说"须菩提复次"等。"此菩萨行"者，即般若波罗蜜多等行。"于此"者，即于此。"苦尽"者，余谓"于修四圣谛"。

།ཀྱེ་མ་མ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀྱེ་མ་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་རེ་ཞིག་འདི་ཉིད་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་དུས་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མངོན་པར་གྲུབ་པར་མི་ འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕུང་པོ་གཞན་བཟུང་བར་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདི་ནི་བདུད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལམ་གཞན་ཉེ་བར་སྟོན་པ་རྟོགས་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་བཟོད་པར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ།།འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སྒྲུབ་པའི་དོན་ནི་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་བར་བྱེད་པའི་ཚིག་ ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གོ།།གཞན་ལས་ཐོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་བདུད་ལས་ཐོས་པ་ནའོ། །སེམས་ཆོས་ཉིད་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་ སྐབས་སུ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཕྱིར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་དེའི་སེམས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་སྤྱོད་པས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
关于"呜呼母亲"等，意为：呜呼母亲苦啊，当你的蕴体因离法性证悟故，后时不能圆满成就时，为何还思以愿力等为众生利益而受持其他蕴体？
了知此为魔示现似道后即退转。如是，此成为属于忍位之二种状态。
为了证成以三轮清净于一切行为中得佛随喜之义，即说"若菩萨摩诃萨从他"等。"相关语"者，即"此非佛说"等语。"从他闻已"者，即从他魔闻时。结语为"心不离法性"。
应当依次配合"于加行、正行、结行位中不退失、不退转、心不变异"。"如是行"者，结语为"以佛随许之行而行"。为摄要故说"若彼菩萨摩诃萨"等。
如是，此成为属于法胜位之一种状态。所说诸相，即表示住于决择分位之菩萨摩诃萨不退转于无上正等正觉。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་ལ་སོགས་ལས་ལྡོག་པ་དང་། །ཐེ་ཚོམ་མི་དལ་ཟད་པ་དང་། །བདག་ཉིད་དགེ་བ་ལ་གནས་ཤིང་། །གཞན་དག་དེ་ལ་འགོད་པ་དང་། །གཞན་གྱི་རྟེན་ཅན་སྦྱིན་སོགས་ དང་།།ཟབ་མོའི་དོན་ལའང་སོམ་ཉི་མེད། །བྱམས་ལུས་སོགས་དང་སྒྲིབ་པ་ནི། །རྣམ་པ་ལྔ་དང་མི་འགྲོགས་དང་། །བག་ལ་ཉལ་ཀུན་འཇོམས་པ་དང་། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དང་། །གོས་ལ་སོགས་པ་གཙང་བ་དང་། །ལུས་ལ་སྲིན་བུ་རྣམས་མི་འབྱུང་། །གྱ་གྱུ་མེད་སེམས་སྦྱང་བ་ནི། ། ལེན་དང་སེར་སྣ་མེད་སོགས་དང་། །ཆོས་ཉིད་ལྡན་པར་འགྲོ་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་དམྱལ་ཚོལ་དང་། །གཞན་གྱིས་བཀྲི་བར་མི་བཏུབ་དང་། །ལམ་གཞན་ཉེ་བར་སྟོན་བདུད་ལ། །བདུད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་དགྱེས་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། །རྟགས་ནི་ཉི་ཤུ་དེ་དག་གིས། ། དྲོད་དང་རྩེ་མོ་བཟོད་བཅས་དང་། །ཆོས་མཆོག་རྣམས་ལ་གནས་པ་ནི། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག་།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན ཉིད་ནི།སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བཟོད་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ། །བཅུ་དྲུག་རྣམས་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་ལྡོག་པའི། །མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ལས་ལྡོག་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མི་བསྐྱེད་པས་ན་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དོ། ། སྔོན་མ་བྱུང་བ་མི་བྱེད་པས་མི་བསྐྱེད་དོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་རྟོགས་ལ།ཆོས་དེ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང་མི་བསྐྱེད་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་བཟོད་ པ་ཐོབ་པའོ།

如是亦说：
"远离色等法，
疑惑懈怠尽，
自住于善法，
令他安立彼，
依他施等行，
于深义无疑，
慈身等五种，
障碍不相随，
摧灭诸随眠，
具足念正知，
衣等皆清净，
身无诸虫生，
心无有谄曲，
受取无悭等，
如法而行走，
为众寻地狱，
不为他所引，
于示他道魔，
了知彼为魔，
行佛所喜行，
以此二十相，
暖顶及与忍，
住于诸法胜，
不退大菩提。"
住于决择分后，不退转之特征之后，住于见道之不退转特征者，应以苦法智忍等十六刹那来说明。
如是亦说：
"忍智诸刹那，
十六见道中，
菩萨不退转，
应知是其相。"
其中，为显示由远离色等法之证悟而成苦法智忍，故说"复有瑜伽"等。由不于安住生殊胜故不造作，由不作前未有故不生起。如前，若问何故，则迎疑说"如是"等。由自相空故者，即由体性空之法性空等法证悟不可得故，无过失菩萨入于证悟苦法智忍并证悟之，彼法亦不可得，因其不造作亦不生起故，此为结语。获得无生法忍者，即获得如前所说之忍。

།བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྣམས་སུའམ། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གསུམ་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྟན་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་ཅིང་སྙིང་པོ་དང་བཅས་པས་སོ། ། སེམས་མི་གཡོ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་སྦྱར་བ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་མ་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་སེམས་ལྡོག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི།དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དག་ལས་ལྡོག་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ལས་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པའམ། མི་འཇུག་པར་ འགྱུར་བ་ལས་འཇུག་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འདིར་ལྡོག་པ་དང་།འཇུག་པ་ཙམ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དག་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཁམས་ གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་རྣམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཐུས་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དག་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།འདིར་བསམ་གཏན་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་དོན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་ལ་གནས་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་ བསམ་གཏན་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་ཡང་བྱེད་དོ།།དེ་དེའི་ཡན་ལག་སྤངས་པས་རྗེས་སུ་ཤེས་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་རྗེས་སུ་མཐུན་ པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་བསམ་གཏན་གྱི་དབང་གིས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བའོ།

由宣说无上菩提心本身而成就苦法智，故说"须菩提复有"等。为显示见道、修道及殊胜道中，或加行等阶位中皆为无，故说"一切智性如虚空"此三句。
"如是应知"等，即于闻思修诸阶位中应当修习。其中，心之宣说乃无障碍且具实义。心不动摇乃由现证法性本身而现证。不可夺取乃非他者境界，应当配合正受持、加行及所为而不失坏之义。
由从声闻缘觉乘心退转而成苦随知忍，故说"彼从声闻缘觉地退转，而趣入一切智性"。
其中，从将入而退，或从不入而入，此处仅是退转与趣入而已。因彼等不作真实义故。如是，于第三刹那中，由与随知相应故，可能堕入声闻等地，因彼已得三界对治故。是故说明从彼退转之相。
由择法力而圆满尽除禅定等支分，成就苦随知，故说"若彼等欲"等。此中，禅定是指渐次住定九等譬喻。为现法乐住故而现证，故住于禅定而不现证其果，亦令禅定熟练。由断彼支分而证随知，为知成为色无色界对治故而缘取，故虽入诸禅定，由随顺自性事物执取，亦不因禅定力而生。

།སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མི་འཐད་པས། དེ་སླར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་ བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།མི་དགེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ལུས་དང་སེམས་ཡང་བ་བསྐྱེད་ པས་མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆེད་ཆེ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྙན་པའི་དབྱེ་བས་སྒྲ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མིང་ལ་སོགས་པ་མ་ཐོབ་ན་ཡང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པས་ན་སེམས་མི་ འཁྲུགས་པ་ཡིན་ནོ།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཐུས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཁྱིམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་གནས་པའོ་། །འདོད་པ་ རྣམས་ཐོབ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདོད་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་འམ།མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལྷག་པར་ཆེར་མི་འབྱུང་ངོ་། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པས་སྐྱོ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྲོག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་འགག་པའི་འཇིགས་པ་མཐོང་བས་སྐྲག་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པས་རིངས་ཐབས་སུ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཉིད་ དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མ་འོངས་པ་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཉིད་དང་།ད་ལྟར་གྱི་ལ་མི་བརྐམ་པ་ཉིད་དང་། འདས་པ་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ།།ཡུལ་གྱི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་པ་ནི་དེ་དག་ཁྱིམ་ན་གནས་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱིན་པོ་དང་སྤེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཆོས་འབའ་ཞིག་གིས་འཚོ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
于苦随知阶位中，菩萨不应获得离贪，故复住于欲界诸法，应当如是配释。
为断除不善之身心故，是集法智忍，故说"须菩提复有"等。由断除见所断分别故，生起身心轻安，于名等不作执著。由内外自性悦音差别，故说声与偈颂二者。
由证悟自相空性法故，即使未得名等亦无不悦，故心不乱。由如幻修习方便善巧力，无执著而受用欲尘故，是为集法智，故说"若在家"等。家即执著处所。于已得诸欲无执著贪著，或于未得诸欲无强烈希求追求。由证知如幻涅槃法故，生厌离想。
为以喻明此等故，说"须菩提，譬如"等。由见命根等灭尽之怖畏而生惊惧想。由具怖畏故，说"急速"。
关于"不希求"等，有谓：于未来不希求，于现在不贪著，于过去不执著。他人则说应用于加行等。
由生起欢喜安乐故，具喜性及乐性，不希求彼而住于家，如前配释。
由见境过患故，恒时梵行，是为集随知忍，故说"彼等若在家"等。"平等不平等"即指借贷交易方式。"唯以法活命"即由成就明处故。

 ། གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ཞི་གནས་ ཀྱིས་བརླན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འཚེ་བར་མི་བྱེད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བསྟོད་པའི་ཚིག་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སྐྱེས་བུ་ དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཅུ་དྲུག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སྦྱིན་མཆོག་ཏུ་ཕལ་དུ་བྱུང་བ་འགའ་ཞིག་ལ་མིང་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐུབ་པར་དཀའ་ཞིང་འདའ་བར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དང་བསྙེན་ པར་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དང་སྦྱར་རོ།།སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་གི་དབང་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོམས་ཀྱི་སྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུད་མེད་དག་དབང་དུ་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱི་རིགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པའི་ སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིགས་སོ།།ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་གཟས་ཟིན་པའི་ཚེ་བཏུས་པའི་བིང་ག་ར་ཛ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩིའོ། །སྔགས་ཀྱི་རིགས་དང་རྩི་ཉིད་ནི་རིག་པའོ། །སྨན་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་སྔགས་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིགས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། ། རྩི་ནི་རྫས་མང་པོ་བསྡུས་པ་ལས་སྦྱར་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རིག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའིའོ། །སྨན་ནི་ཡན་ལག་གཅིག་པ་ལ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིགས་ནི་ལྷ་ཕོ་དང་འབྲེལ་པའོ། །རྩི་ནི་ནད་སྐྱེས་པ་གསོ་བར་བྱེད་པའོ། །རིག་པ་ལྷ་མོ་དང་འབྲེལ་པའོ། །སྨན་ནི་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བའི་ནད་སེལ བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།རྩོད་པ་དང་རྒོལ་བར་སྨྲ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་འཐབ་རྩོད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
"不害他人"者，由心相续被止观浸润故，不作损恼。如是，以"何以故"迎疑，而说"如是"等。
关于"大士"等，有谓是赞叹语。他人则说："圣者"等十六语，应依次配于获得见道十六刹那。
由圣者法尔活命资具清净故，是为集随知，故说"须菩提复有"等。"夜叉金刚手"者，是某最胜夜叉之名号。由身语意不被降伏故，依次配于"难调、难越、难近"等语。
"具丈夫根"者，由具密处隐藏相故。
关于"摄伏女人咒术种类"等，有谓：咒术种类即圣度母等咒语形式。药物即月蚀日蚀时采集的频伽拉惹等。咒术种类与药物即明咒。药等之声摄咒等。
他人则说：咒术种类是出世间，药物是众多物质调配之相，明咒是世间，药是单一成分。
又有说：咒术种类是与男尊相关，药物是治已生病，明咒是与女尊相关，药是治突发病。
"不成诤论争辩性"者，由无身语斗诤故。

 །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པས་ འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ནི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་སྨོས་པས། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དག་དང་། འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་ལ་གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྔོན་དང་ཕྱི་མར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།།གཞན་དག་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དང་པོ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱི་ནས་ཤར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ རྟོགས་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པས་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི།དེ་དག་ནི་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བའི་གཏམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཏམ་སྨྲས་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྡུག་བསྔལ་ དང་ཀུན་འབྱུང་གི་ཤེས་པའི་དུས་ཉིད་དུ་གསལ་ཟིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་གཏམ་ཙམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འདི་དག་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟེ། །འདུ་ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་གནས། ། བརྗོད་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་སྦྱིན་པ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པས་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་པ་ནི། དམག་གི་གཏམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་དམག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། འདིས་ནི་འགོག་པ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་མང་པོ་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས། ཆོས་གང་ཡང་ཉུང་ངུ་འམ་མང་པོ་ ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ།།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་ཕྱོགས་གསད་པར་བྱ་བ་དང་གསོད་པ་པོ་གཡུལ་འགྱེད་པའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་ བཀག་པས་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི།འཐབ་མོའི་གཏམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འགོག་པ་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་བ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་དབང་པོའི་གྲོང་འགོག་པ་ནི་དང་པོའོ།

以下是完整的直译：
由住于空性故，对蕴处界诸法遮止安住于系属及随系属，是为灭谛法智忍，故说"须菩提复有"等。圣解脱军说："言系属及随系属者，是说于苦集二谛及灭道二谛，依次应知前后系属及随系属之义。"
他人则说：最初执著蕴等为系属，后续执著为随系属。
由断除违品故，于障碍证悟之诸法遮止言说系属及随系属安住，是为灭谛法智，故说"彼等乐杂语言"等。由说言说即是于苦集智时已明了实物分别故，显示灭智是唯言说分别之对治分。
依如是情况而说："此等一切唯名，安住唯想，无有所诠。"
由遍知分别过患故，对成为菩提资粮之布施及随系属安住遮止，是为灭谛随知忍，故说"军队言说"等。
其中军队即菩提法资粮，此显于灭智阶位亦具多种正修。如是，有谓：如《二万五千颂》所说："彼住于自性空故，于诸法不见少分或多分。"
由应断所取能取故，于违品对治分所杀及能杀交战言说系属及随系属安住遮止，是为灭谛随知，故说"斗争言说"等。于如是阶位，自身由自灭尽成四种，即：根城灭为第一。

 །དེ་བཞིན་དུ་དབང་ པོའི་རྟེན་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འགོག་པ་ནི་གཉིས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་རྡལ་འགོག་པ་ནི་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་ནི་གྲོང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྗོངས་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ འགོག་པ་སྟེ་བཞི་པ་ནི་བདག་གི་གཏོམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།བདག་ཁོ་ན་ལ་བདག་གི་དང་འབྲེལ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དོན་ནི་བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་འགོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ཁམས་གསུམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ།།དེ་ལ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དག་ན་དབང་པོ་དང་རྟེན་དང་ཡུལ་གྱི་འགོག་པ་ཡོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པ་ན་ཡང་བཏང་སྙོམས་དང་སྲོག་དང་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་དབང་པོ་ཡོད་པས་དབང་པོ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པ་ན་ཡང་བཏང་སྙོམས་དང་སྲོག་ དང་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་དབང་པོ་ཡོད་པས་དབང་པོའི་རྟེན་པས་དབང་པོ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ།། རིགས་མཐུན་པ་དང་སྲོག་ལའང་འདིར། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་དབང་པོའི་རྟེན་འགོག་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཡོད་པས་དབང་པོའི་ཡུལ་འགོག་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་འགོག་པ་ཡང་འཐད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་སེར་སྣ་དང་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་པ ནི།ཆོས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཀག་པས་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །འཐབ་མོ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་རྩོམ་པའོ། མཚང་ འབྲུ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བྱས་པའི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའོ།།རྩོད་པ་དང་གྲོལ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཆོས་འདོད་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་དག་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྤང་བ་ དང་བླང་བར་བཤད་པས་མི་འབྱེད་པ་བརྗོད་པ་སྨྲ་བའོ།།ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་མཛའ་བར་འདོད་པའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སྟོན་པས་ཆོས་སྨྲ་བའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་དེར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
如是，诸根所依大种及所造色之城灭为第二。如是，诸根境之城邑灭为第三，即所说"城"等。地方等是城之分类。
我执灭为第四，即所说"我之言说"等。唯我与我所关联所分别之义，即所说"大臣"等。
当知此等四种灭尽，一一皆具三界。其中，欲界及色界有诸根、所依及境之灭，此极为周知。无色界亦有舍、命、意三根故有诸根灭。无色界亦有舍、命、意三根故有诸根所依灭。如说："于同类及命中，心相续为所依。"故有诸根所依灭。由有意境法故，有诸根境灭。我执遍一切处故，其灭亦极应理。
由证知布施等差别，对悭吝、破戒等系属及随系属安住遮止，是为法智忍，故说"违法言说"等。由遮止违法言说故是无间道，故显示忍为离烦恼之因。
斗争是身语造作。诽谤是身语意所作不如法。诤论及解脱已说。求法是随顺善法故。修行法及果法是有为无为故，依次说应断应取，说不分别者为言说者。欲得殊胜处故为欲亲近者。由说声闻等不共法故为说法者。由得生自在故为生彼者。

 །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བཟོད་ པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་བར་གྱུར་པའོ། །ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མང་དུའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་ ཆོས་ཤེས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་དུ་ཡང་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས། འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡིན་ནམ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐེ་ཚོམ་མི་སྐྱེད་སོམ་ཉི་མི་བྱེད་ཡང་དག་པར་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དང་སྦྱར་ཏེ།ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཤེས་པ་བྲལ་བ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་དཔེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གསལ་ བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།བདུད་ཀྱི་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྲལ་བ་ཐོབ་པའི་བྱེད་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དཔེས་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།བསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་བྱ་བའོ། །གནོན་པ་ནི་དུས་ཅུང་ཞིག་བཟློག་པའོ། །བསྐྱོད་པ་འམ་བསྒུལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་གནས་ནས་སྤོ་བའམ་དེ་ཉིད་དུ་མི་བརྟན་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་འདིས་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ཏེ་སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚེ་འཕོས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ བརྗེས་པར་གྱུར་ཀྱང་ངོ་།།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པས་ནི་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པས་སྦྱོར་བ་མཐའ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །ཡིད་ཆེས་པ་ཐོབ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་གསུམ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་གནས་ པའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཚེ་འཕོས་ན་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་བདག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རང་གི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།སེམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་རྟོགས་པས་སོ།

以下是完整的直译：
为明如前所说之忍，故说"复次须菩提"等。"善巧"即熟练。"多分"即众多。
由一切法皆三解脱门体性故，于所证法微尘许亦不可得故，于道之法智，即说"须菩提，复次不退转"等。由证一切法如幻故，于法微尘许亦离所缘故，不作是念："我是退转耶？非不退转耶？"于加行等位中不生疑惑、不怀疑、不正怯弱。此即连词。由无疑等故，显示即是解脱道，或为得离系之因。
即以譬喻为先而明显之，故说"须菩提，譬如"等。由了知魔业等故，显示得离系之作用。
复次以譬喻广说，故说"须菩提，譬如有人"等。"除遣"即令一切种无。"镇伏"即暂时遮止。"动摇或移转"即从自处迁移或令彼不安住，此为词义。
由天及世间不能遮止故，显示出过天及世间而无过失趣入故，于道之法智是三界对治。"命终时"即转生他世时。由不生声闻等心故，显示由余乘无出离故是一向加行。
由得信解故，于三种一切智性自体之自三处决定安住故，是道随知忍，故说"彼命终时作是念：我"等。"自地"即于三种一切智性。如是，由"何以故"迎疑，说"此如是"等。"心"即由证得五神通故。

 །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པས་སོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགྲ་བཅོམ་པ་ ཉིད་མངོན་སུམ་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ནི།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །སངས་རྒྱས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་རོ།།ཀྱེ་མ་འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀྱེ་མ་འདི་ནི་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མཐའ་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་ རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་བདག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་ལུས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །སྲོག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །གཞན་དག་ནི་གཉི་ག་སྨོས་པ་ནི་སོ་སོ་དང་བསྡུས་པའི་བདག་ཡོངས་སུ་ གཏོང་བར་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།དགའ་བ་ནི་བྱམས་པའོ། །གུས་པ་ནི་གཅེས་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་ནི་བདག་གི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་མཁས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་སོགས་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་དང་། །སེམས་བརྟན་ཐེག་པ་དམན་དག་ལས། །རྣམ་ལོག་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི། །ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་། །ལུས་སེམས་ཡང་བ་ཉིད་དང་ནི། །འདོད་ལ་སྤྱོད་ལ་ཐབས་མཁས་དང་། །རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཉིད་དང་། ། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་ཉིད་དང་། །ཕུང་སོགས་བར་ཆད་བྱེད་རྣམས་དང་། །ཚོགས་དང་དབང་སོགས་བཅས་པ་ཡི། །གཡུལ་འགྱེད་སེར་སྣ་ལ་སོགས་ལ། །སྦྱོར་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡི། །གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང་། །ཆོས་ནི་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཉིད། །རང་གི་ས་ལ་ངེས་པ་ཉིད། ། ས་གསུམ་ལ་ནི་གནས་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བ། །དེ་འདྲའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བློ་ལྡན་མཐོང་བའི་ལམ་གནས་པའི་། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"智慧"即现证诸谛圆满菩提故。"此如是，非他"者，即世尊所说"菩萨不现证阿罗汉果"，此即如是，非他义。"彼作是观察思惟"者，即以现量与比量决定。"佛所加持"即佛身。"呜呼此必定"者，即"呜呼此决定"以迎疑，故说"此如是"等。
为一向依止之一切种智等法义而舍命故，是道随知，故说"须菩提复次"等。其中"舍我"即舍身。"舍命"即舍心。他人认为说二者，是为了解知各别与总摄之舍我义。"欢喜"即慈爱。"恭敬"即珍重。"此等亦是我"此句显示得离系正法摄持与同分。
为广说如前所说智，故说"须菩提复次"等。如是，以"何以故"迎疑，说"如是"等。应知是具不可思议方便善巧菩萨之相。
如是亦说：
"色等想转退，
心坚离下乘，
背离诸禅定，
支分悉穷尽，
身心轻安性，
善巧行欲乐，
恒时梵行性，
活命极清净，
蕴等诸障碍，
资粮诸根等，
战胜悭等中，
加行随加行，
各别遮住处，
法尘不可得，
决定于自地，
安住于三地，
为法而舍命，
如是十六刹，
智者住见道，
不退转之相。"

 །ཇི་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ རྣམས་གཞན་དག་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ཞེ་ན།བརྗོད་པ་གང་གི་ཕྱིར་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དག་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གཟུགས་ལ་ སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྣམ་པ་དང་རྟགས་དང་མཚན་མའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།མཐོང་བའི་ལམ་ དང་འབྲེལ་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྐབས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་མཐོང་བས་ སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོན་ཏན་ཚད་མ་མཆིས་པ་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པ་ཐོབ་པས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཡས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མུ་མེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ ན་མི་འཕྲོགས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
云何瑜伽师相续中唯自证知之诸刹那，为他人生信之相耶？答：以正觉忍智诸刹那者，于无执著所取能取相中，以世间后得心所摄，转退色等诸想等，为他所证境，能生自随顺果。瑜伽师言说，除调伏有情之需要外，一切唯与证悟相顺故。是故此等为相。
《般若波罗蜜多释·现观庄严光明论》不退转行相、标志与征相品第十七。
为显示与见道相连之修道位不退转相，故作品段引导，说"尔时世尊"等。"具大功德聚"者，以得如前所说忍故，离见所断烦恼故。"具无量功德"者，以得如前所说智故，见所断烦恼不复生故。"具无边功德"者，以其后得证一切种智现证智故。"希有"者，具不共法故。以善说故，说"须菩提如是如是"随顺语。以不合理故，以"何以故"迎疑，说"须菩提菩萨"等。以行相无边故为无边。以一切处非境故为无际。以一切世间不能夺故为不可夺。

།དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབས་ནས་དཀྱུས་མའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གནས་ཟབ་མོ་བསྟན་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་བརྗོད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གང་ལ་གནས་ནས། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་མ་ལུས་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཟབ་མོ་ཟབ་མོ་ཞེས་བཟླས་ཏེ་བརྗོད་པ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་ བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་རབ་འབྱོར་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཤེས་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རྟོགས་པར་འདོད་པའོ།།ཡང་འདིའི་ཟབ་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཟབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྟན་པ་འདི་ནི་དངོས་པོ་གཙོ་བོར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཟབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཟུང་ བར་བྱ་བ་མེད་པས་མཚན་མ་མེད་པའོ།།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ།།རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་བྱུང་བའོ། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་མ་སྐྱེས་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །མ་ འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་འགོག་པའོ།།མཚན་མ་མེད་པ་དང་ཞི་བ་དང་བདེ་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་རྒྱུ་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ།།ཚིག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གཟུང་བར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
如是成立关联后，正文内容即"世尊"等所白。以世尊开示行相等故，即是"请世尊开示住修道不退转之相甚深义"之语义。
"义"者，谓住处，即菩萨住于何等修道，从四念住乃至十八不共佛法圆满，应知以现证无余因圆满门而说相续性之义。
重复说"甚深甚深"者，为令知是应当反复修习之道之义。
依"不取差别则不生差别智"之理，修道差别即说"须菩提汝"等。"甚深"者，即修道甚深之语义。"欲知"者，即欲证解。
若问此中何为甚深？说"须菩提所谓甚深"等。此说以事为主而具甚深之语义。其中，离能取故空性，无所取故无相。以离所取能取之无二智所证，胜义无事故无愿。以离生等三相故，或以任运而入故无造作。以无因故无生起。以离结生相续故不生。以离见道违品故无事。以离修道违品故离贪。以具未来不生苦之法性故灭。以无相、寂静、安住故涅槃。以现法中不流转苦之果性故，说为"解脱"。如是，有谓应以空性等义差别而说。应知此等一切言词以遮遣差别显示法界自性。

 །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཟབ་མོ་དེ་དག་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་སྐུར་བའི་མཐའ་ གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟུར་གྱིས་དྲི་བ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་ལ་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ལན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་འདྲི་བར་མཛད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཇི་ལྟར་ཟབ་ཅེས་བྱ་བ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ གཟུགས་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཟབ་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་ བཀག་པ་ཡིན་ནོ།།གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་བཤད་པས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་བཏགས་ན་ཉམས་ དགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདིས་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་སྤོང་བའི་མཐའ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་ལ་གཟུགས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་ཀྱི་ཚིག་གིས་ནི་ མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པ་དང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་བསྒྲུབ་པ་གཟུང་ངོ་།།ཐབས་ཞིབ་མོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྲག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་བཟློག་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཀག་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་ལ་འཇུག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་བཟློག་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅིང་། དེ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ སོགས་པ་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་སྐུར་བའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཟབ་མོ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅིང་། དེ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཟབ་མོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་ པའི་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ།

以下是完整的直译：
为显示空性等甚深亦离增益、损减二边故，以旁问问道："世尊"等所白。"世尊"之后"何"字为余文。为示答故，说"须菩提此"等。如是迎遣"何以故"之疑，说"须菩提色"等。问"此何故"者，说"须菩提色如何甚深"等。答则说"须菩提如真如般色甚深"等。
即如空性甚深，如是真实中无生之色等亦甚深之语义。此亦遮遣"真如中无色等"之增益边。"如色真如般色甚深"者，如说："缘起即是彼，汝许为空性。"义为色等真如即是世俗中色等，若不安立则不应理。此亦遮除"色等异于真如"之损减边。
摄义即说"须菩提于何处无色"等。"乃至"之语，当取遮除执著及成立无执著。"以细方便"者，谓以无畏方式。"远离色亦示涅槃"者，谓以真如中遮色等故，为除趣入色等义而远离，于彼修习空性故亦说涅槃。
其中总义为此：于空性等无色等，彼非异于空性等，如是依次离增益、损减二边者，即是空性等甚深性。如是无空性等，以具空性等甚深故，修道甚深。

།ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཅིག་ཅར་དོན་གཉིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། །སྐུར་བའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་པར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །འཇལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ།།ངེས་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །ཡང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཞེས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡུལ་གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་གིས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་བདག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཇི་ལྟར་བསམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་ མཛད་ནས་ད་ལྟར་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ།།བདག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་ པའི་ལམ་ཉིད་ལ།།ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང་། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་པོ་རྣམས་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་སེམས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྩོལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འབད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དྲུག་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ ན།རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྔ་མ་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཕན་ཡོན་གྱི་དོན་ཞུས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ ལ་སྦྱོར་ཞིང་ཉིན་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ན།དེ་ཉི་མ་གཅིག་པོ་དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཅི་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ།

以下是完整的直译：
"稀有"者，因一时同说二义故为希奇。如是亦说：
"修道甚深故，
甚深空性等，
彼深即解脱，
增益损减边。"
如是显示殊胜已，说具殊胜之修道即"须菩提般若波罗蜜多"等。"思惟"者，以闻慧性。"度量"者，以思慧性。"决定观察"者，以修慧性。或者依次配以三摩地加行、正行、后得智慧。
又问修道所缘为何，说"我"等。其中，我于般若波罗蜜多中就顺决择分而言，应如所思而住。如是，我于般若波罗蜜多中就见道而言，应如今说而学。我于般若波罗蜜多中就修道而言，应如所示而修，应如是说。如是亦说：
"决择支与见，
道及修道上，
数数思量度，
决观即修道。"
是故就四决择分及见修二道而言，说"如是修行"、"如是思惟"、"如是了知"、"如是加行"、"如是精进"、"如是勤修"等六语。
此修道所缘云何？因是相续故，前为后后之所缘，故无过失。
问修道利益义者，说"彼菩萨摩诃萨"等。谓若有菩萨于菩萨等修习，纵一日于此修道正加行者，彼于一日能生几许福德？

 །ལན་བཏབ་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་ སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དམན་པ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་ལྷག་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བུད་མེད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་སྤྱི་དང་ཆ་ཤས་མཛེས་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་ དུ་སྦྱར་རོ།།བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་ན་རྗེས་སུ་དགའ་བའོ། །དུས་བཏབ་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱེད་གནས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་ཤོག་[(]ཤིག་[,]ཅིག་[)]ཅེས་དུས་བཏབ་པའོ། །དབང་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལ་ལ་ནི་མ་ཐོབ་པ་ལ་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་མ་མཐོང་བ་ལ་བྱ་བར་འདོད་དོ། ། ཐོག་མ་དང་བར་དང་། ཐ་མར་བདག་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་པའི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་དགའ་བར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་རྩེ་བར་བྱ་ཞིང་ཞེས་སྨོས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན འཇུག་པས།འདི་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་སྙེད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གྲངས་སྙེད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་གནོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཐར་འབྱིན་པར་བྱེད་ དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མ་བྱུང་བ་མི་སྐྱེད་པས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཚད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འཁོར་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཤིང་། འདོར་བ་དང་མཐར་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕན་ཡོན་རྣམ་ པ་གསུམ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ།།གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཇི་ལྟར་གཞག་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ དབང་དུ་མཛད་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སློབ་པ་དང་།བསྒོམ་པའི་ལམ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཉེ་བར་སེམས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་ དུ་བྱེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉིན་གཅིག་ལ་ལས་དེ་ཙམ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་འདོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ།

以下是完整的直译：
答义者，说"须菩提，如是"等。"贪行"者，因于劣境亦增上生贪故。"分别行"者，因贪分别众多故。"端正美丽女人"者，依次配以身体总相及支分美故。"悦意可观"者，见之生喜。"相约"者，谓约定"汝来某处"。"无力"者，有说是未得，余说是未见。
以于初中后自身所欲之喜悦及随顺事当圆满之心，如其次第应如是观察，如是欢喜，如是游戏。于一切处，随欲而行，故配以"如是当观察"。"尔许"者，即贪行者分别之数量之义。"背离"者，为对治故。"出离"者，令未生不生，断轮回相续。
如是由摄无量善根，于无量劫背离轮回，具足舍离及出离自性之三种功德，为令知修道之作用而显示。
"于此般若波罗蜜多"等，就顺决择分而言，如所安立而住；就见道而言，如所说而学；就小中大修道而言，如所近示、如所示、如所决示而了知、思惟、修习。
总摄者，说"须菩提，如是菩萨"等。"一日作尔许业"之后，补"乃至无量劫相续生舍离"。

 ། ད་ནི་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་ལྟའོ་། །རྩ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བར་གྱུར་ན་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་རོ། །གཉེན་པོ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་དགུར ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྤོང་བས་ན། ལམ་ཆེན་པོས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་སྤོང་བར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ལམ་ཆེན་པོ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རམ་ལམ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་མི་སྲིད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དཔེར་ན་གོས་ཀྱི་དྲི་མ་ཆེན་པོ་དང་པོ་བསལ་ནས་ཕྲ་མོ་ཕྱིས་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མུན་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྣང་བ་ཆུང་ངུས་འཇོམས་ལ་ཆུང་ངུ་ནི་ཆེན་པོས་འཇོམས་པ་བཞིན་ནོ། །དཀར་པོའི་ཆོས་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ་ནག་པོ་ ནི་ཉམ་ཆུང་བ་ཡིན་ཏེ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཆུང་ངུས་ཀྱང་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་བརྟས་པར་བྱས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་རྩ་བ་ནས་འབྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་དུས་ཡུན་རིང་པོར་ བསགས་པའི་ནད་རྣམས་དུར་བྱིད་ཞོ་གཉིས་ཀྱིས་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་།སྐད་ཅིག་མའི་སྒྲོན་མ་ཆུང་ངུས་མུན་པ་ཆེན་པོ་འཇོམས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་དོན་གཞན་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་བསྟན་པས་ན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་བསོད་ནམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་གསུངས་པས་ནི།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་དོན་ནི་འདི་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ལས་སོ། ། ཁྱད་པར་ དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་དང་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་ཚད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོའི་འབྲིང་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པར་བྱེད་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་སྟོབས་པར་བྱེད་པ་དང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
今当观修之分类。根本有三种：小、中、大。彼等各自又分小、中、大，则成九种。如对治分九，应知所对治品亦分九种。
其中以小之小对治大之大分别，乃至以大道对治小之小分别，应知。因初时大道不生，或已生大道者不可能有大烦恼故。
譬如先除衣服大垢，后净微尘；如是大暗为小明所破，小暗为大明所破。白法具力，黑法羸弱，故圣道一小刹那亦能从根本拔除无始轮回中相续增长之大烦恼。
世亲论师亦说：如二两吐根除长期积聚之病，如小刹那灯破大黑暗。
由此，以显示余义门中功德渐次增上而说对治分类及福德胜伏。显示所对治分类时，说"菩萨烦恼即是分别"之理，为说大之大分别故，说"菩萨离般若波罗蜜多"等。
小道之小义，说"此更殊胜"等。"较彼"者，较布施。"殊胜"者，由摄无数、不可量、无量福德故极为殊胜。
显示大分别之中，说"须菩提"等。"施设、安立"者，即赐予、令长久住之义。

།ལམ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་གི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆེས་མང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བར་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་ཡང་སྐྲག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པ ཡིན་ནོ།།ལམ་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ལས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་བཤད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའོ། །ལམ་འབྲིང་གི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་ལྟ་བས་གཏོད་པར་བྱེད་ནའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འོག་ནས་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དམིགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་ཉིད་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུར་འགྱུར་རོ། །ལམ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུར་འགྱུར་རོ། །ལམ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ སོ།།དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ལས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་ སུ་བསྔོ་བའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའི་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་པའོ།།ལམ་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་བྱེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་ ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
小道之中义，说"某大菩萨摩诃萨"等。"极多"者，即无数等之自性。
大分别之小义，说"复次须菩提"等。"中"字摄不退转等。由于对微小罪过亦生畏惧，故圆满行持戒律。
大道之小义，说"菩萨摩诃萨"等。"由彼作意"者，即由修习般若波罗蜜多。
说中分别之大，说"复次须菩提"等。精进发起。
中道之义，说"复次须菩提"等。"若回向"者，即以有所缘见而作回向。因此下文般若波罗蜜多中说。
以法施为先，有所缘回向，此较下文所说回向，成为中分别之小。
中道之大义，说"复次须菩提"等。"般若波罗蜜多中说"者，较下文所说回向，成为中分别之小。
中道之大义，须菩提以一切法无所缘之理。"是故"者，较以有所缘加行作回向。
显示小分别之大，说"复次须菩提"等。"内正安住而不作瑜伽"者，即回向时后不住于般若波罗蜜多之等持。
大道之小义，说"复次须菩提"等。"内正安住而不作瑜伽"者，即反复作意。
即彼明显，说"若内正安住作瑜伽"等。

 །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་པར་ འདུས་བྱས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཚེ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྩོལ་བ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ས་བོན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དུས་ན་བསོད་ནམས་ ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན།བརྗོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །ལམ་ཆེན་པོའི་འབྲིང་གི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ད་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་གྱི་སྔ་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱི་དང་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་སྣང་ངོ་།།སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཆེན་པོ་དང་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་གསོག་ཉིད་དོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང་མཐའ་ལས་འདས་པ་དང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་དང་། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱི་གསོབ་ཉིད་དོ།།རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུས་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་དག་ནི་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་ནི་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པ་དང་ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསྒྲུབ་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྟོན་པ་ནི།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གང་དང་གང་གིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་ལ་གྲངས་དང་ གཞལ་དུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལའོ། །ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ པར་རྟོག་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བསོད་ནམས་གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པ་བསྐྱེད་དོ་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ།།དོན་གྱི་དབྱེ་བ་གང་ཞིག་ཡིན་པ་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
显示小分别之中，说"世尊，当世尊说'所作意'等"。当所作意是心之造作，故为颠倒分别时，由随顺分别种子故，于回向时如何能生极多福德？
答曰：由了知言说分别亦如幻故，即是无颠倒趣入，故于世俗能生极多福德。
大道之中义，说"须菩提"等。"彼亦"者，即从作意所生福德蕴。"今"者，是修道第八品阶位，非前者。其中所作意由颠倒所生故，以内空、外空、内外空唯现为空。
以空性、大空、胜义空之力成虚。以有为空、无为空、毕竟空、无始终空、无弃舍空成虚。以自性空等九种为无实性。
有说："唯现为空"等四句，依次配合铠甲、趣入、资粮、出离四种修行。
显示小分别之小，说"复次须菩提菩萨"等。"如是如是"者，即以内空等诸相。"菩萨摩诃萨"者，余为后得智所摄数量可测等之了悟。"如是一切法"者，即如幻。
大道之大义，说"复次须菩提菩萨摩诃萨"等。由离一切分别种子，生不可量无数福德。"不可量"者，此亦表无量性。
问何义差别，即"世尊，不可量"等之请问。

།ཐ་དད་དུ་བགྱི་བ་ཅི་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཅི་ཞིག་ལགས་ཏེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱེ་བྲག་ཅི་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི་ལགས་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་ གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གང་ལ་ཚད་མ་མི་འཇུག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞལ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཡུལ་གང་ལ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་མི་འཇུག་ པ་དེ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་ཚད་མ་མེད་པའོ།།ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདིས་ནི་འདུས་བྱས་པ་ཉིད་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །གང་བགྲང་བས་ཟད་པར་མི་ནུས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་དེ་ལ་གྲངས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གྲངས་ཀྱིས་མཐར་གཏུགས་པར་མི་ནུས་ པ་དེ་ནི་གྲངས་མེད་པའོ།།ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདིས་ནི་དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །རང་གི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་གཟུགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེའི་ཚིག་རྗེས་སུ་བརྗོད་པར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་བཟླས་ནས་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན ཀྱང་།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གཉེན་པོ་དག་གིས་དབྱེ་བས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པ་དགུ་ལ་འམ། ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ས་དགུ་དག་ཏུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ པའི་རྣམ་པ་དགུ་པོ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"有何差别"者，即何为譬喻，何为共相之义。"有何别异"者，即何为自性相，何为自相之义。
共相义，说"须菩提，不可量"等。"于何不行量度"者，由不能成为现量境及比量所量故，于福德境，现量与比量二量不行，即是不可量，无有量度。有说此即了知有为性及遍满性。
"不能数穷尽"者，彼福德无有数量，不能以数量究竟，即是无数。有说此即了知其平等性。
自性相义，说"世尊，由何色亦"等。"由何"者，为语助词，故义为"从何"。"不可量"者，即譬喻无数等。"分类"者，即分别。
由善说故而随言复述，即"须菩提，如是说"等。如是复诵后开示，说"须菩提，由何分类"等。"由何"者，即以法界自性本体故。
虽为胜义空性相，由分别与对治分类，于无艰难定及殊胜禅定等九种，或由大方便善巧等力，于欲界等九地中，如前所说九种相续生起，应知是修道。
如是亦说："彼由相续故，小中大诸品，以小小等分，许为九种相。"

།རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ་འབྲས་བུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཐ་དད་པ་ཅན་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གྲངས་མེད་པ་དང་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་ཚད་མེད་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་རྣམ་པ་མང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་ བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས།བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དགུ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གཞན་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་མ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱའོ།།དེའི་ཚིག་གི་ལན་འདེབས་པར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་པའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་ཟད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་གི་སྒྲས་ནི་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གྲངས་མེད་པ་དང་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ ནི་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་ནས།ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་དོན་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དོན་དམ་པར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བར་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དམིགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་སྟོན་ པ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་དག་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
就每一种而言，宣说果位差别义的福德果无数、不可量、无量生起，故因的差别亦非众多，云何说修道有九种？具此意乐而问"世尊，所谓不可量"等。
答曰说"须菩提，不可量"等，意谓修道诸相是三解脱门自性。了知第九相为究竟故是增语，而问"世尊，何"等。"由余法"者，谓初等一切余法岂非增语耶？
对此言答，说"须菩提，于意云何"等。"一切法"者，即初等诸相。"空性"者，由于一切道理相同故，如来说此等一切相为三解脱门体性。
显示一切相是空性增语已，说分类义："须菩提，若是空即是无尽"等。"空性即是不可量"中"即"字表示无数等。
由于无数、不可量等能诠语词，就差别而言，是于一义安立种种自性，故胜义中如前所说相之修道不可分别，故说"须菩提，是故"等。"此等"者，即无数等。
所缘大悲自性法界等流所示法体性彼等，世俗中如前所说开示，如来意许为显示凡夫众生生大果，故说"须菩提，彼等是言说"等。"彼等"者，即无数等。

 །བསྟན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་བཤད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་འདིས་མངོན་པར་སྒྲུབ་ཅིང་སྐྱིད་པས་ ན་བསྟན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ།བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བས་། །རྒྱུ་མཐུན་དེ་དག་ཐུབ་པ་བཞེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ བ་ནི་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུའིའོ།།ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་ལོ། །བར་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་། །བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་དང་དོན་དག་ལ་དབྱེ་བ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་ཏུ་བསྟན་པའིའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ ནས་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ཏོ།།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་ རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྲལ་བ་དང་སྐྱེ་བར་མི་འཐད་པར་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱི་ས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིས་རྣམ་པ་དགུ་སྤངས་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཅིང་།ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དགུ་པོ་ཐོབ་པ་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་བས་ན་དགོས་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་མི་འདོད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
所说"宣说显现成就教法"者，由此教法显现成就而安乐，故教法显现成就即是法身，于言说世俗中解说此义，如是安立文句。
如是亦说：
"无数等诸教，
胜义中不可，
世俗由悲悯，
能仁许等流。"
由是如来悲心等流所示故，说此一切应成所缘，即"世尊如来应供"等。"一切法"者，即初等九相。"法性"者，即涅槃之理。言"乃至"者，即摄不可量等。"不可说"者，由于文字与义理无可分别故。"所说"者，即前刚说之义。"一切法亦如是"者，即色等。
由善说故，随说"如是"等已，如前"何以故"迎疑，说"须菩提"等。"一切法空性"者，舍离所知性等其他差别而说空性，故一切法唯是空性，不可言说，此是其义。
由无自性故，不可说为一异，胜义中欲求法性自性道之事，于一切相无可成立差别故。
问"岂非违品与对治品，如其次第不应离生耶"，即"世尊，何"等。如实说者，即"须菩提，非如是"。
若尔则修所谓道之大地大大等九种分别品皆无所断，小小等九种道相亦无所得，故成无用，以此意乐成立不欲，而问"世尊，若"等。

།བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་པའི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། །དེའི་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འཕེལ་བ་དང་འབྲི་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ མོད་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན།བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བསགས་པའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱིས་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསོལ་ཏོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་རུང་། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ཅི་ཞིག་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་མི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་ དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པས། འོན་ཀྱང་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའམ་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་པོ་ཞེས་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའོ།།བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅི་ལྟར་ ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དབང་ཙམ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྣང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་པར འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པས་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ལམ་འདི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས། ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང་བྲལ་བ་དང་།སྐྱེ་བའི་རིམ་གྱིས་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་དུ། །འདི་ནི་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"不可说义"者，即修道。由是其作用故，布施等亦无增减，此即"于布施波罗蜜多亦"等之问。
若想"如是又有何过"，即问"世尊，若"等。"云何"者，即否定，谓"非"之词。为赞叹义而问"世尊，圆满波罗蜜多"等。
如是亦说：
"不可说事物，
损减与增长，
所谓修道者，
何损复何得。"
说胜义中无所成立不欲，即"须菩提，如是"等。世俗中如何是无上正等正觉，如是修道义之作用，为显此义，说"然须菩提，菩萨摩诃萨"等。
"不作是念"者，即不以缘事物方式生起"布施波罗蜜多增长或减少"如是之心。"如无上正等正觉而回向"者，即如何无可成立差别之无上正等正觉，仅由其力于所化众生显现殊胜随顺福慧之发心门中回向，由能增长福德故，世俗中成办所欲义，如是而作回向，此是其义。
如是由修而离暂时垢染故，现证此道如幻相，虽无可成立差别，然如世俗中违品与对治品之离生次第作用，如是应当安立。如是亦说："如菩提如是，此能成所欲。"

 །དོན་འདི་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འགྲེས་ལྔ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་འདི་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ་།།འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་འམ་ འགྲིབ་པ་མེད་ལ་བྱང་ཆུབ་དང་ལམ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།།དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གམ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དག་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ ལམ་གྱི་ནུས་པ་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་གྲགས་པ་དང་ངོ་། །རྒྱུན་མི་ཆད་པར་མང་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ རྣམ་པ་གཉིས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ།དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་གནས་པ་ཡིན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ཏེ།བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྣང་བའི་སེམས་ བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱེད་པར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པའི་སེམས་རེ་རེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་མཐའ་དག་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་འམ།ཕྱི་མ་རེ་རེ་ཞིག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的直译：
为广说此义故，说"须菩提，复次"等五段。
问菩提相为何，即"世尊，所说无上正等正觉是何"等。
"此即真如"者，意为即是真如自性。如是亦说：
"菩提真如相，
彼亦许彼相。"
"须菩提，真如无增减，菩提与道亦如是，以是其自性故"，此为余文。如是因果二者或果因二者互随自性故，因果关系将颠倒而说。
复次，为显世俗中道之力而说"若菩萨"等。"具如是作意"者，即与修道相应。"相续不断多住"者，以加行位与后位差别说二种，以正行位即是其自性故，不应说为住。"如是"者，即以如是方式。
总结即说"须菩提，如是菩萨"等。"不可说义"者，即修道。
此为般若波罗蜜多释，现观庄严光明论第十八品，名为空性品。
为遣"于世俗中亦不应由发起殊胜显现心而作用"之疑，故问"世尊，复"等。前后各各心中不显现成办佛菩提一切种智等一切义故，初发心或后各各不能令菩萨现证菩提，此是其义。

 །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རེ་རེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པས། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་ཅི་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ པའི་ཆོས་སུ་སྣང་བའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་འདི་ཡང་རིགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསོལ་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྔ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་འགྲོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་དང་ ཕྱི་མ་དག་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་འཇོག་པ་དང་སྐྱེ་བས་ན་ཕན་ཚུན་འགྲེལ་པ་མེད་པས་ན་འཕྲད་པ་མེད་པའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་སེམས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཉེ་བར་སོགས་པར་མི་ འགྱུར་བ་ཉིད་དེ།དེ་བས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཕྱོགས་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དཔེའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་ འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།འབྲུ་མར་གྱི་མར་མེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོན་མའོ། །དང་པོ་ཕོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་ཕྲད་པས་སོ། །སོ་སོར་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་མེ་ལྕེ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་ཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་གྱིས་འོངས་པ་དག་དུས་མཉམ་དུ་ཕྲད་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་མེད་པར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་བསྲེག་པར་ བྱ་བ་དང་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་མི་འཐད་པས།མེ་ལྕེ་དང་པོ་ཕོག་པས་སྙིང་པོ་དེ་ཚིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ཁོ་ནས་ཚིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མེ་ལྕེ་དང་པོ་བྱུང་བ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཡང་སྙིང་པོ་དེ་མི་འཚིག་ཅེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏེ། འོན་ཀྱང་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ ལ་ལྟོས་ནས་མེ་ལྕེ་ཕྱི་མས་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ཡིན་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མའི་ཚུལ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མེ་ལྕེ་སླད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
由说"诸有情是各别识相续"故，为显示"以多刹那显现为成办所欲义之法之心而现证菩提"此说亦为合理，故问"世尊，前发心"等。
"不相遇"者，前后依次无相随，由住与生故互无关联，故无相遇。"如何"者，由无关联故，未生显现殊胜义之心故，诸善根不得积集，是故不能现证无上正等正觉，此为所思。
为对前说非所许之后说以极成喻理而答，故说"于意云何"等。"麻油灯"者，即灯。"初触"者，即与第一刹那相遇。由各别无力故，答"不如是"。
为明此义，故问"世尊，初焰"等。初焰与芯相遇第一刹那，由自因相续次第而来，同时相遇而生，无差别故，无第二刹那，因果相之所烧与能烧性不应理故，初焰触时彼芯未烧。
若谓唯后灯刹那烧，答"若不依初焰生，彼芯亦不烧"。然依初灯刹那，后焰烧芯，以无前刹那则后刹那不可能故。
后刹那之理亦如是，故说"世尊，后焰"等。

 །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མེ་ལྕེ་ དང་སྙིང་པོ་དག་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཡང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་མེད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བས་མེ་ལྕེ་ཕྱི་མ་ཕོག་པས་སྙིང་པོ དེ་ཚིག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་མེ་ལྕེ་དང་པོའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཚིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མེ་ལྕེ་སླད་མ་ཕོག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །འོན་ཀྱང་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་མེ་ལྕེ་དང་པོས་ཚིག་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་སྲེག་ པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སོ་སོ་འདུས་པ་མེད་པ་ན་གཉི་གའི་ནུས་པ་དོན་གྱི་ཁས་བླངས་པ། དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡང་འདྲི་བར་མཛད་པས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཅི་སྙིང་པོ་དེ་ཚིག་གམ་ཞེས་བྱའོ་། །ཁས་བླངས་པའི་དོན་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་ ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚིག་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དུས་མཉམ་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ན་ཕན་ཚུན་ཚོགས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་གི་ཚེ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་ཙམ་གྱི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས།ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་སྒྲོན་མ་དང་སྡོང་བུའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས། མ་སྤྱད་ན་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ནུས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བསྒྲུབས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་མར་མེ་དང་[(]སྡང་[,]སྡོང་[)]བུའི་སྐད་ཅིག་[(]དུ་[,]ཏུ་[)]གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་མེད་པར་ཞིག་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གི་མཚན་ཉིད་བསྲེག་པར་བྱ་བ་དང་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།དང་པོ་དང་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་དག་ལས་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདས་མ་ ཐག་པའི་དོན་ནི་དེ་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བས་གསུངས་པ་ནི།རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྟོགས་པར་སླའོ།

以下是完整的直译：
殊胜之焰与芯生起第二刹那亦应成常有等过失，若无前刹那，即使世俗谛中亦无生起故，离因果相能烧所烧相故，后焰触时彼芯未烧。
若谓初焰刹那即烧，答"若不触后焰"等。然依后灯刹那，初焰烧芯，以无后刹那则前刹那不能烧故。
各别未和合时，二者力用义之承许，为显明显义故复问："须菩提，于意云何，彼芯烧耶？"由承许义不能异故，答："世尊，烧。"
若前后后刹那依次同时无相随，由坏与未生故互无和合，然当彼缘性唯尔之自性缘起法性故，生为和合殊胜之灯与茎初刹那相依，若不经历则独自悦意故，由因果关系力之殊胜力用成就故，殊胜第二等刹那灯与茎刹那时，虽无因而坏，由有因果相所烧能烧事故，由前后刹那芯得烧，此为其义。
刚过义于此处义配合而说："须菩提，如是"等，易解。

 །དང་པོ་དང་ཕྱི་མའི་གྱུར་པ་དག་རེ་རེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་ན་འོ་ན་ཅིག་ཅར་བདག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སེམས་ བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་མང་པོ་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རེ་རེ་བའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ སོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་གཞན་དག་གིས་འཚང་རྒྱ་བའོ་ཞེ་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་ལས་གཞན་པས་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་སེམས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་ཏེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པའི་སྐད་ཅིག་དག་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་མར་མེའི་ཚུལ་གྱིས་ ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཉུང་ཟད་ཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས།དེ་ལ་སྣང་བའི་དོན་ལས་ལྷག་པར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉི་གས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མར་མེའི་དཔེ་ཁོ་ནས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་པར། །རིགས་མུན་ཕྱི་མས་ཀྱང་མ་ཡིན། ། མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞར་ལ་འོངས་པ་བཤད་ཟིན་ནས། ད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཟབ་མོ་རྣམ་པ་བརྒྱད ཡུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཟབ་པ་བསྟན་པ་ནི།རབ་འབྱོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡང་ མི་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི།རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
若前后转变各自不能现前圆满成佛，则同时我当现前证菩提耶？答："以彼等发心亦非"。
多个心刹那同时生起者亦不能现前圆满成佛，以有情皆为各别识相续故不可能，此为密意。
若谓则由他者成佛，答："由异于彼等发心者亦不现前圆满成佛"。即如所说心之外其他心亦不能现前圆满成佛，以不可能故。
若谓一切种皆不可能成菩提，答："菩萨摩诃萨"等。前后转变刹那于一境作利益，示现专注，以灯喻故，如前依初识少分显现成就菩提义，由彼所显义生起殊胜义显现后识故，以二发心菩萨于无上正等正觉现前圆满成佛，此为语义。
如所说唯以灯喻亦当了知八种甚深法性。如是亦云："非由前心得菩提，非由后心破愚暗，以灯喻理趣，八种甚深法性。"
旁述已毕，今为显示修道位菩萨不退转相故，当显示八种甚深何境有，首先显示生甚深："须菩提，世尊，以初发心亦"等，说世俗谛中以二刹那证菩提之承许亦不应理，谓："须菩提，于意云何"等。

 །གང་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པར་རིག་པར་འགྱུར་བ་སེམས་གང་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མར་གནས་ཏེ་འགགས་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སླར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ་རྗེས་སུ་ འགྲོ་བ་མེད་པར་ཞིག་པ་ནི་སླར་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་ཡང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ་། རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མའི་བྱ་བ་ལ་ཡང་བརྒྱུད་པས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་གདགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པར་རིགས་ཀྱི། ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་དག་གིས་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་དག་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྐྱེ་བ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །འགག་པ་ཟབ་པའི་དོན་ ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།སེམས་གང་འབྱུང་བ་དེ་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འདས་པ་སྟེ་ཡོད་པ་རྣམ་པ་ཞིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་འགག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏེ། འགོག་ པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཆོས་དེ་ཉིད་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འགག་གམ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་གང་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་འགག་པར་འགྱུར་རམ་ ཞེས་བྱའོ་།།དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཉིད་ན་དེ་འགགས་པས་ཟིན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཡང་ཅི་ཞིག་འགག་ཅེས་བྱ་བའི་བསམས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །ཅི་མ་འོངས་པ་འགག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།སེམས་གང་མ་བྱུང་བ་དེ་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པ་ནི་དངོས་པོ་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་ནི་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་དུ་འགག་པ་ ཡོད་དམ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།སེམས་གང་ཞིག་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་འགག་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་མེད་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་འགགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ སྐད་ཅིག་མ་གཞན་དུ་འགག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
由何以二刹那证菩提，彼前刹那住而灭之心，于世俗中复于第二刹那生起耶？无相续而灭者不可能复生。
"世尊，非如是。"以无因不生果故，于后刹那作用亦由相续而假立初刹那作用故，应以二刹那证菩提。即于世俗中初刹那作用亦非主要，此为语义。
由此亦说非由前后刹那，不依彼等亦不生殊胜义，此即生甚深。
灭甚深义谓："须菩提，于意云何？所生心是灭法耶？"由彼所生即过去，谓有法已灭之义。
就胜义而言，以灭为自性故，答"是灭法"。灭即空性，此法有彼故为灭法，谓具如是性之义。
问彼于第二刹那灭耶，谓："须菩提，于意云何？是灭法者当灭耶？"以是彼自性故，生已即已灭，复何所灭？思此故答："世尊，非如是。"
问未来具灭法耶，谓："须菩提，于意云何？未生心当成灭法耶？"答"非也"，以坏灭是事物还灭自性故，未生非是灭法。
问彼于他刹那有灭耶，谓："须菩提，于意云何？非灭法者当灭耶？"答"非也"，以无初刹那故，离第二刹那灭故，不于他刹那灭。

།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འོ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས་གང་མི་འབྱུང་མ་འགགས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་འགག་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་ གཞན་དོན་མེད་པས་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ།ཡོད་པའི་དུས་སུ་འཇིག་པ་མེད་པས་མ་འགགས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་མེད་ལ་འགག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ ན།རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཆོས་གང་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འགག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་མིང་ཅན་གྱི་ཆོས་གང་ཞིག་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འགགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ ཉིད་འགག་པར་འགྱུར་རམ་ཅི་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་ཏུ་དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་འགག་པ་བསལ་བས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་འགག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་འགག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་འགག་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ནི་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགག་པར་མི་ འགྱུར་གྱི།འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགག་པ་ལ་འགག་པ་ཟབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་ བཞིན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་གསུམ་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་འདྲ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ན་རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་ན་ནི་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེ་ ཨ་ཁོང་ནས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་འོན་ཀྱང་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་སམ་ཅི་ཞེས་པའོ།

以下是完整的直译：
若如是，则现在生者当灭耶？"须菩提，于意云何？不生未灭法者当灭耶？"现在生者无需余生故为不生法，存在时无坏灭故为未灭法。
答"非如是"，谓离一多自性故。
若如是，则无中当灭耶？"须菩提，于意云何？自性体性即灭性之法当灭耶？"谓无事之名法，其自性体性已灭，离色等体性之法性当灭耶？
答"非如是"，以刚过去即遮三时事物灭，以非有故，无事性不当灭。
若谓如幻当灭耶？"须菩提，于意云何？诸法法性当灭耶？"
"世尊，非如是。"法性未观察时唯一悦意故为虚妄体性，故胜义中不当灭。然生事物自性成如幻性一切世俗中灭，名为甚深灭。
如是性甚深义谓："须菩提，于意云何？如是性如其所是而住耶？"菩萨者为余文。以具无分别智境故，答："世尊，如是性如其所是而住。"
若三世菩萨如是性而住，则常成如是性耶？"须菩提，于意云何？若如是性如其所是而住，岂非常住耶？"谓从喉发阿字故无常非常住，然为常住如是性耶？

།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་འབྱུང་བས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོའི་དོན་ སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ།།འོ་ན་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་དོན་རྟོགས་ཀྱང་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པས་རྟོགས་པར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཤེས་བྱ་ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སེམས་ཡོད་དམ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །འོ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སེམས་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སེམས་ཡོད་དམ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞིའི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ།།འོ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སེམས་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ པ་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན།སེམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དོན་གྱིས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་སེམས་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེ་བཞིན་ལས་གཞན་ན་སེམས་ཡོད་དམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་ པའི།།གང་ཕྱིར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་མཐོང་ཞིང་མ་མཐོང་བ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་པ་ཟབ་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །སྤྱོད་པ་ཟབ་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གང་ དེ་ལྟར་སྤྱོད་དམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གང་དུ་ཡང་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསོལ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ཅི་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་ དོགས་པ་བསུ་ནས་འདི་ལྟར་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"缘起者，即是汝许空。"如是所说，世俗事物义为刹那体性故，答"非如是"。
若谓是义之体性故定非甚深耶？"须菩提，于意云何？如是性岂非甚深耶？"
"世尊，甚深。"谓虽了知色等事物义，然不能现证与彼无别，故如是性甚深难解。
所知甚深义谓："须菩提，于意云何？如是性有心否？"
以如是性无基体性故，答"非如是"。
若谓如是性与心无别耶？"须菩提，于意云何？如是性有心否？"
以如是性无基体性故，答"非如是"。
若谓如是性与心无别耶？"须菩提，于意云何？彼是如是性否？"
答"非如是"，以世俗、胜义互相舍离故。心即是如是性。
若谓义中心异于如是性耶？"须菩提，于意云何？异如是性有心否？"
以"除法界外，无有诸法故"之意，答"非如是"。以是如是性体性故，胜义中未见如是性及未见者，许为智甚深。
行甚深义谓："须菩提，于意云何？谁如是行耶？"如是者，谓如是性自性。
答"世尊，如是行者于一切皆不行。"
为明此义，迎疑问"何以故"而答"如是"等。

།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ། དེ་དག་དེ་ཁོ་ནར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་རིམ་པ་བཞིན་མི་འཇུག་ཅིང་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་བར་ འགྱུར་བ་མ་མཆིས་སོ།།དེ་བས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྤྱོད་པ་ཟབ་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟབ་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ ཡུལ་གང་ཞིག་རྗེས་སུ་གནས་ཞེས་བྱ་བའོ།།དོན་དམ་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཟབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དོན་དམ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བཀག་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མཚན་མ་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ།།ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཟབ་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཅི་དེས་མཚན་མ་དེ་རྣམ་པར་མ་བཤིག་གམ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མ་བཤིག་གམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་མ་སྤངས་ཤིང་མ་དོར་རམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ཏོ།།དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་གསལ་བའོ་། །མཚན་མ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འོ་ན་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཅི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་མཚན་མ་རྣམ་པར་བཤིག་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྤོང་བའི་འབད་པ་མེད་པས་མཚན་མ་སྤངས་པ་མེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་བ་ ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་མཚན་མ་སྤོང་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སྙམ་དུ་མི་སྦྱོར་མི་རྩོལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྤངས་ནས་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཅི་ལྟར་གཅིག་ཅིག་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་ ཡིན་ཞེ་ན།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།

以下是完整的直译：
如是说，由于住于如是性者，于彼等差别修行之诸行，彼等于真实中无因果，故次第不入而不行，是故无所行。
因此，法尔一切皆行，此即名为行甚深。
无二甚深义谓："须菩提，菩萨摩诃萨何者"等所说。"于何行"者，谓随住何境。
"行于胜义"者，谓无相行无二故，行于法界即成无二甚深，此为密意。
为明此义："须菩提，于意云何？菩萨摩诃萨行于胜义者，彼行于相耶？"
答"非如是"者，谓遮除有相无相之想，故不行于执著有无之相。
方便善巧甚深义谓："须菩提，于意云何？彼岂不破除彼相耶？"
"破除"之义谓是否断除舍弃之义。
答"非如是"者，谓以一切法不可得力故不明显。以相非有故。
若如是者，则离相耶？"须菩提，于意云何？菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，当破除诸相耶？"
无断除功用故无断相，谓"世尊"等所答。义谓菩萨行菩萨行时，不作是念：我于今生当如何得断相，菩萨不如是加行精进。
若舍此者有何过失？答"若"等。
云何是一边断与未断？答"世尊，如是"等。

 །འདི་སྐད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་མཚན་མ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཤེས་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན།དོན་དམ་པར་སྤང་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་སྤངས་པ་འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཕན་ཚུན་ འགལ་བའི་དོན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་བརྒྱད་རྟོགས་པ་དང་།རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྐྱེ་ བ་དང་ནི་འགག་པ་དང་།།དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཤེས་བྱ་དང་། །ཤེས་དང་སྤྱོད་དང་གཉིས་མེད་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཟབ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་སློབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ འོག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་དེ་གཉི་ག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མི་སློབ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཕན་ཆད་བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་འདྲི་བ་ལ་འཇུག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་ འཕེལ་ཞིང་ཉེ་བར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།མི་འཕེལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཉིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་དང་ཉིན་མོས་བསྟེན་པར་འདོད་ནས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། ། བསམ་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གང་གི་ཚེ་དེ་གཉི་ག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལས་གལ་ཏེ་ཉིན་མོར་གྱུར་པའི་བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྨི་ལམ་རྨིས་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ཡང་རྣམ པར་འཕེལ་བ་ཞིག་ན་འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉིན་པར་མི་འཕེལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ།

以下是完整的直译：
如是说，世俗谛中色等如幻之相，即其本性及其相即因，彼亦了知，而胜义谛中以无生故，于无相法界亦当熟习，如是则胜义中断而世俗中未断，此即名为方便善巧甚深。
因此，以获得不可思议解脱门故，由成就相违义故，通达生等八种甚深，以趣入随顺言说故，如十六刹那，住于修道故，应知是不退转相。
如是说：
生及灭，
如是性及所知，
智及行与无二，
方便善巧甚深。
由显示不退转相故说学地菩萨僧，其后由断染净分别故，通达二者平等性故成无学，此后无所学故。
是故为明显示无学僧相故，当说轮涅平等性，故说"具寿须菩提，菩萨摩诃萨何者"等。"何"字义为问，谓般若波罗蜜多增长近增长耶之语义。
说唯不增者，谓"若昼"等。此中轮回及无分别智，依次以梦与昼为喻而说。
意趣应如是了知：就断除违品对治分别而言，当二者平等性通达时，若昼分修习增长，则梦中所摄亦当增长，然如昼不增长，于梦中亦复如是。

།འདི་དག་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རྨི་ལམ་དང་ཉིན་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་སྟེ་གལ་ཏེ་ཉིན་པར་སྤྱོད་པས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཕེལ་ན་ནི།དེའི་ཚེ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་རྒྱས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ དང་ཉིན་པར་གྱི་རང་བཞིན་ཅན།འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་དང་ཉིན་པར་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་འདྲ་བའི་ཕྱིར། །སྲིད་དང་ཞི་བར་མི་རྟོག་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་བར་སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་མི་དགེ་ བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གང་ཡང་སྐྱེས་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་ བར་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉིན་པར་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །དོན་དམ་པར་སོགས་པ་འམ་ཉེ་བར་སོགས་ པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་ཅི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པ་འདོད་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་སེམས་ནི་གཉིད་ཀྱིས་ཉམས། །དེས་ན་རྨི་དང་འབྲས་མི་ཚུགས་། །ཞེས་བྱ་བས་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ།།ལས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་འབྱུང་བའོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་སྨྲས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པས་རྫོགས་པར་བྱས་པའམ། ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ ཉེ་བར་བཅོམ་པས་ཨ་ལ་ལ་བསད་དོ།།ལེགས་པར་བསད་དོ། །ཤིན་ཏུ་བསད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པས་ངས་བསད་དོ་ཞེས་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
为明显此等，故以"何故"引生疑问而说"梦与昼"等。若由昼行增长般若波罗蜜多，尔时由串习力，于梦中亦当增广，然实不尔。
以轮回及清净诸法唯是显现自性如梦故，梦与昼性之轮回涅槃，不能由违品对治分别而差别分别故，梦与昼无分别而平等，此为世尊所说之义。
如是亦说：
"诸法如梦故，
不分别有寂。"
若一切法如梦，则如梦时状态，于醒时亦应无十不善等，此说由"具寿须菩提，若有生"等。"何"字表断除义，故为无之义。"等"字义为自性近增故。"近增"者，具有生果功能故。
如是以如梦故，由无加行等故，于昼亦应无善不善业，此为所思。
说胜义中无增等及近增者，谓"如何世尊"等。世俗中许业果相属故，"梦心为睡损，故梦果不成"，由此喻不成立，此说由"具寿舍利子，彼即彼人"等。"彼业"者，谓梦中所生。
为明此故说"舍利子，如何"等。其中由加行等圆满，或由身语意近坏故说"啊啦啦杀"、"善杀"、"极杀"等，及于一切处缘自作故说"我杀"，应以义差别而说。

 །འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་སྐད་ཅིག་ མ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་མེད་པར་འཇིག་པ་ཡིན་པ་དང་།གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ཀྱང་། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སུས་ཀྱང་སུ་ཡང་བསད་པ་མེད་ལ། སུས་ཀྱང་སུའི་ནོར་བླངས་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁས་བླངས་པ་ན་རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་ འགལ་བའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ལས་གསོད་པ་ལ་སོགས་པར་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ།མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྲོག་བཅད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་བཞིན་། རྨི་ལམ་དུ་ཉེ་བར་བསགས་པ་ ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ། ལ་ལ་བསད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྒྱས་པས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ན། ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་ འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་མ་གྲུབ་པོ།།དེ་བས་ན་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་གཉིད་མ་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ ལ།དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །འོན་ཀྱང་གཉིད་ནི་སེམས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་བླ་ལྷག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་གསལ་བ་དང་འཆོལ་བར་རྟོགས་པས་རྨི་ལམ་དུ་ནི་དམན་པ་ཡིན་ལ། གཉིད་ཀྱིས་མ་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གཉིད་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང་ བྲལ་བས་ཞིང་མ་ཕོག་འཆོལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འབྲས་བུ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།།རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་ཡོད་པར་མི་བརྗོད་དེ། བསླབ་པ་བྱིན་པ་དང་འདྲ་བར་སྡོམ་པ་ དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་བཅས་པའི་དབང་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་རྣམས་གསོས་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སད་ པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཟད་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པར་མཛད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་འཁོར་བའི་ཕུང་པོ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའི་འདུ་ཤེས་སུ་མཛད་པའོ།།དེའི་ཡང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་མཛད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།

以下是完整的直译：
如同外境实在论者宗派中以刹那性无因而灭，且从所成论中亦说："从业生种种世间"故，胜义中无有谁杀谁，亦无有谁取谁财等，如是承许时，与相续趣入相违之事物生起，由于对杀等增上执著门中，具有非如理作意等，如同不善等，安立杀生等。
如是于梦中所积集，于醒时善不善位中，由"杀某"等分别，以加行等位增上执著广大而圆满时，于外境实在论者宗派中亦如梦中位，故喻不成立。
是故依中观宗义，于未睡时位中，对如梦诸事物，由执著彼随顺等义有等，未断一切颠倒缚者，安立为善等。
然而，睡眠是心迷乱因过胜故，由不明显及错乱了知，于梦中是劣，于未睡位中离睡眠等迷乱因，由无染污错乱显现故，果是胜。
由许于梦等位中亦有业果故，不说非比丘等有过，如给学处般，律仪及非律仪是依世尊制学处而安立故。
若由分别力令诸业复活，尔时虽是对治分，由分别随行故，于如来亦应有，此说由"具寿须菩提，若"等。
"分别即生尽想"者，谓作"我轮回蕴已尽"等想。"彼业"者，谓断烦恼所作意事业。

 །རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསགས་པས་ན་སོགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉེ་བར་སོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་ལས་ཉེ་བར་སོགས་པ་ ལ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མ་རྫོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ་སེམས་པའོ།།གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་དོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངའི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་ དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།འདི་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་པའི་དོན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྟོག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ བདག་ཉིད་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་དམིགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དམིགས་ པ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པར་གཞན་དག་གི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་སེམས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཇུག་ཅེ་ན།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་ པ་མེད་པར་ལས་དང་སེམས་པ་མི་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་དག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ། དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། ། དེ་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བློ་ལ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དམིགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ལ། བློ་ལ་ལ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་དམིགས་པས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར རོ།།གཞན་དག་ན་རེ། སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
由积集自体故为"等"，以能生果故成近积，由此复有近积业之果差别，故如来应成未圆满，此为所思。
为所化众生故，于如来安立"我生已尽"等分别，实非如是。
为令此义入文，故迎疑问"何以故"而说"如来离一切寻思分别"等。
寻思者，是色等自相共相性无分别及有分别所缘处，于彼等分别即缘彼。离彼者，谓因通达无分别法性故断除，此为语义。
若问：于所缘无近缘时，何故不行他人意业及思？故说"具寿舍利子，如是无所缘"等。
此是缘起法性之法性：由于无所缘不生业及思，此为法性，故唯有所缘方得生起。
为明此等故说"具寿舍利子，如是无所缘"等。
其中，如说："彼彼非自性，从彼彼非事因所生"，有些心以缘染污而执取染污，有些心以缘清净而执取清净。
"思"者，有谓是心；他说由说"思即意业"故，说为业之异名。
总结即说"舍利子，是故"等。

 །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ངོ་བོར་མི་འཐད་ པའི་ཕྱིར་ལ།ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དོན་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐམས་ཅད་ན་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།དབེན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དུའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་མར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ གཏོགས་པའི་མཚན་མ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ནར་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་།ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་མཚན་མར་བྱས་ཤིང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བར་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སོ།།སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་བཞིན་དུ་ཡང་སྐྱེ་བོ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་ པ་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་དོན་ལ་ཡང་དོགས་པར་བྱེད་ན་མཐའ་ཡས་པས་སེམས་རྣལ་དུ་གནས་པ་སུ་ཞིག་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བསམ་པས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།དོན་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ནི་ཅི་སྦྱིན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བའམ་ཞེས་དྲིས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུ་ ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འགོག་པ་ཐོབ་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ།དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ་ནི། དེ་ནས་ཚེ་དང་ ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
由过去未来无体故不成所缘体性，现在义亦因不能为具相等智所取故，一切皆是所缘空性，则有所缘心如何生起？故说"具寿须菩提，若时"等。
"远离"者，即由离所缘事故为空性。世俗中缘非真实分别而生起，故说"具寿舍利子，作相"等。虽由色等所属不共相故，实为无相，然如所见作相增益，此为其义。
"中间亦"者，摄"识缘名色"等。"依世间言说"者，是就世俗而言。"众生"后续说"说"者为余文。
虽已显示梦中亦有业果关系，然就有所缘众生而迎疑问，故说"具寿须菩提，若时菩萨"等。
若于已答之义复生疑问则无穷尽，谁能安心作答？以此意故，说"具寿舍利子，菩萨摩诃萨慈氏"等。
"此义"者，问梦中回向是否称为彼施回向。
"身证"者，不还果得灭尽定因入阿罗汉道故为证得，如是圣慈氏因入正等觉故称身证。
以须菩提语呼圣慈氏而说者，即"尔时具寿舍利子"等。

།གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་བྱེ་བྲག་གིས་བསྟན་ཟིན་པའི་དོན་ལ་ཡང་དོགས་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བྱུང་བ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་ལན་བརྗོད་པ་ཡིན་ཡང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་གཅིག་བྱུང་བའི་དུས་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་།དྲི་བ་འདིའི་ལན་བཏབ་པའི་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དྲི་བ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་ པའི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པར་ལན་ལྡོན་པར་འདོད་ནས་བརྗོད་པ་ནི།ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་ བའི་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའོ།།དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ལན་མི་ལྡོན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་སྟེ་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་ལན་ལྡོན་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐུ་མེད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་དབྱེ་བས་ཆོས་གང་ལན་ལྡོན་པ་དང་།ཆོས་གང་ལ་ལན་བླན་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་གང་གིས་ལན་བླན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བདག་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྱམས་པ་ཆོས་འདི་དག་གང་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་འདི་དག་གིས་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་ཆོས་འདི་དག་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ལན་འདེབས་པ་པོའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ཉེ་བར་དམིགས་པས་ན།ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཚིག་ གིས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
对已为各别所化机宣说之义，虽再三生疑复再三作答，然唯利益具缘者故，仅于一佛出世之时，不能令一切断除颠倒。
此问题答复之时即已显示：因未来将有其他诸佛出世故，此问题非圆满，若为圆满则无所作，未来佛出世亦将无义。具此意乐欲作答故，说"具寿须菩提，若作是言"等。
就有为而作分别者，说"具寿须菩提，何为慈氏之名"等。
其中首先说空性不能答者，即"彼色空性"等。"彼不能答"者，因非实有故无力。
说色等亦不能者，即"具寿须菩提，何法"等，以作者、业、作用不可得差别，说"何法能答，于何法答，以何法答"。
"何法受记"者，是以自身为境而说。
说一切法不应为所缘者，即"具寿慈氏，此诸法云何"等。此说：若如是诸法所说，汝如是现证色等诸法，则彼时以能答者体性分别义为所缘故，一切法如何成无所缘？
说如是无所得者，即"具寿舍利子，此等如言说"等。加行等位中配"不知"等。
若问云何？则为"然而"等。

 །འདི་སྐད་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་གནས་ སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱིས་རེག་ཏུ་མེད་པ་དང་།ཚིག་གིས་སྨྲར་མེད་པ་དང་སེམས་ཀྱིས་བསམ་དུ་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྗེས་སུ་ འཇུག་པ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་པས་རྟོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་སོ།།དེ་ལས་ཀྱང་རྟོགས་པ་ལས་དུས་ཕྱིས་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཨེ་མའོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་འདི་འདྲ་བའི་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཟབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།མཚུངས་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱོད་ཆོས་གང་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཟད་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་ཆོས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངམ་སྟེ་ཉེ་བར་དམིགས་སམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསོལ་པ་ནི། དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པའི་དུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ ཀྱི་ཚུལ་ཡང་འདི་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་ལས་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་དྲིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལན་ནི་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ལས་མེད་ལ་སོགས་ཀླན་ཀ་ཡི། །ལན་ནི་ཇི་སྐད་ བཤད་པར་ཟད་།།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་ཚེ་འདིའི་དེ་བསྟན་པའི་དགོས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་སྤྱོད་པ་ན་མི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ནུས་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ན་ངེས་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་དེ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ།

以下是完整的直译：
如是说：由一切法如幻性故无自性，于证悟位中无分别念流转故，如身不可触、语不可说、意不可思，一切法即如是体性，以无所缘自性无分别智现证，因若随逐分别则有颠倒而无证悟。
于彼之后，从证悟后时，于世俗中作言说施设。
说无分别智证悟非声闻境界者，即"奇哉菩萨"等。
说声闻有如是证悟者，即"舍利子，汝何故"等。由唯无分别智证悟相等故，此是"智慧甚深"不应发心之语义。
为显示相等义而说者，即"舍利子，汝具何法"等。
于证得阿罗汉位时，以无分别智证悟，其义为：彼尽无生智相之法，汝何故能如实随见，即为所缘耶？
因是颠倒故，以违背证悟故，答"非如是"。
说菩萨等于证悟时亦如是者，即"舍利子，如是"等。
如是则对无业等诸问之答，应知即如所说。如是亦说："无业等诤难，答唯如所说。"
为摄轮回涅槃平等义，依此生中显示彼之必要而说"彼行时，人"等。
因于无所缘行得力故，作是瑜伽："我不当现证菩提，若异此则定当现证菩提。"

།གཉི་ག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས་ནི་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་ ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་པོ་སྟོན་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་མ་དག་པ་བཀྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ལྷའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་དག་པ་ཉེ་བར་ བསྒྲུབ་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མ་དག་པ་སྡོང་དུམ་དང་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ལག་མཐིལ་ལྟར་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དག་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཉིས་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པ་ ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་དེ་བཞིན་དུ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་དག་པ། །དེ་ལ་དག་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་དག་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་ཆེར་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས་འདི་ལྟར་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་དེས་སེམས་འདི་ལྟར་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནས། ཐམས་ཅད་ནི་དེ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རེ་རེའི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་རོ། །མེད པར་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་སོ།།ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་བྱས་པའི་མཚན་མ་མེད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་སོ།།འདི་དག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ནི་དེས་སེམས་འདི་ལྟར་བསྐྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནོད་སེམས་དང་། ཁྲོ་བ་དང་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱ་བ་གནོད་སེམས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སྡང་བའོ། །ཁྲོ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའོ། ། ཞེ་སྡང་ནི་དགྲར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
以二者平等修习，则于自佛土成佛。因此，其后显示有情世间与器世间差别之二种清净佛土者，即说"复次舍利子"等。
其中，对治有情世间不净之饥渴等，成就天界受用等清净，如是对治器世间不净之树桩荆棘等，成就如掌平等等清净，依次即是二种佛土清净，此为略说。
如是亦说："如是有情世间，及器世间不净，于彼成就清净，即是佛土清净。"
广经中如何所说易解。今当略说其少分：如是"何以故"引生疑问后，说"如是彼为一切有情利益，普皆舍施"等。
为明显此等而说"彼应如是发心"等。
其中"一切处"者，谓从色相形状事物自性，"一切"者，谓彼类差别所分诸事。"一切种"者，谓彼一一类之种类差别。"一切时"者，谓随所有相。"成无"者，谓离自性。"不知"者，谓无彼所作相。
如是"何以故"引生疑问后，说"于一切所有普皆舍施之善根生起欢喜"等。
广说此等即说"彼如是发心"等。
"害心、忿怒、嗔恚"中，害心谓嗔恨有情，忿怒谓于有情非有情起恼害心，嗔恚谓随逐怨敌。
"如是作"者，谓生起殊胜心故。"如是行"者，谓以行持圆满故。

 །འབད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བྱེད་པས་སོ། །ཆུས་དགོན་པར་གྱུར་པ་ནི་ཆུ་མེད་པར་གྱུར་པ སྟེ་དེའི་འཇིག་པ་ཡོད་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དྲི་ཞིམ་མངར་དང་བསིལ་བ་དང་། ། འཐུངས་ན་ལྟོ་དང་མགྲིན་པ་ལ། །མི་གནོད་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་ཆུ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཆུ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཡན་ ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆུ་རྙེད་པར་འགྱུར་བའོ།།ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་སྐྱིད་པ་དང་བདེ་བ་དང་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནའོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱད་པར་ བྱར་རུང་བས་སོ།།འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ནའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ཙམ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ཙམ་གྱི་དུས་རིང་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དང་པོའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པས་སྔོན་མེད་པའི་མཐའ་མ་སྟེ་མུར་ཐུག་པའི་འཚང་རྒྱ་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནའོ་། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བས་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇིགས་པ་མི་བཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཅན་གཟན་གདུག་པ་ལ་སོགས པ་ནི་འཇིགས་པའོ།།ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རིམས་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་བཟད་པའོ། །ཉམས་སུ་བླངས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ལ་ནི་སུ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ལ། དེ་ནས་འཁོར་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། གནས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་ཟིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ལ་སྟེ། གོམས་པའི་སྦྱོར་བས་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ལྟས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པའོ།།དབུའི་གཙུག་ཏུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྤྱི་གཙུག་གི་མཚམས་སུ་འོད་ཟེར་ནུབ་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"精进"者，谓作殊胜精进故。"成为无水荒地"者，谓成无水，即有其毁坏。
如是"何以故"引生疑问后，说"菩萨"等。
"香甜且清凉，饮之于腹喉，无害八功德，所谓之水"，因得此水故，将获得具八功德之水。
以小中大差别而遇安乐、快乐及一切乐者，谓以得见道故。"将生起"者，谓堪能受用故。"生活资具"者，谓饮食等，因是存活之因故。"久远"者，谓长久时。
如前"何以故"引生疑问后，说"此心刹那量"等。因为此心刹那于胜义中未生，世俗中具如是长时，彼因离初因故无始，故前际无边际，是证悟之位且为空性自性故，如是即是无边际故，是为"久远"。
意为于现前圆满成佛不应恐惧等，亦不应生起艰难想。
"可怖畏"中，外在凶猛野兽等为可怖，内在性质之疾病等为畏。
因不能实修，故想"如所说清净佛土，无人能入"，而说"尔时于此会"等。"于此处"者，谓于已说清净佛土，因以串习加行能成故。
为显示以其圆满意乐力而生授记征兆，故说"尔时世尊"等。
"隐没于顶髻"者，谓当如来授记时，光芒隐没于顶髻处，此乃法尔。

 མཚན་མ་མཐོང་བས་འཕགས་མ་གང་གཱའི་ལྷ་མོ་བསམ་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་ པར་སྐྱེས་པས་མཆོད་པར་བྱེད་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཛུམ་པ་མཛད་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་མང་དུ་མཐོང་བས་འོད་ཟེར་འབྱིན་པར་མཛད་པའི་དགོས་པ་ཞུས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ ཡིན་ནོ།།རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་སྲིང་མོ་གང་གཱའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ལུང་བསྟན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་ དག་པ་འཐོབ་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་དབང་པོར་གྱུར་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐབས་ལས་སྔར་གྱི་ཡང་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི། ཀུན་དགའ་བོ་གང་གཱའི་ལྷ་མོ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུང་བསྟན་པ་རྣམས་ཁོ་ན་[(]དར་སྐྱ་[,]དེར་སྐྱེ་[)]་ བས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བས་ན་འདམ་ལས་ རྒལ་བའོ།།རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་སོན་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡང་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི། ཡང་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ ཀུན་དགའ་བོ་གང་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་བསམ་པ་ལས་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན།ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཡང་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་ ངོ་མཚར་བ་མ་ཐོས་པས་སྔོན་བྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ཞུས་པ་ནི།སྲིང་མོ་གང་གཱའི་ལྷ་མོ་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་སྲིང་མོ་གང་གཱའི་ལྷ་མོ་འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུང་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྨོན་ལམ་ དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཨེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱར་བ་བགྱིས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ཕྱིན་པར་བགྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
见到瑞相，圣者恒河天女生起殊胜意乐而作供养，故说"世尊方作微笑"等。
因见多种关联，故请问放光之意义，即说"具寿阿难"等。
显示自性者，说"阿难，姊妹恒河"等。
"将现前圆满证悟正等觉"者，有人说，此示由授记令眷属成为信根，确信得如是清净佛土。
于现前圆满证悟之前亦作授记者，即"阿难，此恒河天女"等。
表明唯诸授记皆令惊叹，故说"尔时具寿阿难作是念"等。
因善说故，说"阿难，如是"等。
其中，离烦恼障故为"度泥"。住于加行道顶位故为"近圆满菩提"。
对声闻僧众亦作授记者，说"复次阿难"等。
如是"何以故"引生疑问后，说"阿难，于彼等"，因积集福德意乐而圆满誓愿故，说"阿难，尔时彼时"等。
总结者，说"复次阿难"等。
因未闻极为稀有故请问往昔因缘者，即"此姊妹恒河天女"等。
显示自性者，说"阿难，此姊妹恒河天女"等。
显示此一切授记相皆随顺誓愿者，说"世尊，希有"等。
其中"已作圆满"者，因得见道故。"已作究竟"者，因修道为证悟体性故。

།དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་སྣང་བར་མཛད་པ་ནི་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་སྲིང་མོ་གང་གཱའི་ལྷ་མོའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒྲུབས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཕྱིས་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་དག་བྱ་དགོས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིའི་ཡུལ་བསྟན་པར བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བཏབ་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ་། །ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སོ་སོར་ རྟོག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ཏོ།།འདི་སྐད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ནི་ཐབས་མཁས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་གསོལ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིའི་ལན་དུ་ཐབས་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པའོ།།བདག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་ཡང་འགྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བདག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་ སུ་གཟུང་བར་ཡང་འགྱུར་ལ།སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་མི་བྱའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་དེའི་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་འཛིན་པར་བྱེད་དེ་བར་སྐབས་དེར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཆེད་དུ་ བསམས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན།ཟག་པ་ཟད་པར་ཏེ་འདོད་པའི་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཟག་པ་ཟད་པ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་ཡང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་གསུངས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整的直译：
如是显示随顺者，说"彼如是"等。
《般若波罗蜜多论释现观庄严光明·姊妹恒河天女品》第十九。
清净佛土之成就者，由方便善巧圆满资粮后，随各自缘分而于自佛土中应作佛事，故当说方便善巧。
为显示此境故请问，即"世尊，菩萨摩诃萨"等所问。
回答之义，说"须菩提，于此"等。
"法性中无法性自性"者，意为观察：如于法性空性中不真实见有法性即空性之自性，如是应观察于空性中不真实见有空性自性。
此说若空性等如幻，则为方便善巧之境。
又问"云何虽修习亦非证悟"者，即"世尊所说"等。
对此回答显示方便善巧之修行者，说"须菩提，如是"等。"具一切最胜"者，即布施等无不圆满。
关于"我当摄受般若波罗蜜多"等，意为以方便善巧摄受般若波罗蜜多，而不现证空性，以此意乐非究竟地持心于空性三昧中，于其间由佛母威力不退失菩提分法，因为是为利有情而特意摄受生死，故断尽漏即断除欲漏与有漏，因缘空性三昧故，于彼漏尽亦当熟习。
为明此义而说"当菩萨"等。

།གོམས་པར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དེ་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ལ་གསུངས་སོ། ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་འདྲིས་པར་བྱེད་ཅིང་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པའི་དུས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཐབས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཅུར་འགྱུར་བ་ལས་རེ་ཞིག་[(]གགས་[,]གེགས་[)]བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་རྒོལ་བས་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆོས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཐབས་ཀྱི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དཔའ་བ་དང་གཟུགས་ དང་ཡོན་ཏན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དཔའ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དགུ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ།།གཞུང་དང་དོན་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་གཞུངས་པའོ། །བྱེད་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་སྨྲ་ནུས་པའོ། །དྲིས་པའི་ལན་ འདེབས་པ་ལ་མཁས་པས་ན་ལན་ལྡོན་ནུས་པའོ།།རེངས་ཤིང་ཞུམ་པ་ཉིད་མེད་པས་སྤོབས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དམ་བཅས་པའི་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ན་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དུས་ལ་སོགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུས་ཤེས་པ་དང་ཡུལ་ ཤེས་པ་དང་གནས་པའོ།།གཙོ་ཆེར་འཕོང་རྩལ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཕོང་སྐྱེན་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །མཚོན་ཆ་མང་བ་དང་སྲ་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རིམ་བཞིན་དུ་མཚོན་ཆ་མང་པོ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་དང་མཚོན་ཆ་སྲ་བ་ཟློག་པར་བྱེད་པའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ འགྱུར་བ་ནི་སྒྱུ་རྩལ་ལོ།།རི་མོའི་ལས་ལ་སོགས་པ་ནི་བཟོའི་གནས་སོ། །དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྒྲོལ་ནུས་པའོ། །རྒྱུའི་ཚོགས་པ་འགའ་ཞིག་དང་ལྡན་པ་ལས་དགྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལྷགས་པས་སེམས་དང་ངག་དང་ལུས་ཀྱི་ རྣམ་པར་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྡིགས་མོར་རུང་བ་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་ཅེས་སྨོས་སོ་།།འཚོ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཉེ་ཞོ་མེད་པར་བསྒྲལ་བའོ། །ལུས་བདེ་བར་གནས་པས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་བདེ་ལེགས་སུ་བསྒྲལ་བའོ། །རྫས་གཅིག་ ལ་མངོན་པར་འདོད་པས་དགྲ་བོར་འབྲེལ་པས་ན་ཕྱིར་རྒོལ་བའོ།།མཛའ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བས་མི་མཛའ་བའོ།

以下是完整的直译：
若问"虽已修习，为何认为不应现证"这一疑问，为答此故说"如是显示善根"等。
"不现证真实际"者，意为以一切行相熟修而观察，由了知现证与非现证时之修行力，虽住于彼三昧中亦不取证空性。
其中方便有十种，首先对治障碍法而超越违缘法之方便义，说"须菩提，譬如"等。
其中，因具勇猛、形貌及小中大功德，故依次配合"极为勇猛"等九语。
因具持文义之能力故心性正直。因行为明晰故善能言说。因善于答问故能善应对。因无怯弱畏缩故辩才圆满。因能成办所立誓愿故修行圆满。为了知时等应舍应取，故知时、知处、知位。因主要善巧射术故达射术巅峰。为对治众多兵器及坚固兵器，故依次能挡众多兵器及能挡坚固兵器。身等变化为技艺。绘画等为工巧明处。"具念"等易解。因能至究竟故能度。由具某些因缘，敌人等来临时生起心语身之变化，故依次说"大怖畏、威猛、毛竖"。因离一切活命故寂静，是为无依度。因身安住故圆满，是为善度。因对一物生贪而结怨故为对手。因堕入非友方故为非友。

 །སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་ན་ཤིན་ཏུ་མཉེས་གཤིན་པའོ། །བཤེས་གཉེན་དང་ལྡན་པས་ན་མཛངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་གནོད་པ་དང་བྲལ་བས་མ་སྣད་མ་སྨས་པར་ཞེས་པའོ། །དཔེ་ཉིད་བསྟན་ནས་དཔེས་བསྟན་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པ་དང་། སྡུག་ བསྔལ་དང་བྲལ་བ་དང་།བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བ་དང་ཕན་པ་བྱེད་པའི་བསམ་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབྱོར་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་སོ།།འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས། མི་གནས་པར་གནས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འདབ་ཆགས་བྱ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་མི་རྟེན་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བློས་མི་རྟེན་ཅིང་ལུས་ཀྱིས་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་གནས་པར་གནས་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེས་བསྟན་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་ སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཐབས་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ནི།རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདོད་པ་མ་གྲུབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྨོན་ལམ་གྱིས་འཕངས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དཀྱུས་མའི་དོན་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སྦྱར་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དག་གིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དཀའ་བར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
因具慈悲故极为和善。因具善知识故为智者。如是迎疑问"此何故"而答"世尊，如是"等。因离身心处所损害故说"无损无伤"。
显示譬喻后，所喻之义说"须菩提，如是"等。其中，对诸有情具足与乐相会、离苦、不离乐、利益之心愿及眷属三昧，依次即是住于慈、悲、喜、舍。
如是迎疑问"此何故"而说"如是"等。为明此义，说"须菩提，若时"等。"极度超越魔方"者，显示超越障碍法之方便。总摄者，说"须菩提，若时"等。
由修一切法平等性，显示善巧安住无住方便而说："须菩提，譬如飞鸟"等。其中"亦不依止不安住"者，因虚空无所有故，心不依止、身不安住。虽然如此，却住于彼处，此显示无住而住之方便。所喻之义说"须菩提，如是菩萨"。
为显示由愿成就而随顺往昔愿力之方便而说："须菩提，譬如射箭教师"等。"乃至所愿未成"者，显示随顺愿力所引发之方便。正文之义配合菩萨者，说"如是须菩提"等。由修道与胜道，依次为成熟与极成熟。总摄者，说"须菩提，是故"等。
由极为熟习一切难行，显示不共方便者，说"世尊，菩萨"等。

 །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྗེས་སུ་ཟློས་པར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན ནོ།།ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསུངས་པ་ནི། འདི་ལྟར་གང་དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་མངོན་སུམ་ དུ་མི་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བསམ་པའི་མཐུས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་མ་ཆགས་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་མྱང་བ་ལ་ནི་དམིགས་པས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཚིག་གིས་རོ་མྱང་བ་མེད་པའི་ཐབས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་དོན་ སྟོན་པས་གསུངས་པ་ནི།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཡུན་རིང་པོར་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་པས་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པས་མི་དམིགས་པའི་ཐབས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།མཚན་མ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ སེམས་ཏེ།སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཡུན་རིང་པོར་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
由善说故，随顺重述者，说"须菩提，是如是"等。
于闻、思、修等，依次配合"行于空性"等。
如是迎疑问"此何故"而说"如是"等。
建立此义者，说"若时菩萨摩诃萨如是"等。
如前迎疑问"此何故"而说："如是，彼即是方便善巧"等。
从"彼于一切有情"等至"不现证"之间，显示不共方便，谓由不舍一切有情之意愿力故不证实际。
显示由一切法无所缘故无执著方便者，说"须菩提，复次菩萨"等。"有情想"者，由于实事执著故。"不退失"者，因有由耽著味而退失之可能，以不退失慈等一切善法之语，表示无耽著味之方便。
如是迎疑问"此何故"而说"由方便善巧摄持"等。
为显示以空性解脱门无所缘方便之义而说："须菩提，复次菩萨摩诃萨作是念：此诸有情长时行于法想所缘"等。
"等持于空性解脱门三昧"者，由圆满修习空性解脱门三昧故，明显显示无所缘方便。
显示由相无所缘故无相方便之义者，说"须菩提，复次菩萨摩诃萨作是念：此诸有情长时相想"等。

 །མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྟོགས་པས་ མཚན་མ་མེད་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།སྨོན་ལམ་དམིགས་སུ་མེད་པས་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ཡུན་རིང་མོར་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པས་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་ཡང་དེ་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས པའི་དོན་ནི།རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་གྱུར་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ཡིན་ ལ།རིལ་པོར་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདི་ཉིད་བཤད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདུན་པའི་མཐའ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་སྟོང་པ་ ཉིད་ལ་སོགས་པར་ལྷུང་བ་འདི་ནི་གནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དྲི་བ་མངོན་དུ་བཏང་བ་ཅན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་བརྗོད་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ལ་དྲི་བ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའོ། ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལན་མི་ལྡོན། རབ་ཏུ་མི་འབྱེད་ལུང་མི་འབོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་དྲིས་ཀྱང་ལུང་མི་སྟོན་[(]ལེན་[,]ལན་[)]མི་ལྡོན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ས་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི ཐབས་མཁས་པའོ།

以下是完整的直译：
"等持于无相解脱门三昧"者，由圆满修习无相解脱门三昧而证悟故，显示无相方便。
为显示由愿无所缘故无愿方便之义者，说"须菩提，复次菩萨摩诃萨作是念：此诸有情长时常想"等。
"于无愿解脱门三昧"者，由圆满修习无愿解脱门三昧故，显示无愿方便。
虽空性等与声闻等共同，然为显示彼方便殊胜之义，说"须菩提，若诸菩萨摩诃萨"等。
于彼，由违背空性等三解脱门故，说"行于所缘"等三种。"总想"等，即如其次第解说此义。
"空性耶"等是第七格结尾。此说由具悲心等故，如是菩萨具足智慧法者，堕于空性等，此非其处。
以显问引导宣说不退转法，对不退转相义之问者，说"须菩提，菩萨摩诃萨欲现证无上正等正觉"等。
从反面显示者，说"若"等。
如是迎疑问"此何故"而说"不退转"等。其中不共法者，即不舍一切有情。
为生闻思修自性智故，依次第不答、不分别、不授记，以"虽问不知亦不答"等，如其次第配合。
"何地"者，即方便善巧。

།རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་འདེབས་པར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ནི་གཏོང་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་རྟོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་ལན་ལྡོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་དྲིས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལུང་བསྟན་པ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་པ་དག་གིས་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་པ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཐབས་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཚད་མེད་པ་ལ་མཁས་པའི་ཐབས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་འཕྲོགས་ པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཚད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་ཅན་འདི་ ནི།།དགྲ་རྣམས་ལས་ནི་འདས་པ་དང་། །མི་ཤེས་ཇི་བཞིན་ཤུགས་དང་ནི། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་མཚན་ཉིད་དང་། །མ་ཆགས་པ་དང་མི་དམིགས་དང་། །མཚན་མ་སྨོན་ལམ་ཟད་པ་དང་། །དེ་ཡི་རྟགས་དང་ཚད་མེད་པ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམ་པ་བཅུ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དང་།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་རྣམ་པའི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ ཞེས་འདོད་དོ།།གཞན་དག་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ནི་མཚན་ཉིད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ལ། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོར་བཞག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།

以下是完整的直译：
为从随顺门显示故，以旁敲侧击而问："世尊，菩萨"等。
如是作答者，说"须菩提，以何因缘"等。
"如是知"者，即了知应学习方便善巧及不舍一切有情。
"如是答"者，即对他人所问，以契合不退转之了悟而授记与不授记，由决定把握为不退转与非不退转，而显示不退转之相的方便。
为显示于一切境智之无量境善巧方便义，说"世尊，是故"等。
"不夺"者，由彼等菩萨不被夺故，显示方便境无量性。
是故如是具足境及加行之方便善巧，即应了知为所说十种。
如是亦说：
"此具境及行，
超越诸怨敌，
如实不知力，
及不共相性，
无著无所缘，
相愿皆尽除，
彼相及无量，
方便善巧十。"
复次，三种一切智性与现证一切相智有何差别？有人说：三种一切智性是以如前所说相而决定各别相境，现证一切相智则是具足一切相之所缘。
其他人说：三种一切智性是就实相而安立，现证一切相智则是就加行而言。
有人解释：现证一切相智是由对治与所对治分别而区分，三种一切智性因本性寂静相故非如是。

 ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་རྫོགས་སོ་།། །།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ནི་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་རེ་ཞིག་གང་གིས་འདི་མཚོན་པར་འགྱུར་བ་འདིའི་རྟགས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་ པར་བལྟ་བའི་རྟགས་དང་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དུ།ཡང་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྨི་ལམ་གྱི་ནང་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་བསྒོམ་པ་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ གང་ཡིན་པ་རྨི་ལམ་གྱི་ནང་དུ་ཡང་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྷག་མཐོང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི།དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ལྟོས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ལ་འདོད་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་ གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་སྔོན་མེད་པ་ཐོབ་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་འདོད་པའོ། །ཐོབ་པ་དང་མ་བྲལ་བ་འདོད་པ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི། འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་ ཕྲག་དུ་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བཞི་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི་བདག་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི་རྨི་ལམ་ན་ཡང་མི་སྐྲག་མི་དངང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དྲུག་པ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ངན་སོང་སྤོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི་རྨི་ལམ་ནང་ན་དམྱལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་མཐོང་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ངན་སོང་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ལན་བཏབ་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
《般若波罗蜜多论释现观庄严光明》中现证一切相智品已圆满。
获得现证一切相智者，是至证悟之极，故说此为顶现观。
其中，首先应说能表征此之标相。因此，为显示由于极为串习，即使在梦中亦观一切法如梦等之第一标相，说"复次须菩提，若菩萨大菩萨于梦中亦"等。
此说：菩萨瑜伽如是方便智慧所摄持，修习至顶，于梦中亦作此瑜伽及观想，如是现前不作，是随众生界而趣入。
第二，不生声闻等地欲求之标相义，说"须菩提，复次菩萨"等。其中，欲求获得先前未得者为欲；欲求不离已得者为功德发心。
第三，见如来等标相义，说"与数百千众"等。
第四，见佛神变标相义，说"自身升于虚空"等。
第五，如梦标相义，说"于梦中亦不惊不怖"等。
第六，忆念于自佛土断除恶趣之标相义，说"于梦中见地狱众生时"等。
问"恶趣清净相"为何，说"须菩提，其中菩萨"等。
答复说"须菩提，若菩萨"等。

 །བདུན་པ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ཚིག་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་ནི། རྨི་ལམ་ ན་གྲོང་ཁྱེར་ཚིག་པར་གྱུར་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་བསིལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བསྟན་པ་ ནི་གལ་ཏེ་ཉེ་བར་མ་ཞི་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གཉི་ག་ལྟར་ངེས་པར་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་མེས་ཚིག་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང་རྗེས་སུ་ མཐུན་པའི་ལས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་མ་གྲུབ་པས་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་གྱིས་བསྡུས་པ་ལས་སོ། །བརྒྱད་པ་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་མི་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་བྱེད་པའི་བདེན་པའི་ཚིག་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ལྡོག་ པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་རྣམ་པ་གང་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཟིན་པར་གྱུར་པ་ནི་རང་ཉིད་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བབས་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔས།དངོས་པོའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མ་མཁྱེན་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ལྔ་པོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ ཡང་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། ཐབས་མཁས་པ་ལ་སྤྱད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །།བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་སོང་བ་ཡིན་ན་ནི་འདི་ རྟགས་བརྒྱད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་དེའི་གམ་ན་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་ པ་ཤིན་ཏུ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་བདུད་སྡིག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ།རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཕྲལ་དུ་ཞུགས་པའོ།

以下是完整的直译：
第七，以随顺方式显示城市等火灾完全息灭之加持成就标相义，说"于梦中见城市燃烧时"等。以小中大差别而应断除，故依次配以"愿息灭"、"愿无有"、"愿清凉"。
以违逆方式亦说"若未息灭"等。
以二者确定而说"须菩提，若彼火烧"等。"业将成熟"者，即谓诽谤正法于现法中感受，与随顺业之谛实加持未成就故，体验不悦等。"从彼"者，即从其他生中所摄。
第八，以违逆方式显示夜叉等非人消除之谛语成就标相义，说"须菩提，复次若诸相"等。其中，"所执"者，谓自身入故；"所降"者，谓以力势于身等生变化故。
以现证一切相智等五种现观，通达一切事义故，依次配以"不知"等五语皆无。
以随顺方式亦说"须菩提，复次若菩萨大菩萨"等。
《般若波罗蜜多现观庄严光明论》方便善巧品第二十圆满。
若为魔加持所去，则此非第八标相，故说"须菩提，复次其中"等。
如是，预设"何以故"之疑问后，说"于彼菩萨"等。
"入道未久"者，谓刚入顶现观。

 །ཤིན་ཏུ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཆེ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བརྙས་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གུས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྔན་ཅན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟིང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་སྨྲ་ཞིང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕྱ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྨོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་བརྗོད་པའི ཕྱིར་རོ།།ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ང་རྒྱལ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་དང་། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་ང་རྒྱལ་འཕེལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར། ང་རྒྱལ་ཡང་དག་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར། ང་རྒྱལ་སྟོན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། ང་རྒྱལ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། ང་རྒྱལ་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། ང་རྒྱལ་ཉེ་བར་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དྲུག་དང་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ང་རྒྱལ་འབྱུང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས བྱ་བ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་ང་རྒྱལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་ངུ་བས་བདག་ཆེ་བའམ། མཚུངས་པ་དང་མཚུངས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཁེངས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མཚུངས་པ་བས་ཀྱང་བདག་ཆེ་བའམ་ཆེ་བ་དང་མཚུངས་སོ་སྙམ་པ་མི་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཆེ་བ་བས་བདག་ཆེའོ་ སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལོ།།རྟོགས་པ་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་པར་མངོན་པར་སེམས་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་ང་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ།

以下是完整的直译：
"极具威力"者，因其自性即为伟大故。"极具威严"者，因能圆满果故。
"轻蔑"者，因不恭敬故。"讥讽"者，因作为笑柄故。"诽谤"者，因过分言说故。"嘲弄"者，因贬低故。"责难"者，因说不如法语故。
"生起我慢，生起真实我慢"者，因生起我慢及特别成就故。
对于大我慢、过慢、增上慢，如是分为二种，依次配以"将增长我慢、将增长真实我慢、将显示我慢、将近显示我慢、将广大我慢、将近广大我慢"等六语。
"将生起我慢"者，因生起颠倒我慢故。
其中，"我慢"等，即不如己者认为己大，或与相等者认为相等而心生傲慢，是为我慢。较相等者认为己大，或与大者相等，是为大我慢。较大者认为己大，是为过慢。于未证得而认为已证得，是为增上慢。实无功德而认为己具功德，是为颠倒我慢。

 །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདི་སྐད་དུ། ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར། ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་དང་། རང་འབྱུང་གི ཡེ་ཤེས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱང་རིང་པོར་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་ པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཆོས་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།མི་བསྙེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རམ། ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།ཞར་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ལས་བདུད་ཀྱི་ལས་ཆུང་ངུའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མིང་སྟོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་བརྗོད་པས་སོ། །མིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཀྱང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལ་སོགས་པའི་མིང་སྟོན་པས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གྲོང་ལས་རྒྱང་གྲགས་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་གནས་པས་ན་དགོན་པའོ། །བསོད་སྙོམས་ལེན་པར་དམ་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ བསོད་སྙོམས་པའོ།།སྲང་བར་གྱི་རས་ཀྱི་དུམ་བུ་ལས་གོས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའོ། །འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པའི་ཟས་མ་ལུས་པར་བླངས་ནས་ཟས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པའོ། །སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་ནས་ཇི་ལྟར་དགའ་བར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་སྟན་གཅིག་པའོ། ། ཇི་ལྟར་བཏིང་བའི་སྟན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉལ་བས་ན་གཞི་ཇི་བཞིན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གོས་གསུམ་ཙམ་ཞིག་འཆང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆོས་གོས་གསུམ་པའོ། །དུར་ཁྲོད་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དུར་ཁྲོད་པའོ། །ཤིང་དྲུང་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །མཚན་མོ་འདུག་པས་གནས་པས་ན ཅོག་པུ་པའོ།།སྟེང་གཡོགས་མེད་པར་གནས་པས་ན་བླ་གབ་མེད་པའོ། །བལ་གྱི་གོས་ལ་སོགས་པ་འཆང་བས་ན་ཕྱིང་པ་པའོ། །ལྷག་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་པས་ན་འདོད་པ་ཆུང་བའོ། །ཉུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་མགུ་བས་ན་ཆོག་ཤེས་པའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་ཏུ་དབེན་པའོ།

以下是完整的直译：
"令一切智性远离"等，是说：以我慢将使具三种一切智性的一切智性远离。以增上我慢、过慢及增上慢，将依次使无上佛智遍知现证、自生智慧顶现证、无上一切智智渐次现证远离。以颠倒我慢，将使以一刹那现证无上圆满菩提为先导的法身现证远离。
"不亲近"等三语，应依次配合为：为生起闻等智故，或为遍知遍计、依他、圆成实自性故。
附带说明魔业差别中小魔业义，即"复次，须菩提"等所说。"说名"者，即说其名。"加持名"者，即说母等名。
如是迎疑问"何以故"，说"汝名为此"等。
其中，因住于离村一俱卢舍处，故为阿兰若。因立誓乞食，故为乞食者。因以街市碎布为衣，故为粪扫衣者。因取尽饭等食而受用，故为不后食者。因坐一座随意受用，故为一座食者。因随所敷具等卧，故为随处坐者。因仅持三衣等法衣，故为三衣者。因住尸陀林，故为冢间住者。树下住者亦同。因夜坐而住，故为常坐者。因住无覆处，故为露地者。因持毛衣等，故为毳衣者。因无过度欲求，故为少欲者。因以少许知足，故为知足者。因无过失，故为远离者。

 །འདོད་ པ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྐང་པ་དང་བྲལ་བའོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདུད་ཀྱི་ལས་འབྲིང་གི་དོན་ནི་དེ་ལ་བདུད་སྡིག་ཅན་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་ དོགས་པ་བསུ་ནས།འདི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདུད་ཀྱི་ལས་ཆེན་པོའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ཡང་བདུད་སྡིག་ཅན་རེས་འགའ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ལྟར་ཡང་འདིར་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོགས་པ་ལ། རབ་འབྱོར་ཡང་ངས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས པ་བསུ་ནས།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མིང་ལུང་བསྟན་པས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ སུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲངས་ལ།རྗེས་སུ་བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་གཉི་ག་ལ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་བསམས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། བདུད་ཀྱིས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་གཉིས་མི་ མཚུངས་ཤིང་མི་མཉམ་མོ་ཞེས་བརྟགས་ནས།ངེས་པར་སེམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་དང་། རབ་འབྱོར་ངས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མིང་བསྟན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ བརྙས་པར་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ནི།ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ཡུན་རིང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྦྱངས་ཤིང་དུལ་བར་གྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡིག་པ་བཤགས་པས་བདག་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པར་བྱས་ཤིང་ང་རྒྱལ་མེད་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དག་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོས་རྣམ་པར་སྨོད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོས་བྱང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར བའོ།།རང་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ངོ་ཚ་བས་གནོད་པར་འགྱུར་བའོ།

以下是完整的直译：
因少欲故，故为离足者。如前，迎疑问"何以故"，说"如是"等。
中等魔业义，即说"于此，魔波旬如是说"等。如是迎疑问"何以故"，说"如是，汝有如是功德"等。
大魔业义，即说"须菩提，彼魔波旬有时"等。如前，迎疑问"何以故"，说"如是，汝有不退转"等。
若是真实，云何为魔业？对此疑问，说"须菩提，我说不退转"等。如是迎疑问"何以故"，说"不退转"等。
主要说明以授记佛位名号成为魔业义，即说"须菩提，复次"等。于此，应依次配合加行等位中"随行、随观察、随思维"等。有些说是以闻等智慧。"观察二者"，即观察其所思与魔所示二者不同不等，当决定思维。
如是，若是真实，云何为魔业？对此疑问，说"须菩提，我说不退转"等。如是以说名轻蔑诸菩萨令菩提难得，即说"又若长时极长时"等。
"调伏清净已"者，即忏悔罪业使自身无垢且无我慢之义。明此即说"若彼依止善知识"等。
于此，以呵责对治而成诽谤，以行为对治而得清净，以自他惭愧而成损害。

 ། སོར་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་སོ་སོར་འཆགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དུས་ཡུན་རིང་པོས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྙེད་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། རབ་ འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།གང་གི་ཕྱིར་རློམ་སེམས་ཀྱི་ལྟུང་བའི་གནས་ནི་གཞན་ལ་བརྙས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་པས་ན། གང་གིས་བྱང་ཆུབ་རྙེད་དཀའ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཙམ་དུ་ལྕི་བ་ཡིན་གྱི་གཏན་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདི་ལྟར་གང་དག་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉེ་བ་ན་འགྲིབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་གཉེན་པོས་གཏན་ཟད་པར་སྲིད་པ་ཟིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་གཡའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་རློམ་སེམས་ཀྱི་ལྟུང་བའི་གནས་ནི་མ་ལུས་པས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།གང་ཡང་། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་ནི། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ ཡིན་ན་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་དང་།མདོ་སྡེ་མང་པོ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ངེས་པར་མྱོང་བར་གསུངས་པ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ངེས་པར་གསུངས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མ་བསྒོམས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ལས་ཡིན་པར་ངེས་པར་བྱའོ། །རློམ་སེམས་ ཀྱི་ལྟུང་བའི་གནས་ནི་ལྕི་བ་ཉིད་ཡིན་པར་དཔེས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི།རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསོད་པ་དང་། རྐུ་བ་དང་། འཁྲིག་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་མིང་ཅན་ལྟུང་བའི་གཙོ་བོ་དག་ཡིན་ནོ། །དགེ་ སློང་གི་སྡོམ་པ་ལས་ཉམས་པས་ན་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའོ།།དགེ་སྦྱོང་ཉིད་མེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་པའོ། །དགེ་བསྙེན་གྱི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བས་ན་ཤཱཀྱའི་སྲས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ང་རྒྱལ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ པའི་ལྟུང་བ་འདི་ནི་ཆོས་ལྕི་བ་ཡིན་ནོ།།ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྔ་པོ་དེ་དག་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་སོ། །ཆེས་ལྕི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ང་རྒྱལ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གྲངས་སྙེད་དུ་དམྱལ་བར་གནས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
以恢复力故而各别忏悔。因长时方能获得故而难得。如是迎疑问"何以故"，说"须菩提，菩萨摩诃萨"等。
由于傲慢堕罪之处是由轻蔑他人所引起，故虽难得菩提程度如是沉重，然非全无之义。如是，若对治分近则为衰减之法，为具力对治所能永尽，如金垢等。正法障等一切亦如前所说之法，以此理则傲慢堕罪之处当无余尽。
又所说"诸业纵经百劫"等，应知是指无修对治分时，若非如此，则违理且违诸经。所说决定感受亦由此说明。所说不定者，即使未修对治分，亦当定知是由果报间断性故。
以喻明示傲慢堕罪处之重，即说"须菩提，譬如"等。四根本罪即杀、盗、淫、妄语名之重罪。因失比丘戒故非比丘，因无沙门性故非沙门，因离近事体性故非释子。于他生中亦非具证悟根器故，此傲慢发心之罪为重法。
为说明极重故说"譬如"等。"较彼五者"即指较恶心出如来血等。"更重"者，因与慢相应发心数量相等之地狱住期当受故。

།དེ་ལྟར་མིང་སྟོན་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་བསྟན་ནས་དབེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཆུང་ངུར་གྱུར་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བདུད་སྡིག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་ནགས་འདབས་ནི་ནགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཕྱིས་འགྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཇི་ཙམ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གཏོགས་པས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་འབྲིང་གི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དབེན་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས ལ་མཁས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།།རྟེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཛིན་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་དབེན་པ་དང་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་དེར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟེན་པ་དང་ཞེན་པ་དང་ཆགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་བསྟོད་པས་ང་རྒྱལ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་ བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དབེན་པ་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོན་པར་འདུག་པ་ལ་སོགས་པའི་དབེན་པ་དེས་གནས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབེན་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་མི་སྣང་ངོ་། །བདུད་ ཀྱི་ལས་ཆེན་པོའི་དོན་ནི་དེ་ལྟར་བདུད་སྡིག་ཅན་དེ་འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འདྲེས་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གནས་ཉིད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་གིས་རེག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གདོལ་བའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སུན་འབྱིན་པའོ། །ཚིག་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཉིད་དུ་ཁས་འཆེ་བར་བྱེད་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་དང་བྲལ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅོས་བུའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཉེ་བར་འཇོམས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྲེད་པའོ། །རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྐུན་པའོ་།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྡིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ན་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བྲལ་བས་ན་སློབ་དཔོན་མེད་པའོ། །གཞན་ དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའོ།།དགུ་པ་རང་གི་མངོན་པར་ཤེས་པས་ཕ་རོལ་གནོན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི། ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
如是示现说名之魔业后，说明以寂静功德令魔业变小之义，即说"须菩提，复次魔波旬"等。其中林边即林之差别。因后悔故，除三摩地外身语意业中等之义，即说"须菩提，复次"等。所谓此寂静，即具般若波罗蜜多与方便善巧自性。
"依止"等，即以小中大执著差别，于寂静处、阿兰若等，依次为依止、耽著、贪著，由此赞叹自身而生慢心。如前迎疑问"何以故"，说"须菩提"等。"以此寂静"即以阿兰若住等寂静，住于彼者不见菩萨寂静方便善巧等。
魔业广大之义，即说"如是魔波旬来"等。"杂住"者，因具声闻等作意故。"遍杂住"者，因住于大乘之外故。因非其他菩萨所应触故为菩萨旃陀罗。因坏自他菩提心故为菩萨诽谤者。因仅以言词自称为菩萨故为菩萨影像。因离菩萨法故为伪菩萨。因毁坏菩萨僧故为菩萨贼。因受用不应受用故为菩萨盗。
如是迎疑问"何以故"，说"如是人"等。因具不善法故为不净法者。因离善知识故为无师。因说异故不具圣法。第九以自神通降伏他人依止善知识相之义，即说"复次须菩提"等。

 ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་ པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས།བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །། རྟགས་དགུ་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟོན་པའོ།།རྟོགས་པའི་ལམ་དང་དང་པོ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ལམ་མོ། །སྣང་བ་ལྷག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་མཆེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་སྣང་བའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་ པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཁྱབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་སྒྲོན་མའོ།།བར་ཆད་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་ནི་འོད་དོ། །ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ས་དང་པོ་ལ་ནི་སྐྱོབ་པའོ། །དེའི་ཚེ་བསམ་པ་ དང་སྦྱོར་བ་དོན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞི་ལ་གནས་པས་ན་གཉིས་པ་ལ་ནི་སྐྱབས་སོ།།ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་དགའ་བའི་གཞི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུམ་པ་ལ་ནི་གནས་སོ། །འཕགས་པའི་མཆོག་ཉིད་དུ་འགྲོ་བའི་གཞི་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་ན་བཞི་པ་ལ་ནི་དཔུང་གཉེན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་ ལས་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྔ་པ་ལ་ནི་གླིང་ངོ་།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགུ་པ་ལ་ནི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གནས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཅུ་པ་ལ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནས་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།མི་འདའ་བའི་རྒྱུ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཁྱིམ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ སྡུག་བསྔལ་དང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡུན་རིང་པོར་སྦྱོར་བ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་གཉེན་པོར་ནི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གོ།།ཆུད་ཟ་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་དང་ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་གཉེན་པོ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་གཞག་པས་གྲངས་དྲུག་ཏུ་གཞག་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
此乃《般若波罗蜜多论现观庄严光明》中第二十一品"魔业品"。
显示第九相者，即说"尔时，世尊"等。其中"六波罗蜜多为师"者，于果位时为六波罗蜜多之师。因示现证道与最初正道故，于得光明位时为道。因为增上光明体性故，于光明增长位时为光明。因入无所取所执真如一分故，于遍满真如一分位时为灯。因生无障碍真如智故，于无间三摩地位时为光。因遮止一切损恼故，于初地为救护。
因彼时意乐加行有意义故住于基位，故于第二地为归依。因为无过失欢喜之基故，于第三地为住处。因住于趣向圣者殊胜之基故，于第四地为助伴。因永断三界故，于第五地为洲渚。因具般若波罗蜜多体性故，于第九地为住于证悟。因殊胜行智慧波罗蜜多故，于第十地为住于证得无上正等正觉，此为义之差别。
对治不离因受用与贪著家之对治，依次为布施与持戒波罗蜜多。对治轮回众生邪行所生苦及长时修习善法之厌倦，依次为忍辱与精进波罗蜜多。对治虚耗因散乱与恶慧之对治，依次为禅定与般若波罗蜜多。如是由违品与对治安立而立为六数。

 །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་གྲུབ་ལ་མི་གཡེང་བ་གང་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་སྟེ།དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་གཞིའི་གནས་ཀྱི་གྲངས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པས་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་དང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བྱ་བ་བྱེད་དེ་འགོ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་རུང་བར་བྱས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་སེམས་གཡེང་བ་རྣམས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདམས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་ཀྱང་གྲངས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བལྟ་ བར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དོན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པར་རབ་འབྱོར་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བརྒྱད་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སློབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལ་སློབ་པར་འདོད་ པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདྲེན་པའོ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དང་པོར་བསྐྱེད་པའོ། །ཕྱིས་ཡང་དག་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་མ་མའོ།

以下是完整的直译：
如是，散乱因一波罗蜜多成就，依止于不散乱，如实证悟法性真如，故能圆满成就诸佛法。如是，安立为圆满成就一切佛法之基础数目。
如是，布施波罗蜜多利益诸众生，持戒波罗蜜多不作损害，忍辱波罗蜜多忍受加害，精进波罗蜜多为作事业，由此令众生堪能成熟，禅定波罗蜜多则为令散乱心入于等持，般若波罗蜜多则为令等持者得解脱故而教诫令成熟。如是，当知此数目之安立亦随顺众生成熟。
如是，为遣"何以故"之疑问，说"须菩提，般若波罗蜜多"等。为明善知识之义，说"须菩提，过去时"等。如前，为遣"何以故"之疑问，说"须菩提，波罗蜜多"等。"所有佛法"者，为以一切相智等八种现观之次第分别故，说"佛智"等八种词。总结者，说"须菩提，是故"等。
第十，于一切相中学习般若波罗蜜多之相义，说"须菩提，欲学此六波罗蜜多"等。如是，为遣"何以故"之疑问，说"此般若波罗蜜多"等。因为能得见道、修道、殊胜道及无学道，故依次说"引导"等四词。初时生起故为父，后时令增长故为母。

 །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ཐམས་ ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དབེན་པ་དང་སྟོང་པའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གིས་བཤད་དོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་དེ་ དམིགས་སུ་མ་མཆིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ།།བཤད་པ་འདིའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ན་དབེན་པ་དང་སྟོང་པར་བཤད་པའི་དོན་ཏོ། །སླར་དྲིས་པས་ལན་བཏབ་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་ སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པར་འགྱུར་ཞིང་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་སྣང་ཞིང་ཤེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།བཅུ་གཉིས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་དབྱེ་བས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ཞེས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྟགས་ནི་འདི་དག་ཙམ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
如前，为遣"何以故"之疑问，说"若离般若波罗蜜多"等。第十一，于一切无执著相之义，说"世尊"等。"无贪著相"者，即无执著之体性。由于重视文句，故说"世尊，以何无贪著相"等。由于道理相同故，说"须菩提，如是"等。如是，为遣"何以故"之疑问，说"须菩提，一切法"等。有人解释说，由其离因果体性故，依次为远离及空性。
若是空性则无有染污及清净，此疑问说"世尊，若"等。"若法无所得"者，意为因是空性故。"此说之义"者，即染污等不应有故而说远离及空性之义。为答复再次询问故，说"须菩提，于意云何"等。"了知染污及清净"者，此说虽一切法是空性，然于世俗中业果相续存在故，如何执著则成染污，如何无执著则显现及了知清净。
第十二，近于佛菩提之相义，说"世尊，若菩萨大菩萨如是行"等。如是，为遣"何以故"之疑问，说"世尊，佛性"等。以镜智等四智差别，说"佛性"等四句。如是随说者，即"须菩提，如是"等。顶现观之相仅应知此等。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ལྟ་ལ་སོགས། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་པར་སྦྱོར་བའི རྟགས།།རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དང་པོར་འཛམ་བུའི་གླིང་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ལ་ སོགས་པའི་བསོད་ནམས་པས་ལྷག་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཡང་གལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།འཛམ་བུའི་གླིང་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱང་འདིར་གཟུང་སྟེ།སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་དེ་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །འདི་ དག་ཉིད་ག་ལས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བསུ་ནས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ།མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དོར་བའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཟག་ཟླ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་གི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཟིལ་གྱིས་གནོན པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།གསད་པར་བྱ་བ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསད་པར་འོས་པ་ལྟ་བུར་རོ། །དལ་བ་ཆུད་གཟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་ལ་སྤྱོད་པས་མི་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །སྦྱིན་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ དུ་སྟེར་བར་བྱེད་པའོ།།སྦྱིན་པའི་བདག་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱིན་པ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་སྦྱོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་པར་འདོད་པ་ ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གང་ཞིག་འདི་དག་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོས་ཡུམ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།

如是亦说：
"于梦中亦见，
一切诸法等，
如梦般观照，
顶位修行相，
共有十二种。"
如是，若问以相所表之增长有几种？首先，示现超胜赡部洲等众生供养如来等福德之增长，说"须菩提，若于赡部洲"等。言赡部洲者仅是举例而已，此处亦应摄受三千大千世界众生，因二万五千颂中如是说故。如是，为遣"何以故"之疑问，说"须菩提，如是如是"等。"成为布施处"者，即成为福田。为遣"此等从何而来"之疑问"何以故"，说"如是"等。"除外"者，即舍弃。
如前，为遣"何以故"之疑问，说"如来"等。"无与伦比之士"等三句，是因通达现量、比量及教量之义故。他人则说是以三量开示故。以其他方式示现超胜福德蕴，说"须菩提，云何"等。"如应被杀者"即如应当被杀般。"虚度闲暇"者，即以造罪而失坏人身等事。"施主"者，即直接布施者。"布施主人等"者，即令正行布施者。"清净"者，即令具足真实果报之意。"以此作意"者，即以欲为众生示道等体性。如是，为遣"何以故"之疑问，说"所应了知此等"等。"彼即"者，即以大方便善巧缘般若之彼即是利益众生之作意。

 །ཇི་ལྟར་འདི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ།།ཟད་པར་འགྱུར་བ་ནི་འདའ་བར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཤེས་པ་ལ་གནས་ པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རིན་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་ཆ་ལ་ཡོངས་སུ་བྱང་བའོ། །དེ་འམ་དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་རྙེད་པར་འགྱུར་གྱི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ དེ་འམ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།།དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་པའོ། །ལ་ལ་ནི་གླེགས་བམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་དེ་འམ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ལན་ནི་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པའོ་ཞེས་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་གྱུར་པ་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།།གསུམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་ཞུ་བར་བྱེད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

"如何是此"者，即以慈等自性之作意。"将尽"者，即将超越。
第二，特殊般若波罗蜜多作意自性之增长义，说"须菩提，譬如住于宝珠知识"等。因通晓宝珠观察论故，故称住于其知识。"以知宝珠种类"者，即于兵器善巧。"乃至得彼或得彼外余者"中，"彼或彼"者，即般若波罗蜜多。"余者"即获得三昧王经等法性。有谓就经函而言"彼或余"。
以是空性故，不应为不离，如是请问"世尊，如是"等。答以"须菩提，若"等。如是，为遣"何以故"之疑问，说"须菩提"等。此说：由于般若波罗蜜多是空性，于真实中离增减，是故一切法皆空，如是于缘虑作意亦增上胜解为空性时，因是无颠倒性故，即是不离般若波罗蜜多作意。
第三，为特胜获得无生法忍自性之增长义而请问"世尊，若"等。答以"须菩提，复次菩萨"等。

།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་དུ། གང་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་བཀག་པ་སྟེ་། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པ་ལ་ དོན་དམ་པར་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་བཀག་པ་དེ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་སོགས་པར་བྱེད་པ་དང་།བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འཕེལ་བ་ དང་འགྲིབ་པ་ཡོད་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་སྤྱོད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་འགའ་ཞིག་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་ རྣམ་པ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ན་གང་གིས་ན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔར་གསུངས་པ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རྗེས་སུ་མཐོང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དོན་དམ་ པར་སྤྱོད་པ་ཡོད་པར་མི་འཐད་ལ།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསྒོམས་པས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལྷག་པར་མོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །མི་འཇིགས་པའི་ལམ་འདི་བསྒྲུབས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ ལམ་མོ།།དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་ནི་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པ་ ཡིན་ནོ།

"为菩提而如实修行"者，此说：由于般若波罗蜜多遮止增减，如是于菩萨胜义中亦遮止增减，是故以如幻修习，于世俗中圆满福德智慧资粮，并于无上正等正觉现前圆满成佛。若非如是而有增减，则唯是颠倒，故不应尔。
即于此处是真实性，如说"须菩提，若如是所说"等。"应知彼菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多"，此说是以为抛出某真实法之意乐而请问"世尊，何为般若波罗蜜多"等。
"世尊，若尔云何"等者，意为：若世尊以遮遣如是所说相而说"一切处皆非"，则前所说"应知彼行般若波罗蜜多"者，以何种方式而行？
"于世俗中如是说"者，即说"须菩提，复何"等。"随见耶"者，意为"于真实中"。
总结说"须菩提，如是"等。由一切法无所缘故，如是于胜义中不应有行，于世俗中则以修习如幻而行，故于无生法得殊胜胜解。
"修此无畏道"者，即离一切近缘怖畏之无怖道。"如是行"等三语，由生闻性等智故，为生彼智而说。"无上佛智"等四语，是以如镜智等差别而说。

།བཞི་པ་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །སླར་དྲི་བར་མཛད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཁྱོད་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མེ་སེམས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་རང་ལ་ཐ་སྙད་བཏགས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ།། །།ལྔ་པ་ ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་ཡང་དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ།བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཟབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཟབ་པོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བལྟ་དཀའ་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ།།མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བར་སློབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱོར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྡོམ་ པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དང་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གསུམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་།དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ གཞན་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།གཞན་དག་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་ཉམས་པ་དང་སྐྱོན་མེད་པ་དང་འདྲེན་མར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྷད་མ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཐད་དོ།།བཟོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་བཟོད་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

第四、关于菩提所证及能证之法无所缘相的增长义，即"世尊，一切法"等之请问。
以再次询问而于世俗中授记，即说"须菩提，汝"等。如是迎疑问"何以故"而说"一切法"等。
"为无所思"者，此说顶位现观般若波罗蜜多是无分别故，菩萨无如是分别，以自假名而说。
《般若波罗蜜多释现观庄严光明论·善知识品》第二十二品。
第五、关于具殊胜善根自性之增长义，即说"尔时天帝释"等。由令凡夫惊惧故如虚空甚深故为深。由离因果自性故，依次为远离性故难见，及为空性故难证。
为生见、修及殊胜道故，依次配为学、修及瑜伽。
有谓：由离戒蕴三种违品法故，说"不坏"等三语；由具彼等随顺法故，说"圆满"等其余三语。
他人认为：由身语意无过失故，戒蕴不坏、无瑕、不杂；由闻思修智圆满故，圆满、清净、无杂。
"具足忍"等三语，是以安受苦等三忍差别而说。

 །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ནི་རྩོམ་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བསམ་གཏན་ལ་དགའ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དྲུག་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་ གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་ལྷའི་རིགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་ འཕེལ་བའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བདག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། །འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའོ།། །།བདུན་པ་བདུད་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བསླབ་པ་དང་ཞེས བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཟུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཐོབ་པའོ། །སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ སོ།།རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །འདིར་བརྩོན་པར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་འདིར་སྦྱར་བ་ན་ནི་དངོས་པོ་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་བས་ན་བཤད་པ་འདི་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་ པས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདིའི་གཏིང་མི་རྙེད་རོ་མི་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བདེ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པས་ན་དགའ་མགུ་ཡིད་རངས་པར་གྱུར་ཅིང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་བདེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེས་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་རངས་པ་དང་ཡིད་ བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ།།སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བགེགས་བྱ་བར་ནུས་པས་ཀུན་ཏུ་ཚིམ་པ་སྐྱེས་ཤིང་སེམས་ཚིམ་པར་འགྱུར་བ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

"发起精进"等四语，是以加行、遍净、观察、成就精进之差别而说。
"喜乐禅定"等六语，是因具足不可制、殊胜禅定、初禅、二禅、三禅、四禅之证悟故。
如前，迎疑问"何以故"而说"菩萨摩诃萨"等。
第六、关于遍往一切天众自性之增长义，即说"此菩萨摩诃萨"等。"我亦"者，即帝释。"不会出现"者，意指"由如来加持"。
《般若波罗蜜多释现观庄严光明论·帝释品》第二十三品。
第七、关于降伏一切魔之自性增长义，即说"尔时世尊"等。"学"等三语，是以加行、无间、解脱道之差别而说。
"为忧苦所刺"者，谓超越自境界而得不悦。"行"者，谓以不等持心。"修瑜伽"者，谓以等持心。"此中未作勤行"者，谓如其他经中所说，此中若配释则未显事，故此解释以闻思性智不能证悟故，依次为"不得其底、不得其味"之义。
由生小、中、大乐故说"欢喜、悦意、适意"。如是由生三种意乐故说"极喜、欢悦、心乐"。
由能于加行等作障碍故，生遍满、心满、极喜。
如是迎疑问"何以故"而说"此是无上"等。

 །ཞིག་ པར་མི་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལ་རང་གི་གནས་སུ་ངག་རྩུབ་པའོ་།།རྩོམ་པ་བྱེད་པ་ནི་འཐད་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ལ་སོགས་པར་རྩོད་པས་རྣམ་པར་བྱེད་པའོ། །དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པས་འགྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །འཐབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབོད་པས་ན་གཤེ་ཞིང་ངོ་། །ངན་ དུ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་ངེས་པར་མཚང་འདྲུ་བས་ན་སྤྱོ་བར་བྱེད་པའོ།།རྣམ་པར་སྡང་བས་ཉེ་བར་འཇོམས་པས་ན་གནོད་པར་སེམས་ཤིང་ངོ་། །ཁྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་ན་ཞེས་བྱའོ། །གོ་ཆ་བགོ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་ན་དེའི་ཚེ་འཐབ་པར་ བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྡིག་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གྲངས་ཀྱི་ཆོད་པ་རྙེད་ཀྱིས་བསྐལ་པའི་ཚད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱ་ཞིང་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།སྡིག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པར་ཞུས་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་བསྐྱེད་ པ་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།གཉེན་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ཟག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་ པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་ཐེག་པར་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྟུང་བ་རྣམས་སླར་གསོ་བར་བསྟན་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པར་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ ཡིན་ནོ།།གཙོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་བརྩམས་ཏེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་སོ་སོར་བཤགས་པ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་བྱས་པ་ལ་བཤགས་པས་འཆགས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཕྱིས་སྡོམ་པ་མི་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བྱེད་ པའི་སྡོམ་པ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པའོ།།རྩོད་པ་གཅད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་རྩོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངན་པ་རྙེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་བདག་སླར་སྨྲ་ཞིང་འཐབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་འདི་ནི་བསྔགས་པ་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྙེད་པ་ངན་པ་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི་རྙེད་པ་ལེགས་པ་མ་རྙེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཚིག་དྲག་ཏུ་སྨྲ་བའམ་ཚིག་རྩུབ་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་ན་མི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པས་ཚིག་དྲག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །ཡིད་མི་བདེ་བར་བྱེད་པས་ན་རྩུབ་པའོ།

"不会毁坏"等，是指在自处说粗语。
"造作"者，是指认可。"争论"者，是在王宫等处以诤论而作。"持杖"等者，是以持杖等而斗争。"辱骂"者，是为斗争而呼喊。"诽谤"者，是以恶语等而必定揭短。"怀害心"者，是以嗔恨而损害。"生嗔恨"者，是令生起忿怒。
"应披甲胄"者，意谓若不舍一切智性，则为除遣由斗争等所生之罪，应于如数劫量精进修行发心之数，此为语义。
由罪业极重而请问无有出离之义，即说"世尊，于彼等发心"等。
为显示由有对治故一切业皆有出离之遍摄义，故说"阿难，声闻乘补特伽罗"等。
此说：如于声闻乘等自乘中，显示僧残等堕罪可还净故而说有出离法，如是于大乘者亦说菩萨藏等。
主要从菩萨而明示者，即说"阿难，于此补特伽罗"等。"不各别忏悔"者，谓不以忏悔而净所作罪。"不后受戒"者，谓不受不作之戒。
"应断诤论"等三语，是因远离小、中、大诤论故。
"得恶"者，意谓对他人言语还以言语而斗争等，此非赞叹故，是得恶利非得善利，应如是发心，此为语义。
"说粗语或恶语"者，说粗语是生不悦耳，恶语是令不悦意。

 །ངན་དུ་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྲ་མ་དང་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་ངག་ཀྱལ་པའི་དབྱེ་བས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བདག་གིས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཁྲུགས་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པའོ། །ཁྲོ་གཉེར་ནི་དཔྲལ་བར་བསྡུས་པའོ། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲུང་དུ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་སྟོན་པ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་བོ་ལ་མཚུངས་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཐེག་པ་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་མཚུངས་པའོ། །ལམ་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་མཚུངས་པའོ། །བསམ་པ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། ཐེག་པ་མཐུན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་སྦྱར་བས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་མངོན་པའི ང་རྒྱལ་གྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ།། །།དགུ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་[(]ཡང་[,]ཀྱང་[)]ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཟས་ལ་སོགས་པ་སློབ་པ་ན་སངས་རྒྱས ཉིད་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་ཇི་ལྟར་ཟད་པ་དང་མི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་སློབ་པ་ན་གཞན་དག་ལ་སློབ་པར་ བྱེད་ཅེས་འདྲི་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།རབ་འབྱོར་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེའི་ཚིག་བཟླས་ནས་སླར་འདྲི་བའི་སྒོ་ནས་ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟད་པ་ནི་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏེ། འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་ན་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ནི་ཟད་པའོ།

"恶语"等，是以离间语、粗语、绮语之分而说。
如是迎疑问"为何如此"而说"我以增上意乐"等。"扰乱"者，即完全散乱。"皱眉"者，即额头皱起。
"应住于一切众生前"者，即以如前所说次第降伏魔业而住于心境。
第八示现如佛平等住于众生相之增长义，即说"阿难，菩萨摩诃萨"等。其中，"入一乘"者，即甲胄加行相同。"入一道"者，即趣入加行相同。"意乐相应"者，即以资粮加行一致故。"正入相应乘"者，即以出离加行相同故。"于何"者，即于布施等。"如何"者，即以无所得相应故。
《般若波罗蜜多论释现观庄严光明·增上慢品》第二十四品。
第九请问一切种善巧方便学处清净自性增长义，即说"世尊，复"等。
为显示学食等即是学佛性，故说"若菩萨"等。即以如是性唯以返体分别而显示尽、不生等而如是说。
问"如何学他而为他学"，即说"世尊，何故"等。
"善现，若如是说"等，重述其语后以再问方式而答，即说"善现，于意云何"等。
"如是性"者，即一切智性与佛性之义。
如是迎疑问"为何如此"而说"世尊，尽即非尽"等。此中由一切分别尽故，证悟即是尽。

 །ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཟད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པས་ཟད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཟློག་པ་ལས་ ཤེས་པར་བྱའོ།།ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་བསླབས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་གང་འདི་ལ་སློབ་པ་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱ་བའི་ རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདབ་ཆགས་གསོད་པ་རྣམས་སོ།།རྔོན་པ་ནི་རི་དགས་ལ་སོགས་པ་གསོད་པ་རྣམས་སོ། །ཉ་པ་ནི་ཉ་གསོད་པ་རྣམས་སོ། །ཤན་པ་ནི་ཤ་འཚོང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ལོང་བ་དང་འོན་པ་ནི་མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། ། ཞར་བ་ནི་མིག་གཅིག་དང་བྲལ་བའོ། །རྡུམ་པོ་ནི་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་བཅད་པའོ། །སྒུར་པོ་ནི་རྒྱབ་ཡོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །[(]འཐིང་[,]འཐེང་[)]པོ་ནི་བྱིན་པ་མི་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞ་བོ་ནི་གྲུ་མོའི་ཚིགས་ཀྱི་གོང་ཐུང་བའོ། །གྲུམ་པོ་ནི་འཁྱོར་ཞིང་འགྲོ་བའོ། །ལྐུགས་པ་ནི་མོད་ལ་སྨྲ་མི་ནུས པའོ།།གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་བླུན་པོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེར་ཡང་དོན་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །དིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་སྨྲ་བ་ཐོགས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་ལ་འཐུག་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣ་བ་མི་གསང་བ་ནི་སྒྲ་གསང་ཆེན་པོས་ཐོས་པའོ། །ཡན་ལག་ཉམས་པ་ནི་ལག་པ་དང་རྐང་ པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་ལས་ཆུང་བ་ཉིད་དོ།།ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ནི་ཡན་ལག་ལྷག་པའམ་མ་ཚང་བའོ། །མདོག་མི་སྡུག་པ་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་མི་སྡུག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་གྱི་ ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་མི་འཐད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

法界离尽故称不尽，以与其本性相连，尽等自性即是一切智性之意。
"将生否"等，应从"不生"等之反面而知。
为显示清净学处之利益，故说"善现，是故"等。
如前迎疑问"为何如此"而说"善现，于此学者"等。
其中，"鸟类"者，即杀鸟者。"猎人"者，即杀鹿等者。"渔夫"者，即杀鱼者。"屠夫"者，即卖肉者。"盲聋"者，即离眼耳识者。"独眼"者，即失一目者。"截肢"者，即手等被截者。"驼背"者，即因背弯曲故。"跛足"者，即小腿不齐者。"瘸子"者，即肘关节以上短者。"蹒跚"者，即摇晃而行者。"哑者"者，即不能立即言说者。
有些经典称为"愚者"，有人说其义亦同此。"结巴"者，即因言语迟钝而说话含糊故。"重听"者，即以大声方能听闻者。"肢体残缺"者，即手足等小于常规者。"肢体不全"者，即肢体多余或缺少者。"容貌丑陋"者，即诸肢体不悦意者。
如是迎疑问"为何如此"而说"于此菩萨"等。
以自性清净故力等清净不应理，即说"世尊，若一切法"等。
世俗了知，即说"善现，如是"等。
如前迎疑问"为何如此"而说"善现，一切法"等。

།འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དག་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ བསྒོམ་པ་ལ་མི་ཞུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།བཅུ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་གང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་བ་ཚ་ཅན་ནི་ལན་ཚྭ་མང་བའོ།།གྲམ་ས་ནི་ས་ཕྱོགས་རྩུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཉུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་རྣམས་ལས་རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ཐོབ་པར་འོས་པ་རྣམས་ནི་ཉུང་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་གཅིག་ པ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དཔེའི་དབྱེ་བས་འགྲེས་གསུམ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བཅུ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བཅུ་གཉིས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཐ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་གྱིས་དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །བཅུ་གསུམ་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་ དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་གཟུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་མཆོག་ཏུ་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་སོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བཅུ་བཞི་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ནང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་། ལྟ་ བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་ཚངས་པའི་དྲ་བས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།འདིར་གཞུང་མངས་ཀྱི་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ།

这样说：一切法虽本性清净，然为令具有不了知体性清净法之众生，生起如是智慧，以于修习如幻法不怯弱故，于世俗中将获得力等清净。
第十、成为佛种性之相的增长义，即说"善现，譬如大地之处"等。咸地即多盐处。砾地即因地处粗糙。"菩萨少"，此说明于诸佛种性中，堪能获得顶位现观增长者甚少。
第十一、获得佛果之因相增长义，以小中大喻之差别显示三类，即说"善现，复次譬如众生类"等。"般若波罗蜜多道"即是获得如来之因第十一增长之意。
第十二、波罗蜜多违品心不生之自性增长义，即说"善现，复次菩萨"等。其中"荒地"即因善苗不生之义，是贪等烦恼。
第十三、不生执著色等相应之心的自性增长义，即说"善现，如是菩萨"等。其中由遍计、依他、圆成实事执著，依次说将成为"正执取"、"遍执取"、"最胜执取"。以离颠倒故，说"为了知故当随行"。
第十四、摄一切波罗蜜多智相增长义，即说"善现，譬如萨迦耶见中"等。六十二见应观《梵网经》等，此处因文繁恐冗故未写。

 །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུའི་སྲོག་གི་དབང་པོའི་ནང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། བཅོ་ལྔ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི མཆོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དོན་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དྲི་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།དེ་ལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བཞི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ན་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་རོལ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ ཡིན་ནོ།།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་ན་ཉན་ཐོས་སུ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་དུ་སློབ་པས་ཉན་ཐོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པའོ།།བཅུ་དྲུག་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་རང་གི་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ད་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཆིང་བ་ཡིན་པ་ནི་ཡང་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།མི་སྤྱོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་དེ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འཛམ་བུ་གླིང་སོགས་སྐྱེ་བོ་སྙེད། །སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་དགེ་ལ་སོགས། །རྣམ་མང་དུ་ནི་དཔེར་མཛད་ནས། །རྣམ་འཕེལ་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་ རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་བསླབ་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ།

如所说增长明显，即说"善现，譬如人之命根中"等。
第十五、获得一切圆满之自性增长义，即说"善现，是故菩萨摩诃萨"等。如是迎疑问"何以故"而说"因是福德之最胜故"。为广说其义而作问，即说"善现，于意云何"等。如前迎疑问"何以故"而说"善现，菩萨"等。其中因通达见等四道，故说"欲成无上"等四句。因获得法身、受用身、化身三身，故说"以佛游戏"等三句。获得一切圆满时，恐疑"亦成声闻"，故问"世尊，岂声闻之"等。为利他而学故非声闻，即说"善现，声闻之圆满亦"等。
第十六、趋近正等菩提之自性增长义，即说"善现，菩萨摩诃萨今者"等。其中执著即为束缚，即说"又若菩萨作是念"等。"不行"即意为于事近缘是颠倒。无执著即是真如，即说"彼若"等。如是应知所说即是增长。
如是亦说：
"犹如阎浮等众生，
供佛善业等诸多，
广作譬喻而宣说，
十六增长之自性。"
《般若波罗蜜多论释现观庄严光明》修学品第二十五。

། །།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་འཕེལ་བས་རྣམ་པར་སྤེལ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་སོན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བསྔགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་དག་ནི་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པས་དེ་ངེས་པར་སྟོན་ པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའི་གང་ཟག་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཁྱེར་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེད་པར་གྱུར་པའོ། །མི་མཉམ་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་མཉམ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་དོན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་དག་གི་འཚལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསམས་པ་དང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་སྐད ཅེས་བྱའོ་ཞེས་འཆད་དོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའི་ཚིག་གོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་དེ་དག་དང་རང་བྱུང་གི་ཆོས་དེ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཕྲོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྟུང་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསོལ་ བ་ནི་གང་དག་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདག་བརྒལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

如是通过增长而成为增长顶现观自性，为显示究竟相之决定义而赞叹，即说"以菩萨摩诃萨之行亦"等。
"彼等应当希求"此句，显示顶现观难得。以生起殊胜信心而呵责欲望，为决定显示此义，即说"诸菩萨乘补特伽罗"等。
"被载"即被引导。因无不平等过失，彼岸平等即涅槃，意为佛性。
有些认为，因圆满成就自利、他利、二利圆满，故依次称为"彼等之所求、所思、所持"。
其他论师解释说，因圆满成就三种一切智性，故如是称呼。
"彼等佛法"是能诠语。"具一切智性之法、自生法"即"不夺法"，是以三种一切智性差别而说，即一切相智等三种一切智性。
因此，如是宣说三种一切智性无上法圆满。
又为显示不舍有情利益之决定，即说"世尊，我"等。
"具大悲"者，即于如是证悟阶位中，为断除堕入涅槃，以现前大悲故，以趣入利益有情等发心，故具大悲。
如是迎疑问"何以故"而说"若有发如是心"等。
以见道、修道、殊胜道、无学道证悟差别，依次说"我已度"等四句。

 །འདི་སྐད་ཅེས་ཡང་དག་པའི་ ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ངོ་བོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཆོས་སེམས བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བླ་མེད་པ། །སེམས་ཅན་དོན་ཡོངས་མི་གཏོང་བ། །བསྟན་པ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་ བརྗོད།།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པས་ངེས་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བགྱིད་པ་དེ་དག་བསོད་ནམས་ ཇི་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ།།ཐེག་པ་ལ་དང་པོར་ཞུགས་པ་དང་། དཔྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཅི་རིགས་པར་སྔར་བཤད་པའི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་གཉེན་པོ་ རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པས་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།གཞན་དག་ནི་རྟགས་དང་། རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང་། བརྟན་པ་དང་། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ སའོ།།སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་བདུན་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་གསུམ་ལ་གནས་པའོ། །སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ནི་ས་བཅུ་པའོ་ཞེས་གཞན་དག་འཆད་དོ། །སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་སྟོན་པས་ཞུས་པའི་ལན་གྱི་དོན་གསུངས་ པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཡང་རི་རབ་རིའི་རྒྱལ་པོ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།སྲང་གྲངས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲང་གི་ཚད་ཀྱིས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲང་ཚད་འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཚད་གཞལ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གླིང་བཞི་པ་ལ་སྟོང་གསུམ་ པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཚད་ནི་གཟུང་དུ་རུང་གི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཚད་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

如是以善巧方便之力，于无分别位中，以现前大悲等之体性而不舍弃有情利益之相，一切相智等如前所说三种一切智性之法，发心等前述诸法圆满无上即是决定，如是宣说。
如是亦云：
"三种遍智诸法之，
圆满无上不舍离，
有情利益永不弃，
此即名为所宣说。"
如是显示决定事相即是心遍住，为显示此义而请问："世尊，菩萨"等，即"彼等随喜者将生几许福德"相连。
"初入乘者、入行者、不退转者、一生所系"，有些说此是以前述见道修道二道，显示四种分别对治之四种证悟而说四种。
其他论师认为是以相、增长、稳固、心遍住自性证悟差别而说。
其中初入乘者是胜解行地。入行者是住欢喜地等七地。不退转者是住不动地等三地。一生所系是第十地，其他论师如是解释。
显示心遍住所问之答："憍尸迦，须弥山王"等。
"称量"即称重之量。此说具量之事，瑜伽师能称量"量为如是"，以此方式，四大洲乃至三千大千世界之量可得，然随喜福德之量非如是，以义方便说明福德超越限量之自性三昧相即是心遍住。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་ དག་དང་།།སྟོང་གཉིས་གསུམ་དག་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་ པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་འོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ་དེས་དེ་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་ཐོག་མར་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་ལ་བརྟེན་ པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གང་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་བདུད་ཀྱི་གནས་ནས་ཤི་འཕོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོད་པར་བརྗོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཚིག་ གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་དག་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྗེས་སུ་གསུང་བར་མཛད་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྟོན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་ བུའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྔགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

如是亦云：
"四大洲与千，
二千三千界，
以此为譬喻，
宣说多福德，
三昧遍称扬。"
应知彼等相等，依次为顶现观中暖等四种顺决择分之自性。
顺决择分之后为见道，彼时应说所取能取四种分别之对治，故首先显示依一切初入之分的第一所取分别，即"世尊，若诸有情"等。
"魔所加持、魔之眷属、从魔界死没"，此是以小中大三种诽谤差别而说三语。
如是迎疑而问："何以故"，答曰："世尊，由此发心等成就"等。
从遮遣门显示已，复从随顺门显示彼分别，即"世尊，诸菩萨摩诃萨"等所问。意谓诸菩萨以如幻观修，远离二相及无二相之想，应入如是发心及随喜等。
以善说故随顺宣说："憍尸迦，如是"等。
显示依遮遣分之第二所取分别："憍尸迦，若善男子"等。
"不生不悦"者，意为由远离所断事之所取分别力故。
如是以无颠倒故赞叹："世尊，如是"等所问。

།འདི་སྐད་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་མི་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་དག་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལེན་པ་དང་འདོར་བའི་རྣམ་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་དག་ནི་དངོས་པོ་དང་མ་འབྲེལ་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་ཅན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུར་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ནི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་དག་ནི་མི་མཐུན པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་དེ་། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་གཉིས་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་ དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསོལ་བ་ནི་འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་པར་ཞེན་ནས་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ འབྲས་བུ་བཀུར་སྟིར་བྱས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གཞག་པ་དང་པོ་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ ན།དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བཞེད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་འདུན་ པ་བསྐྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།

此说应当依次以取舍之相，了知入、出、无所得及无所得自性诸分。入与出分所依之所取分别，因无关实事而起，故为颠倒显现，非如实境性。将说明之境分别为九种相，因成障碍故，应知彼等如烦恼般为违品。
如是亦云：
"于入及出时，
所取诸分别，
各具九自性，
当知非如境。"
如是已说二种所取分别后，当说二种能取分别。首先显示凡夫补特伽罗实有所依之第一能取分别，即"如是具随喜发心"等。
如是迎疑而问："何以故"，答曰："如是善男子"等。
意为：由于凡夫执著实有我，以分别心执著而随喜善行，故说获得供养等果报，而非说得佛果等。
若问：凡夫岂不亦知诸法无我，故第一能取分别安立不周遍耶？答：彼等是增上胜解作意，此处是胜义谛作意，故不相同。
显示圣者补特伽罗假有所依之第二能取分别，即"世尊，由生欲乐"等所问。

།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་འཛིན་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་ སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཙོར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆུང་ ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།འཕགས་པ་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་དག་མངའ་སྟེ་དགེ་སློང་དག་ངས་མཚན་མོ་འདས་ན་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་སྲོག་ཆགས་ཅེ་སྤྱང་གི་སྐད་འབྱིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་འདི་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།འཕགས་པ་རྣམས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་ དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དག་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་རྫས་དང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཡོད་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་གཟུང་བའི་དོན་དག་གཟུང་བའི་ངོ་བོར་དེ བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གང་གི་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་འཛིན་པའི་ངོ་བོས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུར་ འགྱུར་བ་ནི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །སོ་སོར་དེ་དག་དགུ་བདག་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་ མེད།།དེ་དག་གང་གི་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་སྟོན་པས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ།

我将为您直译这段藏文：
此说"将证得圆满正等菩提"，是指圣者们以执著"我是假有能取者"之分别念而随喜，令发心增长，主要是为了生起无上正等菩提。
因不违法性，故说随说："憍尸迦，以如来威力"等。
以小、中、大差别而随喜，故说三句。
若问：圣者不是也有如是说："诸比丘，我于夜过，晨时闻野干出声"，又说："我于尔时为兽王狮子'无损支'者"，故此第二能取分别不周遍耶？答：圣者如是说是世俗谛，非胜义谛，故非真实。
此说：于凡夫与圣者补特伽罗，依次有实有补特伽罗与假有补特伽罗为所依之二种能取分别。当彼等境事所取义不如是实有时，则无任何能取。故彼等离能取自性，因颠倒显现，非如实境性。将说明之境分别为九种，因成障碍故为违品。
如是亦云：
"由凡圣差别，
有情实假有，
许为能取分，
各具九自性。
若所取义非如是，
彼等何为能取耶？
如是彼等即成为，
离能取性之体相。"
若问：以境差别，第一所取分别如何成九种？为显示趣入分别义，故请问："世尊，心如幻"等。"如何"即以何种方式。

 །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ནི་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ལ་སྒྱུ་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སླར་ དྲིས་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པས་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་གང་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་ཡི། །སྦྱོར་བ་ལེགས་པ་ ཡོད་མ་ཡིན།།རྣམ་པར་རྟོག་ལ་བརྟེན་ན་ཡང་། །ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་མ་མཆིས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ ཏོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མེད་པ་ནི་ཆོས་གང་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་ཆོས་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པར་བགྱིད་པ་འམ་སྤོང་བར་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། དོན་འདི་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་རྟོགས་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཉེ་བར་སྡུད་པས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས ན་རྗེས་སུ་སྣང་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།།དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱལ་བས་སྟོང་ཉིད་ལྟ་ཀུན་ཡང་། །ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཡིན་པར་ གསུངས།།གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དབེན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རྟོགས་ནས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་ ཞེ་ན།རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我为您直译这段藏文：
实际上，心如幻既非以某种方式现前圆满成佛，亦非幻化本身，也非其他法。为此通过反问而说："须菩提，于意云何"等。
"诸法极为远离"者，谓诸法以自性空故，因无生故不可知为有，且依"于无境之中，遮止之运用不善，若依分别念，唯是世俗非真实"之理，亦不应成无。
如前，若问："何以故？"为迎疑问而白言："世尊，无有诸法"等。
因一切法皆远离，故无因果事，故白言："诸法极为远离"等。
"令得或令断"者，即生起或灭坏之义。
为广说此义，故白言："世尊，如何"等。
为总结说明实相中无所证与能证，故白言："世尊，若时"等。
因善说故随顺开示，故说："须菩提，善哉善哉"等。
然而，就世俗谛而言，从极清净因生清净果，故说："须菩提，以是因缘"等，意为因果如幻故无颠倒。
说"于远离亦不应执著"，即"须菩提，若菩萨"等。
依"佛说空性见，能出离一切，若执著空性，说彼不可度"之理，执著远离亦是颠倒自性，非般若波罗蜜多。
若问：若如是者，了知此已如何现前圆满成佛？答："须菩提，如是菩萨"等。意为如是不加观察，唯一安乐故为世俗自性。

 །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཀའ་སྩལ་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་མོད་ཀྱི་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་གསུང་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དབང་ དུ་བྱས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།བཀའ་སྩལ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ ཏོ།།བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་ལ་མི་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་འདི་སྐད་བཤད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེས་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྔ་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སུ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་མི་མངའ་བའི་དཔེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་སྟོན་ཏོ།

我为您直译这段藏文：
因此，就胜义而言所说的是"须菩提，依般若波罗蜜多"等。
就世俗摄要而言，说"菩萨摩诃萨无上正等正觉"等。
"所说义"者，即"虽不现前圆满成佛而现前圆满成佛"。
如是随顺宣说即"须菩提，如是如是"等。
"作难行"者，意为依世俗谛。
因此，就胜义谛而言，白言："世尊，云何"等。
"所说"者，即"此是难行"。
如是，若问："何以故？"为迎疑问而白言："世尊，如是"等。
于显示无作者、业、作用时不怯等，以自性离分别故，以正趣入故，白言修行佛母："世尊，若于如是所说"等。
第二分别之义，白言："世尊，譬如"等。
"以无分别故"，此说遣除种性分别。
第三分别之义，白言："世尊，譬如幻化人"等。
"作是念：我近无上正等正觉"，此遣除正成就分别。
第四分别之义，说："世尊，譬如影像"等。以影像喻显示遣除所缘分别。
第五分别之义，白言："世尊，譬如如来于何人"等。
"如来已断一切觉知与分别"，此以如来无爱憎之喻，显示菩萨亦应遣除对治与所治品之分别。

 །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ དྲུག་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་དམིགས་པར་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་དཔེས་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་འབྲེལ་པའི་བྱེད་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྤྲུལ་ པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།དཔེ་འདིས་ཀྱང་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཤིང་མཁན་མཁས་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་གི་ཚོགས་དེ་ ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་དབེན་པས་དབེན་པ་མ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་དུ། ས་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་ངེས་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང་།སྣང་བརྙན་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ རྟོགས་པ་དང་།དམན་ཞིང་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ཐག་སྲིང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པས་སྤྲུལ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ དགོད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་རྣམ་པ་དགུ་ནི་རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

我为您直译这段藏文：
第六分别之义，白言："世尊，如何如来"等。"断一切觉知与分别"者，显示不缘自觉分别。
第七分别之义，白言："世尊，譬如如来应供"等。以如来化身之喻，显示无与化身相关之作者分别。
第八分别之义，白言："世尊，譬如彼化身"等。此喻亦显示远离作用分别。
第九分别之义，白言："世尊，譬如巧木匠"等。"彼木聚无分别"者，遣除具果分别。
此说以离而不觉离之方式，由趣入不动地等而定于佛种性，由了知如幻而正成就见等道，由唯是影像而不错乱知所缘，由见功德过失为先导而应取应舍故有对治与所治品，由遍一切等故有自觉，由卑劣不殊胜故远离声闻等地，由随顺意乐故以化身作有情利益，由善巧真实方便力而安立一切众生于涅槃，由果无过故，应趣入一切应取性。如是所说，第一所取分别九种趣入分位所依，是诸菩萨于顶现观见道加行位应断，故由显示其对治分位而以遮遣门显示。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་པ་དང་། །ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང་། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང་། །མི་མཐུན་ ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང་།།རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང་། །དེ་ལས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་ པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ།། །།ལྡོག་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ པའོ།།ཤེས་རབ་དང་ནི་ཐབས་དག་ནི། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་ལྟུང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། རྟོག་པ་མཐའ་དག་གི་བདག་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་སྙིང་པོ་གཙོ་བོ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འདིས་ནི་རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་པོ་ནི་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་མེད་པས་ན་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་བརྗོད་ པ་ནི།གང་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཕྱག་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འདིས་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་ བ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པས་བསྒྲུབ་པ་མ་ཚང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའི་དོན་ནི། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྔ་པའི་དོན་ནི། ལྷའི་བུ་རྣམས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།

我为您直译这段藏文：
如是亦云：
"自性及正理，
道之真实成，
智慧所缘无错乱，
违品与对治，
自证及作用，
从彼所作果，
趣入分位所依之，
分别许为九。"
此为《般若波罗蜜多论释现观庄严光明》之"如幻品"第二十六品。
第二遮遣所依之所取分别云何为九种？其中宣说第一分别之义："具寿善现啊"等。由智慧与方便不堕轮回与涅槃故，为一切分别之主，故行般若波罗蜜多者即行根本精要。此遮遣由觉受卑劣之分别。
然于彼亦不应执著为精要，如云："具寿舍利子啊"等。精要由空性无所执故非精要。
第二分别之义云："若于无上正等"等。具善知识等摄持而行般若波罗蜜多者应受礼敬。此遮遣无摄持之分别。
第三分别之义云："若于此甚深般若波罗蜜多而行"等。"不现证法性"者，此显示由了知修行差别而无不圆满修行之分别。
第四分别之义，即"尔时具寿善现"等所说。"不现证"者，谓菩萨不现证真实边际此非难行，以得自在故。是故遣除由他缘而行之分别。
第五分别之义，即"诸天子当"等所说。

 །སེམས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་།སེམས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་འགྲོ་བ་མེད་པས་། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་ཉམས་པས་ན་ཆེད་ དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲུག་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི། ལྷའི་བུ་གང་དག་སེམས་ཅན་གདུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་ནམ་ མཁའ་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་གོ་ཆ་བགོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བགོས་པས་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཉི་ཚེ་བའི་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་དོན་གྱིས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་པའི་དོན་ནི་ནམ་མཁའ་དང་ལྷན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཁས་བླངས་པ་ཤེས་པས་སོ། །འདིས་ནི་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ མེད་པར་བསྟན་ཏོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་གོ་ཆ་བགོས་པས་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་དང་། འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་དོན་ནི། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། སེམས་ཅན་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་དུ་བལྟའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་ལ་ཞུམ་པ་མེད་པར་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ལྷའི་བུ་དག་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་དུ་ བཤད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

我为您直译这段藏文：
"应当调伏诸有情"者，虽然一切法如幻，为调伏诸有情故行不退转之加行，无有以其他乘而行，为趣入证悟无上菩提故。由退失为一切种智所作故，显示遣除为所作等分别。
第六分别之义："诸天子，若作是念应调伏有情"等。如是迎疑而说："诸天子，何以故？以虚空空故"等。
"为诸有情披甲胄"者，为调伏等同虚空之一切有情界故披甲胄，显示非局部道之作用故，以义显示远离局部作用之分别。
第七分别之义，即"与虚空俱"等所说。由了知诸有情许为如虚空故。此显示无有证悟差别之分别。
第八分别之义，即"菩萨摩诃萨"等所说。由为诸有情义利披甲胄故，以证悟为先导故，显示远离住与行不知之分别。
第九分别之义，即"彼等有情亦极无所缘"等所说。如是迎疑："何以故"而说"以有情空故"等。色等于胜义中无实可缘故，应知如幻。"乃至"者，摄十二处等。如来等所证诸法亦是空性。
总摄云："诸天子，如是应观一切法皆空"。
于如是显示无所缘时，说应无怯弱而行："诸天子，若如是宣说一切法皆空时"等。

།སྐྲག་པར་མི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཇིགས་པ་པོ་དང་འཇིགས་པ་དང་འཇིགས་པར་བྱ་བ་མ་དམིགས་པར་ལེན་ཞུས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དབེན་པའི་སླད་དུ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱུ་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་དང་། སྐྲག་པ་དང་། སྐྲག་པར་བྱ་བ་མེད་པས་ཞུམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། དེ་བས་ན་ གཙོར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་།དེ་ལྟར་ན་རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་འཁོར་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་ལྟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ དམན་པ་ཉིད་དང་།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་མ་ཚང་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པ་དང་ བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་ལྡོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས། ཉི་ཚེ་བའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དང་།མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ལྡོག་པར་བྱ་བ་བཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བྱུང་བ་ནི།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས།ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།

我为您直译这段藏文：
"何因不生怖畏"者，即"须菩提，何以故"等。
无所缘怖畏者、怖畏及所怖畏之请问，即"世尊，为空故"等所请。
总摄即"世尊，以此因"等所请。
此说：由是空性故，无有怖畏者、怖畏及所怖畏，故无怯弱，因此行持以出离为主之般若波罗蜜多。如是显示遣除随行分别。
此说：由堕入轮回或涅槃任一故证悟下劣，由离善知识及方便善巧故无摄受，由非一切所知障对治故道不圆满，由依赖如来等教诫故随他缘而行，由不趣入一切有情最胜等故退失所为，由是烦恼障对治故局部道之作用，由有所缘故见种种初果等，由未断一切无明随眠故不知住与行，由摄持一切大乘故一切种智是一切涅槃之后行，由有过失故非所取，故第二所取分别即声闻缘觉相续中所取之所断分，以显示其对治分位，是菩萨见道心心所趣入时应断，从遮遣门而显示。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་ དང་ནི།།ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་དང་། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང་། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འཇུག་ལ་རྨོངས་པ་དང་། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་འདི། ། ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྟེན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟོག་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཞུམ་པར འགྱུར་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ་འཛིན་པ་དང་གཏང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་ འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་རྒྱལ་བའི་ ཡུམ་ལ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་ནི། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ཆར་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་མཐུ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་བསྐྱེད་པར་བྱ་བས་དགོངས་པས་རྟོག་པར་མཛད་པའོ། །ཕན་འདོགས་པ་ནི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པའོ། །དགོངས་པར་མཛད་པ ནི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྔགས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་ དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

我为您直译这段藏文：
如是说：
堕入有寂故，
证悟下劣及，
无有摄受及，
道相不圆满，
随他缘而行，
所为退失及，
局部及种种，
迷惑住与行，
所谓随后行，
此九分别性，
依止遮遣分，
生于声闻等心。
第一能取分别即补特伽罗实有凡夫所依，云何为九种耶？第一分别之义，即"世尊，于诸法无有怯弱"等所请，谓无有执取舍离之分别故。为明此义，故请问"何以故"等。
第二分别之义，即"须菩提，然若"等所请。"如是行即行般若波罗蜜多"者，谓于显示一切法无所缘中，如是无怯弱等所行，由无作意分别故，是正行胜母，此为语义。
第三分别之义，即说"如是行之菩萨摩诃萨"等。"于如是行者顶礼"者，谓由离三界系缚分别故，得大威力而顶礼。
第四分别之义，即说"须菩提，于无量无数世界"等。"佛眼观见"者，谓由离住分别故，以欲生殊胜义之意趣而观察。利益者，谓由圆满事业故摄受。作意者，谓为决定具缘之自性故。
由如来作利益故赞叹，即说"须菩提，若有菩萨"等。如前引疑问"何以故"，即说"须菩提，三千大千"等。

།འདི་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་སྟོང་གསུམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྔ་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་དང་ ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བརྟག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲུག་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་གཉིས་པོ་གཞན་དང་ལྡན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ངས་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་འདི་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཤིང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དབྱེ་བས་དེ་སྐད་སྨོས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ།།སེམས་ཅན་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་དུ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཅུ་གཅིག་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གནས་པས་གནས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་མིང་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པར་མཛད་ཅིང་ཆོས་སྟོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཡང་[(]ཆད་[,]ཆེད་[)]དུ་བརྗོད་པར་མཛད་པ་དེ་བས་ན་སྤྲོ་བ་འཕེལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་སོ།

广说此义即说"须菩提，三千"等。
第五分别之义，即说"须菩提，菩萨摩诃萨具法"等。"不舍一切有情"者，此遮遣无事执著分别。"观一切法空"者，此遣除有事执著分别。
第六分别之义，即说"须菩提，菩萨摩诃萨若具其他二法"等。"如所说而行"者，谓为圆满"我当永断法事分别"之所说义故。即是佛之密意。
第七分别之义，即说"须菩提，如是行"等。"谓以此般若波罗蜜多住"者，意趣谓此住能断除贪著分别故。为明此义，故说"何以故"等。"即住彼而如是行"者，应知由等持与不等持差别而如是说。
"为无怙有情作怙主"等十一句，应当次第配合从欢喜地乃至佛遍光地之证悟。
摄义即说"诸天子，如是"等。如是引"何以故"之疑问已，说"须菩提"等，谓由菩萨以如所说住而住故，诸佛世尊宣说名号等，并以说法为先而作记别，是故增长欢喜，此为语义。以喻明此，即说"须菩提，譬如"等。

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་ནི་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བསྒྲེ་བར་མཛད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞན་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་བསྔགས་པར་འོས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མེད་དོ་ཞེ་ན།དེ་བཞིན་དུ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་རང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་གྱི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཞིང་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མིང་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ངའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མིང་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ལ་བརྩོན པས་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གྱི་ཚིག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རབ་འབྱོར་འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ངེས་པར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་དོན་ ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།ཡོད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་སྟོན་པ་ནི་གང་ད་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།མི་བསྐྱོད་པའི་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པ་མང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ལ་ཡང་བསྒྲི་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་པོ་ཆེ་ཏོག་སྨོས་པ་ནི་དེ་དང་ རིགས་མཐུན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

由于一切菩萨名号无量故不能尽举，故说"其他诸菩萨摩诃萨"等。若问释迦牟尼佛刹土中岂无应赞菩萨耶？故说"如是须菩提"等。此说：如为令各自佛土中诸菩萨生欢喜故，精勤宣说他佛刹土中诸菩萨名号等并说法，如是不动佛等亦精勤宣说我佛土中诸菩萨名号等而说法。
第八分别之义，即问"彼等诸佛世尊"等。分别"非也"之答语，即说"须菩提，彼等诸佛世尊"等。"须菩提，然彼等诸佛世尊于不退转"者，语义谓由离对治分别故，住第八地等者已得决定不退转。
第九分别之义，即问"世尊，诸佛世尊"等。"有"即说"须菩提，菩萨"等。迎遣"彼等复是何者"之疑问而说者，即说"若现在"等。说"不动"者，因于彼佛土中多生相续清净故。类推其他，即说"须菩提，若"等。说菩萨宝顶者，应知是为显示与彼同类诸菩萨。

།ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་མི་གཡོ་བ་ལས་ཀྱང་སྔར་ཅི་ཞིག་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཐོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ བྲལ་བས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་གནས་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་མིང་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་སྐད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དང་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་།ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་ཆར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་གནས་པས་གནས་པ་དང་། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ དང་།རྫས་སུ་ཡོད་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་མ་ཆགས་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆགས་པ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་མ་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཐོགས་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཛིན་པ་འཇུག་པ་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འབྲེལ་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང་། །གནས་དང་ མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་།།ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བརྟགས་པ་དང་། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང་། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ ཡིན་ཞེ་ན།རྟོག་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བར་འགྲོ་བའི་བསམ་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའམ་ཞི་བའོ་ཞེས་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ད་དུང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའམ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་ཐོབ་པ་རྟོགས་པར་ཡང་མི་བྱེད་པ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བར་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
由殊胜善知识等摄持力故，较不动地更早，如所欲行无碍分别，由离此故得神通自在之菩萨，住不动佛等佛土者，除不退转者外，有成为宣说名号等之对境。此说：世俗中如实执取舍，胜义中不作意而不作意，法界与三界相关，以不住空性而住，以于事无执著而于一切执著，以无实有故一切法假立，以了真实无著故有执著为先之贪著，以修平等性对治故有对治，以不了知般若波罗蜜多故于如欲行有碍，以胜义事执著故有执取趣入即我实有性。如是与凡夫相关之执取分别初九相，是菩萨见道加行位应断，由显示彼彼对治位而从遮遣门显示。
如是亦云：
"执取与舍离，
作意及三界，
相关并安住，
执著及假立，
贪著与对治，
如欲行损减，
当知为初执。"
第二执取分别假立补特伽罗所依如何为九相耶？初分别义，即说"须菩提，复次菩萨摩诃萨"等。"胜解"者，谓以一切有情最胜性等所为意乐，生起无生或寂灭，如是作意一切法，然于无生法尚未获得殊胜忍或得不退转自在之证悟。如是显示无决定所为分别。

།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་རབ་ འབྱོར་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྤངས་པ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་ནི་ལམ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།དེ་དག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་རེ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཀྱང་རང་གི་ལམ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་སྟོན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་ནི་དེ་དག་ཀྱང་ བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་དབེན་པས་རྗེས་སུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ གང་དག་རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ཅིང་།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྔ་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དམིགས་སུ་མེད་པས་མོས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་།འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲུག་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
第二分别义，即说"须菩提，复次彼等佛世尊"等。"彼等已断声闻地、独觉地"者，此说无有决定执取道之分别。"彼等唯期望佛果"者，此亦显示离自道决定执取分别，否则成颠倒，佛地将成不可得故。
第三分别义，即说"彼等亦于无上正等正觉"等。如前，迎遣"何以故"之疑问，说"须菩提，彼等佛世尊"等。如是"行般若波罗蜜多"者，即由离生灭分别而随住之义。
第四分别义，即说"须菩提，复次"等。"当住不退转"者，谓诸菩萨由不愚痴等故广闻等，于彼等处修习梵行等，彼等亦由离具足不具足分别故，当住不退转之义。
第五分别义，即说"须菩提，如是闻般若波罗蜜多"等。"何况"者，由于色等无所缘分别故有胜解，如是住于般若波罗蜜多，为成佛因而为诸有情说法，彼当住极不退转，如前配合。
第六分别义，即说"世尊，若时如是"等。

།རབ་འབྱོར་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེའི་ཚིག་བཟླས་ནས་ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་དམིགས་སུ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་གང་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རིགས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ གསལ་བར་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའི་འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ནས་མངོན་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་མི་སྟོན་ ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཆོས་མི་སྟོན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་ཆོས་གང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཡང་དམིགས་སུ་ མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་བསྟན་བཞིན་པའི་ཆོས་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是直译：
"须菩提，如是说"等，重复其语而作答者，即说"须菩提，除如是性"等。一切法皆为法界自性故，除如是性外无有可得其他法，故胜义中实无住于如是性者，然于世俗中由离种姓坏灭分别故而得安住，此为密意。
为显明胜义，即说"须菩提，且如是性若无所得"等。
第七分别义，即说"须菩提，如是性"等。真实中，非如是性或余法能现证圆满菩提，然于世俗中由离无所希求分别故，缘于所希求事而现证菩提，如是许也。
第八分别义，即说"须菩提，如是性不说法"。真实中，如是性不说法，然于世俗中由离无因分别故，以有因性而说法，此为密意。
第九分别义，即说"须菩提，所说法亦无所得"。由无缘对治法之分别故，所说法无所得，此为词义。

 །འདི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བར་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་དང་། ཕན་པ་དང་མི་ཕན་པ་འཐོབ་པ་དང་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་། བར་ཆད་མེད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་གནས པའི་བྱ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་མེད་པས་འདོད་པ་མེད་པ་དང་། དོན་དམ་ པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་།སེར་སྣ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདུད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ནའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ནི་བདག་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་ འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ སྐད་དུ་ཡང་།ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང་། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང་། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང་། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང་། །དོན་དང་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང་། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་ རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་མུ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་མུ་དང་པོ་ནི་ཡུལ་དྲུག་ཏུ་སྣང་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཞན་དུའོ།།བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྱི་མ་དང་ལྡན་པའོ། །རེ་ཞིག་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཉེན་ པོ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་རིགས་བཞིན་ནོ།།རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་སྔ་མ་དང་ལྡན་པའོ།

以下是直译：
如是所说声闻等出离性之所为而不出离，以得失利与不利故而执持道与非道，因果世俗自性生灭，无障碍与他相显现性之一切事物具足与不具足，如鸟住空性之住于色等，以发菩提心等门而坏声闻等种姓，无有超胜如是性之法故无所欲求，依胜义谛故无因，以极习悭吝法性故，于魔等对治事所缘执著为真实事而取著，此即是我假立性。如是，与圣者相关之第二能取分别九种，是菩萨见道心心所行位应断，以彼彼对治位显示而从遮遣门而说。
如是亦云：
"如为而不出，
道非道执持，
有灭及生起，
事物具不具，
安住坏种姓，
义求及无因，
于所缘对治，
是余执分别。"
非所取分别之四句：初句为现为六境之所取相分别识，第二为一刹那能取相，第三为彼之他刹那，第四为离彼相之般若波罗蜜多。
"是种性非种性分别耶"者，是与后句相连。且凡是种性分别者即是种性，如对治圆成时之种性。"是种性非种性分别耶"者，是与前句相连。

 །རེ་ཞིག་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ ན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཡང་དག་པའི་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བཞིན་ནོ།།དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔེར་ན་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གང་དང་བཅས་པར་བཞེད་པ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་གཞན འགོད་པའི་རྒྱུ་དང་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བྱས་པར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་གཞན་དག་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།།དོན་དམ་པ་ལ་ བརྟེན་ནས་ནི་དཀའ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྔགས་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་གང་དང་གང་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གང་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ།།རང་གིས་སྨྲས་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྨོས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ རྟོགས་པའོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ པ་བསུ་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是直译：
且凡是正成就分别者即是所缘分别，如正通达真实所缘加行。唯是所缘分别而非正成就分别者，如所缘未圆满。以此类推余者亦当推知。
如是已说见道违品及对治已，为成就大菩提，今当说见道三因具何，故为显示见等正道令他立于大菩提之第一因而请问曰："世尊，般若波罗蜜甚深"等。
如前迎疑问"何以故"而白世尊"于如是性"等。一切法虽无生，然不退怯等而欲于世俗证无上菩提者，此即是难行，以示生起勇悦而以显示见道等令他证菩提。
依胜义则全无难行，此即是"憍尸迦，如是说"等所说。以善说故而赞叹，即是"圣者善现所说"等。"于一切无碍"者，谓于一切无执著。
显示自说义者，即是"世尊，我从长老善现"等所白。"法及随法"者，谓证如所说空性之法。所说"善说"者，即"憍尸迦，汝"等。
如是迎疑问"何以故"而说"憍尸迦，长老善现"等。为何如是之疑问，迎疑问"何以故"而说"憍尸迦，长老善现"等。

།འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་གསུམ་པ་སོ་སོའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་ བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་མི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ།ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཚིག་དགུ་པོ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ ཅད་དབེན་པར་གནས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་གནས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་མཚུངས་པ་ཁོ་ནར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གནས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་རྣམ་པས་སོ།།གནས་པ་འདིས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་མཇུག་ བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་སྙིང་པོའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའོ།། །།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་དེ་ནས་དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ལྷའི་བུ་རྣམས་མན་དཱ་ར་བའི་མེ་ཏོག་ཐོགས་ནས་འཁོར་དེར་འདུས་པ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་རྙེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟོགས་པ་ཡིད་ཆེས་པ་ བས་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ཡང་བྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་གསོལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྣམས་ ཀྱི་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལོ་བཅུའི་བར་དུ་འགྲིབ་པ་འདི་ནི་མཚོན་དང་ནད་དང་མུ་གེ་རྣམས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་པས་འགྲིབ་པའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དང་པོའོ།།ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་དེ་ལས་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་པར་གྱུར་ཅིང་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྲིབ་པར་གྱུར་པ་ན་ཚེ་ལོ་ བཅུ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ།དེ་ལྟར་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་དབྱེ་བས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
由于见道空性自性见三界欲等各自小中大烦恼断除，故次第而言，若不见不缘正随般若波罗蜜，乃至不缘法性，此等九句。由于一切法因果普遍无所缘故，应如其数知一切法住于远离、一切法住于无所缘。
若如是，则菩萨应唯与声闻等同而住耶？说"憍尸迦复"等。"较彼等一切住"者，谓除如来住外之诸住。"应住此住"者，即以显示菩萨住功德而为大菩提故示现见道等于他，此为结语。
此为般若波罗蜜释现观庄严光明中名为心要品第二十七。
如所说以正示现菩提见道等为证见道故，说具因圆满诸比丘作供养者，即"尔时天子"等。诸天子持曼陀罗花集于彼众，应知是以比丘愿力得花之因。
为令证解信解转更增上故亦当发愿，即说"复白如是言"等。"尔时世尊"等已说。"二万劫"者，谓从人寿无量始至十岁减，此由刀疫饥究竟所减为第一劫。从彼十岁复增至八万岁，如是复减至十岁，如是以增减分别为十八中劫。

 །ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་འཕེལ་བར་གྱུར་ཅིང་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་འཕེལ་བའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་ དུས་ཇི་སྲིད་ཡིན་པ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དང་པོ་འགྲིབ་པའི་དུས་དང་ཕྱི་མ་འཕེལ་བའི་དུས་ཀྱང་དེ་སྲིད་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་དུས་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་བར་གྱི་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དང་བཅུ་དགུས་ནི་སྟོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ནི་ འཇིག་རྟེན་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ།།བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ཞིག་ནས་འདུག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བཅུ་དགུས་ནི་ཆགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལ། བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ཆགས་ནས་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཅུའི་གྲངས་ཀྱིས་ཆད་པ་ནི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་འདི་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྐལ་པ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་སྨོན་ལམ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བའི་དབང་གིས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འགྲིབ་པའི་དུས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད པའི་བར་ཀྱི་བསྐལ་པའི་ཚད་ཀྱི་དུས་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་ཡིན་པས་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དོན་ཉིད་དུ་གཞན་དག་ལ་ཚིག་དང་དོན་ཡང་དག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོ་སོར་གཏོང་བ་སྟེ་རྒྱུ་གཉིས་པ་བཤད་པའི་ གླེང་བསླང་བ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་སུ་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་འདི་ལྟར་མི་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྨོད་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ བདུན་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།སྨོན་པ་སླུ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་སྨོན་ལམ་ལ་གལ་ཏེ་གཞན་དུ་སྨོན་ པས་སླུ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གླེང་བསླང་བ་བྱས་ནས་ད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ཆུང་ངུའི་དོན་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།གཏད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གཏོད་པའོ། །རྗེས་སུ་གཏད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་གཏོད་པར་མཛད་པའོ།

以下是直译：
从彼十岁复增至八万岁，此为增长之二十中劫。如是，其他增减时期与第一中劫减时及后增时等长，故皆时等。
如是，以一中劫坏器世间故，以十九空故，二十中劫为世间坏。二十中劫坏已住。如是，以一中劫成器世间故，以十九成故，二十中劫成已住。如是以八十中劫数断为大劫，此即贤劫等。
星喻劫非如是，以愿力及善根力极长故。是故，于减时如所说中劫量时圆满断故，说二万劫。
为菩提因缘义，于他以语义真实等门分别授予般若波罗蜜，说第二因缘之引言，即说"阿难，若诸菩萨摩诃萨"等。如是迎疑问"何以故"而说"如是人等"等。
"不诽谤"等七句，应说依次与一切相智等七现观不相顺故。"愿不虚诳"者，谓于无上菩提境入愿，若以他愿不虚诳，则彼善根不与声闻缘觉果报之义。
引言已，今说如来相关小付嘱义，即说"是故阿难"等。"付"者谓付与，"嘱"者谓再付与。

 །ཁ་ཅིག་ནི་འཛིན་པའི་དོན་དུ་གཏད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་འཆང་བ་ལ་ སོགས་པའི་དོན་ཉིད་དུ་གཏད་པ་ཡིན་པས་སྡུད་པ་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།དེ་ལ་རྣམ་པར་ཆུད་གསན་པ་ནི་གཞན་དུ་བྱེད་པའོ། །གཏང་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པའོ། །བརྗེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའོ། །ཚིག་གི་ཡན་ལག་ནི་ཚིག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། །སྐུ་གསུམ་ ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡུམ་སྟེ་བསྐྱེད་པ་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གཏད་པ་འབྲིང་གི་དོན་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་ད་ལྟར་བཞུགས་ཤིང་འཚོ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་དང་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཕན་པར་སེམས་པ་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕན་པར་འདོད་པས་སོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འབྲེལ་པའི་ཡང་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ཆུང་ངུའི་དོན་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་གང་དག་འདས་པའི་དུས་སུ་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གཏད་པ་འབྲིང་གི་དོན་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན ནོ།།ཆེན་པོའི་དོན་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རང་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཆེས་མང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་བར་མ་ཆོད་པའི་རྒྱུ་གསུམ་ པ་སྟོན་པས་ཀུན་དགའ་བོ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཟག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་འབྲིང་དང་རྟུལ་པོ་ཤེས་པར་བྱ་ བའི་དོན་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་དུས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སྐད་ཅིག་མའོ། །ཡང་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ་དེའི་སྐད་ཅིག་མའོ། །དེ་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ཅུ་ལ་ནི་ཐང་ཅིག་གོ། །ཐང་ཅིག་སུམ་ཅུ་ལ་ནི་ཡུད་ཙམ་མོ།

以下是直译：
有些说为执持义故付嘱，故圣阿难是佛母结集者。其他认为为持等义故付嘱，故结集者是大金刚持。
其中，听闻即转他处。舍即一切断除。忘即不作意。语支即语一分。以得三身故，依次为母、生、出生应知。是故，以正生一切智故为得。
中付嘱义即说"阿难，应持此般若波罗蜜"等。大付嘱义即说"阿难，今住世存活"等。"彼彼"者，与"作"字相连。"欲利彼"者，谓欲利如来。
与菩萨相关之小付嘱义，即说"阿难，若过去世出现"等。中付嘱义即说"阿难，若诸菩萨"等。大义即说"阿难，如是此般若波罗蜜"等。
说示较自修般若波罗蜜等更多福德相，得菩提无间第三因，即说"阿难，若汝于声闻乘补特伽罗"等。
说"刹那、须臾、瞬息"等，依次应知是利根、中根、钝根补特伽罗义。其中，时际为刹那。又百二十刹那为彼刹那。六十彼刹那为须臾。三十须臾为瞬息。

 །ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་ཀུན་མཐར་ཡང་། །མིག་བཙུམས་ཚད་དུ་གནས་པ་ཅན། །ཞེས་བྱ་ བའི་ཚུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཆོས་སྟོན་པར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན་བརྗོད་པ་སྟོན་པ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་གིས་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་བསྟན་པའི་ཆོས་སྣང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པས་དེས་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ།། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་གསུམ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོང་དང་། །དེ་ཐོབ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་དང་བཅས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་སྣང་བ་ལ་མཐུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་མཐོང་བ་དང་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་དཔེ་སྟོན་པས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའོ། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཟབ་མོའོ། །དཔེས་བསྟན་པའི་དོན་བཤད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟར་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏ་མག་ལམ་དུ་ཡང་སྣང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་ན་མི་སྣང་བར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དོན་འདི་ ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་ནམ་མཁའ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ དུ་གཞན་གྱི་དབང་ནི་མཐོང་བ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡང་དགོས་པ་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་པོ་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་ བར་བསྡུ་བ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
"一切字体之末尾，如闭眼时间住立"，如何能以一刹那说法？答：由说法者菩萨之力，于听者生起一刹那所示法显现之智，故于彼说法时立此名言。
如是所说三者，应知是得正等菩提之因。如说："示他菩提及，彼因遍舍及，得彼无障因，多福德相也。"
为显如所说有因见道于无分别有力，故以见不动如来及不显现之喻而说"尔时世尊"等。其中，以超越一切魔境故为不动。为一切功德生处故如海。通达甚深法故为甚深。
以喻说明义即说"阿难，如是一切法"等。"于道亦不显现"等四句，为显示四种所取能取分别于见道不显而说。
为决定此义，以"何以故"引出，说"阿难，以虚空无作故"等。如是说：遍计所执一切法非能知，因虚空无作故。如是依他起非能见，因如幻人故不可思议。圆成实亦非能作用，因一切法无实故非能受。
摄义即说"阿难，菩萨大菩萨如是行"等。

།གང་གི་དོན་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བཤད་པའི་དོན་དུ་གླེང་སློང་བ་ གསུངས་པ་ནི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་བསླབ་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐེ་བོང་གཅིག་གིས་བཏེག་སྟེ་སླར་གཞག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་ དུ་བཏེག་ནས་སླར་ཡང་དབབ་པར་བྱས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་སྙམ་པ་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།སྤྱིར་གླེང་སློང་བར་མཛད་ནས་ད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཚད་མ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མི་ཟད་ པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་ཚད་མའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཟད་པའོ། །དེ་གཉི་གས་སམ་ལུང་གིས་འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་ ནི་ཐ་མའོ།།དགོངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྫས་སུ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是直译：
若问为何所说见道及因所欲大菩提为何？为说明大菩提之义而作引言说："一切学处之殊胜到彼岸之大菩提"等。如是，以"何以故"迎疑，说"阿难，此学处"等。
"以一拇指举起复放下"者，即举起后复下放之意。
"彼等诸佛世尊作是念"等，是就所化众生显现而说，诸世尊实无分别游行。
如是，以"何以故"迎疑，说"般若波罗蜜不可量"等，意为无分别故。
若念布施等其他学处亦有，为何学习般若波罗蜜？对此说"阿难，过去未来"等。
总说引言后，今为显示大菩提自性故说"阿难，般若波罗蜜无量"等。"无尽"者，以无尽故，无尽智慧自性之大菩提即是般若波罗蜜。
为说明此义，以"何以故"迎疑，说"以无般若波罗蜜故"，意为无尽故。
广说此义即说"阿难，若"等。其中，现量自性决定为量。比量悟入离性为尽。以此二者或以教量决定"唯此而已"为边际。
密意为：如虚空以无实质为自性故不可执为量等，境亦如是。为明此义，说"何以故"等。

 །གཞུང་གི་ཚད་བཤད་ པས་ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།ཀུན་དགའ་བོ་ངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཚད་ལ་སོགས་པ་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མིང་གི་ཚོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ་དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཚིག་བླ་དགས་ནི་མིང་གི་ཚོགས་སོ།།དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་བླ་དགས་ནི་ཚིག་གི་ཚོགས་སོ། །དེ་གཉི་གའི་རྟེན་ཡི་གེའི་ཚོགས་སོ། །ཚད་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མིང་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་དེ་ཡང་གཙོ་བོའི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པའི་དོན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ཉེ་བར་གདགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་གཞུང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཚད་མ་མ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དབེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དབེན་པའི་ཆོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་དེ་ཆོས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གཞལ་ དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་འདས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཟད་པའོ།།རྒྱུན་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་ཟད་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
若问论典说量等之量，说"阿难，我"等。意为真实自性之般若波罗蜜。
若问则量等为谁所有？说"名聚"等。其中，诸法体性之假名为名聚。彼等差别之假名为句聚。此二所依为字聚。与量相关之般若波罗蜜是名等自性，然彼非主要般若波罗蜜，此为其义。
为明此义，说"何以故"等。此说：胜义中如来智慧即是般若波罗蜜，而彼能诠故，以假立方式称论典体性为般若波罗蜜者非真实。
是故，就真实义而说"阿难，般若波罗蜜非有量"等。
问不说真实义中量之因由，说"世尊，何故"等。
为答此故，说"阿难，以般若波罗蜜无尽故"等。"离故"者，意为以无生故是生智之自性。"于离法"者，意为无实法中空性不可得，以无有法故。
"不可量故"者，以尽与不生故是无生智之自性。
说三世如来以尽与不生智慧分别者，即"阿难，过去世时"等。其中，以刹那无常性故为尽。以相续无常性故为遍尽。
总结即说"阿难，是故"等。

 །འདི་སྐད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ།།གང་ཕྱིར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་ཚད་མ་ལ་སོགས་པས་འཐད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པས་ནམ་མཁའི་པད་ མ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲི་མ་རྣམས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བརྗོད པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དེ། །ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག་།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ན་དངོས་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེར་མངོན་པར་ཞེན་ པས་ལ་ལ་ཞིག་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་བསམ་པས་ཟད་པ་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དང་།མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་བསམ་པས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གནས་ཉིད་ཡིན་པར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་དེ་ནས་ ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་གསུང་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ནམ་མཁའ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཟད་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ནི་ཟད་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བསྒོམ་པ་ན་འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་དུས་ཉིད་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཟད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是直译：
如是说，烦恼障和所知障垢染已生与未生之分别，除法界外别无他法，因为"无有诸法故"。以法界自性如虚空无灭无生故，或因一多自性及因果运行之量等所立实法不存在，如空中莲花无灭无生故，依次诸垢无尽无生，以尽与不生智慧为自性，通达一切法无颠倒之相，法身般若波罗蜜如实自性即是大菩提。
如是亦说：
"尽垢与不生，
智慧名菩提，
无尽无生故，
依次应了知。"
如是显示真实义时，有些人因极其执著实法，以实法坏灭之想，于尽起尽想之智，以未来实法不生之想，于不生知为不生，故于大菩提自性成邪解之处。为直接显示此义，故说"尔时具寿须菩提"等。
如是随顺宣说："须菩提，般若波罗蜜"等。
"以虚空无尽故一切法无生"者，意为如虚空无尽故，以诸法无生，具尽与不生智慧自性之大菩提无尽，此为其义。
初业阶段由执著所缘而修时，问如何通达如是般若波罗蜜，即"世尊，菩萨"等。
无此过失，因从修行之时即始，一切法如幻，离生灭，修一切法如幻，此即说"须菩提，菩萨摩诃萨以色无尽性"等。

།རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ཉོན་མོངས་པའི་ གནས་སྐབས་ནི་འདིར་མ་རིག་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་འདིར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཕན་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མ་དོད་པའི་བར་དུ་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །དེ་ ནས་ཇི་སྲིད་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ།།ཇི་སྲིད་དུ་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ནི་རེག་པའོ། །འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྔོན་དུ་བདེ་བ་ ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ཚོར་བའོ།།ཡུལ་ཚོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་སྲེད་པའོ། །ཡུལ་ཚོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ལེན་པའོ། །ཡུལ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་ཡོངས་སུ་རྒྱུག་པས་ཡང་སྲིད་ པའི་ལས་ཉེ་བར་བསགས་པ་ནི་སྲིད་པའོ།།ལས་དེས་མ་འོངས་པ་ན་ཡང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཕན་ཆད་ནས་ཇི་སྲིད་ཚོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ནི་རྒ་ཤིའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐར་གཉིས་གཉིས་དང་བར་དུ་བརྒྱད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དུམ་བུ་གསུམ་ཡིན་ནོ།།མི་ཟད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་མེད་པ་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པར་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བལྟའོ།།འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མི་ཟད་པ་ལ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ ཞེ་ན།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྣམ་པར་བལྟ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是直译：
以其他方式明示即说"须菩提，菩萨摩诃萨无明"等。其中，前世烦恼之阶段即此处之无明。如是，福德等阶段即行。如是，此生结生刹那之五蕴即识。从结生以后乃至六处未生之间为名色。从此直至根、境、识三者未和合之间为六处。直至未为三受之因遍断之义之间为触。淫欲贪之前领受安乐之阶段为受。领受境之阶段前，于欲妙及淫欲贪普遍行为之阶段为爱。领受境之阶段为取。为得境之因而奔走积集后有之业为有。彼业于未来结生为生。从此以后直至受阶段之间的阶段为老死。如是，前后际各二及中间八即是十二缘起支三分。
"无尽"者，无有穷尽，如前。"离二边"者，以离常断故。"观缘起无始无终"者，应观彼缘起以如幻故，离生灭住。
说"应如是取缘起"者，即"须菩提，如是观察之菩萨摩诃萨"等。如是作意即是成就于无尽。善巧方便即是行于缘起。显示此即说"如何菩萨"等。
若谓如是则世俗成断，故说"须菩提，复次菩萨摩诃萨如是观察缘起"等。

 །རྒྱུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པས་ ན་རྟག་པའོ།།སྐྱེས་པ་ལ་འཇིག་པ་མེད་པས་ན་བརྟན་པའོ། །མངོན་པར་གསལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འཇུག་པས་ན་ཐེར་ཟུག་པའོ། །གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བས་ན་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་ བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པས་མངོན་དུ་བྱ་ཞེ་ན།རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་བདག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་དག་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་བསམ་པས་ཟད་པ་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དང་དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་བསམ་པས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བས ཤེས་པ་འདི་མི་རུང་ངོ་།།འདི་ལྟར་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་གི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཟད་པ་དང་སྐྱེ་བའི་[(]གགས་[,]གེགས་[)]བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་པས་འགོག་པ་མེད་པ་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒོལ་བ་ཁྱེད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེས་པ་ཟད་པ་ཅི་ཞིག་དང་མ་སྐྱེས་པའི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅི་ཞིག་འཐོབ་སྟེ།འོན་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འགོག་ པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ།།མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད་། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པར་འཐད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ།

以下是直译：
"无因"者，因为世俗中实有因故。"常"等中，因无生因故为常。因生已无灭故为坚。因不入现明及变化自性故为恒。因离得其他状态故为无变异法性。
若问："于色等正缘时，如何以无尽相现前？"故说"须菩提，何时"等。谓以不缘一切色等诸法，断除一切我执法执，显示见道之作用。
以是如此不见一切法故，若如彼等以事物坏灭之想，于尽作尽想之智，及以事物不生之想，于不生作不生想之智，说为尽智与不生智者，依彼等见，因离尽及不生，此智不应理。如是，依已生未生之次第，以遮止尽生障碍相而无遮止，于胜义中如是性之自性中，汝等于事物邪执诤论者，以见道力，何有所生分别等性之尽，何有未生之不生法可得？然实全无。是故应知尽智与不生智即如前说。
如是亦说："于无遮止自性，以所谓见道，何等分别尽？得何无生相？"
若不尔，承许诸法实有，则世尊断一切烦恼障及所知障分别，极难合理。

།འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་ཞིང་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་དོར་ཏེ་དེས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ནས།དངོས་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་ པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ།གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་སེམས་པ་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་བསལ་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ ནས།དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ན་འགའ་ཞིག་གི་ནོར་བུ་དང་ དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དུས་ ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་དང་སྤང་དུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དེ་།དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པས་ན་གཞན་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པས་ཁོ་བོས་ངོ་མཚར་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པར་བརྩིས་སོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང་། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
如是，因生灭为空故，思维"无我"，舍弃我执，于离彼之体性蕴等缘起生灭法性正缘已。因事物与其识定为同时所缘故，思维"此等唯是心，无外境"，未断执著具有能取相之心，断除外境执著。
思维"无所取则无能取"时，亦除遣以能取相为相唯识，确定"唯有无二智真实存在"。彼亦因是缘起故如幻无自性，究竟离一异有无等分别之体性，如是修习。
修习力圆满时，如某人珠宝白银等识，断除一切错乱相，如幻自性显现之无分别智，以各别自证何等真实生起，故瑜伽师能断所知障。
若不尔，如一切时执持虚空仅为无实体性，因执持不可生不可断之自性故，若刹那法唯识体性与所知相究竟一向实有，则修对治如虚空于彼等全无作用。是故颠倒执著事物不能翻转，故他人所许世尊断一切种所知障，又承许诸法实有，此乃相违之义，我视为稀有处。
如是亦说："他许法亦有，复说导师之，所知障尽者，我视为稀有。"

 །གང་ གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འཐད་པ་དེ་ཕྱིར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་འགའ་ཡང་བསལ་བ་དང་གཞག་པ་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་འདི་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ སོགས་པའི་ངོ་བོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལྟར་སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོས་སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་དང་འདྲ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ ཟད་མེད།།ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ་། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བདུད་རྣམས་ཡིད་མི་བདེ་བར་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ནི་ རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།གཙོར་མཐོང་བའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བར་བརྗོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་དཀྱུས་མ་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་རེ་རེ་ནས་བསྟན་ནས་སྤྱིར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ་ཞེས་སྔར་གསུངས་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདིར་ནི་གཞུང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེའི་སྤྱད་པས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

以下是直译：
由于如是不应从执著事物中解脱，故不作遮遣增益与诽谤体性任何法之除立，于色等缘起世俗真实体性此等，当观察无自性等体性。如是，如幻化王胜伏他幻化王般，由颠倒还灭而见真实性则得解脱，应当了知。
如是亦说："此中无所遣，亦无少可立，于实性实见，见实得解脱。"
如前所说修习无颠倒真实性，超越一切违品法故，说示诸魔不悦，即说"须菩提，何时"等。如前，迎遣"何以故"之疑，说"菩萨摩诃萨"等。总结即说"须菩提，是故"等。
以见道为大菩提因故，疑问"如何说应行般若波罗蜜多"，以"何以故"迎遣，广说正见道即"须菩提，菩萨摩诃萨"等。如是各别宣说后，为总摄而说"须菩提，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多者，一切六波罗蜜多"等。
如前所说"此般若波罗蜜多是六波罗蜜多圆满之密意"，故行般若波罗蜜多即能圆满修习六波罗蜜多，此为语义。此中欲略说经义故，应知以表征布施等每一波罗蜜多之行亦能圆满六波罗蜜多之修习。

།དེ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་ ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ལེན་པ་པོ་རྣམས་གཤེ་ཞིང་འཁྱལ་བར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་སློང་མོ་པའི་ཁྲོ་ཞིང་མཚང་འབྲུ་བར་ཡོངས་སུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་མི་འདོར་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ སེམས་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ན་སྒྱུ་མའི་བློས་ཉེ་བར་གནས་པས་གང་ལ་ཡང་ཕན་པའམ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པའི་བར་དུ་རེ་རེ་ཞིང་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་བསྡུས་པ་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་རེ་རེའོ། ། ངོ་བོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་ མ་གཅིག་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྡུས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ རེ་རེར་ཡང་།།དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས་། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
复次，二十五千颂中说："须菩提，于此菩萨行布施时，以慈心之身业、语业、意业亲近诸有情，此即是其持戒波罗蜜多。彼之受施者谩骂戏言等能忍，如是即是忍辱波罗蜜多。彼之乞者发怒诽谤等说时不舍布施欢喜，即是精进波罗蜜多。彼之布施回向一切种智，无声闻缘觉地散乱心，即是禅定波罗蜜多。彼行布施时以幻化智安住，不见于谁有益或损，即是般若波罗蜜多。"
如是从持戒乃至修习般若，一一皆摄六波罗蜜多圆满，应如经中所说而说。
是故说此：六波罗蜜多之布施等各各别别，其体性互摄一切波罗蜜多，即一刹那苦法忍所摄，以三轮清净所分别，以三十六相而生起，应知此即顶现观之见道。
如是亦说："布施等一一，彼等互摄者，一刹那忍所，摄者此见道。"

 །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྔོན་ཉིད་སྤངས་པར་གྱུར་པས་ཇི་ལྟར་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ འདི་ལ་སྤོང་བར་བསྟན་ཞེ་ན་དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་གསང་བ་ཕྲ་མོ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་ལ་གགས་བྱེད་པའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དག་དང་དེའི་ས་བོན་ནི་ས་བཅུ་པ་ལ་སྤོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད པའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་བཅད་པས་རྒྱུ་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་ས་བཅུ་པ་དང་འབྲེལ་པའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ངེས་པར་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་གཞན དག་ཏུ་ནི་རེས་འགའ་བའི་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་དོ།།སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་བསམ་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་པ་དགུར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ལ་ཤེས་རབ་རྣོ་བ་རྣམས་ ཀྱིས་བརྙས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ཡང་ཐོག་མ་ མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་བས་ན་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འགོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཤེས་པས་དེ་སྤོང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤངས་པ་ན་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་ ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ།།མཐོང་བའི་ལམ་འདི་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པ་ན་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུའི་རང་བཞིན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་ནས་དེ་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是直译：
如是种类分别念已于先断除，为何于此至极了悟阶位中说为断除？此无过失。以解深密等经中说："微细秘密随行及大神通障碍之愚痴及其种子于第十地断除。"是故如前所说愚痴习气因完全断除，则所生能取所取四种分别念如是种类，乃至极了悟之体性，故于第十地相关之顶现观中必定断除，于余地中则为暂时断除，此乃昔日诸师所说。
为令智慧微劣众生了解故，以悲悯心将如前所说诸分别念，依境分别各各分为九种。为除利根者轻蔑故，未作极细分别。对治分亦应如是了知。
此中摄义为：如前所说一切能取所取分别念，皆由颠倒所生起，此颠倒亦是无始以来执著事物之相。是故以相违所缘及行相断除彼等，即以无自性智断除。若断除彼，则以彼为根本之能取所取分别念等如何能住？此即是说。
此见道正生起时，以欲界、色界、无色界差别，断除四种分别念各九种自性能取所取分别念一百零八，由此断除彼等所摄分别念能生习气烦恼一百零八，依缘起法性而得。为调伏彼等，应当反复修习，此即所说："善巧方便一切修习圆满"等。

།མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དུས་ཕྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལམ་ རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་ཡང་དག་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་འདིར་ཐབས་མཁས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཏིང་ འཛིན་ལ།།སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ནས་ནི། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་མཐུན་དང་། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་བརྗོད་ནས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ཡིན་ན་གོ་སླ་བས་ རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུས་བསྡུས་པ་ཡིན་ ལ་དེ་ཡང་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བརྩམས་ནས་འགོག་པའི་བར་དུ་སོང་སྟེ་དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དུ་འོངས་པས་དེ་ལྟར་ལུགས་ དང་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་དང་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུར་སོང་ཞིང་འོངས་ནས་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ།དེ་ལས་ལངས་ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞག་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལངས་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་ བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་ལའོ།།དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་གཅིག་པུ་བོར་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དུའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་གཉིས་བོར་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུའོ།།དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་བརྒྱད་བོར་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་ལའོ།

以下是直译：
获得见道之瑜伽师，因无烦恼障与所知障之怖畏，故入于名为狮子奋迅三昧中。其后，依缘起道智，以"缘无明故行"等顺序，及以"生灭故老死灭"等逆序如实观察，当知此即是此处之善巧方便。
如是亦说：
"入于狮子奋迅定，
从此观察缘起法，
顺序逆序皆思维。"
如是宣说见道后，为令断除违品等所依之了悟易于通达，为显示所依修道之义，故说："善现，欲摄一切善巧方便"等。此处一切善巧方便即是修道，彼复为九次第定所摄，亦当知为超越定所摄。
是故如是说：诸菩萨从初禅乃至灭尽定而去，其后从灭尽定乃至初禅而来，如是以顺逆二序，于四禅、四无色及灭尽定等九种等至中往返。复入初禅，从彼出已入灭尽定，如是乃至非想非非想处，入灭尽定。从彼出已，缘其后得等至，安立欲界识为中间体性，由善巧方便力而出，现前如是未入定之识，其后入灭尽定。次于未入定中。其后舍一灭尽定，入非想非非想处。次于未入定中。次舍二者，入无所有处。次于未入定中。如是乃至舍八者，入初禅。

 །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་བར་ལ་སྟེ་དེ་ལྟར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་བོར་བས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་ འགྲོ་བས་ན་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བས་ཐོད་རྒལ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་དབང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་འོངས་ནས། །འདོད་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་། །མཉམ་གཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་ བདུན་དང་བརྒྱད་རྒལ་ནས།།འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདོད་པས་དབེན་པ་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ་ དང་རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་པས་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ།།གང་ཡང་། ས་བརྒྱད་རྣམ་གཉིས་འབྲེལ་པ་དང་། །གཅིག་རྒལ་སོང་ཞིང་འོངས་ནས་ནི། ། རིགས་མི་མཐུན་པ་གསུམ་པར་འགྲོ། །ཐོད་རྒལ་གྱི་ནི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་ན་དེ་ལྟར་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཅི་བྱ་རོག་དང་འོ་ཐུག་མཚན་ཉིད་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ། འཇུག་ཚུལ་འདི་ཉིད་གཞན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་མཁས་པ་ཐོབ་པའི་བྱང ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་སྙེད་དུ་འཇུག་ཅིང་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པས་རྒྱུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ།།དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པར་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཉིན་ཞག་འདས་ཀྱི་བར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་ཞག་གཅིག་མཐར་ཐུག་པའི་བར་ལ་ཡང་ཐ་ན་ སེ་གོལ་གཏོགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་གོམས་པའི་ཕན་ཡོན་མང་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གང་ཡང་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
次于未入定中，如是舍一等，直至灭尽定，以不同门而行，故名不同行。由于自在于超越等至，故欲摄持一切修道体性之善巧方便之菩萨摩诃萨，应当修习般若波罗蜜多。
如是亦说：
"于九等至中，
顺逆二门行，
欲界分别识，
安住未定际，
超越而等至，
越一二三四，
五六七及八，
至灭定异行。"
二万五千颂中，为显此义而广说："善现，此中菩萨摩诃萨，远离欲、远离不善法，有寻有伺，由远离生喜乐，成就安住初禅"等，故勿生疑惑。
又说：
"八地二相连，
越一往返已，
趣异类第三，
是为超越定。"
若问：如是超越三昧云何？岂与乌鸦与牛乳性相同耶？此入定方式实为不同，以得如是善巧方便之菩萨，于无数俱胝那由他劫中修习，承事无量诸佛，因其因大，故修道最为殊胜，是故无过。
所说"应以忆念如来为先而修习修道"者，即"善现，若时菩萨摩诃萨"等。"乃至一日"者，谓至多一日，乃至仅如弹指顷之义。
为显示于修道中善巧修习之众多种种利益，故说"善现，若有所缘"等。

 །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་ པར་བསྒྲུབས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྐྱེད་པས་སོ།།འགྲོ་བ་དྲིས་པའི་ལན་གྱི་དབྱེ་བས་སླར་ཡང་ཕན་ཡོན་སྟོན་པ་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འགྲོ་བ་གང་ཞིག་ལ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུའི་སྐལ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ལའོ།།འགྲོ་བ་གཞན་དུ་དོགས་པར་མི་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བའོ། །རབ་འབྱོར་ཡོན་ཏན་འདི་དག་དང་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་མང་པོ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པས་དགོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་མེ་ཏོག་བཀྲམ་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་ནས་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཟུང་ བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོའི་གཉེན་པོ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་གླེང་སློང་བས་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་དང་པོ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ པོའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།ཆོས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་ བྱས་པ་ཕྱི་མར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དོན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྒྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་ གྱིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་ཅིང་ཚུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་དོན་དུ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是直译：
"若证得般若波罗蜜多"者，谓由生起修道。以问众生之答复差别，复次宣说利益，即"善现，菩萨摩诃萨为如来所知"等。"于何众生"者，谓于何等同分中。"勿疑趣入他处"者，然当趣入正等菩提。"善现，若有此等功德及此等利益"者，谓生多福德等功德及如来所知等利益。
此为般若波罗蜜多释论现观庄严光明之散花品第二十八。
如是说已修道，次当说彼所断之违品——四种所取能取分别之对治，故以引言说"善现，复次菩萨"等。
其中，初所取分别以境差别有九种。第一分别之义，说"以一切法无著故，当随知般若波罗蜜多"。为断法摄分别故，以于一切法无执著而修习修道。如是，后诸分别中亦当知般若波罗蜜多之义即是修道之义。
第二分别之义，说"以一切法不可分故"。为断广法分别故，以一切法以法界之理不可分别而为一相故。
第三分别之义，说"以一切法无生故"。为断无如来教诫分别故，以一切法于真实中无生故。
第四分别之义，说"以一切法无变平等故"。为断加行道功德无有分别故，以一切法由法界无变异而平等故。

 །རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ལྔ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲུག་གི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དང་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྗོད་པ་ལ་ནི་འགའ་ཞིག་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་སྟེ། སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་མེད་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྨྲར་མེད་པ་ཚིག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།རྣམ་ པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཟུགས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是直译：
第五分别之义，说"以般若了知一切法无我及无识"。为断见道功德无有分别故，以般若了知一切法以无我之理而无识故。
第六分别之义，说"以一切法唯以名称及假名安立而说故"。为断修道功德无有分别故，以意言说及外言说，一切法唯于世俗中说故。于外言说有诸执著，故说"假名安立"等。
第七分别之义，说"一切法无言说"等。为断加行道分别故，以一切法如幻故，以闻思及世间、出世间智皆不能说故，依次配为无言说、不可说、无所说、无言词。
第八分别之义，说"以一切法无量故"。为断见道分别故，以法界之理，一切法无量故。为显明此义，说"色无相故"等。
第九分别之义，说"以一切法无相故"。为断修道分别故，以一切法是空性故无相故。

 །འདི་སྐད་དུ་མདོར་བསྡུས་ པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པས་ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་ཆོས་རྒྱས་པ་དང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མགོན་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དང་།བྱུང་བ་འགགས་པ་ ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་།ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་། མ་འོངས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་། ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། སྟོང་ པ་ཉིད་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་དང་།རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདག་གིས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང་། །དུས་གསུམ་ ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་།།ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དང་པོ་བསྟན་ནས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཚིག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་ལམ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是直译：
如是略说，为利益喜好简略之众生故说略法，为悲悯喜好广说之众生故说广法。由不精进于所说义故无佛陀摄受，由已生已灭故无加行道功德，由离真实生因故无见道功德，由无未来故无修道功德。由寂静等故入涅槃道，由现证空性故入见道，由修无自性体性故入如幻之修道。如是依止趣入分之所取分别初九种，是诸菩萨于修道加行位应断，以说彼彼对治分而从遮遣门而说。
如是亦云：
"略说与广说及佛，
未得摄受故，
三时功德无，
于三种妙道，
此一所取分别，
行境为加行相。"
如是初说已，当说第二所取分别九种。其中第一分别之义，说"以一切法决定故"。为除遣不生菩提心分别故，以一切法以法界之理而了知故。
第二分别之义，说"以一切法自性清净故"。为除遣不作意菩提心要义分别故，以遍知一切法自性清净故。
第三分别之义，说"以一切法无言故"。为除遣作意声闻乘分别故，以一切法超越言词之道故。

 །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་མེད་པས་སྤོང་བ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྤོང་བ་མཚུངས་པས་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྔ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཉམ་པའི་ ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཉམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲུག་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འོང་མི་ འགྲོ་མི་ཤེས་མི་སྐྱེ་ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་མེད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་འོང་མི་འགྲོའོ།།དེ་བས་ན་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་ཤེས་ཤིང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མི་སྐྱེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་འདྲ་ བར་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་པའི་དོན་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་མི་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་རང་དང་གཞན་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ རྟོག་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།བསྒོམ་པ་མེད་ཅིང་མི་བསྒོམ་པ་ཡང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མེད་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའོ། །བསྒོམ་པར་ འོས་པ་ཡིན་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁུར་བོར་ཞིང་ཁུར་མི་ཁྱེར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་ བའི་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཁུར་མེད་པ་ན་ཁུར་བོར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是直译：
第四分别之义，说"以一切法无灭故断除平等"。为除遣作意缘觉乘分别故，以一切法无生故断除相等而无灭故。
第五分别之义，说"以一切法得涅槃且与真如平等故"。为除遣不作意正等正觉分别故，以了知一切法与真如平等自性涅槃故。
第六分别之义，说"以一切法不来不去不知不生极不生故"。为除遣修习分别故，以无过去未来时故，依次不来不去。故有法不知，现在不生，如法界极不生故。
第七分别之义，说"以不见自他故"。为除遣无修分别故，以不近取自他故。
第八分别之义，说"一切法称为圣阿罗汉等"。为除遣无修亦无不修分别故，以无生等过失故一切法为圣。以应修故为阿罗汉，以如幻故自性清净故。
第九分别之义，说"以一切法舍担且不荷担故"。为除遣非如实分别故，以无烦恼所知障担时即为舍担故。

།འདི་སྐད་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་།ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཐེག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བས་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་།དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང་། དམིགས་པ་ཡང་མེད་མི་དམིགས་པ་ཡང་མེད་པས་བསྒོམ་པ་ཡང་མེད་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་མ་རུང་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་གིས་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བཟློག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ ཡིན་བཞེད་དེ།།སེམས་མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང་། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང་། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་སྒོམ་པ་མེད་པ་དང་། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང་། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ ལ་ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་མེད་ཅིང་ཕྱོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་ བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是直译：
如是说，由离善知识等故菩提心不生，由无殊胜缘佛福德故不作意菩提心要，由是声闻种姓故不作意其乘，由是缘觉种姓故趣向其乘，由离修行般若波罗蜜多故不作意正等正觉，由有所缘故修习，由无所缘故无修习，由无所缘亦无无所缘故非修习亦非无修习，由颠倒执著故非如实，由执著事物等故成为不善，我当遮止。如是依止遮止分之所取分别第二九种，于菩萨修道心心所转起位应断，由显示彼彼对治位而从遮止门而说。
如是说：
"第二心与心所法，
所缘境转起，
心不生及菩提，
心要不作意，
下乘作意及，
圆觉不作意，
修习无修习，
及彼等遮止，
非如实分别，
当知修道中。"
如是显示二种所取分别已，当说能取分别第一九种。故第一分别之义，说"以一切法无境无方故"。为断除假立有情分别故，以一切法自性为法界体性故，离共相别相境故。为明此义，迎疑问"何以故"而说"须菩提，色"等。所谓"自性体性"者，以是空性自性体性离共相别相境之体性故。

 །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་རབ་ཏུ་ སིམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་སུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ གསུམ་པའི་དོན་ནི་དགའ་བ་མེད་ཅིང་དགའ་བ་དང་བྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའི་ དོན་ནི་འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ཁོ་ན་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་དང་བཅས་པའི་སྒྲར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྔ་པའི་དོན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་ སུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲུག་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པའི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བདུན་པའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ ཆུད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་མ་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ ཉིད་ཀྱིས་སོ།

以下是直译：
第二分别之义，说"以一切法灭尽极生喜故"。为断除法执分别故，以一切法灭尽空性及大悲等无量功德心要相应故生喜故。
第三分别之义，说"以无喜亦无离喜故"。为断除非空分别故，以一切法如幻故，离执著及无执著故。
第四分别之义，说"以无贪亦无离贪故"。为断除贪著分别故，以一切法为法界体性故，离贪欲及无贪故。为显此义，迎疑问"何以故"而说"须菩提，色"等。所谓"具真实"者，应视为真实异名之词。
第五分别之义，说"以自性清净故"。为断除择法分别故，以离贪著及无贪著故，一切法皆无生自性故清净。
第六分别之义，说"以一切法离贪著无贪著执著故"。为断除事相分别故，以如幻故离贪著及无贪著故，于一切法无执著故。
第七分别之义，说"佛智"等。为断除三乘出离分别故，以"除法界外无有诸法"之佛智通达一切法为菩提体性故。
第八分别之义，说"一切法空性"等。为断除未清净分别故，以一切法为三解脱门体性故。

།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་དོན་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཞེ་སྡང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྨན་ལྟ་བུའི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་སྐད་དུ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་འཐད་པས་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང་། སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ཆོས་ལ་ཆགས་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་།ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། ཡང་དག་ པར་རབ་ཏུ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་མ་དག་པ་དང་།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ཏེ་བསྒྲུབ་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། །ཆོས་བཏགས་པ་ དང་སྟོང་མིན་ཉིད།།ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང་། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང་། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང་། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་ཏེ་། །ཤེས་པར་བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྟན་ནས།འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱམས་པ་ལ་གནས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚངས་པར་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།

以下是直译：
第九分别之义，说"以大慈为先导"等。为断除行为散乱分别故，以慈心本性能息灭嗔恨等过失，故一切法为药之体性。
如是说：因实有不成立故假立为有情，因唯是显现故假立为法，因遍一切故一切种智等法非空，因未断除一切执著故于法贪著，因通达无自性故择法，因不作所为故作事，因缘色等故三乘出离，因未正入故未清净，因缘布施等修行故行为散乱而执著实有我。如是，依止实有补特伽罗的菩萨们所执持的第一分别九种，于修道加行道位应断除，以显示彼彼对治位而从遮遣门而说。
如是亦说："有情假立境，法假立非空，贪著及择法，事作及三乘，未清净功德，及于散乱行，执持为第一，应知如是说。"
如是显示第一执持分别后，应说第二执持分别九种。第一分别之义，说"一切法住于慈"等。为除遣一切种智障所迷惑分别故，以一切法为四梵住体性故。
第二分别之义，说"一切法成梵"等。为除遣道智障所迷惑分别故，以无一切过失因故不生，故一切法为涅槃体性故。

།རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་ པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའི་དོན་ནི་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་དང་མཉམ་པས་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྔའི་ དོན་ནི་ནམ་མཁའ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པས་ནམ་མཁའ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་ པ་དྲུག་པའི་དོན་ནི་རི་རབ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།མི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྒུལ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རི་རབ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རི་རབ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་སོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་པའི་དོན་ནི་གཟུགས་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་མཐར་ ཐུག་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ གྱི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མུ་མེད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའི་དོན་ནི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མུ་མེད་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ།

以下是直译：
第三分别之义，说"一切法无愿故、无嗔故"等。为除遣一切智障所迷惑分别故，因一切法离希求及嗔恚故。
第四分别之义，说"因海无边故"。为除遣一切寂静道所迷惑分别故，因一切法为十力等功德珍宝之因故，以等同大海故为无边大海故。
第五分别之义，说"因虚空无边故"。为除遣于真如等相应不相应所迷惑分别故，因一切法等同空性虚空故为无边虚空故。
第六分别之义，说"因须弥山种种故"。为除遣于不平等所迷惑分别故，因一切不欲降临皆不能动摇故如须弥山故，一切法以须弥山种种故。
第七分别之义，说"因色无边故"等。为除遣于苦等谛所迷惑分别故，因色等为法界自性故无有究竟故。
第八分别之义，说"日光"等。为除遣于烦恼自性所迷惑分别故，因一切法自性光明故，如日轮光明生起故，日光轮显现无边故。
第九分别之义，说"因一切声无边故"。为除遣于无二所迷惑分别故，因一切法唯是名之体性故，一切声等同无究竟故，因一切声无故，应了知般若波罗蜜多无边。

།འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཀུན་ཏུ་ རྨོངས་པ་དང་།ལམ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ ཞི་བའི་ལམ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་བྱའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། བདུད་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་མི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་ དོན་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་གཉིས་སུ་ མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང་།དེ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་བདག་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་ སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེའི་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་ རྣམ་འཇོམས་པ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་པ་ཡི་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་ནི། །གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང་། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་ལ། ། མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང་། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པར བསྟན་ནས་དེ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་སྤངས་པས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
如是说，不遍知一切相而于一切相智性生障碍之迷惑，不遍知一切道而于道智性生障碍之迷惑，不遍知一切基而于一切智性生障碍之迷惑，不遍知般若波罗蜜多而于一切寂静道生迷惑，不遍知色等所知真如而于真如等相应不相应生迷惑，不遍知魔等自性而于不平等性生迷惑，如言执著义而于苦等谛生迷惑，不遍知贪等体性而于烦恼自性生迷惑，不遍知所取能取相而于无二生迷惑，于此等假立为有情，及其安立之因唯是显现境之我执为假有，此即依假立补特伽罗之第二能取分别，修道之心及心所趣入时分之九种所缘，菩萨应断，以彼彼对治时分显示而从遮遣门而说。
如是说：
"有情假立及其因，
所缘彼能摧灭者，
与修道相联系之，
余九种违品，
如实遍知三智性，
三种障碍复三种，
寂道真如等相应，
及与不相应，
不平等及苦等法，
诸烦恼之自性相，
于无二生迷惑等，
许为最后分别。"
如是已说修道违品及对治后，由断除彼了知性之四种分别，一切功德圆满成就，说为"因诸佛法正修无边故"。

།འདི་སྐད་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་ བཞི་པོ་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡམས་ཀྱི་ནད་དུ་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་ཟད་པར་གྱུར་ན་གགས་བྱེད་པ་མེད་པས་དགའ་བས་དབུགས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐེག་པ གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་ཆུ་བོ་རྣམས་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་འབྲས་བུ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་དེ་དག་གིས་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པས་རྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བའི་ངོ་བོས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིངས་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་བསྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ ཕུན་ཚོགས་ཀུན།།རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་སྤ་བ་ཡི་། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཡིན་པས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་ནི་སེམས་ཅན་ གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་འགའ་ཞིག་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་བཀོད་པའི་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ དེ་དཔེར་མཛད་ནས།དེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མ་ཐག་པ་སྔུན་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་རབ་ཏུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མུ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྟོང་གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་དང་། །བསེ་རུའི་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་ལ་། །བཀོད་པའི་དགེ་རྣམས་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་མེད་དེ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
如是说，由修道熟习而损害四种分别之类，此等如同瘟疫之病尽除时，无有障碍而得欢喜解脱气，如是由大悲他转，于一切种中善巧生起众生安乐之圆满功德，三乘所摄一切如大海之众流，住于菩萨修道获得最胜究竟果位者，以一切相现前之相而为庄严。如是应知修道即是诸佛法正修无边之大利益体性。
如是说：
"此等瘟疫尽除已，
如久远得解脱气，
于一切种众生之，
安乐成就诸功德，
如众河流入大海，
以最胜果庄严者，
于彼大菩萨之前，
一切种相而依止。"
修道之后为无间道，无间三昧之义，即说"一切有情界"等。如是说，譬如有人将三千大千世界之有情安立于声闻、独觉之地及无过菩萨地所生福德，以此为喻，较此更为殊胜众多福德之一切相智性，即是成佛无间三昧之无间前行，此即名为无间三昧。此即于一切有情界福德智慧资粮最为殊胜，故应以无边修习般若波罗蜜多。
如是说：
"三千众生声闻及，
独觉证悟圆满与，
菩萨无过地安立，
以彼善业为譬喻，
以众多福德性故，
佛果无间三昧地，
无间三昧即是彼，
一切种相遍智性。"

 །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།།བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་པར་དོན་གྱིས་འཕངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་བར་ཆད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །རྣམ་པ་ཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་གནས་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བ་རྣམ་པ་སྣ ཚོགས་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས།ད་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་སའི་ཁམས་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཆོས་ཅན་འཐད་པ་ལ་ ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ས་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམིགས་པར་གྱུར་པས་སའི་ཁམས་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ འཛིན་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ།

以下是直译：
此无间三昧之所缘缘是缘一切法无实。增上缘是念。行相应知以义趣而引为自性寂静性，若非如是，则不能证无间三昧故。
如是说：
"此之所缘无实性，
增上缘者是正念，
行相即是寂静性。"
因甚深难测，于此处诸未证善巧说法者，相续生起种种诤论过失，今当遣除邪解。初邪解之义，说为地界无边故。
为遣除有为无为界无实性所缘有法之邪解故，以如幻性为一切功德所依，故如地性，世俗中成一切法所缘，以地界无边性随证无间三昧，此为语义。如是于后诸中亦应了知般若波罗蜜多之义即是无间三昧。

 །ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་པ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཆོས་ ཅན་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སེལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆུ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དམིགས་པའི་ངོ་བོར་བཞག་པས་ཆུའི་ཁམས་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་།དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མི་དམིགས་པས་གསུམ་པ་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་འདོད་པས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེའི་ཁམས་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི ཕྱིར་དང་།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་བཞི་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རླུང་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རླུང་ གི་ཁམས་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ལྔ་པ་སྦྱོར་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སེལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་པས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱས་པས་ནམ་མཁའི་ཁམས་མུ་མེད་ པའི་ཕྱིར་དང་།རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་པས་དྲུག་པ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་འདོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཆུའི་ཁམས་དང་མེའི་ཁམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་བདུན་པའི་དོན་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ ཡིན་ཏེ།མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་བསགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་བསགས་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是直译：
由一切处无自性故，为遣除第二所缘自性决定执取有法之邪解故，以一切法自性清净故，以如水性，如其真实安立为所缘自性，以水界无边故。
以不缘有无故，为欲遣除第三一切相智慧之邪解故，以一切自性光明故，如火性故，如前为一切相智慧自性故，以火界无边故。
以是真如自性故，为遣除第四世俗谛与胜义谛二谛之邪解故，以一切法无住而行故，如风故，世俗中定为二谛自性之本性故，以风界无边故。
以布施等不可得故，为遣除第五加行之邪解故，以一切法唯假立故，如虚空故，如前定为加行自性故，以虚空界无边故。
以无所证故，为欲遣除第六佛宝之邪解故，以唯是识性故，一切法与识平等性如其真实是如来自性故，以识无边故，应随知般若波罗蜜多，如是所说"水界与火界"等。
第七邪解之义，说为"善不善法"等。以唯是名言假立故，为遣除法宝之邪解故，以真实中无生故，一切法离善不善法积聚故，以世俗中安立法性故，以善不善法积聚无量故。

།ལོག་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་བཀག་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགེ་འདུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསགས་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་དགུ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་ པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་འདོད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་མུ་མེད་པ་ཉིད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡོད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མུ་མེད་པ་ཐོབ པའི་ཕྱིར་རོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་པའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་གཉི་གར་རྟོགས་པ་བཀག་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་གཅིག་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་འདོད་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལམ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་ལམ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是直译：
第八邪解之义，说为"一切法"等。以遮止缘色等故，为遣除僧宝之邪解故，以一切法是幻性故，如前一切法是僧伽自性故，以一切法积聚无量故。
第九邪解之义，说为"一切法三昧"等。以布施等不可得故，为欲遣除方便善巧之邪解故，以一切法是法界自性故，一切法与无边三昧平等性如是有方便善巧故，以得一切法无边三昧故。
第十邪解之义，说为"一切佛法"等。以遮止了知有无二性故，为遣除如来现证之邪解故，以是真如自性佛法自性故，一切法于瑜伽师世俗中安立如来现证故，以一切佛法无边故。
第十一邪解之义，说为"以一切法无边故"。以欲遣除于戏论安立无常等颠倒为常等之邪解故，以法性自性一切法是无边法性自性故，如前一切法无有安立无常等故，以一切法无边故。
第十二邪解之义，说为"以空性无边故"。以不现证修道果故，为遣除于道之邪解故，以如幻故，以一切法空性无边故，以真实中无所证故，以空性无边故。

།ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་གསུམ་པ་དང་བཅུ་བཞི་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི་སེམས་ དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ་།བླང་བ་དང་དོར་བ་མེད་པས་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་མེད་པས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཅོ་ལྔ་པའི་དོན་ནི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་ པ་བསལ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་གནས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་དྲུག་པའི་དོན་ ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པས་བསྒོམ་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཐའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་མེད་པས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་ཡས་ན་ཡང་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉེ་བ་ན་གནས་པའི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བར བཞེད་པས་སྐྱེ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མི་ཤེས་པའི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་སྣང་བའི་དོན་བསྒྲུབས་པས་མི་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་བཅུ དྲུག་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་གླན་ཀ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་གདབ་དགོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམ་པ་སྟོང་དུ་བསལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ ངེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

以下是直译：
第十三和第十四邪解二者之义，说为"以心与心所无边故"。以无取舍故，为遣除对治与所对治之邪解故，以无明所生显现之心与心所无边故，于一切法世俗中无有安立之所对治与对治故，以心与心所无边故。
第十五邪解之义，说为"以心行无边故"。以无有法相故，为欲遣除法之相之邪解故，以显现因相诸事物安住一切法是心行所生相故，如是无有安住之相故，以心行无边故。
第十六邪解之义，说为"以善不善无量故"。以自相共相不成故，为遣除修行之邪解故，以真实际自性一切法是善不善无所缘之自性故，如前无有修行故，以善不善法不可量故，应如是了知般若波罗蜜多。
虽由境之差别故邪解无边，然为遣除所化众生近住之邪解故，以诸众生不知菩萨方便善巧之诸诤论者邪解互相矛盾显现之义成立不应理故，以所说疑惑体性之所缘性故，是一切相智所依十六种。
是故于世俗胜义门之诘难，应依次以胜义与世俗门作答，故诸求善菩萨应先以千种方便善巧遣除二谛所依，生起一切种决定已，应证无间三昧，应如是通达。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །དམིགས་པ་འཐད་དང་དེ་ཡི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་གཟུང་བ་དང་། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང་། ། དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང་། །ཐབས་བཅས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང་། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང་། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་བསྒོམ་པ་ལ། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་རྟོགས་པ། །རྣམ པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན།།རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་སྐབས་ལྔ་པའོ།། །།རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ ནི་སོ་སོ་དང་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་རིམ་པས་བཀོད་ནས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་ན་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་དུ་འཁོར་གསུམ་ རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་།དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་རྣམ་པ་དང་འཕགས་ པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་ པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་།སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གཏོང་བ་དང་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་སྟོན་པས་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བར་དག་དང་། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན པར་རྟོགས་པ་སྟེ་སྐབས་དྲུག་པའོ།

以下是直译：
如是说道：
"诸善辩者次第诤，
所缘正理及彼之，
自性决定执取及，
一切种智之智慧，
胜义谛与世俗谛，
加行及三宝体性，
具方便佛之证悟，
颠倒及与道相合，
对治与所对治等，
相状以及修行中，
诸论师之邪解者，
一切种智所依止，
共计十六种所许。"
此为《般若波罗蜜多论释现观庄严论光明》顶现观分第五品。
获得顶现观者，为显示别相及总相所证义次第安立故是修行，故渐次现观义为宣说狮子吼故，应了知般若波罗蜜多。
此说以三轮清净所分别之布施等六波罗蜜多于一切种圆满成就十地，及念住等七觉支诸相与八圣道支胜义无念相，三种随念佛次第决定顺解脱分、见道与修道所显示，如是随念善、不善、无记法，如前随念不退转圣菩萨僧众，如是随念戒、舍、天，以通达一切色等诸法无实体性故，其证悟即是所许渐次行。
如是以显示无倒义故，等同狮子吼故，一切法宣说狮子吼故，应知是渐次现观。
如是说道：
"布施乃至智慧间，
佛等念及诸法性，
以无实体性故彼，
许为渐次之所行。"
此为《般若波罗蜜多论释现观庄严论光明》渐次现观分第六品。

། །།མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་འཁྲུག་ཅིང་གཞན་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འཁྲུག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་ཏེ་།སྤྱིའི་དོན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པས་རེ་ཞིག་དང་པོར། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། ། གང་གི་དངོས་གཅིག་དེ་ བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ།།དེ་ཡིན་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མང་པོས་གཅིག་བསྡུས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བའི་ རང་བཞིན་གྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་པོའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རེ་རེས་ཀྱང་། །ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཐུབ་པ་ཡི། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་དམིགས་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ ཞེ་ན།དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུས་རྡོག་པའི་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ན་བཟོ་བོ་མཁས་པས་མངོན་བཟོ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་མཐུས་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་འགུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པའི་ཤུགས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐུས་སྐད་ཅིག་མ་ གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་དམིགས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རིས་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུས་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད། །རྡོག་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་ན། །ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འགུལ་བ་ལྟར། ། སྐད་ཅིག་གཅིག་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
修习渐次现观者，为极熟习彼等故，以一刹那证悟彼等，故一刹那现证菩提之义，因一切法无扰乱故，应了知般若波罗蜜多。
于一刹那现证菩提中，不能扰乱及异化故，因无扰乱故，以一切色等诸法无扰乱故，应了知般若波罗蜜多，此为支分义。
总义亦当说：一刹那现证菩提有四种相，首先：
"一法即是诸法性，
若见一法真如性，
即见诸法真如性。"
如是不仅是多摄于一，而且布施等智慧所缘一刹那，远离执著诸法各别之颠倒自性无漏布施等，乃至八十随好之相法摄集，菩萨证悟故，一切非异熟无漏法一刹那相，是为第一一刹那现证菩提。
如是说道：
"以布施等一一法，
摄集一切无漏法，
此证悟是能仁之，
所谓一刹那所证。"
复次，云何缘一无漏智即摄一切无漏？当说：譬如一人以一踏步之方便而动，则以工匠善巧所成之力，令水磨之绳一时俱动。如是以往昔愿力所引势及法界力，唯于一刹那缘一无漏智时，以因果相连之力，令一切同类现前。
如是说道：
"如人动水磨绳时，
以一踏步方便动，
一切同时而运转，
一刹那智亦如是。"

 །དེའི་རྫས་ལ་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བྲལ་བས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དྲི་མའི་ནག་ནོག་ཐམས་ཅད དང་བྲལ་བས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་བཞིན་དུ་དཀར་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐོབ་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་རྣམ་ པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གཉིས་པའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གང་ཚེ་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། ། རྣམ་སྨིན་ཆོས་ཉིད་གནས་སྐབས་སྐྱེས་། །དེ་ཚེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཡེ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྔོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་གོམས་པས་ཚོགས་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒྲུབས་པས་གནས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་མཚན་ཉིད མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་འདྲར་གནས་ནས། །ཆོས་རྣམས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད། ། སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གིས་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་བར་ཆད་མེད་པར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྤང་བ་ལ་གོམས་པ་ངང་དུ་གྱུར་པས་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ་དུ རྨི་ལམ་ལ་གཟུང་བ་དང་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་ལ་འཛིན་པར་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བཞི་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྨི་ལམ་དང་ནི་དེ་མཐོང་ཉིད། །གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡི། །དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཐོང་། །ཞེས་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
当菩萨修习对治，远离一切违品，清净分成熟，法性位中远离一切垢染黑点，如秋月光明般一切白法自性生起之时，唯于一刹那获得异熟位时，了知一切法之智即是般若波罗蜜多。如是于异熟法性位中，一刹那证悟一切无漏法之相，是为第二一刹那现证菩提。
如是说道：
"何时一切白法之，
自性般若波罗蜜，
异熟法性位中生，
尔时即一刹那智。"
其后，先前以一切法如梦修习，经验二资已，于证悟位中，于如梦之五取蕴等一切法中，以修行布施等六波罗蜜多而住，以决定了知布施等自性之相，唯于一刹那了知一切法无相，即知染净诸法皆无相性。如是一切法无相一刹那现证菩提是为第三。
如是说道：
"以布施等诸行故，
一切法住如梦已，
诸法即是无相性，
以一刹那而证知。"
其后，长久无间修习断除二现已成自然，拔除二现习气之菩萨，当于梦中不见能取所取之相时，一切法亦是如是法性，以唯一刹那证知一切法真如无二。如是一切法成为无二相一刹那相，是为第四一刹那现证菩提。
如是说道：
"如梦及见梦，
不见为二相，
诸法无二性，
一刹那见真。"

།ཁ་ཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ བྱང་ཆུབ་པ་བཞི་བསྟན་ནས།དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་རྣམས་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏེ། རྨི་ ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་དམིགས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཀ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ།།གཞན་དག་ནི་གལ་ཏེ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉེ་བའི་ངོར་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིར་ཇི་ཞིག་ལྟར་བསྟན་པར་མཛད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་འགའ་ཞིག་གིས་གང་ཡང་ རུང་བའི་རྣམ་པ་གཅིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐབས་ཏེ་བདུན་པ་ཡིན་ནོ།། །།རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མུ་མེད་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་རྒྱ་མཚོ་དང་མཚུངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་མཐུན་པ་གང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་མཚོ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཤད་པས་སྔ་མ་ཁོ་ནར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་བཤད་དོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
有些人认为，对于一刹那现证菩提，以因果差别而依次显示四种非异熟和异熟法性位中一刹那现证无漏法之菩提。如是于殊胜证悟时，由自身真实了知诸法一味性故，为证知诸法成为梦之自性义，显示第三无相现证。于梦位中亦不得能取所取二者真实，为证知无二义故，显示一刹那证知一切法无二相。如是以相而言，瑜伽师们应当了知一刹那现证菩提之四种相。
其他人则认为，虽然对所化众生近前以差别分类而显示为四种，然某些瑜伽师认为应当现证任一种相。如是为第七一刹那现证菩提品。
"由海无边故，应知般若波罗蜜多无边"等，为何如是宣说？若有此疑问，则以"为何"迎之，说"须菩提，色与海相等"等。由何法相应而色等与海相等，如是由"海无边故"等解释文句，已于前说故不再说。摄义即说"须菩提，如是"等。

 ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་ བསྒོམས་པས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་པས་དེའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཚེ་སྒྱུ་དང་གཡོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ལ་སོགས་ པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱེད་པ་དང་།ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱི་འཇུག་པ་དང་།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་སེམས་པ་དང་། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་འཇལ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ཉེ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པས་ཀྱང་བསྒོམས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རང་གི་ངོ་བོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས བླ་ན་མེད་པ་ཕྲིན་ལས་དང་བྱས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྙེད་དཀའ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཡིན་ནོ།།སྤྱིའི་དོན་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་དྲི་མ་རྣམས་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་གཉུག་མར གནས་པ་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་མ་བྱས་པའི་དོན་གྱི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ཐོབ་པ་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
修习一刹那现证菩提，于第二刹那即是法身现证菩提，其义即所说"须菩提，当菩萨大菩萨"等。当以断除一切诳诈等作意，依所说次第，于此般若波罗蜜多中，以一切种智随知一切法如幻性，以道相智行，以一切智入，以现证圆满证知，以胜解现证思维，以渐次现证度量，以一刹那现证近证，以法身现证菩提修习时，此菩萨于法身自性一切功德、圆满受用身相之佛土、化身自性之无上佛法事业与所作圆满，皆不难获得。此为文义。
总义亦当说：法身现证菩提亦以自性身等差别分四种。其中，初者念住等智慧自性，出世间法界自性故无漏，诸垢为客尘故一切种清净，获得自性空相，其本住自性无生性，此由出世间道所得非造作，以无作义如幻识证知一切法所得，是能仁诸佛世尊之自性身。

། སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་དབེན་པ་དབེན་གྱུར་ལས། །ཐ་མི དད་པ་ཉིད་དུ་འདོད།།ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག་།ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། ཞེས་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
其余三身于世俗谛显现，胜义谛中依法性自性随信解而分别，是为建立佛与菩萨及声闻等法性，故说："由离与离性，许为无差别"，以此方式，虽与彼无差别，然立为差别，应当了知。如是亦云："能仁自性身，无漏诸法性，所得遍清净，彼等自性相。"

།དེའི་འོག་ཏུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་ཚངས་པའི་གནས་པ་རྣམས་དང་། ནང་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པས་ ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་དང་།སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་ བྱ་བ་བཞི་དང་།འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་སྟེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང་། ས་ དང་ཆུ་དང་།མེ་དང་། རླུང་དང་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཟད་པར་རྣམ་པ་བཅུ་དང་། ནང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དག་གིས་སོ་སོར་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ རྣམས་ལ་ལྟ་ཞིང་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་དང་།ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དག་ཁོ་ན་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དག་ཟིལ་གྱི་མནན་ནས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་།ཕ་རོལ་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲའི་རྒྱུད་དྲུངས་འབྱིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། ཆགས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་དག་པར་བྲལ་ཞིང་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཐེ་ ཚོམ་སེལ་བར་མཛད་པའི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་དང་།སྔར་བཤད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང་། རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་ཐུགས་དང་ ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་དང་།ཚེ་དང་སེམས་དང་ཡོ་བྱད་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བ་དང་མོས་པ་དང་སྨོན་ལམ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ལ་དབང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དབང་བཅུ་དང་། སྔར་བཤད་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ་འདི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་གཞན་གྱི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་བསྙེངས་པས་བཅབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དགོངས་པ་མི་མངའ་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྲུང་བ་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་།

以下是直译：
其后从念住等乃至八支圣道之间的菩提分法，如前所说慈等四无量梵住，以及内有色、无色观外色二种，及以身证具足住妙解脱一种，以及空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处四种，及灭受想一种，如是八解脱，以及色界四禅，无色界四等至，灭尽等至等九等至，以及地、水、火、风、青、黄、赤、白、虚空、识等十遍处，以及内有色无色想者，以小大相观外色并胜解了知四种，唯内无色想者胜解青、黄、赤、白四种，如是八胜处，以及能断除他相续烦恼怨敌相续之三摩地即无烦恼，及远离一切贪著相而无碍断疑愿成就，于轮回中住不等持位之愿智，及前说六神通，四无碍解，所依、所缘、意、智清净等四清净，以及寿、心、资具、业、生、胜解、愿、神变、智、法等十自在，及前说十力，四无畏，以及如来身语意业清净，即无有为避免他人了知颠倒行为而生怯弱之心故而覆藏之想，是为三无护。

 དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ་འདི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་གཞན་གྱི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་བསྙེངས་པས་བཅབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དགོངས་པ་མི་མངའ་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྲུང་བ་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་།ཆོས་སྟོན་པ་ན་ཉན་པར་འདོད་པ་དང་ ཉན་པར་མི་འདོད་པ་དང་གཉི་ག་དག་ལས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་གཉི་གས་དབེན་པ་ཁོ་ནར་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་དུས་ལ་མི་འདའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་།ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ངོ་བོའི་ས་བོན་སྤངས་པས་བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་དང་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་ བརྒྱད་དང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུར་མངོན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གི་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
如来身语意行为清净，即无有为避免他人了知颠倒行为而生怯弱之心故而覆藏之想，是为三无护。说法时对于欲闻者与不欲闻者二者，依次对治贪著、嗔恚及远离二者，唯以具念而住，是为三念住。不失时机利益有情之相，即无忘失法性。断除烦恼障与所知障随眠体性种子故而永断习气，及对一切众生具利益之心，即大悲心。十八不共佛法，及一切相智，如是道智等亦如前所说，菩提分等无戏论智体性处所转变所成一切，有谓为第二法身。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །རྣམ་པར་ཐར་དང་མཐར་གྱིས་ནི། །སྙོམས་འཇུག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཟད་པར་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རབ་ཏུ་དབྱེ་ བས་རྣམ་བརྒྱད་དང་།།ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་མཁྱེན་དང་། །མངོན་ཤེས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་བཞི་དང་། །དབང་བཅུ་དང་ནི་སྟོབས་བཅུ་དང་། །མི་འཇིགས་པ་ནི་བཞི་དག་དང་། །སྲུང་བ་མེད་པ་རྣམ་གསུམ་དང་། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་རྣམས་དང་། ། བསྙེལ་བ་མི་མངའི་ཆོས་ཉིད་དང་། །བག་ཆགས་ཡང་དག་བཅོམ་པ་དང་། །སྐྱེ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། །ཐུབ་པ་ཁོ་ནའི་མ་འདྲེས་ཆོས། །བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་གང་ཡིན་དང་། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང་། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན ནོ།།གཞན་དག་ནི། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག་།ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཁས་བླངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་ དག་གི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་ནས། གང་དག་གི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པ་ཟག་པ་མེད་ པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་གང་དག་ཅིག་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གནས་ ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་གྱུར་པ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཛད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླངས་དགོས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བསྡུ་ཞེས་ཟེར་རོ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད།།ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུ་བསྟན་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་པ་ཡིན་ པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།།འོན་ཏེ་གསུང་རབ་ལས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འདོད་ན། རིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ།

以下是直译：
如是所说：
菩提分及无量，
解脱及次第，
九等至自性，
十遍处自性，
胜处差别分，
广说有八种，
无烦及愿智，
神通各别证，
一切种清净四，
十力与十自在，
四无畏，
三无护，
诸念住，
无忘失法性，
永断诸习气，
对生大悲心，
唯佛不共法，
所说十八种，
一切种智性，
是名为法身。
其他论师说：
"能仁自性身，
无漏诸法性，
所得一切种清净，
彼等自性为相"。
如是依文字义，承许出世间无漏诸法，自性身即是彼等自性无生性之相。彼即法性身，而说法身者，是不显自性缘而说。如是解释已，复有疑问：何等无漏法之自性相为法身？为断此疑，即入"菩提分及无量"等偈颂。
其他论师言：依彼等见，瑜伽行者世俗谛中显现殊胜义，由处所转变而成说法等事业，不二心及心所法必须承许者，如何摄持？
"缘起性空即，是汝所许"之理，所显法性自性身，即是不二智自性法身。若如是者，以理相同，应成报身及化身亦已显示，不应别说。若谓由经典所说故，彼等于瑜伽行者世俗谛中显示，则以此理，不二自性法身亦应如是别说。

 ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྐུ་བཞི་བཤད་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་བྱས་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་པ་སྤྲུལ་པ་ནི། །ཆོས་སྐུ་མཛད་པར་བཅས་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེ་འུར་བྱས་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི སྒྲ་མི་འབྱུང་བས་སྐུ་ནི་གསུམ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་དག་ན་རེ་ཉེ་བར་བསྟན་ཟིན་པའི་དགོས་པའི་དབང་གིས་དང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྦྱར་བའི་ངོ་བོར་བྱས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་དང་མཛད་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཞན་ནས་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་ ཐམས་ཅད་དང་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བདག་མཐོང་བ་ལས་འགའ་ཞིག་གིས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་ གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་མིའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གྲོང་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་དྲུངས་འབྱིན་ པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྟ། །མི་ཡི་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སྤོང་ཞིང་། །གྲོང་སོགས་སུ་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས། །རྒྱུན་གཅོད་རྒྱལ་བའི་ཉོན་མོངས་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོས་ནས་ཤེས་པ་ ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན།དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང་། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་ བྲལ་བ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡང་དག་པར་བརྙེས་པས་འདྲི་བའི་ལན་འདེབས་ པར་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཞེད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སངས་རྒྱས་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཆགས་སྤངས་དང་། །ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང་། །འདྲི་བ་ཀུན་ལན་འདེབས་པར་བཞེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
有人说，关于四身之说：
"自性及圆满受用，
如是他化及变化，
法身具足事业故，
如是宣说为四种。"
此偈颂中"自性"之后未出现"法身"之词，故身唯有三种。
其他论师说：因已显示之必要，及偈颂配合自性、智慧及事业之故而如是说。因此，不违背他处所说之四身。
若如是者，声闻等无烦恼三昧与如来无烦恼三昧有何差别？答：声闻等无烦恼三昧是为断除见我而生起的人之烦恼。如来之无烦恼三昧则是于城邑等处断除一切众生烦恼相续。
如是所说：
"声闻无烦恼，
永断人烦恼，
城等诸烦恼，
断续佛无染。"
声闻等之愿智与如来愿智有何差别？答：如来愿智自然趣入无相，由无执著实法故离于色等贪著，由断烦恼障及所知障并诸习气故于一切所知无碍，由住世间际故恒常安住，由获得正确简择故能答一切问，故胜于声闻等之愿智。
如是所说：
"佛陀愿智慧，
任运离贪著，
无碍常安住，
能答诸问难。"

 །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ལ་མངའ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན པས་ཁྱད་པར་གཉིས་པོ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་།།དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པ་ན་རྟག་ཏུ་སྲོག་ཆགས་མཐའ་དག་གི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཛད་ཅེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ དང་ཕྲད་པས་སྔོན་སྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་ས་བོན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བརྟས་པར་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཅན་གང་ལ་དུས་གང་གི་ཚེ་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པས་ཡུན་དུ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས དེ་དང་དེར་སྣང་བ་དང་འཚམ་པར་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བར་ཉེ་བར་གནས་ཀྱང་རང་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་བསྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་མ་ཚང་བས་འབྲས་བུ་སྨིན་ པར་མཛད་པར་མི་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དཔེར་ན་ལྷའི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཏིལ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་རུལ་པའི་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ས་བོན་དུ་མི་རུང་བར་གྱུར་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་ཡིད་ལ་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་ པ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་འབྱུང་ཡང་སྐལ་བ་མེད་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་ལ་གང་དང་ནི། །གང་ཚེ་བྱ་བ་ཕན་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་དེར་སྣང་ངོ་། །ལྷ་ཡི་ རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་།།ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང་། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་གྱི་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུན་ཆགས་ སུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཟད་པ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུ་རྣལ་འབྱོར་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཡོད་པ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཁྱབ་པ་ དང་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱའོ།

以下是直译：
由断除烦恼障和所知障微细习气的二种愚痴之殊胜，如来相续中所具有的菩提分等一切法，皆具最极殊胜之特征，故应知此前所说二种差别仅是略举而已。
若如是者，常住于具大悲自性法身时，为何不恒时利益一切众生？答：由遇善知识等，先前所种之善根种子缘佛等而得增长，于何众生何时以说法等事业而得长远利益时，以往昔愿力成就故，世尊于彼彼处显现相应之利益事业。
是故，虽住具大悲自性法身，犹如如意宝珠般普遍安住，然由自业过失所生因缘不具足者，则不显现果报成熟，应如是了知。
是故，譬如天王降雨，然于腐败等不堪为种子者不生，如是虽有诸佛善能圆满一切众生心愿，然无缘者不得听闻正法等善果，应当了知。
如是所说：
"诸因圆熟已，
于彼彼众生，
何时作利益，
彼彼处显现。
天王虽降雨，
劣种不发芽，
诸佛虽出世，
无缘不得善。"
如是依前所说方式，由于一切处显现而作广大利益事业故，及相续不断住世间际而世尊无有穷尽故，依次称为佛之遍满性与常住性。
是故，不应认为瑜伽士各别相续所依中刹那刹那生起的智慧体性身是遍满及常住。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་སྐུ་རྣམ་པར་མཛེས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་བཅུ་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་གསུམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་འདི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།

以下是直译：
如是所说：
"由作广大事业故，
定说佛陀遍一切，
由彼无有穷尽故，
亦复称为常住者。"
其后，具足三十二种妙相及八十种随好庄严其身，与住于十地的诸大菩萨共同享受大乘法之喜乐，无有丝毫过失地受用，故此为第三受用圆满身，应知是佛世尊色身之体性。
如是所说：
"三十二种相，
八十随好体，
为受用大乘，
许为佛受用圆满身。"

།ཡང་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་བླ་མ་རྣམས་ལ་སྐྱེལ་བ་དང་བསུ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་དང་ཞབས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་། སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རུས་སྦལ་བཞིན་དུ་ཞབས་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་ ཉིད་དང་།བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་བསྟན་པས་ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་སོར་མོ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་དྲ་བས་འབྲེལ་པ་ཉིད་དང་། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་གྱ་ནོམ་པ་བྱིན་པས་ཕྱག་དང་ཞབས་འཇམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས་པ་ཉིད་དང་། ལྡག་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གྱ་ནོམ་པ་བྱིན་ པས་ཕྱག་དང་ཞབས་དང་ཕྲག་པར་དང་ལྟག་པའི་ཕྱོགས་མཐོ་བའི་ཕྱིར་བདུན་མཐོ་བ་ཉིད་དང་།གསད་པར་བྱ་བ་ལས་ཐར་པར་བྱས་པས་སོར་མོ་རིང་བ་ཉིད་དང་། འཚོ་བ་ལ་ཕན་གདགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟིང་པ་ཡངས་པ་ཉིད་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པས་སྐུ་ཆེ་ཞིང་དྲང་བ་ཉིད་དང་། དགེ་ བའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྤངས་པས་ཞབས་འབུར་མི་མངོན་པ་ཉིད་དང་།དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་སྤེལ་བས་སྐུའི་སྤུ་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དང་། རིག་པ་དང་བཟོ་ལ་སོགས་པ་གུས་པར་བྱས་ཏེ་བྱིན་པས་བྱིན་པ་རི་དགས་ཨེ་ན་ཡའི་ལྟ་བུ་དང་། ནོར་བདོག་པ་སློང་བ་པོའི་སྐྱེ་བོ་ཕྱིར་མ་སྤངས་པས་ཕྱག་རིང་ཞིང་ མཛེས་པ་ཉིད་དང་།སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་ཅིང་གསང་བའི་ཚིག་བསྲུངས་པས་མདོམས་ཀྱི་སྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་ཉིད་དང་། གདིང་བ་གྱ་ནོམ་པ་བྱིན་པས་མདོག་གསེར་འདྲ་བ་ཉིད་དང་། ཁང་བཟང་ས་ལ་སོགས་པ་དམ་པ་བྱིན་པས་པགས་པ་འཇམ་པ་ ཉིད་དང་།འདུ་འཛི་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སྤུ་རེ་རེ་ནས་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བ་ཉིད་དང་། སྐྱེ་བོ་བླ་མ་ཐམས་ཅད་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཀོད་པས་ཞལ་མཛོད་སྤུས་བརྒྱན་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁ་དྲག་གི་ཚིག་གིས་ཁྱད་དུ་མ་བསད་པས་རོ་སྟོད་སེང་གེ་འདྲ་བ་ཉིད་ དང་།སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་ལེགས་པར་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་པས་དཔུང་མགོ་ཤིན་ཏུ་ཟླུམ་པ་ཉིད་དང་། སྨན་ལ་སོགས་པ་བྱིན་པས་ཕྲག་པ་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་། སྐྱེ་བོ་ནད་པའི་གཡོག་བྱས་པས་རོ་བྲོ་བའི་མཆོག་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། ནགས་ཚལ་ དང་ཀུན་དགའི་ར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་བཅུག་པས་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལྟར་ཆུ་ཞེང་གབ་པ་ཉིད་དང་།གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པར་བྱིན་པས་དབུ་གཙུག་ཏོར་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་། འཇམ་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་ལྗགས་རིང་བ་ཉིད་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམ་པའི་ཆོས་གོ་བར་བྱས་པས་ཚངས་པའི་དབྱངས་ཉིད་དང་། ཚིག་འཁྱལ་བ་སྤངས་པས་འགྲམ་པ་སེང་གེའི་འདྲ་བ་ཉིད་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བཀུར་བ་ལ་སོགས་པས་ཚེམས་དཀར་བ་ཉིད་དང་།

若问此三十二相为何，即是：
以恭敬迎送上师等故，具足手足轮相；
以坚固受持清净戒故，足如龟底安住；
以宣说四摄事故，手足指间如鹅王般网鬘相连；
以布施殊胜饮食等故，手足柔软具童体；
以布施殊胜舐食等故，手足肩背七处高起；
以解救将被杀者故，手指纤长；
以利益众生生计故，足跟宽广；
以断除杀生故，身形高大端直；
以不舍弃善法故，足无隆起；
以增长受持善法故，身毛上向；
以恭敬传授明咒工巧等故，小腿如伊那耶鹿；
以不拒绝求财众生故，手臂修长庄严；
以令一切众生受持清净梵行并守护密语故，阴藏隐密；
以布施殊胜卧具故，金色皮肤；
以布施殊胜宫殿等故，皮肤细滑；
以远离喧嚣等故，一一毛孔右旋；
以如实安置一切尊长众生故，面间白毫庄严；
以不以恶语轻蔑他人故，上身如狮子；
以随顺爱语善语故，双肩圆满；
以布施药物等故，双肩丰满；
以照料病人故，知味中最胜；
以令造作园林精舍等故，如尼拘陀树身量匀称；
以殊胜布施经堂等故，具顶髻相；
以柔和语故，舌相修长；
以令一切世界众生了知正法故，具梵音；
以断除绮语故，颊如狮子；
以恭敬一切众生故，牙齿洁白。

 སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བཀུར་བ་ལ་སོགས་པས་ཚེམས་དཀར་བ་ཉིད་དང་། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད ཀྱིས་ཚེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་།བདེན་པའི་ཚིག་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པས་ཚེམས་ཐགས་བཟང་བ་ཉིད་དང་། ཕྲ་མའི་ཚིག་སྤངས་པས་ཚེམས་བཞི་བཅུ་མངའ་བ་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་དང་འདྲ་བར་བལྟས་པར་སྤྱན་མཐོན་མཐིང་ཉིད་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་ པ་མེད་པར་བལྟས་པས་རྫི་མ་བའི་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཕྱག་ཞབས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་རུས་སྦལ་ཞབས། །ཕྱག་དང་ཞབས་སོར་དྲ་བས་འབྲེལ་པ་དང་། །ཕྱག་དང་ཞབས་བཅས་འཇམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས། །འདི་ཡི་སྐུ་ནི་བདུན་དག་མཐོ་བ་དང་། །སོར་མོ་རིང་དང་རྟིང་ ཡངས་སྐུ་ཆེ་དྲང་།།ཞབས་འབུར་མི་མངོན་སྤུ་ནི་གྱེན་དུ་ཕྱོགས། །བྱིན་པ་ཨེ་ནྱ་ཡ་འདྲའི་ཕྱག་རིང་མཛེས། །མདོམས་ཀྱི་སྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པའི་མཆོག་།པགས་པ་གསེར་མདོག་པགས་པ་སྲབ་པ་དང་། །སྤུ་ནི་རེ་རེ་ནས་གཡས་ལེགས་འཁྲུངས་དང་། །ཞལ་མཛོད་སྤུས་བརྒྱན་ སྐུ་སྟོད་སེང་གེ་འདྲ།།འདི་ཡི་དཔུང་པའི་མགོ་ཟླུམ་ཕྲག་པ་རྒྱས། །འདི་ལ་རོ་མི་ཞིམ་པ་རོ་མཆོག་སྣང་། །སྐུ་ནི་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལྟར་ཆུ་ཞེང་གབ། །གཙུག་ཏོར་དབུར་ལྡན་ལྗགས་རིང་མཛེས་པ་དང་། །ཚངས་དབྱངས་འགྲམ་པ་སེང་གེའི་འདྲ་དང་ཚེམས། ཤིན་ཏུ་དཀར་དང་ཚེམས་མཉམ་ཐགས་ བཟང་དང་།།གྲངས་ནི་བཞི་བཅུ་ཐམ་པར་ཚང་བ་དང་། །སྤྱན་ནི་མཐོན་མཐིང་སྤྱན་རྫི་བ་མཆོག་གི་།འདྲ་བ་འདི་དག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །འདི་ལ་མཚན་ནི་གང་གང་གི་།སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན། །དེ་དང་དེ་ནི་རབ་རྫོགས་པས། །མཚན་ནི་འདི་དག་ཡང་དག་ འགྲུབ།།བླ་མ་སྐྱེལ་ལ་སོགས་པ་དང་། །ཡང་དག་བླངས་པ་བརྟན་པ་དང་། །བསྡུ་བ་བསྟེན་དང་གྱ་ནོམ་པའི། །དངོས་པོ་སྦྱིན་དང་གསད་བྱ་བ། །ཐར་བར་བྱེད་དང་དགེ་བ་ནི། །ཡང་དག་བླངས་པ་སྤེལ་ལ་སོགས། །སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་ཡི་མཚན་ཉིད་དེ། །མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན། ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
以恭敬一切众生故具足洁白牙齿，以清净生计故牙齿齐平，以恒常说真实语故牙齿密集，以断离离间语故具足四十牙齿，以视一切众生如独子故具足绀青眼，以无嗔等心观照故眼睫如牛王。
如是偈曰：
手足轮相及龟足，
手足指间网鬘连，
手足柔软具童体，
此身七处皆高起。
指长跟广身高直，
足无隆起毛上向，
小腿似鹿手臂美，
阴藏隐密最殊胜。
金色皮肤细滑相，
一一毛孔右旋生，
面间白毫身狮子，
双肩圆满且丰满。
味知最胜身量称，
顶髻舌长皆端严，
梵音狮颊及白齿，
齐平密集数四十。
绀青眼目睫如牛，
此等三十二胜相。
于此诸相各各相，
何因何缘而成就？
以其因缘圆满故，
如是诸相悉成就。
恭敬师长等事业，
坚固受持诸净戒。
修习四摄诸法门，
布施殊胜诸资具，
救护将死众生命，
增长善法等诸因。
此等皆为成就相，
如经所说因缘相。

 །ཡང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སེན་མོ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ལྟ་བུ་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེན་མོའི་མདོག་སྣུམ་པ་ཉིད་དང་། རིགས ཀྱི་མཆོག་སྤེལ་བས་སེན་མོ་མཐོ་བ་ཉིད་དང་།ཚུལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོར་མོ་རྣམས་ཟླུམ་པ་ཉིད་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོར་མོ་རྣམས་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པར་མཐར་གྱིས་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོར་མོ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་ཉིད་དང་། ལུས་ལ་སོགས་ པའི་ལས་དང་འཚོ་བ་རབ་ཏུ་བསྲུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྩ་མི་མངོན་པ་ཉིད་དང་།ཉོན་མོངས་པའི་མདུད་པ་བཀྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྩ་མདུད་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ལོང་བུ་མི་མངོན་པ་ཉིད་དང་། བགྲོད་དཀའ་བའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བོ་སྒྲོལ་བར་མཛད་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞབས་མི་མཉམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་།མི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེང་གེའི་སྟབས་སུ་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། ཀླུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གླང་པོ་ཆེའི་སྟབས་སུ་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་པར་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངང་ པའི་སྟབས་སུ་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་།སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱུ་མཆོག་གི་སྟབས་སུ་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། སྐོར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལམ་དང་མཐུན་པར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཡས་ཕྱོགས་སུ་ལྡོག་ཅིང་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། མཛེས་པར་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཛེས་པར་ གཤེགས་པ་ཉིད་དང་།རྟག་ཏུ་སེམས་གྱ་གྱུ་མི་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡོ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་འཁྲིལ་བག་ཆགས་པ་ཉིད་དང་། སྡིག་པའི་ཆོས་དང་མ་འབགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་བྱི་དོར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་དང་། གདུལ་བྱ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་རིམ་པར་འཚམ་པ་ཉིད་དང་། སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་གཙང་བའི་ཕྱིར་སྐུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དང་། ཐུགས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐུ་འཇམ་པ་ཉིད་དང་། ཐུགས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་སྐུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་འདུལ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་མཚན་རྫོགས་པ་ཉིད་དང་། ཡངས་ཤིང་མཛེས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐུའི་ཁོ་ལག་ཡངས་ཤིང་བཟང་བ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་སྙོམས་པའི་ཕྱིར་གོམ་པ་སྙོམས་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་རྣམ་པར་དག པ་གཉིས་དང་།ཆོས་གོ་སླ་བ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གཞོན་ཤ་ཅན་ཉིད་དང་། ཐུགས་རྟག་ཏུ་མ་ཞུམ་པའི་ཕྱིར་སྐུ་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་།

以下是完整直译：
复次，何为八十种随好？即是：
以于诸行离贪故，指甲如铜色；
以于一切众生具增上利益心故，指甲光润；
以增长殊胜种姓故，指甲隆起；
以无过失行故，诸指圆满；
以积集善根故，诸指丰满；
以次第趣入故，诸指纤细；
以善护身等业及生计故，脉络不显；
以解脱烦恼结故，脉络无结；
以具甚深法智慧故，踝骨不显；
以度众生渡诸难处故，足无不平；
以善巧降伏人故，行如狮子；
以善巧降伏龙故，行如象王；
以善巧空中行故，行如鹅王；
以善为人中尊故，行如牛王；
以顺右绕道而行故，右旋而行；
以善巧庄严故，行相庄严；
以恒无谄曲心故，行无倾斜；
以善说功德故，身相婉约；
以不染污恶法故，身如新沐；
以随顺所化众生说法故，身相称；
以身等诸行清净故，身极清净；
以具大悲心故，身相柔软；
以意极清净故，身极清净；
以调伏法圆满故，相好圆满；
以宣说广大妙功德故，身相广大端严；
以于一切平等故，步履平稳；
以说清净法故，双目清净；
以说易解法故，身相年少；
以心恒无怯弱故，身无萎缩；
以善根超胜故，身相丰满。

 དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་། ཡང་སྲིད་པ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་པ་ཉིད་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་ འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེས་པ་ཉིད་དང་།ཚིག་གི་དོན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་གཟིགས་པ་རབ་རིབ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དང་། སློབ་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ དཀུ་ཟླུམ་པ་ཉིད་དང་།འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་སྦགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དཀུ་སྐབས་ཕྱེད་པ་ཉིད་དང་། ང་རྒྱལ་གྱི་འགྱིང་བ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དཀུ་མ་རྙོངས་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཟད་པ་རྣམ་པར་ཟློག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱལ་ཕྱང་ངེ་བ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟེ་བ་ཟབ་པ་ཉིད་དང་། སློབ་ མ་མཐུན་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟེ་བ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བ་ཉིད་དང་།འཁོར་ཀུན་ནས་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་མཛེས་པ་ཉིད་དང་། ཐུགས་གཙང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་གཙང་བ་ཉིད་དང་། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་ལ་སྨེ་བ་དང་གནག་ བག་མེད་པ་ཉིད་དང་།ལུས་ལ་སོགས་པ་ཟོ་མདོག་བདེ་བ་འཐོབ་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་ཤིང་བལ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པ་ཉིད་དང་། མདངས་ཡོད་པའི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་རྙེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་གི་རི་མོ་མདངས་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཕྱག་གི་རི་མོ་ཟབ་པ་ཉིད་དང་།ཕྱིས་རྗེས་སུ་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་གི་རི་མོ་རིང་བ་ཉིད་དང་། བསླབ་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཀུན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཉིད་དང་། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་དང་ འདྲ་བར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆུ་བིམ་པ་ལྟར་དམར་བ་ཉིད་དང་།ཚིག་འཇམ་པོས་འདུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྗགས་མཉེན་པ་ཉིད་དང་། ཡོན་ཏན་འཐད་པ་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྗགས་སྲབ་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་འདུལ་བ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཆགས་པ་ཅན་གྱིས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ ལྗགས་དམར་བ་ཉིད་དང་།བསྙེངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲུག་གི་སྒྲ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་། སྙན་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་སྙན་ཅིང་མཉེན་ལ་འཇམ་པ་ཉིད་དང་། སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་བསྡོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆེ་བ་ཟླུམ་པ་ཉིད་དང་། སྐྱེ་བོ་གདུལ་ བར་དཀའ་བ་འདུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཆེ་བ་རྣོ་བ་ཉིད་དང་།ཆོས་འདུལ་བ་ཤིན་ཏུ་དཀར་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཆེ་བ་དཀར་བ་ཉིད་དང་། མཉམ་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆེ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། མཐར་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆེ་བ་བྱིན་གྱིས་ ཕྲ་བ་ཉིད་དང་།

以下是完整直译：
以善根超胜故，身相丰满；
以尽诸有故，身极坚实；
以善说缘起差别故，支分肢节分明；
以说语义极清净故，视无翳清净；
以令弟子戒行圆满故，腰圆满；
以不染轮回过患故，腰腹分明；
以摧我慢高举故，腰不低陷；
以遮止法灭故，身相端直；
以证悟甚深法故，脐轮深邃；
以弟子和合深固故，脐右旋；
以眷属庄严故，周身端严；
以意清净故，行为清净；
以离非时调伏法故，身无黑痣；
以说身等安乐法故，手如棉触极柔软；
以得大沙门光泽故，手纹有光泽；
以住甚深法故，手纹深邃；
以后亦说清净法故，手纹修长；
以广说诸学处故，面不太长；
以证知一切世间如影像故，唇如频婆果红；
以柔语调伏故，舌柔软；
以具足功德故，舌薄净；
以调伏法难测凡夫贪著故，舌红色；
以无诸怯弱故，具雷音声；
以说悦意等故，语悦耳柔和；
以断诸有结缚故，牙齿圆满；
以调伏难化众生故，牙齿锐利；
以调伏法极白故，牙齿洁白；
以住平等地故，牙齿齐平；
以次第显示证悟故，牙齿渐细。

 མཐར་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆེ་བ་བྱིན་གྱིས་ ཕྲ་བ་ཉིད་དང་།ཤེས་རབ་མཆོག་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤངས་མཐོ་བ་ཉིད་དང་། སྐྱེ་བོ་གཙང་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤངས་གཙང་བ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱན་ཡངས་པ་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དྲངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྫི་མ་སྟུག་པ་ཉིད་དང་། འགྲོ་བ་གཞོན་ནུ་མ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མགུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱན་དཀར་གནག་འབྱེས་ཤིང་པད་མའི་འདབ་མ་རངས་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་དང་། རྟག་ཏུ་ཕྱིས་རྗེས་སུ་གཟིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྨིན་ཚུགས་རིང་བ་ཉིད་དང་། ཆོས་འདུལ་བ་འཇམ་པོ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྨིན་མ་འཇམ་པ་ཉིད་དང་། ཐུགས ཀྱི་རྒྱུད་དགེ་བས་བརླན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྨིན་མ་སྣུམ་པ་ཉིད་དང་།ཀུན་ཏུ་སྐྱོན་གཟིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྨིན་མའི་སྤུ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། མཆོག་ཏུ་གནོད་པ་བཟློག་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་རིང་ཞིང་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཡུལ་ ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྙན་མཉམ་པ་ཉིད་དང་།སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་མ་ཉམས་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྙན་གྱི་དབང་པོ་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དང་། ལྟ་བས་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཕྲལ་བ་ལེགས་པར་འབྱེས་པ་ཉིད་དང་། སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ཐོག་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕྲལ་བ་དབྱེས་ཆེ་བ་ཉིད་དང་།སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་། ཡུལ་གྱི་དགའ་བ་རྗེས་སུ་བཟློག་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་སྐྲ་བུང་བ་ལྟར་གནག་པ་ཉིད་དང་། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་སྐྲ་སྟུག་པ་ཉིད་དང་།བསྟན་པ་བློ་འཇམ་པོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་སྐྲ་འཇམ་པ་ཉིད་དང་། ཐུགས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་མ་འཁྲུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་སྐྲ་མ་འཛིངས་པ་ཉིད་དང་། རྟག་ཏུ་ཚིག་མི་རྩུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་སྐྲ་མི་བཤོར་ བ་ཉིད་དང་།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་མེ་ཏོག་བཀྲམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་སྐྲ་དྲི་ཞིམ་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་དང་ཞབས་དཔལ་གྱི་བེའུ་དང་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པས་བརྒྱན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
以次第显示证悟故，牙齿渐细；
以住最胜智慧故，鼻梁高耸；
以具足清净众生故，鼻相清净；
以法极广大故，眼目广大；
以引导众生故，睫毛浓密；
以令一切少女欢喜故，眼白黑分明如莲花瓣；
以恒常顾视后方故，眉毛修长；
以善巧柔和调伏法故，眉毛柔软；
以心相续润泽善法故，眉毛润泽；
以遍观过患故，眉毛齐整；
以最胜遮止损害故，手长广大；
以战胜贪等诸敌故，耳相齐等；
以令众生相续不坏故，耳根不坏；
以见所作皆不变异故，额际分明；
以为一切言说之首故，额际开阔；
以圆满最胜愿故，头顶广大；
以遮止境界贪著故，发如蜂色黑；
以断见修所断习气故，发相浓密；
以柔和智了知教法故，发相柔软；
以心不为贪等所扰故，发不纠结；
以恒说柔和语故，发不散乱；
以布列菩提分花故，发香芬芳；
以一切相庄严故，手足饰以吉祥海螺与万字相。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཐུབ་པའི་སེན་མོ་ ཟངས་མདོག་དང་།།མདོག་སྣུམ་མཐོ་དང་སེན་མོ་རྣམས། །ཟླུམ་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་དང་། །རྩ་མི་མངོན་དང་མདུད་པ་མེད། །ལོང་བུ་མི་མངོན་ཞབས་མཉམ་དང་། །སེང་གེ་གླང་ཆེན་བྱ་དང་ནི། །ཁྱུ་མཆོག་སྟབས་གཤེགས་གཡས་ཕྱོགས་དང་། མཛེས་གཤེགས་དྲང་དང་ འཁྲིལ་བག་ཆགས།།བྱི་དོར་བྱས་འདྲ་རིམ་པར་འཚམ། །གཙང་དང་འཇམ་དང་དག་པའི་སྐུ། །མཚན་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། །སྐུ་ཡི་ཁོ་ལག་ཡངས་ཤིང་བཟང་། །གོམ་སྙོམས་སྤྱན་ནི་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་གཞོན་མདོག་ཅན་ཉིད་དང་། །སྐུ་ཞུམ་མེད་དང་རྒྱས་པ་དང་། ། ཤིན་ཏུ་གྲིམས་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། །ཡན་ལག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་འབྱེས་དང་། །གཟིགས་པ་སྒྲིབ་མེད་དག་པ་དང་། །དཀུ་ཟླུམ་སྐབས་ཕྱིན་མ་རྙོངས་དང་། །ཕྱང་ངེ་བ་དང་ལྟེ་བ་ནི། །ཟབ་དང་གཡས་ཕྱོགས་འཁྱིལ་པ་དང་། །ཀུན་ནས་བལྟ་ན་སྡུག་པ་དང་། །ཀུན་སྤྱོད་གཙང་དང སྐུ་ལ་ནི།།སྨེ་བ་གནག་བག་མེད་པ་དང་། །ཕྱག་ནི་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་དང་། །ཕྱག་རིས་མདངས་ཡོད་ཟབ་རིང་དང་། །ཞལ་ནི་ཧ་ཅང་མི་རིང་དང་། །མཆུ་ནི་བིམ་པ་ལྟར་དམར་དང་། །ལྗགས་མཉེན་པ་དང་སྲབ་པ་དང་། །དམར་དང་འབྲུག་གི་སྒྲ་ཉིད་དང་། །གསུང་ མཉེན་འཇམ་དང་མཆེ་བ་ཟླུམ།།རྣོ་དང་དཀར་དང་མཉམ་པ་དང་། །བྱིན་གྱིས་ཕྲ་དང་ཤངས་མཐོ་དང་། །མཆོག་ཏུ་དག་པ་དག་དང་ནི། །སྤྱན་ཡངས་པ་དང་རྫི་མ་སྟུག་།པད་མའི་འདབ་མ་འདྲ་བ་དང་། །སྨིན་ཚུགས་རིང་དང་འཇམ་པ་དང་། །སྣུམ་དང་སྤུ་ནི་མཉམ་པ་དང་། །ཕྱག་རིང་ རྒྱས་དང་སྙན་མཉམ་དང་།།ཉམས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། །འཕྲལ་བ་ལེགས་པར་འབྱེས་པ་དང་། །དབྱེས་ཆེ་བ་དང་དབུ་རྒྱས་དང་། །དབུ་སྐྲ་བུང་བ་ལྟར་གནག་དང་། །སྟུག་འཇམ་མ་འཛིངས་ངོ་བོ་དང་། །མི་བཤོར་སྐྱེས་བུ་ཡིད་འཕྲོག་དང་། །དཔལ་གྱི་བེའུ་དང་བཀྲ་ ཤིས་ནི།།གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པས་བརྒྱན་པ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་གང་གིས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ པའི་དོན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་བཞི་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གང་གི་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར། །འགྲོ་ལ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་ དག་།མཉམ་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི། །ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
如是说道：
能仁指甲铜色泽，
润泽高耸诸指甲，
圆满渐细而庄严，
脉络不显无节结。
踝骨不显足平正，
狮子象王与飞禽，
牛王之步右旋行，
优雅正直具威仪。
如经擦拭次第齐，
清净柔和净妙身，
相好一切皆圆满，
身之仪态广且善。
步伐均匀眼清净，
极具青春之姿态，
身无怯弱且丰满，
身相极其庄严妙。
支分明显而分明，
目光清净无遮蔽，
腰圆适度无凹凸，
端正挺拔脐深邃。
右旋而转妙庄严，
举止清净诸身相，
无有黑痣诸瑕疵，
手如棉絮般柔软。
掌纹光泽且深长，
面容不长恰如宜，
唇如频婆果鲜红，
舌相柔软且纤薄。
红润雷音极清亮，
语音柔美齿圆润，
锋利洁白且齐平，
渐次纤细鼻高耸。
最极清净广大目，
睫毛浓密如莲瓣，
眉长柔软且润泽，
毛发齐整手长广。
耳相齐等无缺损，
额际分明开阔大，
头顶圆满发似蜂，
浓密柔顺无纠结。
不散夺人心魄相，
吉祥海螺与万字，
庄严其身为标饰，
此即佛陀妙相好。
如是所说。其后，应知如来释迦牟尼等身相，于轮回期间于一切世界中，平等成办众生所欲利益之身，即是由相续不断而成为诸佛世尊与一切凡夫共同之第四应化身。
如是说道：
以其尽轮回际间，
利众种种诸事业，
平等成办彼身相，
能仁化身恒不断。
如是所说。

 །དེ་ལ་དང་པོར་འགྲོ་བ་བཟང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་ནས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུ་བའི་དངོས པོ་བཞི་ལ་བཀོད་དེ།ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དོར་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་མཛད་ནས་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དེ་གཞན་གྱི་དོན་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་ལ་བཀོད་དེ།དེའི་རྗེས་ལ་རང་གི་དོན་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོམས་པ་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སྟེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལའོ།།དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གོམས་པ་ལའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ལའོ། ། དེ་ནས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྡར་བཏགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་འགོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་དྲུག་པ་ཤེས་པ་དང་ཤེས བྱའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ས་བདུན་པ་ལ་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལའོ། །དེ་ནས་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལའོ།།དེ་ནས་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་ལའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ས་དགུ་པ་ལ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་ལའོ།

以下是完整直译：
首先，对于善趣与非善趣众生无有执著，具无住相之特征，行持寂灭众生之事业后，安立于布施等四摄事中。以闻所生等智慧，从断除违品及取舍对治门中令其了知，如幻师般远离贪著等，以此令诸众生安立于如实了知利他等相之自性中。其后，于以三轮清净所显示之自利六度修习中。其后，于具自他二利相之佛道——即十善业道中。其后，于一切法自性空性之修习中。其后，依布施波罗蜜多，于第一地证悟遍行法界相之无二法中。其后，为圆满资粮之因，于第二地等中，安立一切戒等波罗蜜多法之假名智中。如是，渐次依般若波罗蜜多，于第六地无执著于能知所知事相之一切法无所缘中。其后，于第七地中，以方便波罗蜜多力成熟众生。其后，以力波罗蜜多力，于第八地不共声闻等之菩萨道中。其后，即于彼地，断除对一切法之执著中。其后，于第九地中，以愿波罗蜜多力获得菩提中。

 །དེའི་འོག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་བཅུ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བཀོད་ནས་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང་།ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་། འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་བཀོད་དེ།དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་ པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཞི་མེད་པ་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུའི་ཚོགས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་བཀོད་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་འགོད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པས་ན་དེའི་བདག་པོ་ལས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་ལས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་འབྱུང་བས་ན་མཛད་པ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡིན་པར་བཞེད་དོ་ཞེས་ཁོང་དུ ཆུད་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
其后，以智慧波罗蜜多力，安立于第十地清净种种佛刹中，复于彼地中，一生所系之自性正等菩提决定，以及十方世界众生利益，及于一切世界前往诸佛前等功德中安立。如是次第，即于彼地，安立于殊胜道自性一切菩提引导之法相菩提分，业果相续不失坏，如实了知一切事物，断除一切颠倒，断除颠倒无基之智慧，自性清净相菩萨清净，远离一切垢染之清净因聚，以空性自性了知有为无为无别后，安立于如来地涅槃中。如是，于世俗中，由生起受用圆满等身等显现门中作诸利益，故依彼教主所化众生显现，此二十七种如法身般恒时显现乃至轮回际，故当了知诸事业即是法身所摄。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདིའི། །ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད། །འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །བསྡུ་རྣམ་བཞི་ལ་འགོད་པ་དང་། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བཅས་པ་ཡི། །རྣམ་པར་བྱང་བ་རྟོགས་པ་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་དོན་ཇི་བཞིན་གྱི། །དོན་དང་ཕ་ རོལ་ཕྱིན་དྲུག་དང་།།སངས་རྒྱས་ལམ་དང་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཉིས་ཟད་དང་། །བརྡ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། །ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དང་ནི། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དང་སངས་ རྒྱས་ཞིང་།།རྣམ་པར་དག་དང་ངེས་པ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་དང་ཚད་མེད་དང་། །སངས་རྒྱས་རྟེན་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལས་རྣམས་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་དང་བདེན་མཐོང་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་སྤངས་པ་དང་། །དེ་གཞི་མེད་པའི་ཚུལ་དང་ནི། །རྣམ་པར་ བྱང་དང་ཚོགས་དང་ནི།།འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ། །ཐ་དད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་འགོད་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ཕྲིན་ལས་ནི། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་བསྟན་ བཅོས་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགོངས་པ་རྣམས་ཤུགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་དང་།རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གཞུང་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཁ་ཅིག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ གསུངས་པ་ལས་ཕལ་ཆེར་གཞན་དུ་བྱས་ནས་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ།ཅི་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་སྤོབས་པར་ བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡུམ་འདིའི་སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ལེགས་པར་མ་འབྲེལ་པར་བརྗོད་པས་བཤད་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་མཁྱེན་པར་མཛད་པར་རིགས་པ་ཡིན་པས་འདིར་བདག་གིས་སུན་དབྱུང་བའི་ཉེ་བར་དགོད་པ་མ་བྱས་སོ།ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པའོ།

以下是完整直译：
如是所说：
"乃至轮回所及际，
其业相续无间断。
安立诸众入寂业，
及于四摄诸法中，
了知具诸烦恼染，
及证得诸清净相，
如实利益诸有情，
及证六度波罗蜜，
佛道自性本空性，
二边寂灭无戏论，
无有能所所缘相，
令诸众生得成熟，
菩萨道及遮著相，
证得菩提清净刹，
决定利益诸有情，
无量功德佛所依，
菩提分法诸业用，
不失坏及见谛理，
永断一切诸颠倒，
无有颠倒之根基，
清净资粮及了知，
有为无为无差别，
安立涅槃寂灭中，
法身事业二十七，
如是安立诸建立。"
如是，以论典成为量故，以意趣力加行等文句等，随顺现证次第而说论义。是故，有些人舍弃大部分《现观庄严论颂》所说，另作他说，从"须菩提，关于菩萨之般若波罗蜜多"开始，乃至"汝当为菩萨摩诃萨宣说，令其从般若波罗蜜多中决定出生"等，未能善巧关联此般若总义及支分义而作解释者，唯应由诸圣者了知，故此处我不作破斥戏论。
此为《般若波罗蜜多释·现观庄严光明论》中"随觉知品"第二十九。

། །།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བའི་གཏམ གྱི་སྒོ་ནས་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཚོལ་བའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་བསགས་པ་དང་ལྡན་ པ་ཡིན་ཏེ་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།དམིགས་པ་སྤོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་པར་མངོན་ལ་ད་ལྟར་ནི་ས་བཅུ་ པའི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ལུས་ལ་ཆེད་ཆེར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རུས་པ་དང་རྐང་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ལ་མི་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་སྦྱིན་པར་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་རྙེད་པ་ནི་ནོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པའོ།།བཀུར་སྟི་ནི་མང་དུ་གཅེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་གྲགས་པས་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པའོ། །ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་དང་པོར། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་ པར་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བར་སྣང་ལ་སྒྲ་ཐོས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཡོན་དུ་མ་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་ལོགས་སུའོ། །ཤར་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་མ་ཡིན་པའོ། །ཅི་ ནས་བདག་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་འཇིག་ཚོགས་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།བདག་ལ་སོགས་པ་མི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གནས་པ་བདག་མེད་པ་རྣམས་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ ཅི་ནས་དེ་རྣམས་ལས་མ་གཡོས་པ་དེ་ལྟར་སོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའོ།

以下是完整直译：
为了通过如前所说八种现观的自性而证悟般若波罗蜜多，从初业者阶段开始，以往昔加行语门而示寻求次第，故说"复次，须菩提"等。
常啼菩萨已正发菩提心，具足布施等福德资粮，因随顺于声闻道，以及希求断除所缘，当时住于资粮地，显然精进于寻求决择分等教授，而今已成就第十地自在。
"不顾身"者，谓愿施舍骨肉等故。"不惜命"者，谓乐于施舍心脏故。"于利养、恭敬及偈颂"中，利养谓圆满财富，恭敬谓备受尊重，偈颂谓名声遍及诸方。
如说："初于资粮地，从诸佛法流，为得止观及广大智慧故，当得广大教授。"因未得法流三昧，故闻空中声。
"不向左顾视"者，谓不向左方。"非向东"等者，谓非向东等方位。
"不从我起，亦不从我见起"等，谓于我等不显现者，因未证为有故。于色等见道所住无我者，因已证为空故，故说"汝当如是行，不从彼等起"。
"退失"者，谓退转。

 །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གགས་བྱེད་པ་ལུས་ཀྱི་ངལ་དུབ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་འགོག་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་སྒོ་ནས་འདི་སྐད་དུ་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ལེ་ལོ་དང་།དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང་། །ཞུམ་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ ཅིང་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ཤིག་།དེ་ལྟར་ན་དེ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གདམས་ངག་བྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་འདུན་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་འདུག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །དེ་ནས བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བསྐྱེད་དོ།།དེ་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ལས་ལེ་ལོ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་ལེ་ལོ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་ གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ་དེས་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་བཞིན་ནི་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་བྱིང་བ་སྤོང་ལ། སྐྱོ་བའི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་ བྱེད་པས་ནི་རྒོད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བའི་དུས་སུ་ནི་མི་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་ཞི་བར་གྱུར་ནས་གང་གི་ཚེ་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ པ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ།།དེས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གདམས་ངག་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པས་ན་ཁས་བླངས་པའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་ བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།ཁས་ལེན་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ནི་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙོམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ང་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་བར་བྱེད་འདོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ་གོ་སླའོ། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་བསྟན་ནས་ཆོས་ལ་ བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་སྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ངུས་སྒྲ་ཐོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
禅定的障碍即身体疲惫等所生之障碍，此等皆以譬喻方式说明：于一切禅定中有懈怠、忘失所缘、沉没、掉举、以及不作功用、过分功用等六种过失，其对治即具足八种断行的禅定般若波罗蜜多，应当忆持并向东方而行。如是则当得闻法。此即所授教诫。
如是，由于对禅定功德生起胜解信心，瑜伽行者将生起欲求。由此，依坐力而发起精进。复由精进力而生起身心轻安。由身心轻安则能对治懈怠。因此，信等四法即是为断除懈怠。
正念是忘失所缘的对治，因其能令心正住于所缘故。正知是沉没与掉举的对治，因以忆念佛等功德等喜悦事能断除沉没，以忆念无常等厌离事能断除掉举故。
当沉没与掉举未能善寂之时，不作功用即是过失，为对治此故应修习作意。当沉没与掉举已寂，心不动于所缘，无有造作而自然趣入之时，过分功用即成过失，因其令心散乱故。是故应修习舍以为对治，此即所说。
由获得真实教授，故说"当如是行"以为承诺。对于"此承诺何以合理"之疑问，答以"我欲利益一切众生"等，易解。
先以人无我门而随教示，后以法无我门而随依止，故说"常啼闻声"等。

།ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤོང་བ་དང་། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་ཏིང་འཛིན་གྱི། །དོན་རྣམས་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཞེས་གསུངས་པས་རྣམ་པ་གང་ གིས་སོ་སོར་སྣང་བ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུངས་ཏེ།བརྟགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དབེན་པ་སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ།རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཞན་གྱི་དབང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ དོན་དུ་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དུས་སུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་བར་སྤྱད་ པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་དག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མ་བྱུང་བ་དང་།མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྩིས་ལའོ། ། ཆོས་འདོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགོས་པ་མཐོང་བས་སོ། །ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་ཏེ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་སོ། །འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་ན་སེམས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整直译：
为遍知及断除，
为现前而修习，
空性等诸定中，
诸义宣说三种。
如是所说，为遍知瓶等诸所现相之分别故说空性禅定。分别应当遍知其本性，因唯是迷乱故无所有。为现前证得离一切法执著之如幻智慧故说无相禅定，因瑜伽行者胜义自性圆成实性是应证悟之体性故。为断除法与补特伽罗执著之依他起性故说无愿禅定，因所取能取之执著乃颠倒而生故应当断除。
有些人说：为显示在生起闻思修自性智慧之时应如幻士而行故，说"遍断诸相"等三句。
其他人认为此即是空性等禅定之加行、正行及后得位。
为说明善知识之相故说"善知识者，空性"等。其中，于资粮地为积集福德资粮故说空性、无相、无愿；于胜解行地为生起智慧资粮自性之顺决择分故，依次说"无生、未生、无灭、无实"等法。
"遍知"即遍数。"欲求法"即见未来法之所需。"恭敬法"即观见现前之利益。
当见圣者菩萨法上与六万八千女众共具五欲功德时，说"不应生异心"，即"善男子，汝应了知魔业"等。

།དེ་དག་དེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་མེད་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་ པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་འདི་ནི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་རྩེ་བར་བྱེད་པ་མཐོང་བའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལྔ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟླས་ཏེ་བསྟན་ པའི་དགོས་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་ཤེས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ལྷོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱིར་བསྔོ་བ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུའོ།།བདག་གི་སྒྲ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ། བསམ་གཏན་ལ་ཐོབ་མངོན་པར་ཤེས། །མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་དེ། སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ། །མཆོད་པའི་ཕྱིར་དང་མཉན་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་ སུ་འགྲོ།།འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་དཔག་མེད་ལ། །བསྐལ་དཔག་མེད་འགྱུར་བསྙེན་བཀུར་བྱས། །དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་ལས་རུང་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་མཐོང་བའི་ ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་།དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྤོས་དང་ལྡན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མ་མཐོང་བས་བདག་གི་སྒྲ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་ དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་མ་དྲིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ངུ་བ་ནི་སྒྲ་གསང་མཐོན་པོས་སོ། །ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ངུ་བ་ནི་མཆི་མ་འབྱིན་པའོ། །ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ནི་དེ་ཉིད་སྒྲ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །མྱ་ངན་ བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གདུང་བའོ།

以下是完整直译：
"降伏彼等"者，即因无彼等之自在而降伏。
为显示善巧方便，故说"此乃调伏众生之方便"等。
显示依世俗谛之善巧方便后，依胜义谛者，即说"于彼刹那，善男子汝"等。"于彼刹那"者，即见游戏五欲功德之后。
如是迎疑问"何以故"而说"一切法"等。"自性空"者，即胜义中无生。为显示色等五蕴无我故，说"一切法无众生"等五句。"如幻"等重复宣说之意义已如前述。
知圣者菩萨法上七年中入一禅定后说"不应懈怠精进"者，即"善男子复次"等。
"回向"者，即相违。"我于彼声当往"者，即于资粮地：
"以得禅定通，
现证诸门中，
为供养听闻，
无量诸佛故，
往诣诸世界。
此于无量佛，
历无量劫供，
由供养彼故，
心成最堪能。"
如是所说，虽有神通，然因无见法上解脱之能力，及为令其成熟，法上以殊胜善巧方便加持故，因未见法上解脱所生香城，故未问"我于彼声当往"之义。
有些人说："哭泣"者，即高声；"号啕"者，则与此相反。其他人认为："哭泣"者，即流泪；"号啕"者，即有声流泪。"忧愁"者，即心中悲恸。

།སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ནི་ཀྱི་ཧུད་རེ་སྡུག་བསླུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་གདམས་ངག་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་བརྩམས་པ་ལས་ཚོགས་ཀྱིས་ཉིད་དུ་ སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པ་ན་གང་ཞིག་ཐོབ་པས་ཚིག་དང་དོན་འཛིན་པར་ནུས་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་ལ།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དག་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་གདམས་ངག་འཐོབ་པོ་ཞེས་ གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་གདུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པས་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་ཞིང་ངོ་། །གོ་ཆ་དང་དགེ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྩོན་འགྲུས་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ཚིག་གསུམ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།འདོད་པ་འདི་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུ་དོར་བ་མེད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གྱིས་ལའོ་། །དེ་ལ་ནང་གི་ནོར་རྣམས་ཡོད་པས་ན་འབྱོར་པའོ། །ཕྱིའི་ནོར་རྣམས་ཡོད་པས་ན་རྒྱས་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ ཚོགས་ཀྱི་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་བདེ་བའོ།།འབྲུ་ལ་སོགས་པ་མང་བས་ན་ལོ་ལེགས་པའོ། །རྟ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མང་བས་ན་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དང་མིས་གང་བའོ། །བར་བར་གྱི་ཚོང་ཁང་གི་ཕྲིང་བ་ནི་ཚོང་ཁང་སྒྲིགས་པའོ། །མཐའ་གཅིག་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཕ་རོལ་ གྱི་མཐར་ཐུག་པར་སང་བས་ན་ཕིགས་པར་གྱུར་པའོ།།མཉམ་ཞིང་མཉམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚད་མཉམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བཟླས་ནས་ལན་གཉིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྐྱེ་བོ་དང་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པ་དང་རྐང་གིས་འགྲོ་བའི་གནས་མཛེར་དོག་མེད་པར་ གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དེ་ལ་སྐྱེ་བོ་བཞོན་པའི་གནས་ནི་གླང་པོ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་བཞོན་པའི་གནས་སུ་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པའི་གནས་ནི་ཤི་བི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པའི་གནས་སོ། །རྐང་གིས་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་རྐང་གཉིས་པས་འགྲོ་བའི་གནས་ སོ།།བར་གྱི་ཚོང་ཁང་གི་ཕྲེང་བ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་གང་དག་ལ་སྐྱེ་བོ་དང་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པ་དང་རྐང་གིས་འགྲོ་བའི་གནས་མཛེར་དོག་མེད་པར་གནས་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེས་ན་དེ་དག་གི་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་པ་སྟེ། རྫོགས་པར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མདའ་ཡབ་རྣམས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོའི་དབྱིབས་ཅན་གྱི་ཕྲེང་བའོ།།གཡེར་ཀའི་དྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིལ་བུ་ཆུང་ངུའི་ཚོགས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་མཛེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འཇམ་ཞིང་ངོ་། །སྙིང་ལ་འབབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྙན་པའོ།

以下是完整直译：
"悲叹"者，即"呜呼痛哉"等言词。
如前所说，由于极为精进修习法无我、人无我之教授及般若波罗蜜多作意，当心于资粮位中成为堪能时，获得能持文义之"法流三昧"。获得此三昧时，为增长三昧与智慧故，从诸佛获得教授，此即所说"须菩提，尔时常啼菩萨摩诃萨"等。
"如是悲恸"者，即如是以殷重欲求而生起。以铠甲、善及众生差别而说"此精进"等三句。
"以如是欲求"者，即以获得之欲求。"随行"者，即无间断地随行。
其中，由具内财故为"富"。由具外财故为"盛"。由离他军众损害等故为"乐"。由谷物等丰盛故为"丰年"。由马象等及人众多故为"人众充满"。
"中间店铺行"者，即店铺排列。由从一端至另一端延伸故为"成列"。
"平等平等"者，有人说是尺度相等。其他人说是重复说两遍。
关于"众人、轿乘、步行之处无拥挤而住"，其中"众人乘具之处"即象马等乘具之处，"轿乘之处"即轿等乘具之处，"步行之处"即两足行走之处。
凡是五百店铺行中，众人、轿乘、步行之处无拥挤而住者，皆称为如是，故其义为善成、圆满。
"栏楯"者，即头形状之行列。"铃网"者，即小铃群。其中，因具美故为"柔"，因悦意故为"妙"。

 །དགའ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཡིད་དུ་འོང་བའོ་། །ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་ པའི་རོལ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པི་ཝང་དང་གླིང་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རོལ་མོའི་ཁྱད་པར་རོ།།ཆུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འབབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་བསྐོར་བས་འབབ་པའོ། །ུཏྤལ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་། པུཎྜ་རཱི་ཀ་དང་། གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་བཟངས་དང་ཙན་དན་ དང་ཨུཏྤ་ལ་སོགས་པས་སོ།།ཆུ་ཞེང་དུ་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་ཙམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆུ་ཞེང་དུ་འཁོར་ཡུག་དག་ཏུའོ། །སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མདོག་སྔོན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཁ་དོག་སྔོན་པོའོ། །བཅོས་པའི་ སྔོན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་སྔོན་པོར་སྟོན་པའོ།།གཉི་གར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བས་སྔོན་པོའོ་། །སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལ་གུས་པར་བྱེད་པ་ནི་དད་པའོ། །དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་དེ་དང་ ལྡན་པ་སྟེ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཞེས་ཕྱི་མ་དང་སྦྱར་རོ། །གྲོང་ཁྱེར་སྤོས་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་དབུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་དང་ལྡན་པས་མངོན་པར་ མཚོན་པའི་གནས་ཀྱི་བཞི་མདོའི་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀརྐ་ཏ་ནའི་རང་བཞིན་ལ་ཞེས་བྱ་[(]བནི་[,]བ་ནི[)]་ཀརྐ་ཏ་ན་ནི་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ དང་ལྡན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའོ།།དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་ཡིད་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པའོ། །འདི་ལྟར། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་གཉིས་དང་ནི་ཀུན་ཏུ་འབྲེལ་པ་ལས། ། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་འདོད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་རྣམས་ལ་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
因能令欢喜故为"悦意"。"具五支乐器"者，即琵琶、笛等乐器之差别。
"水顺流而下"者，即水向右旋转而流。
"优钵罗、拘物头、芬陀利及其他"者，即香料、檀香、优钵罗等。
关于"水宽如车轮"者，即水之宽度周遍。
关于"青色"等，其中"青色"为总说。由具先天青色故为青色。由人工染青故显青。由二者皆明显显现故为青。黄色等亦当如是了知。
"佛法"即般若波罗蜜多。对此恭敬即信心。随行于此即具足此，为闻思本性之善解智慧，称为如是。此等由前业异熟所成，应与后文相连。
"于具香城市中央"者，即与城市相应之显著处四衢道中央。
以受用小中大差别而说"受用"等三句。
"迦迦怛那性"者，迦迦怛那即因陀尼蓝。
"具五欲功德"者，即生身乐。"得自在"者，即于心正生意乐。
如是：
"若有我则知有他，
由我他分而生执嗔，
由与此二相系故，
一切过患皆得生。"
以此理趣，由我执、我所执之执著为先导，此一切贪等烦恼成为苦异熟之因。然而，由修一切法如幻故，因于烦恼得自在，为调伏众生，以殊胜意乐如幻化人般受用欲乐之胜子等，于彼不成过失。

།དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་ནི། །སྐྱེ་ བ་ཀུན་ཏུ་རྟག་པར་ཡང་།།འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་གྱུར་ནས་ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །ཐབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ལ། །འཁོར་བ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་དང་། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲས་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་བཤད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཐབས་སུ་འདོད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་།སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་བལ་བཏིང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཤིང་བལ་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །སྟན་ བར་ཚངས་ཅན་ནི་ལ་བའི་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ།།སྙིང་པོ་ཅན་ནི་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་ཟླུམ་པོའོ་། །གོས་ཀྱི་བླ་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ལས་བྱས་པའི་བླ་རེའོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་ནུས་པ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་དད་པ་དང་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་དད་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་མ་ཆད་པར་རོ། །ཡུན་རིང་པོར་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དོན་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཐོབ་པས་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་དྲུག་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདམས་ངག་གིས་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉན་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཐོས་ནས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་སོ། །རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྣམ་པར་གནས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་ལྟ་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཞེས་བྱའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་རྟོགས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཅུ་གཉིས་སོ།

如是：
"在家菩萨者，
生生世世中，
成转轮王已，
利益诸众生。
具大方便者，
轮回即寂灭，
烦恼成觉支，
是故佛子不思议。"
所说菩萨为调伏众生方便而受用欲乐，此中无过。因受持戒律而受用欲乐则成毁犯。
"铺棉絮"者，棉絮即人所知。"有缘座垫"是特殊毛毯种类。"有心"即圆形有缘座垫。"衣帐"即以衣制成之帐幕。
为显示存在性、具功德性、能力可信、信心及希求相之信心故，说"依诸法"等三句。
"相续不断"即无间断。由获得长期所求义利方便，得小中大乐，故依次说"喜"等六句。
"由如来教诫得清净意乐，闻般若波罗蜜多"，此说即"尔时，常啼菩萨摩诃萨"等。
"具足因缘者闻法有果"，此说即"闻已"等。
"无住想"即如幻想。"一切证悟由法无我所分"，此说即"彼三摩地门"等。
住于何等三摩地而观一切法性如幻等，即名"观一切法体性三摩地"。
关于"一切法体性无所缘三摩地"等亦当如是解说。
其中四顺决择分以小中大差别，成"观一切法体性"等十二三摩地。

།ཡང་དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཉིད་ལ་སྒྱུ་མ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྔ་བཅུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོ་ལས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འདི་ཉིད་ལ་གནས་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་བྱིས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་།གཟུངས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་ ས་དང་པོ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྣང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེར་ཐོབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ལ་གནས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཕྱོགས་གཞན་དག་ལས་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ སངས་རྒྱས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ།གཞན་ལ་སྒྲུབ་པ་དག་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲངས་མེད་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དག་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མེད་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས པ་གཉིས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྟན་པ་འཇུག་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ ཉིད་དེར་གནས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་གི་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བསྟན་པ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའི་གནས་ཉིད་དུ་ཡང་དགོངས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང་། བསྟན་པའི་རིམ་པ་གཅིག་ཏུ་ བྱས་པ་རྣམས་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དུ་མ་རྣམས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཡང་གཞན་དག་ནི་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། བྱུང་བ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བསོད་ནམས་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་མི་སྣང་བར་ཟད་དོ།

复次，从此出离之信解行地中，应知有"断除幻相"等五十种三摩地。如《圣宝云经》中说：住于此信解行地之菩萨，虽是异生凡夫，然已超越一切凡愚过失，具足无量三摩地、陀罗尼、解脱、神通。
由清净意乐力故，为证初地，于等持位中获得广大如来光明为先导之教诫，此即"由住彼等三摩地"等文。
其他处说初地等见百佛等，应知定当如是，因不能否定他人之修证故。是故于信解行地中当见无量如来。
若问：一世界中二如来出现相违，云何得有？
有说：见他方世界所住无量诸佛世尊。
复有说：所说二如来不得同时出现于世，遮止同时生起者，是就教法住世而说。故其义即是二如来教法不得同时出现于世。
如是，由为利他故，彼等出现即是教法住世。若尔，于此世界处所，由等同意乐及教法次第一致，因缘具足故，得见多如来同时出现，如是而说。
又有说：所说"非无前后"者，是许彼等次第出现，而彼等以法身、受用身无般涅槃而住，然于无福德者不现而已。

།བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསོད་ནམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉུང་ངུའམ་མང་པོ་ཉེ་བར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ལ་ལ་ ནི་དེའི་ཚེ་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གི་བྱིན་གྱི་རླབས་སམ་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་མཐུས་ཆོ་འཕྲུལ་མཛད་པའི་དུས་སུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་སྤྲུལ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་དང་པོ་པ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་སེམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྣང་བར་རྟོགས་པ་ཉིད་སྐྱེས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།མགོ་ལ་ཐོད་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་ ལ་གོས་དཀྲིས་པ་ཐོགས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཟུང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཏུ་གདུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །དེའི་རིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་ འཚོའི་བར་དུ་བདག་གི་ལུས་བཙོངས་ན་ནི་གཞན་གྱི་ཁ་ན་ལས་པས་དེར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་མཆོད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་བྲལ་བར་འགྱུར་བས་དུས་རེ་ཞིག་ཙམ་དུ་བདག་གི་ལུས་བཙོངས་པའི་རིན་གྱིས་སོ།།ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷའི་མཆོད་པ་ ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་སྲིད་མོད་ཀྱི།དེའི་རིན་འཛིན་པ་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁ་ཅིག་གིའོ། །གཞན་དག་ནི་ཆོས་མི་ཉན་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་རྩོལ་བའི་དྲན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་གི་ བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པ་རྣམས་ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ།།ལ་ལ་ནི་རིམ་པ་འདིས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཞིག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་འཚེ་བས་རྣམ་པར་ ཞིག་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།།འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་འདོད་པའི་རྒྱུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་འདོད་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པས་སེམས་དགའ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ ནོ།།གང་འདོད་པ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྙིང་ལ་སོགས་པ་བྱིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བར་མ་མཐོང་བས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།

我为您直译如下：
具有福德者则随其福德多寡而见少或多。有些人说，当时彼处由一如来加持或圣者法上之力所作神变之时，如同凡夫般见无量化现如来。
又有人说，由具不可思议解脱门之修习力，如同初业者一般，生起通达自心显现无量如来之证悟，故见无量如来。
"如头上之帽"者，意为如头上所戴之帽，汝当持之之意。
同样，对"为何如此"之疑问，说"善男子，以其力"等。"极为忧恼"者，即心不悦。"以其价值"者，意为若终身卖身，则因他人所雇使而无暇前往彼处，将远离供养，故仅暂时以卖身所得之价值。
虽然资粮地中亦可能以神通力有天供养等，但有人说执持其价值是为令敬重法。其他人说，为听闻法而精进，故远离专注神通与神变之念。又有人说，是为令懈怠者生起求法之欢喜而示现。有人解释说，此次第是为利益商主之女等。
"破坏"等三词，依次配合由自害、他害及二者而破坏。"为欲及因欲"者，意为为已经历和未经历之欲望对境。由获大、中、小喜悦而说"心欢喜"等三句。
对于"随所欲施与"，有人认为，虽以神通力已施心等，因见不成闻法障碍故允诺施与。

 །ལ་ལ་ནི་ཆོས་ལ་མཆོད་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་ འགྱུར་བ་ཡང་མ་རྩིས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།བསམ་པ་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་གྱི་རྫས་མང་པོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་གང་ཡོངས་སུ་གཏང་བ་དེ་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ན་ཚ་དག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པ་དག་གོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྤྱིའོ།།ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འདོད་པའོ། །ཉེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་བཟོད་པའོ། །ཡུལ་འདི་ལ་ནི་ངའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་དུ་གྱུར་པའམ་བདག་ པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྐྱེ་བོ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་འབྲིང་དང་རྟུལ་པོ་ལ་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕྲལ་དུ་སྐྱེས་པའི་ནད་མེད་པས་ན་ནད་མེད་པའོ། །ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ནད་ལ་ལྟོས་ནས་ འབྱུང་དུ་རུང་བ་ཉིད་མེད་པས་ན་འཚེ་བ་མེད་པའོ།།ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོན་ཅིག་པའོ། །ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁང་པའོ། །དགྱེར་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོང་ཅིག་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ང་ནི་དབུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མང་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ དག་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་མང་པོའོ་།།རྣམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་མཐའ་ཡས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྩོལ་ཅིག་པའོ། །རྟག་ཏུ་ངུས་རྒྱང་རིང་མོ་ཞིག་ནས་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ ན་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་གྲོང་ཁྱེར་སྤོས་ལྡན་རྒྱང་རིང་མོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ངོ་།།ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་གང་ན་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བས་དྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བཏབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་ དཀའ་ཞིང་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྐུ་རེགས་བདུན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་དམ་པར་བཅིངས་ནས་མདུད་པའི་གནས་བདུན་ལ་རང་གི་མིང་གི་རྒྱ་བདུན་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གིས་འདོད་དོ།སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ ཉིད་དུ་མཁྱེན་ནས་ཤིན་ཏུ་མགུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་མཛད་པ་ནི་དེ་ནས་མེ་ཏོག་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་སྤྱི་བོའི་སྟེང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
有人解释说，为供养法而追求，甚至不计会成为障碍。以"发心广大即是大供养，而非物品众多"之心，说"将汝所舍者施予我"。
"病痛"者，即伤害。"功德之相"者，即功德之总相。"功德之殊胜"者，即功德之自相。于此随顺意乐故为所欲。不生过失故为堪忍。
"于此境我无能力"者，意为非为主宰或所有，即无能力之义。
依利根、中根、钝根众生所见而说"刹那"等三句。无当下所生之病故为无病。对后来之病而言，无可能生起故为无害。
"来此"者，即请来。"家"者，即房屋。"请施"者，即请给予。如前，对"为何如此"之疑问，说"我贫穷"等。
"若有众多广大"者，以物品分类无量为众多，各类无边为广大。"请允许"者，即请赐予许可。
"常啼从远处见到"者，因获殊胜证悟，故有见法上解脱门之能力，从远处见到香城。"憍尸迦住何处"者，因为求法而远离神通之精进故而询问。
"以七重印封"者，有人认为，为令生起恭敬心，因其难得且意义重大，以七层布带紧密包裹，于七处结处以自名七印封印而置。
知其具有福分，为令极其欢喜而示现神变，故说"尔时彼等花于菩萨摩诃萨法上头顶上"等。

།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞུ་ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་བྱུང་བའི་ཚུལ་གསོལ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་བདག་འདི་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚོལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། རྟག་ཏུ་ངུའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་བཀག་པས་མཐོང་བའི་ལམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སྟོན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ བཞིན་ཉིད་དང་།མི་སྐྱེ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་འདི་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གཞན་དག་ནི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ན་ལྷག་པ་ཚར་གཅོད་པའི་གནས་ཡིན་པར་རིགས་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྗོད་ པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེ་ལྷག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་རྩོད་པ་བཀོད་ནས་གང་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་ནི་དེ་ལ་གྲགས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ།།འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ནི་བློ་གྲོས་ཐ་དད་པ་མང་ པོ་འདུས་པ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དཔེ་མང་པོ་གསུངས་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ།།དཔེ་འདི་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་ཡིན་གྱི་བསྡུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཚིག་ལྷག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དཔོག་པའི་ཕྱིར་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་སོ།།དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་ནས་བརྟགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། སྨིག་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ།

我为您直译如下：
为了请问了知如来之来去，而陈述往昔因缘，故说"善男子，我于此处寻求般若波罗蜜多"等。
此为《般若波罗蜜多论释现观庄严光明》中第三十品《常啼品》。
为生起见道，以遮遣诸如来来去而显示诸法无我，故说此语，并说"菩萨摩诃萨法上"等。
有人说，以真如、不生、实际、空性、如实、离贪、灭、虚空界之自性而显示，依次表明诸佛世尊如幻等八种现观差别，即一切相智等。
因此而说"善男子，从彼等法"等。"从彼等法"者，意为从一切相智等诸法中，非是异于如来，然此等之真如即是如来。
其他人说，因有多余之因与喻，应成破斥之处，即使以细微理论亦当说，然何故最胜理王世尊说多余之喻？对此争论，回答：于所应证唯一处，当说唯一众所周知之义。因彼众会中聚集诸多不同智慧者，故依彼而说多喻实为应理。此等诸喻亦是分别而说，非为摄要。如是对一切多余语词作如是答辩。
同样，因智者能依喻而推知缘起等因，故未说因。
如是显示诸如来之本性后，为遮除分别执著而说"善男子，譬如士夫"等。"阳焰"者，即具有日光特征者。

 །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པས་ན་ཤེས་རབ་འཆལ་བའོ། །དེ་ལ་ཆུ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུའི་རྣམ་པ་ལ་འོད་ཟེར་གྱིས་གདུངས པའི་མྱ་ངན་ནི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གཞན་ཡིན་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཡང་དག་པར་ན་ཆུ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ལ་དམིགས་ པའི་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་ནོ།།གཞན་གྱི་དབང་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་[(]ན[,]ནོ[)]། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྤྲུལ་པ་ལ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་གོ།།རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསམ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་རྨི་ལམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རྨི་ལམ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་དེ་དང་གཞན་ན་ཡང་། །དུས་དེ་དང་ནི་དུས་གཞན་ན། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཕྱི་རོལ་དམིགས། །ཡུལ་དང་དུས་གཞན་བདག་ཉིད་དོ། །རྨི་ལམ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །ཡུལ་དེ་དང་ནི་ཡུལ་གཞན་ནོ། །སྙམ་ན་མི་འགྱུར་ ཏེ།རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གཞན་ལ་དམིགས་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། །ཁང་པ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ངུའི་ནང་དུ་རི་དང་ཤིང་དང་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དཔག་ཚད་མང་པོའི་ཚད་ ཙམ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྨི་ལམ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མས་འཐད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
因不了知事物之自性，故为愚童性者。因颠倒了知，故为慧乱者。
其中"水本无自性"者，于阳焰水相中，为日光所炙之苦非所缘，若为具他相之识之他境，则成太过。一切事物皆为互相返体性，故实际上水非阳焰等之自性，因此，缘此之识因无境故为迷乱。
如前，若问何故，为遮此疑，故说"不应视如来为色身"。遍计所执唯是空性故，如来非色身自性。
为遮除对依他起之执著，故说"善男子，譬如幻化"等。取相与能取之相皆为虚妄，故幻化中无行等，此为其义。
"善男子，如是于如来身"者，即于依他起自性。为思维遮除圆成实执著故，说"善男子，譬如睡眠之人于梦中"等。
梦为虚妄故，若谓：
"彼生及他生，
彼时与他时，
一切外境缘，
境时异自性。
梦中识行境，
彼境与他境。"
然不应理。具异相之识缘异相则成太过故。亦不应为外境自性，因于极小房屋中，能见山林海等有碍之多由旬量故。是故，如是识生即为迷乱，故梦为虚妄。
"善男子，如是诸法，如来说如梦"者，以离量所成之生故，一切圆成实自性法如梦。

།ཆོས་ཉིད་མི་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་མི་རྟོགས་པའོ། །འགྲོ་བ་དྲུག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ལྔ་ལས་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་འགྲོ་བ་ལྔ་ལས་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ནི་ཉམས་བླ་ཡི། །ལྟ་བས་ནམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་མཐོ་རིས་འཐོབ། །ལྟ་བས་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ ལྷག་པར་མོས་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སློབ་མ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གསུམ་དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་བཀག་པ་ན་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།སེམས་ཅན་གང་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱ་བ་ནི་། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་བཤད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་དགེ་བའི་ལས་ ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ།།རྐྱེན་དེ་དག་ཡོད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གི་སྐུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་སྐུར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཐུན་མོང་གི་ལས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ས་བདུན་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའོ། ། མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ས་གསུམ་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའོ། །ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

我为您直译如下：
"不知法性"者，即不了知无生之体性。"六道"者，于天等五道之外，阿修罗道另立为一故。
"彼等世尊声闻"者，如说：
"宁可毁戒律，
不应坏正见，
戒律得生天，
正见证胜位。"
如是，唯彼等于如幻法性深信者，方为世尊弟子。
当遮遍计所执等三义为真实自性时，为除愚钝众生"若尔则无如来"之见解，故说依缘起之如来实有，即"善男子，譬如大海中"等。
"依某些众生善根"者，如说"业生种种世间"，依众生共同善业，世俗谛中以善根为因故，彼等非无因。"若有彼等缘"者，"自然"二字为省略。
"诸佛世尊之身亦非无因"者，以佛陀随所化众生善根力而成就身故非无因。
显示由共业所生已，今为显示世尊由不共业决定生起故，说"由往昔行为所成就"等。其中，有说：由胜解行地所分故，由往昔行为所成就；由欢喜等七加行地之近取而决定生起故，依因；由不动等三果地之俱有因所生故，依缘；以遍光地所摄故，从往昔业之异熟而生。
故说"非自性如来"者，即"于十方世界中皆无"等。

།དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་ཚད་མས་འཆད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་ བ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་པི་ཝང་གི་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཤིང་བུ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྒྱུད་དཀྲིས་པ་ཡུ་བའི་རྩེ་མོ་ལ་གཞག་པའི་ཤིང་ ལ་སོགས་པའི་དྲིལ་ཤིང་ངོ་།།རྒྱུད་ལ་ནི་ངོས་ན་གནས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །སྒྲ་དེ་ཡང་པི་ཝང་གི་ཁོག་པ་ལས་མ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཅིག་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ལས་སྒྲར་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ ཀྱང་སྒྲར་བཏགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་ཚོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་གམ་དུ་མ་ཞིག་བྱེད་དམ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་གཅིག་ཀྱང་འབྲས་བུ་དུ་མ་འམ་གཅིག་བྱེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པ་ བཞིར་བརྟག་གོ།།དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་། །དེའི་ཚེ་མིག་དང་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་པ་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མེད་པས་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་ དད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པའི་བྱེད་པ་པོར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་ པ་མེད་པ་དག་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཡང་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་འདི་དག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ལ་བཟོ་བ་མ་ཡིན་ནམ།དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པ་ལས་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ ཀྱི་།འོན་ཀྱང་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
如说：
"能作胜义义，
此为胜义有。"
为破除凡夫执著以量所说因果关系力而唯缘起即是真实如来之见，故说"善男子，譬如琵琶声生起"等。
其中，"依木"者，即缠绕琴弦置于柄端之木等拨子。"弦"者，即位于表面之特殊弦。"彼声亦非从琵琶腔内生"等，显示无单一生因。"由彼等一切和合而假立为声"，此亦显示唯是假立声，遮除和合为真实能生体性。
此说：多因生一果或多果？如是，一因亦生多果或一果？如是作四种观察。
其中，若许多因生一果之立场，则当许眼、色、光明及作意生起单一眼识时，因虽差别而果无差别，则因差别不成为果差别之作者；如是，虽无因无差别亦生无差别果，故因无差别不成为果无差别之作者。
是故，因之差别与无差别于随行、返遮二者无所依故，果之差别与无差别成无因。若尔，除差别与无差别外更无他故，种种永远成有或无，以无因故无所依。
若谓：能生果者是和合，以随其随行与返遮故，此等果之差别与无差别随顺差别与无差别，岂非合理？故云何成无因？
此无实义。如是，所谓和合，除和合外更无他法，然以和合声说诸和合之体性，彼等互为返遮之体性成为眼等差别。

 །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་ན། དེའི་ཚེ་ཚོགས་པ་གཞན་གྱི་ ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅི་སྟེ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད།འོན་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་ཐ་དད་པས་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་།གལ་ཏེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་གཅིག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ དེ་ལས་གཞན་དག་ལྡོག་པ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་བཞིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་གཞན་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་མེད་དོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའི། འོན་ཀྱང་གཅིག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ལ་མེད་དོ། །གཞན་ ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་ལྡོག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད།འདི་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གཅིག་ལས་ལྡོག་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་གྱི། འབྲས་བུ་དེ་དང་མི་ལྡན་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་དེ་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཅིག་པོ་དེ་ཁོ་ནས་འབྲས་ བུ་དེ་བྱས་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་པ་ལ་གཞན་དག་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད།འདི་སྙམ་དུ་འདི་གཅིག་པུས་ཀྱང་ནུས་ན་འདིར་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་གང་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ། དངོས་པོ་རྣམས་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི། དེ་དག་ནི་སེམས་པ་ མེད་པར་བྱེད་པ་ཅན་རང་གི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་འདུ་བའི་ཆོས་ཅན་དག་དེ་བྱེད་པ་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ལ་ནི་ཀླན་ཀ་བཙལ་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་རྒྱུ་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་ རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ལས་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་མ་མཐོང་བས།རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་མེད་པ་ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་པོར་མི་འགྱུར་རོ།

我为您直译如下：
若无差别之一体能生眼识果，尔时，属于其他和合中之和合事物，何故不能生眼识？若谓因眼等与地等有差别故不能生，然眼等亦互为自性差别，云何能生？
若谓以是能生自性故，然非如是。以离能生外即安立为非能生故，是故，若离一者之能生体性，余者返遮则不成能生，以异于能生故，如余事物。
若作是念：不说余者无所生体性，然一者之能生体性，余者则无。复次，唯以自体为能生，非以他体，以非彼体性故。未成离能生自性之返遮故，如自性差别亦是，以自体能生亦是，此有何相违？
如是，离一能生者不成彼体性，然非无彼果，唯彼须作彼果，此有何理？若尔，唯由彼一作彼果故，作彼果何须余者？
若作是念：若此一者亦能，则我等何所作而返遮？诸事物无先作思维而作，彼等无心而作，具足自因圆满和合法性，作彼时如是，不应寻过。若尔，则一因所生果之自性，余者亦能作。
若尔，由因相差别不见果相差别故，因差别生无异无差别果故，差别不成为作者。

 །འོན་ཏེ་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ལུས་ཅན་ཡིན་ཡང་མིག་ལ་ སོགས་པ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་གིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ།གཞན་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་འདི་དག་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་དུ་ནི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་མེད་པས་དོག་པ་མེད་པར་ཐལ་བས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་སྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ལས་ཡིན་པས་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་རྒྱུའི་ཚོགས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ལས་འབྲས་བུ་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཆ་དེ་ཙམ་ཁོ་ནས་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ དང་།ཐ་མི་དད་པ་དག་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གཉི་ག་ལ་ངེས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པའམ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ཇི་ལྟར་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ དུ་ཐ་དད་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཅི་འབྲེལ་པ་ཁས་ལེན་པ་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བརྗོད་ན་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན།གང་ཞིག་དེ་ཁོ་ནར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སེལ་བ་དབུ་མ་དེ་དག་ལ་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་ པར་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་རང་གི་ཕྱོགས་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན།འོན་ཏེ་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་མཐུ་ཁས་མི་ལེན་ན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་བཟློག་དཀའོ་ཞེས་འདོད་ ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་མི་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ།

我为您直译如下：
然而，即使是互相截然分开的有身，眼等以某种自性差别决定能生眼识，其他田地等则不能。如是，彼自性差别即是眼等之自性差别从何而来，仅此而已。若无因，则无所待，将成无限遍，故生畏惧。
彼等之自性差别是从自相续而来，其生起体性亦从其他因而来，故因相续无始。是故，如是因相续虽是所许无尽，然非过失。
若作是念：如是从因聚不同相而生无不同相之果，是故，仅由此分而说因之差别与无差别，果之差别与无差别。此无实义。以凡于二者决定所说，即是成立或破除彼性，如是以理，如由因法力故非一切成立一切，如是虽无差别之差异，然非一切成立一切。
如是对承许因果相属之数论等说此则为善，然于究竟遮除因果事物之中观者，彼等自性差别从自因而来故，以因法相之因不成立，如何取为成立自宗似成？
若谓若不许因法力则难免违背现量等，然非如是。以"究竟"之差别故不遮如所见故。

 །འོ་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདིས་ནི་བསལ་བ་རུས་སྦལ་གྱི་སྤུ་འབྱིད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཁས་མ་བླངས།འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ལ་ནི་འདི་ཙམ་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མ་བཀག་གོ།།ཚད་མས་འཐད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མས་འཐད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ནུས་པས་ སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ།།དངོས་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ལས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཡང་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལོག་ པ་ཡིན་ཏེ།བདེན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྣང་བ་ལ་ཡང་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཁོ་ན་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ ཚུལ་གྱི་དོན་དམ་པར་མི་འཐད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ན་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་ རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་བརྣག་པ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་ཉམས་དགའ་བའི་རང་གི་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དུས་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་མེད་པས་ན་རི་བོང་གི་ར་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ ནོ།།གལ་ཏེ་རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་དགག་ཅེ་ན། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་འདི་རིགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལྟར་གནོད་པ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་།ཇི་ལྟར་གནོད་པ་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我为您直译如下：
若问：如何遮破所见？此遮破如拔龟毛，因不许非如所见之因果事物故。
答：真实性具量故，由于不许非量之因果事物，如何不许非如所见？如是，现量唯见此许，即此有故彼生，此亦我等未遮。
量所成之自性因果事物所说者，非现量所能了知。因现量无分别故，空无决定执取量所成自性之能力。
若谓由事物显现故，与彼无别如是自性显现。此不应理，以非如是自性然显发缠结等故。
若谓此显现是错乱，亦非正理。以于许为真实之显现亦无真实之因故。
若谓作用即是真实之因，此非如是。以唯果之作用即是事物作用故，如前所说理，胜义不成之体性于世俗许故，彼非能知。
若谓若一切虚妄则无处时等决定。若许无因则有此过，然由不耐观察推究故，未观察时唯一悦意，依止前前自因，生起如是处时等各别决定之后后果。由此故，世俗无因故，兔角等不生。
若问：若理相等，为何不遮如所见？答：将违现量等故。
若谓此非正理，以有害故。答：非如是。以如正理真实性未许害故，如有害非如所见，如是是正理故。

 །འོན་ཏེ་རྒྱུ་དུ་མ་ཉིད་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཁས་ལེན་ཏེ། རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་བྱེད་པས་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །མིག་གི་དབང་པོ་ལས་ནི་རྟོགས་པའི་ བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་གཟུགས་ལ་འཛིན་པར་རུང་བ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡུལ་ལས་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་སུ་ན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དག་གིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ཐ་དད་ པ་ལས་དེའི་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན།དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཁས་ལེན་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ སོགས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ།།འོན་ཏེ་དེ་རྣམས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི། རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་འམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་ནས་ཐ་དད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་ པ་གཅིག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ།།དེ་བས་ན་རྒྱུའི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པས་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་ པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ལས་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་མཐོང་བས་ཆོས་ཐ་དད་པ་རྟོག་པས་བཞག་ནས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡུལ་ཐ་དད་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
若许第二方，谓多因作多果，因诸体性差别于果体性差别相应故，由因作用所成之果自体性差别无杂故。
如是，等无间缘之识生眼识了知自性。从眼根，即彼了知自性于色决定为能取。从境唯成与彼相等体性。如是，实则虽无差别自性之果非异，由诸因体性差别故成唯异体性，非从异因无其果差别。
若作是许，此非正理。以若许了知自性等互异，则彼识成多，以不异于了知自性等故，如了知自性等自体性。
若谓彼等不异未成，则识不成多。答：若许异于彼等，则识成无因，以因作用系属于异于识之了知自性等故。如是则成"常有或无"之过失。
若惧如上所说过失而不许差别，则了知自性等互无差别，以不异于一识故，如识自体性。是故，分别因作用境差别无义，将犯如前所说"从异自性眼等"之过。
若谓由见果体性非了知自性等多种差别而正生，安立异法已，从作意了知自性则是了知体性等，随顺因而了知自性等法差别，是分别增益境差别。

།དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དང་ཤེས་པ་གཅིག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་གཉི་ག་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ འདོད་ན།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ནི་ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་རྟོག་པས་སྦྱར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱུའི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ལྟོས་ པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྟོག་པས་སྦྱར་བའི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་བྱེད་པ་བཞག་པས་ན་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་བྱེད་པས་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ བའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་ནས་འབྲས་བུ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་ཐ་དད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཆོས་དང་ཆོས་དག་དངོས་སུ་ཟླ་བ་དང་སྐར་མ་ལ་སོགས་ པ་དང་འདྲ་བར་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ན།སྤྱི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནན་གྱིས་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་དང་། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཉེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཟད་དོ། ། འོན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ན་གཟུགས་ལས་འབྲས་བུ་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ།རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལས་ཀྱང་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་གཅིག་ ལས་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུ་གཅིག་ལ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དག་ཅིག་ཅར་དེ་ཁོ་ནར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྙམ་དུ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བཞིན་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཡང་ཚད་མར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་ཚད་མས་ གནོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ཁས་ལེན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡང་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

我为您直译如下：
若谓彼亦非有故，由不异于彼等故识成多，及由不异于一识故彼等无差别，此二种关系之因皆不成立。
若尔，则彼等差别唯是分别安立，如空中莲花等，不待因作用故，说从诸异因自性成唯异差别不应理。
若执为有待，则由分别安立了知自性等安立因作用故唯是假立，非为真实义。如是则果成无因，以因作用系属于假立自性等故。
若惧已说过失而许果唯一无异，虽差别有异而不异于果，则如是具异与不异法故，法与法体如月星等异故，不仅有共相差别必然降临及互违相之过失。
且若许不异于了知自性，则不从色生果识，以不异于了知体性故，如了知自体性。由不异于境相故亦当从色生，如境相自体性。如是，从一果生与不生，及于一因同时有能生，实为相违。
若念见如是相果正生，此不应理。如见二月等亦非量，非一切所见皆成量。
若许第三方谓唯一因作多果，此不应理。若从一生多果，则异因不成作异果故，异亦非异因。是故，种种异与不异皆成无因。

 །གང་གི་རྒྱུ་གཅིག་པོ་ཡིན་ན་ཡང་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐ་མི་དད་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་གི་འབྲས་བུ་གཅིག་ སྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་གཞན་ཡང་ཡིན་ནམ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ གྲངས་ཅན་པའི་ལྟར་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་།དེའི་ཚེ་གཅིག་ནི་དུ་མའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་འགལ་བས་དུ་མ་སྐྱེད་པར་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་ བུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྐྱེད་པ་ན་རྩོད་པ་འདིས་བརྫི་བར་མི་འགྱུར་རོ།།ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདི་ཡང་ ལོག་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དུ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གིས་མིག་གི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེད་དམ་ཅི། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་མིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ་མིག་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་མིག་བཞིན་ནོ།།ཡང་ན་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ཀྱང་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མིག་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་སོ་སོར་མིག་དང་མིག་མ་ཡིན་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་མིག་དང་མིག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ན་ཡང་ ཁྱེད་ཅག་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ།

我为您直译如下：
若谓虽是一因而作多果者，虽无差别然有如是自性差别。则彼因以何自性差别生一果，为即以彼或以他耶？
若谓即以彼，云何成异果？若谓以他，则因无差别不应理，以于自性差别中无他性故。
若念如数论所许，若由为果体性之因生果，尔时一成多体相违故，生多不应理。然由仅遇定能生异与不异体性之因，生无差别果时，不为此诤所压。
若念从定能生异与不异自性之因，生异与不异果，即是从异与不异因生异与不异果。此亦错误。
以此中当如是观察：以眼体性生眼刹那者，为即以彼亦生眼识耶？若谓即以彼，则彼识亦当唯成眼，以由生眼体性因所生故，如眼。
或以何体性生识，即以彼亦是眼，则眼亦成眼识，以由眼识因所生故，如眼识。
或由各别眼与非眼体性因所生，成眼与非眼，如是由能生识与非识自性因所生故，成识与非识体性。
若许此即如是，汝等将为现量等所违极所逼迫。

།འོན་ཏེ་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་གྱི་མིག་གི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་ལ་གཞན་གྱིས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དག་ཅི་མིག་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཉིད་དངོས་སུ་ན་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ལ་མིག་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ།ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མིག་ཀྱང་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ ཏེ།ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པས་རང་བཞིན་གཉིས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་དག་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། མིག་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མིག་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།།འོན་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དུ་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ནི་སྐབས་ཉིད་བརྗེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མ་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པ་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་འགོག་པར་འདོད་པས་དབུ་མ་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅི་སྟེ་བརྗོད།དབུ་མ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དོན་མེད་དེ་། དེ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འདི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་ཐ་དད་ པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན།དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མིག་ལས་མིག་དང་མིག་ གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིག་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ།འདི་ལྟར་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་སོ་སོ་ལ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པའི་ནུས་པ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་སྔར་བཤད་པའི་འགལ་བ་ ཡོད་ཀྱང་དེ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་བསྲུང་བར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ལན་འགའ་སེམས་དཔའི་ཁུར་སྤངས་ནས་ཁྱེད་བདེ་བར་གནས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཅན་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན།རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་སྟོབས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་བསལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我为您直译如下：
若许以眼体性他者生眼刹那，以他者生眼识。彼等体性为异于眼抑或无异？
若是异者，尔时彼等实为能作用之相故，实成能生之事，而眼则成非事，以无所作故。若无异者，尔时许为一之眼亦成异，以互异体性与无异故，如二自性。如是亦坏一性。
或自性亦成一，以不异于眼故，如眼。于彼亦已说"以眼体性"等过失。
若许从自因生为生一之体，如是生一果，如是能生多亦从自因生。作如是说者忘失处所，如是欲遮遣如何是能生一与多，如是亦欲遮遣是能生一，何故对中观者作如是说？对非中观者亦无义，彼许此能生一与多故。
若念从定生异自性生无异者，则果不随因体性，由此应成无因。以从定生异自性之眼，生眼与非眼自性之眼识故，云何生无异？
如是因于各别果相续不相顺能力故，非作异果，然从自体者。虽有前说相违，弃置不顾而护自宗，有时舍勇士担，汝安住之自体谓种种自性者是何？
若谓是因法力，不尔，以先已破故。

 །ཡོངས་སུ་ སྣང་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བཞིན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་བརྟགས་པའི་དེ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གང་ཞིག་གི་བསམ་ བློ་གང་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞེད་དོ།།དེ་ན་རྟོགས་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ན་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བཞིན་པ་ནི་བཟློག་དཀའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཁ་ཅིག་ གིས་འདི་སྐད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་དོན་བྱ་བར་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའི་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་སྐྱེ་བ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པས་མི་འདོད་པ་ཅི་ཡང་བསྒྲུབས་པ་མེད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སུན་འབྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཤེས་པས སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་མི་མཁོ་བར་མ་འབྲེལ་པ་འབའ་ཞིག་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྨྲས་པར་ཟད་དོ།།འོན་ཏེ་རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་བཞི་པ་ཁས་ལེན་ན་འདི་ཤིན་ཏུ་མི་མཛེས་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པས་ལོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཐལ་བར་གསལ་བར་ཐལ་ལོ།།རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རིགས་རྒྱུན་ཆད་པས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་རྗེས་ལ་མིག་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅིང་ ཤེས་པ་ཡང་མེད་པ་དེས་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་འབད་པ་མེད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་གང་དང་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་བརྟགས་། གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
不应说是现见之体性。因为于色等有经验之识所现见者，是依论典等所遍计之真实生等已被遮破故。
世间所知，若有某思维则彼即能障蔽，如是许为世俗。于此，所见种种自性皆为谛实，若异此则为虚妄。是故因果事物如所见者难以违逆。
如是有人说：世俗是无事，生是有事，故同时许可能作用与不能作用之事。若世俗是生，尔时"于世俗生"此语即许"生之生"，未成任何不欲证。如是"无生是胜义"及"胜义无生"此义亦成"以无生故无生"，如是亦成已成者成。如是等诸破斥，皆因不知世俗相而于所诠义无需，唯由慢心而说无关语耳。
若许因一唯生一果之第四边，此极不善。如是以生自类刹那故，眼等无生自识性，明显应成盲等过失。若许唯生自识性，则眼等类断绝，识刹那后无眼等亦无识，由此诸众生不须努力即得盲等。
是故凡是缘起者，胜义中不观察，独自悦意，如幻师所化象等。一切色等诸事物皆同彼，此为自性因。

 །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མའི་ཚུལ གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་འདིས་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་ པས་ཆོག་གོ།།དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའོ། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྦྱོར་བ་དུ་མས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དགོས་པའི་དོན་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་གང་ཚུན་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཐོང་བའི་ ལམ་རྟོགས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ན།དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འགལ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པས་སྤངས་ཏེ། དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་རིམ་གྱིས་བསལ་ནས་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པར་ཁྱོད་བླ་ན་མེད་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་མེད་པ་འདི་བཤད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སླར་ཐེ་ ཚོམ་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་པུ་ཞིག་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བདག་མེད་པ་བསྟན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པའི་མཐུ་ལས་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྤངས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ དེས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སླར་ཐེ་ཚོམ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྐང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

我为您直译如下：
如所见般见到缘起，故因不成立非有。由于存在于同品故非相违。以前述方式已显示能损害异品之量故，不成不定。如是以此理，由依缘而转故，如其所增益，如是世尊身亦安立，极为广说已足。
其中，由依所取因故为依因。由从俱有因生故为依缘。由成为所化众生善根力显现境故，是以多种善根加行圆满。
如所说法之观察义利，即所说："善男子汝从此"等。以如是刚说之次第，由一切法无生无灭故。由现见道悟入故汝已正知，是故以执著事物相之颠倒相违，以了知无自性而断，渐除彼根本一切烦恼障与所知障，于初地等中汝当决定成就无上正等正觉，此为语义。
为显示由于对所化众生无倒说法力而生起证悟，即说"如来无来去，说此时"等。"不复生疑"者，由于于成就与安乐一性中任一亦无断故，以说法无我力，由现见道悟入力断除疑惑，明显断除见所断烦恼聚，故于无上菩提不复生疑。
"为圆满善根"者，就初地而言，即是以殊胜行持布施波罗蜜多之义。

 །ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ད་ལྟར་ང་ནི་སྙིང་རྗེ་ལས། །ཉམས་ མིན་ཆོས་ལའང་སེར་སྣ་མེད།།དཔེ་མཁྱུད་མེད་ཅིང་མི་ནུས་མིན། །ང་ནི་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་མིན། །ང་ཡི་བསྟན་པ་མ་ཟད་ལ། །ཁྱེད་ལ་རེ་བའང་ཡོད་མིན་གྱི་། །གདུལ་བྱས་ང་ནི་ཤེས་མི་ནུས། །གུས་དང་བཅས་པ་འང་མེད་པས་ན། །དེས་ནི་བསྟན་པར་མི་བྱ་བར། །མཁྱེན་ཅིང་སྐོམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་ གསུམ་དག་ཏུ།།བཅོམ་ལྡན་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་།ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་འཕགས་པ་རྟག་ཏུ་ངུའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཟད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལྟས་སྣང་བ་སྐྱེས་པར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུས་ལྷའི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་བསམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་དེས་མཆོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ལུས་བཙོངས་པའི་རིན་ལེན་པ་དང་འདྲ་བར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཁ་ཅིག་ན་རེ་གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་བདག་མེད་པར་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྒྲ་འདི་དག་སྐྱེས་ བུས་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་པོའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་མན་ངག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་དེའི་གཞུང་ཉིད་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོར་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐར་ཐུག་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་རིམ་པ་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཅོ་བརྒྱད གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སའི་ཁམས་སུ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
"七年中"者，有人说：
"我今不离于悲心，
于法亦无有悭吝，
无有傲慢非无能，
我非是苦之自性，
我之教法未穷尽，
于汝亦无所期待，
所化不能知晓我，
既无恭敬之心故，
是故不应为说法，
为令知晓且止息，
于二月半与三月，
世尊安住于内观。"
以此理趣，为令圣常啼菩萨意乐清净究竟，七年中住于等持。其他论师则解释为：由现见道悟入力，为遍净一切种类之七觉支悟入之义。
由意乐清净修习力生起无倒瑞相，即所说："尔时，菩萨摩诃萨常啼闻天声"等。
"如是思已"者，即如是观察已，虽具六神通，然不以此供养，应说如取卖身之价。
问："将宣说何等般若波罗蜜多？"答：即所说"尔时，菩萨摩诃萨法上宣说般若波罗蜜多，此即是"等。
有人说：虽然一切法平等性等诸种示现皆同为显示法无我，然此等言词既为士夫所作，故显说者之所欲果。因此，由教授一一相传而显所欲，故应了知彼等义之差别。
是故当书其论：首先，为显示遍智等渐次证悟之究竟六种证悟之次第，各别加行、见道与修道之自性，故说"由一切法平等性"等十八句。其后，为显刹那顿悟四种之义，故说"以无地界"等四句。

 །དེའི་འོག་ཏུ་ནི་སྐུ་གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཁམས་མུ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཚིག་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་མུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་ཚོགས་དང་མོས་པས་སྤྱོད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་རྣམས་ལ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་སྨོས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ ནི་ཅིའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཟིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཡང་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་རིམ་གྱིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པའི་རྣམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་བར་དུས་དེ་སྲིད་ཅིག་སྐྱེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་དེ་ལྟར འདུག་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ་། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟན་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་མདོ་དང་འགལ་ལོ། །འདི་ལྟར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་པོས་ནི་ཚོགས་ཀྱིས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ས་དང་པོའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པས་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བདུན་པའི་བར་དུའོ། །ཡང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་པས་ནི་ས་མི་གཡོ་བ་ནས་བཟུང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་དང་འགལ ལོ་ཞེ་ན།གསུམ་ཚན་དུ་མཚུངས་པས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
其后，为令知三身于空性中一味，故说"由无边虚空界"等句。
其后，为显法身、圆满受用身、化身三身之自性本质，故说"由无边识界"等三句。
其后，为遍显资粮、加行、菩萨及如来诸地中，法身事业随所化众生根机而安立，故说"由一切法无所缘"等四句，应知此为何义。
诸句义多已分别，故不再分别。
由圣法上加持及自愿力、福德智慧力，依闻思性质智慧生起次第，如前所说八种现证之体性般若波罗蜜多教法诸三昧之显现，于菩萨常啼如梦境般生起，即所说"菩萨摩诃萨常啼如是安住"等。
安住何等三昧而证一切法平等性，即名"一切法平等性三昧"。"一切法远离三昧"等亦当如是说。
若于一切种如前所说般若波罗蜜多所缘诸三昧以证悟方式坚固显现，则与经相违。如是，以第一无数劫，从资粮始至初地圆满。以第二无数劫，从离垢地至第七地。复以第三无数劫，从不动地至佛地。如是以三无数劫得成佛果，则与如言经相违。由三数相等故说"三无数劫"，然非胜义。

 །དེས་ན་དེ་ལྟར་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོར་བཤད་པ་ན་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ན་བསྐལ་ པ་གྲངས་མེད་པ་གཅིག་འདའ་བར་བྱེད་པའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་ལ་སོ་སོ་སོ་སོར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གསུམ་གྱིས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་ལ་ དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱི་ས་དང་པོ་ཁོ་ན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་མང་པོ་རྟོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཁོ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་མ་ཡིན་ཏེ་ས་བཅུ་པ་ལས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་འཐོབ་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བརྒྱ་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ཆོས་ འཕགས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་དག་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་དོན་དུ་གླེང་སློང་བར་མཛད་པ་ནི་དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྟག་ཏུ་ངུ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྔར་བཤད་པའི་ རྣམ་གྲངས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བར་ཆད་མང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གློ་བུར་དུ་ཡི་གེར་བྲི་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
是故，如是说为了义经时实为极大相违。如是，依据大师世亲所言，圆满资粮道时经一无数劫。其后，圆满加行道时经二无数劫。其后，从极喜地始至法云地菩萨地，各各以三无数劫圆满菩萨道后，于佛地修普光，如是以三十三无数劫得成佛果。
如前所说，以般若波罗蜜多教法现证自性为所缘之三昧力，于初地即证多门三昧，即所说"彼等"等。
此中三昧门非唯三昧现证方便，因《十地经》说于极喜地得百三昧故。或唯三昧自性名为三昧门。其说百数应知仅为略举而已。
《般若波罗蜜多释现观庄严光明论》圣法品第三十一。
为显正证三昧者之所作，故说"须菩提，菩萨摩诃萨常啼"等。
复为令他生敬，为付嘱义而作引言，故说"尔时，世尊告具寿阿难"等。
"以此法门亦"者，由圣常啼作大义利故，不仅如前所说法门，以此亦然之词义。
"由如来加持"者，因功德广大故障碍众多，不能骤然书写，是故由如来加持。

 །དེ་ལྟར་གླེང་ བསླང་བ་མཛད་ནས་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་གིས་འདི་ཡོངས་སུ་གཏད་པར་མཛད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྡུས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་དང་པོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ནི་མངོན་པར་མཚོན་པའི་གནས་ཉིད་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་དོ། ། དེ་ནས་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པས་རབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མཁྱེན་པ་ཉིད གསུམ་གྱི་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོ་བ་དང་བསྡུས་པ་དག་ཏུ་བསྒོམས་པའི་དོན་གཞུང་སྲོང་བར་བྱེད་པས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་མེད་པ་ཡང་དག་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་སོ།།དེ་ནས་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ སྨིན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་མདོར་བསྡུས་པ་འབྲིང་དུ་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་དོན་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་འདིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །དེ་རབ་དེ་ཡི་གོ་རིམས་དང་། །དེ་མཐའ་དེ་ཡི་ རྣམ་སྨིན་ནི།།དོན་བསྡུས་གཞན་དེ་རྣམ་པ་དྲུག་།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དང་པོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཇུག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཞེ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་ སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ།

我为您直译如下：
如是作引言后，为显付嘱而说"是故阿难"等。若有何因缘作此付嘱之疑问，以"何以故"迎之，而说"此般若波罗蜜多"等。为明此义，故说"阿难，于意云何"等。
如是略说广示，为利乐喜闻之众生，正说一切相智等法身及事业八种究竟义。
或初说一切相智等三种智为显相处故为相。次为摄受故，以此修习三种智之加行，即一切相现观为一切智加行。次由极熟练而增进故，顶现观为三智之胜位。次为决定所证事，以别摄二种修习义护持教法故，渐次现观为三智之次第位。次无胜进一刹那现等正觉为三智之究竟位。次由是其果故，法身及事业为三智之异熟。
如是，由悲悯喜闻中等广说者，以此六种摄义如前解说此佛母。如是亦说："相及彼加行，彼胜彼次第，彼边彼异熟，余摄义六种。"
或初三种智之体性为所入境。若问如何修习？其后一切相现观等四种现观为因性之加行。

།སྦྱོར་བ་དང་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་དེའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་འདི་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྒྱུ། །སྦྱོར་བ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་འབྲས་བུ་ནི། །དོན་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་དགྱེས་ཤིང་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་།སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཉེར་གནས་པ། །ཙམ་གྱི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བཞིན། །རྩིག་སོགས་ལས་ཀྱང་ཆོས་སྟོན་པ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྱེས་ ཤིང་ཐུགས་དགའ་བས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པ་པོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པས་བཤད་མ་ཐག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་མ་ལུས་པ་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ་གསུངས་པ་དང་ངོ་།།གལ་ཏེ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་ པ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་སྨྲས་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ལས་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དགའ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་ འབྲེལ་ཏེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྒྱུར་ནས་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འོག་མ་འོག་མ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བསྡུ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་དགའ་ཞིང་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏེ་བརྗོད་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རེ་རེ་ཞིང་སྦྱར་རོ།།ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟར་བཅས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཡིན་པས་ན་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དང་ཐ་དད་པ་གཞན་སུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན་ དེ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་།ཚོགས་པ་དང་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་མི་འམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་མང་པོ་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་བརྩད་པར་མི་བྱའོ།

我为您直译如下：
若问如是加行及具彼境之果为何？其后法身及事业为果。如是现前摄略，为摄受喜闻略说众生，如是解说此佛母。如是亦说："境为三种因，四种自性加行，法身事业果，余摄义三种。"
"世尊欢喜而如是宣说"等，及"彼士如近住，犹如如意宝，从墙等说法，随欲而显现。"以此方式，世尊欢喜悦意，为令具缘所化众生于说者生胜执着，如是宣说刚说之般若波罗蜜多一切宝经。虽圣者须菩提等他众亦略有所说，然由是世尊自性故无过。菩萨摩诃萨圣者弥勒等彼等亦欢喜赞叹世尊所说，此为关联，以转分别为关联故。
"及"字于一切处皆望下摄义，如是圣者须菩提亦欢喜赞叹所说，此为关联，以转说为关联故。如是于圣者舍利子等，一一配合。
与天、人、阿修罗、乾闼婆共住，故名有天、人、阿修罗、乾闼婆之世间。若问除彼外复有谁耶？说"与彼等"，依聚与有聚之分而如是说故无过。或复有紧那罗、摩睺罗伽、迦楼罗等众多他众，故不应如是诘难。

 །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལས་གཞན་རང་དང་གཞན་ལ་ཆེས་མཆོག་ཏུ་ཕན་པ་ཡོད་པར་ཉེ་བར་མ་དམིགས་ཏེ།དེ་བས་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་ཐུགས་ རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཅན་ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་གསུང་འདི་ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟོད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གཏད་ པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ།


这是藏文的中文翻译：
这一切也都是因为除了听闻正法之外，未曾见到对自他有比这更殊胜的利益。因此，由于有欢喜的因缘，对世尊所说生起了无上的欢喜心，以"世尊法自在尊，具大悲性相之身，您所善说之此语，善哉"等语句作赞叹。这就是赞叹的含义。这是《现观庄严般若波罗蜜多释论光明》中名为"回向品"的第三十二品。
注：我已经按照要求直译了整段藏文，保持了原文的完整性，没有省略或缩略。这段文本中没有出现种子字和咒语，因此没有需要用四种形式显示的内容。翻译力求忠实原文，同时保持通顺易懂。

། །།མདོར་བསྡུས་ལ་སོགས་ཚིག་བརྗོད་ལ་མཁས་གསུང་རབ་ཀུན་ལ་མངའ་མཛད་པ། །འདྲེན་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་དོན་དེ་ཉིད་ལམ་ཀུན་གང་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར། །གསལ་བར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ལས་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། ། ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཤེས་བྱ་འདི་ནི་གསུང་གི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་ཟད། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གཞུང་གི་རྗེས་འབྲངས་བློ་བཟང་སེར་སྣ་མེད་རྣམས་དང་། །མཁྱེན་ལྡན་མང་དུ་གསན་པ་དང་ལྡན་བླ་མ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བཟང་པོ་ཡི། །མཐུ་ཡིས་བློ་གསལ་ཅུང་ཞིག་སྐྱེས་པས་སེང་གེ་བཟང པོ་ཞེས་བྱ་བས།།འཕགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་འདི་ཡི་དོན་གསལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གུས་པས་བྱས། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་རྣམ་དབྱེའི་རིགས་བྲལ་ཤེས་པ་སྐྱེས་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་འདམ་དུ་ཡིད་བྱིང་སྐྱེ་བཞིར་འགྱུར་བའི་ལུས་ཅན་འདི་དག་ཀུན། ། ཡུམ་གྱི་བཤད་སྦྱར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བདག་གིས་ཐོབ་པའི་དགེ་བའི་ས་བོན་ལས། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྐུ་ནི་གསུམ་པོ་ངེས་པར་ཐོབ་པར་ཤོག་།རྫོགས་སངས་སྲས་བཅས་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་རྣམ་ཕྱེ་ཡུམ་འདི་འང་གང་ན་བཞུགས་གྱུར་ལ། །བློ་ནོར་ཕུན ཚོགས་ཡུལ་མིན་དེ་བཞིན་ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་བདག་གང་ན་སྟེ།།བདག་ནི་ཕྱི་ནས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་རྟག་ཏུ་རྨོངས་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་།སྙམ་དུ་བསམས་ནས་འདི་བྱས་པ་ལས་མཁས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དཔྱད་པར་རིགས་པ་ཡིན། །ཕྲག་དོག་ཟུག་རྔུས་གདུངས་པའི་ཡིད་ ཅན་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་སྟོབས་བསྒྲུབས་ཐོས་པ་ཡིས།།ཤེས་རབ་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བཤད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དམ་མིན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་དམ་པའི་བར་ནི་ས་འོག་དང་ནི་མཁའ་ལྟར་རིང་། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་རྣམ་པ་དེ་འདྲས་བདག་ལ་གནོད་འགྱུར་ཕྲ་མོ་ འགའ་ཡང་མེད།།གང་ཞིག་ས་སྟེངས་བསོད་ནམས་གྲངས་ཚོགས་ལྡན་པར་རབ་གྲགས་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོས་བརྒྱན། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་དཔལ་ལྡན་ཊཱི་ཀ་དུ་ཀའི་གཙུག་ལག་ཁང་བཟངས་དེར། །སྦྱིན་ལས་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་འགྱུར་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ལྷ་ཡི་ ནི།།མགོན་བཅས་བདེ་བའི་རྐྱེན་གཞི་མཁས་པའི་གནས་གྱུར་ཁང་པ་དག་ཏུ་གནས་བཅས་ནས། །གླང་ཆེན་ཁྲོས་པའི་ཀླད་པ་རྣམ་པར་འགེམས་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་བདག་ཉིད་ཅན། །བསོད་ནམས་ལ་སྦྱངས་བརྩོན་པ་ལས་བྱུང་ཕུན་ཚོགས་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་གྱུར་པ། །རྒྱལ་ པོ་མཆོག་བརྒྱུད་རྒྱལ་རིགས་ནས་འཁྲུངས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་རིང་ལ་ནི།།དཀའ་འགྲེལ་བཟང་པོ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་འདི་ནི་བདག་གིས་རྣམ་པར་བརྩམས། །མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ནི་རྒྱན་གང་ཡིན། །དེ་གསལ་བྱེད་པའི་སྣང་བ་ནི། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་བཤད། ། དགེ་འབྱུང་དེ་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན། །མཁས་པ་མཁས་པ་མ་ཡིན་རྣམས།

这是藏文的中文翻译：
善于简略等词句表达，通达一切经典，
因为诸导师所证悟义理即是一切道，如是
由此明显宣说般若波罗蜜多之
此殊胜所知法理，仅是言教之本质而已。
随行圣无著论典之诸具慧无悭者，
及具多闻智慧之上师毗卢遮那贤
以其加持力而生些许智慧之狮子贤
恭敬阐明圣世尊佛母此义之一切相。
远离真非真分别理之智慧生起故，世俗中
沉溺轮回大海泥泞中转生四生之一切众生，
以造此佛母释论所生我得之善种子，
愿定获得殊胜圆满之三身。
圆满佛及佛子们善为分别此佛母所住处，
非具慧财圆满境，如是非言语行境之我何处，
愿我后世他生中永不愚痴，
思已造此论，智者当予以观察。
嫉妒刺所恼意者以邪慢力成就闻法，
于具慧者前无讲说之能力，
非善士与善士之间如地下与虚空般遥远，
是故如是诸相于我无丝毫损害。
于此地上广具福德数量闻名之智者所庄严，
具德一切功德源泉帝卡杜卡寺院中，
由布施获大圆满具法性悲天
依止具怙主安乐缘起智者住处诸房舍。
具足能摧狂象额力量之自性，
福德修习精进所生圆满悉皆圆满，
殊胜王统王种所生具德法护王
我造此难释善说即彼光明论。
现观即是庄严，
彼明显之光明，
宣说诸般若波罗蜜多，
彼善生已圆满。智者与非智者等。
注：这是完整的直译，保持了原文的诗歌对仗形式。文中出现的"帝卡杜卡"（ཊཱི་ཀ་དུ་ཀ）是寺院名称的音译。整体上保持了原文的格式和内容，没有省略或缩略。

 དགེ་འབྱུང་དེ་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན། །མཁས་པ་མཁས་པ་མ་ཡིན་རྣམས། །ལྷག་ཆད་དོགས་པ་ཡོད་གྱུར་ན། །གཞུང་འདིའི་ཚད་ཀྱི་ངེས་པ་ནི། །ཡུམ་འདི་ཡི་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ།མཁས་པ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་བསོད་ནམས་ཚོགས་བསགས་རྒྱུས། །ལྷ་རིགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་དུ་གྲགས། །ས་སྟེངས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་ པོ་ཉིད་གྱུར་པ།།དཔལ་གྱིས་བརྒྱན་ཅིང་སྐྱོན་མེད་གནས་སུ་འཁྲུངས། །གང་དག་གྲགས་པ་ཟླ་ཟེར་ལྟ་བུ་ཡིས། །ས་སྟེངས་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་མཛེས་གྱུར་ཅིང་། །མཛད་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱིས་བརྒྱན། །མི་དབང་ས་ཡི་བདག་པོ་ལྷ་ལྡེར་གྲགས། །སྐྱེས་ཆེན་ དེས་ནི་བོད་ཁམས་འགྲོ་བ་ཀུན།།སངས་རྒྱས་འབྲས་ཐོབ་བར་གྱི་ཕན་བཞེད་དེ། །རྒྱལ་ཡུམ་དོན་གསལ་བྱ་ཕྱིར་རབ་འབད་པས། །ཡོངས་སྙོམས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་མཛད། །དོན་འདི་སྒྲུབ་ཕྱིར་དགའ་བས་ཐག་རིངས་ནས། །གསོལ་བཏབ་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱལ་པོའི་ རིགས་སུ་གྲགས།།དགའ་བྱེད་རྒྱུད་བྱུང་ལེགས་བཤད་དཔལ་ཞེས་བྱའི། །ཐོས་མངས་མཁས་པའི་གྲགས་ཐོབ་བདག་གིས་བཤད། །སྒྲ་སྐད་ཐ་སྙད་ལ་བྱང་བརྩོན་པར་ལྡན། །རིན་ཆེན་སྒྲོན་འདྲའི་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ཡིས། །གཙང་དགེ་ཡོན་ཏན་དུ་མའི་འབྱུང་གནས་གྱུར། རྒྱལ་སའི་དམ་པ་པུ་རངས་གནས་སུ་བསྒྱུར། །སྙིང་རྗེས་གཞན་ལ་ཕན་པ་གཙོར་བྱས་ཏེ། །རྟོགས་སླ་ཐུན་མོང་རང་སྐད་བྱས་པ་ལས། །བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་འདིར་ནི་གང་བསགས་དེས། །འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་ཤོག་། དབང་ཕྱུག་དམ་པའི་མངའ་བདག་བོད ཀྱི་ལྷ་བཙན་པོ་ཁྲི་བཀྲ་ཤིས་ལྡེ་བཙན་གྱི་བཀས།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་བྷཱ་ཥི་ཏ་དང་། སྒྲ་བསྒྱུར་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ནས། སླད་ཀྱི་རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་ཡུལ་ དབུས་ཀྱི་དཔེ་དང་ཡང་གཏུགས་ནས་བཅོས་ཤིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས།དེ་ནས་དུས་ཕྱིས་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་གཞུང་འབུམ་ཕྲག་གཉིས་ཀྱིས་མགྲིན་པ་བརྒྱན་པ་དྷི་ར་པཱ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྒྱུར་ཞིང་བཅོས་པའོ།

这是完整的中文直译：
彼善生已圆满。智者与非智者等，
若有增减之疑虑，
此论量之决定，
即是此佛母之性相。
《圣般若波罗蜜多释现观庄严论真实性光明》，大智者上师狮子贤造论圆满。
因往昔愿力福德资粮积聚故，
天种菩萨种姓中闻名，
成为地上诸王之王，
生于具德无过之处。
其名声如月光般，
于遍地悉皆庄严，
事业圆满具诸功德庄严，
人主地主称为天帝。
彼大士为利益藏地一切众生，
直至获得佛果间欲作饶益，
为明佛母义理精勤努力，
作大平等法施主。
为成办此义欢喜从远方，
祈请因缘故闻名于王种，
生于欢喜种姓善说吉祥者，
我为多闻智者获名声而释。
通达语言名相精进具足，
如宝灯之仁钦桑波，
成为清净诸多功德之源，
于王城圣地普兰寺中译。
以悲心利他为主，
造易解共同本语，
此中所积广大福德，
愿一切世间获最胜菩提。
依具德主尊藏地天王赤札西德赞之令，印度堪布苏跋喜达与译师大译师比丘仁钦桑波译毕，后与印度堪布大班智达燃灯吉祥智及校译师大译师比丘仁钦桑波对照中原经典校对修正而定稿。其后，后期大班智达以二十万颂庄严喉间之持护主及译师比丘罗丹喜饶善为翻译修正。
注：文中"苏跋喜达"（སུ་བྷཱ་ཥི་ཏ）、"燃灯吉祥智"（དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན）、"持护主"（དྷི་ར་པཱ་ལ）等为人名音译。保持了原文的格式，包括重复部分和对仗形式，未作任何省略或缩略。


